مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

DGP در ساعات اوج بار برای کمک به SHGP برای عملیات سیستم امن کار می کند. با توجه به ارتفاع بالا، هر دیزل ژنراتور تنها حداکثر 1.0 مگاوات را در چنین محیطی تولید می کند. تولید گازهای گلخانه ای می تواند اثرات نامطلوب قابل توجهی بر روی سیستم زیست محیطی محلی آسیب پذیر ایجاد کند. علاوه بر این، هزینه حمل و نقل سوخت به راه دور، منطقه فلات, بسیار گران است. هزینه های بالا و نرخ انتشار بالا, زمان بهره برداری از دیزل ژنراتور را محدود می کند.
با افزایش تقاضای بار در منطقه، SHGP دیگر نمی تواند به نیازها پاسخ دهد. بدون افزایش تولید دیزل ژنراتورها، منابع انرژی تجدید پذیر (RESS) برای خدمت به افزایش تقاضا در نظر گرفته می شوند. به منظور استفاده از منابع خورشیدی فراوان (با مدت زمان آفتاب بیش از 2000 ساعت در سال) در این منطقه، یک نیروگاه تولید فتوولتائیک (PVGP) برای توسعه و یکپارچه سازی با سیستم های موجود به شکل یک ریزشبکه PVSHH جدید برنامه ریزی می شود همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است. ریزشبکه PVSHH قادر به افزایش ثبات سیستم، بهبود بهره وری، کاهش انتشار، و برآورده سازی خواسته های برق و آب برق منطقه خواهد بود.
در فاز اول این پروژه، یک (PV) سیستم 5 MWP فتوولتائیک و سیستم ذخیره سازی انرژی باتری 5 مگاوات ساعت (BESS) نصب شده اند. به علت هزینه های اولیه و تعمیر و نگهداری بالای آن، BESS دارای ظرفیت نسبتاً محدود است. BESS به طور عمده برای صاف نمودن نوسانات برق و انتقال انرژی اضافی از سیستم PV مورد استفاده قرار می گیرد.
برای رسیدن به یک عملیات امن و کارآمد، EMS ریزشبکه PVSHH بر اساس ملاحظات زیر طراحی می شود:
(1) PVGP دارای بالاترین اولویت در تولید است. با کمک BESS، انرژی اضافی سیستم PV در هر صورت در روز ذخیره خواهد شد و برای حمایت از اوج بار در شب استفاده می شود. این امر موجب افزایش استفاده از سیستم PV و کاهش زمان بهره برداری از DGP می شود. تنها زمانی که BESS به طور کامل شارژ شود، تولید PV باید به تعادل تقاضای بار و جلوگیری از تنظیم ولتاژ محدود شود.
(2) بهره برداری از SHGP دارای اولویت بالا برای پاسخگویی به تقاضای آب مسکونی، به خصوص در فصل خشک است. برای بسیاری از زمان ها، SHGP بار پایه را تامین می کند و تولید آن در کل باید بالاتر از آستانه خروجی پایین تر باشد.
SHGP مسئول تنظیم فرکانس سیستم است.
(3) استفاده از دیزل ژنراتور باید به حداقل برسد. DGP تنها به عنوان یک اوج ساز برای برآورده سازی خواسته اوج استفاده می شود.
از زمانی که این پروژه ریزشبکه PVSHH به تصویب رسید، مطالعات گسترده ای در طراحی و پیاده سازی ریزشبکه ترکیبی انجام شد. ما به طور فعال در پروژه ریزشبکه درگیر شدیم و مسئول طراحی و پیاده سازی EMS هستیم. بر اساس اصول طراحی، این تیم EMS مبتنی بر MAS را پیشنهاد می دهد و آن را بر روی پلت فرم شبیه سازی زمان واقعی تایید می کند. بحث مفصل در توسعه یک EMS مبتنی بر MAS-برای ریزشبکه PVSHH در بخش های زیر داده می شود.

3. روش مدیریت انرژی مبتنی بر MAS
EMS مبتنی بر MAS پیشنهادی, مدیریت انرژی را در مقیاس چند ساعت بر اساس استراتژی مناقصه (VBD) مجازی و یک الگوریتم فرستادن توان پویا انجام می دهد. VBD, برنامه زمانبندی عملیات سیستم و ظرفیت ذخیره را بر اساس یک پلت فرم مناقصه عمومی تعیین می کند در حالی که الگوریتم اعزام پویا در زمان واقعی برای جبران خطای کنترل توان DG ها کار می کند. محیط دارای ارتفاع بالا منجر به یک هدف کنترل خاص و پارامترها در سیستم پیشنهادی، مانند تعدیل قیمت مجازی برای DG های مختلف می شود که نشان دهنده ملاحظات مختلف عملیاتی است که در بخش 2 مورد بررسی قرار گرفته است. با این وجود، روش پیشنهادی را می توان به آسانی برای دیگر برنامه های کاربردی گسترش داد.

3.1. مناقصه مجازی
برای MGهای متصل به شبکه، قیمت برق به طور معمول به عنوان مرجع برای DG های مناقصه تنظیم می شود. اما، این روش برای MGS مستقل نه تنها به خاطر اینکه MG مستقل از شبکه برق اصلی جدا نیست بلکه به خاطر عدم موفقیت در شناختن تنوع در روش های مختلف DG مناسب نیست. بنابراین، یک استراتژی VBD برای زمانبندی بهره برداری از DG ها در ریزشبکه هیبریدی با در نظر گرفتن شرایط عملیاتی و ویژگی های DG، به خصوص استفاده از منابع و تخصیص، تنها به جای سود اقتصادی پیشنهاد می شود. هدف آن بهبود ثبات عملیات سیستم از طریق برآورده سازی بار پایه از طریق SHGP و اوج بار با استفاده از منابع دیگر، حداکثر رساندن استفاده از سیستم PV با کمک BESS و کاهش زمان بهره برداری از DGP مطابق با اولویت های عملیاتی / مورد نیاز سیستم مورد بحث در بخش 2 است.
همانطور که در شکل (1) نشان داده می شود، قیمت مناقصه مجازی یک DG از هزینه حاشیه ای و هزینه جبران پویا تشکیل شده است. هزینه نهایی توسط هزینه تولید واقعی تعیین می شود در حالی که هزینه جبران پویا در زمان واقعی با توجه به محدودیت های تولید، تخصیص منابع و اثرات محیط زیست به روز می شود.

در ریزشبکه PVSHH، مرکز VBD در ابتدا قیمت پاکسازی و طرح اعزام توان مرتبط برای DG ها را بر اساس هزینه های حاشیه ای و سطح بار سیستم محاسبه می کند. قیمت پاکسازی, مرجع جبران پویا برای DG ها است و شبیه به قیمت برق برای MGهای متصل به شبکه است.
به منظور استفاده بهتر از تولید PV، یک انتظار توان پارامتری به نام توان PV (Pev) تعریف می شود. انتظار می رود که تولید PV واقعی بین PEV و حداکثر تولید PV باشد. اگر تولید توان پاکسازی PV کوچکتر از Pev باشد، ، به عنوان یک عدد منفی برای تحریک تولید PV بیشتر تعیین می شود. در مقابل، اگر پیشنهاد بزرگتر از یا برابر با Pev باشد, ، در صفر تنظیم می شود که در شکل (2) نشان داده شده است. Pev یک ثابت به دست آمده در بهینه سازی اندازه سیستم با ملاحظات عملیاتی است. تولید PV اضافی (به عنوان مثال، تولید PV منهای Pev) برای اولین بار در BESS ذخیره می شود، و سپس برای حمایت از اوج بار در شب مورد استفاده قرار می گیرد. انرژی ذخیره شده در BESS دارای یک قیمت ثابت مجازی است که کمی ارزان تر از قسمت DGP است که ناشی از کاهش زمان بهره برداری از DGP است.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

این مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است. در ادامه، پیشینه نظری مربوط به رقابت و عملکرد شرح داده می‌شود و فرضیه‌ها ایجاد می‌شوند. سپس روش تحقیق ترسیم شده و گردآوری داده ها، نمونه و معیارها توضیح داده شده است. در ادامه شرح و تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از مطالعه تجربی وجود دارد. نتایج در بخش پایانی مورد بحث قرار می‌گیرد و نتیجه‌گیری از دیدگاه نظری ارائه می‌شود. آن بخش پایانی همچنین مفاهیم مدیریتی را توضیح می دهد و موضوعاتی را برای تحقیقات آینده پیشنهاد می کند.

2. پیشینه نظری
مطالعات اخیر همکاری با تعاملات و نتایج مشارکت مرتبط است (گرنشایمر و همکاران، 2021). تا آنجا که به تعاملات مربوط می شود، یک زمینه فعلی و به ندرت مطالعه شده به سطح فردی مربوط می شود و به موضوعاتی مانند ادراکات مدیریتی (Czakon & Czernek-Marszałek, 2021)، احساسات (Raza-Ullah, 2020) و طرز فکر (Crick, 2021)؛ رضاالله، 2020) مربوط می شود. برای مثال، مطالعات نتایج حاصل از رقابت به عملکرد مربوط می شود (کریک و کریک، 2020). این مطالعه به ذهنیت مدیریتی فردی و تأثیر آن بر عملکرد برای جبران شکاف فعلی در دانش تحقیق می پردازد.
دیدگاه رفتاری مشارکت (به عنوان مثال، Czakon، Klimas و Mariani، 2020 را ببینید) بر نقش مدیران و ذهنیت مشارکتی در ایجاد همکاری با رقبا تأکید دارد. ذهنیت ها جنبه مهمی از فرهنگ سازمانی هستند زیرا مسائلی را که مدیران و کارکنان محرک های مهم عملکرد در نظر می گیرند، تعریف می کنند (کریک، 2021). برخی از مطالعات نشان می‌دهند که ذهنیت رقابتی در پذیرش تنش‌های رقابتی و پذیرش وجود تعارض و تنوع منعکس می‌شود (Czakon، Klimas و Mariani، 2020؛ لو، 2007). علاوه بر این، برخی تحقیقات معتقدند که ذهنیت رقابتی اهمیت رقابت و فرصت‌های ایجاد ارزش با رقبا را تشخیص می‌دهد (Czakon & Czernek-Marszałek، 2021؛ Gnyawali & Park، 2009). بر این اساس، ما یک ذهنیت رقابتی را از طریق نگرش مدیران نسبت به رقابت تعریف می کنیم – به معنای شناخت اهمیت و فرصت های ارائه شده توسط رقابت و قصد ایجاد روابط مشارکتی.
مطالعات قبلی نشان داده اند که ذهنیت رقابتی یک پیش نیاز مهم برای مدیریت مؤثر روابط همکار است (کریک، 2021؛ رضاالله، 2021). مدیرانی که ذهنیت مشارکتی دارند بیشتر احتمال دارد پتانسیل همکاری با رقبا را به عنوان فعالیتی که عملکرد را هدایت می‌کند ببینند، در حالی که مدیرانی که ذهنیت رقابتی کمتری دارند احتمال کمتری دارد ارزش بالقوه مشارکت را ببینند (کریک، 2021؛ مک‌گراث و همکاران، 2019). علاوه بر این، آبرنتی، اندرسون، نایر، جیانگ و آنسون). (2021) نشان داد که طرز فکر مدیران با شیوه های مدیریت منابع آنها مرتبط است. تحقیقات قبلی همچنین به رسمیت می‌شناسد که مدیران باید یک ذهنیت رقابتی برای تسهیل اجرای موفقیت‌آمیز یک استراتژی مشارکتی ایجاد کنند (سران، پلگرین-بوچر و گوراو، 2014).
تحقیقات همچنین گزارش می دهد که نقش و تأثیر مدیران عوامل مهمی در رشد شرکت های کوچک و متوسط است (آذری، مدسن و موئن، 2017؛ ویکلوند و شپرد، 2003). برای یک شرکت های کوچک و متوسط، رشد معمولاً به معنای تغییرات در ویژگی‌های تجاری و عملیات است که می‌تواند نیاز به کسب دانش جدید را تحریک کند، که ممکن است صاحبان و مدیران شرکت های کوچک و متوسط را نگران کند (Wiklund & Shepherd, 2003). مطالعات قبلی تصدیق کرده‌اند که توانایی و انگیزه شخصی نقش مهمی در رشد شرکت‌های کوچک بازی می‌کند (آذری و همکاران، 2017؛ ویکلوند و شپرد، 2003) و آرزوی رشد مدیریتی نیروی محرکه رشد شرکت های کوچک و متوسط است (ایده و همکاران. ، 2021). همچنین اشاره شده است که همه مدیران شرکت های کوچک و متوسط علاقه مند به گسترش تجارت خود و استفاده از فرصت ها نیستند (Cassar, 2006; Wiklund & Shepherd, 2003). یافته‌های گزارش‌شده در بالا نشان می‌دهد که صاحبان و مدیران شرکت های کوچک و متوسط نقش اساسی در شکل‌دهی به نتایج سازمانی دارند (به عنوان مثال، Eide و همکاران، 2021؛ Kolvereid و Isaksen، 2017 را ببینید). یک شرکت ممکن است با به کارگیری استراتژی‌های مختلف رشد کند (آذری و همکاران، 2017)، که یکی از آنها می‌تواند جستجوی فرصت‌هایی برای مشارکت باشد، که هم به ذهنیت مشارکتی مدیریتی و هم به آرزوهای رشد مدیریتی نیاز دارد.

