مقاومت در برابر تامین مالی جمعی در میان کارآفرینان: دیدگاه مدیریت تاثیر

Resistance to crowdfunding among entrepreneurs: An impression management perspective

چکیده
مقدمه
مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی و مدیریت برداشت
مدل سازی مقاومت در برابر سرمایه گذاری جمعی کارآفرینی
روش
انتخاب مورد: کارآفرینان در ایرلند
جمع آوری داده و تجزیه و تحلیل
یافته ها و ساختار فرضیه
مقاومت کارآفرینان در سرمایه گذاری جمعی
ارزش درک شده توسط کارآفرین از سرمایه گذاری جمعی و تاثیر آن بر مقاومت
درک کارآفرینان از IM تاثیر آن بر مقاومت
بحث
نتایج تحقیق
مفاهیم کاربردی
جمع بندی
منابع

چکیده
سرمایه گذاری موضوع مهیجی برای محققان در زمینه کارآفرینی است. بینندگان و پیشگامان اولیه به استراتژی های ارائه شده جدید در زمانی اشاره می کنند که از تنگناهای بودجه بتوان عبور کرد و اعضای جمعیت بتوانند به زودی در توسعه مشارکت کنند. هنوز هم اگر به درستی ثابت شود که سرمایه گذاری عامل مزاحمی برای کارآفرینان است، باید تلاش های بیشتری انجام داد تا افراد غیر قابل پذیرش شناسایی شوند. این مطالعه به مدلسازی مقاومت کارآفرینان نسبت به سرمایه گذاری جمعی با استفاده از یک دیدگاه مدیریتی می پردازد. یک مطالعه موردی از 20 کارفرما پیشنهاد کرد که مقاومت تحت تاثیر ترس کارفرمایان از افشا، ترس از شکست مشهود و ترس از ناامیدی قرار می گیرد.

مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی ایجاد شده تا به کسب و کارها اجازه دهد سرمایه را از راه های مختلف دریافت کنند (Haas et al., 2014;Beaulieu et al., 2015) برخی مدل ها پاداش سرمایه گذاری را با کالاهای مادی یا محصولات فروخته شده پرداخت می کنند (مانند Kickstarter و IndieGoGo)، در حالی که دیگران سرمایه گذاری اینچنین را بنا به دلایل بشردوستانه یا اجتماعی تشویق نمی کنند (مانند Razoo، Fundrazr). دیگران پاداش سرمایه گذاری را به صورت تاخیر در سود پول می دهند نه به شکل وام های ناامن مبتنی بر بهره (مانند LendingClub، LinkedFinance) یا از طریق اجازه دادن به کسب و کارها برای فروش کیفیت (مانند Crowdcube, Seedrs). اخیراً، کسب و کارهایی شروع به کار کرده اند که در داخل شبکه شخصی خود به طور مستقیم مبتنی بر فناوری های سرمایه گذاری جمعی هستند تا اینکه مرتبط با پلتفورم های درجه سوم سرمایه-گذاری جمعی باشند (مانند صنایع فضایی رابرت). در چنین موردی، سرمایه گذاری جمعی به افراد یا کسب و کارها اجازه می دهد تا در مقابل برخی تعهدات این افراد یا کسب و کارها، ارتباط آزادی با اهدا کننده این کمک های مالی داشته باشند.

مزایای استراتژیک سرمایه گذاری جمعی برای کارآفرینان هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم است. از نظر مستقیم، مقادیر کوچکتر مورد نیاز برای هر سرمایه گذار نشاندهنده فرصت هایی برای استارت آپ هایی است که در حالت های رایج بسیار پر ریسک هستند، به طوری که محتمل تر است که سرمایه گذارهای جدید در مقادیر کمتر سرمایه گذاری کنند (Higgins, 2012; Stemler, 2013)، برای حمایت از توسعه نمونه کارها (Ley and Weaven, 2011) یا بنابه دلایل ایدئولوژیک یا شخصی (Gambardella, 2012; Kuppuswamy and Bayus, 2013) خواهد بود. به طور غیرمستقیم، کمک های مالی مشتریان بالقوه یک سرمایه گذاری احساسی و شخصی دراز مدت را در شرکت تشویق می کند (Ordanini et al., 2011) و ممکن است مشارکت و تحقیق بازار به عنوان بخشی از نوآوری افزایش یابد (Burtch et al., 2014). علاوه بر این، در رابطه با توسعه محصولات از طریق سرمایه گذاری جمعی می توان گفت که فروش افزایش می یابد، چنانچه در چندین پروژه با مشخصات بالا مشاهده شد، مانند ساعت هوشمند Pebble و هدست واقعیت مجازی Oculus Rift.

هنوز هم دامنه جمعی که در آن فناوری های سرمایه گذاری جمعی عمل می کنند نیز پیچیدگی هایی را در کسب و کارهای جدید نشان می دهند. سرمایه جمعی به عنوان دارایی مهم کارآفرینان تلقی می شود (Davidsson and Honig, 2003) و به این معناست که تا چه حد مدیریت تصویر اجتماع آن هابرای موفقیتشان حیاتی است (Baron and Markman, 2003; Nagy et al., 2012). این مسئله نشان می دهد که سطح گفتگوی جمعی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات مورد نیاز سرمایه گذاری جمعی ممکن است بیانگر دغدغه قابل توجه کارآفرینان باشد. در نتیجه، هدف این مطالعه ارزیابی میزان نگرانی در رابطه با مدیریت برداشت است که ممکن است بر مقاومت کارافرینان برای سرمایه گذاری جمعی تاثیرگذار باشد.

عوامل تعیین کننده رفتاری قصد مصرف کنندگان برای استفاده مجدد از لباس هایی با عمر مفید به پایان رسیده در استرالیا

Behavioural determinants of consumers’ intention to reuse end-of-life garments in Australia

چکیده
1. مقدمه
2. مرور منابع
3. ایجاد فرضیه و مدل مفهومی
4. مواد و روش ها
5. یافته ها
6. نتیجه گیری و نوآوری ها
7. محدودیت ها و تحقیقات آتی
دسترسی به داده ها
منابع

چکیده
منابع موجود دربارۀ استفادۀ مجدد از البسه که بر رفتار مصرف کننده و محصولات ناخواسته، تمرکز داشته باشند، بسیار کم هستند. پژوهش ما با شناسایی پیشگوهای مهم در استفادۀ مجدّد از لباس های ناخواسته توسط مصرف کنندگان استرالیایی، این خلأ را برطرف می کند. همچنین، این مطالعه، به بسطِ نظریۀ رفتارِ برنامه ریزی شده (کنترل رفتاریِ درک شده ، نگرش، و هنجارهای ذهنی ) از طریق رفتارِ بازیافتِ عمومی ، هویت شخصی ، آگاهی از کیفیت ، سواد اکولوژیکی ، و خودکارآمدی به عنوان پیشگوهای رفتار و تمایل به استفادۀ مجدّد، می پردازد. برای تحلیل داده های حاصل از نمونه ای شامل 428 پاسخ به پرسشنامه، که از مصرف کنندگانِ استرالیایی، بین 16 تا 22 مارس 2022 جمع آوری شد، از مدلسازیِ معادلۀ ساختاری استفاده گردید. یافته ها این مفهوم را تأیید کردند که پیشگوهای اصلیِ نظریۀ رفتارِ برنامه ریزی شده، به همراه خودکارآمدی، و سواد اکولوژیکی، پیشگوهای مهم در درک رفتارهای پایدار مانند استفادۀ مجدّد هستند. با این حال، هیچ رابطۀ معنی داری بین خودکارآمدی، رفتار بازیافتِ عمومی، و آگاهی از کیفیت، دیده نشد. ما با برطرف کردن خلأِ موجود در منابعِ مربوط به استفادۀ مجدّد، با تمرکز بر رفتار مصرف کننده و البسۀ ناخواسته، منابع نظریِ مفیدی در این زمینه فراهم کردیم. همچنین، این مطالعه، با بسط دادنِ مفاهیم نظری، ادعا می کند که استفادۀ مجدّد، باید در مشارکت با کلّ زنجیرۀ تأمین باشد. به علاوه، این تحقیق، یک مفهوم فرهنگی برای رفتار و تمایل به استفادۀ مجدّد در بین مصرف کنندگانِ استرالیایی ایجاد می نماید. در مفهوم وسیع تر، یافته های این مطالعه می توانند تعداد البسۀ ارسال شده به زباله دان ها را کاهش دهند و استفاده از البسه را به چیزی فراتر از چرخۀ زندگی ، ارتقا دهند.

