بازاریابی رسانه های اجتماعی جهت تامین مالی جمعی سهام: کدام پست ها باعث تصمیم گیری سرمایه گذاری می شوند؟

Social media marketing for equity crowdfunding: Which posts trigger investment decisions?

چکیده

1 مقدمه

2 روش

3 نتایج

4 استنتاج

بیانیه مشارکت در تالیف اعتباری

قابلیت دسترسی داده ها

ضمیمه

منابع

چکیده

براساس 26883 مورد تصمیم گیری در زمینه سرمایه گذاری، ما به بررسی تاثیر بازاریابی رسانه های اجتماعی بر مشارکت جمعیت در تامین مالی جمعی سهام می پردازیم. همچنین ما انواع مختلفی از پست های ترغیبی و اگاهی بخش موجود در فیس بوک و توییتر را از هم متمایز می کنیم. پست های اگاهی بخش ، اطلاعاتی را درباره کمپین تامین مالی جمعی در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، پست های ترغیبی اینگونه نیستند و هدف انها این است که مستقیما بر فرایند تصمیم گیری سرمایه گذار تاثیر می گذارند. ما به این نتیجه رسیدیم که هر دو نوع پست تاثیر مثبتی بر تعداد سرمایه گذاران داشته اند. با وجود این، پست های ترغیبی ، در صورتی که شامل بیانیه ای درمورد موفقیت قبلی سرمایه گذاری کمپین بوده و نشانه ای در جهت اینکه جمعیت به تنهایی سرمایه گذاری نمی کنند ؛ باشند می توانند سبب افزایش میزان سرمایه گذاری شوند.

حالا زمانش فرا رسیده است، مسیر تامین مالی جمعی هنوز برای سرمایه گذاری شما باز است. پست توییتری در زمان وجود کمپین fraiser در seedmatch.

2 روش
2-1 داده ها
ما به تحلیل 26883 تصمیم گیری سرمایه ای ، نشاندهنده حجم تامین مالی 18.56 ملیون € ، می پردازیم که به صورت دستی از 6 نوامبر 2011 تا 28 اوت 2014 و از طریق پلت فرم های تامین مالی جمعی سهام شرکت Campanisto، سرمایه گذاری و شرکت Seedmatch جمع اوری کردیم. همگام با Block etal (2018) و Hornuf and Schwienbacher(2018)، ما به جمع اوری سرمایه هایی می پردازیم که یک استارت اپ در یک روز دریافت کرده است. بنابراین ما در جهت دستیابی به ساختاری از داده های پنل ، با توجه به بعد زمانی روزهای کمپین، اقدام می کنیم؛ این در حالی است که بعد مقطعی مربوط به کمپین می باشد. علاوه بر این، ما در نمونه خود به جمع اوری 2583 پست توییتر و 1816 پست فیس بوک برای استارت اپ ها در طی 7 روز قبل از شروع کمپین مربوطه می پردازیم.

شکل شماره 1. توزیع پست های رسانه های اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی. توجه: این شکل نشاندهنده توزیع 4399 پست رسانه اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی می باشد. بدلیل اینکه یک پست می تواند حاوی نمونه سازی چندین دسته باشد، مجموع سهام فردی بیشتر از 100 درصد می باشد.

2-2 متغیرها

با تبعیت از روش Block et al(2018)، ما از 3 متغیر متمایز و در عین حال وابسته مکمل به منظور عملی کردن تصمیمات سرمایه ای، به روشی نسبتا گسترده، استفاده می کنیم: تعداد سرمایه گذاری ها در هر روز به عنوان معیار مشارکت جمعیت(Investments(#))، حجم بودجه در یک روز معین (Amount (€)) و میانگین مبلغ سرمایه گذاری در هر روز (Avg.amount(€ )) ، نشاندهنده حجم سرمایه گذاری می باشند. جهت بررسی این مورد که کدام از پست های رسانه های گروهی بر تصمیمات سرمایه گذاری تاثیر می گذارند، ما در مرحله نخست به دسته بندی پست ها به دو گروه پست های ترغیبی و اطلاعاتی، بر اساس محتوای انها می پردازیم. علاوه بر این، به منظور تحلیل و تجزیه دقیقتر، ما جلوه های متفاوتی از پست های اطلاعاتی و ترغیبی متفاوت را از هم متمایز ساختیم. در داخل پست های اطلاعاتی، ما دسته های استارت اپ، گواهینامه یا تاییدیه خارجی و گسترش کمپین را از یکدیگر جدا می کنیم.[1] با وجود این که همه پست های اطلاعاتی اطلاعات مربوط به تصمیم گیری را در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، اما انها در ماهیت اطلاعات متفاوت می باشند.

2  به این مورد توجه داشته باشید که ما دسته های دیگری از پست های 2اطلاعاتی طبقه بندی شده را از طریق Block etal(2018) جستجو کردیم. با وجود این، این دسته ها جز پستهای محدود مربوطه در مطالعات ما هستند. بنابراین ما تیم دسته ها (2.2%)، مدل تجاری(0.3%)، ارتقا فرایند تولید(0.6 %)، پروژه های همکاری(1.0%)، منابع ملی جدید(0.05%) و گسترش تجارت(0.9%) را با برچسب استارت اپ تضمین کردیم.

سیستم تشخیص استرس برای کاربران شبکه های اجتماعی

Stress detection system for social media users

چکیده

1 مقدمه

2 تحقیقات مرتبط

3 موضوعات و روش ها

4 نتیجه و بحث

5 نتیجه گیری

منابع

چکیده

تشخیص استرس یک موضوع در حال رشد در زمینه پردازش زبان طبیعی است. به منظور پیش بینی سلامت ذهنی برای بهره بردن از توسعه سیستم های توصیه و ارزیابی های خودکار سلامت ذهنی در تحقیقات قبلی، مطالعه تشخیص استرس اثبات شده است. علاوه بر این، کاربرد گسترده رسانه اجتماعی بعنوان یک منبع داده احتمالی برای توسعه چنین مدل هایی بکار گرفته شده است. تحقیق ما تلاش کرده است تا تشخیص دهد که آیا کاربران رسانه های اجتماعی تحت استرس بودند یا خیر. ما از یک مجموعه داده از Dreaddit شامل پست های یک پلتفرم رسانه اجتماعی محبوب Reddit استفاده کردیم. ما یک مدل یادگیری ماشینی شامل ماشین بردار پشتیبان (SVM)، ناوی بیز، درخت تصمیم، جنگل تصادفی، Bag of Words، و فراوانی اصطلاح- فراوانی سند معکوس (TF-IDF) برای تشخیص استرس را پیشنهاد می کنیم. ارزیابی نهایی مدل امتیاز 80.00% F-1 و درستی 75.00% را نتیجه داد، و هر دو توسط SVM امتیاز داده شدند.

2 تحقیقات مرتبط
چندین تحقیق تلاش کردند تا از طریق یادگیری ماشینی و با روش های مختلف استرس را تشخیص دهند. یک تحقیق از موسسه ملی فناوری سوراتکل در هند با استفاده از مجموعه داده WESAD بین افراد دارای استرس و افراد بدون استرس براساس داده های موجود تمایز قائل می شود. نتایج این تحقیق از KNN (شبکه K-نزدیکترین)، DT (درخت تصمیم)، AB (AdaBoost)، و SVM استفاده کرد که به درستی 81.65% تا 93.20% دست یافت [8]. تحقیق دیگری که از مجموعه داده WESA استفاده می کند، از موسسه ملی فناوری در هند است که هدف آن تشخیص استرس در یک فرد است. روش های استفاده شده، KNN (شبکه K-نزدیکریتن)، LDA (تحلیل تشخیص خطی)، RF (جنگل تصادفی)، AB، و SVM هستند که به ترتیب امتیاز F1 محاسبه شده 83.34% و 65.73% را ایجاد می کنند [9].