2.1. فرضیه ها
مدیریت موفق و کارآمد رقابت می تواند با عملکرد شرکت مرتبط باشد. با این حال، یک بحث مداوم در مورد رابطه بین مشارکت و عملکرد وجود دارد (به عنوان مثال، کریک و کریک، 2021؛ رضاالله، 2021 را ببینید). تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که رقابت می‌تواند هم عملکرد شرکت را بهبود بخشد (به عنوان مثال، Bouncken & Fredrich، 2012؛ Crick & Crick، 2021؛ Park، Srivastava، & Gnyawali، 2014) و بدتر کردن آن (به عنوان مثال، Kim & Parkhe، 2009; Nieto را ببینید). سانتاماریا، 2007).
مطالعات متمرکز بر شرکت‌های کوچک و متوسط، مشارکت را به طور مثبت بر عملکرد (بونکن و فردریش، 2012)، رشد فروش (کریک و کریک، 2021؛ لچنر و همکاران، 2016) و عملکرد مالی (لوی، لوبِک، و پاول، 2003) به طور خاص تأثیر می‌گذارد. با این حال، مطالعات کمی بر روی تأثیرات ذهنیت رقابتی مدیریتی بر عملکرد شرکت تمرکز می‌کنند.
ذهنیت رقابتی شامل درک و پذیرش پارادوکس ذاتی همکاری و رقابت همزمان در درون رقابت است. بسیاری از مطالعات موجود در مورد رقابت بر تنش ذاتی در پارادوکس مشارکتی تمرکز دارند. تنش‌های مشارکتی در یک ذهنیت مشارکتی طبیعی تلقی می‌شوند، و مدیریت تنش‌های ذاتی در رقابت به‌عنوان شامل مدیرانی که تفکر متناقض یا یک ذهنیت دوسویه را به کار می‌گیرند (مثلاً، Le Roy & Fernandez, 2015)، در نهایت هم‌افزایی همزمان را تقویت می‌کند. و رقابت بیان شده است که اگر افراد بتوانند یک ذهنیت مشارکتی ایجاد کنند، می توان رقابت را با موفقیت مدیریت کرد (لو روی، فرناندز و چیامبارتو، 2018). توانایی مدیران برای مدیریت تنش در رقابت بسیار مهم خواهد بود اگر بخواهند هم افزایی را از همکاری و رقابت همزمان تضمین کنند و عملکرد شرکت خود را افزایش دهند (رضا-الله، بنگتسون و وانیوشین، 2018). مطابق با RazaUllah (2021) ما به یک ذهنیت مشارکتی به عنوان یک ذهنیت پارادوکس نگاه می کنیم، و مطالعات قبلی نشان داده اند که ذهنیت مشارکتی به طور طبیعی اعتماد و بی اعتمادی را در بر می گیرد و بنابراین عملکرد را در روابط تجاری مشارکتی افزایش می دهد (به عنوان مثال رضاالله، 2021 را ببینید). بنابراین، می توان استدلال کرد که یک ذهنیت رقابتی مدیریتی – از جمله قابلیت پذیرش و مدیریت تنش ذاتی – باید به طور مثبت بر عملکرد شرکت تأثیر بگذارد.
ذهنیت مشارکتی مدیران، اقدامات آنها را منعکس می کند (به عنوان مثال، کریک، 2019a را ببینید)، و بنابراین، یک طرز فکر مشارکتی باعث رفتار مشارکت محور می شود (کریک، 2021). علاوه بر این، یک ذهنیت مشارکتی پیش نیاز مدیریت روابط مشارکتی است (کریک و کریک، 2021؛ گنیاولی و پارک، 2011؛ رضاالله، 2021). مدیرانی که ذهنیت مشارکتی دارند، هم احتمال بیشتری دارد که فرصت های مشارکت را درک کنند و هم به مدیران دیگر کمک کنند تا ذهنیت مشارکتی را توسعه دهند. بنابراین، شرکت‌هایی که توسط چنین مدیرانی رهبری می‌شوند، پویایی رقابت را به طور مؤثرتری نسبت به شرکت‌هایی که توسط مدیرانی هدایت می‌شوند، مدیریت می‌کنند که فاقد چنین طرز فکر رقابتی هستند (گنیاوالی و پارک، 2009). ذهنیت مشارکتی، فیلتر کردن دانش را تسهیل می‌کند و به اقدام مستقیم کمک می‌کند، که توانایی‌های حیاتی کسانی است که به طور مؤثر استراتژی‌های هم‌کاری را اجرا می‌کنند (لو، 2007).
ذهنیت مشارکتی نشان دهنده توانایی مدیران برای تشخیص فرصت ها در محیط از طریق قابلیت های مشارکتی آنهاست (به عنوان مثال، لوندگرن-هنریکسون و کوک، 2016 را ببینید) که ممکن است باعث بهبود عملکرد برای شرکت های کوچک و متوسط ها شود. مالک/مدیران کسانی هستند که جهت و استراتژی را در شرکت های کوچک و متوسط تعیین می کنند. تحقیقات قبلی شرکت های کوچک و متوسط نشان داده است که نگرش و شخصیت مالک/مدیر یک شرکت های کوچک و متوسط بر استراتژی هایی که شرکت های کوچک و متوسط ها در عملیات تجاری خود اتخاذ می کنند تأثیر دارد (به عنوان مثال، Wijewardena، Nanayakkara و De Zoysa، 2008 را ببینید). علاوه بر این، Wijewardena و همکاران. (2008) رابطه قوی بین ذهنیت کارآفرینی مالک/مدیران و عملکرد مالی شرکت پیدا کرد. تحقیقات قبلی همچنین نشان داده است که جهت گیری های مختلف بر عملکرد شرکت تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، اثرات مثبت جهت گیری کارآفرینی (EO) بر عملکرد شرکت به طور گسترده تایید شده است (به عنوان مثال، Rauch، Wiklund، Lumpkin، & Frese، 2009)، و همچنین اثرات یک طرز فکر شرکتی (پیشگیرانه، پرخاشگری، و ریسک پذیری). ) (Talke, 2007). علاوه بر این، استدلال می‌شود که جهت‌گیری‌های مختلف (به عنوان مثال، EO، جهت‌گیری استراتژیک، و غیره) به جای اهداف تجاری مشخص، یک طرز فکر را منعکس می‌کنند (Talke, 2007). به طور مشابه، می‌توان فرض کرد که طرز فکر تعاونی بر عملکرد شرکت تأثیر می‌گذارد، زیرا نشان‌دهنده تمایل مدیران برای ریسک‌کردن برای کسب مزایا است.
به طور خلاصه، تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که یک ذهنیت رقابتی شبیه به یک ذهنیت پارادوکس است که به توانایی پذیرش تنش‌های نیروهای مخالف مانند همکاری و رقابت اشاره دارد. علاوه بر این، یک ذهنیت رقابتی با باز بودن و تمایل به جستجوی فرصت ها مرتبط است که در تحقیقات قبلی نشان داده شده است که ارتباط مثبتی با عملکرد دارد. در تحقیقات شرکت های کوچک و متوسط، جهت گیری کارآفرینی مالک/مدیر نیز با باز بودن، ریسک پذیری و جستجوی فرصت ها مرتبط است (به عنوان مثال، Talke، 2007 را ببینید). تحقیقات شرکت های کوچک و متوسط همچنین تشخیص داده است که جهت گیری، طرز فکر و ذهنیت مالک/مدیر با عملکرد سطح شرکت مرتبط است (به عنوان مثال، Sayal & Banerjee، 2022؛ Talke، 2007؛ Wijewardena و همکاران، 2008 را ببینید). بنابراین، یک ذهنیت مشارکتی را می توان به عنوان مثال، با جهت گیری کارآفرینی مقایسه کرد، که به عنوان ذهنیت یک مدیر در نظر گرفته می شود (به عنوان مثال، Talke، 2007 را ببینید) و مشخص شده است که کارآفرینان با شور و اشتیاق به احتمال زیاد موفق تر هستند (سایال و بانرجی، 2022). ؛ تیوری و مهتا، 2021). از آنجایی که جهت گیری کارآفرینی به عنوان یک ذهنیت در ارتباط با عملکرد شرکت در نظر گرفته می شود، می توانیم فرض کنیم که طرز فکر مشارکتی به طور مشابه بر عملکرد شرکت تأثیر می گذارد. بر این اساس فرض می کنیم:
H1. ذهنیت رقابتی به طور مثبت با عملکرد شرکت های کوچک و متوسط مرتبط است.
درک مفاهیم عملکردی رقابت مستلزم در نظر گرفتن اهداف شرکت، مانند آرزوهای رشد است (موریس، کوچاک و اوزر، ¨ 2007). مطالعات قبلی نشان می دهد که آرزوهای رشد مقدم بر رشد واقعی است (Autio & Acs، 2010؛ Eide et al., 2021). تحقیقات موجود استدلال می کند که اکثر مدیران شرکت های کوچک و متوسط رشد شرکت را به عنوان هدف تعیین نمی کنند (به عنوان مثال، Janssen، Janssen و Louvain، 2006 را ببینید). علاوه بر این، از آنجایی که رشد شرکت به‌عنوان پیامد یک تصمیم به‌جای یک پدیده خود به خود یا تصادفی تلقی می‌شود (استارباک، 1965)، آرزوهای رشد شرکت های کوچک و متوسط منعکس‌کننده تصمیم‌های مدیران شرکت های کوچک و متوسط است (به عنوان مثال، اندرسون و تل، 2009؛ ال شوباکی، لاگر، و دن بستن، 2020). بنابراین، شناسایی فرصت‌ها برای رشد، یک فعالیت پیشگیرانه است که توسط مدیران شرکت های کوچک و متوسط انجام می‌شود (هولبرت، گیلمور، و کارسون، 2013) که هدفی از رشد شرکت را دنبال می‌کنند، که آرزوهای رشد و طرز فکر مشارکتی را با هم پیوند می‌دهد.
تحقیقات در مورد شرکت های کوچک و متوسط ها و رشد نشان می دهد که انگیزه مدیریتی و نگرش به رشد کسب و کار مستقیماً بر رشد واقعی تأثیر می گذارد (ایده و همکاران، 2021؛ حنیف زاده، طالبی، و سجادی، 2018؛ ویکلوند، پاتزلت، و شپرد، 2009). به طور همزمان، عدم تعهد توسط یکی از شرکت های درگیر در رقابت، عملکرد هر دو طرف را تضعیف می کند (موریس و همکاران، 2007). علاوه بر این، تحقیقات قبلی نشان داده است که شرکت‌هایی که آرزوهای رشد دارند اغلب ذهن باز هستند و به دنبال فرصت‌هایی برای بهره‌برداری از فرصت‌های بازار برای رقابت موثر هستند (ایده و همکاران، 2021). مشارکت به عنوان یکی از راه های رشد یک کسب و کار در نظر گرفته می شود (به عنوان مثال، وو، 2014 را ببینید). بنابراین، می‌توان فرض کرد که شرکت‌های کوچک و متوسط با آرزوی رشد نیز به روی فرصت‌های همکاری باز بوده و علاقه‌مند به آن هستند. بنابراین به نظر می رسد که مدیران آن نوع شرکت های کوچک و متوسط ذهنیت رقابتی داشته باشند. همچنین می توان فرض کرد که مدیران شرکت های کوچک و متوسط با ذهنیت تعاونی با تنش ذاتی و ریسک رقابت راحت هستند و بنابراین ریسک مربوط به آرزوهای رشد را نیز تحمل می کنند. بر اساس این ملاحظات، فرض می کنیم:
H2. آرزوی رشد یک شرکت های کوچک و متوسط به طور مثبت رابطه بین ذهنیت رقابتی و عملکرد را تعدیل می کند.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

 اهداف تحقیق
رایانش ابری سلامت می تواند به بهبود اشتراک منابع کمک کند. این سیستم نظارت و مدیریت پزشکی بسیار مؤثری را ارائه می دهد و در عین حال هزینه های عملیاتی عظیم را کاهش می دهد. مبتنی بر ابر فناوری شناسایی فرکانس رادیویی ایمن، موثر و نظارت و مدیریت داده های پزشکی با کیفیت بالا. این می تواند به ارائه نتایج پیشرفته در انتقال، سلامت هوشمند کمک کند نظارت و قرار دادن دقیق IoT Cloud جدیدترین نوآوری است ترکیب چندین فناوری متصل به اینترنت برای ارائه راه حل های بلادرنگ در مکان ها و تنظیمات متعدد. ظهور اینترنت اشیا به هر نحوی کاربرد دارد، از مدیریت بیماری های مزمن گرفته تا اجتناب از آن مسائل مختلف بهداشتی، از بهداشت و درمان بسیار سود برده است. ابر و ادغام اینترنت در بهداشت و درمان چندین مزیت از جمله قابلیت اطمینان بالا، راندمان بالا، مجازی سازی و مقیاس پذیری را ارائه می دهد ، (Salih & Lilien, 2015, Ratnam & Dominic, 2014, Akrivopoulos et al., 2017). چهار هدف عمده این مقاله به شرح زیر است:
RQ1: – مطالعه رایانش ابری و نیاز آن به بهداشت و درمان و فن آوری کمک به رایانش ابری برای بهداشت و درمان؛
RQ2: – برای بحث در مورد مزایای کلیدی رایانش ابری برای صنعت بهداشت و درمان؛
RQ3: – مطالعه موانع و چالش‌ها در اتخاذ رایانش ابری برای بهداشت و درمان.
RQ4: – شناسایی و بحث در مورد کاربردهای مهم رایانش ابری برای بهداشت و درمان.

