مشکلات خواب، اضطراب اجتماعی و شدت لکنت زبان در بزرگسالان با لکنت و بدون لکنت

Sleep Problems, Social Anxiety and Stuttering Severity in Adults Who Do and Adults Who Do Not Stutter

چکیده

1- مقدمه

2- مواد و روشها

3- نتایج

4- بحث

5- نتیجه گیری

منابع

چکیده

پیشینه: در حالیکه شواهد کافی وجود دارند مبنی بر اینکه کودکان و نوجوانان مبتلا به لکنت زبان از اختلال خواب بیشتری در مقایسه با کودکان و نوجوانانی با گفتار روان رنج میبرند نتایج این مطالعات در بین بزرگسالانی که لکنت زبان دارند (AWS) بسیار نایاب هستند. مضاف بر این، لکنت زبان با مسائل ارتباط کلامی در یک بافت اجتماعی همراه است. بدین ترتیب، قابل درک است که گروه AWS در مقایسه با بزرگسالانی با گفتار روان (AWNS)، درجات اضطراب اجتماعی بالاتری نشان میدهند. ما در مطالعه حاضر بررسی کردیم آیا گروه AWS اختلال خواب شدیدتری را در مقایسه با AWNS تجربه میکنند یا خیر. همچنین بررسی کردیم آیا نمرات اضطراب اجتماعی و لکنت زبان بطور جداگانه اختلالات خواب را پیش بینی میکنند یا خیر.

روشها: در مجموع، 110 بزرگسال مبتلا به لکنت زبان (متوسط سنی 5/28 سال؛ 30/27 % زن) و 162 بزرگسالی با گفتار روان (متوسط سنی 40/29 سال، 20/51 % زن) یکسری پرسشنامه خودسنجی را تکمیل کردند که اطلاعات اجتماعی-جمعیت شناسی، اختلالات خواب و اضطراب اجتماعی را پوشش میدهند. همچنین بزرگسالان مبتلا به لکنت، پرسشنامه ای درباره لکنت زبان را نیز تکمیل کردند.

نتایج: گروه AWS در مقایسه با گروه AWNS، ضمن کنترل سن و اضطراب اجتماعی، مدت زمان خواب کوتاهتر، اثربخشی خواب کمتر، مصرف بیشتر داروهای خواب در دوره درمان (مقادیر p معنادار و اندازه اثر متوسط) و نمره کلی بالاتر PSQI (مقادیر p معنادار و اندازه اثر بزرگ)، گزارش میکنند. سپس با وجود اینکه مقادیر p همواره برای کیفیت ذهنی خواب، اختلالات خواب و عملکرد روزانه، ضمن کنترل سن و اضطراب اجتماعی، معنادار بودند اما اندازه اثر آنها جزئی یا کوچک بود. برای تاخیر در به خواب رفتن، مقدار p، غیرمعنادار، و اندازه اثر، ناچیز بود. در بین گروه AWS با درجه لکنت بیشتر و سن بالاتر، بدون وجود اضطراب اجتماعی، اختلالات خواب بیشتری پیش بینی گردید. بیشترین مقدار همبستگی بین اختلال خواب بیشتر و لکنت زبان شدیدتر در گروه AWSای که بالاترین درجه اضطراب اجتماعی را داشتند مشاهده گردید.

نتیجه گیری: گروه AWS در مقایسه با گروه AWNS، شخصاً اختلالات خواب بیشتری را گزارش کرده اند که با افزایش سن و درجات بالاتر شدت لکنت، همبسته بوده اما با اضطراب اجتماعی همبسته نیست. بنابراین بایستی کیفیت خواب بزرگسالانی که لکنت دارند را بطور روتین مورد بررسی قرار داد.

2- مواد و روشها

2.1- شرکت کنندگان

در این مطالعه موردی-شاهد، 110 شرکت کنندۀ AWS و 162 شرکت کنندۀ AWNS با محدوده سنی 60-18 سال نامنویسی کردند. شرکت کنندگان AWS از اعضای انجمن لکنت زبان ایران انتخاب شدند. این انجمن، یک گروه حمایتی است نه یک گروه کارشناسی و تخصصی. شرکت کنندگان AWNS از میان کل جمعیت انتخاب شدند.

