توسعه و آزمایش یک مداخله یادگیری الکترونیکی مبتنی بر نظریه برای تجهیز متخصصان مراقبت های بهداشتی برای برقراری ارتباط با والدین آسیب دیده از سرطان والدین

Developing and testing a theory-driven e-learning intervention to equip healthcare professionals to communicate with parents impacted by parental cancer

چکیده
1. مقدمه
2. اهداف
3. طرح ریزی مداخله
4. طراحی مداخله
5. بحث
6. محدودیت ها
7. نتیجه گیری
منابع

چکیده
هدف: والدین برای اینکه تشخیص ابتلا به سرطانشان را با فرزندانشان در میان بگذارند به کمک سازنده مراقبان بهداشتی نیاز دارند. مراقبان بهداشتی اطمینان کافی برای شروع و تسهیل ارتباط والدین-فرزندان را ندارند و نیازمند آموزش هستند. برای پرکردن این خلاء آشکار، این مقاله طراحی، توسعه و ارزیابی فازهای یک مداخله یادگیری الکترونیکی را با استفاده از یک رویکرد فرد-محور بیان می کند.
روش ها: فازهای طراحی و توسعه شواهد کمی و کیفی موجود در مقالات مروری پیشین، یک گروه کارشناسی و داده های بدست امده از پژوهش اولیه روی دو گروه از متخصصان سرطان (n=23) را ترکیب کرد تا پروتوتایپ (نمونه اولیه) مداخله یادگیری الکترونیکی را ایجاد کند. برای ارزیابی قابلیت نمونه اولیه از رویکردی با 14 مصاحیه فکرگویی استفاده شد که منجر به حرکت پیوسته بین جمع آوری داده، آنالیز و اصلاح مداخله یادگیری الکترونیکی شد.
نتایج: به کارگیری کاربران نهایی در طول تمام فازهای این فرایند، توسعه مداخله را بهینه ساخت. در نتیجه، در کنار ویدیوهای نقش آفرینی و کارهای هنری کودکان که نظرات خود را درباره سرطان والدین بیان می کنند، یک چهارچوب ارتباطی در مورد نحوه شروع ارتباط مراقبان بهداشتی با والدین یکپارچه سازی شد.
در طول فاز ارزیابی، مصاحیه های فکرگویی مشکلات پیمایشی کلیدی را شناسایی کرد که اصلاح و برطرف شدند. کمترین اصلاحات روی محتوا و ” ببین و احساس کن” صفحات نمایشگر انجام شد.
نتیجه گیری: رویکرد سیستماتیک، تعاملی و فرد محور دید مهمی نسبت به افزایش قابل پذیرش بودن مداخله یادگیری الکترونیکی باز کرد. فراهم کردن یک توصیف دقیق از پایه هایی که توسعه این یادگیری الکترونیکی بر اساس آنها پایه گذاری شده است، فرایندبرنامه ریزی و طراحی را شفاف می کند و بنابراین به پیوستگی روش شناسی کمک می کند.

2. اهداف
توسعه و ارزیابی یک مداخله یادگیری الکترونیک با استفاده از یک رویکرد فردمحور برای افزایش خودکارآمدی HCPها برای حمایت از والدینی که سرطان آنها تازه تشخیص شده تا بتوانند با فرزندانشان ارتباط برقرار کنند.

2.1. طراحی مطالعه
این مطالعه از یک رویکرد فردمحور استفاده کرده است که یک فرایند انعطاف پذیر و سیستماتیک برای توسعه مداخله است که بر اهمیت دخالت کاربر نهایی و ارزیابی تعاملی برای ارتقای کارآمدی و قابل قبول بودن تاکید دارد ((Yardley et al., 2015b). رویکرد فردمحور دو عنصر اصلی دارد. اولا، این رویکرد سعی می کند از طریق استفاده تعاملی از تحقیقات کیفی یک درک عمیق ایجاد کند. یافته های این تحقیق اولیه، شامل بررسی مقالات کیفی و کمی مرتبط و نظر متخصصان می باشد. این مرحله در رویکرد فردمحور یک درک دقیق از موانع و محرک های احتمالی برای راه اندازی این مداخله ایجاد می کند. جزء کلیدی دوم ایجاد اصول راهنماییست که 1)اهداف اصلی طراحی مداخله از نظر تغییر در رفتار و نتایج و 2) خصوصیات کلیدی مداخله برای رسیدن به هر کدام از این اهداف را توضیح دهد.

برنامه ریزی، طراحی و ارزیابی این مداخله یادگیری الکترونیکی در چهار فاز پوشش داده شد. فاز اول به نظریه و شواهد ایجاد شده برای برنامه ریزی این مداخله را شامل می شود. فاز دوم توضیح می دهد که چگونه تحقیق کیفی اولیه به عنوان بخشی از طرح ریزی این مداخله استفاده می شود. با استفاده از داده های بدست امده از دوفاز قبلی، فاز سوم نشان می دهد که چگونه یک گروه کاری همکاری کننده طراحی شده، محتوا ویرایش شده و ارائه مداخله یادگیری الکترونیک با استفاده از اصول راهنما انجام می شود. سرانجام، فاز چهارم ارزیابی های انجام شده برای بررسی کارایی مداخله را یادگیری الکترونیکی از طریق مصاحیه های فکرگویی را گزارش می دهد. این چهار فاز در شکل 1 به تصویر کشیده شده است. این مطالعه با استفاده از راهنمای COREQ گزارش می شود (Torg et al 2007).
2.2. شرکت کنندگان و روش ها

گروه تمرکز (n=2، گروه اول= 16 شرکت کننده، گروه دوم= 7 شرکت کننده) و مصاحبه های فکرگویی نفر به نفر (n=14) توسط نویسنده اول انجام شد (CS= تحقیقات پرستاری) در محل کار و در ساعات کاری HCPها انجام شد. شرکت کنندگان به صورت هدفمند انتخاب شدند تا نمونه گیری ازطیف متنوعی از سوابق حرفه ای که تجربه ارائه مراقبت از والدینی را که تازه مبتلا به سرطان تشخیص داده شده بودند، انجام شود که شامل پرستاران، پرستاران تخصصی، مددکاران اجتماعی، روانشناسان، مشاوران، آرت تراپیست ها، مدیران بخش مراقبت های سرطان و مراقبان بهداشتی همکار (AHP) فعال در بخش های رسمی و داوطلبانه در ایرلند شمالی (بریتانیا) است. رضایت کتبی از مصاحیه شونده ها دریافت شد و سپس مصاحبه با استفاده از یک ضبط صوت دیجیتال ضبط شده و از آنها رونوشت برداری انجام گرفت. عملیات جمع آوری داده از 15 می تا 17 آوریل طول کشید. این مطالعه توسط کمیته اخلاق پژوهشی ایرلند شمالی (IRAS project number 209312) تایید شد.