تحقیق دیگری در موسسه فناوری اطلاعات جیپی در هند انجام شد که از یک مجموعه داده شامل 206 دانش آموز بعنوان یک نمونه آزمایشی استفاده می کند. این تحقیق با استفاده از LR (رگرسیون لجستیکی)، ناوی بیز، جنگل تصادفی، و SVM و با استفاده مشخص از روشی با نام اعتبارسنجی 10 برابری متقابل (شیوه ای که در آن روش برازش های ده برابری انجام می شود و از 90% داده های مجموعه داده بعنوان آموزش استفاده می کند) با استفاده از SVM امتیاز 85.71% را بدست آورد.

تحقیقی در دانشگاه تسینگوآ در بئیجینگ چین برای یافتن بهترین روش تشخیص استرس، ازمایش انجام شده توسط ده نفر را با استفاده از وئیبو و توییتر نشان داد. روش های استفاده شده در این تحقیق، LRC با امتیاز 83.00%، SVM با امتیاز 80.82%، RF با امتیاز 84.18%، و FGM (منیفولدهای تولید شده با فلیملت) با بیشترین رتبه 93.40% هستند. بیشترین درستی در این گزارش SVM واضح ده برابری است که منجر به درستی 85.71% می شود [10].

تاثیر یادگیری سازمانی، هوش تجاری و نوآوری بر عملکرد مالی شرکتهای نوآور مستقر در پارک علمی

The effect of business intelligence, organizational learning and innovation on the financial performance of innovative companies located in Science Park

چکیده

1. مقدمه

2. اظهار مشکل و روش ها

3. نتایج و بحث

4. نتیجه گیری

بیانیه تضاد منافع

منابع

چکیده

     کلید موفقیت تجارت برای بسیاری از شرکت ها، استفاده صحیح از داده ها جهت تصمیم گیری بهتر، سریع تر و بی-نقص تر است. شرکت ها جهت دستیابی به این هدف نیاز به استفاده از ابزارهای قوی و موثری مانند هوش تجارت (BI) به عنوان عامل مثبتی که می تواند آنها را در مکانیزه کردن کارهای آنالیز، تصمیم گیری، تدوین استراتژی و پیش بینی کمک کند، دارند. به عبارت دیگر، هدف استفاده از BI در این شرکت ها جمع آوری، پردازش، و آنالیز حجم زیادی از داده و تبدیل آن ها به ارزش تجاری موثر بر تصمیم گیری از طریق ایجاد پلتفرم های گزارشی هوشمند تحلیلی است. بنابراین، هدف این مطالعه پاسخ به این پرسش است که آیا عملیاتی سازی BI، یادگیری سازمانی (OL) و نوآوری و استفاده از کاربردهای آن ها می تواند سبب افزایش عملکرد مالی این شرکت ها شود یا خیر. طبق اشاره قبلی، جمعیت آماری این پژوهش شرکت های نوآوری واقع در پارک علمی با 400 نفر کارمند است و بنا به جدول مورگان، 196 نفر از کارکنان این شرکت ها به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه ای است که روایی و پایایی آن اندازه گیری شده است. یافته های مطالعه نشان می دهد که BI و نوآوری، تأثیری حیاتی بر عملکرد شرکت ها دارد. اما هیچ ارتباط معنی داری میان OL و عملکرد مالی این شرکت ها وجود نداشت.

 اظهار مشکل و روش ها

روش تحقیق

     تحقیق به عنوان پژوهش با هدف کاربردی تعریف می گردد، زیرا ساختارهای تئوریک را در زمینه ها و شرایط علمی و واقعی بررسی کرده و به دنبال راه حلی جهت افزایش عملکرد مالی استارت آپ ها است (Cochran & Wood, 1984; Kyere & Ausloos, 2021; Waddock & Graves, 1997). همچنین از نظر چگونگی دستیابی به داده های علمی، درمیان تحقیقات پیمایشی است، زیرا از ابزار پرسشنامه برای بررسی هر یک از معیارها و متغیرها استفاده شده است. با توجه به سنجش روابط میان متغیرها، پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است. همچنین مطالعه-ای میدانی است. شکل 1 مدل مفهومی پژوهش را نشان می دهد (Sakhvidi, Rezaei, Shahrastani & Mahmoudi, 2019).

جامعه آماری مطالعه و حجم نمونه

     جامعه آماری پژوهش، شرکت های استارت آپی مستقر در پارک علمی تلقی شدند. نمونه گیری این پژوهش تصادفی ساده است. جهت مشخص کردن اندازه نمونه از جدول مورگان استفاده شد. (همچنین) مشخص گردید که تعداد مدیران اجرایی شرکت های استارت آپ واقع در پارک علمی 400 نفر است، بنابراین تعداد نمونه مورد نیاز 196 نفر بود و 280 پرسشنامه جهت حصول اطمینان توزیع شد.

ابزار جمع آوری داده مطالعه

     در پژوهش جمع آوری داده ها مرحله ای حیاتی بوده و نیازمند به کار بردن ابزارهای مناسب است. نمی توان از داده های نادرست، نتایج موثق انتظار داشت. طراحی ابزار دارای ملزوماتی است که عدم رعایت آن، سبب (کاهش) دقت داده های جمع آوری شده و در نهایت تحریف پژوهش می گردد، بنابراین جهت طراحی یا انتخاب ابزار، توجه به کیفیت روان سنجی آن بسیار حائز اهمیت است.

اثر مثبت اندیشی عاطفی پیام های رسانه های اجتماعی ایجاد شده توسط برند بر توجه مصرف کننده و به اشتراک گذاری اطلاعات

The effect of emotional positivity of brand-generated social media messages on consumer attention and information sharing

چکیده

1- مقدمه

2- چارچوب نظری

3- فرضیه سازی

4- متدولوژی

5- آنالیز و تحلیل

6- نتایج

7- بحث و گفتمان

8- نتیجه گیری

منابع

چکیده

     این مسئله که آیا مثبت گرایی احساسی در پیام های شبکه های اجتماعی که از سوی برندها اعلام و پُست می شوند تأثیر یکسانی روی رفتارهای مختلف مشارکت و تعلق خاطر مصرف کننده در شبکه های اجتماعی دارد یا خیر در ادبیات تحقیقی نادیده گرفته شده است. بنابراین، اینکه آیا مثبت گرایی احساسی برندها نقش مهمی را در شکل دهی تأثیر هیجان پذیری و احساساتی بودن پیام ایفا می کند یا خیر نامشخص است. به منظور پرداختن به این خلاء، نویسندگان مدلی از تأثیر مثبت گرایی احساسی پیام های شبکه های اجتماعی منتشر شده توسط برندها روی مشارکت فردی مصرف کننده ها و رفتارهای مشارکت تعاملی و متقابل را تهیه و آزمایش می کنند. این مؤلفان به بررسی این مسئله نیز می پردازند که آیا مثبت گرایی احساسی برند با مثبت گرایی احساسی پیام در ایجاد این واکنش ها مرتبط است یا خیر و این ارتباط به چه نحو است. براساس نمونه ای متشکل از 62255 پیام پست شده در توییتر توسط برندها نویسندگان در کل به این مسئله پی می برند که مثبت گرایی احساسی از لحاظ برانگیختن مشارکت فردی (لایک ها) در برابر مشارکت تعاملی و متقابل (بازنشر توییت) تأثیر معکوس دارد. مثبت گرایی احساسی برند ارتباط بین مثبت گرایی پیام و هر دونوع عکس العمل کاربر را به طور منفی تعدیل می کند. 