برای AWS، معیارهای شمول عبارت بودند از: (1) سن 18 سال و بالاتر؛ (2) داشتن لکنت زبان اثبات شده توسط شرکت کنندگان و تایید شده توسط یک پاتولوژیست گفتاری-زبانی؛ (3) تمایل و توانایی تکمیل یکسری پرسشنامه خودسنجی (ادامه را ببینید) درباره اطلاعات اجتماعی-جمعیت شناسی، لکنت زبان، اضطراب اجتماعی و الگوهای ذهنی خواب؛ (4) رضایتنامه آگاهانه مکتوب امضا شده. معیارهای عدم شمول عبارت بودند از: (1) مشکلات روانپریشی تایید شده توسط یک روانشناس بالینی مجرب و بر مبنای یک مصاحبه روانپریشی کوتاه برای اختلالات روانپریشی DSM-5 [45]؛ (2) وجود اختلالات عصب شناختی یا ایمنی شناختی در طی 12 ماه گذشته؛ (3) مصرف کنونی داروهای خواب آور و تغییر دهندۀ خُلق و مزاج، مثل تثبیت کننده های مزاج، ضد افسردگیها، بنزودیازپین ها، داروهای ضد فشار خون بالا یا نوتروپیکها؛ (4) زنان باردار یا شیرده زیرا هر دو حالت ممکن است وضعیت کنونی خواب و مزاج را تغییر دهند.

برای AWNS، با وجود عدم شمول صریح هر نشانه ای از لکنت زبان، معیارهای شمول و عدم شمول همانند گروه AWS هستند.

مجموعاً 117 شرکت کنندۀ AWS و 168 شرکت کننده AWNS انتخاب شدند و 110 نفر (94%) از گروه اول و 162 نفر (96%) از گروه دوم برای شرکت در مطالعه اعلام موافقت کردند.

مروری نظام مند بر کیفیت پیاده سازی کارآزمایی های مداخله ای غیردارویی لکنت زبان برای کودکان و نوجوانان

Systematic review of implementation quality of non-pharmacological stuttering intervention trials for children and adolescents

چکیده

1- مقدمه

1-1 ارزیابی کیفیت پیاده سازی در کارآزمایی ها

1-2 کیفیت روش شناختی پژوهش درباره ی درمان لکنت

1-3 مطالعه ی کنونی

2- آیا کیفیت پیاده سازی بر اساس سال انتشار تغییر می کند؟

3- مواد و روش ها

3-0-1 معیارهای واجد شرایط بودن

3-0-2 منابع اطلاعات و جست وجو

3-0-3 انتخاب مطالعه

3-0-4 فرایند گردآوری داده و اقلام داده

4- نتایج

4-1 مولفه های کیفیت پیاده سازی

4-2 استفاده از داده های کیفیت پیاده سازی در تحلیل ها و بحث درباره ی پیامدها

4-3 کیفیت پیاده سازی و سال انتشار

5- بحث

5-1 مولفه های کیفیت پیاده سازی

5-2 استفاده از مولفه های کیفیت در محاسبات اثربخشی و بحثِ پیامدهای گزارش شده

5-3 کیفیت پیاده سازی و زمان انتشار

5-4 محدودیت ها

5-5 نتیجه گیری

منابع

چکیده

هدف: این مرور نظام مند روایتی، همسو با شیوه نامه ی پریزما، بر آن است تا کیفیت پیاده سازی کارآزمایی های بالینی مبتنی بر مقایسه ی گروهی را که پیش تر درباره ی مداخله ی درمانی لکنت زبان برای کودکان و نوجوانان (زیر 18 سال) منتشر شده اند، بررسی کند.

