پایداری دارویی در واکنش های مربوط به lncRNA و mRNA در 19 نوع سرطان

Drug Resistance-Related Competing Interactions of lncRNA and mRNA across 19 Cancer Types

مقدمه

نتایج

شبکه ها و الگو های ceRNA

الگو های مهم مرتبط با مقاومت دارویی

تحلیل پان دراگ در الگو های مهم در LUAD

تحلیل پان کانسر برای الگو های مهم باسوتینیب

مطالعه موردی مکانیزم های احتمالی ceRNA در مقاومت داروئی

بحث

مواد و روش

گرداوری اطلاعات و پیش پردازش

ساختار شبکه ceRNA

شناسایی الگو ها در شبکه ceRNA

شناسایی خطوط سلول مقاوم در برابر دارو و حساسیت های دارویی

شناسایی الگو های مهم مرتبط با مقاومت دارویی

تحلیل کاربردی الگو های مهم

دسترسی به اطلاعات و مواد

منابع

مقاومت دارویی یکی از دلایل رایج عدم موفقیت درمان در درمان های سرطان است و مکانیزم های مولکولی نیازمند بررسی بیشتر هستند. RNAs (ceRNAs) درون زای رقیب می توانند از طریق مشارکت در فرایندهای مختلف زیست شناسی بر واکنش دارویی تاثیر گذار باشند، از جمله این فرایندها می توان به تنظیم نوع سلول، انتقال سیگنال و غیره اشاره کرد. در این تحقیق، ما به بررسی سیستماتیک مقاومت از چشم انداز الگو های ceRNA پرداخته ایم. در ابتدا، یک شبکه عمومی از ceRNA ساخته ایم که در برگیرنده 83 RNA بلند بدون کد (lncRNAs) و 379 mRNAs می باشد. سپس، الگو های مقاومت دارویی را برای 138 دارو و 19 نوع سرطان شناسایی کردیم که مجموع آنها 758 موقعیت دارویی سرطان را شامل می شوند. تحلیل عملکرد نشان داد که فرایندهای زیست شناسی مقاومت دارویی در این الگو ها زیاد اتفاق می افتند. تحلیل های پان دراگ و پان کانسر نشان دهنده الگو های مشابه و ویژه برای داروها و سرطان های متفاوت می باشند. به علاوه، ما پی بردیم که جفت های دارویی دارای الگو های مشترک دارای ساختار یکسان هستند که این عامل دلالت بر ریسک بالای مقاومت چند دارویی (MDR) دارد. در نهایت، ما پیش بینی می کنیم که ceRNA جفت شده با GAS5-RPL8 می تواند مقاومت دارویی را تنظیم کند زیرا بیان پایین GAS5 باعث افزایش بازدارندگی میکرو RNA (miRNA)- در RPL8 می شود. در مجموع، ما به بررسی مقاومت دارویی از طریق استفاده از الگو های ceRNA پرداخته ایم و بیان کردیم که الگو های ceRNA می توانند شاخص های جدید برای مقاومت دارویی باشند و دلالت بر وجود مکانیزم جدید دارند.

شناسایی خطوط سلول مقاوم در برابر دارو و حساسیت های دارویی

ما در ابتدا موقعیت درمان دارویی را به عنوان خط سلول در سرطان درمان شده با یک دارو تعریف کردیم. برای هر کدام از موقعیت ها، یک خط سلول به عنوان خط سلول مقاوم در داروی خاص در نظر گرفته می شود اگر مقدار IC50 بیشتر از مقدار میانگین 0.8 برای SD تمام خطوط سرطانی باشد). به عبارت دیگر، خط سلول دارای مقدار IC50 کمتر از مقدار میانگین منهای SD به عنوان خط سلول حساسیت دارویی در نظر گرفته می شود. علاوه بر این، تعداد خطوط سلولی مقاوم و حساس نباید کمتر از سه برای هر موقعیت باشند. بنابراین، 758 موقعیت دارای معیار بالا هستند که در برگیرنده 19 نوع سرطان و 138 دارو می باشند (جزئیات در S3). تعداد نهایی خطوط سلولی مقاوم و حساس برای 19 سرطان در جدول 2 نشان داده شده اند.

Drug resistance is a common cause of treatment failure in cancer therapy, and molecular mechanisms need further exploration. Competing endogenous RNAs (ceRNAs) can influence drug response by participating in various biological processes, including regulation of cell cycle, signal transduction, and so on. In this study, we systematically explored resistance from the perspective of ceRNA modules. First, we constructed a general ceRNA network, involving 83 long non-coding RNAs (lncRNAs) and 379 mRNAs. Next, we identified the drug resistance-related modules for 138 drugs and 19 cancer types, totaling 758 drug-cancer conditions. Function analysis showed that resistance-related biological processes were enriched in these modules, such as regulation of cell proliferation, DNA damage repair, and so on. Pan-drug and pan-cancer analyses revealed some common and specific modules across multiple drugs or cancers. In addition, we also found that drug pairs with common modules have similar structure, indicating high risk for multidrug resistance (MDR). Finally, we speculated that ceRNA pair GAS5-RPL8 could regulate drug resistance because low expression of GAS5 would enhance microRNA (miRNA)-mediated inhibition of RPL8. In total, we investigated the drug resistance by using ceRNA modules and proposed that ceRNA modules may be new markers for drug resistance that indicated a possible novel mechanism.