5. مزایای کلیدی رایانش ابری برای بهداشت و درمان
در دنیای امروز، رایانش ابری دائماً در بهداشت و درمان متحول می شود. بر اساس دیدگاه بازارهای جهانی، ارزش بازار رایانش ابری بهداشت و درمان تا سال 2025 به 55 میلیارد دلار خواهد رسید. علاوه بر مقیاس پذیری و ذخیره سازی، کسب و کارهای بهداشت و درمان امروزی به طور فزاینده ای به فناوری ابر به دلیل قابلیت های چشمگیر آن مانند همکاری، دسترسی، کارایی و امنیت روی می آورند. ابتدا، به عنوان یک نرم‌افزار به عنوان سرویس (SaaS)، ابر ممکن است خدمات میزبانی شده بر اساس تقاضا را برای کسب‌وکارهای بهداشت و درمان ارائه کند، که امکان دسترسی فوری به برنامه‌های کاربردی تجاری و مدیریت ارتباط با مشتری (CRM) را فراهم می‌کند. زیر ساخت به عنوان سرویس (IaaS) می تواند امکانات پزشکی را با رایانش بر اساس تقاضا و ذخیره سازی عظیم فراهم کند. در نهایت، به عنوان یک پلتفرم به عنوان سرویس (PaaS، ابر می‌تواند محیطی امن برای خدمات مبتنی بر وب و استقرار برنامه‌های کاربردی ابری فراهم کند (الزوبیدی، 2016، گلی ملک‌آبادی و همکاران، 2016، پدهی و همکاران، 2012).
ارائه اطلاعات پزشکی از بسیاری از رایانه ها، در هر مکان و هر دستگاه تلفن همراه، در قلب سیستم های ابری است. تحول بهداشت و درمان همچنین در مورد مزایای مراکز پزشکی و کاربران ابری برای به اشتراک گذاشتن داده های سلامت بیمار از طریق اینترنت است. رایانش ابری در بهداشت و درمان مقرون به صرفه و آسان است
برای نصب، با بسیاری از مزایای دیگر که می توان از آنها به خوبی استفاده کرد. در نتیجه، سرویس‌های مبتنی بر ابر کمک ارزشمندی را ارائه می‌کنند و با در دسترس‌تر کردن داده‌ها و قابلیت همکاری، به بهبود زیرساخت‌های سلامت کمک می‌کنند. چندین مزیت فناوری های مبتنی بر ابر در مورد استفاده در سیستم های بهداشت و درمان وجود دارد (دواداس و همکاران، 2017، آستو و همکاران، 2020، جاوید و همکاران، 2020، کومار و همکاران، 2018). شکل 1 برخی از کلیدها را نشان می دهد که مزایای این فناوری ها فناوری‌ها و پروتکل‌های امنیتی پیچیده‌ای در دسترس هستند. سطوح امنیتی اضافی در رایانش ابری به منظور جلوگیری از اطلاعات حساس، ارائه دهندگان ابر باید به مقررات نظارتی پایبند باشند تعهدات مربوط به سوابق پزشکی الکترونیکی فناوری ابری می تواند ارائه بازخورد در مورد اطلاعات پزشکی، تجزیه و تحلیل آن در زمان واقعی، و در نهایت بهداشت و درمان بیمار محور و داده محور را افزایش می دهد. تجزیه و تحلیل داده های مبتنی بر ابر ممکن است به ایجاد بازاریابی دقیق و متمرکز کمپین ها و تبلیغات با استفاده از اطلاعات کسب و کار از چندین منبع کمک کند (الحربی و همکاران، 2016، کو و همکاران، 2011). پزشکان برای کار با بیماران توانسته‌اند برای هر بیمار که درمان می‌کنند یک پرونده پزشکی جداگانه نگهداری کنند که کار را بسیار آسان تر می کند. فناوری ابر این اطلاعات را در زمان واقعی در دفاتر همگام و توزیع می کند. این فناوری به ذخیره سازی بدون مشکل داده ها و مقیاس پذیری پشتیبان کمک می کند و در طول دوره های شلوغ روز کاهش می یابد. علاوه بر این، تاکتیک‌های فاصله‌گذاری اجتماعی نیاز به مشاوره از راه دور با بیماران خردسال دارد (علی و همکاران، 2018، بامیه و همکاران، 2012، رجبیون و همکاران، 2019).
استقرار و ارتقاء ابر سریعتر از نرم افزار میزبانی در محل است. مدیریت خدمات ابری هزینه نسبتاً کمتری دارد و باعث نمی شود مصرف کنندگان خدمات خود را متوقف کنند. ارائه دهندگان بهداشت و درمان و بیماران آنها با خدماتی با بالاترین پهنای باند و سرعت با خدمات سریعتر مواجه می شوند. پلتفرم‌های ابری شامل ML و AI هستند که به شرکت‌ها کمک می‌کنند تا حجم زیادی از داده‌های مشتری را مدیریت کنند و تجزیه و تحلیل داده‌ها را در نقاط تماس متعدد خدمات بهداشت و درمان انجام دهند (Tyagi et al., 2016, Abdelaziz et al., 2018, Seddon & Currie, 2013). استفاده عمومی از فناوری‌های ذخیره‌سازی داده مبتنی بر ابر در بهداشت و درمان پتانسیل افزایش نتایج مراقبت از بیمار را ایجاد کرده است. محققان ممکن است از ابر در زمان خود و با کسری از هزینه برای استفاده از قابلیت های تحلیل ابررایانه استفاده کنند. تمام داده‌هایی که قبلاً در پرونده‌های بایگانی در دسترس نبودند، با استفاده از پیچیده‌ترین الگوریتم‌های رایانه‌ای موجود با ورود رایانش ابری قابل جستجو و تجزیه و تحلیل هستند (Gavrilov & Trajkovik, 2012, Hoang & Chen, 2010.

6. محرک های بالقوه رایانش ابری برای بهداشت و درمان صنعت
شکل 2 نمونه‌ای از محرک‌های مهم و بالقوه مختلف رایانش ابری برای افزایش عملکرد کلی حوزه بهداشت و درمان است. حرکت به ابر دو مزیت دارد بهداشت و درمان. هم پزشکان و هم بیماران از این موضوع بهره مند شده اند که از آن. در جنبه تجاری، رایانش ابری نشان داده شده است به کاهش هزینه های عملیاتی کمک می کند و در عین حال به ارائه دهندگان اجازه می دهد تا درمان با کیفیت بالا و متناسب را ارائه دهند. بیمارانی که دریافت درمان‌ها از این طریق است اکنون می‌توانند همان سطح مراقبت را از پزشک دریافت کنند و بخش سلامت حوزه های اصلی محرک های مشاهده شده مفاهیمی مانند کلان داده، یادگیری مصنوعی و ماشینی، تکنیک های بهداشت از راه دور، بالا تجزیه و تحلیل نیرومند و غیره است. رایانش ابری بیمار را بیشتر درمان کرده است که نتایج با افزایش مشارکت بیماران در برنامه های بهداشتی خود توسط ارائه دسترسی به داده های بهداشت و درمان آنها است (جیندال و همکاران، 2018، سینگ و همکاران،2017، جمال و همکاران، 2015، محمد و همکاران، 2014).
رایانش ابری بهترین راه حل ها را برای نیازهای بهداشت و درمان فراهم می کند که ارزان تر، سریع تر و شخصی تر هستند. به طور قابل توجهی می تواند کمک به تحقیقات پزشکی و اپیدمیولوژیک، پیش بینی بیماری، و آزمایشات بالینی تجزیه و تحلیل ابری از بیمارستان ها از طریق تجزیه و تحلیل ابری، تحلیل های پیش بینی، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی و منابع در تصمیم گیری های مبتنی بر شواهد پشتیبانی می کند. تجزیه و تحلیل ابری می تواند به طور مداوم نتایج را نظارت کند تا با تجزیه و تحلیل آنها از تجهیزات پزشکی مرتبط مختلف. بهداشت و درمان ارائه‌دهندگان راه‌حل ‌های مبتنی بر ابر را که می‌توانند برای بازاریابی، تجزیه و تحلیل/تشخیص، نظارت بر بیمار، پیشگیری و مدیریت استفاده شوند تا به اهداف خود برسند: (لیو و همکاران، 2018، نور و مون، 2012).
یک شرکت با یک کارمند از راه دور باید توسعه یابد تا افراد را از راه دور به سرعت مدیریت کند. همچنین مستلزم کاهش هزینه ها و ادامه فعالیت و رعایت قوانین سختگیرانه ایمنی و حفظ حریم خصوصی است. آنجا هیچ انعطافی برای رشد سریع و مؤثر زیرساخت های محلی موجود وجود نداشت و همچنین نمی توانست کاربران اضافی را در یک دوره قابل قبول گنجانده شود. کار استراتژیک شامل ایجاد یک مدل عملیاتی فناوری اطلاعات، ارزیابی پلت‌فرم‌ها و ابزارهای ابری و ایجاد مدرک قوی است. معماری ابری توسعه دهندگان را قادر می سازد تا به سرعت منابع و کار از راه دور، از جمله ایستگاه های کاری مجازی در فضای ابری را تامین کنند. که این کار دشواری مدیریت موجودی سخت افزار، تعمیرات و زیرساخت دسکتاپ مجازی را نیز برطرف می کند. E (Guo et al., 2012, Alshammari et al., 2020, Dzombeta et al., 2014).
ارائه دهندگان بهداشت و درمان لازم نیست نگران مدیریت داده های ابری خود باشند. پزشکان بهداشت و درمان ممکن است با کمک متخصصان توانمند فناوری اطلاعات که سیستم را نظارت و کنترل می کنند، بر زمینه های اساسی بهداشت و درمان تمرکز کنند. رایانش ابری نظارت بر پرداخت ها توسط ارائه دهندگان بهداشت و درمان را تسهیل می کند. علاوه بر این، سرمایه گذاری در زیرساخت های قابل توجه و پرهزینه ضروری نیست. انتخاب یک راه‌حل ابری می‌تواند بسیار مقرون‌به‌صرفه‌تر از ساختن سیستم‌های فیزیکی با شخصی‌سازی برنامه‌ای که مطابق با خواسته‌های آن‌ها باشد. سرورهای ابری می‌توانند اطلاعات را سریع‌تر آپلود، مبادله و بازیابی کنند تا متخصصان بهداشت و درمان، بیمارستان‌ها، تحقیقات و آژانس‌های مالی بتوانند بهتر همکاری کنند (Alphonsa & Amudhavalli، 2018، Agarwal & Sebastian، 2016، John & Shenoy، 2014)
حجم زیادی از داده های ایجاد شده در کسب و کار بهداشت و درمان با موفقیت در درایوهای مجازی ذخیره و قابل دسترسی است. رایانش ابری است برای ارائه خدمات و پلتفرم هایی استفاده می شود که به مدیریت مشتری کمک می کند. در نتیجه، بسیاری از شرکت ها یا سازمان هایی که خدمات بهداشت و درمان ارائه می دهند خدمات رایانش ابری به بیماران خود در نرم افزار، پلتفرم و زیر ساخت نیاز دارند. اینها امکان تبادل اطلاعات و رکورد را بهبود می بخشد و مدیریت و تخصیص منابع در موسسات بهداشتی را با رایانش ابری سرعت می بخشد و کار را برای متخصصان پزشکی ساده می کند تا با هم کار کنند و به صورت تیمی از طریق دستگاه های تلفن همراه درمان کنند واز ویدئو کنفرانس و نرم افزار طراحی شده برای شرکت های بهداشت و درمان استفاده کنند. ظرفیت پزشکان برای ارائه خدمات درمانی در سطح بالا به بیماران با حفظ ارتباط آنها با بیماران و همکاران افزایش یافته است (کازولا و همکاران، 2016، بامیه و همکاران، 2012، ایجاز و همکاران، 2021).

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

از شکل 2 مشاهده می شود، اقدامات اصلی برای مقابله با خطرات خدمات مالی زنجیره تامین عبارتند از: سختگیری استانداردهای دسترسی سازمانی، ایجاد یک پلت فرم عملیات فشرده، ایجاد یک سیستم اعتباری مشترک، استفاده از بسته بندی اعتبار، استفاده منطقی از قوانین و مقررات، اعمال منطقی قوانین و مقررات، و تقویت تحقیقات اطلاعات بازار. سخت‌گیری استانداردهای دسترسی سازمانی به این معنی است که بانک‌ها به‌عنوان ارائه‌دهنده خدمات مالی زنجیره تأمین، باید ارزیابی‌های دسترسی را برای شرکت‌های زنجیره تأمین انجام دهند. برای ارائه خدمات تامین مالی لازم است شرکت هایی با وضعیت عملکرد پایدار و پیشینه تجاری واقعی انتخاب شوند. ایجاد بستر عملیات فشرده به این معنی است که بانک می تواند با ایجاد بستر تبادل اطلاعات با بنگاه، استراتژی مدیریت اعتبار قبلی را تغییر داده و بستر عملیات فشرده را توسعه دهد تا نظارت موثر بر جریان سرمایه و جریان نقدی شرکت را محقق سازد. شرکت، پروژه. استقرار سیستم اعتباری مشترک به این معنی است که وضعیت اعتباری کل شرکت های زنجیره تامین باید در نظر گرفته شود نه فقط اعتبار بنگاه های بزرگ. اتخاذ روش بسته‌بندی اعتباری به همراه کردن دارایی‌های اعتباری شرکت تامین مالی با پروژه‌های تامین مالی و معرفی یک موسسه شخص ثالث برای تنوع بخشیدن به ریسک اعتباری شرکت اشاره دارد. کاربرد منطقی قوانین و مقررات به این معناست که بانک ها باید مفاد قانونی محل مؤسسه تأمین مالی را به دقت مطالعه کنند و کاربرد محصولات تأمین مالی را مطالعه کنند. باید یک اداره امور حقوقی ایجاد شود تا با تقویت همکاری با موسسات حقوقی به مسائل مختلف حقوقی رسیدگی کند تا امنیت مالی بانک ها حفظ شود. تقویت تحقیقات اطلاعات بازار به این معنی است که بانک ها باید منابع انسانی و منابع فنی زیادی را برای بررسی و تحلیل اطلاعات بازار سرمایه گذاری کنند و از نتایج نظرسنجی برای تدوین سیاست های اعتباری معقول استفاده کنند.

(3) معماری مدل هشدار زودهنگام ریسک خدمات مالی زنجیره تامین
ایجاد مدل هشدار زودهنگام ریسک خدمات مالی زنجیره تامین برای پیش‌بینی و کاهش ریسک‌های تامین مالی زنجیره تامین اهمیت زیادی دارد (وانگ و همکاران، 2022). با تجزیه و تحلیل عوامل خطر و اقدامات پاسخ ریسک خدمات مالی زنجیره تامین، الگوریتم‌های هوش مصنوعی و برخی از دستگاه‌های شبکه برای ایجاد یک مدل هشدار اولیه خطر، همانطور که در شکل 3 نشان داده شده است، استفاده می‌شوند.
از شکل 3 می توان دید، مدل هشدار زودهنگام ریسک خدمات مالی زنجیره تامین مبتنی بر الگوریتم هوش مصنوعی به سه ماژول تقسیم می شود: جمع آوری داده های ریسک، محاسبه هشدار اولیه ریسک، و خلاصه رویداد ریسک. جمع آوری داده های ریسک شامل مدیران، سیستم های نظارت و سیستم های جمع آوری داده های خارجی است. مدیران نه تنها باید از سیستم نظارت برای نظارت بر ریسک های خدمات مالی زنجیره تامین شرکت های خود استفاده کنند، بلکه باید از سیستم جمع آوری داده ها برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل ریسک های خدمات مالی زنجیره تامین خارجی استفاده کنند. محاسبه هشدار زودهنگام خطر بر اساس الگوریتم‌های هوش مصنوعی و فناوری رایانه است و شاخص ریسک مربوطه بر اساس استانداردهای ریسک تعیین شده محاسبه می‌شود. پس از بیرون آمدن نتایج محاسبات، اطلاعات هشدار طبق رویه‌های مربوطه صادر می‌شود تا بنگاه‌های زنجیره تامین یا بانک‌ها بتوانند به سرعت اقداماتی را برای مقابله با خطرات خدمات مالی زنجیره تامین انجام دهند. پس از حل این رویداد ریسک تامین مالی، پرسنل ارشد شرکت‌های زنجیره تامین یا بانک‌ها جلسه‌ای برگزار می‌کنند تا مشکلات موجود در پیش‌کنترل ریسک خدمات مالی زنجیره تامین را خلاصه کنند. اثربخشی اقدامات پاسخ نیز ارزیابی می شود و سوالات و نظرات در یک پایگاه داده ثبت می شود.