روش ها: با استفاده از کلیدواژه های stutt* یا stamm* و intervention (مداخله)، trial (کارآزمایی) یا treatment (درمان) مقاله هایی را در پایگاه داده های Eric، PsychoInfo، PubMed و Web of Science جست وجو کردیم. آنگاه مولفه های پیاده سازی گزارش شده در مطالعات و چگونگی استفاده از این مولفه ها برای گزارش دهی پیامدهای مداخله را بررسی کردیم.

نتایج: 3017 ارجاع (منبع) منتشرشده در فواصل سال های 219-1974 شناسایی شدند. همه ی این ارجاع ها با استفاده از معیارهای گزینشِ از پیش تعریف شده برای واجد شرایط بودن غربالگری شدند که در نهایت 21 مطالعه لحاظ شدند. جزئیات کیفیت پیاده سازیِ گزارش شده میان مطالعات متغیر بود. مطالعات موجود عمدتاً فاقد جزئیاتی درباره ی نظام پشتیبانی برای آسیب شناسان زبان گفتاری که مداخله ها را اجرا، و بر وفاداری به درمان هم در محیط درمانگاهی و هم در محیط خانه نظارت می کردند، بودند. نظام پشتیبانی برای والدین شرکت کننده و میزان مصرف درمانی عموماً به خوبی گزارش شده بودند. میزان مصرف (دوز) رایج ترین مولفه ی کیفیت پیاده سازی لحاظ شده در تحلیل های اثربخشی درمان و در درون بحث  یافته ها بود.

نتیجه گیری: یافته ها بر لزوم انجام کارآزمایی های بالینی آینده درباره ی مداخله های درمانی لکنت زبان به منظور پایبندی دقیق به شیوه نامه های نظام مند برای گزارش دهی کیفیت پیاده سازی در راستای تضمین اطمینان پذیری پیامدهای کارآزمایی تأکید می کنند. یک چک لیست برای گزارش دهی کارآزمایی های بالینی درباره ی مداخله های غیردارویی لکنت زبان پیشنهاد می شود.

1- مقدمه

لکنت رشدی که با نام فصاحت با آغاز کودکی (DSM 5؛ انجمن روانپزشکی آمریکا، 2013) نیز شناخته می شود، بر اساس طبقه بندی آماری بین المللی بیماری ها و مسائل بهداشتی مرتبط (ویراست یازدهم) به عنوان یک ‘اختلال عصبی رشدی’ دسته بندی می شود (سازمان بهداشت جهانی، 2018). لکنت چنین تعریف می شود: «یک اختلال ماندگار و مکرر یا گسترده در گردش آهنگین گفتار  که طی دوره ی رشد پدیدار می شود و از محدوده های تنوع عادی مورد انتظار برای سن و سطح کارکرد هوشی خارج است و منجر به کاهش فهم پذیری می شود و به طور چشمگیری بر ارتباطات تأثیر می گذارد» (سازمان بهداشت جهانی، 2018، 6A01.01). افرادی که دچار لکنت ماندگار می شوند ممکن است در معرض افزایش خطر ابتلا به چندابتلایی هایی همچون اضطراب اجتماعی، افسردگی، و نگرش منفی نسبت به ارتباطات قرار گیرند (ایوراچ و همکاران، 2009). بنابراین، به نظر مهم می آید که کودکان و نوجوانانی که دچار لکنت هستند به مداخله های کارامد دسترسی داشته باشند تا لکنت را کاهش دهند و اثرات مضر بالقوه ی لکنت را به حداقل برسانند. هم اکنون مداخله های درمانی لکنت فراوانی برای کودکان و نوجوانان وجود دارد، اما کارآزمایی-های بالینی بیش تری برای این گروه های سنی لازم است تا تعیین شود که چه نوع درمانی برای چه کسانی کارامد است و مسائل حل نشده ای که در کارآزمایی های پیشین شناسایی شدند، همچون نرخ فرسایش بزرگ (یعنی تراجکووسکی و همکاران، 2019) و عود (مقایسه شود با جونز و همکاران، 2010) حل شوند.