2. مرور منابع
2-1 استفادۀ مجدد
با یک مرور منابع گسترده، به این نتیجه رسیدیم که استفادۀ مجدّد، یکی ابعادِ ترجیح داده شده در رسیدن به اقتصاد چرخشی است (de Wagenaar et al., 2022; PBL, 2019; The Commonwealth of Australia, 2018). در استرالیا، استفادۀ مجدّد، به عنوان سوّمین روشِ ترجیح داده شده (پس از اجتناب از تولید ضایعات و کاهش ضایعات) برای خلاص شدن از ضایعات، شناخته شده است (The Commonwealth of Australia, 2018).

دربارۀ اثر مثبتِ استفادۀ مجدّد بر محیط زیست، دانش کافی وجود دارد، ولی تحقیقات اندکی فقط بر استفادۀ مجدّد به صورت عام، تمرکز کرده اند، و حتی مطالعاتِ کمتری به استفادۀ مجدّد از البسه پرداخته اند. ساندین و پیترز (2018)، در بررسیِ 41 تحقیق دربارۀ اثر زیست-محیطیِ بازیافت و استفادۀ مجدّد از پارچه، دریافتند که اکثر مقالات (85%) بر بازیافت، تمرکز داشتند، 27 درصد، هم به استفادۀ مجدّد و هم به بازیافت پرداخته اند و فقط 14 درصدِ مقالات، فقط به استفادۀ مجدّد از لباس پرداخته اند. آنها با تعریف بازیافت به عنوان پردازشِ مجّددِ ضایعاتِ پارچه ای، به منظور تولید پارچه جدید یا برای استفاده در صنعت دیگر، آن را موضوع متمایزی نشان

داده اند، در حالی که استفادۀ مجدّد، به معنای افزایش طول عمرِ یک محصولِ پارچه ای، از طریق ترمیم یا دادنِ آن به فردی دیگر است (Sandin & Peters, 2018). در حالی که تحقیق آنها بر صنعت نساجی متمرکز بود، یافته های اصلی شان، در این مورد بود که چگونه بازیافت و استفادۀ مجدّد از پارچه می تواند تا حدّ زیادی برای محیط زیست، مفید یا مضر باشد، و نیز بر این موضوع تمرکز داشتند که موانع رسیدن به مزایای هر دو روش چیستند (Sandin & Peters, 2018). در آخرین پژوهش موجود در منابع، نتایج مشابهی یافتیم، یعنی مطالعات اندکی فقط بر استفادۀ مجدّد و به طور ویژه، بر ز از البسه، تمرکز داشتند. به عنوان مثال، کسلر و همکاران (2021) به این موضوع پرداختند که آیا استفادۀ مجدّد یا بازیافت می توانند به کاهش مواد تولیدشده در بخش نساجی کمک کنند؟ اینکه آنها استفادۀ مجدّد را به عنوان یک مداخلۀ اقتصادِ چرخشی شناسایی کردند، نشان می دهد که چه چیزی می تواند بر دور انداختنِ لباس و در نتیجه، بر پذیرشِ رویکردِ استفادۀ مجدّد اثر بگذارد. البته این امر، موضوع اصلی تحقیق آنها نبود (Kessler et al., 2021). بنابراین، این پژوهش ها بر استفادۀ مجدّد و به ویژه، استفادۀ مجدّد از لباس، تمرکز دارند، ولی به نقش و پیشگوهای استفادۀ مجدّد از البسه نمی پردازند.

ارتز و همکاران (2017)، که به مشاهدۀ مصرف ظروفِ غیر یکبار-مصرف (قابل استفادۀ مجدّد) توسط دانشجویان در یک دانشگاه کانادایی و چینی پرداختند، بیان نمودند که منابع موجود دربارۀ استفادۀ مجدّد و مصرف- کنندگان، به یک اندازه، اندک هستند. لین و همکاران (2022)، اظهارات مشابهی داشتند و برای انجام تحقیقاتی دربارۀ رفتار استفادۀ مجدّد فراخوانی اعلان کردند. تحقیق آنها به تمایلِ مصرف کنندگان برای استفادۀ مجدّد در یک فروشگاه ِخُرده فروشی می پرداخت. محقّقان دیگر، مانند کیم (2021)، به استفادۀ مجدّد از داده ها (اطلاعات) پرداختند، و ونگ و همکاران (2022) تمایلِ مصرف کنندگان برای استفاده از فنجان های قابل استفادۀ چندباره را مورد مطالعه قرار دادند. این مطالعات، برای بررسیِ رفتار استفادۀ مجدّد، مفید بوده اند، ولی به طور ویژه، به استفادۀ مجدّدِ مصرف کنندگان از البسه (با تمرکز بر البسۀ ناخواسته) نمی پردازند.

بررسی میزان اجرای شیوه های مدیریت مالی شرکت های کوچک و متوسط (SMEs) ​​کشاورزی در کشورهای در حال توسعه: شواهدی از تانزانیا

An Investigation of the Extent of Implementation of the Financial Management Practices of Agri-SMEs in developing countries: Evidence from Tanzania

چکیده
مقدمه
بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی
مطالعات تجربی
چارچوب نظری
تئوری حسابداری مثبت
روش شناختی
طرح مطالعاتی و استراتژی نمونه گیری
جمع آوری داده ها
تحلیل داده ها
ارزیابی مدل وسعت گیری
نتایج و بحث
وسعت شیوه های مدیریت مالی
استنتاج و توصیه
شیوه های سرمایه در گردش
شیوه های بودجه بندی سرمایه
شیوه های مدیریت تامین مالی
شیوه های گزارش مالی
شیوه های مدیریت مالی
محدودیت مطالعاتی و مسیر اینده

چکیده
موفقیت شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی(agri-SMEs)، از میان عوامل دیگر، شدیدا بستگی به قابلیت انها در مدیریت کارامد مالی دارد. این مطالعه به بررسی وسعت شیوه فعالیت های مدیریت مالی این شرکتها در بخش کشاورزی تانزانیا می پردازد. همچنین این مطالعه، طرح پیمایش مقطعی را با هدف جمع اوری داده ها از 427 شرکت متوسط و کوچک بخش کشاورزی، در 3 منطقه تانزانیا مورد استفاده قرار داد. امار توصیفی و مدل معادلات ساختاری شکل دهنده- بازتابی رده بالاتر (SEM ) برای تحلیل داده ها به کار گرفته شدند. این یافته ها نشاندهنده پذیرش و به کارگیری شیوه های مدیریت مالی در حد متوسط هستند. مخصوصا اینکه براساس یافته ها و شواهد موجود، شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی مکررا در شیوه های مدیریت سرمایه در گردش از قبیل حفظ جریان های نقدی کافی و سوابق پرداختی و دریافتی مشارکت داشتند. با وجود این، گزارش مالی کمتری از شیوه های مدیریت با توجه به صورت های مالی پراکنده و تحلیل مالی صورت پذیرفته است. یافته های بیشتر نشاندهنده این می باشند که دیگر شیوه های مدیریت مالی از قبیل حسابداری مالی، بودجه بندی سرمایه ای و مدیریت تامین مالی ، به طور متوسط و به ندرت، با منابع مالی خارجی مورد استفاده قرار گرفتند، منابعی که در مقایسه با منابع مالی داخلی کمتر مورد استفاده قرار گرفتند. تحلیل مسیر این مورد را نشان می دهد که همه ساختارهای رده پایینتر به طرز چشمگیری با ساختار شیوه مدیریت مالی رده بالاتر ارتباط دارند که این مورد بیشترین تاثیر در بودجه بندی سرمایه ای را نشان می دهد. این یافته ها دلالت بر نیاز مبرم به ارتقا کیفی گزارش مالی ، تحلیل و استفاده از منبع خارجی مالی در شرکتهای متوسط و کوچک تانزانیا دارد. همچنین این یافته ها ارائه دهنده دیدگاه های ارزشمند شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف به کار گیری استراتژی مناسب در جهت اجرای شیوه های مدیریت مالی می باشند که نتیجه ان موفقیت بیشتر در زمینه عملکرد مالی بهتر است.

بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
در این مقاله، اهمیت شیوه های مدیریت مالی بخش کشاورزی شرکت های متوسط و کوچک به خوبی ثبت شده اند. همانطور که در قسمت بالا اشاره شد، شیوه های مدیریت مالی اشاره به تکنیک ها و استراتژی هایی دارند که شرکتهای فوق در بخش کشاورزی برای مدیریت کارامد امور مالی از انها استفاده می کنند. این شیوه ها برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری هستند، به طوریکه انها این شرکتها را قادر به برنامه ریزی و کنترل مالی ، تحلیل عملکرد مالی و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه می سازندHunjra etal, 2012,) Mangana etal 2022: Sooriyakumaran etal 2022). این مطالعات به شناسایی چندین شیوه مدیریت مالی می پردازند که برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی حیاتی هستند. برای نمونه: Turyahebwaetal(2013) 6 شیوه مدیریت مالی اصلی را با نام های ذیل شناسایی کرد: برنامه ریزی و کنترل مالی، حسابداری مالی، تحلیل مالی ، حسابداری مدیریت، بودجه بندی سرمایه و مدیریت سرمایه در گردش. همچنین Nkundabanyanga etal (2017) به شناسایی 4 شیوه مدیریت مالی پرداخت که برای شرکتهای فوق، ضروری می باشند: برنامه ریزی مالی، تحلیل مالی، کنترل مالی و گزارش مالی. همه این مفاهیم همسو با چارچوب ارائه شده از طریق Saeed etal (2020) هستند، چارچوبی که در ان شیوه های مدیریت مالی به 4 گروه طبقه بندی می شوند: شیوه های مالی، حسابداری مالی، گزارش و تحلیل ، مدیریت سرمایه در گردش و بودجه بندی سرمایه. در این مطالعه ، پیشنهاد روش شناسی گروه بندی مشابه از طریق saeed etal (2020) مورد قبول واقع شد.

مدیریت سرمایه درحال گردش شامل بهینه سازی سطوح سرمایه در حال گردش از طریق مدیریت سطوح موجودی، کاهش دریافتی ها و مدیریت جریان نقدی می شود. مدیریت کارامد سرمایه در گردش نیز متشکل از نقدینگی، موجودی و دریافتی ها است ، همه موارد فوق برای شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف رویارویی با تعهدات کوتاه مدت، مدیریت نقدینگی و کاهش خطر فشار مالی ضروری هستند. حسابداری مالی شامل حفظ سوابق مالی پایا همانند ترازنامه ها، صورت حساب درامد و صورت های جریان نقدی می شود (Sawe etal,2022: Mang ana etal 2023). این سوابق به ارزیابی سلامت مالی این شرکتهای بخش کشاورزی پرداخته و در چارچوب ملزومات قانونی ، به تهیه و ارائه اطلاعات مالی شفاف سهام داران کمک می کنند. حسابداری مالی دقیق و به موقع برای ردیابی و گزارش معاملات مالی شرکت های متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری می باشد. علاوه بر این شیوه های اصلی، شیوه های مکملی نیز وجود دارند که با وجود اهمیت انها در وسعت اجرای این شرکتهای بخش کشاورزی، شناخته شده نمی باشند. تحلیل مالی شامل ارزیابی صورت های مالی, نسبت ها و شاخص های عملکردی می شود که از طریق انها می توان به دیدگاه هایی در زمینه سلامت مالی شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی دست یافت. این شیوه ها به شناسایی محیط های ارتقا، ارزیابی بهره وری و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه کمک می کنند.

سیاست اعتبار سبز و حساسیت سرمایه گذاری به جریان نقدی: شواهدی از یک آزمایش شبه طبیعی

Green credit policy and investment-cash flow sensitivity: Evidence from a quasi-natural experiment

چکیده

1-مقدمه

2-ادبیات مرتبط و توسعه فرضیه

3-طراحی تحقیق

4-نتایج تجربی

5-نتیجه گیری

بیانیه مشارکت نویسندگی اعتباری

اعلامیه منافع رقابتی

در دسترس بودن اطلاعات

سپاس گذاری

چکیده

     سیاست اعتبار سبز در کشور چین (GCP ) با هدف به دست آوردن یک توسعه سبز از طریق کاهش تخصیص اعتبار به شرکت های با آلودگی زیاد برای محیط زیست می باشد.اجرای GCP به عنوان یک شوک در برابر تامین هزینه مالی خارج از سازمان استفاده می شود، زمانیکه یک رویکرد تفاوت در تفاوت ها ایجاد می کنیم انتظار داریم که اجرای GCP به طور قابل توجهی افزایش یابد.اثر این امر بیشتر در شرکت های با فرصت های سرمایه گذاری و نفوذ مالی بالا و در شرکت های بدون مالکیت در بانک های تجاری آشکار می شود.مقاله ما بینش جدیدی در قبال تاثیر GCP بر محدودیت های مالی و کمک به منظور بحث حساسیت نسبت به جریان سرمایه گذاری نقدی به وسیله استفاده از شوک های بیرونی بر محدودیت های مالی را آشکار می کند. نتایج نشان می دهند که حساسیت نسبت به جریان سرمایه گذاری نقدی ممکن است یک شاخص مناسب برای محدودیت های مالی در مورد کشور چین باشد.

2-ادبیات مرتبط و توسعه فرضیه
2-1-محدودیت های مالی و حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی
     در یک بازار کامل که بوسیله مودیلیانی و میلر در سال 1965 توصیف شده است، تصمیمات سرمایه گذاری و رشد یک شرکت، از جریان های نقدی داخل آن شرکت مستقل می باشند، زیرا که تامین مالی خارجی و داخلی در یک شرکت جایگزین های کاملی هستند.علاوه بر این اصطکاک در بازارهای سرمایه بر این امر دلالت دارد، که هزینه تامین سرمایه خارجی از تامین سرمایه مالی داخلی بیشتر می باشد، و منجر به، محدودیت مالی و متکی بر سرمایه داخلی شرکت ها برای سرمایه گذاری جدید می شود.زمانیکه شرکت ها دسترسی کافی به سرمایه خارجی ندارند، هزینه های سرمایه گذاری ممکن است نسبت به در دسترس بودن منابع داخلی مالی حساس باشند.(فازاری و همکاران در سال 1988 ).از آنجائی که کار پیشگامانه (فازاری و همکاران در سال 1988 )قسمت بزرگی از ادبیات پیشنهادی است که بیان می کند، سرمایه گذاری شرکت های دارای محدودیت مالی نسبت به سرمایه گذاری شرکت های دارای محدودیت مالی کمتر، نسبت به در دسترس بودن جریان های نقدی داخلی حساس تر می باشند.( اندرن و جنکنس گارد سال 2015، آتیگ و همکاران سال 2012، بوند و همکاران سال2003 ، مولیر و همکاران سال 2016 ).به عنوان شکلی از اصطکاک بازار، حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی، معمولا به عنوان یک شاخص برای محدودیت های مالی تعریف شده است.در مقابل برخی مطالعات نشان دادند که حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی بالاتری نسبت به شرکت های دارای محدودیت های کمتر مالی و تحت فشار وجود دارد.(کاپالین و زینگالس در سال 1997 ) و کلیری در سال 1999پیدا نمودند که سرمایه گذاری در شرکت هائی که دارای محدودیت های کمتر مالی هستند آشکارخواهد شد و تقریبا نسبت به جریان نقدی داخلی حساس می باشند.مخالف شواهد قبلی در (مطالعه فازاری و همکاران در سال 1988).مطالعه اخیر به وسیله چن و چن در سال 2012 نشان داد که حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی در طول بحران های مالی سال های 2007 تا 2009 درست در زمانیکه محدودیت های مالی الزام آور بودند، کاهش یافته و یا ناپدید شده است.آنها تفسیر حساسیت نسبت به جریان سرمایه گذاری نقدی را به عنوان معیاری برای محدودیت های مالی زیر سوال می برند.