3. کاربرد الگوریتم هوش مصنوعی در ارزیابی ریسک خدمات مالی زنجیره تامین
(1) شبکه عصبی مصنوعی
شبکه عصبی مصنوعی یک سیستم پردازش اطلاعات غیرخطی و تطبیقی متشکل از تعداد زیادی واحد پردازش به هم پیوسته است که دارای چهار ویژگی غیرخطی، عدم محدودیت، بسیار کیفی و غیر تحدب است (سانکار و همکاران، 2022).

4. هدف آزمایشی و طراحی مدل هشدار اولیه خطر
(1) هدف آزمایشی
با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی، الگوریتم ژنتیک و الگوریتم ازدحام ذرات برای انجام تحقیقات تجربی در مورد ریسک خدمات مالی زنجیره تامین، ثابت می‌شود که مدل هشدار اولیه ریسک ساخته شده در این مقاله می‌تواند ریسک خدمات مالی زنجیره تامین را که صنعت انرژی با آن مواجه است کاهش دهد. تجارت بین المللی، در نتیجه توسعه صنعت انرژی را ارتقا می دهد.

(2) طراحی آزمایشی
4 بانک انتخاب و به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول از مدل هشدار اولیه ریسک مبتنی بر الگوریتم هوش مصنوعی برای هشدار و کنترل خطرات خدمات مالی زنجیره تامین استفاده کردند. این گروه گروه R نام داشت که شامل بانک S و بانک T می شد. گروه دوم از روش های سنتی هشدار زودهنگام ریسک برای پیش اخطار و کنترل ریسک های خدمات مالی زنجیره تامین استفاده کردند. این گروه گروه U نام داشت که شامل بانک V و بانک W بود. یک مطالعه تجربی 6 ماهه بر روی 4 بانک انجام شد و مطالعه تجربی از پنج بعد ارزیابی صحت اعتبار شرکت، بروز ریسک عملیاتی انجام شد. ، دقت جمع آوری اطلاعات، میزان تغییرات در ریسک های قانونی و نظارتی و دقت پیش بینی ریسک های محیطی خارجی. پس از پایان آزمایش، نتایج تجربی مشاهده و تجزیه و تحلیل می شود.

5. نتایج تجربی مدل هشدار اولیه خطر
(1) ارزیابی دقت اعتبار شرکت
آزمون ارزیابی اعتبار شرکتی 6 ماهه برای بانک‌های گروه R و بانک‌های گروه U انجام شد. بانک‌های گروه R از مدل هشدار زودهنگام ریسک مبتنی بر الگوریتم هوش مصنوعی برای ارزیابی و آزمایش استفاده کردند، در حالی که بانک‌های گروه U از روش‌های سنتی هشدار اولیه ریسک برای ارزیابی و آزمایش استفاده کردند. همانطور که در شکل 4 نشان داده شده است، آمار داده ها یک بار در ماه برای به دست آوردن دقت ارزیابی اعتبار بانک از شرکت انجام شد.
شکل 4a دقت ارزیابی بانک از اعتبار شرکتی و شکل 4b میانگین دقت ارزیابی بانک از اعتبار شرکتی را نشان می دهد. در مجموع، دقت ارزیابی بانک S و بانک T بالاتر از بانک V و بانک W بود. دقت ارزیابی بانک S در ماه اول 73.66 درصد، بانک T 72.7 درصد، بانک V و بانک W بود. به ترتیب 65.7 درصد و 64.8 درصد. در ماه اول، دقت ارزیابی بانک‌های گروه R 7.93 درصد بیشتر از بانک‌های گروه U بود. مدل هشدار اولیه ریسک مبتنی بر الگوریتم هوش مصنوعی از همان ابتدا در بهبود دقت ارزیابی بانک نقش داشت. از نتایج آزمون نهایی، دقت ارزیابی بانک اس و بانک تی به ترتیب 26/85 و 39/85 درصد و دقت ارزیابی بانک V و بانک W به ترتیب 63/79 و 59/81 درصد بود. دقت ارزیابی گروه R بالاتر از گروه U بود. در ماه چهارم، بانک V و بانک W هر دو کاهش اندکی در دقت ارزیابی داشتند، در حالی که بانک S و بانک T روند نزولی نشان ندادند، که نشان می‌دهد. که مدل هشدار اولیه خطر مبتنی بر الگوریتم هوش مصنوعی از نظر دقت ارزیابی نسبتاً پایدار است. میانگین دقت ارزیابی گروه R 79.81% و در گروه U 74.29% بود. میانگین دقت ارزیابی گروه R 7.43 درصد بیشتر از گروه U بود که نشان داد مدل هشدار اولیه خطر مبتنی بر الگوریتم هوش مصنوعی می تواند نقش مهمی در بهبود دقت ارزیابی داشته باشد.

(2) بروز ریسک عملیاتی بانک
یک مطالعه 6 ماهه در مورد بروز ریسک عملیاتی بانک برای مقایسه تفاوت بین بانک‌های گروه R و بانک‌های گروه U انجام شد. نتایج تجربی در جدول 1 نشان داده شده است.
از جدول 1 می توان مشاهده کرد که بروز ریسک عملیاتی بانک در چهار پیوند عملیاتی طراحی طرح خدمات، تایید تامین مالی، وام دهی و مدیریت پس از اعتبار منعکس شده است. در طراحی طرح خدمات، بانک T با 21.63 درصد کمترین میزان بروز ریسک عملیاتی و بانک W با 24.47 درصد بیشترین میزان بروز ریسک عملیاتی را داشتند. در فرآیند تایید تامین مالی، بانک T با 21.24% کمترین میزان وقوع ریسک عملیاتی را داشت و بانک S دارای نرخ بروز ریسک عملیاتی بود که 0.41% کمتر از بانک V بود. در فرآیند وام دهی، نرخ ریسک عملیاتی بانک T 20.23 درصد بود که 2.24 درصد کمتر از بانک W بود. از نظر مدیریت پس از اعتبار، بانک V با 24.56 درصد بیشترین میزان بروز ریسک عملیاتی را داشت که 2.4 درصد بیشتر از بانک T بود. نرخ بروز ریسک عملیاتی کلی بانک S و بانک T به ترتیب 22.71% و 21.32% بود. نرخ بروز ریسک عملیاتی کل بانک V و بانک W به ترتیب 23.37٪ و 23.76٪ بود. بروز ریسک عملیاتی در گروه R 6.58 درصد کمتر از گروه U بود. مدل‌های هشدار اولیه ریسک مبتنی بر الگوریتم‌های هوش مصنوعی نقش مهمی در کاهش بروز ریسک‌های عملیاتی بانک داشتند.
(3) دقت جمع آوری اطلاعات
بررسی 6 ماهه صحت جمع آوری اطلاعات توسط بانک ها انجام شد. با مقایسه تفاوت بین بانک‌های گروه R و بانک‌های گروه U، تأثیر مدل هشدار زودهنگام ریسک و روش سنتی هشدار زودهنگام ریسک بر دقت جمع‌آوری اطلاعات مورد بررسی قرار گرفت. محتوای خاص در شکل 5 نشان داده شده است.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

3.1.2. جنبه های جامعه سازی NFT ها در مرحله پیش خرید
برندها همچنین می توانند از تعامل مشتری در جوامع NFT برند استفاده کنند. جنبه بسیار جذاب پلتفرم‌هایی مانند دیسکورد به مکالمات بین کاربران اجازه می‌دهد تا به صورت ارگانیک‌تر جریان داشته باشند و تقریباً ارتباطات و دوستی‌های واقعی را شبیه‌سازی کنند. برخلاف دیگر پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی که فضای غیرمستقیم و سازمانی بیشتری دارند (مانند فیس‌بوک)، دیسکورد، Reddit یا تلگرام اعتبار ارتباطات برند را بالا می‌برد (Schweidel & Moe, 2014). یکی از استراتژی‌های برندها جذب مشتریان از طریق پیام‌های ارگانیک‌تر است. از طرف دیگر، برندها می توانند با سازماندهی فعالیت های روزانه، ایجاد محتوای جذاب یا دعوت از کاربران به رویدادهای دیجیتال، آگاهی بیشتری ایجاد کنند. به این ترتیب، جوامع NFT می توانند به عنوان تقویت کننده ای برای تلاش های بازاریابی برند عمل کنند. به عنوان مثال، مجله تایم میزبان بازی ‌های روزانه، چالش‌ها و حتی اتاق‌های خصوصی برای دارندگان NFT در سرورهای دیسکورد بسیار فعال است (Ewen، 2021)، و برند را در معرض دید خوانندگان نسل زد قرار می‌دهد. به زودی، برندها حتی ممکن است از جوامع NFT خود به عنوان کانال اصلی برای مصرف کنندگان استفاده کنند، که می تواند چشم انداز بازاریابی رسانه های اجتماعی و استراتژی های تعامل مصرف کننده را تغییر دهد.

3.2. مرحله خرید
در مرحله خرید، مصرف کنندگان تصمیم می گیرند که آیا نام تجاری را در مجموعه در نظر گرفتن خود بگنجانند و قصد خرید را توسعه دهند (ویزل و همکاران، 2011). از آنجایی که مصرف کنندگان با جایگزین های متعددی روبرو هستند، برندها باید از NFT خود برای ایجاد تضاد مثبت با رقبا با برجسته کردن ویژگی های جذاب و ایجاد بازخورد مثبت مشتری استفاده کنند (Morwitz, 2014).

3.2.1. NFT ها به عنوان اجزای برند مستقل در مرحله خرید
با توجه به طراحی محصول NFT، برندها می توانند تصمیم بگیرند که آیا صرفاً یک نسخه NFT از محصول فیزیکی خود (یعنی دوقلو دیجیتال) ایجاد کنند و یک خط تولید مستقل مبتنی بر NFT طراحی کنند یا حتی یک بسته نرم افزاری حاوی محصول فیزیکی و یک NFT تولید کنند. به عنوان مثال، نایک و آدیداس بسیاری از کفش‌های فیزیکی را به اشکال دیجیتالی یکسان فروخته‌اند (BitcoinKE، 2021)، در حالی که Dolce & Gabbana اخیراً میلیون‌ها دلار لباس دیجیتال مبتنی بر NFT ((FashionUnited. 2021 را به حراج گذاشته‌اند که شامل هر دو محصول جدید می‌شود. و مصرف کنندگان به چنین NFT هایی علاقه مند هستند زیرا از برندهای معتبر هستند و به آنها اجازه می دهد خریدهای خود را بصورت دیجیتالی به صورت آنلاین “منعطف” کنند (به عنوان مثال، روی آواتارهای خود). برندها همچنین می توانند مصرف کنندگان را متقاعد کنند که بسته ای حاوی NFT و محصولات فیزیکی را خریداری کنند. چرا مصرف کنندگان بسته نرم افزاری خریداری می کنند؟ بسته نرم افزاری می تواند به گونه ای طراحی شود که به مصرف کنندگان امکان دسترسی به ترکیبی از مزایای نمادین و کاربردی منحصر به فرد را بدهد. در حالی که اکثر محصولات فیزیکی به ندرت منحصر به فرد یا کمیاب هستند، برندها می توانند با طراحی ویژگی های منحصر به فرد برای هر NFT و ترکیب آنها با محصول فیزیکی، مزایای نمادین ارائه دهند. به عنوان مثال، باغ Gucci در Roblox شامل اتاق‌هایی با موضوع است که به کمپین‌های Gucci ادای احترام می‌کنند و به مصرف‌کنندگان اجازه می‌دهند آیتم‌های Gucci را برای آواتارهای خود مشاهده، امتحان و خریداری کنند (Roblox، 2021). علاوه بر این، داشتن NFT یک ژاکت Gucci 1/1 باعث ایجاد وابستگی بین مصرف‌کننده و برند می‌شود و فرصتی را به شما می‌دهد. مجله بین‌المللی تحقیقات بازاریابی شرکت گوچی برای فروش متقابل محصولات واقعی خود (Texcovery، 2021). به نظر می رسد مارک های مد متوجه شده اند که مصرف کنندگان ممکن است به طور فزاینده ای به تصویر آنلاین خود نسبت به تصویر آفلاین علاقه مند شوند (مک کینزی، 2022).
برندها همچنین می‌توانند از طریق تجربه‌های بازی وار سازی شده (به عنوان مثال، بازی برای کسب درآمد) مزایای کاربردی بیشتری ایجاد کنند که می‌تواند برای ارائه تخفیف به مصرف‌کنندگان برای محصولات فیزیکی قابل بازخرید با توکن‌های درون بازی استفاده شود. به عنوان مثال، تاکو بل یکی از اولین برندها بود که از دروازه برای ارائه NFT با 25 تاکو توکن خود، که شامل یک کارت هدیه 500 دلاری بود، استفاده کرد. آنها در 30 دقیقه فروخته شدند (کاچینسکی و کومینرز، 2021). علاوه بر این، کوکاکولا یک خنک کننده دیجیتال، یک ژاکت و یک تجربه صدای منحصر به فرد را به قیمت 575 هزار دلار فروخت که نتیجه آن مطبوعات، رسانه ها و درآمدهای جدید از دارایی های دیجیتال (سانداراراجان، 2022) به دست آمد. در نهایت، NFT ها می توانند به عنوان یک برنامه عضویت عمل کنند که در آن داشتن NFT و محصول فیزیکی به‌ عنوان یک بسته می‌تواند مزایای بیشتری را به همراه داشته باشد. به عنوان مثال، NFT های گوچی و آدیداس مزایایی مانند دسترسی زودهنگام به قطره های NFT و محصولات فیزیکی و امکان اثبات مالکیت هر دو را فراهم می کنند. محصولات فیزیکی و دیجیتال، که به ویژه در بخش لوکس اهمیت دارد (Hofstetter, 2022).

