بررسی تاثیر آموزشی کتاب های درسی انگلیسی تجاری بر آموزش مهارت های تفکر انتقادی

Evaluation of pedagogical impact of Business English textbooks on teaching critical thinking skills

چکیده

1 مقدمه

2 چهارچوب فرآیند دانش یا KP

3 مطالعه های ارزشیابی کتاب درسی انگلیسی تجاری

4 روش شناسی

5 بحث و نتیجه گیری

6 نتیجه گیری و پیشنهادات

اعلامیه ها

بیانیه تأمین مالی

بیانیه در دسترس بودن داده ها

بیانیه اعلام منافع

اطلاعات تکمیلی

قدردانی و سپاس گزاری ها

منابع

چکیده

یکی از هدف های دوره های کارشناسی زبان انگلیسی تجاری، آموزش تفکر انتقادی می باشد. ولی این هدف به خاطر اختلاف نظر درباره نحوه آموزش این مهارت ها، با مانع مواجه شده است. خیلی از کتاب های درسی به مهارت های تفکر انتقادی به میزان کافی توجه نمی کنند. هنوز معلوم نیست که کتاب های درسی در حال حاضر، چقدر در کمک به معلم ها در آموزش این مهارت ها اثرگذار می باشند. در این مقاله، به گزارش مطالعه ای می پردازیم که از چهارچوب فرآیند دانش برای ارزیابی کیفی و کمی پنج کتاب درسی در سری یا مجموعه بازار اصلی و رهبر استفاده می کند. وجود چهار فرآیند دانش در کتاب های درسی بررسی می شود تا متوجه این موضوع شویم که توزیع این مدل از فرآیند ها در آموزش های مهارت های تفکر انتقادی به چه میزانی مؤثر واقع می شوند. گرچه، چهار فرآیند دانش در کتاب های درسی، قابل مشاهده هستند ولی وجود نداشتن تعادل بین فرآیندهای فرعی منجر به کمبود پشتیبانی آموزشی برای آموزش مهارت های تفکر انتقادی می شود. پس توصیه می شود که توسعه دهندگان کتاب های درسی و معلم ها برای کمک به آموزش مهارت های تفکر انتقادی، دنباله ای از وظیفه های پشتیبانی آموزشی را طراحی کنند.

2 چهارچوب فرآیند دانش یا KP
تفکر انتقادی به ارزیابی تحلیل و ترکیب اطلاعات مربوطه برای تصمیم گیری اشاره می کند(Ennis, 1993; Ghanizadeh, 2017; Putra et al., 2021). این مورد شامل مهارت هایی می شود مثل “تجزیه و تحلیل استدلال ها، ادعاها یا شواهد؛ قضاوت یا ارزیابی استدلال ها، تصمیم گیری یا حل مشکل؛ نتیجه گیری با بهره گیری از انواع الگوهای استدلال استاندارد مثل استقراء و استنتاج کردن؛ پیش بینی، استدلال کردن شفاهی، تفسیر و توضیح دادن، شناسایی مفروضات، تعریف اصطلاحات و پرسیدن سؤال برای روشن سازی”( Davies, 2014, cited in Karapetian, 2020, p. 718). مهارت های مربوط به تفکر انتقادی را می توانیم با تشویق فراگیران به سمت “بازجویی و جذب ایده ها، گفتمان ها و دیدگاه هایی که متن ها منتقل می کنند”، توسعه داد (Rowland, 2015, pp. 261–262). یکی از رویکردهای توسعه مهارت های تفکر انتقادی، تعلیم و تربیت چند سوادی می باشد که “درک انتقادی و فرهنگی از زبان، سواد و ارتباطات” را پروش می دهد (Kern, 2000, p. 134).

چهارچوب KP توسط تعلیم و تربیت چند سوادی، اطلاع رسانی می شود. چهار فرآیند آن یعنی تجربه، مفهوم سازی، تجزیه و تحلیل و به کارگیری ، هرکدام را می توانیم به دو فرآیند فرعی تقسیم کنیم که در جدول 1 نشان داده شده است.

توجه کردن به این نکته مهم است که بدانید چهار فرآیند دانش نیز در نظریه هایی مثل طبقه بندی هدف های آموزشی بلوم و یادگیری تجربی کلب، شناسایی شده اند(Cope and Kalantzis, 2009; Kalantzis and Cope, 2005). برای مثال، تجربه دانسته ها که در آن یادگیرندگان هنگام کار با متون از دانش شخصی و تجربه قبلی استفاده می کنند، با فرآیند شناختی “به خاطر سپردن” در طبقه بندی اصلاح شده بلوم (Anderson et al., 2001) و مرحله تجربه ملموس در چرخه یادگیری تجربی کلب همسو می شود. Davies (2014) اشاره می کند که طبقه بندی اصلاح شده بلوم را “می توانیم برحسب پیشروی رویکرد شناختی به تفکر انتقادی نگاه کنیم” (P.53). چنین مقایسه هایی شواهد بیشتری را برای توجیه این دیدگاه ارائه می کنند که هر زیر فرآیند و کل چهارچوب KP، اثر آموزشی مهمی بر روی آموزش تفکر انتقادی دارند.

دسترسی به برنامه تحصیلی؛ تجارب یادگیری مبتنی بر دانشگاه از دانشجویان فیزیوتراپی با اختلال بینایی

Accessing the curriculum; university based learning experiences of visually impaired physiotherapy students

چکیده
1- مقدمه
2- روش
3- جمع آوری داده ها
4- یافته ها
5- عواملی که باعث ایجاد موانع در یادگیری مبتنی بر دانشگاه می شوند
1-5 فاکتورهای محیطی
2-5 رفتارهای غیرقابل حمایت
3-5 ایجاد موانع خواندن از نظر زمان و تلاش
6- عواملی که یادگیری مبتنی بر دانشگاه را در فیزیوتراپی ممکن می سازد
1-6 روابط حمایتی
2-6 ویژگی های فردی دانشجویان
6-3 استراتژی ها و سازگاری ها
7- بحث
7-1 ایجاد رویکردهای مربوط به مشارکت
7-2 کار با یکدیگر
8- نتیجه گیری