     تفسیر صحیح حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی بحث برانگیز باقی مانده است.یکی از دلایل این امر دشواری در معیارهای محدودیت مالی می باشد.مطالعات تجربی در این زمینه معمولا بر پروکسی های غیر مستقیم تکیه دارند، مانند سایز، جنس، نرخ اعتبار(آتیگ و همکاران سال 2012 ).ما با ارائه شواهدی از یک شوک به این خط از ادبیات کمک می کنیم که شرکت های دارای آلایندگی زیاد در چین کاهش عامل برونزا در عرضه تامین مالی خارجی را تجربه می کنند.

پیش بینی درماندگی مالی از طریق تلفیق کردن ویژگی های لحن عاطفی

Financial distress prediction by combining sentiment tone features

چکیده
1 مقدمه
2 مروی بر پیشینه
2-1 ویژگی ها در پیش بینی درماندگی مالی
2-2 مدل های پیش بینی درماندگی مالی
3 طرح پژوهشی
3-1 مبنای نظری
3-2 کسب داده
3-3 پردازش داده و استخراج ویژگی
3-3-1 ویژگی های مالی
3-3-2 ویژگی های متنی
3-3-3 انتخاب مقطع زمانی اظهارنظرها در تالار آنلاین بورس
3-4 ساخت مدل
3-4-1 CatBoost
3-4-2 دیگر مدل ها
4 ارزیابی تجربی
4-1 مجموعه داده ی آزمایشی
4-2 انتخاب ویژگی های مالی
4-3 مقیاس های ارزیابی
4-4 انتخاب مقطع زمانی اظهار نظرها در تالارهای آنلاین بورس
5 نتایج آزمایشی و بحث
5-1 نتایح آزمایشی و تحلیل
5-2 مزایای اقتصادی چهارچوب پیش بینی پیشنهادی
5-3 آزمون استواری
6 نتیجه گیری
منابع

چکیده

در این مقاله افزون بر ارائه ی ویژگی های مالی، یک چهارچوب نوین پیش می نهیم که با تلفیق کردن ویژگی های لحن عاطفیِ مستخرج از اظهار نظرها در تالارهای آنلاین بورس، بحث و تحلیل مدیریت، و نکات صورت های مالی، درماندگی مالی را پیش بینی می کند. ما چهارچوب پیشنهادی را با استفاده از داده های مربوط به بازار بورس چین در فواصل سال های 2016 تا 2020 ارزیابی می کنیم. ما درمی یابیم که شرکت های دچار درماندگی مالی با احتمال بیش-تری دارای لحن عاطفی ضعیفی هستند چون سرمایه گذاران نگرش منفی نسبت به وضعیت عملیاتی و مالی آن شرکت ها دارند، در حالی که شرکت های عادی وضعیت عکس دارند. افزون بر این، لحن عاطفی اظهار نظرها در طول یک ماه به طور کارامدی این همبستگی ها را منعکس می کند. ما گنجاندن ویژگی های لحن عاطفی را توصیه می کنیم چون آن ها به بهبودی عملکرد پیش بینی همه ی مدل هایی که صرفاً از ویژگی های مالی استفاده می کنند، می انجامند، و همچنین استفاده از مدل CatBoost را توصیه می کنیم چون نسبت به همه ی مدل های معیار عملکرد بهتری دارد و از این توانایی برخوردار است که روابط میان ویژگی های پیچیده را استخراج کند. تحلیل مزایای اقتصادی نشان می-دهد که چهارچوب پیشنهادی می تواند به درستی شرکت های از نظر مالی درمانده تر را شناسایی کند.

1 مقدمه

با گسترش مستمر حجم بازار اوراق بهادار و توسعه ی تدریجی بازار سرمایه، شرکت ها با محیط های اقتصادی بسیار پیچیده و متغیر و فشار رقابتی عظیمی رو به رو هستند (لیو و همکاران، 2020). بدون یک سازوکار مناسب برای تطبیق دادن با این محیط، شرکت ها با احتمال بیش تری به مسائل و مشکلاتی برمی خورند، مانند نقدینگی ناکافی و بدهی های فراوان، که در نهایت منجر به درماندگی مالی می شوند (وانگ و همکاران، 2018). درماندگی مالی به عنوان یکی از نگران کننده ترین مسائل در حوزه ی اقتصادی می تواند به طور نامطلوبی بر توسعه ی پایدار شرکت ها تأثیر بگذارد، بقای آن ها را تهدید کند، و منجر به زیان های هنگفت برای سرمایه گذاران، بستانکاران، مشتریان، و دیگر ذینفعان (بهره وران) شود (کیم و اوپنجا، 2014). هنگامی که شمار شرکت های در وضعیت درماندگی مالی به یک سطح مشخص می رسد، ممکن است درماندگی مالی اجتماعی رخ دهد و ثبات و پایداری توسعه ی اقتصاد کلان ممکن است به خطر بیفتد (مای و همکاران، 2019).

6 نتیجه گیری

توانایی پیش بینی کردن به هنگام و کارامد درماندگی مالی برای تصمیم گیری شرکت ها و ذینفعان مهم است. بنابراین، پژوهشگران مدت هاست که توجه ویژه ای به تدوین و طراحی مدل پیش بینی درماندگی مالی با عملکرد افتراقی بالاتر مبذول داشته اند. به دست آوردن ویژگی های معتبر و ساختن مدل هایی با عملکرد بالا، مولفه های ارزشمندی برای بهبود توانایی پیش بینی دقیق درماندگی مالی هستند. در این مقاله، ما استفاده از تلفیق اطلاعات مالی پایه ای و دیگر اطلاعات متنی و CatBoost برای بهبود عملکرد افتراقی پیش بینی درماندگی مالی شرکت های ثبت شده را مطالعه می کنیم. ما چهارچوبی را پیشنهاد می کنیم که ویژگی های لحن عاطفی مستخرج از تالارهای آنلاین بورس، بحث و تحلیل مدیریت، و نکات صورت های مالی را تلفیق می کند. به ویژه، ما ویژگی های مرتبط را از تالارهای آنلاین بورس استخراج می کنیم و اثبات می کنیم که این ویژگی ها می توانند به طور چشمگیری صحت پیش بینی درماندگی مالی را بهبود ببخشند. ما تأثیر تالارهای آنلاین بورس طی مقاطع زمانی گوناگون و ویژگی های لحن عاطفی گوناگون بر مدل پیش بینی درماندگی مالی را بررسی می کنیم. ما همچنین شش مدل با استفاده از LR، DT، SVM، XGBoost و ANN طراحی می کنیم و عملکرد CatBoost با پنج مدل معیار دیگر به ازای مجموعه ویژگی های گوناگون مقایسه می شود.

Abstract

In addition to financial features, we propose a novel framework that combines sentiment tone features extracted from comments on online stock forums, management discussion and analysis, and financial statement notes, to predict financial distress. We evaluate the proposed framework using data from the Chinese stock market between 2016 and 2020. We find that financially distressed companies are more likely to have weak sentiment tones as investors have a negative attitude toward the operation and financial status of the companies, while normal companies are to the contrary. Additionally, the sentiment tones of comments within one month most effectively reflect such correlations. We recommend incorporating sentiment tone features as they contribute to predictive performance improvements of all models using financial features only, and using the CatBoost model as it outperforms all benchmarked models with its ability to capture complex feature relationships. Economic benefits analysis shows that the proposed framework can correctly identify more financially distressed companies.

1 Introduction

With the continuous expansion of the scale of the securities market and the gradual development of the capital market, companies are facing highly complex and changeable economic environments and huge competitive pressure (Liu et al., 2020). Without a good mechanism to adapt to this environment, companies are more likely to encounter problems, such as insufficient liquidity and excessive liabilities, which eventually lead to financial distress (Wang et al., 2018). As one of the most concerning issues in the economic field, financial distress can adversely affect the sustainable development of companies, threaten their survival, and result in huge losses to investors, creditors, customers, and other stakeholders (Kim and Upneja, 2014). When the number of companies in financial distress accumulates to a certain level, social financial distress may occur and the stability and sustainability of macroeconomic development may be endangered (Mai et al., 2019).