3.2.2. جنبه های جامعه سازی NFT ها در مرحله خرید
برندها می‌توانند از جنبه‌های اجتماعی NFTها برای ارتباط تجارب آنلاین و آفلاین برند مشتریان استفاده کنند. به عنوان مثال، برند لباس خیابانی معروف The Hundreds یک پروژه NFT به نام « Adam Bomb Squad» ساخته است که مستقیماً به دارندگان NFT با دسترسی به بنیانگذاران برند و عرضه محصولات جدید پاداش می دهد (Kaczynski & Kominers, 2021). علاوه بر این، چندین رستوران از NFT برای رزروهایی استفاده می‌کنند که صندلی‌ها را در اولویت قرار می‌دهند، در حالی که کنسرت‌ها می‌توانند بلیت‌هایی را به عنوان NFT صادر کنند تا مزایای بیشتری به دارندگان آن بدهند. برندها همچنین می‌توانند به دلیل مالکیت NFT برند، یک محصول فیزیکی یا هر دو، به مزایا یا کانال‌های قفل شده در دیسکورد دسترسی ترجیحی بدهند. این امتیازات شامل مهمانی های خصوصی، اطلاعات مالی مهم یا دسترسی به افراد مشهور است (Kaczynski & Kominers, 2021). به عنوان مثال، انجمن معروف NFT Bored Ape Yacht Club سال گذشته یک مهمانی قایق بادبانی خصوصی در نیویورک ترتیب داد که با حضور بسکتبالیست‌ها، هنرمندان، موسیقی‌دانان و سرمایه‌گذاران مشهور به خود می‌بالید (The Verge, 2021). به طور کلی، استراتژی برند را می توان با ترکیب صریح مالکیت NFT آنلاین با موارد استفاده آفلاین به سمت هم افزایی در بین مجموعه ها هدایت کرد.

3.3. مرحله پس از خرید
در مرحله پس از خرید، مصرف کنندگان تجربه محصول را با انتظارات قبل از خرید خود مقایسه می کنند و به طور بالقوه وفاداری به برند را توسعه می دهند (دی بروین و لیلین، 2008؛ الیور، 1999). در مقایسه با سایر مراحل قیف بازاریابی، مرحله پس از خرید کمترین حساسیت را نسبت به ارتباطات بازاریابی دارد (Hult، Morgeson، Morgan، Mithas و Fornell، 2017). این به این دلیل است که مصرف کنندگان کمتر با جذابیت های بازاریابی متقاعد می شوند زیرا آنها تجربه کرده اند و قبلاً تصمیم خود را در مورد تجربه برند تصمیم گرفته اند. با این حال، NFT ها می توانند به روش های مختلفی به برندها کمک کنند تا در این مرحله بر مصرف کنندگان تأثیر بگذارند.
3.3.1. NFT ها به عنوان اجزای برند مستقل در مرحله پس از خرید
برندها می توانند از ساختار مالکیت محصول انعطاف پذیر NFT ها برای ایجاد مالکیت درک شده قوی تر و دلبستگی به برند استفاده کنند (الیور، 1999). در حالی که اکثر هنرها توسط قانون فدرال محافظت می شوند و حق نسخه برداری متعلق به خالق اصلی است، NFT ها اجازه طراحی انعطاف پذیر حقوق مالکیت را می دهند. به عنوان مثال، مالک یک Bored Ape Yacht Club NFT این حق را دارد که NFT خود را بر روی مد دیجیتال به عنوان مثال (10KTF)، کتاب ها (جنکینز نوکر)، یا حتی شخصیت های فیلم (مک کینزی، 2022) درج کند. با داشتن حقوق چنین NFT هایی، مصرف کنندگان ممکن است مالکیت قوی تری بر عناصر خاص برند مانند لوگو یا طرح برند داشته باشند، که آنها را قادر می سازد به برند نزدیک تر شوند و به عنوان سفیران یا سهامداران برند عمل کنند. از سوی دیگر، برندها ممکن است نخواهند حقوق NTF خود را آزاد کنند. به عنوان مثال، مجموعه معروف CryptoPunks حقوق مالکیت کامل NFT های خود را داده است. چالش مهم این است که برندها باید در مورد سطح مبادله بین آزادسازی حقوق کپی رایت و حمایت از مالک برند تصمیم بگیرند.

3.3.2. جنبه های جامعه سازی NFT ها در مرحله پس از خرید
برندها می توانند با ایجاد داستان سرایی معتبر و خلاقانه پیرامون هویت برند، از جوامع NFT خود استفاده کنند. کلید، در این مورد، ساختن داستان‌ها، افسانه‌ها و شخصیت‌های مرتبط با برند است که مصرف‌کنندگان بتوانند با آنها ارتباط برقرار کنند. به عنوان مثال، برندها می توانند با توسعه یک کتاب یا داستان حاوی فصل های مختلف، پیش بینی ایجاد کنند. هر فصل منتشر شده می‌تواند شامل ایردراپ توکن‌ها، تجارت فیزیکی یا جستجوی گنج در زندگی واقعی برای کدهای QR باشد. هر فصل همچنین می‌تواند مجموعه‌ای از NFT بعدی را داشته باشد که تنها توسط دارندگان NFT فعلی (از طریق مالکیت توکن) قابل تولید است و برنامه‌های وفاداری به برند را بهبود می‌بخشد. علاوه بر این، می‌توان به مصرف‌کنندگان این امکان را داد که امتیاز را بین مجموعه‌های NFT یا بین مجموعه‌های NFT و خریدهای واقعی انتقال دهند. به عنوان مثال، شرکت های لوکس، مانند LVMH، پرادا، و کارتیه، با استفاده از NFT و توکن ها، امتیازاتی را به اعضای باشگاه سهامداران خود ارائه می دهند (Treiblmaier, 2021).

4. چالش ها و جهت گیری های تحقیقاتی آینده
هدف این مقاله الهام بخشیدن به تحقیقات بیشتر در مورد نقش NFTها در برندسازی است. من سوالات احتمالی تحقیق را در جدول 1 خلاصه می کنم.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

3. نتایج
ما با یازده پرستار، پنج هماهنگ کننده مراقبت و دو داروساز (تعداد = 18) که در واحدهای پزشکی مراقبت های حاد در RMR VAMC بین مارس و ژوئن 2020 کار می کردند، مصاحبه کردیم. شرکت کنندگان بین 31 تا 50 سال سن داشتند و میانگین سنی آنها 38 بود. عمدتاً زن (88.9%) و قفقازی (83%) بودند. میانگین تعداد سالهای کار 10.3 و میانگین سالهای استخدام در سیستم VA 7.9 بود. ویژگی‌های جمعیت‌شناختی اضافی خود گزارش‌شده در جدول 1 ارائه شده است. ما چهار موضوع کلیدی را ارائه می‌کنیم که دیدگاه‌های کارکنان چند تخصصی مراقبت‌های بهداشتی را در مورد کار تیمی در طول همه‌گیری کووید-19 برجسته می‌کند: 1. کار تیمی چند تخصصی در طول کووید-19، 2. ارتباطات در طول کووید-19، 3. مراقبت از بیمار در طول کووید-19 و 4. پاسخ سازمانی در طول کووید-19. مضامین در زیر توضیح داده شده است و نقل قول های توضیحی اضافی در جدول 2 فهرست شده است.

3.1. موضوع 1. کار تیمی بین حرفه ای در طول کووید-19
شرکت‌کنندگان هم چالش‌ها و هم پیشرفت‌های کار تیمی را در طول واکنش اولیه کووید-19 شرح دادند. در میان چالش‌ها، تغییرات در تکالیف تیمی، جدایی جغرافیایی و به حداقل رساندن کارکنان در واحدهای کووید-19 از سخت‌ترین آنها بود. در طول این مدت، داروسازان و هماهنگ کنندگان مراقبت به دلیل کمبود تجهیزات حفاظت شخصی (PPE) از واحدها برای کار از راه دور منتقل شدند. آنها توضیح دادند که از نظر عاطفی چقدر سخت است که نتوانیم در آن مناطق در کنار هم تیمی های خود کار فیزیکی کنیم و این احساس را به گناه بازماندگان تشبیه کردند. زمانی که ارتباط با تیم‌ها و بیماران فقط به فناوری صوتی محدود می‌شد، شرکت‌کنندگان در تلاش برای احساس یکپارچگی در مراقبت از بیمار بودند. این ارتباط غیرمستقیم با تیم های بستری و بیماران آنها را از تیم های خود دور کرد. آن‌ها احساس می‌کردند که نظراتشان کمتر مورد توجه قرار می‌گرفت و توصیه‌هایشان وزن کمتری داشت. یک هماهنگ کننده مراقبت گفت:
متوجه شدم که تیم های پزشکی آنقدر در دسترس نیستند، زیرا نمی توانستند من را ببینند. من فقط یک صدا در آن طرف [تلفن] بودم و بنابراین به عنوان یکی از اجزای اتفاقی که در جریان بود دیده نمی‌شدم.» (شرکت کننده 22، هماهنگ کننده مراقبت)
پرستاران کنار بالین توصیف کردند که در طول هفته‌ها دیگر اعضای تیم را ندیده‌اند، زیرا افراد به واحدهای کووید-19 اختصاص داده شده‌اند تا تماس متقابل را به حداقل برسانند. با وجود این، بسیاری از پرستاران احساس می‌کردند که کار تیمی در واحدشان بهبود یافته است، و این را به حس «یکی بودن» با کسانی که در کنار تخت می‌مانند نسبت می‌دهند. آنها یک تجربه مشترک و جمعی از کار کردن از طریق یک تجربه جدید و ترسناک با هم و کمک به یکدیگر در انجام وظایفی مانند تحویل لوازم به اتاق های بیماران را توصیف کردند. پرستاران همچنین به افزایش همکاری با پزشکان اشاره کردند زیرا سیلوهای حرفه ای کاهش یافت و پزشکان در انجام وظایف پرستاری برای بیماران کووید-19 کمک کردند. یک پرستار به اشتراک گذاشت:
سیلوها، موانعی که ما روزانه در شرایط عادی از آن عبور می کنیم… بسیاری از آن ها سقوط کرده است.» (شرکت کننده 24، پرستار)
علاوه بر این، استراتژی‌های ارتباطی چند تخصصی جدید خط مقدم، مانند افزایش تجمعات تیمی، توانایی پرستاران را برای مطرح کردن نگرانی‌ها در مورد مسائل مربوط به مراقبت از بیمار بهبود می‌بخشد و همچنین حس کار گروهی آنها را بهبود می‌بخشد.

3.2. موضوع 2. ارتباط در طول کووید-19
ارتباطات سازمانی در بین رشته‌ها، واحدها و تیم‌ها به‌عنوان یک عامل تعیین‌کننده بزرگ در سلامت کارکنان مراقبت‌های بهداشتی و تأثیر بر اعتماد به سازمان توصیف شد. شرکت‌کنندگان بیان کردند که ارتباطات مؤثر، شفاف و مداوم از سوی رهبری و بین تیم‌ها برای هدایت پاسخ به کووید-19 کلیدی است. ارتباط مداوم از سوی رهبری در میان همه شرکت‌کنندگان بسیار ارزشمند بود. بسیاری توضیح دادند که چگونه ارتباطات سازمانی در هفته های اولیه افزایش کووید-19 تشدید شد. یک داروساز گفت:
ما دو بار در روز جلساتی در مورد کد بلوز داشتیم که سیستم واکنش اضطراری ما است. ما جلسات روزانه در این یک طبقه داشتیم، فقط برای اینکه سعی کنیم منبع [اطلاعات] کووید باشیم… فرمان حادثه ما به ما ایمیل‌های روزانه می‌داد و این در واقع آرامش‌بخش بود.» (شرکت کننده 28، داروساز)
سایر عناصر ارزشمند ارتباط در طول همه‌گیری شامل شفافیت بود، مانند ارائه به‌روزرسانی‌های رهبری حتی زمانی که «خبر بد» بود یا زمانی که هنوز تصمیم‌گیری نشده بود اما در حال انجام بود. همچنین ارتباطی که باعث ایجاد جامعه و روابط بین HCW ها شد، مهم بود. یکی از نمونه‌های این ارتباطات «مکالمه‌های COVID تیم های بین حرفه ای و بیماران را تحت تاثیر قرار داد.
در مقابل huddles، برخی از شرکت‌کنندگان خاطرنشان کردند که ایمیل‌ها روش ارتباطی کمتر مؤثری در طول همه‌گیری بود، زیرا در خانه به راحتی در دسترس نبودند و برای برقراری ارتباط در روزهای بسیار پر استرس و پرمشغله غیرعملی بودند. برخی دیگر از زمانی که به نظر می رسید سوالات یا نگرانی های آنها توسط مدیریت بی پاسخ مانده و زمانی که پیگیری وجود نداشت، ناامیدی را توصیف کردند. در حالی که شرکت کنندگان از تشدید ارتباطات در ابتدا قدردانی کردند، بسیاری اشاره کردند که فرکانس ارتباط در ماه مه و ژوئن 2020 با انتظار بازگشت به “عادی جدید” کاهش یافت. این کاهش ارتباطات منجر به احساس هرج و مرج و رها شدگی شد. یک پرستار در ماه می 2020 گفت:
ارتباط در ابتدا کاملاً شگفت انگیز بود. حالا، می‌توانم بگویم در دو یا سه هفته گذشته، فقط احساس می‌کنم که کاملاً از بین رفته است و هیچ‌کس دیگر واقعاً به پرستاران اهمیت نمی‌دهد. فکر می‌کنم اکنون این فقط یک چیز سیستمی است، جایی که هیچ‌کس دیگر واقعاً نمی‌داند چه اتفاقی می‌افتد و هرج و مرج زیادی با بازگشت به حالت عادی جدید وجود دارد.” (شرکت کننده 31، پرستار)
داروسازان و هماهنگ‌کنندگان مراقبت، برخلاف پرستاران، توصیف کردند که حتی در آغاز همه‌گیری اطلاعات مستقیم زیادی از رهبری خود دریافت نکرده‌اند. آنها گزارش دادند که اطلاعات کمی از رهبری مستقیم در مورد تصمیمات کارکنان، استفاده از PPE و تغییر پروتکل های مراقبت از بیمار دریافت کرده اند. اکثر آنها گزارش دادند که به طور فعال مجبور به جستجوی به روز رسانی در مورد مراقبت از بیمار خارج از گروه های اصلی حرفه ای خود هستند.