5-5 نتیجه گیری

یافته های این مرور آشکار ساخت که درباره ی مولفه های کیفیت پیاده سازی گزارش شده در کارآزمایی های بالینی مداخله های درمانی لکنت برای کودکان و نوجوانان، فقدان جزئیات وجود دارد. برنامه های درمانی در این مرور به مدت 4 تا 62 هفته ارائه شدند، امری که دلالت بر آن دارد که زمان و کوشش فراوانی از سوی کودکانی که دچار لکنت بودند، والدین، و آسیب شناسان زبان گفتاری برای مداخله صرف شده است. در حالی که همه ی مطالعات گنجانده شده دست کم یک مولفه از کیفیت پیاده سازی را گزارش کردند، هیچ یک از این مطالعات همه ی مولفه های کیفیت پیاده-سازی را گزارش نکردند تا بدین وسیله ارزیابی دقیق تری از پیامدهای درمان گزارش شده فراهم شود. بنابراین، ما فرض را بر این می نهیم که نیاز برای تدوین شیوه نامه های روشنی به ویژه برای کارآزمایی های مداخله ی درمانی لکنت وجود دارد تا گردآوری و گزارش دهی نظام مند و کاملی از مولفه های کیفیت پیاده سازی تضمین شود. این مطالعه، کیفیت پیاده سازی مقاله های منتشرشده با طراحی های کارآزمایی کنترل تصادفی و کارآزمایی نیمه تجربی را بررسی کرد. بنابراین، نیاز مشهودی برای بررسی کیفیت پیاده سازی کارآزمایی های بالینی مداخله های درمانی لکنت برای کودکانی که طراحی های دیگری (برای نمونه، مطالعات تک آزمودنی) اتخاذ کرده اند، وجود دارد.

Abstract

Purpose This narrative systematic review in line with PRISMA guidelines aims to investigate the implementation quality of previously published group comparison clinical trials of stuttering interventions for children and adolescents (under age 18 years).

Methods We searched for publications in the databases Eric, PsychInfo, PubMed and Web of Science using the search terms ‘stutt*’ or ‘stamm*’and ‘intervention’, ‘trial’ or ‘treatment’. We reviewed the implementation elements reported in studies and how these elements were used to report intervention outcomes.

Results 3,017 references published between 1974–2019 were identified. All references were screened for eligibility using predefined selection criteria resulting in 21 included studies. The implementation quality details reported varied between studies. Existing studies most commonly lacked details about the support system provided to SLPs administering the interventions and monitoring of treatment fidelity both in the clinical setting and in the home environment. Support systems for participant’s parents and treatment dosage were generally well reported. Dosage was the most common implementation quality element considered in analyses of treatment effect and within discussions of findings.

Conclusion Findings highlight the need for future clinical trials of stuttering interventions to closely adhere to systematic guidelines for reporting implementation quality to ensure reliability of trial outcomes. A checklist for reporting clinical trials of non-pharmacological stuttering interventions is proposed.

1. Introduction

Developmental stuttering, also known as childhood-onset fluency (DSM 5; American Psychiatric Association, 2013), is classified as a ‘neurodevelopmental disorder’ according to the International statistical classification of diseases and related health problems (11th ed.) (World Health Organization, 2018). Stuttering is described as “persistent and frequent or pervasive disruption of the rhythmic flow of speech that arises during the developmental period and is outside the limits of normal variation expected for age and level of intellectual functioning and results in reduced intelligibility and significantly affects communication” (World Health Organization, 2018, 6A01.01). Individuals who persist with stuttering may have a heightened risk of developing comorbidities such as social anxiety, depression and negative attitudes to communication (Iverach et al., 2009). It seems therefore important that children and adolescents who stutter have access to effective interventions to reduce stuttering and to minimize the potential adverse impacts of stuttering. There are currently many stuttering interventions for children and adolescents, but further clinical trials for these age groups are needed to determine what treatment is effective for whom and to address unresolved issues identified in previous trials such as large attrition rates (i.e. Trajkovski et al., 2019) and relapse from treatment (c.f. Jones et al., 2010).