چکیده

هدف از این مطالعه، بررسی تجربیات یادگیری دانشجویان فیزیوتراپی با اختلال بینایی در انگلستان می باشد، که تمرکز ویژه آن بر موانع و امکاناتی است که در آموزش مبتنی بر دانشگاه و کلاس وجود دارد.
به دلیل وجود گروه منحصر به فرد و کوچک از شرکت کنندگان تحت اکتشاف، از طرح مطالعه کیفی چند موردی استفاده شده است.رهبران دوره از تمام دانشگاه های انگلستان که آموزش فیزیوتراپی را در سطح کارشناسی یا سطح پیش ثبت نام ارائه داده اند، به عنوان راهنما برای دسترسی به شرکت کنندگان مراجعه کردند. چهار دانشجوی فیزیوتراپی با اختلال بینایی موافقت کردند که ، هر کدام از یک موسسه متفاوت در این مطالعه شرکت کنند.
مصاحبه نیمه ساختار یافته در همان زمان استفاده شد و برای هر شرکت کننده شرایطی انتخاب شد. داده ها با استفاده از NVivo 10 ضبط و رونویسی شدند و به صورت موضوعی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند .موانع عبارت بودند از: عوامل محیطی، رفتارهای غیرمجاز و زمان و تلاش. فعال کننده ها عبارت بودند از: روابط حمایتی، ویژگی های دانشجویی، و استراتژی ها و سازگاری ها.
همه ی شرکت کنندگان با وجود آشکار شدن یک معلولیت و دسترسی و ارائه اصلاحات مناسب، موانع یادگیری را در محیط دانشگاه خود تجربه کردند. با وجود این، هنگام مواجهه با موانع، تجربیات مثبت زیادی وجود دارد که یادگیری را ممکن می سازد، به ویژه هنگامی که کارکنان و دانشجویان در یک محیط باز، پشتیبان و پیشرو با یکدیگر کار می کنند.

8- نتیجه گیری

این یافته ها وجود هر دو مورد مانع و امکان پذیری برای یادگیری فیزیوتراپی در محیط دانشگاه را نشان می دهد. این موانع، از دسترسی دانشجویان به برنامه درسی با وجود حمایت و اصلاح مناسب در اجرای برنامه، جلوگیری کرد. با این حال، برخی از روش های عالی وجود دارد که مشارکت و دسترسی به برنامه درسی را از نظر آموزش و یادگیری عملی، توسط تقویت انسان قوی و دلسوز فراهم می کند. این یافته ها از تحقیقات قبلی در مورد تجربیات دانشجویان معلول و با اختلال بینایی در دانشگاه حمایت می کند و نشان می دهد که آموزش فیزیوتراپی منحصر به فرد نیست. با وجود حرفه ای بودن فیزیوتراپی و پشتیبانی از درمانگران با اختلال بینایی ، هنوز موانعی وجود دارد که درنهایت دانشجویان برای دستیابی به اهداف آموزشی خود مجبور به کار سخت تر و طولانی تر برای دسترسی به برنامه درسی می شوند. اما اگر موانع از طریق روابط باز، مشارکتی و اصلاح مناسب قابل شناسایی و رفع باشد، دسترسی به برنامه درسی امکان پذیر می شود و مشارکت کامل در آموزش فیزیوتراپی حاصل می شود.

Abstract

The aim of this study was to explore the learning experiences of visually impaired physiotherapy students in the UK, specifically focusing on barriers and enablers faced within university and classroom based education.
A qualitative multiple case study design was used due to the unique and small group of participants under exploration. Course Leaders of all universities in the UK that offered Physiotherapy education at undergraduate or pre-registration level were approached as gatekeepers to access participants. Four visually impaired physiotherapy students consented to take part in the study, each from a different institution.
Semi-structured interviews were used at a time and setting chosen by each participant. Data were recorded and transcribed verbatim, and analysed thematically using NVivo 10. Both barriers and enablers were identified, with sub-themes within the data; the barriers were: environmental factors, unsupportive behaviours and time and effort. The enablers were: supportive relationships, student attributes, and strategies and adaptations.
All participants experienced barriers to learning within their university setting, despite having disclosed a disability and having access to and provision of reasonable adjustments. However, despite facing barriers, there were many positive experiences that enabled learning, particularly when staff and students worked together in an open, supportive, and proactive environment.

8- Conclusion

These findings show the existence of both barriers to and enablers for learning physiotherapy within the university setting. The barriers prevented students from fully participating and accessing the curriculum effectively, despite support and reasonable adjustments being put in place. However, there were some excellent practices that ensured participation and access to the curriculum in both theoretical and practical teaching and learning, reinforced by strong “human” and compassionate support. These findings support previous research into the experiences of disabled and visually impaired students in university, suggesting that physiotherapy education is not unique. Despite the physiotherapy profession being open and supportive of visually impaired therapists, there are still barriers that ultimately result in students having to work harder and longer to access the curriculum to achieve their educational goals. However, if barriers can be identified and addressed through open, collaborative relationships and reasonable adjustments, access to the curriculum can be enabled, and full participation in physiotherapy education can be achieved.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

دسترسی به برنامه تحصیلی؛ تجارب یادگیری مبتنی بر دانشگاه از دانشجویان فیزیوتراپی با اختلال بینایی

Accessing the curriculum; university based learning experiences of visually impaired physiotherapy students