6 Conclusion

The ability to predict financial distress timely and effectively is important for the decision-making of companies and stakeholders. Therefore, researchers have paid close attention toward developing a financial distress prediction model with higher discrimination performance for a long time. Obtaining valid features and building highperformance models have proven to be important directions for improving the ability to accurately predict financial distress. In this paper, we study the use of COSF to supplement basic financial information and other text information and CatBoost to improve the discrimination performance of predicting the financial distress of listed companies. We propose a framework that combines sentiment tone features extracted from COSF, MD&A, and FSN. Specifically, we extract relevant features from COSF and prove that these features can significantly improve the accuracy of predicting financial distress. We examine the impact of COSF during different periods and different sentiment tone features on the financial distress prediction model. We also build six models using CatBoost, LR, DT, SVM, XGBoost, and ANN, and the performance of CatBoost is compared with the other five benchmark models on different feature sets.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پیش بینی درماندگی مالی از طریق تلفیق کردن ویژگی های لحن عاطفی

Financial distress prediction by combining sentiment tone features

اثرات احساسات سرمایه گذار بر بازده، جریان های نقدی، نرخ تنزیل و عملکرد

The impact of investor sentiment on returns, cash flows, discount rates, and performance

چکیده

1 مقدمه

2 بررسی پژوهش ها و فرضیات مرتبط

3 طرح پژوهشی

4 روش های اندازه گیری متغیرها

5 یافته های تجربی و بحث

6 نتیجه گیری

اعلامیه ی منافع رقابتی

منابع

چکیده

     اعتقاد بر این است که احساسات سرمایه گذار نقش معنادار و فزاینده ای در فعالیت های تجاری و اقتصادی ایفا می کند. ما از طریق تحلیل داده های جمع آوری شده از نمونه ی شرکت های غیر مالی پذیرفته شده در پاکستان بین 2009-2018، رفتار سرمایه گذار و چگونگی تاثیرشان بر بازده بازار، نقدینگی، نرخ تنزیل و کارائی سازمان را کمی سازی کردیم. ما دریافتیم که احساسات سرمایه گذار بر فعالیت های بازار، اثر معناداری دارد و یافته های ما با تئوری های مالی رفتاری موجود همخوانی دارد. پژوهش ما نه تنها تاییدیه ی نظری از اهمیت احساسات سرمایه گذار در شاخص های مجموع بازار و و سطح شرکتی پیشنهاد ، بلکه دیدگاه های جدیدی درباره ی احساسات بازار محور، خبر محور و شبکه های اجتماعی محور در بستر بازار پاکستان را نیز ارائه می دهد.

بررسی پژوهش ها و فرضیات مرتبط
کارهای پیشین بر روی پروکسی های ( نماینده های) احساسات
     پژوهش های قبلی ارزش اخبار و تاثیرشان بر روی خلق و خوی عموم، بازارها و فعالیت های تجاری را اثبات کرده اند (تتلاک، 2007؛ ژانگ و همکارانش، 2018) زیرا که اخبار، ابزار اولیه برای جذب سرمایه گذار است (گونتاس و همکارانش، 2019). سرمایه گذاران محتوای خبری را بر اساس خوب یا بد بودنشان تقسیم بندی می کنند (دپکن،2001). بین اخبار اقتصادی و بازار سهام، یک ارتباط قوی وجود دارد (بیرز و لوت، 2011). به همین ترتیب، رسانه ی اجتماعی هم به ابزاری قدرتمند برای بررسی خلق و خوی سرمایه گذاران که به طور خاصی بر روی بازار سهام اثر می گذارد، تبدیل شده است (نیسار و یئونگ، 2018) و در امور مالی پروکسی های مبتنی بر بازار، یکی از شناخته ترین نماینده ها هستند. هوانگ و همکارانش (2015) به منظور توضیح عملکرد سهام برای گرایشات احساسی بازار از شاخص ها استفاده کردند. برای مثال، نقدینگی بازار می تواند به عنوان شاخص خوبی برای احساسات بازار مطرح شود ( هسیه و نکوین، 2020). همانطور که هسیه و نگوین (2020) متوجه شدند، عدم قطعیت سیاست اقتصادی (EPU) در وسعت بازار، نقش مهمی در به حرکت درآوردن احساسات سرمایه گذار ایفا می کند.

     رخدادهای اقتصادی و غیر اقتصادی می تواند احساسات را تحت تاثیر قرار دهد. تلویزیون، رسانه ی اجتماعی و دیگر رسانه ها می توانند اثر قابل توجهی بر روی خلق و خوی مردم بگذارند (لپوری، 2015)، و شرایط جوی همچنین روانشناسی انسان را تحت تاثیر قرار می دهند ( باسسی و همکارانش، 2013). متقابلا، قادان و آهارون (2019)، بر اساس پرسش نامه ای مبنی بر نظرسنجی، این موضوع را که احساسات ممکن است توسط رخدادهای غیر اقتصادی هم برانگیخته شوند، را مطرح کردند.

احساسات سرمایه گذار و نتایج بازار سهام
     احساسات نقش به سزایی در تصمیم گیری ایفا می کند (کوهنن و ناتسون،2011) و تمایلات برای سرمایه گذاری در دارایی های پرخطر را افزایش می دهد (مایکلسون و لیستون، 1990). سرمایه گذاران بر اساس وضعیت اقتصادی، نسبت به بازار سهام خوشبین تر شده و نه تنها به عوامل منطقی، بلکه به عوامل غیر منطقی از جمله احساسات سرمایه گذار نیز باور پیدا می کنند (قادان و آهارون، 2019). مطالعات اخیر بیانگر این موضوع هستند که احساسات سرمایه گذار عملکرد امنیت مالی را توضیح می دهد. علاوه بر این، چپنی و همکارانش (2020) تاثیر احساسات سرمایه گذار بر اوراق قرضه ی دولتی را بررسی کرده اند. خان و همکارانش (2019) از داده های گوگل ترندز برای استخراج احساسات سرمایه گذار و پیش بینی بازده سهام ایالات متحده استفاده کرده اند. همچنین سیبلی و همکارانش (2016) این موضوع که احساسات سرمایه گذار مبتنی بر مبانی اقتصاد، عملکرد بازار سهام را به طور مقطعی تحت تاثیر قرار می دهد را تایید کرده اند.

عوامل تعیین کننده کیفیت سود در پیش از بحران کرونا: بینش دیگری از دسته بندی سرمایه اصلی بانک

Earnings quality determinants in pre-corona crisis: another insight from bank core capital categories