5.5. Conclusions

The findings of this review revealed that there is a lack of detail about implementation quality elements reported in published clinical trials of stuttering interventions for children and adolescents. The treatment programs in this review were delivered for 4–62 weeks, indicating that a large amount of time and effort was dedicated to intervention by children who stutter, parents and SLPs. While all included studies reported on at least one element of implementation quality, none of the studies reported on all elements of implementation quality to enable more accurate evaluation of reported treatment outcomes. We therefore posit that there is a need for clear guidelines specifically developed for stuttering intervention trials to ensure systematic and thorough collection and reporting of implementation quality elements. This study investigated implementation quality of published papers with RCT and QED designs. There is therefore an outstanding need for the implementation quality of clinical trials of stuttering interventions for children that have adopted other designs (e.g., single subject studies) to be investigated.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مروری نظام مند بر کیفیت پیاده سازی کارآزمایی های مداخله ای غیردارویی لکنت زبان برای کودکان و نوجوانان

Systematic review of implementation quality of non-pharmacological stuttering intervention trials for children and adolescents

بررسی روش های تصویر برداری تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI) در لکنت رو به رشد و درمان آن

Review of fMRI methods in developmental stuttering and it’s treatment

چکیده
1 مقدمه
2 روش های تصویر برداری تشدید مغناطیسی کارکردی در رابطه با لکنت در حال رشد
1.2 تکالیف تولید گفتار
2.2 تکالیف وضعیت استراحت
2.3 تکالیف ادراک گفتار.
3 روش های تصویر برداری تشدید مغناطیسی کارکردی در بررسی درمان لکنت
3.1 رویکرد های سنتی برای گفتار درمانی
3.2 گفتار درمانی با تحریک بیرونی
3.3 گفتار درمانی با tDCS
4 رویکردی جامع برای بررسی بزرگسالان مبتلا به لکنت با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی کارکردی
5 نتیجه گیری
منابع

چکیده

این مقاله، به بررسی اجمالی مهم ترین مطالعات مربوط به لکنت كه با استفاده از تصویر برداری تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI) و در 20 سال اخیر انجام شده است، می پردازد. در این بررسی، مشکلات مربوط به آثار علمی نیز از منظر متدولوژی و حوزه های تحقیق مورد تاکید قرار می گیرد. طی این پروژه، رویکرد و مطالعات یکپارچه ای از تکنیک تصویربرداری تشدید مغناطیسی کارکردی، ارائه شده که پویایی مکانیسم ها را در فرآیند درمان با هدف تشخیص اولیه لکنت و لکنت زبان مورد بررسی قرار داده است.

1 مقدمه

لکنت زبان دارای علائم بسیار متنوعی از جمله تاخیر های اسپاسم گونه، وجود اختلال در سرعت و ریتم گفتار، ترس از یادگیری نحوه خواندن (لوگوفوبيا)، افکار وسواس گونه، عادت هاي خاص انطباقی و غيره مي باشد. اين اختلال ميليون ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثير قرار داده است [1].

در دو دهه گذشته، گرايش به انجام مطالعات عصب شناختی مربوط به اختلالات دستگاه عصبی رو به افزایش بوده است. با توجه به محدودیت های شناخته شده، تصویر برداری تشدید مغناطیسی کارکردی به دلیل غیر تهاجمی بودن و تفکیک فضایی خوب، یکی از روش های پیشرو برای نقشه برداری نواحی عملکردی و شبکه های عصبی مغز به شمار می رود.

Abstract

The article gives a summary overview of the most important studies of stuttering by using functional magnetic resonance imaging (fMRI) in the last 20 years. This review also highlights problems in the literature in terms of methodology and research areas. It presented an integrated approach and technique fMRI studies aimed at both the primary diagnosis of stuttering and stammering on the dynamics of the mechanisms in the treatment process.

1. Introduction

Stuttering is a wide variety of symptoms, including spasmodic delays, impaired tempo and rhythm of speech, logophobia, obsessive thoughts, adaptive tricks, etc. This disorder affects millions of people around the world [1].