بهبود کیفیت در برنامه ریزی درسی

Quality improvement in curriculum development

1- چکیده

2- دیدگاه

3- نتایج جلسات بهبود کیفیت

4- ارزیابی بهبود کیفیت

5- نتیجه گیری

چکیده

هدف: در برنامه درسی تحصیلات پزشکی، تاکید زیادی بر روی آموزش اصول ایمنی و فرایند های بهبود کیفیت به بیمار شده است. هدف از این مقاله بررسی نحوه ی درگیر شدن دانشجویان پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه Newfoundland با بهبود کیفیت در فرایند تجدید برنامه درسی است.
طراحی/روش/رویکرد: در سال تحصیلی 2013-2014، دانشکده پزشکی دانشگاه Newfoundland فرایند تجدید برنامه درسی تحصیلی پزشکی دانشجویان کارشناسی را آغاز کرد. این فرایند از طریق پیاده سازی محفل های کیفیت و سایر فعالیت های مرتبط با بهبود کیفیت، فرصتی منحصر بفرد را برای آموزش بهبود کیفیت و درگیر کردن دانشجویان در پیشرفت و توسعه مداوم برنامه درسی کارشناسی در اختیار قرار می دهد.
یافته ها: تجربه نویسندگان نشان می دهد که پیاده سازی فرایند های QI در محیط آموزش پزشکی، مخصوصا در زمان طراحی مجدد برنامه آموزش یا پیاده سازی ابتکار عمل های جدید موثر است.
اصالت/ارزش : مشارکت دانشجو در فرایند QI یک راه عالی برای آموزش مفاهیم ابتدایی QI و بهبود نتایج برنامه آموزشی است.

ارزیابی بهبود کیفیت

در حال حاضر، ما در پنجمین سال برنامه آموزشی جدید هستیم و در سال 2017 اولین گروه از دانشجویان فارغ التحصیل خواهند شد. از زمان شروع به کار در دانشکده پزشکی، با شناسایی و حل مشکلات برنامه آموزشی فرایند بهبود کیفیت تغییر کرده و تکامل یافته است. در آغاز، جلسات هر دو یا سه هفته برگذار می شدند و قطعا این تناوب در زمان اولین سال های برنامه آموزشی جدید به دلیل سیال بودن فرایند ها و تغییرات سریع لازم بود. پس از سه سال اول، جلسات بهبود کیفیت به نقطه ای رسید که در آن مسائل جدید کمتری مطرح شده و یا مشکلات بلند مدت تر که به راه حل های بلند مدت تری هم نیاز داشتند بازبینی می شدند. در نتیجه، جلسات بهبود کیفیت به طور کلی هر سه یا چهار بار در خلال هر گام، یکی در اغاز، یکی در وسط و یکی در انتهای مرحله برگذار می شوند.

Abstract

Purpose – There is a growing emphasis on teaching patient safety principles and quality improvement (QI) processes in medical education curricula. This paper aims to present how the Faculty of Medicine at Memorial University of Newfoundland engaged medical students in quality improvement during their recent curriculum renewal process.
Design/methodology/approach – In the 2013-2014 academic year, the Faculty of Medicine at Memorial University of Newfoundland launched an undergraduate medical education curriculum renewal process. This presented a unique opportunity to teach quality improvement by involving students in the ongoing development and continuous improvement of their undergraduate curriculum through the implementation of quality circles and other related QI activities.
Findings – The authors’ experience shows that implementing QI processes is beneficial in the medical education environment, particularly during times of curriculum redesign or implementation of new initiatives.
Originality/value – Student engagement and participation in the QI process is an excellent way to teach basic QI concepts and improve curriculum program outcomes.

Evolution of Quality Improvement

Currently, we are in the fifth year of the new spiral curriculum, and the first cohort of students graduated in 2017. Since they started medical school, the QI process has changed and evolved as problems in the curriculum were identified and resolved. Initially, sessions were held every two to three weeks and indeed this frequency was necessary during the first years of the new curriculum because of the fluidity of processes and the rapid changes required. After the initial three years, the QI sessions reached a point where fewer new issues were arising or longer-term issues requiring longer-term solutions were being revisited. As a result, QI sessions are taking place generally three or four times during each phase – one near the beginning, one at the midpoint and one at the end of the phase.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بهبود کیفیت در برنامه ریزی درسی

Quality improvement in curriculum development

تجزیه تحلیل برنامه درسی سبز در آموزش تکنولوژیکی

Green Curriculum Analysis in Technological Education

Abstract

With rapid industrialization and technological development, India is facing adverse affects of unsustainable pattern of production and consumption. Education for sustainable development has been widely recognized to reduce the threat of environmental degradation and resource depletion. This paper used the content analysis method to explore the extent to which green curriculum has been incorporated in engineering education. The green curriculum index suggests that Indian technological education is following vertical integration, with low emphasis on horizontal integration of green curriculum resulting into non-sustained green culture and environmental behaviour among the students. Furthermore, higher educational institutions should understand and accept the relevance of sustainable development rather than responding to the legitimate formality for creating a low- carbon and green economy.

1 Introduction

In the present era, children are disconnected from nature. They must understand the challenges of climate change, biodiversity, unsustainable production and consumption patterns. In ‘Our Common Future’, also known as Brundtland Commission Report advocated the concept of Sustainable Development (SD) as ecological preservation, economic viability and social justice (WCED, 1987). The report pointed out the significance of poverty eradication, principles of intergenerational and intra-generational equity, link between a healthy economy and healthy environment and limitations set by the carrying capacity of the environment (WCED, 1987). The notion of sustainable development was further popularized in the Rio Earth Summit where Agenda 21, Chapter 36 highlighted the role of education in meeting the needs of the present without compromising the ability of future generations to meet their needs (UNCED, 1992).

Education for Sustainable Development (ESD) was the key outcome of the Rio Earth Summit held in 1992. ESD includes key sustainable development issues like climate change, disaster risk reduction, biodiversity, poverty reduction, sustainable production and consumption. It has been seen as a major contributor towards the achievement of sustainable future through promoting awareness, developing values and influencing behaviour. ESD consequently promotes competencies like critical thinking, imagining future scenarios and making decisions in a collaborative way, particularly in professional and technical education (Mulà and Tilbury, 2009). With the progress in Education for Sustainable Development (ESD), a co-evolution of pedagogy has occurred where sustainable development is included at all levels of education through greening of the curriculum.