چارچوب نظری

     چارچوب نظری ما به بخش های زیر تقسیم بندی می شود: هیجان پذیری در توییت، مشارکت و تعامل مشتری در توییتر و انگیزه برای به اشتراک گذاری اطلاعات. در بخش مشارکت و تعامل مشتری، ما توضیح می دهیم که چطور لایک ها و بازنشر توییتها توجه مصرف کننده و به اشتراک گذاری اطلاعات را منعکس می کنند. انگیزه برای به اشتراک گذاری اطلاعات دلایل اساسی اینکه چرا افراد اطلاعات را به اشتراک می گذارند را توضیح می دهد. هرچند ما این انگیزه ها را نمی سنجیم، اما از این انگیزه ها برای جهت دهی به مسیر خود در راستای تدوین فرضیات خودمان استفاده می کنیم که چرا و چطور هیجان پذیری در توییت های برندها به اشتراک گذاری توسط مصرف کننده را تحت تأثیر قرار می دهد.

بیان و درک احساسات

     اگر بخواهیم نکته سنج تر باشیم، عاطفه و هیجان احساس یا شور و هیجانی است که به صورت فرآیندی در بدن انسان صورت می گیرد (رابرت، 1988). با این حال، تعریف کامل تر آن نه فقط فرآیند در افراد را درنظر می گیرد بلکه بیان آن را نیز مدنظر قرار می دهد. این تعریف جامع و گسترده تر امکان تفسیر طبیعی تر احساسات و هیجانات در متون را فراهم می کند. در بستر شبکه های اجتماعی، تحقیق نشان می دهد که افراد می توانند از طریق نشانه ها و اشارات مثل کلمات احساسی و نشانگرهای زبانی، و همچنین نشانه های فرازبانی مثل شکلک ها (مثل استیکرها) احساس و هیجان خود را منتقل و درک کنند (استیگلیتز و دانگ شوان، 2013). در اینجا متمایز کردن نشانه های مؤثر و کارآمد صریح (مستقیم تر) و ضمنی (غیرمستقیم تر و مبهم تر) به هنگام ارزیابی محتوای نوشته شده اهمیت دارد. درحالیکه زبان احساسی ضمنی به اجزا و عناصر مبهم مثبت یا منفی اشاره می کند (این خبر خوبی است)، زبان احساسی صریح و آنچه که ما به عنوان هیجان پذیری به آن اشاره می کنیم به این مسئله مربوط می شود که آیا احساسات و هیجانات در پیام صراحتا بیان شده اند یا خیر (ما از این مسئله بسیار خوشحال و شادمانیم).

     دو مورد از مهمترین مشخصات و ویژگی های احساسات و هیجانات در ادبیات تحقیقی ارزش و بار عاطفی و شدت هستند (ماوس و رابینسون، 2009). این براساس مدل مدور ترکیبی احساس است که توسط راسل (1980) مطرح شده، که در این مدل ارزش و بار عاطفی (برای نمونه، حس لذت و خوشحالی) و برانگیختگی (برای نمونه، به فعالیت درآوردن و تحریک) در صفحه ای درون یک دایره ترکیبی احساسی از احساسات و بازتاب عواطف نشان داده می شوند. در این مدل دوبُعدی (APA، 2020)، ارزش و بارعاطفی به عنوان بُعد اصلی احساس درنظر گرفته می شود، و از آنجایی که کانون تمرکز ما در کار خودمان روی سطوح بالاتری (به جای حدوسط) ارزش و بارعاطفی می باشد ما به این مسئله به صورت مثبت گرایی احساسی نگاه می کنیم. احساسات و هیجانات مجزا و متفاوت، مثل خوشحالی، غمگینی، حیرت و تعجب، خشم و عصبانیت، ترس، نفرت، و سردرگمی از لحاظ ارزش و بارعاطفی می توانند مثبت یا منفی بوده و از لحاظ شدت زیاد یا کم باشند. از لحاظ نظری، احساسات مثبت و منفی را می توان در یک پیام واحد بیان کرد (هایمباخ و هینز، 2016) و افراد می توانند هم زمان احساسات مثبت و منفی را باهم تجربه کنند (میاموتو، اوچیدا، و السورث، 2010). با این حال، احساسات منفی منتقل شده (یا احساس شده) در مقایسه با احساسات مثبت می توانند از لحاظ شدت ضعیفتر (یا قوی تر) باشند. در یک چنین موردی، ارزش و بارعاطفی کلی احساسات بیان شده یا احساس شده مثبت (منفی) می باشد (میاموتو، اوچیدا، و السورث، 2010).

ارتباط بین استفاده از رسانه های اجتماعی، ساختار شخصیت و بروز افسردگی

Associations between social media use, personality structure, and development of depression

چکیده

1 روش

2 نتایج

3 بحث

4 محدودیتها

5 نتیجه گیری

منابع

چکیده

     پیش زمینه: در حالیکه مطالعات طولی تداعی بین توسعه افسردگی و استفاده از رسانه های اجتماعی را نشان داده اند، اما معلوم نیست که آیا این تداعی ها در بین افرادی با ویژگیهای شخصیتی مختلف متفاوتند یا خیر.
روشها: داده ها از یک نمونه ملی شامل 978 نفر در رده سنی 18 تا 30 سال به دست آمدند. معیارهای مورد استفاده در آن عبارتند از مقیاس 10 گویه ای پنج عامل بزرگ برای ارزیابی شخصیت، پرسشنامه سلامت بیمار برای ارزیابی افسردگی، و استفاده خود گزارش شده از 10 پلتفرم برتر رسانه های اجتماعی. رگرسیون لجستیک، تداعی های بین هر یک از ویژگیهای شخصیتی ( با وجدانی، گشودگی به تجربه، توافق پذیری، برون‌گرایی، و روان رنجوری)، استفاده از رسانه‌های اجتماعی و توسعه افسردگی را طی 6 ماه مشخص کرد.
یافته ها: در تحلیلهای چند متغیره که با توجه به همه متغیرهای کمکی تعدیل شده بود، احتمال بروز افسردگی در افراد دارای توافق پذیری بالا در مقایسه با افرادی با توافق پذیری پایین، 49% کمتر بود (OR=0.51, 95% CI=0.33, 0.80). افرادی که سطح روان رنجوری بالایی داشتند در مقایسه با آنهایی که روان رنجوری پایینی داشتند دو برابر بیشتر احتمال ابتلا به افسردگی را نشان دادند (OR=2.46, 95% CI=1.57, 3.87).. در مورد هر ویژگی شخصیتی، افزایش استفاده از رسانه های اجتماعی ارتباط معنی داری با بروز افسردگی داشت. عبارات تعاملی نشان دادتد که تداعی های بین استفاده از رسانه های اجتماعی و توسعه افسردگی هیچ تفاوتی را با توجه به هر یک از ویژگیهای شخصیتی، نشان ندادند.
محدودیتها: از آنجاییکه ما افرادی در رده سنی 18 تا 30 سال را ارزیابی کرده ایم، نمی توانیم نتایج آن را به سایر گروه های سنی تعمیم دهیم.
نتیجه گیری: این حقیقت که روان رنجوری و توافق پذیری، خطرات مختلفی را در رابطه با بروز افسردگی به همراه دارد، شاید بتواند در هدف قرار دادن جمعیتهای پرمخاطره به پزشکان کمک کند. از آنجاییکه استفاده از رسانه های اجتماعی در مورد همه ویژگیهای شخصیتی بشدت با توسعه افسردگی مرتبط بود، شاید مفید باشد که مداخلات بطور کلی کاهش استفاده از رسانه های اجتماعی را صرف نظر از نوع شخصیت هدف قرار دهند.