Identification of Drug-Resistant and -Sensitive Cell Lines

We first defined drug treatment condition as the cell lines of one cancer type treated with one drug. For each condition, a cell line was considered as a resistant cell line of the specific drug if its IC50 value was greater than the mean value plus 0.8 times of the SD of all cell lines of the specific cancer type. Otherwise, a cell line with IC50 less than the mean value minus 0.8 times of the SD was defined as a drug-sensitive cell line. Moreover, the numbers of both resistant and sensitive cell lines should be not less than three for each condition. Thus, 758 conditions satisfied the above criteria, which included 19 cancer types and 138 drugs (details in Data S3). The total numbers of resistant and sensitive cell lines of the 19 cancer types were shown in Table 2.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پایداری دارویی در واکنش های مربوط بهlncRNA و mRNAدر 19 نوع سرطان

Drug Resistance-Related Competing Interactions of lncRNA and mRNA across 19 Cancer Types

تجمع چربی ها و کاهش کلسترول خون در ماکروفاژهای انسانی THP-1 به دلیل میکرو RNA-212 با هدف گیری STR1

microRNA-212 promotes lipid accumulation and attenuates cholesterol efflux in THP-1 human macrophages by targeting SIRT1

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تجمع چربی ها و کاهش کلسترول خون در ماکروفاژهای انسانی THP-1 به دلیل میکرو RNA-212 با هدف گیری STR1

microRNA-212 promotes lipid accumulation and attenuates cholesterol efflux in THP-1 human macrophages by targeting SIRT1

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تنظیم کننده های کلیدی بیماری های قلبی عروقی با RNA های غیر کد کننده طولانی

Long Non-Coding RNAs as Key Regulators of Cardiovascular Diseases

چکیده

استراتژی هایی برای شناسایی lncRNA های عملکردی

lncRNA های عملکردی در تکوین قلب

LncRNA های عملکردی در هایپرتروفی قلبی

lncRNA عملکردی در نارسایی قلبی

lncRNA های عملکردی در آترو اسکلروز

مسیرهای آینده در مطالعات پیرامون lncRNA ها

نتیجه گیری

منابع

ژن های کدکننده ی پروتئین کمتر از 1 درصد از کل ژنوم را تشکیل می دهند. با این حال، پیشرفت های صورت گرفته در توالی یابی RNA و آنالیز گسترده ی ژنوم نشان داده است که بیشترین بخش ژنوم قادر به رونویسی است. علاوه بر این، مطالعات اخیر نشان داده اند RNA های غیر کدکننده ی طویل (lncRNAs)، تنظیم‌کننده‌های حیاتی بیان ژن و اپی ژنتیک در شرایط فیزیولوژیک و بیماری هستند. چندین lncRNAs از نظر عملکردی در بیماری های قلبی عروقی درگیر هستند و ممکن است اهداف درمانی بالقوه باشند. در اینجا، ما با تمرکز بر روی تکوین قلب، هایپرتروفی، نارسایی قلبی و آترواسکلروز، استراتژی های فعلی را برای کشف lncRNA های عملکردی و lncRNA هایی که اخیرا در حوزه ی قلب و عروق کشف شده اند؛ بررسی می کنیم. ما همچنین در مورد پتانسیل های درمانی RNA های سنتزی برای تنظیم این lncRNA ها و مسیرهای آینده در این زمینه ی تحقیقاتی بحث می کنیم.

مسیرهای آینده

در مطالعات پیرامون lncRNA ها نشان داده شده است که lncRNA ها تنظیم کننده های مهم در شرایط فیزیولوژیک و پاتولوژیک هستند. مطالعات اخیر شواهد قابل ملاحظه ای را از اثرات lncRNA ها بر روی مراحل مختلف بیماری های قلبی عروقی ارائه داده اند. از آنجا که هر lncRNA عملکرد متمایزی دارد؛ انجام تحقیقات بیشتر برای درک پیچیدگی بیولوژی lncRNA ضروری است. در مورد برخی از lncRNA ها، مهار یا فعال سازی آنها منجر به اثرات مفید بر روی شرایط بیماری می شود؛ بنابراین، توسعه ی تکنیک هایی که تنظیم فضایی زمانی lncRNA ها را امکانپذیر می سازند ممکن است نویدبخش برنامه های بالینی درمانی باشد.

Protein-coding genes account for less than 2% of the whole genome. However, the advances in RNA sequencing and genome-wide analysis have demonstrated that most of the genome is capable of being transcribed. Moreover, recent studies have suggested that long non-coding RNAs (lncRNAs) are critical regulators of gene expression and epigenesis in both physiological and disease states. Several lncRNAs are functionally involved in cardiovascular diseases and may be potential therapeutic targets. Here, we review the current strategies for the discovery of functional lncRNAs and recently discovered lncRNAs in the cardiovascular field, focusing on cardiac development, hypertrophy, heart failure, and atherosclerosis. We also discuss the therapeutic potentials of synthetic RNAs to modulate these lncRNAs and future directions in this research field.

Future Directions of lncRNAs Studies

The lncRNAs have been shown to be important regulators in physiological and pathological states. Recent studies provide considerable evidence of the effect of lncRNAs on various stages of cardiovascular diseases. Because each lncRNA has a distinct mode of action, further investigations are required to understand the complexity of lncRNA biology. In the case of some lncRNAs, inhibition or activation leads to beneficial effects on a disease condition; therefore, the development of techniques that enable the spatiotemporal regulation of lncRNAs may hold the promise of clinical therapeutic applications.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تنظیم کننده های کلیدی بیماری های قلبی عروقی با RNA های غیر کد کننده طولانی