افسردگی و راهبردهای مقابله ای در میان قربانیان قلدری در فضای مجازی در ویتنام: عزت نفس به عنوان تعدیل گر

Coping strategies and depression among cyberbullying victims in Vietnam: Self -esteem as a moderator

چکیده
1 مقدمه
1-1 مطالعه کنونی
2 روش
2-1 نمونه و رویه
2-2 مقیاس ها و سنجه ها
2-2-1 مقیاس عزت نفس روزنبرگ – RSES [38] 2-2-2 مقیاس مقابله ی خودگزارشی (SRCS)
2-2-3 مقیاس های افسردگی، اضطراب و استرس 21 (DASS 21)
2-3 تحلیل داده ها
3-نتایج
3-1 تحلیل های توصیفی و همبستگی
3-2 تحلیل های تعدیل گری
3-3 نقش تعدیل کننده ی عزت نفس بر رابطه میان راهبرد حل مساله و علائم افسردگی
3-4 نقش تعدیل کننده عزت نفس بر رابطه ی میان راهبرد درونی سازی و علائم افسردگی
4 بحث
منابع

چکیده

راهبردهای مقابله ای با علائم افسردگی در میان قربانیان قلدری در فضای مجازی مرتبط هستند. با وجود این، درباره ی نقش تعدیل کننده ی عزت نفس در رابطه ی میان راهبردهای مقابله ای و علائم افسردگی در میان قربانیان قلدری در فضای مجازی آگاهی کمی وجود دارد. مطالعه ی ما بر آن بود تا این موضوع را تعیین کند که آیا عزت نفس، رابطه ی میان راهبردهای مقابله ای و علائم افسردگی قربانیان قلدری در فضای مجازی در میان دانشجویان ویتنامی مقطع کارشناسی را تعدیل می کند یا خیر. نمونه ای شامل 606 دانشجوی ویتنامی مقطع کارشناسی پرسشنامه ای درباره ی راهبردهای مقابله ای با قلدری در فضای مجازی، عزت نفس، و افسردگی را تکمیل کردند. نتایج نشان داد که عزت نفس رابطه ی میان راهبرد حل مساله و علائم افسردگی (B=-0.237، se=0.067، CI=[-0.369, -0.105])، و نیز میان راهبرد درونی سازی و علائم افسردگی قربانیان قلدری در فضای مجازی در میان دانشجویان ویتنامی مقطع کارشناسی (B=-0.176، se=0.066، CI=[-0.305, -0.047]) را تعدیل می کند. پژوهش ما باعث روشن شدن سازوکار تعدیل گری عزت نفس در رابطه ی میان راهبردهای مقابله ای با قلدری در فضای مجازی و افسردگی در قربانیان شده است.

1 مقدمه

افسردگی نوع متداولی از اختلال ذهنی تلقی می شود، و افراد افسرده اغلب نشانه هایی همچون از دست دادن علاقه یا لذت، حالت مغموم، کاهش انرژی، گناه یا خودارزشی پایین، خواب آشفته، عدم اشتها، و عدم تمرکز را از خود بروز می دهند [1]. نسبت دانشجویان کارشناسی دچار افسردگی در مقایسه با جمعیت عمومی به طور چشمگیری بالا است [2]. طبق گفته ی سلیم و همکاران [3]، نزدیک به 90 درصد از دانشجویان دانشگاه مورد قلدری در فضای مجازی قرار می گیرند. مارتینز-مونتیاگودو و همکاران [4] گزارش کردند که حدود 1/68 درصد از قربانیان قلدری در فضای مجازی در میان دانشجویان کارشناسی سطح بالایی از افسردگی را بروز دادند. در ویتنام، لای و وو گزارش کردند که 2/96 درصد از دانشجویان کارشناسی در جنوب ویتنام علائم افسردگی، اضطراب و استرس را بروز دادند [5]؛ در همین حال، مطالعه ی دیگری گزارش کرد که 3/52 درصد از دانشجویان کارشناسی دارای افسردگی خفیف تا متوسط و 2/24 درصد از دانشجویان دارای افسردگی شدید بودند [6]. با وجود این، درباره ی علائم افسردگی قربانیان قلدری در فضای مجازی در میان دانشجویان ویتنامی مقطع کارشناسی آگاهی اندکی وجود دارد. در همین حال، مطالعات بسیاری اثبات کرده اند که قربانیان قلدری در فضای مجازی در معرض خطر بالای افسردگی هستند [7، 8].

Abstract

Coping strategies were associated with depression symptoms among cyberbullying victims. However, little is known about the moderating role of self-esteem in the association between coping strategies and depression symptoms among cyberbullying victims. Our study sought to determine whether self-esteem moderated the association between coping strategies and depression symptoms of cyberbullying victims among Vietnamese undergraduate students. A sample of 606 Vietnamese undergraduate students completed a questionnaire about strategies for dealing with cyberbullying, self-esteem and depression. The results showed that self-esteem moderated the association between problem solving strategy and depression symptoms B = −0.237, se = 0.067, CI = [-0.369, −0.105], between internalization strategy and depression symptoms of cyberbullying victims among Vietnamese undergraduate students B = −0.176, se = 0.066, CI = [-0.305, −0.047]. Our research has contributed to clarify the moderation mechanism of self-esteem in the association between coping strategies with cyberbullying and depression in victims.

1 Introduction

Depression is considered as a common type of mental disorder, depressed individuals often exhibit symptoms such as loss of interest or pleasure, depressed mood, decreased energy, guilt or low self-worth, disturbed sleep or appetite and poor concentration [1]. The proportion of undergraduate students with depression is significantly higher than the general population [2]. According to Saleem et al., [3]; nearly 90% of university students are cyberbullied. Martínez-Monteagudo et al. [4], reported that about 68.1% of cyberbullying victims (CBVs) among undergraduate students exhibited high levels of depression. In Vietnam, Ly and Vo reported that 96.2% of undergraduate students in the South of Vietnam experienced symptoms of depression, anxiety and stress [5]; meanwhile, another study reported that 52.3% of Vietnamese undergraduate students had mild to moderate depression and 24.2% of students had severe depression [6]. However, little is known about depression symptoms of victims of cyberbullying (CB) among Vietnamese undergraduate students. Meanwhile, many studies have proven that victims of CB have a high risk of depression [7,8].