روش
طرح پژوهشی، روشها و شرکت کنندگان
     جذب و پذیرش شرکت کنندگان با استفاده از سرویس نمونه گیری کوالتریکس از مارس تا سپتامبر سال 2018 انجام شد. این شرکت کنندگان دو بار مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفتند، یک بار در ابتدای مطالعه و بار دیگر حدود 6 ماه بعد. تحقیقات پیشین انجام شده در رابطه با افسردگی، و همچنین سایر وضعیتهای مرتبط با سلامت روان، عموما از بازه های زمانی مشابهی استفاده کرده اند (به عنوان مثال، Angstman و همکاران، 2012؛ Blomdahl و همکاران، 2021؛ Craske و همکاران، 2019). بررسی افسردگی پس از 6 ماه به لحاظ بالینی مورد تایید قرار گرفت. برای مثال، CMS (مراکز خدمات بیمه پزشکی سالمندان و بهداشت مستمندان) در سیستم پرداخت تشویقی مبتنی بر شایستگی (MIPS) خود مشخص کرد که لازم است عواقب افسردگی در 6 ماه بعد مورد بررسی قرار گیرد (مراکز خدمات بیمه پزشکی سالمندان و بهداشت مستمندان 2019). میانگین دقیق و انحراف معیار آنها به ترتیب 170 روز (5.7 ماه) و 51 روز (1.7 ماه) بود. کوالتریکس با ارائه دهندگان پنل وب بنیاد شریک است و تخصص لازم برای جمع آوری داده های نظرسنجی از بین گروه های مختلف پاسخ دهندگان را دارد (Ibarra و همکاران، 2018). از روش نمونه گیری “شروع متعادل” برای جذب شرکت کنندگانی که از نظر سن، جنسیت، نژاد، ناحیه جغرافیایی، تحصیلات و درآمد خانواده نشاندهنده جمعیت ایالات متحده بودند استفاده شد. لازم بود که شرکت کنندگان 18 تا 30سال داشته باشند، دارای توانایی خواندن انگلیسی باشند و بتوانند پاسخ خود را با استفاده از یک رابط آنلاین ضبط کنند. امضای فرم رضایت آگاهانه لازم بود، و تحقیق توسط هیئت بررسی نهادی دانشگاه پیتزبورگ مورد تایید قرار گرفت. به شرکت کنندگان بابت وقتی که در این مطالعه گذاشته بودند، مشوقهای نقد شدنی مانند کارتهای هدیه داده شد.

معیارها
افسردگی
     افسردگی در بررسی اولیه و مطالعه پیگیری با استفاده از پرسشنامه 9 گویه ای سلامت بیمار (PHQ-9) مورد ارزیابی قرار گرفت. این پرسشنامه شامل سوالاتی در مورد احساسات و/ یا تجربیات افسردگی در 2 هفته گذشته بود، مثلا “فکر می کردید که بهتر است بمیرید یا به خود صدمه بزنید.” برای همه گویه ها، گزینه های پاسخ از “هیچ” (0) تا “همیشه” (3) بود که دو گزینه دیگر نیز در وسط اینها وجود داشت. پس از آن هر 9 پاسخ برای ایجاد مقیاسی که از 0 تا 27 متغیر بود با هم جمع بندی شدند. افسردگی با استفاده از نقطه برش 10 که قبلا تایید شده بود به دو صورت بله یا خیر (10 و بالاتر در گروه افسرده، 0-9 در گروه غیر افسرده) طبقه بندی شد (انجمن روانپزشکی آمریکا، 2013).

بررسی اهمیت فعالیت های بازاریابی رسانه های اجتماعی برندها: تحلیل اعتدالی

Do brands’ social media marketing activities matter? A moderation analysis

چکیده
۱ مقدمه
2 بررسی ادبیات
2.1 SMMA
2.2 تجربه برند
3 مدل مفهومی و فرضیه های مطالعه
3.1 SMMA و تجربه برند
3.2 SMMA و نگرش نسبت به برند
3.3 SMMA و قصد خرید
3.4 اثرات تعدیل کننده مشارکت مشتری
3.5 اثرات تعدیل کننده نسل مصرف کننده (نسل هزاره جدید / نسل های دیگر)
۴ روش شناسی
4.1 نمونه و گردآوری داده ها
4.2 معیارها
۵ نتایج و تجزیه و تحلیل
5.1 مدل اندازه گیری
5.2 آزمون فرضیه: مدل ساختاری
6 بحث و نتیجه گیری
6.1 دستاوردهای نظری
6.2 پیامدهای عملی
6.3 محدودیت ها و احتمالات تحقیقات بعدی
فهرست منابع

چکیده

با توجه به علاقه فزاینده به نقش فعالیت های بازاریابی رسانه های اجتماعی (SMMA) برند در فراهم آوردن تجربیات بهتر، مطالعه حاضر به بررسی روابط میان SMMA، تجربه برند، قصد خرید و نگرش نسبت به برنـــد می پردازد. همچنین این مطالعه نسل مشتری (نسل هزاره جدید در برابر نسل های دیگر) و سطح مشارکت مشتری (زیاد در برابر کم) را به عنوان تعدیل کنندگان پیوند SMMA – تجربه برند مورد ارزیابی قرار می دهد. 413 پاسخ از افرادی که یک برند را در رسانه های اجتماعی دنبال می کردند گردآوری شد و از مدلسازی معادلات ساختاری در راستای اهداف تحلیل مزبور استفاده گردید. نتایج نشان دهنده نقش اساسی SMMA در هدایت تجربه برند، قصد خرید و نگرش نسبت به برند است. همچنین نتایج تایید می کند که پیوند SMMA – تجربه برند در بین نسل مصرف کنندگان (نسل هزاره جدید در برابر نسل های دیگر) و سطح مشارکت مشتری و (زیاد در برابر کم) با توجه به SMMA برند تغییر می کند. این نتایج به بازاریابان در درک نقش نسل مصرف کنندگان و سطح مشارکت آن ها در قبال رابطه SMMA – تجربه برند کمک می کند. این مطالعه با پیامدها، محدودیت ها و مسیرهای تحقیقاتی آتی خاتمه می یابد.

۱ مقدمه

در چند سال گذشته، خوشبینی و شور و شوق بسیاری پیرامون اهمیت محوری رسانه های اجتماعی را به عنوان یکی از بسترهای مجازی پیشرو برای تعامل با مصرف کنندگان شکل گرفته است (اپل و همکاران، ۲۰۲۰؛ دیوایودی و همکاران، ۲۰۲۰؛ نایسن و اوردانینی، ۲۰۲۰). این پیشرفت بنیادین باعث می شود بازاریابان به حفظ موثر روابط معنادار مشتری – برند پرداخته و گزاره های ارزشی را در این بستر بیان کنند (کارلسون و همکاران، ۲۰۱۹). رسانه های اجتماعی به عنوان ابزار بازاریابی، روش موثری را برای بهبود ارزش برند از طریق تبادل آنلاین اطلاعات و ایده ها در میان افراد / مشتریان ارائه می نمایند (کیم و کو، ۲۰۱۲). با توجه به این ارتباط روزافزون بازاریابی رسانه های اجتماعی، بررسی نقش فعالیت های بازاریابی رسانه های اجتماعی (SMMA) برند در شکل دهی واکنش های مصرف کننده ضروری می باشد (الالوان و همکاران، ۲۰۱۷؛ کیم و کو، ۲۰۱۲).