چکیده

1 مقدمه

2 مروری بر ادبیات

3 توسعه فرضیه

4 روش

5 نتایج و بحث

6 نتیجه گیری و تحقیقات بیشتر

منابع

چکیده

هدف – اقلام تعهدی اختیاری، مقیاس هایی برای کیفیت سود می باشند که مشخص می کنند هرچه ارزش اقلام تعهدی اختیاری بیشتر باشد، عملکرد مدیریت سود بیشتر خواهد بود و برعکس. پیش بینی می شود گزارش های مالی که کیفیت بالایی دارند (‏به خصوص کیفیت سود)، در تصمیم گیری به سرمایه گذاران و سرمایه گذاران بالقوه کمک کنند. این مطالعه عواملی را تجزیه و تحلیل می کند که بر کیفیت سود تاثیر می گذارند، مانند سود از پیش مدیریت شده، نقدینگی و کارایی. در ضمن نویسندگان اثر تعدیل کننده مکانیزم های حاکمیتی را شناسایی می کنند که از طریق نسبت ماموران عالی رتبه مستقل در بانک های تجاری متعارف پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار اندونزی نشان داده می شوند.
طرح/روش شناسی/رویکرد – در این مطالعه از ۲۲۶ داده بانکی در دوره بحران پیش از کرونا ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ استفاده می کنیم. داده ها با استفاده از EViews 10 برای فرضیه و MS Excel برای یک آزمون افتراقی تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها – نتایج حاکی از آن است که سودهای از پیش مدیریت شده، نقدینگی و کارایی، کیفیت سود را تحت تاثیر قرار می دهند. مکانیزم های حاکمیتی می توانند نقدینگی و کارایی را بر کیفیت سود تعدیل کنند، در حالی که سودهای از پیش مدیریت شده را نمی توان تعدیل کرد. دسته های مختلف مکانیزم های مدیریت سود (BUKU)‏ برای هر BUKU نشان داده شده است (BUKU ۱، ۳ و ۴ مدیریت سود را با افزایش سود و BUKU 2 با کاهش سود انجام می دهند)‏. نکته دیگر، اطلاعات مربوط به کیفیت سود بین BuKU 3 با BuKU 3 و BuKU 4 به دلیل تفاوت در مقررات پوشش عملیاتی بانک و سرمایه است.
محدودیت‌ها/پیامدهای پژوهش- انتظار می رود پژوهش های بیشتر عوامل موثر بر کیفیت سود بانکی را با توجه به اعمال IFRS 9 (‏PSAK 71) ‏در اندونزی تجزیه و تحلیل کنند. انتظار می رود که پژوهشگران آینده از روش های ترکیبی برای بررسی داده های صورت های مالی و ارائه بحث جامع و بینش واقعی از مطالعه خود استفاده کنند. تحقیقات آینده نیازمند نمونه های بیشتری از شرکت ها یا یک مقیاس بین المللی (‏بین کشوری)‏ برای به دست آوردن حداکثر نتایج و به طور کلی پذیرفته شدن است.
مفاهیم کاربردی – این پژوهش نشان می دهد که مدیران باید کنترل بیشتری بر سود از پیش مدیریت‌شده و نقدینگی بانک به عنوان انگیزه مدیر برای انجام هموارسازی سود داشته باشند. مدیران نیز باید به بهره وری هزینه و اجرای موثر مکانیزم های حاکمیت برای به حداکثر رساندن کیفیت سود توجه کنند. این پژوهش نیز نشان می دهد که سیاست گذاران می توانند بانک های تجاری را تشویق کنند تا اصول احتیاطی بیشتری را از نظر ذخیره برای وام های شکست خورده به منظور به حداقل رساندن مدیریت سود در بانکداری به کار گیرند.
اصالت/ارزش – مقصود این پژوهش به صورت بحث درمورد آزمون تفاوت بین دسته های سرمایه اصلی بانک (BUKU) و ارتباط آن با کیفیت سود مشخص شد.

مروری بر ادبیات
نظریه نمایندگی
     نظریه نمایندگی رابطه عامل-نماینده را به صورت یک قرارداد تعریف می کند، به طوری که عامل به نماینده اجازه می دهد تصمیم بگیرد (جنسن و مکلینگ، 1976). نظریه نمایندگی، مشارکت مدیریت در مدیریت سود را با توجه به رابطه نظارتی و اصول نمایندگی توضیح می دهد. مدیریت شرکت با به خطر انداختن رابطه مدیریتی، از منافع خود در مقابل سرمایه گذاران محافظت خواهد کرد. اگر سهامداران، اعتباردهندگان، هیئت مدیره های مستقل مدیران و حسابرسان نتوانند به طور مناسب از مکانیزم های کنترل استفاده کنند، مدیریت از قدرت آن ها برای تحقق منافع خود استفاده خواهد کرد (کیروبل و اکمل، 2019).

     نظریه نمایندگی بر این فرض بنا نهاده شده است که هر کسی از منافع شخصی انگیزه می گیرد و منجر به تضاد منافع بین مدیر و نماینده می شود. مدیرانی که به عنوان عوامل بانکی عمل می کنند، تشویق می شوند تا تقاضاهای مالی و روانی خود را برای به دست آوردن سرمایه گذاری ها، اعتبارات و قراردادهای سود افزایش دهند. سهامداران به عنوان مدیران به قراردادها می پیوندند تا ثروت خود را با ایجاد درآمدهای همیشه در حال افزایش بیشتر کنند. مشکلات نمایندگی ناشی از اقدامات فرصت طلبانه عوامل، مانند رفتار مدیریت برای افزایش رونق آن ها، که متفاوت از منافع است، بروز می‌ کند (اسکات، 2012).

نظریه مدیریت سود
براساس نظریه مدیریت سود اطلاعاتی، مدیران از رای خود استفاده می کنند تا باورهای خود را براساس اطلاعاتی که به عنوان افراد خودی (‏اطلاعات شخصی) ‏در مورد چشم انداز سود شرکت در آینده دارند، انتقال دهند. دو نیت، مدیران را در موقعیت مدیریت سود قرار می دهند. اول، اگر گزارش های مدیریت سود انتظارات سرمایه گذاران را دنبال کنند، عملکرد شرکت کاهش خواهد یافت. دوم اینکه تنها شرکت هایی با چشم انداز خوب می توانند در سال جاری می توانند با پذیرش ریسک، برخی از سود در سال بعد را به حداکثر برسانند. از آنجا که اگر سال بعد سود کمتر شود، این اقدام به یک اشکال تبدیل خواهد شد (‏تاکر دان زاروین، ۲۰۰۶)‏.

شرکت های چندملیتی فناوری از بازارهای در حال ظهور: تعامل رقابتی تصمیم های زمان بندی ورود بین المللی

Technology multinational enterprises from emerging markets: Competitive interplay of international entry timing decisions

چکیده

مقدمه

مرور پیشینه و تدوین فرضیه ها

منابع بازیکنان

تجربه بازیکن در یک بازی تکراری

تجربه عملیاتی

تجربه بین المللی

نااطمینانی کشور میزبان

نااطمینانی اقتصادی

ناکارایی دولتی

بازده

اثر گروگان

روش شناسی پژوهش

داده ها و روش شناسی

سنجش ها

منابع بازیکنان

تجربه ی بازیکن در یک بازی تکراری

نااطمینانی ریسک کشور میزبان

بازده

هزینه ی هدررفته

متغیرهای کنترل

نتایج تجربی

بحث

نتیجه گیری

اصالت و ارزش

محدودیت ها و پیامدهای پژوهش

پیوست

منابع

چکیده

     با توجه به اهمیت روز افزون فن آوری، پژوهش درباره ی کسب وکارهای چندملیتی (MNEهای) فن آوری نیز رو به افزایش است، اما درباره ی فن آوری در بافت تجاری بین المللی، به ویژه پیرامون زمان بندی ورود به بازار، پیشینه ی ناچیزی وجود دارد. از همین رو، این پژوهش بر پایه ی نظریه ی بازی ها این موضوع را بررسی می کند که چگونه جنبه های گوناگون کشورهای میزبان و منابع بازیکنان بر تصمیم درباره ی زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارد. داده ها شامل 979 شرکت تایوانی فن آوری-بنیانِ فعال در صنایع خدماتی و تولیدی است که عمدتاً از مجله ی اقتصاد تایوان و پایگاه داده های بانک جهانی گردآوری شدند. یافته های تجربی نشان می دهند که منابع و تجربیات شرکت، نااطمینانی کشور میزبان، و بازده ی سرمایه گذاری همگی بر زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارند. این پژوهش از این نظر که چه عواملی در هنگام برگزیدن زمان سرمایه گذاری در کشورهای خارجی، به ویژه برای MNEهای فن آوری از بازارهای نوظهور مورد توجه قرار می گیرند، دانش کنونی درباره ی شرکت های خدماتی و تولیدی فن آوری-بنیان را گسترش می بخشد.