3.3. موضوع 3. مراقبت از بیمار در طول کووید-19
به دلیل درگیری قبلی شرکت‌کنندگان با IDR کنار تخت، بسیاری در مورد اینکه چگونه ناتوانی تیم‌ها در جمع شدن در اتاق‌های بیمار به طور منظم بر بیماران در طول کووید-19 تأثیر می‌گذارد، بحث کردند. هنگامی که تیم ها در راهرو ملاقات می کردند یا زمانی که پرستاران و پزشکان قادر به برقراری ارتباط مستقیم با بیماران یا همراهی با آنها نبودند، بیماران نمی توانستند در بحث های مراقبت شرکت کنند. یکی از پرستاران گفت:
چندین گزارش از بیماران داشتم که ناامید شده بودند زیرا نمی دانستند چه اتفاقی دارد می افتد. آنها فقط ارتباطی که می خواستند نداشتند.» (شرکت کننده 24، پرستار)
بیماران همچنین در طول افزایش کووید-19 با نگرانی های ایمنی جدیدی روبرو شدند. یک داروساز توضیح داد که قبلاً سؤالات مربوط به تجویز دارو اغلب به طور طبیعی در طول دوره IDR در کنار تخت مطرح می شد، اما از آنجایی که آنها از راه دور کار می کردند، این سؤالات مورد توجه آنها قرار نگرفت. پرستاران همچنین به مشکل مدیریت بیماران در معرض خطر سقوط به دلیل اقدامات احتیاطی تماسی و مشکل در رساندن بیماران به روش‌ها در نتیجه تغییر سریع پروتکل‌های انتقال بیمار اشاره کردند.

3.4. موضوع 4. پاسخ سازمانی در طول کووید-19
شرکت کنندگان چندین ویژگی از واکنش سازمانی محلی VA به شیوع کووید-19 را تعریف کردند که برای کار آنها ارزشمند بود یا نیاز به بهبود داشت. یکی از مثبت‌ترین تلاش‌هایی که آنها به آن اشاره کردند، ایجاد برنامه‌های حمایت عاطفی برای کارکنان بود. این شامل به اشتراک گذاشتن منابع سلامت روان (که به طور منظم توسط رهبری اجرایی انجام می شود) و برگزاری سخنرانی های سلامتی، صحبت با روانشناسان، و گذراندن وقت با سگ های درمانی (که توسط مشارکت پرستار/پزشک خط مقدم و تیم مراقبت تسکینی ترتیب داده شده بود) بود. تلاش قابل توجه دیگری که پرستاران توصیف کردند، حضور فیزیکی مدیران فوری آنها در واحد بود تا اطمینان حاصل شود که آنها به خوبی تأمین و حمایت می شوند. بازدیدهای حضوری رهبری اجرایی در میان کارکنان بین حرفه ای بسیار مورد قدردانی و ارزش قرار گرفت، اما به عنوان نادر توصیف شد.
پرستاران همچنین زمان‌هایی را توصیف کردند که احساس نمی‌کردند توسط رهبری درک شده یا مورد حمایت قرار می‌گرفتند و زمانی که رهبری نتوانستند محدودیت‌های کارشان را در طول پاسخ کووید-19 تشخیص دهند. هماهنگ‌کننده‌های مراقبت و پرستاران هر دو ابراز تمایل کردند که در تصمیم‌گیری مشارکت داشته باشند و ایده‌های آنها نه تنها شنیده شود، بلکه توسط مدیریت بالاتر گنجانده شود، و شاهد شفافیت بیشتر در فرآیند تصمیم‌گیری سازمانی باشند. یک هماهنگ کننده مراقبت بیان کرد که چگونه سلسله مراتب سازمانی مانع از مشارکت تجربه و دانش HCW در خط مقدم تصمیم گیری سازمانی می شود:
پرستاران اینجا در برخی نقاط احساس شنیده یا قدردانی نکرده اند. من فکر می‌کنم که بیشتر به ساختار سلسله مراتب مدیریتی مربوط می‌شود که ما در اینجا داریم، و بنابراین کسانی که در رهبری اجرایی هستند ممکن است از نظر آنچه که واقعاً روزانه در یک سطح اتفاق می‌افتد، کاملاً آگاه نباشند و جزئیات محور نباشند. اما جزئیاتی که واقعاً می تواند بر نحوه عملکرد روزانه شما در اینجا تأثیر بگذارد. (شرکت کننده 21، هماهنگ کننده مراقبت)

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

به طور کلی تعداد ولتاژهای خروجی و تعداد کلیدهای نیمه هادی قدرت مورد استفاده در توپولوژی پیشنهادی به صورت زیر نشان داده شده است.
• تعداد کلیدهای مورد نیاز = 2n+4
• تعداد سطوح ولتاژ خروجی = 2(n+1)-1
جایی که n تعداد منابع ولتاژ DC مورد استفاده در AMLI پیشنهادی را نشان می دهد.

3. کار و حالت های عملیات
هر زمان سوئیچ SWa در واحد پایه هدایت شود، منبع ولتاژ DC در آن واحد پایه را به توپولوژی اضافه می کند و هر زمان که سوئیچ SWb آن را هدایت کند منبع ولتاژ DC را دور می زند. ما باید مطمئن شویم که SWa و SWb هر دو به طور همزمان انجام نمی شوند. با استفاده از سه واحد اصلی که منبع ولتاژ DC به ترتیب نسبت 1:2:4 دارند، می‌توان حداکثر ولتاژ پیک 7Vdc را در بار تولید کرد. پل H برای دریافت ولتاژهای مثبت و منفی جایگزین در بار استفاده می شود.
15 حالت عملکرد اینورتر پیشنهادی برای به دست آوردن 15 سطح ولتاژ مختلف وجود دارد که در شکل 3 تا شکل 17 در زیر نشان داده شده است. سوئیچ های مورد استفاده در توپولوژی MOSFET هستند زیرا MOSFET ها از نظر ساختار متقارن هستند و اجازه می دهند جریان در هر دو جهت جریان یابد، بنابراین می توانیم از بار RL نیز در جایی که جریان منفی دریافت می کنیم استفاده کنیم. با استفاده از MOSFET در این روش می توانیم اینورتر را در هر 4 ربع کار کنیم.

. تکنیک های PWM
تکنیک PWM تغییر سطح برای توپولوژی پیشنهادی مناسب است. سیگنال ‌های راه‌ اندازی یک AMLI پیشنهادی با استفاده از یک سیگنال کنترل مرجع موج سینوسی و چهارده سیگنال موج مثلثی حامل با فرکانس و دامنه برابر پیکربندی می‌شوند. سیگنال ها بر اساس مقایسه بین سیگنال های حامل مثلثی با جابجایی عمودی و سیگنال کنترل مرجع سینوسی تولید می شوند که در شکل 18 نشان داده شده است.
تکنیک‌های PWM که در بالا توضیح داده شد را می‌توان بر اساس سیگنال‌های موج حامل [10] به‌عنوان حالت فاز (PD)، حالت مخالف فاز جایگزین (APOD) و حالت مخالف فاز (POD) متمایز کرد. اینورترهای چند سطحی سطح N معمولاً از امواج حامل N-1 استفاده می کنند. هر روش دارای معایب و مزایای خاص خود است. امواج حامل در تکنیک PD همانطور که در شکل 19 نشان داده شده است، همه در فاز هستند، امواج حامل زیر و بالای نقطه صفر در تکنیک POD نشان داده شده در شکل 20 خارج از فاز هستند و امواج حامل در تکنیک APOD نشان داده شده در شکل. .21 فاز 180 درجه از بالا به پایین جابجا شده است.
در این مقاله 14 سیگنال مثلثی هر کدام با فرکانس 1 کیلوهرتز به گونه‌ای جابجا شده‌اند که همپوشانی ندارند و از این سیگنال‌ها به عنوان سیگنال‌های حامل استفاده می‌شود. پالس‌های راه‌اندازی مورد نظر برای همه سوئیچ‌ها در MLI توسط امواج حامل مثلثی تغییر سطح در مقایسه با موج سینوسی خالص با دامنه مرجع (Vsin) به دست می‌آید که در آن Vtri دامنه موج حامل است که به عنوان مقدار پیک به اوج تعریف می‌شود. دامنه موج سینوسی به زمان سوئیچینگ تبدیل می شود که در شکل 22 تا شکل 29 نشان داده شده است.
5. شبیه سازی و نتایج
اینورتر چند سطحی نامتقارن شامل سه منبع ولتاژ DC نامتقارن، یک پل H و یک بار RL است که در شکل 30 نشان داده شده است. سه کلید S1، S3 و S5، سه منبع ولتاژ نامتقارن را کنترل می کنند. به ترکیب منبع DC و سوئیچ، سوئیچ های S2، S4 و S6 به صورت ضد موازی متصل می شوند.
شبیه‌ سازی توپولوژی پیشنهادی در زیر نشان داده شده است، و شامل یک سیگنال دروازه‌ای است که در آن موج سینوسی با شکل‌ های موج مثلثی جابجا شده در سطح مقایسه می‌شود، که به عنوان رویکرد حالت فاز شناخته می‌شود. الگوهای سوئیچینگ جداگانه در شکل 22 تا 29 نشان داده شده است. سیگنال ها به سوئیچ های S5، S3 و S1 تحویل داده می شوند. سیگنال های مکمل سوئیچ های S5، S3 و S1 به ترتیب به سوئیچ های S6، S4 و S2 مطابق جدول وضعیت سوئیچینگ داده می شود. سوئیچ های S7 و S9 در جهت مخالف هدایت می شوند. در نیمه مثبت چرخه سوئیچ های S7 و S8 روشن می شوند. در نیمه منفی چرخه سوئیچ های S9 و S10 روشن می شوند.
خروجی از اینورتر شکل موج پلکانی است، از هارمونیک های مرتبه بالا تشکیل شده است، برای کاهش هارمونیک ها از فیلتر LCL برای بدست آوردن شکل موج خروجی صاف استفاده می شود. که با استفاده از فیلتر LCL بیشتر صاف می شود.
ولتاژ خروجی ولتاژ مضاعف 350 ولت AC با 15 سطح و فرکانس 50 هرتز در خروجی بدون فیلتر LCL همانطور که در شکل 31 نشان داده شده است، به دست می آید، خروجی بدون فیلتر دارای هارمونیک های مرتبه بالاتری است که در شکل 32 نشان داده شده است که بیشتر کاهش می یابد. با استفاده از فیلتر LCL برای دستیابی به شکل موج خروجی صاف همانطور که در شکل 19 نشان داده شده است
شکل 32 شکل موج خروجی اینورتر پیشنهادی از پلتفرم متلب را نشان می دهد، این خروجی از ولتاژ 325 ولت AC پیک تا پیک 50 هرتز است. که مطابق با شکل موج استاندارد 230 ولت RMS است. فیلتر LCL برای بدست آوردن شکل موج خروجی صاف استفاده می شود.
تجزیه و تحلیل THD شکل موج خروجی نهایی با فیلتر همانطور که با بزرگی ولتاژ شکل موج اصلی 50 هرتز به دست آمده است 323.5 ولت است که منجر به THD 0.1٪ همانطور که در شکل 34 نشان داده شده است.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