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

افسردگی و راهبردهای مقابله ای در میان قربانیان قلدری در فضای مجازی در ویتنام: عزت نفس به عنوان تعدیل گر

Coping strategies and depression among cyberbullying victims in Vietnam: Self -esteem as a moderator

چگونگی پردازش بازخورد: نقش عزت نفس در پردازش اطلاعات مربوط به خود و دیگر اطلاعات

How do we process feedback? The role of self-esteem in processing self-related and other-related information

چکیده

مقدمه

مطالعۀ محقق

روش تحقیق

تمرین هنجار انگیزه بیرونی و آماده‌سازی مواد

مطالعه اصلی

نتایج و بحث

بحث

مفاهیم

منابع

چکیده

     تحقیق حاضر به‌منظور بررسی تأثیرگذاری سطح و ثبات عزت‌نفس بر یادآوری بازخورد خود ارجاعی در مقابل ارجاعات دیگر طراحی‌شده است و تعیین می‌کند که کدام‌یک از انگیزه‌های خود پنداره، خود افزایی یا خود تائیدی مخالف در نوجوانان با توجه به موارد خاص عزت نفت غالب خواهد بود. در یک طرح بین آزمودنی‌های تجربی 450 فارغ‌التحصیل دبیرستانی و دانشجویان سال اول دانشگاه به‌طور تصادفی در گروه‌های تمرین خود ارجاعی (تعداد=230 نفر) یا تمرین دیگر ارجاعات (تعداد=220 نفر) قرار داده شدند . عزت‌نفس آن‌ها با اجرای مکرر مقیاس RSE اندازه‌گیری شد. شرکت‌کنندگان پس از پاسخ به آزمون شخصیت و توانایی شناختی در تمرین خود ارجاعی با تمرین بازخورد ساختگی مواجه شدند و از جملاتی تشکیل‌شده بود که احتمال انجام یک رفتار مثبت یا منفی خاصی را در فرد توصیف می‌کرد. شرکت‌کنندگان در تمرین مرجع دیگر اطلاعات مشابهی را دریافت کردند اما اطلاعات آن‌ها مربوط به فردی ناشناس بود. حافظۀ آن‌ها ازنظر تمرین یادآوری دلخواه یک غافلگیری آزمایش شد. یافته‌ها پردازش ترجیحی اطلاعات مربوط به خود یعنی اثر ارجاع به خود را صرف‌نظر از حوزه بازخورد و مربوط به محتوای بازخوردی تائید شد. شرکت‌کنندگانی که در شرایط خود مرجع بودند نیز نسبت به بازخورد مرتبط باشخصیت و بدون در نظر گرفتن سطح عزت‌نفس یا ثبات عزت‌نفس آن‌ها یادآوری بهتری از رفتار مثبت داشتند. بااین‌حال، اثر متقابل سطح عزت‌نفس و ثبات عزت‌نفس معنادار بود اما تأثیرش نسبتاً کم بود.

مطالعۀ محقق
     هدف تحقیق حاضر از دستورالعمل‌های فوق پیروی می‌کند. محقق اول می‌خواهد تعیین کند آیا افراد ارزیابی بازخورد را با توجه به اینکه بازخورد مربوط به خود باشد یا نباشد به‌طور متفاوتی آن را به یاد می‌آورند. به‌عبارت‌دیگر، به بررسی داده‌هایی می‌پردازد که تأثیر خود ارجاعی را تائید کند. سپس، قصد محقق بررسی رابطۀ بین سطح و ثبات عزت‌نفس با یادآوری بازخورد متناسب با خویشتن است یعنی تعیین شود که آیا عزت‌نفس یک فرد با به یادآوری بازخورد مرتبط با ویژگی اصلی مثبت و منفی مرتبط است یا هیچ ارتباطی ندارد. این مطالعه بر روی بازخورد مرتبط با دو بعد اصلی زیرمجموعه عزت نفس-یعنی خود دوستداری و خود شایستگی تمرکز می‌کند. فرض شد که (فرضیه 1) اطلاعات خود مرجعی نسبت به اطلاعات دگر مرجعی بهتر به یاد آورده می‌شود (به‌عنوان‌مثال اثر خود مرجعی) (فرضیه 1) افراد باعزت نفس بالا اطلاعات خود مرجعی مثبت را نسبت به اطلاعات خود مرجعی منفی بدون توجه به ثبات عزت‌نفس خود بهتر به یاد می‌آورند، (فرضیه 2) افراد باعزت نفس پایین وقتی‌که عزت‌نفس ناپایدار دارند اطلاعات خود ارجاعی مثبت را نسبت به اطلاعات خود ارجاعی منفی بهتر به یاد می‌آورند(یعنی انگیزه ارتقای خود) درحالی‌که اطلاعات خود ارجاعی منفی را در صورتی بهتر از اطلاعات خود ارجاعی مثبت به یاد می‌آورند که عزت‌نفس آن‌ها پایدار (یعنی انگیزه خود تائیدی) باشد.

روش تحقیق
     محققان در این مطالعه از طرح آزمایشی با یک گروه کنترل و یک گروه آزمایشی استفاده کردند که ازنظر نوع بازخوردی که دریافت می‌کردند متفاوت بودند. شرکت‌کنندگان در گروه آزمایشی مجموعه‌ای از جملات مرتبط باشخصیت خود را برای پاسخگویی دریافت کردند درحالی‌که شرکت‌کنندگان گروه کنترل مجموعه‌ای مشابه از جملات مرتبط باشخصیت شخص دیگری را دریافت کردند. همان‌طور که محققان از یک‌سو به رابطه بین سطح و ثبات عزت‌نفس علاقه‌مند بودند و به پردازش بازخورد خود نسبت به دیگری پرداختند شرکت‌کنندگان را نیز با توجه به سطح و ثبات عزت‌نفس خود تقسیم کردند. سطح عزت‌نفس شرکت‌کنندگان در این مطالعه دست‌کاری نشد چون محققان به عزت‌نفس واقعی و قابل‌اعتماد افراد علاقه‌مند بودند و قصد داشتند پردازش بازخورد مرتبط با محیط را تعیین کنند.

گروه عزت نفس: آیا می تواند مداخله ای مفید برای بیماران مبتلا به آنورکسیا نرووسا(بی اشتهایی عصبی) باشد؟

Self-Esteem Group: Useful Intervention for Inpatients with Anorexia Nervosa?