Greening curriculum needs genuine investment as it encourages environmental awareness as well as empowers participation in minimizing adverse environmental impacts. In 1991, Honourable Supreme Court of India mandated Environmental Education (EE) in all undergraduate programs to develop more environmentally sensitive and responsible citizens of the country. This directive has made Environmental Education (EE) compulsory in almost all undergraduate courses accounting for 85 per cent of students’ enrolment in higher education in India. In December 2002, United Nations (UN) at its 57th session proclaimed the time period between 2005 and 2014 as Decade of Education for Sustainable Development (DESD). The objective behind DESD was to integrate the principles, values and practices of sustainable development into all aspects of education and learning. Since its inception in 2005, DESD has been a catalyst to promote the agenda for change in support of education for sustainable development (ESD) in the country (Mulà and Tilbury, 2009). During the decade, a growing interest has been observed among many universities and higher educational institutions (HEI’s) in embedding sustainable development into their curricula.

مرتبط سازی برنامه آموزشی مدیریت منابع انسانی – یک راهنمای فرضی برای فعالان در این زمینه

Making HRM curriculum relevant – a hypothetical practitioners’ guide

چکیده

1- مقدمه

2- فعالیت های متداول HRM

3- قالب کاری معاصر HRM

4- رهنمود آموزش پیشنهادی برای HRM

5- پیشنهادات برای آموزش عالی

6- جمع بندی

چکیده

هدف – با وجود این که دانشکده های تجاری مباحث مدیریت منابع انسانی (HRM) را در طول دهه های گذشته آموزش داده اند، مجموعه مهارت های فارغ التحصیل های این رشته ها، مطابق با نیاز های صنعتی نمی باشد. با وجود این که تلاش هایی انجام شده است تا دوره های آموزشی HRM متناسب با نیاز های صنعتی باشد، در بیشتر موارد یک خلا بزرگ بین سوژه، ارزیابی آن و نیاز های صنعتی وجود دارد. هدف این مقاله، نشان دادن گرایش های متغیر در زمینه ی مدیریت منابع انسانی و ایده های فعلی آن می باشد که به نوعی راهنمای توسعه ی برنامه های آموزشی HRM می باشد.
روش شناسی / طراحی / خط مشی – این مقاله، بر اساس تجربه ی حرفه ای نویسنده ها در آموزش و توسعه ی برنامه های درسی HR و همچنین ارزیابی مقاله ها از یادگیری مبتنی بر فعالیت کاری، ایجاد شده است.
یافته ها – برای به دست آوردن تناسب در برنامه های آموزش HR ، ما باید تمرکز خودمان را بر روی مهارت های مبتنی بر کار قرار دهیم که متناسب با فضای کاری معاصر می باشد و تلاش کنیم تا قالب های امتحانی را به صورتی بازسازی کنیم که مطابق با مهارت های مورد نیاز در حرفه ی HR می باشد.
کاربرد ها / محدودیت های تحقیقاتی – فرصتی وجود دارد تا ایده های بیان شده در این مقاله را به صورت تجربی نیز بررسی کنیم ؛ این کار را می توان به صورت عادی از طریق یک گروه تمرکز سه تایی بین آموزش و ارزیابی بعضی از سوژه های HR و نیاز های حرفه ی معاصر HR ، انجام داد.

جمع بندی

هدف ما در این مقاله، ایجاد کردن یک بحث است که در نهایت منجر به تحول در دوره های آموزشی HRM و آموزش در آموزش عالی می شود. ما مباحثی را در رابطه با وضعیت فعلی مطرح کرده و همچنین مشاهدات خودمان در رابطه با خلا گسترده بین بهبود های فنی و آموزش HRM و همچنین خلا بین ماهیت زمینه ای فعالیت های HRM مدرن و عقب ماندگی اصلاحات آموزشی در دوره ی HRM ارائه می کنیم. مشاهده شده با این وجود که مجموعه های مختلف از نکات در پیشرفت های فنی سراسری به خصوص در اینترنت و موبایل مطرح شده است، آموزش HRM به صورت کامل نتوانسته است خودش را با این تغییرات تطبیق دهد. ما معتقد هستیم که رهنمود های دوره های آموزشی HRM که در بالا مطرح شد، همگی ابزار مناسبی هستند که به ما کمک می کنند تا یک قالب انقلابی برای موسسه ها، دانشگاه ها و فعالان این زمینه ایجاد شود تا بتوانند بر روی برنامه ی آموزشی جدیدی برای HRM کار کنند. با وجود این تلاش، ما تایید می کنیم که این مدل شواهد تجربی کمی دارد و ازین رو نیازمند تحقیقات بیشتر می باشد تا دیدگاه های ارائه شده در این مقاله تایید شوند.

Abstract

Purpose – Despite business schools teaching human resources management (HRM) for several decades, the skill set of graduates today fails to match the requirements of the industry. Although some attempt has been made to make the HRM curricula relevant, in most cases, a large gap exists between the subject, its assessment and the industry demands. The purpose of this paper is to illustrate the changing trends in the field of HR and present ideas that will guide modern HRM curriculum development. Design/methodology/approach – The paper draws on professional experience of the authors in teaching and developing HR curricula as well as literature illustrations from work-based learning. Findings – To achieve relevancy, HR curricula need to focus more on professional work-based skills that are pertinent to the contemporary workplace and re-structure exam formats to be in line with skills required in the HR profession. Research limitations/implications – There is an opportunity to test the ideas expressed in this paper empirically; this can normally be done through a triad focus group including employers, students and teachers. Originality/value – The paper is predicated on the mismatch between the teaching and assessment of some HR subjects and the needs of the contemporary HR profession.