مرور پیشینه و تدوین فرضیه ها
     گزینه ی بین المللی شدن یک موضوع داغ برای بسیاری از شرکت ها و سازمان ها در جهان است. از همین رو، تصمیم به ورود به بازار یک راهبرد مهم است که می تواند در آینده تأثیر شگرفی بر موفقیت یا بقای یک شرکت داشته باشد. مطالعات بسیاری به این نکته اشاره داشته اند که انتخاب یک زمان بندی ورود دارای پیامدهای مهمی است که پس از وارد شدن به یک بازار جدید بر عملکرد یک شرکت تأثیر می گذارد (ایزوب و همکاران، 2000؛ لیو و پنگ، 1998؛ ماسکرانهاس، 1992؛ ماسکرانهاس، 1997؛ پن و همکاران، 1999). برای درک این موضوع که چگونه شرکت های بین المللی، بین المللی سازی خود را پردازش می کنند، نگرانی ها در ذیل سه وضعیت جای می گیرند: مکان، زمان، و چگونگی بین المللی سازی. بسیاری از پژوهشگران به شکل های متفاوتی پاسخ داده اند، اما مطالعات اندکی به بررسی روابط میان آن ها پرداخته اند.

     درباره ی این که چگونه تصمیم یک شرکت مبنی بر ورود به بازار خارجی بر اقدامات دیگر رقبا تأثیر خواهد گذاشت، و این که چگونه خصوصیات محیطی کشور میزبان در هنگام ارزیابی سود و زیان های احتمالی می تواند بر راهبرد ورود تأثیر بگذارد، یک خلأ پژوهشی در پیشینه وجود دارد. از همین رو، مطالعه ی کنونی دستاوردهای نظری و سیاسی برای پر کردن این خلأ ارائه می کند و در این راستا، عوامل تأثیرگذار بر تصمیم های شرکت ها برای وارد شدن به یک بازار خارجی بر پایه ی نظریه ی بازی ها را بررسی می کند.

     شاکل (1946) اظهار می کند که «هنگامی که شخصی درباره ی یک موضوعی تصمیم می گیرد، تلویحاً یا ناخودآگاه طیف گسترده ای از شرایط را که مرتبط هستند، مورد توجه قرار می دهد، به این معنی که اگر هر کدام از آن ها از نظر مادی متفاوت بودند، تصمیم او ممکن است متفاوت باشد». همین موضوع هنگام به کار بستن نظریه-ی بازی ها از منظر اقتصادی رخ می دهد. تصمیم یک شرکت برای بین المللی سازی می تواند متأثر از عوامل متفاوتی باشد، که شامل عوامل درونی و بیرونی (دانینگ، 1980)، مزایای مختص به شرکت (چانگ، 1995؛ دانینگ؛ 1980)، و تجربیات شرکتبا توجه به اهمیت روز افزون فن آوری، پژوهش درباره ی کسب وکارهای چندملیتی (MNEهای) فن آوری نیز رو به افزایش است، اما درباره ی فن آوری در بافت تجاری بین المللی، به ویژه پیرامون زمان بندی ورود به بازار، پیشینه ی ناچیزی وجود دارد. از همین رو، این پژوهش بر پایه ی نظریه ی بازی ها این موضوع را بررسی می کند که چگونه جنبه های گوناگون کشورهای میزبان و منابع بازیکنان بر تصمیم درباره ی زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارد. داده ها شامل 979 شرکت تایوانی فن آوری-بنیانِ فعال در صنایع خدماتی و تولیدی است که عمدتاً از مجله ی اقتصاد تایوان و پایگاه داده های بانک جهانی گردآوری شدند. یافته های تجربی نشان می دهند که منابع و تجربیات شرکت، نااطمینانی کشور میزبان، و بازده ی سرمایه گذاری همگی بر زمان بندی ورود به کشورهای خارجی تأثیر می گذارند. این پژوهش از این نظر که چه عواملی در هنگام برگزیدن زمان سرمایه گذاری در کشورهای خارجی، به ویژه برای MNEهای فن آوری از بازارهای نوظهور مورد توجه قرار می گیرند، دانش کنونی درباره ی شرکت های خدماتی و تولیدی فن آوری-بنیان را گسترش می بخشد.

پیوستگی پایداری در استراتژی سازمانی، مدیریت سبد پروژه و مدیریت پروژه. چارچوبی مفهومی

Interlinking Sustainability in Organizational Strategy, Project Portfolio Management and Project Management; A Conceptual Framework

چکیده

1 مقدمه

2 ادبیات پیش زمینه

3 رویکرد تحقیقاتی

4 چارچوبی برای شیوه های به هم پیوسته

5 نتیجه گیری

منابع

چکیده

     گذار به روش های پایدارتر کسب و کار نیاز به تغییر محصولات، خدمات، فرایندها، سیاست ها و منابع سازمانی دارد. با تصدیق نقش پروژه ها در این تغییرات، مفهوم پایداری باید در نحوه انتخاب، اولویت بندی، اجرا، مدیریت و ارزیابی پروژه ها ادغام شود. این موضوع مستلزم ادغام پایداری در استراتژی سازمانی، مدیریت پرتفولیوی پروژه و مدیریت پروژه است. با این حال، تحقیقات مربوط به پایداری در کسب و کار کاربرد مفاهیم پایداری را اغلب در سطح فوق الذکر در جداسازی با توجه کم یا بدون توجه به پیوند بین سطوح استراتژی، پرتفولیو و پروژه توصیف می کنند. یک چارچوب مفهومی ارائه می شود که نشان دهنده شیوه های به هم پیوسته پایداری یکپارچه در استراتژی سازمانی، مدیریت پرتفولیوی پروژه و مدیریت پروژه است. تحقیقات تجربی از این دیدگاه توسعه می یابند، و راهنمایی برای سازمان هایی ارائه می شود که هدف آنها بهبود این یکپارچگی است و در نتیجه اجرای عمیق تر پایداری را در سیاست ها و شیوه های خود قرار می دهند.

ادبیات پیش زمینه
پایداری در سازمان ها
     مسائل مربوط به تعادل بین رشد اقتصادی، رفاه اجتماعی و استفاده از منابع طبیعی در اوایل قرن هجدهم ظاهر شد (بعنواان مثال [40:12]). با این حال، این مسائل تا نیمه دوم قرن بیستم طول کشید، قبل از اینکه مسائل مربوط به پایداری و توسعه پایدار به صورت گسترده ای بعنوان یک چالش سیاسی، اجتماعی تبدیل شوند [16]. کتاب «محدودیت های مربوط به رشد» در سال 1972 [45] پیش بینی کرد که رشد احتمالی جمعیت جهان و اقتصاد جهانی منجر به فراجهش ظرفیت منابع طبیعی سیاره ما می شود. از آنجایی که امروزه انسان از معادل 1.75 زمین برای تامین منابع مورد استفاده و ضایعات تولید شده استفاده می کند [26]، مسائل مربوط به فراجهش اکولوژیکی بشر ممکن است هرگز مهم تر نباشد.

     در سال 1990 میلادی، مفهوم توسعه پایدار برای کسب و کارها و سازمان ها استفاده شده است، در نتیجه پیوندی بین توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی (شرکتی) (CSR) ایجاد کرده است [17]. و زمانی که سازمان بین المللی برای استانداردسازی، (C)SR را به صورت « مسئولیت یک سازمان برای تاثیرات تصمیمات و فعالیت های آن بر محیط و جامعه از طریق رفتار اخلاقی و واضح تعریف کرد، که: به توسعه پایدار شامل سلامت و رفاه جامعه کمک می کند، انتظارات ذینفعان را در نظر می گیرد، همراستا با قوانین قابل اجرا و سازگار با هنجارهای رفتاری بین المللی است، در سراسر سازمان یکپارچه می شود و در روابط آن عمل می شود [29]، از این مفهوم پشتیبانی می کند که پایداری مسئولیتی برای شرکت ها و سازمان ها است، درست همانطور که برای جوامع و دولت ها است.