چکیده

1- مقدمه

2- مستندات و روش‌ها

2-1 مشارکت‌کنندگان

2-2 گروه عزت‌نفس مبتنی بر رفتاردرمانی شناختی

2-3 معیارهای ارزیابی

2-4 تحلیل آماری

3- نتایج

3-1 تحلیل ثانوی

3-2 کناره‌گیری

4- تشریح مطالب

5- نتیجه‌گیری

چکیده

عزت‌نفس پائین یکی از ویژگی‌های مشترک بیماران مبتلا به اختلال بى‌اشتهايى عصبى است و تاکنون به عنوان یک عامل زمینه‌ساز، تسریع‌کننده، و تداوم‌بخش آن مورد فرضیه‌سازی قرار گرفته است. هدف این مطالعه ارزیابی اثربخشی تشکیل یک گروه عزت‌نفس مبتنی بر رفتاردرمانی شناختی بوده است. گروه یاد شده در یک محیط طبيعت‌گرايانه‌ شکل گرفته است که بیماران بستری شده آن به اختلال بى‌اشتهايى عصبى مبتلا بوده‌اند. این مطالعه شامل 119 بیمار زن بوده است که مبتلا به اختلال بى‌اشتهايى عصبى تشخیص داده شده‌اند و همه شرکت‌کنندگان آن پرسشنامه‌ها را قبل و بعد از مداخله تکمیل کرده‌اند. این گروه در مدت پنج تا شش جلسه هفتگی تشکیل شده است. تشکیل این گروه عزت‌نفس موجب بهبود معنادار آماری عزت‌نفس اعضای گروه شد که نمی‌توان آن را صرفا بر حسب شاخص توده بدنی (BMI) توضیح داد و به آن معنا است که تشکیل این گروه تسهیل کننده تغییرات مثبت در بیماران مبتلا به اختلال بى‌اشتهايى عصبى بوده است. همچنین تشکیل گروه یاد شده تاثیراتی هرچند اندک بر بهبود خود ادراکی بیماران از توانایی ایجاد تغییر داشته باشد. این یافته‌ها نشان می‌دهند که تشکیل گروه عزت‌نفس فوایدی در بهبود عزت‌نفس و یا خودکارآمدی بیماران دارد و به منظور تائید این یافته‌ها باید در آینده آزمون‌های مربوطه به افزودن شرایطی به گروه کنترل تکرار شوند.

مقدمه

تاکنون تلاش‌هایی برای بررسی روش‌های گوناگون گروه‌درمانی موثر در بهبود نشانه‌ها و عوامل نگهدارنده در مورد بیماران مبتلا به بى‌اشتهايى عصبى انجام گرفته است. اگرچه شواهدی متقن دال بر برتری روش‌های درمانی ارائه شده در محیط‌های جمعی در مقایسه با محیط‌های فردی وجود ندارد، بخش رو به رشدی از ادبیات تحقیق این موضوع گروه‌درمانی را به عنوان یکی از شکل‌های موثر، معنادار، و مقرون به صرفه از مداخله روانشناختی می‌شناسد. مشخص شده است که مداخلات گروهی یک محیط درمانی ایمن برای آموختن از دیگران، تمرین مهارت‌های برقراری ارتباط، و مطالب درسی و روانی-آموزشى را برای فرد فراهم می‌کند. اگرچه تحقیقات پیشین نشان می‌دهند که اجرای رویکردهای درمانی بین‌فردی، توانبخشی شناختی، تصویر بدن، کمال‌گرایی، و الگوهای انگیزشی نتایجی مثبت در پی داشته‌اند، هنوز درباره کارآمدترین مداخلات برای درمان بیماران مبتلا به بى‌اشتهايى عصبى در قالب یک گروه ابهامات بسیاری وجود دارد.

نتیجه ‌گیری

نتیجه‌گیری اینکه، حضور بیمارانی که دچار بى‌اشتهايى عصبى هستند در یک دوره کوتاه گروه‌درمانی مبتنی بر رفتاردرمانی شناختی موجب بهبود عزت‌نفس آن‌ها شده است. از آنجائیکه تعداد مطالعات اندکی در ادبیات این موضوع عزت‌نفس را کانون توجه خود قرار داده‌اند، نیاز به تحقیقات بیشتر به ویژه تحقیقاتی که کنترل بیشتری بر آن اِعمال شده باشد وجود دارد. عزت‌نفس، در کنار مداخلات گروهی دیگر، می‌تواند یک عنصر مفید در برنامه‌های درمان بیماران بستری باشد که دوره درمانی آن‌ها کوتاه یا نامعلوم است و یا مداخلات فردی جندجلسه‌ای محدودی وجود دارند. همچنین این روش برای زمانی که بیماران دچار ناخوشی شدید هستند و بنابراین ممکن است نتوانند در فعالیت‌های روانشناختی عمیق مشارکت کنند می‌تواند مفید واقع شود.

Abstract

Low self-esteem is a common feature in Anorexia Nervosa (AN) and has been hypothesised to act as a predisposing, precipitating, and perpetuating factor. The aim of this study was to assess the effectiveness of a Cognitive Behavioural Therapy (CBT)-based self-esteem group in a naturalistic setting of patients with AN in an inpatient treatment programme. Included in this study were 119 female patients diagnosed with AN, with all participants completing self-report questionnaires before and after the intervention. The group consisted of five to six weekly sessions. The self-esteem group led to a statistically significant improvement in self-esteem, which could not be explained by an increase in BMI alone, suggesting that the group is facilitating positive changes within an AN group. The group also had a small effect on improving patients self-perceived ability to change. These findings suggest that the brief self-esteem group has some benefits in improving patients’ self-esteem/self-efficacy and should be replicated in the future with a control condition to confirm findings.

Introduction

Attempts have been made to explore various group treatment modalities that are effective in improving the symptoms and maintaining factors for patients with AN [1,2]. Although there is no evidence that the treatments offered in a group setting are superior to individual treatments, there is a growing body of literature that recognises group therapy as an effective, meaningful, and cost effective form of psychological intervention [3,4]. It has been recognised that group interventions provide a safe therapeutic setting to learn from others, practice communication skills, and provide psychoeducational and homework materials [5]. Although previous research suggests that positive outcomes were evidenced in the implementation of Interpersonal Therapy, Dialectical Behaviour Therapy, Cognitive Remediation Therapy, body image, perfectionism, and motivational models [6–11], much uncertainty exists about the most efficacious intervention for AN if offered in a group format [12].

Conclusions

In conclusion, self-esteem improved for patients with AN over the duration of a brief CBT-based self-esteem group. With so few studies focused on self-esteem available in the literature, there is a need for further research, especially those that utilize a controlled design. The self-esteem, amongst other group interventions, can be a helpful element to inpatient treatment programmes where the length of stay is short or unknown and when multi-session individual interventions are limited. It can also be useful when patients are severely unwell and therefore may not be able to engage in deep psychological work.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

گروه عزت نفس: آیا می تواند مداخله ای مفید برای بیماران مبتلا به آنورکسیا نرووسا(بی اشتهایی عصبی) باشد؟

Self-Esteem Group: Useful Intervention for Inpatients with Anorexia Nervosa?

اختلالات روانپزشکی ، عزت نفس و کیفیت زندگی در نوجوانان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک

Psychiatric Disorders, Self-Esteem, and Quality of Life in Adolescents with Polycystic Ovary Syndrome

چکیده
مقدمه
موضوعات و روشها
شرکت کنندگان
معیارها و ابزارها
برنامه زمانبندی برای اختلالات عاطفی و اسکیزوفرنی برای کودکان سن مدرسه، نسخه حال و طول عمر
پرسشنامه کیفیت زندگی کودکان
مقیاس عزت نفس روزنبرگ
تحلیل‌های آماری
نتایج
بحث
نتیجه گیری
منابع

چکیده

هدف مطالعه: بررسی اختلالات روانپزشکی در افراد بالغ مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) و ارزیابی کیفیت زندگی و عزت نفس مرتبط با سلامت این گروه.