Conclusion

Our objective in this opinion piece was to spark a debate that will eventually lead to revolutionising the HRM curriculum and teaching in higher education settings. We have provided arguments against the status quo whilst outlining our observation of the widening gap between technological improvements and the teaching of HRM as well as the gap between the contextual nature of modern HRM practice and the lags in pedagogical reformations within the HRM curricula. It is observed that although different sets of data point to a universal technological advancements particularly in internet and mobile penetration, the teaching of HRM has not fully responded to accommodate these changes. We believe the Contemporary HRM Curriculum Guide discussed above will serve as a useful instrument that will provide a revolutionary framework for institutions, academics and practitioners working on a new HRM syllabus. Despite this attempt, we acknowledge that this model lacks empirical evidence and therefore will require a further research to validate the views presented in this paper.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مرتبط سازی برنامه آموزشی مدیریت منابع انسانی – یک راهنمای فرضی برای فعالان در این زمینه

Making HRM curriculum relevant – a hypothetical practitioners’ guide

یک مدل برای برنامه ریزی و اجرای تغییرات آموزش در آموزش عالی خصوصی در بوتسوانا

A Model For Planning And Implementing Curriculum Change In Private Higher Education In Botswana

چکیده

مقدمه

تعریف تغییر برنامه درسی

فرایند تغییر برنامه درسی

سطوح زمینه ای تغییر برنامه درسی را وساطت می کند

نقش مدیران میانی در تغییر برنامه درسی

رهبر تغییر برنامه درسی

توانمندسازی نقش مدیر میانی آکادمیک در تغییر برنامه تحصیلی

چالش های نقش موثر مدیر میانی آکادمیک در تغییر برنامه درسی

تأثیر ویژگی های زیستی در نقش مدیران میانی آکادمیک

تاثیر الزامات نقش مدیر میانی آکادمیک بر نقش مدیران میانی آکادمیک

روش شناسی

یافته ها و بحث و گفتگو

مدلی برای برنامه ریزی و اجرای تغییر برنامه تحصیلی

تأثیر متغیرهای میانجی بر مدلِ برنامه ریزی و اجرای تغییرات برنامه درسی در موسسه آموزش عالی خصوصی

تاثیر رهبری بر مدل برنامه ریزی و اجرای تغییرات برنامه درسی

اثر چالش بر مدل برای برنامه ریزی و تغییر برنامه درسی

تأثیر توانمندسازها بر مدل برنامه ریزی و اجرای تغییرات برنامه درسی

مدل ساختارهای تحقیقاتی و قدرت پیش بینی آنها بر متغیر وابسته

مدلی برای برنامه ریزی و اجرای تغییر برنامه درسی

نتیجه گیری و توصیه ها

چکیده

این مقاله نقش مدیران میانی آکادمیک (AMM) را در برنامه ریزی و اجرای تغییرات برنامه تحصیلی در موسسات آموزش عالی خصوصی (PHEI) بوتسوانا مورد بررسی قرار می دهد. این مطالعه با توجه به منابع مختلف ادبیات و مبانی نظری توضیح داد که مدیران میانی آکادمیک چگونه نقش خود را در تغییر برنامه درسی تعیین می‌کنند. یک رویکرد کمی که از یک پرسشنامه ساختار یافته برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده کرده بود، در این مطالعه استفاده شد. نتایج این مطالعه نشان داد که مدیران میانی آکادمیک در طول تغییر برنامه آموزشی با چالش‌های متعددی مواجه هستند که تاثیر منفی بر نقش آن‌ها دارد. این چالش ها عبارتند از عدم اقتدار، نداشتن توضیحات شغلی دقیق، اضافه کاری در میان دیگران. نتایج بیشتر نشان داد که متغیرهای زیر یعنی رهبری برنامه درسی، الزامات کاری مدیران میانی آکادمیک، توانمندسازهای نقش مدیران میانی آکادمیک ، تجربه کاری، سطوح آموزشی مدیران میانی آکادمیک، پیش بینی کننده های مهمِ نقش موثر مدیران میانی آکادمیک در برنامه ریزی و اجرای تغییرات برنامه درسی در موسسات آموزش عالی خصوصی هستند و از این رو باید بهینه سازی شوند. همچنین نشان داده شد که جنسیت، سن و اندازه بخش ها تاثیر قابل توجهی بر اثربخشی مدیر میانی آکادمیک در نقششان در تغییر برنامه های درسی ندارد، در حالی که سطح تحصیلات و تعداد سال های تجربه کاری، تاثیر قابل توجهی دارد. براساس نتایج، مدلی برای افزایش اثربخشی نقش مدیری میانی آکادمیک در برنامه‌ریزی و اجرای تغییر برنامه آموزشی پیشنهاد شد.

نتیجه گیری و توصیه ها
بر اساس نتایج مطالعه، نتیجه گیری های زیر ارائه می شود:
مدیران میانی آکادمیک با توجه به تعدادی از چالش هایی که با آن مواجه هستند، نقش مهم و موثری در برنامه ریزی و اجرای تغییرات برنامه درسی در موسسات آموزش عالی خصوصی ندارند. در این مطالعه چالش‌ها یا عوامل اصلی که به این عدم کارایی کمک می کنند، به صورت محیط کاری محدود و تنظیم شده در PHEIs شناسایی شدند که در آن تصمیم‌گیری به شدت متمرکز بود و رهبری موثر تغییرات برنامه درسی در اداره های عملیاتی بسیار دشوار و ضعیف است. این محیط به مدیران آکادمیک اجازه نمی دهد که ابتکاری داشته باشند. حجم کاری بالا باعث تحلیل رفتن مدیران آکادمیک می شود و آن‌ها در طول تغییر برنامه آموزشی، زمان کمی برای هدایت و تعامل با زیردستان دارند. عوامل دیگری که بر نقش موثر مدیران آکادمیک در تغییر برنامه آموزشی تاکید دارد عبارت است از عدم صلاحیت در فرآیند تغییر برنامه آموزشی، فقدان آموزش رسمی و تجربه ناکافی از سوی مدیران میانی آکادمیک در برنامه ریزی و اجرای تغییر برنامه آموزشی.

Abstract

This paper examined the role of academic middle managers (AMMs) in the planning and implementation of curriculum change in private higher education institutions (PHEIs) in Botswana. Drawing from various sources of literature and theoretical underpinnings, the study described how AMMs enact their role in curriculum change. A quantitative approach that used a structured questionnaire for data collection was used in the study. Results of the study showed that AMMs face numerous challenges during curriculum change which have a negative impact on their role. These challenges include lack of authority, lack of detailed job descriptions, work overloads among others. Results further showed that the following variables namely curriculum leadership, AMM job requirements, AMMs role enablers, work experience, educational levels of AMMs are important predictors of effective AMMs role in the planning and implementation of curriculum change in PHEIs and hence need to be optimized. It was also shown that gender, age, department size do not have a significant effect on the effectiveness of AMMs in their role in curriculum change while level of education and years of experience have a significant effect. Based on the results, a model for enhancing the effectiveness of AMM role in the planning and implementation of curriculum change was proposed.