Long Non-Coding RNAs as Key Regulators of Cardiovascular Diseases

تنظیم ژن در سطح رونویسی و پسارونویسی به وسیله ی RNA غیر کدکننده طولانی

Transcriptional and Post-transcriptional Gene Regulation by Long Non-coding RNA

چکیده

زمینه ی در حال ظهور RNA غیر کدکننده

تنوع lncRNA

چه میزان از ژنوم رونویسی می شود؟

عملکردهای lncRNA

تنظیم بعد از رونویسی توسط lncRNA

lncRNA به عنوان منبعی از میکرو RNA

lncRNA به عنوان تنظیم کننده ی منفی miRNA عمل می کند

تجزیه mRNA مستقل از miRNA

تنظیم رونویسی توسط lncRNA

lncRNA گذرا از تقویت کننده های فعال، رونویسی می شود

فعالیت شبه تقویت کننده ژن های lncRNA

تنظیم رونویسی توسط بکارگیری اصلاح کننده های کروماتین

نتایجی که اظهار شده اند

منابع

چکیده

پیشرفت های صورت گرفته در تکنولوژی ژنومیک در سال های اخیر منجر به کشف شگفت انگیزی شده و ژنوم به مراتب فراگیرتر از قبل مورد بررسی قرار گرفته است. بسیاری از ترانسکریپتوم های تازه کشف شده به نظر می رسد دارای RNA غیر کدکننده ی طویل (lncRNA) یعنی گروه ناهمگنی از رونوشت های غیر قابل تشخیص، هستند. درک عملکرد بیولوژیک این مولکول ها، چالش عمده ای است و در این مقاله ی مروری ما برخی از پیشرفت هایی که تا به امروز صورت گرفته است را مورد بحث قرار می دهیم. یکی از موضوعات مهم زیست شناسی lncRNA به نظر می رسد وجود شبکه ای از تعاملات با مسیرهای میکرو RNA (miRNA) است. نشان داده شده است که lncRNA هم به عنوان یک منبع و هم به عنوان یک تنظیم کننده ی مهاری miRNA عمل می کند. در سطح رونویسی، مدلی در حال ظهور است که به وسیله ی آن lncRNA با اتصال به کروماتین پل هایی را با DNA و پروتئین تشکیل می دهد و به عنوان داربستی برای تغییر کمپلکس های پروتئینی عمل می کند. چنین مکانیسمی می تواند توسط تنظیم حلقه زنی کروماتین، پروموتورها را به تقویت-کننده ها یا ژن های غیر کدکننده ی شبه تقویت کننده متصل کند و همچنین با هدایت کردن هیستون به سوی لوکوس های خاص آنها را اختصاصی می کند.

نتایجی که اظهار شده اند

در این مقاله ی مروری، ما عملکردهای بیولوژیکی بسیار متنوع lncRNA ها را توصیف کرده ایم که منعکس‌کننده ی انعطاف پذیری خود مولکول RNA است. ما یک مدل کلی ارائه دادیم که در آن این عملکردها ممکن است به طور گسترده به دو دسته تقسیم شوند: عملکردهایی که نشان دهنده ی تعامل با شبکه های میکرو RNA به منظور تنظیم بیان ژن در سطح بعد از رونویسی هستند و عملکردهایی که تعامل lncRNA با تقویت کننده ها، پروموتورها و کمپلکس های اصلاح کننده ی کروماتین برای تنظیم بیان ژن در سطح رونویسی را نشان می دهند. برخی از lncRNA ها مانند H19 به نظر می رسد در سطوح مختلف تنظیم ژن عمل می کنند. هنوز مشخص نشده است که آیا این یک پدیده ی کلی است یا خیر. در واقع، باید به این نکته توجه کرد که درک کنونی ما از lncRNA از مطالعات انجام شده بر روی تعداد کمی از lncRNA ها می آید و در حال حاضر مشخص نیست که آیا این گروه از lncRNA ها نماینده ی کل lncRNA ها هستند یا خیر. یکی از چیزهایی که احتمالا به نظر می رسد این است که ما شروع به درک بهتر این مولکول ها می کنیم؛ طبقه بندی خام آنها به ncRNA طویل و کوتاه باید برای منعکس کردن عملکردهای متنوع آنها تغییر کند.

Abstract

Advances in genomics technology over recent years have led to the surprising discovery that the genome is far more pervasively transcribed than was previously appreciated. Much of the newly-discovered transcriptome appears to represent long non-coding RNA (lncRNA), a heterogeneous group of largely uncharacterised transcripts. Understanding the biological function of these molecules represents a major challenge and in this review we discuss some of the progress made to date. One major theme of lncRNA biology seems to be the existence of a network of interactions with microRNA (miRNA) pathways. lncRNA has been shown to act as both a source and an inhibitory regulator of miRNA. At the transcriptional level, a model is emerging whereby lncRNA bridges DNA and protein by binding to chromatin and serving as a scaffold for modifying protein complexes. Such a mechanism can bridge promoters to enhancers or enhancer-like non-coding genes by regulating chromatin looping, as well as conferring specificity on histone modifying complexes by directing them to specific loci.

Concluding remarks

In this review we have described the highly diverse biological functions of lncRNAs, reflecting the versatility of the RNA molecule itself. We have proposed a general model in which these functions may broadly be divided into those representing an interaction with miRNA networks in order to regulate gene expression at the post-transcriptional level and those representing an interaction of lncRNA with enhancers, promoters, and chromatin-modifying complexes to regulate gene expression at the transcriptional level. Some lncRNAs such as H19 appear to act at multiple levels of gene regulation. It remains to be seen whether this is a general phenomenon. Indeed, it should be noted that much of our current understanding of lncRNA comes from studies of a small number of lncRNAs and it is presently unclear whether these are representative of the group as a whole. One thing that seems likely is that as we begin to understand these molecules better, the rather crude classification into long and short ncRNAs will need to be refined to better reflect their diverse functions.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تنظیم ژن در سطح رونویسی و پسارونویسی به وسیله ی RNA غیر کدکننده طولانی

Transcriptional and Post-transcriptional Gene Regulation by Long Non-coding RNA

نقش میکرووزیکول و اگزوزوم ها در بیماری های متابولیک و قلبی و عروقی

Microvesicles and exosomes: new players in metabolic and cardiovascular disease

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

نقش میکرووزیکول و اگزوزوم ها در بیماری های متابولیک و قلبی و عروقی

Microvesicles and exosomes: new players in metabolic and cardiovascular disease

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

میکرو RNA پروتئین های اتصال اندوتلیال و نتیجه بالینی

MicroRNA Regulation of Endothelial Junction Proteins and Clinical Consequence

1- مقدمه

2- پروتئین های اتصال محکم

2-1- Zonula Occludens-1 (ZO-1)/Occludin/Claudin-5

3- پروتئین های اتصال adherens

3-1- VE-Cadherin

3-2- β-Catenin

4-PECAM -1

5- پروتئین های اتصال Adhesion کانونی

5-1- اینتگرین β4

5-2- Paxillin

5-3- کیناز چسبندگی کانونی (FAK ).