طراحی: طراحی مقطعی.این بررسی متشکل از معیارهای معتبر و یک مصاحبه نیمه ساختارمند می‌باشد.

موقعیت:  دانشکده پزشکی، ترکیه.

شرکت کنندگان: زنان بالغ بین 13 تا 18 سال.

مداخلات و معیار سنجش پیامد اصلی:  ارزیابی اختلالات روانپزشکی از طریق یک مصاحبه نیمه ساختارمند (برنامه زمانبندی برای اختلالات عاطفی و اسکیزوفرنی برای کودکان در سن مدرسه)که توسط یک روانپزشک کودک و نوجوان انجام شد.  کیفیت زندگی مرتبط با سلامت  با استفاده از پرسشنامه کیفیت زندگی کودکان (PedsQL) ، و عزت نفس با استفاده از مقیاس عزت نفس روزنبرگ  (RSES) مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتایج: در این تحقیق، در مجموع از 28 فرد بالغ مبتلا به PCOS و 31 از نفر از همسالان سالم که از نظر سن و جنسیت با هم مطابقت داشتند، استفاده شد. نرخ تشخیص روانپزشکی در گروه PCOS بالاتر از گروه کنترل  بود (P <.5). در گروه بیمار، اختلال افسردگی در 6 نفر از 28 بیمار (21%) تشخیص داده شد و شایعترین تشخیص در بین آنها اختلال افسردگی حاد بود. بین گروه PCOS و گروه کنترل تفاوت معنی داری از نظر نمرات RSES و PedsQLوجود نداشت. بین نمرات RSES و تصویر بدن رابطه معنی داری در ارتباط با موهای زائد (هیرسوتیسم) ، آکنه و شاخص توده بدنی مشاهده نشد.

نتیجه گیری: افراد بالغ مبتلا به PCOS ، غالباً از اختلالات روانپزشکی رنج می‌برند. پزشکان باید از این امر آگاه باشند که افراد بالغ مبتلا به PCOS  تا حد زیادی در معرض خطر ابتلا به افسردگی و اضطراب حاد قرار دارند.

مقدمه

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) اختلال شایعی است که تقریباً 7٪ از زنان سراسر جهان را در سالهای تولید مثل خود به آن مبتلا می شوند. 1 ویژگیهای بالینی مشخصه آن عبارتند از دوره‌های قاعدگی غیرعادی، و یافته‌های بالینی یا آزمایشگاهی مربوط به سطح بالای آندروژن.2 پاتوژنز PCOS مشخص نیست اما اعتقاد بر این است که این سندرم حاصل تعامل بین عوامل محیطی و ژنتیکی است. وراثت پذیری PCOS در بررسی دوقلوهای یک تخمکی و دو تخمکی، در حد متوسط گزارش شد. 3

Abstract

Study Objective To assess psychiatric disorders in adolescents with polycystic ovary syndrome (PCOS) and evaluate health-related quality of life and self-esteem in this group.

Design Cross-sectional design. The survey was composed of validated measures and a semistructured interview.

Setting University School of Medicine, Turkey.

Participants Female adolescents aged 13-18 years.

Interventions and Main Outcome Measures Assessment of psychiatric disorders through a semistructured interview (Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia for School Age Children) conducted by a child and adolescent psychiatrist. Health-related quality of life was measured using the Pediatric Quality of Life Inventory (PedsQL) and self-esteem was measured using the Rosenberg Self-Esteem Scale (RSES).

Results A total of 28 adolescent with PCOS and 31 age- and sex-matched healthy peers were recruited. The psychiatric diagnosis rate was higher in the PCOS group than in the control group (P < .5). In the patient group, 6 of 28 patients (21%) were diagnosed with depressive disorder and the most common single diagnosis was major depressive disorder. There were no significant differences in the PCOS and control groups in terms of RSES and PedsQL scores. There was no significant relationship between RSES scores and body image related to hirsutism, acne, and body mass index. Also, there was no significant relationship between PedsQL scores and hirsutism, acne, and body mass index.

Conclusion Adolescents with PCOS frequently experience psychiatric disorders. Physicians should be aware that adolescents with PCOS are at a high risk for major depression and anxiety disorders.

Introduction

Polycystic ovary syndrome (PCOS) is a common disorder that affects almost 7% of women in reproductive years around the world.1 The characteristic clinical features include abnormal menstrual periods, and clinical or laboratory findings of elevated androgen levels.2 The pathogenesis of PCOS is unclear, but it is believed that the syndrome is the result of interactions between environmental and genetic factors. Moderate heritability of PCOS was reported in studies of monozygotic and dizygotic twins.3

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اختلالات روانپزشکی ، عزت نفس و کیفیت زندگی در نوجوانان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک

Psychiatric Disorders, Self-Esteem, and Quality of Life in Adolescents with Polycystic Ovary Syndrome

عزت نفس و حسادت: بررسی ارتباط عدم ثبات در عزت نفس با اشکال ملایم و مخرب حسادت

Self-esteem and envy: Is state self-esteem instability associated with the benign and malicious forms of envy?

چکیده
1- مقدمه
1-1- بی‌ثباتی عزت‌نفس حالت
2-1 بررسی اجمالی و پیش بینیها
2- روش
2-1 مشارکت‌ها و رویه‌ها
2-2- معیارها
2- نتایج
1-2- حسادت ملایم
2-3- حسادت مخرب
3- بحث
4- نتیجه گیری

چکیده

هدف از تحقیق حاضر، بررسی این موضوع است که آیا بین سطح عزت‌نفس صفت و بی‌ثباتی عزت‌نفس حالت با حسادت ملایم (برای مثال، تمایل به بهبود موقعیت خود) و حسادت مخرب (برای مثال، تمایل به تخریب موقعیت یک شخص برتر) ارتباطی وجود دارد. در مطالعه حاضر (N=182) ما تحقیقات قبلی انجام شده در این زمینه را با بررسی این احتمال که بی‌ثباتی عزت‌نفس حالت، روابطی که سطح عزت صفت با اشکال ملایم و مخرب حسادت دارند را تعدیل می‌کند، گسترش می‌دهیم. نتایج نشان می‌دهند که (1) سطح عزت‌نفس صفت دارای رابطه منفی با هر دو حالت حسادت ملایم و مخرب بود، (2) بی‌ثباتی عزت‌نفس حالت دارای رابطه مثبتی با حسادت ملایم بود، و 3) بی‌ثباتی عزت‌نفس حالت رابطه بین سطح عزت‌نفس صفت و حسادت مخرب را تعدیل می‌کرد، بطوریکه افرادی که عزت‌نفس بالایی داشتند، سطوح پایین‌تری از حسادت مخرب را در مقایسه با کسانی که دارای عزت‌نفس بالا و ناپایدار، یا سطوح پایین عزت‌نفس صفت بودند گزارش کردند (صرف‌نظر از اینکه آیا عزت‌نفس پایین آن‌ها پایدار یا ناپایدار باشد). این یافته‌ها در مجموع نشان می‌دهند که سطح عزت‌نفس صفت و بی‌ثباتی عزت‌نفس حالت، دارای رابطه مهمی با اشکال ملایم و مخرب حسادت می‌باشد.