CONCLUSIONS AND RECOMMENDATIONS

Based on the results of the study, the following conclusions are made: AMMs do not play a significant and effective role in the planning and implementation of curriculum change in PHEIs owing to a number of challenges they face. Major challenges or factors that contributed to this ineffectiveness were identified in the study as a highly regulated and restrictive work environment in PHEIs where decision making was highly centralised making effective leadership of curriculum change by AMMs in departments a very difficult and tenuous task. This environment did not allow AMMs to be innovative. High workloads also left AMMs drained and with little to no time to interact with, and guide subordinates during curriculum change. Other factors that militated against effective AMM role in leading curriculum change included lack of authority over the curriculum change process, lack of formal training, and inadequate experience by AMMs in the planning and implementation of curriculum change.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

برآورد قابلیت اطمینان خستگی پل های خرپایی مسیر ریلی قدیمی: معقولیت رویکرد احتمالاتی عمر تنش

A Model For Planning And Implementing Curriculum Change In Private Higher Education In Botswana

سازمان دهی تغییر برنامه درسی: مقدمه

Organizing curriculum change: an introduction

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مقدمه ای بر سازماندهی تغییر برنامه درسی 

Organizing curriculum change: an introduction

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

آموزش زبان ارتباطی و تأثیر آن بر عملکرد دانش آموزان

Communicative Language Teaching and Its Impact on Students’ Performance

چکیده

1.مقدمه

2.برنامه تحصیلی کوزوو و توانش های ارتباطی

3.آموزش زبان ارتباطی  (CLT)

4.دانش آموزان چطور یک زبان را می آموزند؟

5.هفت قانون رویکرد ارتباطی اصولی (PCA)

6.متدولوژی تحقیق

7.نتایج

8.تفسیر پارامترهای آماری پایه ای آزمون KET

9) تفسیر ارقام توصیفی برای آزمون PET

10)بحث و نتیجه گیری

چکیده

آموزش زبان ارتباطی اگر در برنامه تحصیلی دبیرستان های کوزوو جایگاه مرکزی نداشته باشد،بدون شک بعنوان متدی به لحاظ یادگیری زبان های خارجه در قرن بیست ویکم جایگاه بسیار مهمی دارد. در این تحقیق،ما به مطالعه ی آثار مربوط به متد ارتباطات در کشورهای منطقه،اتحادیه اروپا و ماورای آن میپردازیم.در ابتدا برنامه تحصیلی کوزوو و سپس کاربرد این متد در مدارس این کشور مورد مطالعه قرار میگیرد،چراکه CLT (متد آموزش زبان ارتباطی) در مقایسه با دیگر متدهای استاندارد مزایای بسیاری دارد و عملکرد وانگیزه دانش آموزان را تحت تاثیر قرار میدهد.از این گذشته، با مشاهده برخی از مدارس ناحیه های شهری و روستایی تحقیقی انجام شد تا نحوه بکار گیری این رویکرد را در مدرسه هایمان دریابیم.بعلاوه تحقیق آزمایشی دیگری نیز انجام شد تا عملکرد دانش آموزان در حوزه مهارتهای زبانی از قبیل خواندن،نوشتن،سخن گفتن و شنیدن مشخص شود. ما همچنین برای مشخص کردن تفاوت عملکرد دانش آموزانی که با متد آموزش زبان ارتباطی درس را فرا گرفتند،با دانش آموزانی که از دیگر متدهای استاندارد استفاده کردند، از روش عملی بهره بردیم.

1.مقدمه

بنا به گفته هارمر متد، بکار گیری عملی رویکرد را گویند؛کسی که میخواهد از یک متد استفاده کند،باید درباره نوع عمل،نقش معلمان ودانش آموزان،نوع مطالبی که آموزش را تسهیل میدهد و همچنین درباره مدلهای ساماندهی به برنامه درسی تصمیم گیری کند.

متدهای آموزش و یادگیری را نویسندگان متعددی نوشته اند و در دوره های زمانی مختلف از نام های متفاوتی استفاده کردند.بسیای از متدهایی که در گذشته مورد استفاده قرار میگرفتند،تقریبا به فراموشی سپرده شده اند،اما تعداد دیگری نیز هستند که موفقیتهایی را کسب کرده و مشهور شدند و هنوز هم مورد استفاده قرار میگیرند. 

10) بحث و نتیجه گیری

در نتیجه میتوان گفت که داده های آزمونKET یا سطح مقدماتی دانش آموزان در شهر قدری بهتر از منطقه روستایی بود که البته چنین عاملی مرتبط با نقش آموزگار و اعمال متدESA  (درگیر ساختن-مطالعه-فعال کردن)است.اگرچه آموزگاران منطقه روستایی ازنظریه رفتار بهمراه متد مستقیم استفاده کردند که با عملکرد بسیار خوب کمکی نکرد.

همچنین از طرفی دیگر، بحث روی اعمال برنامه درسیDLT با گروه های آزمایشی موثر بوده ، همانطور که در CLT نتایج مورد رضایت بیشتری بدست آمد وباتوجه به ارقام؛ هردو گروه آزمایشی شهری و روستایی در مقایسه باگروه های شهری و روستایی کنترل شده بطرز چشمگیری عملکرد بهتری داشته اند.

درنتیجه میتوان گفت که اعمال CLT در کلاسهایمان موثر بوده و ما نیز همانند آموزگاران باید برنامه تحصیلی کوزوو را بعنوان چارچوبی از موفقیتمان همانند آموزگاران و عملکرد موفق تحقیقمان به کار ببندیم.

Abstract

Communicative Language Teaching as a method of 21st century in terms of learning foreign languages undoubtedly takes a very important place, if not central place in Kosovo curriculum for high schools. In our research, we did a literature review regarding the Method of Communication, in the regional countries, Europe Union and beyond. Initially it is studied Kosovo curriculum and then application of this method in Kosovo schools. Since, CLT shows a number of advantages compared with other standard methods, its impact on students’ performance and motivation. Moreover, it was conducted a research by observing some of the schools in urban and rural areas, to see how this approach is implemented in our schools. Furthermore, there was also conducted an empirical research of student performance based on the four language skills such as reading, writing, speaking and listening. It was also used the experimental method to see the differences of students’ performance, of those who are taught using the Communicative Language Teaching Method and those who are taught with other standard methods. 