Over the past two decades, interest in neurophysiological studies of nervous system disorders has continued to increase. Given known limitations, fMRI is one of the leading methods for mapping of functional areas and brain neural networks due to its non-invasiveness and good spatial resolution.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بررسی روش های تصویر برداری تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI) در لکنت رو به رشد و درمان آن

Review of fMRI methods in developmental stuttering and it’s treatment

ارزیابی پردازش زمانی شنوایی در کودکان مبتلا به لکنت رشدی

Auditory temporal processing assessment in children with developmental stuttering

چکیده

1 مقدمه

2 روش ها

3 نتایج

4 بحث

منابع

چکیده
هدف: لکنت یک اختلال رشدی تولید گفتار با طبیعتی پویا و چندعاملی است. نظریات علمی نقش اختلال پردازش شنیداری را در لکنت توضیح داده اند. بررسی پردازش شنیداری در لکنت، رهنمون‌هایی در ارتباط با سازوکارهای لکنت به دست خواهد داد. جزئیات پردازش شنوایی پایه در کودکان دچار لکنت (CWS) همچنان نامعین است. این مطالعه درصدد بررسی پردازش زمانی شنیداری (ATP) در کودکان دچار لکنت و رابطه ی آن با شدت لکنت می باشد.

روش‌ها: شرکت کنندگان این مطالعه مقایسه‌ای مقطعی، 54 کودک دچار لکنت و 63 کودک فاقد لکنت (CWOS) بودند. تمامی کودکان بین سنین 7 تا 12 سال قرار داشتند. قابلیت پردازش زمانی شنیداری شرکت کنندگان با استفاده از آزمون های نهان سازی در برگردان (BM)، الگوی استمرار (DP) و وقفه در همهمه(نویز) (GIN) اندازه‌گیری گردید. سپس، گروه ها از نظر نتایج پردازش زمانی شنیداری مورد مقایسه قرار گرفتند. همبستگی میان امتیازات این آزمون ها و شدت لکنت ارزیابی گردید.

نتایج: براساس نتایج، کودکان دچار لکنت نسبت به کودکان فاقد لکنت عملکرد ضعیف تری در آزمون های DP، BM و GIN نشان دادند. به علاوه، شدت لکنت همبستگی معکوس معناداری با امتیازات آزمون الگوی استمرار و درصد امتیازات شناسایی صحیح در آزمون وقفه در نویز، و در عین حال همبستگی مستقیم معناداری با آستانه‌های آزمون وارون نگاری صوتی از خود نشان داده است.

جمع بندی ها: نتایج حاکی از آن است که برخی از کودکان دچار لکنت دچار اختلال پردازش زمانی شنیداری هستند که این امر می توانند لکنت آنان را تشدید نماید. این یافته ها به نقش اختلال پردازش زمانی شنیداری در لکنت تاکید دارند.

2- روش ها

2-1 سوژه ها

     این مطالعه بر روی 54 کودک دچار لکنت (گروه CWS) و 63 کودک فاقد لکنت (گروه کنترل) صورت گرفت. به علاوه، 7/90% از گروه CWS و 7/93% از گروه کنترل، پسر بودند. گروه CWS از بیمارستان مرکز پزشکی اطفال و کلینیک های خصوصی زبان و گفتاردرمانی در تهران، با روش نمونه گیری مطلوب گزیش شدند. گروه کنترل نیز از مدارس گوناگون در تهران و از میان کودکان واجد شرایط انتخاب گردیدند. هردو گروه از نظر سن و جنسیت تطبیق داده شده و کوشش شده است که آنها همچنین از نظر وضعیت اجتماعی اقتصادی مطابقت یابند[13و19].