5- نتیجه گیری

نتایج مطالعه حاضر نشان دادند که سطح عزت نفس صفت و بی‌ثباتی عزت نفس حالت دارای روابط منحصربفردی با دو شکل حسادت هستند. بعلاوه، بی‌ثباتی عزت‌نفس حالت، روابطی که سطح عزت‌نفس صفت با شکل مخرب حسادت داشتند را تعدیل کرد، بطوریکه افرادی که دارای عزت‌نفس بالا و باثباتی بودند نسبت به افرادی که دارای عزت‌نفس بالا و بی‌ثباتی بودند یا سطوح پایینی از عزت‌نفس صفت داشتند، سطوح پایین‌تری از آن را گزارش کردند. این نتایج از این ایده پشتیبانی می‌کنند که آیا بی‌ثباتی عزت‌نفس حالت نقش مهمی در این خصوص دارد که آیا افراد دوست دارند برای دستیابی به موقعیت شخص محسود خود را بالا بکشند ( برای مثال حسادت ملایم) یا اینکه می‌خواهند شخص محسود را تا سطح خودشان پایین بیاورند (برای مثال، حسادت مخرب).

Abstract

The purpose of the present research was to investigate whether trait self-esteem level and state self-esteem instability were associated with benign envy (i.e., the desire to improve one’s own position) and malicious envy (i.e., the desire to damage a superior person’s position). In the current study (N = 182), we extend previous research in this area by examining the possibility that state self-esteem instability would moderate the associations that trait self-esteem level had with the benign and malicious forms of envy. The results indicate that (1) trait self-esteem level was negatively associated with both benign and malicious envy, (2) state self-esteem instability was positively associated with benign envy, and (3) state self-esteem instability moderated the association between trait self-esteem level and malicious envy such that individuals with stable high self-esteem reported lower levels of malicious envy compared to those with unstable high self-esteem or low levels of trait self-esteem (regardless of whether their low self-esteem was stable or unstable). Taken together, these findings suggest that trait self-esteem level and state self-esteem instability have important connections with the benign and malicious forms of envy.

5- Conclusion

The results of the present study revealed that trait self-esteem level and state self-esteem instability had unique associations with the two forms of envy. Further, state self-esteem instability moderated the association that trait self-esteem level had with the malicious form of envy such that individuals with stable high self-esteem reported lower levels than those with unstable high self-esteem or those with low levels of trait self-esteem. These results support the idea that state self-esteem instability plays an important role in whether individuals want to pull themselves up to match an envied person (i.e., benign envy) or bring the envied person down to their own level (i.e., malicious envy).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

عزت نفس و حسادت: بررسی ارتباط عدم ثبات در عزت نفس با اشکال ملایم و مخرب حسادت

Self-esteem and envy: Is state self-esteem instability associated with the benign and malicious forms of envy?

اثر طولانی مدت طرفداری والدین بر بلوغ شغلی نوجوانان

Long-Term Effect of Parents’ Support on Adolescents’ Career Maturity

چکیده

پیش زمینه نظری

حمایت والدین و بلوغ شغلی

حمایت روحی و بلوغ شغلی

حمایت علمی و آموزشی و بلوغ شغلی

حمایت از فعالیت های فرهنگی و بلوغ شغلی

رابطه بین حمایت والدین، عزت نفس و بلوغ شغلی

تفاوت های جنسیتی در بلوغ شغلی

روش

معیارها

آنالیز داده ها

نتایج

بحث

نتیجه گیری

منابع

چکیده

هدف این مطالعه، شناسایی عوامل موثر بر پیشرفت شغلی نوجوانان بوده است. ما با استفاده از سه موج داده های طولی (مطالعه طولی آموزش و پرورش سئول در سال 2010)، علاوه بر تأثیر میانجی گری عزت نفس در روابط بین حمایت والدین و بلوغ شغلی، اثرات مستقیم و غیرمستقیم حمایت والدین بر بلوغ شغلی را مورد بررسی قرار دادیم. ما همچنین تفاوت های جنسیتی را در ارتباط میان متغیرها بررسی کردیم. افرادی که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند، 4187 نوجوان بودند که از کلاس هفتم در سال 2010 تا کلاس نهم در سال 2012 پیش رفته بودند. نتایج به شرح زیر است: اولا، حمایت والدین تأثیرات متفاوتی بر بلوغ شغلی نسبت به عزت نفس دارد. دوما، در روابط طولی حمایت والدین، عزت نفس و بلوغ شغلی، تفاوت های تکاملی و رشدی به طور تجربی با توجه به جنسیت پشتیبانی می شد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که ارتقاء شغلی نوجوانان را می توان از طریق مداخلات مناسب در دوران نوجوانی، با در نظر گرفتن این تفاوت های جنسیتی، افزایش داد.

نتیجه گیری

در مجموع این مطالعه نشان داد که حمایت روانی، تحصیلی و فرهنگی والدین تاثیر طولی بالایی بر بلوغ شغلی نوجوانان دارد و اینکه عزت نفس نقش واسطه ای مهمی را در این رابطه ایفا می کند. این نتایج نشان می دهد که والدین نوجوانان باید به عزت نفس فرزندان خود کمک کنند و محیطی را برای آنها فراهم کنند تا بتوانند به طور عاقلانه مسیر شغلی خود را در این جامعه در حال تغییر پیدا کنند. یک مفهوم عملی مهم در اینجا این است که برای تقویت آمادگی شغلی نوجوانان نه تنها حمایت لازم است، بلکه ما هم باید از طریق ارتقا عزت نفس نوجوانان به آن ها کمک کنیم تا شغل خود را با توجه به ارزش ها و استعدادهای خود انتخاب کنند. علاوه بر این، وجود تفاوت های جنسیتی در مسیر رشد بلوغ شغلی، نیاز به تطبیق این مداخلات دارد.