در توسعه دیدگاه خود، از مسیر کار روی پروژه‌هایی استفاده می‌کنیم که بر اشکال افقی یا توزیع‌شده رهبری تأکید می‌کنند (لیندگرن و پاکندورف، 2009؛ مولر و همکاران، 2018) یا رابطه و «تعادل» آن‌ها را با سنتی‌تر بررسی می‌کنند. ، سلسله مراتبی، اشکال عمودی رهبری (مولر و همکاران، 2017). این کار در حال بررسی ماهیت رهبری در زمینه شکل‌های سازمان‌دهی کمتر سلسله مراتبی، سازگارتر، نوظهور است. مفهوم رهبری متوازن حالتی را توصیف می کند که در آن مدیر پروژه به دیگران «قدرت» می دهد، اعضای تیم را توانمند می کند و از قدرت سلسله مراتبی آنها برای اجازه دادن به اشکال توزیع شده رهبری برای انجام وظایف پروژه استفاده می کند (مولر و همکاران، 2017). به‌جای استفاده از استعاره «تعادل»، که نشان‌دهنده یافتن یک حالت پایدار است – حداقل به‌طور لحظه‌ای، در تیم پروژه، ما ساختارهای متفاوت و متغیر رهبری پروژه را پیش‌بینی می‌کنیم.
ما از اصطلاح “رهبری اجتماعی” استفاده می کنیم تا توجه را جلب کنیم که چگونه مسئولیت های رهبری پروژه، که ممکن است بیشتر توزیع شده یا متمرکز باشند، همیشه در موقعیت اجتماعی قرار دارند. مفهوم رهبری اجتماعی مستلزم آگاهی از درک متنوع ارزش است که در پروژه‌های پیچیده بین سازمانی به وجود می‌آید، زیرا به دلیل ماهیت زمانی تحویل پروژه است، زیرا پروژه‌ها از طرح و راه‌اندازی به تحویل آن‌ها از طریق طراحی مفهومی، طراحی دقیق حرکت می‌کنند. ، اجرا، آزمایش (موریس، 1983) و سپس به عملیات و نگهداری. ما استدلال می کنیم که مهم است که به طور تجربی چگونگی رهبری در روابط و شیوه های حک شده در شبکه های بازیگری که در زمان و مکان برای مدیریت چنین جریان های فعالیت عمل می کنند، رخ می دهد. ما شبکه‌های چند سطحی از کنش‌ها، روابط، زبان، شیوه‌ها، پیکربندی‌ها و مجموعه‌ای از کنشگران و فناوری‌ها را در نظر می‌گیریم که اشکال غیررسمی و رسمی رهبری را در پروژه‌های بین‌سازمانی و زمینه‌هایی که در آن ارائه می‌شوند را قادر می‌سازد تا به یک دیدگاه اجتماعی در مورد دستاوردشان نیاز داشته باشند.
نه تنها تغییر ملزومات پروژه، بلکه الزامات اخلاقی برای تغییر جهان به سوی بهتر نیازمند «رهبری اجتماعی» است که بیشتر از گذشته مشترک، توزیع شده و مشارکت‌پذیر باشد. رهبری پروژه اساساً هم سیاسی و هم اخلاقی است (Helgadottir, ´ 2008)، با مسئولیت هایی بر حسب آنچه که به دنبال دستیابی به آن است، به نفع آن، و با مشارکت بالایی که اخلاق و ویژگی رویکرد خود را توسعه داده و عمومی می کند. جنبه های نهادینه رهبری پروژه، مانند نقش ها، اعتبار حرفه ای، سازمان های رسمی و ساختارهای مدیریتی در داخل و خارج از مرزهای پروژه، برای اطمینان از تخصص مناسب و درک مسئولیت ها در پروژه ها مهم باقی می مانند. با این حال، چگونگی سازماندهی این موارد، نگرانی‌های حیاتی آن‌ها، و همچنین ارتباط آنها با زمینه‌های وسیع‌تر، ثابت نیست. آنها برای همیشه در حال تغییر هستند زیرا پروژه ها معمولاً معیارهای منحصر به فرد ارزش را ارائه نمی دهند (مولوی و استوارت، 2013) و اغلب “رژیم های ارزشی مورد بحث” هستند (لوی و همکاران، 2016). رهبری اجتماعی شده مسیری را از طریق رقابت های ارزشی هدایت می کند. درگیر شدن با مجموعه های مختلف دانش و درک چگونگی ارزیابی ارزش (بولتانسکی و تیونوت، 2006 [1991])، در داخل و خارج از مرزهای سازمانی. چنین مشارکتی برای ایجاد سرمایه اجتماعی که تحول آفرین است، دربرگیرنده نحوه برخورد با پیچیدگی و همچنین پایدار است، ضروری است.
از آنجایی که تمرکز ما بر رهبری است تا رهبران، تولید “یک رهبر” را به عنوان یک اثر اجرایی می بینیم (Haugaard, 2010)، که تولید دوره های مختلف عمل را که توسط بسیاری از بازیگران در پیکربندی های در حال تحول روابط انجام می شود را قادر می سازد و محدود می کند. ماهیت اجتماعی سازماندهی باید برجسته شود، که در آن رهبری فردی با اعمال به عنوان عضوی از تیم های متعدد شکل می گیرد. رهبری مستلزم پیروی است (Dalcher, 2022a,b) و روابط این دو به عنوان دو جنبه از فرآیند یکسان کنش هماهنگ در حال تغییر است: زبان اقتدار و اطاعت، سرپرست و زیردست، جای خود را به یکی از شرکا یا متحدان می دهد. (Cunha و همکاران، 2020) در جستجوی روابط با کیفیت بالا (Graen and Uhl-Bien, 1995). رهبری و پیروی، زمانی که به درستی بر اساس نیازهای زمانی و مکانی توزیع شوند، به اشتراک گذاشته می‌شوند و حفظ تمایزات سخت بین رهبران و پیروان را دشوار می‌سازد. کار بر روی “رهبری خدمتگزار” (ون دیرندونک، 2011) ممکن است به فرد کمک کند تا به شکلی اجتماعی‌تر از رهبری هدایت شود، که شامل مدیریت خود در حین توجه، تعامل و رهبری و پیروی از دیگران و در عین حال متعهد به اهداف پروژه است. اصول و اشخاص
رهبری ممکن است به مسئولیت بسیاری از افرادی تبدیل شود که با همکاری یکدیگر به دنبال ارزش برای هدف هستند (تا سال 2021) و در بسیاری از حرفه ها، مهارت ها و سازمان ها کار می کنند. هدف پیش زمینه در رهبری جمعی آن را به در نظر گرفتن «چه کسی سود می‌برد؟» مرتبط می‌کند. ذینفعان پروژه‌ها در واقع گسترده هستند. آنها می توانند صاحبان و کاربران هر آنچه که پروژه تولید می کند را شامل شود. کسانی که روی آن سرمایه‌گذاری کردند و آن‌هایی که در آن کار کردند، و همچنین آن‌هایی که به طرق مختلف، از نظر فرهنگی، مادی و سازمانی، از طریق تعامل با پروژه و ارزش‌های متعددی که ایجاد می‌کند، پایدار و غنی شدند. یک پروژه را می توان به عنوان ابزاری برای ایجاد ارزش درک کرد که میانبرهای زیادی را تشکیل می دهد (کلگ و همکاران، 2021). رویاها و طرح های متقاطع؛ جفت کردن حرفه ها، مشاغل و تجارت ها در یک مهار. ایجاد روابط بین سازمانی، وابستگی ها و معضلات؛ تخصیص منابع، مسئولیت ها و نقش ها؛ تلفیق فرهنگ ها، هماهنگی و ارتباط بین نهادهای مختلف؛ قرار دادن، اولویت‌بندی و تمرین روابط قدرت در کنار و با دیگرانی که به طور متقابل همین کار را انجام می‌دهند.
رهبری باید به طور فزاینده ای روابط با ذینفعانی را که فقط تعهدات رسمی به آنها بدهکار نیستند، مانند تامین کنندگان سرمایه، سازمان های نظارتی و سازمان های دولتی و خصوصی که پروژه با آنها شریک است، هدایت کند. همانطور که Engwall (2003) اشاره کرد، هیچ پروژه ای جزیره نیست. گروه های اجتماعی و کنشگری اجتماعی، سازماندهی شده از طریق پروژه ها و سازماندهی شده در مقابل پروژه ها، هدف پروژه ها را زیر سوال می برند (انگ و همکاران، 2016). جوامع مشروعیت خود را به‌عنوان بازیگرانی که می‌توان با آن‌ها قدرت را به‌عنوان ذینفعانی تقسیم کرد که با رهبری پروژه تعامل می‌کنند، نه فقط علیه رهبری پروژه، مشروعیت دارند (تئو و لوسمور، 2017). در واقع، مفهوم ذینفع از سازمان رسمی به خودی خود فراتر می رود زیرا اشکال گسترده تری از ذینفعان به طور فزاینده ای به نمایندگی دست می یابند. در واقع، یک رشته از ادبیات، اکولوژی را به عنوان یک ذینفع تعریف می کند (Tryggestad et al., 2013; Sage et al., 2016) که رهبری پروژه باید با آنها همکاری و همکاری کند و با حفظ و توانمندسازی بازیگران زیست محیطی، از جمله نه تنها قورباغه ها، قدرت را به اشتراک بگذارد. Tryggestad و همکاران، 2013) و همچنین گونه های دیگر. کارکنان، جوامع، جوامع و پایداری سیستمی که از تمام زندگی روی زمین پشتیبانی می‌کند، برای نمایندگی به‌عنوان شکل‌های مختلف سازمانی که حقوق نمادین اجتماعی این موجودیت‌ها در نظر گرفته می‌شود را بیان می‌کنند. رهبری پروژه باید با این ارتباط هماهنگ باشد (Heikkurinen et al., 2019).
گفتگوهای استراتژیک که به عنوان بخشی در حال تحول از فرآیندهای پروژه انجام می شود ممکن است به تغییرات سیستماتیک در آنچه که باید انجام شود منجر شود. اینها فقط گفتگوهایی نیستند که در داخل پروژه یا با حامیان پروژه انجام شده است. آنها همچنین باید مواردی را که ممکن است با جنبه های پروژه مخالف باشد را در خود جای دهند. بنابراین، سازمان ها و پروژه ها به ظرفیت یادگیری نیاز دارند که نه تنها درون سازمانی است. رهبری مستلزم افراد باهوش و خودشکوفایی است که در یک فرآیند مشترک مذاکره شده و تشکیل شده کار می کنند. این باید یک فرآیند آگاهانه باشد (King and Badham, 2019) که در آن ساختار وضعیت و سلسله مراتب وظایف باید بر فرآیند مشورت دموکراتیک با ذینفعان، که به طور گسترده تصور می شود، در مورد چگونگی ارائه ارزش به عنوان بخش کلیدی پروژه، غلبه کند. مشورت نه تنها به آنچه در پروژه رخ می دهد توجه دارد. همچنین باید به معنای پروژه برای ذینفعانی که به طور رسمی و غیررسمی چالش برانگیز هستند، توجه داشت. رهبری در چارچوبی از حاکمیت پروژه و دولت عمل می کند (کلگ، 2019) و ذینفعان مختلف درگیر و دخیل در تنظیمات پروژه را مدیریت می کند. تمایز بین درگیر و دخیل قابل توجه است. آن دسته از ذینفعان درگیر به طور رسمی با مشارکت با حاکمیت پروژه ها و مشارکت در تحویل آن به عنوان چنین شناخته می شوند. آن دسته از ذینفعانی که در حاکمیت پروژه نقش دارند، لزوماً به طور رسمی و قانونی درگیر نیستند. آنها ممکن است در حال ادعای سهمی باشند که به طور رسمی به رسمیت شناخته نشده است. با این حال، به طور ضمنی، اگر آنها خود را قبل از شروع پروژه یا پس از آشکار شدن یک رویداد مهم، ذینفعان خود عنوان کنند.
یکی از نمونه‌های دراماتیک اخیر از فقدان حکومت در رابطه با سهامداران در می 2020 رخ داد، زمانی که ریوتینتو برای دسترسی به سنگ آهن، صخره‌ای را در نزدیکی معدن سنگ آهن براکمن خود در پیلبارا، استرالیای غربی منفجر کرد. انفجار یک سایت دارای اهمیت معنوی برای صاحبان سنتی زمین، مردم پوتو کونتی کورراما و پینیکورا را ویران کرد که در حالی که به طور رسمی به رسمیت شناخته می شدند اما بلافاصله قبل از انفجار به عنوان سهامداران نادیده گرفته می شدند، پس از این رویداد نمی توانستند اخراج شوند (کمیته دائمی مشترک). در شمال استرالیا، 2020؛ هاپکینز و کمپ، 2020؛ ورندر، 2020). ارتباط با مدیریت ارشد شرکت، واقع در دفتر مرکزی لندن، منجر به تمرکز بر ملاحظات اقتصادی در بازار صعودی سنگ آهن شده بود که اهمیت فرهنگی و سنتی را نادیده می‌گرفت، نادیده گرفتن رهبری پروژه که اثرات مخربی بر شهرت داشت.

3. بینش ها و جهت گیری ها را تحقیق کنید
برای رهبری پروژه‌ ها، نیاز دوباره به تفکر در مورد چگونگی ارائه آن ارزش وجود دارد، منافع چه کسانی بالاترین یا به حاشیه رانده شده‌اند، چه ارزشی برای چه کسی و برای چه چیزی ایجاد می‌شود، قدرت‌های چه کسی توسط آن ارزش افزایش یا محدود شده است. بنابراین یک رهبری اجتماعی شده باید با در نظر گرفتن چندین ارزش در خطر درگیر شود: با روش های فرهنگی و اقتصادی، زیست محیطی و فناوری برای ارزیابی موفقیت پروژه. مدیریت اولیه پروژه به دنبال جداسازی پروژه ها از زمینه آنها برای محافظت از تحویل بود (به عنوان مثال همانطور که در موریس و هاف، 1987 گزارش شده است)، با غفلت از درهم تنیدگی عمیق تاریخ و بافت اجتماعی (Engwall، 2003). با این حال، همانطور که در اینجا نشان داده شد، تشخیص اینکه پروژه ها مداخله هستند (وایت و همکاران، 2019) نیاز به دید وسیع تری دارد. در اصل، رهبری یک ظرفیت هدایت کننده است که جهت دستیابی به اهداف و ایجاد ارزش در انجام آن است (بوکانان و بادهام، 2021). بنابراین، این سؤال که چگونه برای چه کسی و برای چه چیزی ارزش ایجاد می شود، یک دغدغه اصلی است.
ما یک دستور کار تحقیقاتی جدید را در مورد رهبری پروژه با بسط و چارچوب‌بندی یک دیدگاه اجتماعی برای پرداختن به سه موضوع مرتبط با رهبری پروژه که برجسته می‌شوند پیشنهاد می‌کنیم: 1) تغییر فن‌آوری‌ها، نیاز به رهبری پروژه برای انتخاب‌های تکنولوژیکی، باز کردن ارزش‌هایی که فناوری‌ها نشان می‌دهند. دستیابی به نتایج مطلوب از طریق گنجاندن مسئولانه نوآوری در پروژه ها؛ 2) پیچیدگی سازمانی، نیاز به رهبری پروژه برای درگیر کردن بازیگران متعدد، پرداختن به پیچیدگی و عدم اطمینان در حال ظهور در داخل و بین پروژه ها و 3)، نگرانی های زیست محیطی، نیاز رهبری پروژه برای رسیدگی به خواسته ها برای پروژه ها برای مداخله مثبت برای ایجاد پایدار، انعطاف پذیر. و فقط آینده در رابطه با هر یک از این انتقال‌ها، ما از علایق مرتبط خود استفاده می‌کنیم تا سؤالاتی را که برای رهبری اجتماعی‌شده و اولویت‌های تحقیق مطرح می‌شود، ترسیم کنیم.

3.1. در حال تغییر تکنولوژی ها
تغییرات تکنولوژیک نیازمند رهبری پروژه برای انتخاب اخلاقی در مورد نحوه ترکیب نوآوری در پروژه‌ها، ادغام نسل‌های فناوری توسعه‌یافته در مقیاس‌های زمانی مختلف است. اینها شامل فناوری‌های جدید مانند هوش مصنوعی، بلاک چین، پلتفرم‌های محصول، حسگرهای تعبیه‌شده و اشکال جدید بتن است. جذب آنها در یک محیط سازمانی مستلزم درگیر شدن با ارزش های متنوعی است که ذینفعان در آن محیط دارند (ر.ک. Garrety et al., 2014). برای پرداختن به سرعت سریع تغییرات تکنولوژیکی، پروژه‌ها اخیراً به دنبال ترکیب نوآوری در حین تحویل، توسعه برنامه‌های نوآوری (دیویس و همکاران، 2015) برای انجام آزمایش‌هایی در مقیاس کوچک قبل از اجرای گسترده‌تر هستند. و استفاده از رویکردهای طراحی مترقی برای مدیریت زمانبندی های مختلف توسعه در زیرسیستم های مختلف پروژه (گیل و تتر، 2011). چارچوب‌بندی سؤالات فناوری به عنوان سؤالات انتخابی، توجه را به تصمیم‌های اخلاقی که گرفته می‌شوند جلب می‌کند و اینکه چگونه پروژه‌های معاصر همچنین شامل فناوری‌هایی هستند که در زمینه‌های مختلف، با نسل‌های متعدد فناوری‌های در حال استفاده، دوباره کشف، پیکربندی و تجدید ارزیابی شده‌اند (ادگرتون، 2011). یکپارچه‌سازی یک چالش مهم، هم برای فناوری‌ها و سیستم‌ها در سراسر پروژه‌ها و هم با زمینه‌های وسیع‌تری است که پروژه‌ها در آن دخالت می‌کنند. در حالی که برنامه ریزی اولیه می تواند ادغام مجموعه شناخته شده ای از فناوری های پایدار را مورد توجه قرار دهد، الحاق تغییرات تکنولوژیک نیازمند یک رویکرد انعطاف پذیر و سازگار است (وایت و دیویس، 2021).
تغییرات تکنولوژیکی مستلزم شناخت محدودیت‌های تخصص و درجه‌ای از فروتنی از سوی افرادی است که در موقعیت‌های رهبری پروژه‌ها هستند، زیرا فناوری‌های جدید دامنه دانشی را که باید بسیج شود افزایش می‌دهد و نوآوری‌ها را در سراسر تنظیمات پروژه بین‌سازمانی تشدید می‌کند (Boland et al. ، 2007). تغییراتی مانند دیجیتالی شدن، صنایع جدیدی را به زنجیره تامین پروژه می‌آورد، با ارتباطات جدید بین بازیگران و فناوری‌ها، با تغییر ماهیت پروژه‌ها و محصولات قابل تحویل آنها (وایت، 2019). تغییرات ممکن است درک حرفه ای از ارزش آینده را که در یک مسیر تکنولوژیکی شکل می گیرد، به چالش بکشد. به عنوان مثال، تغییرات مداوم در فناوری‌های حمل‌ونقل سؤالات مهمی را در مورد ماهیت تحرک آینده و اینکه چه ترکیبی از فناوری‌ها و همچنین دستگاه‌های حمل‌ونقل عمومی، خصوصی و شخصی و گزینه‌های حمل و نقل فعال ممکن است بهترین باشند (به عنوان مثال ویلسون و میترا، 2020) ایجاد می‌کند. پیامدهایی برای چگونگی اولویت بندی، تصور و تنظیم پروژه های مرتبط توسط جامعه.