6.3 محدودیت ها و احتمالات تحقیقات بعدی

این تحقیق محدودیت های خاصی دارد. نخست آنکه، ما از تکنیک نمونه برداری غیرتصادفی استفاده نمودیم که تعمیم پذیری را مساله دار می نماید. با این حال، کاربرد نمونه گیری غیرتصادفی در ادبیات SMMA متداول است (کیم و کو، 2012). لذا انجام مطالعات بیشتر با طرح تحقیقاتی که محدودیت نمونه برداری را به حداقل برساند، پیشنهاد می گردد. در ثانی، مطالعه حاضر نسل مشتریان را به زیرگروه های نسل هزاره جدید و نسل های دیگر بر اساس ارتباط و سودمندی آن دسته بندی نمود (هان و کیم، 2020). طبقه بندی پاسخ دهندگان به نسل X در مقابل نسل هزاره جدید و یا نسل هزاره جدید در برابر زیرگروه نسل سده اخیر برای بررسی روابط مورد بحث کنونی می تواند جالب باشد. ثالثاً، این مطالعه به ارزیابی مشارکت مشتری به عنوان یک تعدیل کننده پرداخت؛ مطالعات بعدی می توانند

Abstract

Considering the increased interest in the role that a brand’s social media marketing activities (SMMA) play in providing better experiences, the current study examines associations among SMMA, brand experience, purchase intention, and attitude towards the brand. This study also assesses the customer generation (Millennials vs. Non-Millenials) and customer engagement level (high vs. low) as moderators in the SMMA-brand experience link. 413 responses were collected from individuals who follow a brand on social media and employed structural equation modelling for the analysis purpose. The results suggest an essential role of SMMA in driving brand experience, purchase intention, and attitude towards the brand. Results also establish that the SMMA-brand experience link varies across consumer generation (Millennials vs. Non-Millenials) and customer engagement level (high vs. low) with the brand’s SMMA. These results aid marketers in realizing the role of consumers’ generation and their engagement level relating to SMMA-brand experience relationship. The study concludes with implications, limitations, and future research avenues.

1 Introduction

Over the past few years, a lot of optimism and excitement surround social media’s pivotal importance as one of the leading virtual platforms to interact with consumers (Appel et al., 2020; Dwivedi et al., 2020; Nijssen and Ordanini, 2020). This radical advancement forces marketers to effectively maintain meaningful customer-brand relationships and convey value propositions in this platform (Carlson et al., 2019). Social media as a means of marketing offer an effective way to improve brand value by exchanging information and ideas among individuals/customers online (Kim and Ko, 2012). With this increased relevance of social media marketing, it has become indispensable to examine the role of brands’ Social Media Marketing Activities (SMMA) in shaping consumer responses (Alalwan et al., 2017; Kim and Ko, 2012).

6.3 Limitations and further research possibilities

This research has certain limitations. First, we exercised a nonprobability sampling technique that may encompass the matter of generalizability. However, the application of non-probability sampling is predominant in SMMA literature (e.g., Kim and Ko, 2012). Further studies with a research design that minimizes the sampling limitation are, therefore, suggested. Second, the present study categorized customer generation into millennials and non-millennials sub-groups based on its relevance and usefulness (Han and Kim, 2020). It could be interesting to classify respondents into Generation X vs. Millennials or Millenials vs. Centennials sub-groups to examine relationships discussed here. Third, the study assessed customer engagement as a moderator; further studies may consider some essential social-demographic variables such as education, gender, age, etc. At last, we advocate the use of longitudinal research design in testing the given relationships.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بررسی اهمیت فعالیت های بازاریابی رسانه های اجتماعی برندها: تحلیل اعتدالی

Do brands’ social media marketing activities matter? A moderation analysis

ذهن آگاهی بعنوان یک میانجی در رابطه میان مشغولیت در رسانه های اجتماعی و افسردگی در جوانان

Mindfulness as a mediator in the relationship between social media engagement and depression in young adults

چکیده
1 روش
1-1 شرکت کنندگان
1-2 سازوکارها و اندازه گیریها
1-3 ذهن آگاهی
1-4 مشغولیت به فضای مجازی
1-5 افسردگی
2 نتایج
3 بحث
4 محدودیتها و پژوهشهای آتی
بیانیه مشارکت نویسندگان
منابع

چکیده

مشغولیت به رسانه های اجتماعی بطور ناسازگاری با افسردگی پیوند خورده است و بررسی وجود ارتباط بین محرکهای خاص مشغولیت با افسردگی، و چیستی مکانیسمهای احتمالی مورد اهمیت قرار دارد. این پژوهش پنج عامل ذهن آگاهی را بعنوان میانجی های بالقوه بین مشغولیت رفتاری، عاطفی و شناختی در رسانه های اجتماعی و افسردگی بررسی نمود. به شرکت کنندگان (بین 17 تا 24 ساله) که یا در دانشگاه و یا بوسیله رسانه های اجتماعی (ردیت، فیس بوک و اینستاگرام؛ 371 N=) یافت شدند، پرسشنامه پنج عاملی ذهن آگاهی (FFMQ)، مقیاس مشغولیت در رسانه های اجتماعی برای جوانان (SMES-A) و پرسشنامه سلامت بیمار (PHQ-8) که جهت اندازه گیری افسردگیست، داده شد. وجه آگاهی در ذهن آگاهی بطور معناداری رابطه میان هر سه مؤلفه مشغولیت به رسانه های اجتماعی (رفتاری، عاطفی و شناختی) را با افسردگی میانجیگری نمود. بعلاوه، وجوه عدم قضاوت، عدم واکنش و توصیف ذهن آگاهی، بطور معناداری مؤلفه مشغولیت عاطفی و افسردگی را میانجیگری کردند. نتایج ما نشان میدهند که ذهن آگاهی یک مکانیسم مهم در ارتباط بین مشغولیت در رسانه های اجتماعی و افسردگی است. بکارگیری درمانهای مبتنی بر ذهن آگاهی (MBIs) میتواند در کمک به آموزش چگونگی مشغولیت آگاهانه و مثبت در رسانه های اجتماعی سودمند باشد.

نگرانی عمومی و عمده ای مبنی بر پیوند بین استفاده از رسانه های اجتماعی و اثرات روانشناختی منفی، بویژه افسردگی، وجود دارد (Twenge، Joiner، Rojers و Martin، 2017). اگرچه، پژوهشها تصویر پیچیده تری را نشان میدهند. برخی مطالعات همبستگی، مستقیما استفاده از رسانه های اجتماعی را به افسردگی پیوند داده اند، که شامل مطالعاتی میشوند که این الگوها را طی زمان آزموده اند (Lin و همکاران، 2016؛ Twenge و همکاران، 2017). بعلاوه، پژوهش دیگری چنین دریافت که کاهش استفاده از رسانه های اجتماعی، افسردگی را کاهش داد، که نشان دهنده یک ارتباط علت و معلولی بالقوه است (Hunt، Marx، Lipson و Young، 2018). هرچند، یک متاآنالیز که توسط Seabrook، Kern، و Richard (2016) انجام شد، نشانگر نتایج درهمی در ارتباط بین استفاده از رسانه های اجتماعی و افسردگی بود. آنان دیافتند که رابطه بین استفاده مشکل ساز از رسانه های اجتماعی و افسردگی متنوع بوده و به کیفیت تعاملهای رسانه های اجتماعی بستگی داشت. یک مطالعه دیگر که اخیرا صورت گرفته نیز هیچ رابطه ای را بین زمان استفاده از رسانه های دیجیتال و سلامتی جوانان نشان نداد (Orben و Przybylski، 2019). بعلاوه، Davila و همکاران (2012) دریافتند که بجای صرفا مقدار استفاده از رسانه های اجتماعی، کیفیت تعاملهای رسانه های اجتماعی با افسردگی مرتبط بود. بنابراین، چگونگی سپری کردن زمان در رسانه های اجتماعی، انگیزه و محرک افراد و نوع مشغولیت آنان، و ذهنیت آنان هنگام مشغول شدن با آن میتواند از استفاده کردن به تنهایی، مهمتر باشد. اینها مسائل مشخصا مهمی هستند که امروزه باید آزموده شوند چراکه استفاده از رسانه های اجتماعی بعلت پاندمی ویروس کرونا بطور چشمگیری طی سال گذشته افزایش یافته است (Singh، Dixit و Joshi، 2020؛ Singh، Singh، Mahato و Hambour، 2020).