6- خلاصه

اتصالات سلولی نقش مهمي در ارتباط ساختاري و ارتباط سيگنال بين سلول ها در بافت هاي مختلف ايفا مي کنند. اگر چه انواع مختلف ساختاری و عملکردی وجود دارد، اتصالات سلولی شامل اتصالات محکم، اتصالات چسبنده، اتصالات چسبندگی کانونی و اتصالات اختصاصی بافت مانند اتصالات PECAM-1 در سلول های اندوتلیال (EC)، دسموزوم ها در سلول های اپیتلیال و همی دسموزوم در EC هستند. اختلال عملکرد و زوال اتصال سلولی نشان-دهنده بیماری های بالینی است. MicroRNA ها (miRNA)، RNA های غیرکدشونده ی تقریبا 20 نوکلئوتیدی هستند که نقش مهمی را در تنظیمات پس از رونویسی برای تقریبا تمام ژن ها ایفا می کنند. miRNA ها بیان ژن پروتئین اتصال را تنظیم کرده و یکپارچگی ساختار اتصال را کنترل می کنند. در مقابل، تنظیم نابه جای miRNA بیان ژن پروتئین اتصال، باعث ایجاد ساختار اتصالی غیر طبیعی و در نتیجه بیماری های مرتبط می شود. اجزای اصلی اتصالات محکم شامل zonulaoccluden-1 (ZO-1)، کلودین-1، کلویدین -5 و اکلودین است. تنظیم ZO-1 توسط miRNA بسیار مورد بررسی قرار گرفته است. ZO-1 و سایر پروتئین های اتصال محکم مانند کلویدین -5 و اکلودین، توسط miR-126، miR-107 و miR21 در مدل های مختلف تنظیم مثبت می شوند. در مقابل، ZO-1، کلویدین -5 و اکلودین توسط miR181a، miR98 و miR150 تنظیم منفی می شوند. تنظیم نابه جای miRNA اتصال محکم با ایسکمی عروق میانی مغز، ترومای مغزی، متاستاز گلیوما و غیره همراه است. اجزای اصلی اتصالات چسبنده شامل VE-کدهرین ، β-کاتنین ، پلاکوگلوبین، P120 و وینکولین است. VE-کدهرین و β-کاتنین توسط miR-9، miR-99b، miR-181a و غیره تنظیم شده است. این تنظیمات به طور مستقیم بر پایداری کمپلکس VE-کدهرین-β – کاتنین و به دنبال آن آنژیوژنز جنین و تومور، رشد عروقی و غیره تأثیر می گذارد. نشان داده شده است که miR-155 و miR-126 تنظیم-کننده PECAM-1 بوده و بر چرخش نوتروفیل و یکپارچگی اتصال EC تاثیر می گذارد. در اتصالات چسبندگی کانونی، اجزای اصلی شامل انتگرین β4، پاکسیلین و کیناز چسبندگی کانونی (FAK) هستند. اینتگرین β4 توسط miR-184، miR-205 و miR-9 تنظیم شده است. پاکسیلین توسط miR-137، miR-145 و miR-218 در مدل های مختلف تنظیم شده است. FAK توسط miR-7، miR-138 و miR-135 تنظیم شده است. عدم تنظیم miRNAs ناشی از عفونت های ویروسی، تومورزایی و غیره است. با تنظیم پس از رونویسی، miRNA ها بیان پروتئین اتصال را در تمام فرآیندهای سلولی دستکاری کرده و به دنبال آن، سرنوشت و گسترش سلولی را تعیین می کند. توضیح این مکانیزم های تنظیمی، به یک روش درمانی جایگزین جدید برای بسیاری از بیماری ها، مانند سرطان ها و بیماری های التهابی تبدیل خواهد شد.

6- خلاصه

پروتئین های اتصال عبارتند از گروه هایی از پروتئین های ساختاری که در فرایندهای مختلف و مهم سلولی، از جمله ارتباط سلولی و ارتباط سیگنال، رشد سلولی و مهاجرت دخیل هستند. تا کنون، مشارکت یکپارچگی اتصالات اندوتلیال در بسیاری از بیماری ها مانند ادم، نفوذ سلول های التهابی و تهاجم سلول های تومور نشان داده شده است. بر این اساس، درک جامع از تنظیم پروتئین اتصالات سلولی برای بررسی عملکرد اتصال و درمان بالینی ضروری است. در میان تمام مکانیسم های تنظیمی بیان پروتئین اتصال، miRNA ها به دلیل ویژگی های ساختاری و عملکردی خود به عنوان اهداف ویژه در نظر گرفته شده اند. در این بررسی، miRNA ها و پروتئین های هدف آنها در اتصالات محکم، اتصالات adherens، اتصالات چسبندگی کانونی و اتصالات PECAM-1 بررسی شد. اگرچه بعضی از روابط تنظیمی پروتین اتصال- miRNA ها در مدل های غیر از اتصالات اندوتلیال مشاهده شده است اما هنوز اهمیت این miRNA ها درک نشده است (جدول 1). علاوه بر این، فنوتیپ های این miRNA های نظارتی روی پروتئین های اتصال هدف نیز ارائه شده است و قطعا به درک بهتر اهمیت این miRNA ها در موارد بالینی کمک می کند.