Abstract

The purpose of this study was to identify the factors influencing adolescents’ career development. Using three-wave longitudinal data (Seoul Education Longitudinal Study2010), we examined the direct and indirect effects of parents’ support on career maturity, in addition to the mediating effect of selfesteem in the relationship between parents’ support and career maturity. We also examined the sex differences in the relationship among the variables. The subjects of this research were 4,187 adolescents who progressed from seventh grade in 2010 to ninth grade in 2012. The results are as follows: First, parental support has differential effects on career maturity via self-esteem. Second, in the longitudinal relationship of parents’ support, self-esteem, and career maturity, the developmental differences according to sex were supported empirically. This study finding suggests that it is possible to enhance adolescents’ career development by proper interventions in the period of adolescence which take into consideration these sex differences.

Conclusion

Overall, this study found that parents’ psychological, academic, and cultural support exert a longitudinal influence on adolescents’ career maturity and that self-esteem plays a key mediating role in this relationship. These results suggest that parents of adolescents need to facilitate their children’s selfesteem and provide an environment for them to explore their career path wisely in the fastchanging society. An important practical implication here is that in order to encourage adolescents’ career preparation, not only must support be provided, but we also need to help them choose their career based on their values and aptitudes with confidence by enhancing their self-esteem. In addition to this, the existence of sex differences in the developmental path to career maturity confirmed the need to adapt these interventions accordingly.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

اثر طولانی مدت طرفداری والدین بر بلوغ شغلی نوجوانان

Long-Term Effect of Parents’ Support on Adolescents’ Career Maturity

درباره واژه نامه اصطلاحات مربوط به خود

Toward a Glossary of Self-related Terms

مقدمه

اصطلاحات پایه ای مربوط به خود ادراکی

اصطلاحات غیر خویشتنی مرتبط

فرایندهای شخصی

برداشت ها از خویشتن

روابط بین اصطلاحات مربوط به خویشتن

نتیجه گیری

بعضی از محققان متذکر شده اند که تعداد زیادی از اصطلاحات مربوط به مفهوم خویشتن به تدریج وارد ادبیات این فعلم شده اند. تعدادی از این اصطلاحات که مبهم یا مترادف هستند، باعث سردرگمی و حشو شده اند. به منظور کاستن از این مشکل، روشی جدید و سامانمند به منظور بررسی روابط احتمالی بین تعدادی از اصطلاحات کلیدی مربوط به خویشتن ارائه می دهیم. همچنین طرح طبقه بندی جایگزینی برای اصطلاحات مربوط به خویشتن به شرح زیر پیشنهاد می‌دهیم: 1- اصطلاحات اساسی مربوط به فرایند کلی خود‌ادراکی(مانند خود‌آگاهی)، 2- اصطلاحات غیر خویشتنی که به شکل قابل توجهی وابسته به تعداد دیگری از اصطلاحات خویشتنی می باشند (مانند هشیاری و نظریه ذهن)، 3- فرایندهای مربوط به خودِ اجرایی و دربرگیرنده عاملیت، اراده و خویشتن داری (مانند خود گردانی)4- برداشت از خود که عبارت است از انگاره ها و احساسات راجع به خود (مانند عزت نفس). سه گروه دیگری که در این مقاله مورد بحث قرار نگرفته اند عبارتند از خود جانبداری، واکنش به خود، و سبک میان فردی. احتمالا تعاریف روشنی برای برخی از با اهمیت‌ترین و پر کاربردترین واژه های مربوط به خویشتن پیشنهاد شده است. این تعاریف درون جداولی که به منظور جست و جوی تعریف و همچنین اصطلاحات مرتبط تهیه شده است، ارائه می شوند.

مقدمه

مارک لاری در سرمقاله خود برای شماره ویژه خود و هویت (2004، صفحات 3-2) درباره “چیستی خویشتن” چنین نوشت: “… احتمالا این رشته به منظور در بر گیری مجموعه ای از اصطلاحات دقیق، واضح و روشنی که برای هر یک از پدیده هایی که زیر چتر خویشتن و هویت مطالعه می کنیم، به آهستگی حرکت نماید… هر اصطلاح روشن و دقیقی که فرد به کار می‌برند به تقویت رابطه و کاهش آشفتگی نیز کمک خواهد کرد.”

نتیجه گیری

یک تحقیق علمی موثر درباره خویشتن متکی بر استفاده از اصطلاحات روشن می باشد که کارکردها و عملکردهای اصلی ان را توصیف نمایند. متاسفانه می توان در ادبیات یک اصطلاح مربوط به خویشتن مثال های فراوانی از تعاریف متفاوت یافت؛ مشکل دیگر در استفاده از اصطلاحات مختلف برای اشاره به یک مفهوم یکسان است. طبقه بندی یکدست اصطلاحات خویشتنی در حال حاضر ناقص می باشد و مقاله حاضر چهارچوبی مقدماتی در این مسیر پیشنهاد می دهد. معتقدیم یک سیستم طبقه بندی صرفه جو اما جامع باید شامل اصطلاحات پایه‌ای مربوط به کل فرایند خود اردراکی، اصطلاحات غیر خویشتنی که ارتباط مهمی با اصطلاحات دیگر خویشتنی دارند، فرایندهای مرتبط با خود اجرایی و برداشت ها از خود باشد. همچنین به بررسی این موضوع پرداخته‌ایم که اصطلاحات خویشتنی مختلف چگونه ممکن است باهم مرتبط باشند. برای مثال گفت و گوی درونی بیانگر یک فعالیت شناختی اساسی است که منجر به دو شکل احتمالی تمرکز بر خود یعنی تعمق در خود و خود نشخواری می شود، که این دو، خود به روش های پیچیده‌ای با فرایندهای شخصی مثبت (مانند نظریه ذهن) یا اختلالی (مانند خود تخریبی) بسیاری در ارتباط هستند. مدل پیشنهادی خود را هم جدول جستوجو و هم یک راهنما می دانیم که در ان به روش های بسیاری تعریف و کاربردپذیری متغیرهای شخصی امکان پذیر است.

Some scholars have noted that an impressive number of self-related terms have been gradually introduced in the scientific literature. Several of these terms are either ill-defined or synonymous, creating confusion, and redundancy. In an effort to minimize this problem, I present a novel and systematic way of looking at possible relations between several key self-terms. I also propose a tentative classification scheme of self-terms as follows: (1) basic terms related to the overall process of self-perception (e.g., selfawareness), (2) non self-terms that are importantly associated to some other self-terms (e.g., consciousness and Theory of Mind), (3) processes related to the executive self and involving agency, volition, and self-control (e.g., self-regulation), and (4) self-views, that is, the content and feelings about the self (e.g., self-esteem). Three additional categories not discussed in this paper are self-biases, reactions to the self, and interpersonal style. Arguably unambiguous definitions for some of the most important and frequently used self-terms are suggested. These are presented in tables meant for the reader to search for definitions as well as related terms.