Abstract

Social media engagement has been inconsistently linked to depression and it is important to determine whether specific motivations for engagement are linked to depression and what the mechanisms may be. This study investigated five factors of mindfulness as potential mediators between behavioral, affective, and cognitive social media engagement and depression. Participants (between 17 and 24 years old) at a university or found through social media (Reddit, Facebook, and Instagram; N = 371) were given the Five Factor Mindfulness Questionnaire (FFMQ), the Social Media Engagement Scale for Adolescents (SMES-A), and the Patient Health Questionnaire (PHQ-8), which measured depression. The awareness facet of mindfulness significantly mediated the relationship between all three social media engagement subscales (behavioral, affective, and cognitive) and depression. Additionally, there was a significant mediation between the affective engagement subscale and depression by the nonjudge, nonreact, and describe facets of mindfulness. Our results suggest that mindfulness is an important mechanism of the relationship between social media engagement and depression. The implementation of mindfulness-based interventions (MBIs) may be useful to help teach how to engage in social media mindfully and positively.

There is widespread public concern that social media use is linked to negative psychological effects, particularly depression (Twenge, Joiner, Rogers, & Martin, 2017). However, the research presents a more complex picture. Some correlational research has directly linked social media use and depression, including research that has examined these patterns over time (Lin et al., 2016; Twenge et al., 2017). Furthermore, another study found that reduced social media use decreased depression, indicating a potential causal connection (Hunt, Marx, Lipson, & Young, 2018). However, a meta-analysis by Seabrook, Kern, and Rickard (2016) revealed mixed results on the association between social media use and depression. They found that the relationship between problematic social media use and depression varied and depended on the quality of social media interactions. Another recent study showed no relationship between screen time and adolescent well-being (Orben & Przybylski, 2019). Furthermore, Davila et al. (2012) found that the quality of social media interactions was associated with depression, rather than simply quantity of social media use. Therefore, how people spend their time on social media, their motivation and type of engagement, and their mindset while engaging with it may be more important than use alone. These are particularly important issues to examine today because social media use has increased dramatically during the past year due to the coronavirus pandemic (Singh, Dixit, & Joshi, 2020; Singh, Singh, Mahato, & Hambour, 2020).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ذهن آگاهی بعنوان یک میانجی در رابطه میان مشغولیت در رسانه های اجتماعی و افسردگی در جوانان

Mindfulness as a mediator in the relationship between social media engagement and depression in young adults

مدیریت فروش اجتماعی و تعامل B2B مشتری با برند: بررسی مناسب بودن فروش مستقیم در رسانه های اجتماعی برای برند و روابط شما

Management of social selling and B2B customer-brand engagement: Is direct selling on social media good for your brand and relationships?

چکیده

1 مقدمه

2 داده و روش ها

3 نتایج

4 نتیجه گیری

5 محدودیت ها و تحقیقات آتی

منابع

چکیده

     این تحقیق به بررسی شکل گیری مشارکت در برند مشتری کسب وکار و روابط قوی شرکت- مشتری در محیط فروش اجتماعی می پردازد. این مطالعه به دلیل اهمیت روز افزون فروش اجتماعی کسب و کار به کسب و کار(B2B) انجام شد که در آن کالا و خدمات، به طور مستقیم به مشتریان کسب و کار به کسب و کار در رسانه اجتماعی فروخته می شود. برای مدلسازی ادراک و واکنش مشتری از پارادایم پاسخ-ارگانیسم- محرک استفاده شد. داده های اولیه از نمونه ای از مشتریان(n=378) جمع آوری شد که سایت های فروش اجتماعی B2B را در فیس بوک برای خدمات تجاری دنبال می کردند، خدماتی از جمله آموزش، مشاوره، خدمات حقوقی، بازاریابی دیجیتال و فناوری های اطلاعات و ارتباط(ICT). تکنیک های تحلیلی از جمله روش شناسی مرتب ساز- Q برای بررسی روایی و پایایی و ارزیابی سوگیری عدم پاسخ و مدلسازی معادلات ساختاری(SEM) استفاده شد. یافته ها نشان داد که کیفیت اطلاعات، تعامل مجازی، و پاداش ها بر مشارکت در برند مشتری کسب و کار تاثیر می گذارد که بدین ترتیب تاثیر مثبت بر قدرت رابطه مشتری- شرکت داشت. تحلیل تعدیل گر نشان داد که گرچه کیفیت سیستم تاثیر معنادار بر مشارکت در برند مشتری کسب و کار در کل نمونه نداشت، این رابطه برای مشتریان تکنولوژی معنادار بود. دستاورد مهم تحقیق بر این موضوع تاکید دارد که چگونه فروش اجتماعی به مشارکت در برند مشتری و رابطه شرکت-مشتری کمک می کند، عواملی را شناسایی می کند که در تحقیقات محدود و پراکنده موجود درباره فروش اجتماعی B2B مشاهده نشده بود. فرصت هایی برای تحقیقات نظری و تجربی جهت بسط بیشتر مطالعات در زمینه فروش اجتماعی و استفاده B2B از بازاریابی رسانه اجتماعی وجود دارد که در این مطالعه مشخص شد.

فروش اجتماعی
     به طور کلی، تجارت اجتماعی به معنای استفاده از کانال های رسانه اجتماعی(مانند فیس بوک و اینستاگرام) نه تنها به عنوان سایت های بازاریابی، بلکه به عنوان سایت های فروش مستقیم می باشد(هان و همکاران، 2018). به طور خاص تر، مشخصه تجارت اجتماعی، درک رابطه فروش به صورت یک رابطه یکطرفه یا اجتماعی ببین خریدار و فروشنده می باشد، که غالبا در همان جامعه هستند و رابطه آنها بر تصمیم خرید تاثیر می گذارد(هاندارکو، 2020؛ مولینیلو و همکاران، 2020). هان و همکاران(2018) اولین استفاده از تجارت اجتماعی را سال 2009 می داند؛ گرچه مفهوم دانشگاهی آن کمی پیش از اجرای آن بود. در مقایسه با روند کلی تجارت دیجیتال، روند تجارت اجتماعی نسبتا پایین بوده است، و پیش بینی شد تا سال 2019 سالانه 3 میلیارد دلار باشد(هان و همکاران، 2018).

     اصطلاح فروش اجتماعی غالبا برای اشاره به تجارت اجتماعی B2B به کار می رود(آنسیلیانی و همکاران، 2019). گرچه فروش اجتماعی مدرن ممکن است از سایت های رسانه اجتماعی مانند فیس بوک یا اینستاگرام استفاده کند، در اواخر دهه 1990 پلتفرم هایی مانند علی بابا از پارادایم فروش اجتماعی استفاده می کردند تا آغاز روابط بین خریداران و فروشندگان B2B را تشویق کنند(وان آلستین و پارکر، 2017). بنابراین، فروش اجتماعی پدیده جدیدی نیست، بلکه پدیده ای است که در مطالعات، کمتر بررسی شده است.