Cellular junctions play a critical role in structural connection and signal communication between cells in various tissues. Although there are structural and functional varieties, cellular junctions include tight junctions, adherens junctions, focal adhesion junctions, and tissue specific junctions such as PECAM-1 junctions in endothelial cells (EC), desmosomes in epithelial cells, and hemidesmosomes in EC. Cellular junction dysfunction and deterioration are indicative of clinical diseases. MicroRNAs (miRNA) are ∼20 nucleotide, noncoding RNAs that play an important role in posttranscriptional regulation for almost all genes. Unsurprisingly, miRNAs regulate junction protein gene expression and control junction structure integrity. In contrast, abnormal miRNA regulation of junction protein gene expression results in abnormal junction structure, causing related diseases. The major components of tight junctions include zonula occluden-1 (ZO-1), claudin-1, claudin-5, and occludin.The miRNA regulation of ZO-1 has been intensively investigated. ZO-1 and other tight junction proteins such as claudin-5 and occludin were positively regulated by miR-126, miR-107, and miR21 in different models. In contrast, ZO-1, claudin-5, and occludin were negatively regulated by miR181a, miR-98, and miR150. Abnormal tight junction miRNA regulation accompanies cerebral middle artery ischemia, brain trauma, glioma metastasis, and so forth. The major components of adherens junctions include VE-cadherin, ?-catenin, plakoglobin, P120, and vinculin. VE-cadherin and ?-catenin were regulated by miR-9, miR-99b, miR-181a, and so forth. These regulations directly affect VE-cadherin-?-catenin complex stability and further affect embryo and tumor angiogenesis, vascular development, and so forth. miR-155 and miR-126 have been shown to regulate PECAM-1 and affect neutrophil rolling and EC junction integrity. In focal adhesion junctions, the major components are integrin ?4, paxillin, and focal adhesion kinase (FAK). Integrin ?4 has been regulated by miR-184, miR-205, and miR-9. Paxillin has been regulated by miR-137, miR-145, and miR-218 in different models. FAK has been regulated by miR-7, miR-138, and miR-135. Deregulation of miRNAs is caused by viral infections, tumorigenesis, and so forth. By regulation of posttranscription, miRNAs manipulate junction protein expression in all cellular processes and further determine cellular fate and development. Elucidation of these regulatory mechanisms will become a new alternative therapy for many diseases, such as cancers and inflammatory diseases.

6- Summary

Junction proteins are groups of structural proteins involved in various critical cellular processes, including cellular connection and signal communication, cell growth, and migration. So far, endothelial junction integrity has shown to be involved in many diseases, such as edema, inflammatory cell infiltration, and tumor cell invasion. Accordingly, comprehensive understanding of cell junction protein regulation is crucial for both junction function study and clinical therapy. Among all of the regulatory mechanisms of junction protein expression, miRNAs have emerged as particularly promising targets for their structural and functional characteristics. In this review, we systemically reviewed the miRNAs and their targeting proteins of tight junctions, adherens junctions, focal adhesion junctions, and PECAM-1 junctions. Although some miRNAs –junction protein regulatory relationships were observed in models other than endothelial junctions, they still provide insights into understanding the importance of these miRNAs (Table 1). Moreover, the phenotypes of these regulatory miRNAs on targeting junction proteins are also presented and certainly help us better understand the importance of these miRNAs in clinical regards.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

میکرو RNA پروتئین های اتصال اندوتلیال و نتیجه بالینی

MicroRNA Regulation of Endothelial Junction Proteins and Clinical Consequence

بیان و عملکرد میکرو RNA در سرطان پروستات: بررسی بر دانسته های فعلی و فرصت های اکتشاف

MicroRNA expression and function in prostate cancer: a review of current knowledge and opportunities for discovery

مقدمه

پیشرفت و مدیریت سرطان پروستات

پیدایش miRNA و PCA

بیان miRNA در PCA انسان

مشخصات بیان ژن miRNA در بافت سرطان پروستات

تشخیص بیان نابجای miRNA در مایعات بدن

miRNA گردشی

میکرو RNA اگزومال

کارکرد miRNA ها در پیشرفت سرطان پروستات

GSTP1

CDKN1B/p27

MYC

همجوشی ژن ETS

PTEN

BCL-2

AR

میکرو RNA ها (miRNA) RNA های غیر کدکننده حفاظت شده محسوب می شوند که به طور گسترده بیان ژن را از طریق خاموشی پسارونویسی از ژن های کدکننده تنظیم می کنند. بیان همراه با اختلال در تنظیم miRNA در سرطان پروستات و سرطان های دیگر، بیانگر نقش آن ها در بیولوژی سرطان می باشد. افزون بر این، مطالعات کاربردی از نقش آفرینی miRNA ها در چندین مسیر کلیدی در شروع و پیشرفت سرطان حمایت می کنند. تجزیه و تحلیل های تطبیقی بیان ژن miRNA بین بافت های بدخیم و خوش خیم پروستات، افراد سالم و بیماران مبتلا به سرطان پروستات (PCa)، و نیز بیماری های کمتر تهاجمی در مقابل بیماری های تهاجمی تر نشان می دهد که miRNA ها می توانند نشانگرهای زیستی تشخیصی یا پیش آگهی آتی در بافت تومور، خون و یا ادرار باشند. به علاوه، miRNA ها می توانند درمان و و یا اهداف درمانی آتی باشند. در این مطالعه، ما به بررسی miRNA هایی می پردازیم که اغلب مشاهده می شود در تجزیه و تحلیل بیان ژن PCa تنظیم زدایی شده اند، هم چنین نقش آفرینی بالقوه این miRNA ها را در مسیرهای مهم شروع و پیشرفت PCa بررسی می نماییم.

یکی از مهم ترین مسیرهای مورد مطالعه در پیشرفت PCa و مقاومت در برابر درمان مسیر سیگنال دهی AR است. بیان و فعالیت AR نابجا را می توان به مکانیزم های متعدد ژنتیکی، غدد درون ریز و مولکولی نسبت داد. افزون بر این، چندین miRNA به عنوان تنظیم کننده مستقیم بیان و یا فعالیت AR شناسایی شدند. این miRNA عبارتند از: miR-135b، miR-34c، miR-488*، miR-31، miR-203/205، let-7 و غیره. به همین ترتیب بیان miRNA را می توان مستقیماً با فعالیت رونویسی AR تنظیم نمود. مشخص گردیده چندین miRNA از جمله: miR-21 و miR-32 که معمولاً بیش از حد بیان می شوند (جدول 1)، مستقیماً توسط AR در سطح رونویسی تنظیم می شوند. خصوصیات بیشتر miRNA هدف گیرنده AR و miRNA هدف گیری شده توسط AR، و همچنین تنظیم متابولیسم هورمون با واسطه miRNA، کوفاکتورهای AR، و یا مکانیسم های اتصال AR نابجا می تواند نقش های دیگری را برای miRNA ها در فعالیت های AR نابجا در PCa آشکار نماید.