     معیار های ورود برای گروه CWS عبارت بودند از: 1) تشخیص لکنت توسط یک درمانگر زبان و گفتار مجرب در مراکز پیش تر ذکرشده و نیز به کمک ابزار شدت سنجی لکنت- 3 (با امتیاز بسیار خفیف)؛ 2) محدوده سنی بین 7 و 12 سال؛ 3) آستانه شنوایی سنجی لحن خالص در محدوده های نرمال (بیشتر از 20 دسی بل سطح شنیداری) برای مسیرهای هدایت هوا-استخوان در فرکانس 8000-250 هرتز؛ 4) معاینه گوش نرمال؛ 5) بهره هوشی نرمال (بیشتر یا مساوی 85 در مقیاس هوشی بازبینی شده وکسلر برای کودکان [20] که توسط یک روان شناس ارزیابی شده باشد؛ 6) راست دست بودن (با استفاده از پرسش نامه‌ی دست‌برتریِ ادینبورگ)؛ 7) به زبان بومی فارسی صحبت کردن؛ 8) بدون سابقه دریافت داروهایی که سیستم اعصاب مرکزی را تحت تاثیر قرار می دهند، مشکلات عصب شناختی، مشکلات روان شناختی، ضربه به سر، جراحی گوش و بیماری های گوش برمبنای گزارشات شخصی، نقص زبان و یادگیری طبق نظر آسیب شناس زبان-گفتار، و بیش فعالی برمبنای تشخیص روان شناس؛ 9) بدون هیچ گونه فعالیت ادراکی، مانند فعالیت های مربوط به موسیقی؛ و 10) سطح تحصیلات مادر بین سنین 12 تا 16 سالگی و امتیاز هالینگزهد بین 4 تا 6 [47].

     معیارهای ورود برای گروه کنترل (کودکان فاقد لکنت) عبارت بودند از: 1) گفتار فصیح بدون هیچگونه نشانه فیزیکی اشاره شده توسط ابزار شدت سنجی لکنت-3 برمبنای گزارشات والدین و آموزگاران؛ 2) موارد 10-2 اشاره شده در بالا؛ 3) فاقد اختلال پردازش شنوایی (APD) برمبنای پرسشنامه حیطه پردازش شنوایی (APDQ)[21].

افزایش علائم اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) در کودکانی که لکنت دارند

Elevated attention deficit hyperactivity disorder symptoms in children who stutter

چکیده

1 مقدمه

2 روش‌ها

3 نتایج

4 بحث

5 نتیجه گیری

منابع

چکیده

     هدف: این مطالعه نسبت کودکان دارای لکنت زبان که علائم اختلال نقص توجه بیش فعالی (ADHD) را در رفتارهای بی توجه و بیش فعال / تکانشی خود نشان می‌دهند، توصیف می‌کند. کودکانی که لکنت زبان دارند و این رفتارهای چالش برانگیز را از خود بروز می‌دهند، ممکن است واکنش سریع و موفقیت آمیزی نسبت به درمان لکنت نشان ندهند. بررسی اولیه تفاوتها در پاسخگویی نسبت به درمان بر روی کودکان دارای علائم/بدون علائم ADHD  انجام شد.

روش: شرکت کنندگان این مطالعه، 185 نفر از کودکان پیش دبستانی مبتلا به لکنت زبان بودند که طی 3 ماه قبل از شروع مطالعه، درمان لکنت زبان را به اتمام رسانده بودند. تفاوت‌های بین گروه‌های کودکانی که دارای لکنت زبان و دارای افزایش علائم/بدون علائم اختلال نقص توجه بیش فعالی (ADHD)بودند از نظر ویژگیهای لکنت قبل از درمان (شدت لکنت و تایپوگرافی)، متغیرهای جمعیت شناختی (سن شروع ، زمان بین آغاز و شروع اثر درمان، سابقه خانوادگی و جنسیت)، و داده‌های درمانی (شدت لکنت پس از درمان و تعداد جلسات لازم برای رسیدن به معیارهای ترخیص) مورد بررسی قرار گرفتند. 

نتایج: نیمی از شرکت کنندگان (50%) دارای علائم اختلال نقص توجه بیش فعالی (ADHD) بالایی بودند. این کودکان در مقایسه با کودکان فاقد علائم ADHD بالا، برای دستیابی به نتایج موفقیت آمیز روانی گفتار به 25% زمان مداخله بالینی بیشتری نیاز داشتند. یافته‌ها نشان می‌دهند که علائم بالای ADHD ، افزایش شدت لکنت پیش از درمان و جنسیت مذکر با پاسخگویی ضعیف‌تری نسبت به درمان لکنت همراه بوده است.