     در اینجا، تجارت اجتماعی B2B به کسب و کارهایی اشاره دارد که در پلتفرم های اجتماعی فروششان را انجام می دهند(مانند فیس بوک، یا پلتفرم های فروش اجتماعی اختصاصی)، و بازار هدف آنها سایر کسب و کار ها است تا مصرف کنندگان نهایی. این امر یک تمایز مهم محسوب می شود، زیرا، شاید جای تعجب ندارد که، مطالعات تطبیقی نشان داده اند که مصرف کنندگان B2B و B2C واکنش متفاوتی به فعالیت های بازاریابی رسانه اجتماعی دارند(اینکوا و همکاران، 2019). به طور خاص، مشتریان کسب و کار، رسانه اجتماعی را یک کانال ارتباطی کمتر اثربخش و مهم برای ایجاد رابطه می دانند. ممکن است در میان خود تامین کننده نیز مقاومت سازمانی برای فروش اجتماعی وجود داشته باشد(اشمیت و همکاران، 2021). اشمیت و همکاران(2021) بیان نمودند که فروش اجتماعی غالبا توسط خود فروشندگان در سازمان ها به صورت پایین به بالا انجام می شود، تا اینکه یک استراتژی فروش بالا به پایین باشد. مقاومت می تواند حاصلِ مدیران و تیم فروش باشد، یعنی تلاش برای تحمیل فروش اجتماعی در سازمان فروش می تواند منجر به حتی مقاومت بیشتر شود(اشمیت و همکاران، 2021). بنابراین، از منظر مشتری و تامین کننده، فروش اجتماعی هنوز یک روش اصلی به شمار نمی رود و ممکن است با مقاومت قابل توجهی مواجه شود. علاوه بر این، ممکن است به صورت تدریجی اجرا شود، و برخی فروشندگان از تاکتیک های فروش اجتماعی استفاده و دیگر فروشندگان از آنها اجتناب کنند.

تفسیر اثر برون گرایی و روان رنجوری بر اعتیاد به رسانه های اجتماعی بین دانشجویان دانشگاه پاکستان: یک مدل میانجی و تعدیل شده

Interpreting the impact of extraversion and neuroticism on social media addiction among university students of Pakistan: A mediated and moderated model

چکیده

1 مقدمه

2 مرور مطالعات گذشته

3 روش

4 تجزیه و تحلیل داده ها و نتایج

5 بحث

6 محدودیت ها

7 نتیجه گیری

ضمیمه A

منابع

چکیده
     این مطالعه با هدف بررسی ارتباط میان دو صفت شخصیتی مهم(برونگرایی و روان رنجوری) و اعتیاد به شبکه های اجتماعی(SMA) از طریق استفاده از شبکه های اجتماعی(SMU) با در نظرگرفتن نقش میانجی مهم میزان رضایت از زندگی، انجام شده است. ما داده های این پژوهش را از طریق نظرسنجی الکترونیکی، از میان 623 دانشجو در کشور پاکستان جمع آوری کردیم. به منظور ارزیابی مدل معرفی شده، از نرم افزار SmartPLS، برای انجام آنالیز و تحلیل-های مدل‌سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM)، استفاده شد. نتایج حاکی از ارتباط مستقیم و معناداری میان برونگرایی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی بودند و این در حالی است که استفاده از شبکه های اجتماعی تا حدی واسطه این ارتباط می باشد. با این وجود، ارتباط مستقیم و قابل توجهی میان روان رنجوری و اعتیاد به شبکه های اجتماعی مشاهده نشد اما این رابطه به واسطه استفاده از شبکه های اجتماعی کاملا برقرار شد. به علاوه، مولفه رضایت از زندگی هیچ تاثیر واسطه ای بر رابطه میان برونگرایی، روان رنجوری، و اعتیاد به شبکه های اجتماعی نشان نداد. نتایج ما مطالعات گذشته را تکمیل می کند که نشان دادند میزان و شدت استفاده از رسانه های اجتماعی به هر منظوری منجر به اعتیاد به رسانه های اجتماعی می شود; رضایت از زندگی هیچ نقشی در اعتیاد به شبکه های اجتماعی ایفا نمی کند. محدودیت ها و سمت و سو های پژوهش های آینده نیز مورد بحث قرار گرفت.

2 مرور مطالعات گذشته
2-1- ویژگی های شخصیتی و اعتیاد به شبکه های اجتماعی
     یکی از پرکاربردترین مدل ها، مدل شخصیت پنج عاملی است(Judge et al., 1999). این مدل تلاش می کند تا ویژگی های مرتبط با ساختار شخصیتی را مشخص کند. پنج ویژگی شخصیتی عبارتند از: پذیرای تجربه های جدید بودن، وظیفه شناسی، برونگرایی، سازگاری و روان رنجوری(McCrae & Costa, 1987). مدل شخصیت پنج عاملی متغیری است که برای تشریح و توصیف اعتیاد به شبکه های اجتماعی(SMA)، طراحی شده است(Dalvi-Esfahani et al., 2019). SMA می تواند به صورت “وابستگی مفرط و بیش از اندازه به شبکه های اجتماعی” تعریف شود (Przepiorka & Blachnio, 2016) در حالی که شخص متوجه اثرات نامطلوب آن بر زندگی خود نمی شود (Ryan et al., 2014). ادبیات گذشته درباره شبکه های اجتماعی نشان می دهد که چندین اصطلاح مختلف به عنوان اصطلاحات قابل تعویض استفاده شده است، مانند SMA مربوط به سایت های شبکه های اجتماعی(SNSs) خاص یعنی فیسبوک و توییتر یا هر شبکه اجتماعی دیگر(Andreassen et al., 2016; B´ anyai et al., 2017) ، اختلال رسانه های اجتماعی (Van den Eijnden et al., 2016) ، وابستگی به رسانه های اجتماعی (Lee & Choi, 2018) ، و استفاده مشکل ساز از رسانه های اجتماعی (Montag et al., 2021; Wartberg et al., 2020). علیرغم وجود داشتن اصطلاحات بسیار، از این پس، ما فقط عبارت SMA را بکار می بریم.

     نگرانی ها برای ویژگی های شخصیتی مختلف و اعتیاد به شبکه های اجتماعی مبتنی بر مطالعات گذشته است. به عنوان مثال، برخی مطالعات ویژگی های شخصیتی مختلف و نقش آن ها در اعتیاد پیدا کردن به شبکه های اجتماعی را بررسی کرده اند(Błachnio et al., 2017; Kuss, Griffiths, et al., 2013; Kuss, Van Rooij, et al., 2013; Tang et al., 2016). ادبیات گسترده پیرامون این موضوع نشان داده است که ویژگی‌های شخصیتی متفاوت مانند سازگاری، دانش و آگاهی، و پذیرای تجربه های جدید بودن پیش‌بینی‌کننده‌های منفی SMA هستند(Andreassen et al., 2013; Przepiorka & Blachnio, 2016; Tang et al., 2016). علاوه بر این، هاوی و همکاران (2019) دریافتند که وظیفه شناسی، سازگاری، و پذیرای تجربیات جدید بودن، نه تنها پیش بینی کننده های منفی SMA، بلکه به دلیل ذات محافظ این صفات شخصیتی، پیش بینی کننده های منفی اعتیاد به اینترنت نیز هستند(Andreassen et al., 2013). از آنجایی که این سه ویژگی شخصیتی برای نویسندگان اهمیت خاصی نداشت. نویسندگان تنها برونگرایی و روان رنجوری را مورد مطالعه و بررسی قرار دادند، به دلیل این که فرض بر این است که این ویژگی ها، پیش بینی کننده های مثبت اعتیاد به شبکه های اجتماعی و اینترنت هستند. در پژوهش انجام شده توسط وانگ و همکاران(2015) در گذشته، مشاهده شد که این دو ویژگی پیش بینی کننده های مثبت اعتیاد به شبکه های اجتماعی هستند. از این رو، در پژوهش اخیر مارنگو و همکاران (2020)، مشخص شد که زیاد انجام دادن فعالیت های آنلاین شدیدا به خطر اعتیاد به شبکه های اجتماعی و بازی های ویدیوئی مرتبط است(Abbasi, Rehman, et al., 2021). به علاوه، مشخص شده است که افراد برونگرا به منظور آپلود عکس ها، دریافت بازخورد مثبت و لایک به شدت درگیر استفاده از شبکه های اجتماعی(SMU) شده، و همین مسئله منشا اصلی اعتیاد به شبکه های اجتماعی برای این افراد است(Kim & Chock, 2017). اگرچه، مطالعات گذشته نتایج متناقضی را برای برونگرایی و SMA گزارش کردند، اما این در حالی است که روان رنجوری رابطه مستقیمی با SMA نشان داده است(e.g. Blackwell et al., 2017; Burrow & Rainone, 2017; Marino et al., 2016).