MicroRNAs (miRNAs) are well‑conserved noncoding RNAs that broadly regulate gene expression through posttranscriptional silencing of coding genes. Dysregulated miRNA expression in prostate and other cancers implicates their role in cancer biology. Moreover, functional studies provide support for the contribution of miRNAs to several key pathways in cancer initiation and progression. Comparative analyses of miRNA gene expression between malignant and nonmalignant prostate tissues, healthy controls and prostate cancer (PCa) patients, as well as less aggressive versus more aggressive disease indicate that miRNAs may be future diagnostic or prognostic biomarkers in tumor tissue, blood, or urine. Further, miRNAs may be future therapeutics or therapeutic targets. In this review, we examine the miRNAs most commonly observed to be de‑regulated in PCa gene expression analyses and review the potential contribution of these miRNAs to important pathways in PCa initiation and progression.

AR

One of the most studied pathways in PCa progression and therapeutic resistance is the AR signaling pathway. Aberrant AR expression and activity can be attributed to numerous genetic, endocrine, and molecular mechanisms.98,99 In addition, several miRNAs have been identified as direct regulators of AR expression or AR activity. These include miR-135b, miR-34c, miR-488*, miR-31, miR-203/205, let-7, and others.100–103 Likewise, the expression of miRNAs can be directly regulated by AR transcriptional activity. Several miRNAs, including the commonly over-expressed miR-21 and miR-32 (Table 1), have been shown to be directly regulated by AR at the transcriptional level.35,104 Further characterization of AR-targeting and AR-targeted miRNAs, as well as miRNA-mediated regulation of hormone metabolism, AR cofactors, or mechanisms of aberrant AR splicing, may reveal additional roles for miRNAs in aberrant AR activity in PCa.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بیان و عملکرد میکرو RNA در سرطان پروستات: بررسی بر دانسته های فعلی و فرصت های اکتشاف

MicroRNA expression and function in prostate cancer: a review of current knowledge and opportunities for discovery

MicroRNA ها در سرطان پستان: آنکوژن و سرکوبگرهای تومور با پتانسیل بالینی

MicroRNAs in breast cancer: oncogene and tumor suppressors with clinical potential

چکیده

مقدمه

1- microRNA های انکوژنی در سرطان پستان

1-1- miR-21

1-2- miR-155

1-3- miR-182

1-4- miR-10b

1-5- miR-27a

1-6- miR-9

3-میکرو RNA های سرکوب کننده تومور در سرطان سینه

3.1 خانواده let-7

miR-145

3.3 خانواده miR-200

miR-205

miR-335

miR-19a

سایر MicroRNA های مرتبط با سرطان پستان

MicroRNA ها به عنوان نشانگرهای احتمالی برای تشخیص و پیش آگهی سرطان پستان

تجزیه و تحلیل چشم انداز و چالش های درمان هدفمند microRNA در سرطان سینه

نتیجه گیری

چکیده

MicroRNAs (miRs) مولکول های RNA کوچک تک رشته ای هستند که به عنوان تنظیم کننده های اصلی منفی مدولاسیون پس از رونویسی تقریبا در تمام فرآیندهای بیولوژیکی عمل می کنند. بیان غیرعادی microRNAs در انواع مختلف سرطان ها از جمله سرطان پستان مشاهده شده است. تلاش های زیادی برای شناسایی ارتباط بین پروفایل های بیان microRNA و سرطان پستان، به منظور درک نقش عملکردی و مکانیزم مولکولی microRNA های با بیان نابه جا انجام شده است. با پیشرفت تحقیقات، “میکرو RNA های انکوژنی” و “میکرو RNA های سرکوب کننده تومور” بسیار مورد توجه قرار گرفته اند. پتانسیل microRNA های کاندید از هر دو منبع بین سلولی (بافت) و خارج سلولی (سرم) برای تشخیص و پیش آگهی بالینی نشان داده شده است و درمان هایی که شامل میکرو RNA هستند، اثرات درمانی جالب توجهی را در مدل های بیماری سرطان ارائه داده اند. در این مقاله، پیشرفت های جدیدی از مطالعات اخیر در مورد microRNAs در یکی از شایع ترین سرطان ها، سرطان پستان و به ویژه نقش خاص microRNA ها برجسته شده است. همچنین ارزش بالقوه این microRNA ها به عنوان نشانگرهای تشخیصی و پیش آگهی ارزیابی شده و در مورد امکان توسعه درمان های مبتنی بر MicroRNA بحث می شود.

نتیجه گیری

در دهه های اخیر تلاش های بیشتری برای کشف مکانیسم های مولکولی درگیر در سرطان سینه صورت گرفته است. نتایج حاصل از این کار، نقش حیاتی ایفا شده از طریق اختلال در تنظیم microRNA های خاص در پیشرفت سرطان پستان را تایید می کند. مکانیسم های مولکولی فرآیند پاتولوژیکی انجام شده توسط microRNA ها به خوبی نشان داده شده اند. بر اساس جزئیات بحض شده در بالا، microRNA ها پتانسیل بسیار بالایی برای تشخیص بالینی و پیش آگهی دارند. تعریف شبکه عملکردی که microRNA را به اهداف آن ها متصل می کند، در کاربرد آن ها به عنوان یک هدف درمانی مشارکت دارد. اگر چه امکان استفاده از microRNA ها در درمان-های بالینی وجود دارد، اما برخی از مسائل گیج کننده هنوز مورد توجه قرار گرفته اند. به عنوان مثال، از بین microRNA های متعدد deregulate شده در سرطان پستان، مشخص نیست که کدامیک بهترین نمونه برای نشان دادن هر مرحله از سرطان هستند. ما نمی دانیم که آیا سطوح بالای microRNA در سرم بیماران مبتلا به سرطان پستان از تومور آزاد می شوند و عملکردهای اصلی آنها چیست. microRNA های انفرادی می توانند چند ژن را هدف قرار دهند و mRNA نیز ممکن است به microRNA های مختلف متصل شود، بنابراین این امکان وجود دارد که یک microRNA بتواند در حوادث مختلف در پیشرفت سرطان و نموی بافت طبیعی و ایجادعدم اطمینان در درمان مبتنی بر microRNA مشارکت داشته باشد. در آینده، مشکلات زیربنایی مانند نحوه استفاده از microRNA ها به عنوان نشانگرهای تشخیص و پیش آگهی و نحوه استفاده از درمان مبتنی بر miRNA در درمانگاه ها برای درمان سرطان های انسانی ممکن است بزرگترین چالش باشد که نیازمند حل شدن است.