     ملاحظات پایداری در کسب و کار اغلب بعنوان پایداری شرکتی نامیده می شود و توسط شاخص های پایداری داو جونز به صورت یک رویکرد کسب و کار تعریف می شود که ارزش بلند مدت را از طریق پذیرفتن فرصت ها و مدیریت ریسک های ناشی از توسعه های اقتصادی، محیطی و اجتماعی برای سهامدار ایجاد می کند [15]. این تعریف به مفهوم معیارهای ارزیابی سه گانه (TPL) الکینگتون [19] اشاره می کند، که شامل سه دیدگاه درباره عملکرد و توسعه است: اجتماعی، محیطی و اقتصادی. TBL مبنای مفهومی برای چندین معیار از شاخص های توسعه پایدار ارائه می دهد [2]. این چارچوب ها به عملی سازی مفهوم پایداری کمک می کنند. با این حال، آنها ریسک هایی را نیز معرفی می کنند که همبستگی های بین سه دیدگاه تحت نظر هستند و اینکه دیدگاه های اجتماعی، محیطی و اقتصادی هر کدام به صورت مجزا در نظر گرفته می شوند. درک همه جانبه پایداری نیاز به یکپارچگی جنبه های اقتصادی، محیطی و اجتماعی دارد [35،19].

آمار و آنالیز تلفیقی اطلاعات هدفمند فقرزدایی با الگوریتم کلان داده کاوی

Statistics and Analysis of Targeted Poverty Alleviation Information Integrated with Big Data Mining Algorithm

1. مقدمه

2. بازبینی مطالعات پیشین

3. روش تحقیق

4. نتایج و مباحثات

5. نتیجه گیری

در دسترس بودن داده ها

تعارض منافع

تقدیم تشکر

منابع

      برای رسیدن به درکی جامع تر و سیستماتیک تر از تاثیر کمک های دولت به خانوارهای فقیر به منظور تحقق اهداف مبتنی بر کاهش فقر، در این مقاله در کنار بررسی الگوریتم داده کاوی کلان داده ها به بررسی تلفیقی از یک جامعه آماری و تحلیل اطلاعات برنامه کاهش هدفمند فقر می پردازیم. در این بررسی مطابق ماژول خط لوله در یادگیری ماشین (ML) در چارچوب اسپارک که یک چارچوب محاسباتی کلان داده می باشد پیش رفتیم و علم کلان داده های عصر جدید و الگوریتم های شناخته شده داده کاوی را با یکدیگر ادغام نمودیم،‌ پیش تر برای مدل سازی و تحلیل به حجم زیادی از داده نیاز بود اما در این مدل، روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای را مورد استفاده قرار دادیم و بدین ترتیب توانستیم مدل جنگل تصادفی، مدل لجستیک و مدل آبشاری جدید پیشنهادی خود برای بررسی خانوارهای فقیر را تدوین نماییم. برای شناسایی خانوارهای ضعیف از چندین روش شناسایی استفاده نمودیم و به ارزیابی مقایسه ای نتایج آن ها پرداختیم، در نهایت، ‌نتایج نشان می دهند هنگامی که با 100 داده واقعی صحت سه روش شناسایی خانوار فقیر را مورد آزمایش قرار دهیم، مقدار مدل جنگل تصادفی تا 82 درصد و مقدار مدل لجستیک تا 72 درصد کاهش می یابد که تغییر اندکی به شمار می آید، اما مقدار مدل آبشاری بدون تغییر در همان 83 در صد ثابت باقی می ماند و در هر سه مدل تغییرات ناچیزی رخ خواهد داد. مزیت طراحی جدیدی که در این مقاله برای مدل آبشاری ارائه شده این است که در این روش می توان تا درصد زیادی نمونه ها را مجدد مورد استفاده قرار داد و از این طریق می توان به شکل موثری از برازش بیش از حد نمونه ها اجتناب ورزید، به همین دلیل دیگر نیازی به وجود حجم زیادی از داده نمی باشد. مدل جدید ما مدلی پایدار و قابل اعتماد می باشد. به کارگیری تلفیقی از الگوریتم های هدفمند کاهش فقر با فناوری اطلاعات کلان و داده کاوی را می توان از عمده دلایلی دانست که منجر شدند نتایج حاصل از استفاده از این مدل دقیق تر و قانع کننده‌تر بشوند. شیار تنه و شیار سمت راست غالبا به خاطر جامعه آماری از علت های شایع کنار گذاشته می‌شوند.

بازبینی مطالعات پیشین
     الگوی کاهش هدفمند فقر تنها چهار یا پنج سال است که مطرح شده است و زمان به کارگیری عملی آن در جامعه کوتاه تر از همین چند سال می باشد، به همین دلیل تحقیقات کمی در این زمینه انجام شده است. مدت کمی است که طرح کاهش هدفمند فقر ارائه شده، اما با حمایت قوی دولت مرکزی و تلاش های توامان دولت‌های محلی، طرح کاهش هدفمند فقر در سال های اخیر نتایج قابل توجهی به دست آورده است. امروزه، بسیاری از محققان چینی پیشنهادهای خلاقانه ای برای کاهش فقر ارائه می دهند و توصیف و تحلیل های مفصلی از طرح‌های خود و مشکلاتی که ممکن است در حین عملی کردن طرح با آن مواجه شوند را نیز تشریح می کنند. ژائو اس و دیگر محققان برای مطالعه وضعیت فقر در ساختار خانواده از روش اندازه گیری استفاده کردند. در نتیجه این تحقیقات متوجه شدند چه دسته ای از خانواده ها بیشتر در معرض فقر قرار دارند ]8[. آواجان و محققان دیگر برای کمک به کاهش هدفمند فقر علم کلان داده ها را به کار گرفتند. آن ها به مقایسه کلان داده های کاهش فقر با داده های کاهش فقر به روش سنتی پرداختند، یافته های آن ها نشان می دهد که کاهش هدفمند فقر به کمک کلان داده ها مزایای بیشتری نسبت به روش های سنتی کاهش فقر دارد و این روش در شناسایی و کمک به خانوارهای فقیر موفق تر عمل می کند ]9[. گای و چند تن دیگر از محققان فناوری ها و الگوهای سنتی کاهش فقر را به چالش کشیدند. مدل های کاهش فقری که در گذشته مورد استفاده قرار می گرفتند در مقیاس بزرگ کارایی داشتند و ظرفیت اعمال منطقه ای را نداشته و به همین دلیل شناسایی فقیرترین خانوارها به کمک این روش ها دشوار بود. افزون بر این، اگر اطلاعات خانوارهای فقیر برای مدتی طولانی به روز نشود، مشکلات جدید فراوانی ظاهر خواهد شد؛ به همین دلیل لازم است فورا الگوهای سنتی کاهش فقر تغییر پیدا کنند. الگوی جدیدی که ارائه می شود می بایست برای کاهش فقر مد نظر و افزایش کارایی الگوی کاهش هدفمند فقر به صورت همه جانبه فناوری کلان داده ها را به کار ببندد ]10[. کویی و محققان دیگر بر این باورند که هنوز برای لحاظ کردن درآمد اقتصادی خانوارهای فقیر به عنوان استاندارد سطح فقر در خانوارهای فقیر محدودیت هایی وجود دارد. منتهای مراتب، پژوهشی انجام شد که در آن به بررسی شرایط خانوارهای فقیر از گزارشات افراد غیر فقیر تمرکز داشت، نتایج این پژوهش مشخص کرد که 13.5 درصد از پاسخ دهنده ها که کشاورز بودند معتقدند برخی خانوارهای فقیری که واقعا به کمک دولت نیاز دارند، در فرایند شناسایی و تشکیل پرونده مغفول مانده اند ]11[. واچکووا و برخی محققان دیگر برای فقرزدایی هدفمند تعریف و تحلیل ارائه داده و نظرات خود را در مورد الزام اجرای طرح کاهش هدفمند فقر را بیان کرده اند. در این مقاله از مدل فقرزدایی مورد استفاده در زمان اصلاحات و گشایش توصیف کاملی ارائه شده و توضیح می دهیم که چرا مدل فقرزدایی گسترده قبلی دیگر برای محیط و شرایط فعلی قابل اجرا نمی باشد، همچنین نکات کلیدی و دشواری های طی مسیر اجرای طرح کاهش هدفمند فقر را به طور خلاصه بیان کرده و مدل عملی جدید خود را تشریح می نماییم ]12[. ویزو واسام و محققان دیگر سازوکار کاهش هدفمند فقر از طریق فناوری کلان داده را مورد بحث و بررسی قرار داده و به این نتیجه رسیدند که فناوری کلان داده می تواند به شکل گسترده ای در جهت کاهش هدفمند فقر مورد استفاده قرار گیرد ]13[.