نتیجه گیری: نسبت بالای کودکان دارای علائم بالای اختلال نقص توجه بیش فعالی (ADHD) ، و افزایش زمان تماس بالینی مورد نیاز در این زیر گروه برای دستیابی به نتایج موفقیت آمیز روانی گفتار، حاکی از نیاز به پزشکان برای انجام مداخلات لکنت زبان برای پرداختن به این چالشهای رفتاری همزمان است. این یافته‌ها از استفاده از راهکارهای دقیق مدیریت تعداد پرونده‌های کاری به منظور نشان دادن تفاوتهای فردی بین کودکان پشتیبانی می‌کند و اطلاعات مربوط به آثار آتی وپیش بینی مرض را که در دسترس والدین و پزشکان  قرار دارد افزایش می‌دهد. 

2- روش‌ها
2-1 شرکت کنندگان
     شرکت کنندگان، از خانواده‌های کودکانی بودند که لکنت در آنها بطور بالینی تشخیص داده شده بود و از کلینیک درمانی لکنت زبان مشخص نشده توسط نویسنده (CSTC) و چهار کلینیک تخصصی عمومی در ناحیه کلانشهر Perth، در غرب استرالیا انتخاب شده بودند که همه در فاصله 20 کیلومتری از مرکز شهر قرار داشتند. تعداد مراجعان شامل کودکانی از مترو، مناطق روستایی و سایر مناطق کشور تا فاصله460 کیلومتری از مرکز شهر بود. سی و چهار درصد از این نمونه، از CSTC و مابقی از کلینیکهای جامعه انتخاب شده بود ( با نسبت تقریباً مساوی از هر کلینیک).

     این نمونه شامل شركت كنندگاني بود كه در طی سه ماه آخر قبل از شروع مطالعه، درمان لکنت زبان را انجام داده بودند و مرخص شده بودند ( یا آن را قطع کرده بودند). معیارهای ترخیص در تمامی کلینیکها یکسان بود و شامل یک رتبه بندی از شدت لکنت ≤ 2٪ از هجاهای ادا شده با لکنت در داخل کلینیک و همچنین یک رتبه بندی 2 یا پایینتر از آن در مقیاس رتبه بندی ادراکی مراقب طی یک دوره سه ماهه بود (Manning، 2010؛ Yairi & Ambrose، 1999). با دویست و هفت نفر از شرکت کنندگان تماس گرفته شد و 185 نفر پاسخ دادند ( حدود: 2 سال، 2 ماه تا 6 سال، 3 ماه).

     در 15 مورد (8.1%)، خانواده‌های شرکت کنندگان با وجود عدم برخورداری از معیارهای رسمی ترخیص، به درمان خاتمه دادند. از این 15 مورد، 12 نفر نسبت به تکنیکهای درمانی مقاومت نشان دادند، دو نفر بخاطر مسائل بهداشتی صرفنظر کردند و یک خانواده تغییر مکان (بین ایالتی) داد. علاوه براین، 11 نفر از این 15 شرکت کننده (73٪) در گروه دارای علائم بالاي اختلال نقص توجه بیش فعالی (ADHD) طبقه بندي شدند و چهار نفر (27٪) با معیارهای علائم بالای ADHD مطابقت نداشتند که این امر به نقش احتمالی این علائم در مقاومت نسبت به درمان اشاره دارد. از این شرکت کنندگان برای این مطالعه استفاده شد تا اعتبار بالینی یافته‌ها را در جامعه حرفه‌ای تقویت کنند و نتایج بالینی واقعی را انعکاس دهند، در جاییکه ممکن است انصراف مراجعان قبل از مطابقت با معیارهای ترخیص رخ دهد. با این حال، انجام یک تجزیه و تحلیل بدون این شرکت کنندگان، ، نتایج مربوط به پیش بینی کننده‌های پاسخگویی نسبت به درمان را تغییر نداد.