مبتدی (مناسب برای درک مفهوم کلی مطلب) 

2.2. اعتماد و اعتماد به برند
اعتماد طیف وسیعی از توجهات را در بسیاری از زمینه ها به خود جلب کرده است، از جمله جامعه شناسی (لوئیس و وایگرت، 2012)، اقتصاد (روتنبرگ، 2018)، و مدیریت (بوادی و همکاران، 2022). از دیدگاه بازاریابی، اعتماد یک عامل اساسی در ارتقای روابط تبادل و ایجاد روابط خریدار و فروشنده است (وانگ و لی، 2022). به عنوان مثال، اعتماد عامل اصلی است که رفتارهای مشتری را در میان عدم قطعیت ذاتی در تجارت الکترونیکی هدایت می کند (وانگ و لی، 2022). از سوی دیگر، جوامع برند مبتنی بر رسانه‌های اجتماعی (SMBBC) روابط مشتری-برند را با ساختار اجتماعی ارائه می‌کنند که عدم تقارن اطلاعات را کاهش می‌دهد، در نتیجه بر سطح اعتماد مشتریان تأثیر می‌گذارد (کارلسون و همکاران، 2019).
در زمینه SMBBC، محققان عمدتاً نقش اعتماد را از دو منظر بررسی کرده اند: سطوح بین فردی و سیستمی. مطالعات اعتماد بین‌فردی بر ویژگی‌های فرد، یعنی تجربه (دانش و مهارت) کاربران در استفاده از SMBBC (وانگ و لی، 2022) و بر صحت اطلاعات از بررسی‌های آنلاین مشتریان تمرکز دارد (کارلسون و همکاران، 2019). ). با این حال، این مطالعات به جای اعتماد به محصولات (خدمات) یا برندها، تنها بر اعتماد به نظرات سایر کاربران متمرکز شده است. علاوه بر این، نگرانی هایی در مورد قابلیت اعتماد در سطح سیستم وجود دارد، مانند کیفیت وب سایت (Molinillo et al., 2021)، کیفیت اطلاعات (McClure and Seock, 2020; Yasin et al., 2020a) و حفاظت از حریم خصوصی (Martínez-Lopez ´) و همکاران، 2017). همانطور که توسعه سیستم رسانه های اجتماعی به بلوغ رسیده است، سطح اعتماد مشتری به رسانه های اجتماعی بالا رفته است (de Oliveira Santini et al., 2020). با این حال، این نتایج به زمینه آنلاین محدود می شود. بنابراین، مطالعه فعلی اعتماد به برند را برای به دست آوردن دیدگاهی جامع در مورد تأثیر آن در زمینه آنلاین و آفلاین در نظر می گیرد (حسین و همکاران، 2022).
اعتماد به برند به عنوان «انتظارات مطمئن از قابلیت اطمینان و نیات برند در موقعیت هایی که خطری برای مشتری دارد» تعریف می شود (دلگادو-بالستر و مونوئرا-آلمان، ´ 2005). از تعریف مشخص است که نقش اعتماد به برند تضمین کیفیت برند با کاهش عدم اطمینان است (Konuk, 2021). محققان توافق کرده‌اند که یک بعد واحد از اعتماد به برند برای روشن کردن این عامل کافی نیست زیرا در دو بعد وجود دارد: قابلیت اطمینان و هدفمندی (دلگادو-بالستر و مونورا-آلمان، ‘2005؛ حسین و همکاران، 2022).
قابلیت اطمینان به ادراک مشتریان در مورد توانایی برند برای برآورده کردن نیازهای مشتریان اشاره دارد، به عنوان مثال، اعتماد فرد به اینکه برند ارزش خود را ارائه می دهد (دلگادو-بالستر و مونورا-آلمان، ‘2005). هدفمندی به اعتماد مشتریان اشاره دارد که برند علیرغم پیچیدگی موقعیت ها و شرایط مرتبط با مصرف محصول مسئول مشکلات آتی خواهد بود (دلگادو-بالستر و مونورا-آلمان، ´ 2005؛ حسین و همکاران، 2022). در حال حاضر، دو محدودیت در ارتباط با اعتماد برند در SMBBC وجود دارد. اول، یافته‌های مربوط به نقش تعامل مشتری (CE) به عنوان یک نتیجه یا مقدمه اعتماد به برند اغلب متناقض هستند (دی اولیویرا سانتینی و همکاران، 2020). این تناقض را می توان به تمایل دانشگاهیان به نادیده گرفتن این واقعیت نسبت داد که اعتماد به برند یک فرآیند پویا است که با رشد رابطه تکامل می یابد (Islam et al., 2018). سوابق آن بسته به سطح دشواری در فرآیند تصمیم گیری مشتریان متفاوت است (آگوستو و تورس، 2018). دوم، هیچ مطالعه ای نقش مدیر عامل برند را در اعتماد و تعامل با برند با بهترین دانش ما مقایسه نکرده است. جزئیات بیشتر در بخش های فرعی زیر نشان داده خواهد شد.

2.3. تعامل با مشتری
در تحقیقات بازاریابی و سیستم های اطلاعاتی، تعامل با مشتری (CE) یک مفهوم شناخته شده است (لی و هان، 2021). طبق تحقیقات آکادمیک و رویه تجاری، CE یک عامل موفقیت بلندمدت ضروری است زیرا مشتریان متعهد برای یک تجارت سود بیشتری نسبت به سایر دسته های مشتریان دارند (کومار و همکاران، 2010). با توجه به توانایی آن در ایجاد، حفظ و گسترش رضایت مشتری و سودآوری شرکت، CE به عنوان یک امر ضروری بازاریابی در قرن بیست و یکم شناخته شده است (Lim et al., 2022).
اگرچه CE به عنوان یک مفهوم مستقل نسبتاً جدید است، اما یک مفهوم توسعه یافته در مطالعات بازاریابی است (Wong and Lee, 2022). تعامل با مشتری در مطالعات از دو منظر تعریف شده است: جنبه های روانی و رفتاری. جنبه روانشناختی CE شامل یک ساختار چند بعدی است که شامل ابعاد شناختی و عاطفی است که نتیجه روانشناختی تجربه تعاملی مشتریان با یک برند را در بر می گیرد (Hollebeek, 2011؛ Vohra and Bhardwaj, 2019). جنبه رفتاری CE نشان می دهد که رفتار مشتریان نسبت به یک برند فراتر از خرید است (وانگ و لی، 2022). مطالعه حاضر معتقد است که CE، به عنوان یک انگیزه درونی یا وضعیت عاطفی یک فرد، به طور مستقیم عملکرد شرکت را افزایش نمی دهد و صرفا پذیرش CE در نتیجه رفتار مشتری نشان دهنده عدم درک فرآیندهای CE است. بنابراین، در این مطالعه، ما تعریف CE را از Hollebeek و همکاران اتخاذ کردیم. (2019) و آن را از منظر روانشناختی و رفتاری مورد بررسی قرار دادیم. بر اساس این تعریف، CE به عنوان “سطح سرمایه گذاری شناختی، عاطفی و رفتاری مشتریان در تعاملات برند خاص” تعریف می شود.
از نظر محتوا، مطالعات موجود در مورد CE را می توان به شش دسته تقسیم کرد (Srivastava و Sivaramakrishnan، 2021): مدل سازی تعامل با مشتری (Kumar et al., 2010; van Doorn et al., 2010). نظریه CE و اعتبار سنجی تجربی (Hollebeek, 2011; Vivek et al., 2012). منطق CE و خدمات غالب (S-D) (Hollebeek et al., 2019; Pansari and Kumar, 2017)؛ CE و رسانه های اجتماعی (Carlson et al., 2019; Dijkmans et al., 2015)؛ CE و پلتفرم های برند (گائو و هوانگ، 2021؛ راماسوامی و اوزجان، 2016)؛ CE در زمینه های دیگر (لی و همکاران، 2018؛ مولن و ویلسون، 2010). با این حال، تنها چند مورد از این موضوعات به خوبی مورد بررسی قرار گرفته اند، در حالی که بقیه هنوز تحقیقات ضعیفی دارند. به عنوان مثال، “تعامل مشتری و رسانه های اجتماعی”، به ویژه در مورد جوامع برند مبتنی بر رسانه های اجتماعی، یک حوزه نسبتا جدید و در حال رشد است (براری و همکاران، 2020). انتشارات موجود در مورد چگونگی تأثیر حضور و مداخلات SMBBC بر تعامل مشتری توضیح داده اند. با این حال، بیشتر این نشریات بر فراوانی استفاده از رسانه های اجتماعی متمرکز شده اند (Dijkmans et al., 2015) و تنها در مورد CE مثبت گزارش می دهند (راماسوامی و اوزجان، 2016). علاوه بر این، دانشگاهیان اغلب CE را به عنوان یک بعد مرتبه بالاتر برای تجزیه و تحلیل تجربی در نظر می گیرند (Wongsansukcharoen، 2022؛ Yasin et al., 2020a, 2020b). اگرچه این عملیات می‌تواند مدل را ساده‌سازی کند و به خوبی تناسب مدل را بهبود بخشد (هنسلر و همکاران، 2015) و درک پویای CE را از دست می دهد (یعنی تأثیر انگیزه‌های مختلف CE بر رفتارهای مختلف CE).
محققان اخیراً از رویکرد کتاب‌سنجی برای تجزیه و تحلیل مطالعات موجود در مورد CE استفاده کرده‌اند و چندین توصیه تحقیقاتی ارائه کرده‌اند: می‌توان تحقیقاتی را بر روی (1) پیشینیان CE در زمینه SMBBC انجام داد (Srivastava and Sivaramakrishnan, 2021). (2) نحوه تعامل مشتریان با رسانه های اجتماعی و انگیزه های مربوطه (براری و همکاران، 2020). (3) عاملی که رفتارهای تعامل غیرفعال یا فعال اعضای SMBBC را هدایت می کند (Hollebeek et al., 2022). و (4) تحقیقات تعامل با برند خاص، مانند تعامل در سایر وب سایت های رسانه های اجتماعی (لیم و همکاران، 2022). این مقاله از این پیشنهادات پیروی می کند و قصد دارد به طور جامع تعامل مشتری را درک کند.

2.4. موارد استفاده و رضایت
به عنوان نقطه مقابل دریافت غیرفعال مشتریان از اطلاعات، نظریه استفاده و رضایت (UGT) ظهور کرده است (Kaur et al., 2020). این نظریه که از علم ارتباطات سرچشمه می‌گیرد، بیان می‌کند که مردم رسانه‌ها را برای ارضای برخی نیازها انتخاب و استفاده می‌کنند (کاتز و همکاران، 1973). این تمایز بسیار مهم است زیرا افراد در صورت عدم استفاده از رسانه تحت تأثیر قرار گرفتن آنها مشکل دارند (Ball et al., 2021). علاوه بر این، افراد از رسانه های مشابه برای انگیزه های مختلف استفاده می کنند، که در نتیجه ممکن است نیازهای مختلف مشتریان مختلف را برآورده کند (لیم و کومار، 2019).
اگرچه UGT در دوران پیش از دیجیتال شکل گرفت، اما در تحقیقات مرتبط با اینترنت به عنوان یکی از برجسته ترین و پربارترین نظریه های رسانه ای استفاده شده است (Carlson et al., 2019). UGT در کنار فناوری ارتباطات پیشرفت می‌کند و اجازه می‌دهد تا با استفاده‌ها و نیازهای جدید در یک محیط در حال تغییر سازگار شود (Ball et al., 2021). به طور خاص، الگوی سنتی (یعنی فرستنده-گیرنده) توسط یک نوع تعاملی که با فرستنده‌ها و گیرنده‌های مختلف کار می‌کند (یونگ و ساندار، 2018) جایگزین شده است. این نشان می دهد که کاربر در عصر دیجیتال می تواند یک ارتباط دهنده فعال باشد تا یک گیرنده غیر فعال محتوای رسانه ای. برای نزدیک به یک دهه، این الگوی کاربر فعال توجه زیادی را در تحقیقات رسانه های اجتماعی و تعامل با مشتری به خود جلب کرده است (جدول 1). با این حال، محدودیت هایی برای این مطالعات قبلی وجود دارد. اولاً، این مطالعات فقط بر یک دسته بندی خاص مانند برندهای لباس (Pujadas-Hostench et al., 2019)، محصولات مجازی (Kaur et al., 2020) و لوکس (Zollo et al., 2020) متمرکز شده اند. دوم، مطالعات به طور جداگانه بر روی یک جمعیت شناسی خاص مانند جوانان (کنفنته و کوچارسکا، 2021)، هزاره ها (نلسون و همکاران، 2019)، افراد مسن (یونگ و ساندار، 2018)، و دانشجویان دانشگاه (لین و چو، 2021). علاوه بر این، محققان صرفاً بر تعامل غیرفعال مشتری (پورنساکولوانیچ و دامرونگسیری، 2013؛ سونگ و همکاران، 2019) یا تعامل فعال با مشتری (چوآه و همکاران، 2021؛ فلچا-اورتیز و همکاران، 2021؛ کاواف و استانبول2019) تمرکز کرده اند.