INTRODUCTION

Mark Leary offered the following observation in his Editorial for a special issue on “What Is the Self?” in Self and Identity (2004, pp. 2–3): “… perhaps the field will move slowly to embrace a set of precise, clear, and distinct terms for each of the phenomena that we study under the self and identity umbrella… Whatever terms one uses, providing clear and precise definitions will also help to promote communication and minimize confusion.”

CONCLUSION

An efficient scientific investigation of the self relies on the use of clearly defined terms that describe its multiple underlying operations and functions. One can unfortunately find many examples in the literature of single self-terms being differently defined; another problem consists in the use of different terms to designate the same construct. A unified taxonomy of selfrelated terms is currently lacking and the present paper offers a preliminary framework in that direction. I propose that a parsimonious yet inclusive classification system should include basic terms related to the overall process of self-perception, non-self-terms that are importantly associated to some other selfterms, processes related to the executive self, and self-views. I also look at how various self-terms may be related, suggesting for instance that self-talk represents a fundamental cognitive activity leading to two possible forms of self-focus, self-reflection and selfrumination, themselves linked in complex ways to a host of other positive (e.g., ToM) or dysfunctional (e.g., self-destruction) selfprocesses. I view my proposed model both as a look-up table and as a guide to the many ways in which one might experimentally define and operationalize self-variables.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

درباره واژه نامه اصطلاحات مربوط به خود

Toward a Glossary of Self-related Terms

چند لایک گرفتم ؟ هدف ارتباط بین بازخورد مثبت رسانه های اجتماعی و عزت نفس را تعدیل می کند.

How many likes did I get?: Purpose moderates links between positive social media feedback and self-esteem

چکیده
1- مطالعه (1)
1- 1- روش‌ها
1- 2- نتایج و بحث
2- مطالعه (2)
2- 1- روش‌ها
2- 2- نتایج و بحث
3- بحث کلی

چکیده

تئوری اجتماع‌سنجی ادعا می‌کند که اعتماد بنفس به ارزش ارتباطی دریافت‌شده توسط فرد بستگی دارد. بر این اساس، بازخورد مثبت باید سبب افزایش اعتماد بنفس شود چرا که نشان‌دهنده‌ی پذیرش توسط دیگران است. با اینحال، میزان حساسیت اعتماد بنفس به بازخورد مثبت ممکن است به هدف افراد وابسته باشد. در دو مطالعه (342 = N)، هدف زندگی را به عنوان منبع انگیزه‌ی اجتماعی و خودگردان بررسی کردیم؛ پیش‌بینی ما مبنی بر آن بود که داشتن هدف بزرگتر سبب کاهش حساسیت به بازخورد رسانه‌های اجتماعی می‌شود. مطالعه‌ی 1 نشان داد تعداد لایک‌هایی که افراد برای عکس‌های پروفایل فیسبوک خود دریافت می‌کنند رابطه‌ی مثبتی با اعتماد بنفس دارد. مطالعه‌ی 2 نیز با بررسی تجربی تعداد لایک‌های عکس‌هایی که افراد از خودشان گرفته و در فیسبوک منتشر کرده‌اند به همین نتایج رسید. در هر دو مطالعه، برای کسانی که هدف بزرگتری داشتند ارتباط بین لایک‌ها و اعتماد بنفس تنزل می‌یافت. مفاهیم و معانی هدف به عنوان واسطه‌ی بین اعتماد بنفس و بازخورد مثبت اجتماعی مورد بحث قرار می‌گیرد.

مطالعه‌ی کنونی منحصرا بر لایک‌ها به عنوان شکلی از بازخورد مثبت تمرکز کرده است. با این وجود، پیش‌بینی‌های مرکزی ما باید با استفاده از سایر شکل‌های بازخورد که در پلت‌فرم‌های رسانه‌های اجتماعی مرسوم هستند مورد آزمون قرار گیرد. همچنین باید ذکر شود با توجه به شواهدی که نشان می‌دهند صرف زمان بیشتر در فیسبوک با کاهش رضایت ذهنی و رضایت از زندگی ارتباط دارد (Kross et al., 2013)، مزایای مربوط به دریافت بازخورد مثبت در رسانه‌های اجتماعی نیز ممکن است منحصرا در حد یک نوشتار روی کاغذ باشند. بنابراین نقش کامل‌تر هدف باید در مجموعه‌ی جامع‌تری از تجربیات کاربران رسانه‌های مجازی مورد بررسی قرار گیرد. با اینحال یافته‌های کنونی، هدف را یک دارایی روان‌شناختی برای کسانی که آن را پرورش می‌دهند می‌داند.

Abstract

Sociometer theory asserts that self-esteem is calibrated to one’s perceived relational value. Accordingly, positive feedback should boost self-esteem because it signals acceptance by others. Yet, the extent to which self-esteem is sensitive to positive feedback may depend on individuals’ sense of purpose. In two studies (N = 342), we tested purpose in life as a source of self-directed and prosocial motivation and predicted that having greater purpose would lessen sensitivity to social media feedback. Study 1 revealed that the number of likes individuals received on their Facebook profile pictures was positively associated with self-esteem. Study 2 replicated these findings experimentally by manipulating the number of likes individuals received on self-photographs posted to a mock Facebook site. In both studies, links between likes and self-esteem were diminished for those with greater purpose. Implications for purpose as a moderator of the self-esteem contingencies of positive social feedback are discussed.

The present study focused exclusively on likes as a form of positive feedback. However, our central predictions should be continued to be tested using the variety of other forms of feedback that are commonplace on social media platforms. It should also be noted that the benefits associated with receiving positive feedback on social media may be uniquely contextualized, considering evidence that spending greater amounts of time on Facebook has been linked to decreased subjective wellbeing and life satisfaction (Kross et al., 2013). Thus, the fuller role of purpose needs to be examined across a more comprehensive set of virtual media users’ experiences going forward. Still, the present findings lend growing credence to purpose as a psychological asset for those who cultivate it; an asset worth having both off- and on-line.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

چند لایک گرفتم ؟ هدف ارتباط بین بازخورد مثبت رسانه های اجتماعی و عزت نفس را تعدیل می کند.

How many likes did I get?: Purpose moderates links between positive social media feedback and self-esteem

پنج عامل بزرگ، عزت نفس و خودشیفتگی به عنوان پیش بینهای موضوعاتی که افراد در به روز رسانی وضعیت در فیسبوک می نویسند

The Big Five, self-esteem, and narcissism as predictors of the topics people write about in Facebook status updates

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

پنج عامل بزرگ، عزت نفس و خودشیفتگی به عنوان پیش بینهای موضوعاتی که افراد در به روز رسانی وضعیت در فیسبوک می نویسند

The Big Five, self-esteem, and narcissism as predictors of the topics people write about in Facebook status updates

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.