1. Introduction

Method, according to Harmer is the practical implementation of approach (Harmer, 2003). The user of a method reaches a decision about the type of action, role of the teachers and students, the type of material that will assist teaching and some models for organizing a Syllabus.

Methods of teaching and learning have been written by different authors, in which, they use different names for different time periods. Some of the methods, used before are almost fallen into oblivion, but there are such others which achieved success and are still used and well known.

10. Discussion and Conclusion

As a conclusion we can say that the outcomes of testing the students with KET or Elementary level were slightly better in Urban rather than Rural area. This had to do with the teacher’s role and the implementation of ESA (Engage – Study – Activate) method. While, in rural area the teachers used behavior theory with the direct method which did not contribute with so good performance.

On the other hand, discussing the implementation of CLT syllabus with experimental groups again was productive, as with CLT was gained much satisfied result and according to statistics both experimental Urban as well as Rural group was highly, significantly better in performance compared to controlled urban and rural groups.

Finally, we can conclude that implementation of CLT in our schools will be productive and we as teachers should implement Kosovo Curriculum as a framework of our success as teachers and the successful performance for our students.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

آموزش زبان ارتباطی و تأثیر آن بر عملکرد دانش آموزان

Communicative Language Teaching and Its Impact on Students’ Performance

مدلی برای تعلیم دانش آموزان در موسسات آموزشی کسب و کار

A model for student mentoring in business schools

چکیده

مقدمه

تعلیم پایاپای یا منتورینگ در آموزش عالی

تعلیم پایاپای یا منتورینگ در آموزش مدیریت

اهمیت پروفایل شخصی اساتید منتور

شخصیت مربی (منتور)

فعالیت های منتورینگ

اثربخشی تعلیم پایاپای یا منتورینگ

بلوغ شاگرد یا فرد تحت حمایت

اهداف تحقیق

فرضیه ها (H1 و H2)

روش تحقیق

ابزار جمع‌آوری داده

اعتبارسنجی چارچوب مفهومی اتخاذ شده در این تحقیق

میانگین واریانس استخراجی (AVE) و پایایی (قابلیت اطمینان)

اثرات مستقیم و غیرمستقیم

مسیرهای سازه در مدل اعتبارسنجی شده

بلوغ حمایتی محصلین

نتیجه گیری: معانی ضمنی برای مؤسسات کسب‌و‌کار

پیشنهاداتی برای تحقیقات آتی

چکیده

هدف – ماهیت مدیریت آموزش، مبتنی بر آماده‌سازی و توانمندسازی محصلین به منظور تکامل شناختی، نفسانی و رفتاری آنها به افرادی توانا و آماده در جهت مواجهه و مدیریت چالشهای داخلی و خارجی سازمانها و محیطهای کاری است. امر هدایت (مشاوره و نظارت)، به عنوان تعلیم و تربیت، باعث افزایش اثربخشی مدارس کسب‌وکار یا بازرگانی (موسسات ارائه دهنده برنامه MBA) و تضمین تبدیل شدن دانش‌آموزان به افراد حرفه ای است. هدف از این مقاله تجزیه و تحلیل و ارزیابی امر هدایت دانش‌آموزی رسمی و معلم محور در مدارس بازرگانی شهر کرالا در چارچوب فعالیت های تعیین شده، برای ایجاد اثربخشی آموزش به عنوان برایند پیشینه آموزشی اساتید و فعالیت های نظارتی، و ترسیم اثربخشی آن در چارچوب تغییرات روانی اجتماعی دانش‌آموزان است.
طراحی، روش شناسی و رویکرد – در این تحقیق یک رویکرد قطعی بکار گرفته شده که ترکیبی از ویژگیهای طرحهای تحقیقاتی توصیفی و تشریحی را امکان پذیر می سازد. پاسخ‌ دهندگان این پژوهش عبارتند از 141 معلم دائمی، 327 دانش‌آموزان سال اول و 318 دانش‌آموز سال آخر ثبت نام شده در برنامه‌های مدیریتی 19 مدرسه کسب‌وکار شهر کرالا که حداقل پنج سال از تأسیس و تأیید آنها توسط شورای کل آموزش فنی هند (AICTE)، گذشته باشد.
یافته ها – بررسی نشان داد که کمتر از نیمی از مدارس بازرگانی اقدام به اجرای برنامه های نظارتی به عنوان بخشی از امور آموزشی خود نموده اند. اعتبار مدل مفهومی تحقیق توسط یک مدل معادلات ساختاری مبتنی بر روش حداقل مربعات جزئی، تأیید و یافته های آن نشان داد که ویژگی های اجتماعی و جمعیتی، فعالیتهای نظارتی (آموزش شغلی، ارائه چالش، آموزش سیاست، مساعدت شغلی، سرپرستی، مشاوره شغلی و اعتماد) در اثربخشی امر هدایت و نظارت تأثیرگذار می باشد.
محدودیتها و کاربرد تحقیق – این تحقیق تنها در میان مدارس کسب‌وکار صورت گرفت، از این رو نتایج آن کاملاً قابل تعمیم نیست. بنابراین، به محققان توصیه می شود تا مدل ارائه شده در این تحقیق را بیشتر مورد تست و آزمایش قرار دهند.
مفاهیم کاربردی – این مقاله شامل یک چارچوب مفهومی برای ایجاد اثربخشی امر هدایت و نظارت می باشد که اعتبار آن اثبات شده و برای مدارس بازرگانی ای که در حال نهادینه کردن این امر در چارچوب آموزشی خود هستند، قابل کاربری و ملاحظه می باشد.
اصالت و ارزش – این مقاله باعث پر شدن خلاء محسوس مبانی نظری و تجربی در تبیین و تشریح پتانسیل‌های امر هدایت دانش‌آموزی در مؤسسات مدیریتی کشور شده و باعث آگاهسازی مؤسساتی خواهد شد که تا به امروز هدایت و نظارت آموزشی را به عنوان بخشی از چارچوب امور آموزشی خود در نظر نگرفته اند.