Abstract

MicroRNAs (miRs) are small single-stranded RNA molecules, which function as key negative regulators of post-transcriptional modulation in almost all biological processes. Abnormal expression of microRNAs has been observed in various types of cancer including breast cancer. Great efforts have been made to identify an association between microRNA expression profiles and breast cancer, and to understand the functional role and molecular mechanism of aberrant-expressed microRNAs. As research progressed, ‘oncogenic microRNAs’ and ‘tumor suppressive microRNAs’ became a focus of interest. The potential of candidate microRNAs from both intercellular (tissue) and extracellular (serum) sources for clinical diagnosis and prognosis was revealed, and treatments involving microRNA achieved some amazing curative effects in cancer disease models. In this review, advances from the most recent studies of microRNAs in one of the most common cancers, breast cancer, are highlighted, especially the functions of specifically selected microRNAs. We also assess the potential value of these microRNAs as diagnostic and prognostic markers, and discuss the possible development of microRNA-based therapies.

7- Conclusions

In recent decades, increasing efforts have been made to elucidate the molecular mechanisms involved in breast cancer. The results from this work support the crucial role played by dysregulation of specific microRNAs in breast cancer progression. The molecular mechanisms underlying the pathological process mediated by microRNAs have largely been demonstrated. Based on the details discussed above, microRNAs have tremendous potential for clinical diagnosis and prognosis. Defining the functional network connecting microRNAs and their targets will contribute to their usefulness as a therapeutic target. Although there are infinite possibilities for using microRNAs in clinical treatments, some puzzling issues remain to be addressed. For instance, among the numerous deregulated microRNAs in breast cancer, we do not know which is the most representative for each cancer stage. We do not know whether the microRNAs found at high levels in the serum of breast cancer patients are released from the tumor, and what are their major functions. Single microRNAs could target multi-genes, and mRNA might also bind to different microRNAs, so it is possible that one microRNA could participate in various events in both cancer progression and normal tissue development, creating uncertainty in microRNAbased therapy. In the future, under-explored problems such as how to use microRNAs as markers for diagnosis and prognosis, and how to apply miRNA-based therapy in clinics to treat human cancers, may be the biggest challenges to be solved.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

MicroRNA ها در سرطان پستان: آنکوژن و سرکوبگرهای تومور با پتانسیل بالینی

MicroRNAs in breast cancer: oncogene and tumor suppressors with clinical potential

مقايسه انتقال RNA کوتاه تداخلی (siRNA) با ماکروفاژهای حاصل از مونوسيت گاوی با استفاده از ترا آلودگی و الکتروپوریشن

Comparison of small interfering RNA (siRNA) delivery into bovine monocyte-derived macrophages by transfection and electroporation

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

ایمونولوژی و ایمونولوپاتولوژی دامپزشکی

Veterinary Immunology and Immunopathology

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مقايسه انتقال RNA کوتاه تداخلی (siRNA) با ماکروفاژهای حاصل از مونوسيت گاوی با استفاده از ترا آلودگی و الکتروپوریشن

Comparison of small interfering RNA (siRNA) delivery into bovine monocyte-derived macrophages by transfection and electroporation

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

RNA غیر کد کننده‌ طویل متراکم هسته ای تولید سیناپس را از طریق تعدیل بیان ژن تنظیم می کند

A long nuclear-retained non-coding RNA regulates synaptogenesis by modulating gene expression

چکیده

مقدمه

نتایج

Malat1 جای گرفته در Speckle های هسته‌ای در روش وابسته به رونویسی

Malat1 بکارگیری پروتئین‌های SR را به یک جایگاه فعال رونویسی تغییر می‌دهد.

ncRNA malat1 سطوح mRNA ژن‌های دخیل در القا/عملکرد سیناپس را کنترل می‌کند.

سطوح ncRNA malat1 در نورون‌های کشت شده شگل گیری سیناپس را تحت تلثیر قرار می‌دهد.

بحث

مواد و روش‌ها

کشت سلول و تیمار دارویی

ترانسفکشن (ترا آلوده سازی)

نوترن بلات، هیبدریداسیون در محل، ایمونوشیمی

ریز ارائه‌های DNA

انالیز های DNA

انالیز تراکم سیناپسی

چکیده

اخیراً تعداد فزاینده‌ای RNA های بلند غیر کد کننده‌ی حفظ شده هسته‌ای (ncRNA) گزارش شده‌اند. به هر حال، عملکردهای کمی برای این ncRNA ها شرح داد شده است. در اینجا، ما عملکرد یکی از این ncRNA ها، که به عنوان تراسکریپتاز 1 مربوط به متاستاز سرطان ریه (malat 1) شناخته می‌شود، را مشخص کرده‌ایم. Malat1 RNA در بافت‌های متعددی بیان می‌شود و در سلولهای عصبی بسیار فراوان است. تنها هنگامی که رونویسی وابسته به RNA پلیمراز II فعال است، Malat1 RNA در speckle هسته‌ای غنی شده است. مطالعات ناک داون نشان داده‌اند که malat1 به کار گیری فاکتورهای پیرایش pre-mRNA خانواده‌ی SR را جایگاه رونویسی ارائه‌ی انتقال ژن تغییر می‌دهد. آنالیزهای ریزآرایه‌ی DNA در سلولهای نوروبلاستوما تخلیه شده- malat1 نشان می‌دهد malat1 بیان ژنهایی که نه تنها در پردازش‌های هسته‌ای بلکه همچنین در عملکرد سیناپس نیز دخیل هستند را کنترل می‌کند. در نورون‌های کشت شده‌ی هیپوکامپ، ناک داون malat1 تراکم سیناپسی را افزایش می‌دهد، در حالی که بیان بیش از حد آن منجر به افزایش خود به خودی سلول درتراکم سیناپسی می‌شود. نتایج ما پیشنهاد می‌کند که malat1 شکل گیری سیناپس از طریق تعدیل در بیان ژن‌های دخیل در شکل گیری سیناپس و/یا حفظ را تنظیم می‌کند.