رسانه های اجتماعی برای برنامه ریزی مشارکتی: نوع شناسی عملکردها و چالش های پشتیبان

Social media for collaborative planning: A typology of support functions and challenges

چکیده
مقدمه
مناقشات پیرامون برنامه ریزی مشارکتی
عملکردها (وظایف) پشتیبانی رسانه های اجتماعی
چالش ها
بحث و نتیجه گیری
منابع

چکیده

     در سالهای اخیر، استفاده گسترده از رسانه های اجتماعی به طور فزاینده ای شیوه ی برنامه ریزی و سیاست گذاری را تحت تاثیر قرار داده است. اگرچه تعداد رو به رشدی از مقالات تاثیر رسانه ‌های اجتماعی بر حاکمیت و برنامه‌ریزی شهری را بررسی می‌کنند، کمبود درک نظری در زمینه ی میزان گستره ی پشتیبانی رسانه‌های اجتماعی از برنامه‌ریزی مشارکتی، وجود دارد. این مطالعه یک نوع شناسی از عملکردها و وظایف پشتیبانی رسانه های اجتماعی را شناسایی می کند: به اشتراک گذاشتن اطلاعات به جریان های اطلاعاتی یک-طرفه از دولت به شهروندان یا از افراد و سازمان ها به مخاطبان گسترده بصورت هوشیار و بلادرنگ اشاره دارد؛ شبکه‌ سازی اجتماعی در مورد شبکه ‌سازی افراد و سازمانها، حتی شاید عبور از مرزهای جغرافیایی برای اقدام های جمعی است؛ مشارکت شهروندی به میزان های مختلف قدرت شهروندی ربط دارد که ممکن است بوسیله ی رسانه های اجتماعی ارتقا یابد؛ و ارتباطات متنوع می باشد که با خود-ارتباطی چندوجهی، تعاملی و انبوه در حوزه های عمومی آنلاین مختلف مشخصه یابی می شود. این وظایف پشتیبانی می تواند برای کمک به مراحل و مقیاس های مختلف برنامه ریزی مشارکتی به کار گرفته شود. با این وجود، چالش های بالقوه متعددی در استفاده از رسانه‌های اجتماعی در برنامه‌ریزی شهری وجود دارد، از جمله سوگیری جمعیت، نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی، اعتبار اطلاعات، (خود)سانسوری، و قطبی سازی افکار. ادغام و یکپارچه سازی رسانه های اجتماعی، ابزارهای دیجیتال و روش های مشارکت سنتی می تواند در پشتیبانی از فرآیندهای برنامه ریزی همه شمول تر کمک کننده باشد.

مناقشات پیرامون برنامه ریزی مشارکتی
     یک چرخش ارتباطاتی در برنامه ریزی شهری در کشورهای غربی به ویژه در زمینه بازآفرینی شهری و حفاظت محیط زیست از دهه 1980 اتفاق افتاده است (Healey, 1997). Innes(2018) و Booher یک نظریه ی عقلانیت مشارکتی را ارایه می کنند که شامل سه شرط، یعنی تنوع علایق، وابستگی متقابل علایق و گفتگوی معتبر می باشد. این شرایط تا حد زیادی با ایده های هابرماس در مورد عقلانیت ارتباطی مرتبط است در مورد اینکه نیاز است تا همه دیدگاه ها و شرایط گفتاری ایده آل گنجانده شود. بنابراین، در رویکرد ارتباطاتی به برنامه‌ریزی مشارکتی فرض بر این است که شرکت ‌کنندگان به طور مساوی حق سؤال کردن، اعتراض و پیشنهاد دادن دارند و نیز بحث‌ های صمیمانه، قابل درک و دقیق (ارتباطات عقلانی) در حوزه عمومی وجود دارند (Innes & Booher, 2015). مزایای فرض یک رویکرد ارتباطاتی با هدف حل وفصل تعارض بسیار چشمگیر است، به طور مثال تقویت مداخله ی بیشتر ذینفعان در فرآیندهای تصمیم گیری و ممکن کردن تغییر شکل روابط متخصص-شهروند (Gualini & Bianchi, 2015). مهمتر اینکه، راهکارهای برنامه‌ ریزی مشارکتی، نقش مهم شهروندان را بعنوان کنش گرانی که به استدلال‌ها کمک می‌کنند و جامعه مدنی را بعنوان وسیله ‌ای برای اعمال فشار بر دولت تا پاسخگوتر اقدام کند، تعریف می‌ نماید (B¨acklund & M¨antysaloB¨acklund & M¨antysalo, 2010; Watson, 2011). آنها اغلب در سطح محله ای توسعه پیدا می کنند، که در آنجا ارتباط چهره به چهره ظهور خیال های مشترک را ممکن می سازد. با این حال، رویکرد ارتباطی به برنامه ریزی مشارکتی به دلیل نادیده گرفتن روابط قدرت در فرآیندهای اجماع خواهانه و “عقلانیت های متعارض” در زمینه تفاوت های اجتماعی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است (Brand & Gaffikin, 2007; Huxley & Yiftachel, 2000; Watson, 2003). همچنین به دلیل نادیده گرفتن زمینه هایی که ممکن است مانع تحقق کیفیت های مشارکتی شود، مورد انتقاد قرار گرفته است (Calderon & Westin, 2021).

     بنابراین، بعضی از محققان و دانشمندان کمک و نقش احتمالی مجادله (آگونیسم) (به جای عقلانیت ارتباطاتی) را در برنامه ریزی مشارکتی بررسی کرده اند (مانند Brand & Gaffikin, 2007; Boonstra & Boelens, 2011; Mouat et al., 2013). اگرچه برخی از محققان به برنامه ریزی مجادله ای یا آگونیستی به عنوان یک پارادایم یا الگوی برنامه ریزی جدید می نگرند (مانند B¨acklund & M¨antysalo, 2010; Kühn, 2021)، چگونگی توسعه دادن آگونیسم در برنامه ریزی به یک نظریه برنامه ریزی عملی موضوع مورد بحث است. رویکرد آگونیستی بر پایه ی مفهوم سیاسی پلورالیسم آگونیستی است که پایداری درگیری و تعارض ‌ها را تصدیق می‌کند و آن را بعنوان یک امر ضروری برای عملکرد سیاستمداران دموکراتیک در نظر می گیرد که خصومت (آنتاگونیسم) را به آگونیسم (مجادله) تبدیل می‌کند که در آن مخالفان نه دشمن، بلکه فقط مخالف هستند (Mouffe, 2013). تفاوت بین رویکردهای ارتباطی و آگونیستی می تواند با فرم های متمایز حوزه های عمومی برای ارتباطات انعکاس داده شود.