مقدمه

بخش بزرگی از ژنوم یوکاریوتی به عنوان RNA های غیر کد شونده در اندازه‌های متنوع در محدوده‌ی ‍‍~ ۲۰ نوکلئوتید تا ~ ۱۰۰ کیلوباز، (بررسی شده در مرسر و همکاران، 2009؛ ویلوز و همکاران، 2009).) توصیف شده‌اند. بر خلاف تعداد رو به افزایش ncRNA های طویل (lncRNA)، به تعداد بسیار کمی تا کنون عملکرد خاص اختصاص داده شده است (برای بررسی، مرسر و همکاران ۲۰۰۹ را ببینید). خواه تعدادی از این ncRNA ها اختلال رونویسی را نشان بدهند یا در عملکردهای مهم سلولی درگیر باشند، موضوع بحث باقی می‌مانند (ماتیک و ماکونین ۲۰۰۶). به هر حال، مشاهداتی از این ادعا که ncRNA ها به احتمال زیاد عملکردهایی در سلول دارند را حمایت می‌کند (چامبرلین و برانان ۲۰۰۱؛ ویلینگهام و همکاران ۲۰۰۵؛ فنگ و همکاران ۲۰۰۶؛ مانسینی- دیناردو و همکاران ۲۰۰۶؛ مارتیانوف و همکاران ۲۰۰۷؛ رین و همکاران ۲۰۰۷؛ ینگ و کورودا ۲۰۰۷؛ هیروتا و همکاران ۲۰۰۸؛ مارینر وهمکاران ۲۰۰۸؛ ناگانو و همکاران ۲۰۰۸؛ ونگ و همکاران ۲۰۰۸؛ یو و همکاران ۲۰۰۸؛ چن و کارمیچل ۲۰۰۹؛ کلمسون و همکاران ۲۰۰۹؛ خلیل و همکاران ۲۰۰۹؛ مالیک و لاخوتیا ۲۰۰۹؛ ساساکی و همکاران ۲۰۰۹؛ سانوو و همکاران ۲۰۰۹). 

انالیز تراکم سیناپسی

تغییرات سطح Malat1 ncRNA در سلولهای کشت شده‌ی نورونی تراسفکت شده در ابتدا با ISH بررسی شد (شکل الحاقی ۷). سپس انالیز تراکم نقاط سیناپسین ۱ بر روی همان نورونها انجام شد. نقاط ایمونوراکتیویتی سیناپسین در طول سه دندریت اولیه برای هر نورون با استفاده از نرم افزار متامورف شمارش شد. ما ایمونوراکتیویتی سیناپسین ۱ را از این ارتباط دقیق با شکل گیری سیناپس انتخاب کردیم (فلچر و همکاران ۱۹۹۱؛ ژانگ و بنسون ۲۰۰۱: گرف و همکاران ۲۰۰۴). سه کشت مختلف بررسی شد و ۱۰ نورون به ازای هر کشت شمارش شد. انالیزها به صورت کور انجام شد. دو راهی ANOVA برای انالیزهای اماری استفاده شد.

Abstract

A growing number of long nuclear-retained non-coding RNAs (ncRNAs) have recently been described. However, few functions have been elucidated for these ncRNAs. Here, we have characterized the function of one such ncRNA, identified as metastasis-associated lung adenocarcinoma transcript 1 (Malat1). Malat1 RNA is expressed in numerous tissues and is highly abundant in neurons. It is enriched in nuclear speckles only when RNA polymerase II-dependent transcription is active. Knock-down studies revealed that Malat1 modulates the recruitment of SR family pre-mRNA-splicing factors to the transcription site of a transgene array. DNA microarray analysis in Malat1- depleted neuroblastoma cells indicates that Malat1 controls the expression of genes involved not only in nuclear processes, but also in synapse function. In cultured hippocampal neurons, knock-down of Malat1 decreases synaptic density, whereas its over-expression results in a cellautonomous increase in synaptic density. Our results suggest that Malat1 regulates synapse formation by modulating the expression of genes involved in synapse formation and/or maintenance.

Introduction

A large portion of the eukaryotic genome is transcribed as non-coding RNAs (ncRNAs) of various sizes ranging from B20 nucleotides to B100 kb (reviewed in Mercer et al, 2009; Wilusz et al, 2009). Despite the increasing number of long ncRNAs (lncRNAs), very few have thus far been assigned a specific function (for review, see Mercer et al, 2009). Whether some of these ncRNAs represent transcriptional noise or are involved in important cellular functions remains a matter of debate (Mattick and Makunin, 2006). However, several observations support the assertion that lncRNAs are likely to have functions in cells (Chamberlain and Brannan, 2001; Willingham et al, 2005; Feng et al, 2006; Mancini-Dinardo et al, 2006; Martianov et al, 2007; Rinn et al, 2007; Yang and Kuroda, 2007; Hirota et al, 2008; Mariner et al, 2008; Nagano et al, 2008; Wang et al, 2008; Yu et al, 2008; Chen and Carmichael, 2009; Clemson et al, 2009; Khalil et al, 2009; Mallik and Lakhotia, 2009; Sasaki et al, 2009; Sunwoo et al, 2009).

Synaptic density analysis

The modification of Malat1 ncRNA level in transfected neuronal cultured cells was first examined by ISH (Supplementary Figure 7). Analysis of synapsin I puncta density was then performed on the same neurons. Punctae of synapsin immunoreactivity were counted along three primary dendrites for each neuron using Metamorph Software. We chose synapsin I immunoreactivity as this accurately correlates with synapse formation (Fletcher et al, 1991; Zhang and Benson, 2001; Graf et al, 2004). Three independent cultures were examined and 10 neurons per condition and per culture were counted. Analyses were performed blind. Two-way ANOVA was used for statistical analysis.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

RNA غیر کد کننده‌ طویل متراکم هسته ای تولید سیناپس را از طریق تعدیل بیان ژن تنظیم می کند

A long nuclear-retained non-coding RNA regulates synaptogenesis by modulating gene expression