مقدمه

توانایی مدیریت، به موجب ماهیت و محتوای آن، بصورت تجربی قابل انتقال بوده و از این جهت مدیریت آموزش باید اساساً یک فرایند تعاملی میان معلم و تدریس می شود. مدیریت و مدارس کسب‌وکار (مؤسسات آموزشی بازرگانی ارائه دهنده برنامه کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی (برنامه MBA) در کرالا، جنوب هند) یک محیط یادگیرنده محور فراهم نموده اند که در آن دانش آموزان در کنار اساتید در امر یادگیری مشارکت دارند. نظارت یک اقدام تکاملی مدیریتی اثبات شده محسوب شده و برای یادگیری و مواجهه با تغییرات سازمانی یک منبع حائز اهمیت می باشد (Rigsby و همکاران، 1998). این امر یک ابزار آموزشی و تکاملی مهم در ادبیات آکادمیک همچون کتابHunt and Michael (1983) به شمار می آید. به طور کلی در زمان ورود به بازار کار، از نسل جوان انتظار می رود تا «آماده به کار» باشد. فعالیت های مشاوره ای در مدارس بازرگانی در این سناریو که در آن معلمان وظیفه آماده‌سازی جوانان را برای اشتغال بر عهده دارند، حائز اهمیت و قابل توجه است. هدایت شامل گام اول و پیشرفت حرفه ای است که به نوبه خود باعث تفویض اختیار مستقل اساتید به عنوان فرد و همکار می شود (Boice، 1992).

نتیجه گیری: معانی ضمنی برای مؤسسات کسب‌و‌کار

مشاهده شد که محصلین سال دوم در موسساتی که در آن منتورینگ در زمان تکمیل تصدی آنها رسمی شده بود، به پیشرفت معناداری دست پیدا کردند. پیشرفت آنها در کیفیتهای خاصی بود مانند جوابگویی، فردگرایی، ظرفیت برنامه‌ریزی، پشتکار و کارامدی که برای انتقال آتی آنها به محیط کار ضروری محسوب می شود. برای اساتید دانشگاهی درگیر در فعالیتهای منتورینگ، در طول زمان بیشتر احتمال دستیابی به فرصت برای پیشرفت حرفه ای (در جهت حرفه ای) و شخصی (روانی-اجتماعی) وجود دارد. مؤسسات مدیریتی باید به جای یک محیط آموزشی، قادر به ایجاد یک محیط یادگیری باشند. مؤسسات کسب و کار باید تغییراتی را در برنامه های درسی خود ایجاد کنند تا از اینکه محصلین برای موفقیت با دانش، نگرشها، مهارتها و تواناییهای مناسبی وارد این محیط اجتماعی آشفته می شوند، اطمینان وجود داشته باشد. مزایای این مؤسسات در خروجی پیاده سازی برنامه های منتورینگ عبارتست از کاهش غیبت و نگهداشت بیشتر محصل، برتری علمی، کاریابی موثر برای محصلین، رضایت والدین، و خوش‌نامی و شهرت آنها برای مؤسسات کسب‌و‌کار.

Abstract

Purpose – The essence of management education lies in preparing and enabling the students to evolve cognitively, affectively and behaviorally into capable ones equipped to meet and manage challenges from within and outside their organisations or workplaces. Mentoring, as pedagogy, results in enhancing effectiveness of B-schools (Institutions offering MBA program) in ensuring the transformation of students into professionals. The purpose of this paper is to analyze and evaluate the formal and teacher-initiated student mentoring in B-schools in Kerala in terms of the designated activities, to establish effectiveness of mentoring as outcomes of faculty-related antecedents and mentoring activities, and to demonstrate the effectiveness in terms of the psycho-social changes of students.
Design/methodology/approach – This research employed a conclusive approach that combined the features of descriptive and explanatory research designs. The respondents of the study comprised 141 permanent teachers, 327 first-year students and 318 final-year students enrolled in the management programs of 19 B-schools in Kerala that had minimum five years of existence and approval of the All India Council of Technical Education (AICTE).
Findings – The study revealed that less than half of the B-schools had implemented a mentoring program as part of their pedagogy. A structural equation model using the partial least square technique validated the conceptual model and the findings revealed that socio-demographic characteristics, mentoring activities (teach the job, provide challenge, teach politics, career help, sponsor, career counseling and trust) influenced effectiveness of mentoring.
Research limitations/implications – The study was conducted only among B-schools, hence the research results may lack generalization. Therefore, researchers are encouraged to test the proposed model further.
Practical Implications – The paper includes a conceptual framework employed for bringing about effectiveness of mentoring, proven to be valid and may be considered by B-schools that are institutionalizing mentoring as an element of the pedagogy.
Originality/value – The paper bridges the perceptible lack of theoretical and empirical bases to explain the dynamics of student mentoring in management institutes in the country and will be an eyeopener to management institutions which have not incorporated mentoring as part of their pedagogy.

Introduction

Management ability, by virtue of its very nature and content, can be transferred experientially and hence management education has got to be essentially an interactive process between the teacher and the taught. Management and B-schools (business schools offering an Master of Business Administration (MBA) program in Kerala, southern India) provide a learner-centered environment wherein the students participate alongside the faculty in learning. Mentoring is considered as an established management development intervention and an important resource for learning and coping with organizational change (Rigsby et al., 1998). It is an important training and development tool in the academic literature of Hunt and Michael (1983). Generally young people are expected to be “work ready” when they enter employment. Mentoring activities in Bschools become significant in this scenario wherein teachers prepare young people for employment. It supports professional growth and renewal, which in turn empowers faculty as individuals and colleagues (Boice, 1992).

Conclusion: implications for B-schools

It has been observed that significant improvement is achieved by the second-year students in institutions where mentoring has been formalized by the time they complete their tenure. They tend to improve on certain qualities like taking responsibility, individualism, capacity to plan, perseverance and efficacy, which is essential for their future transition into the work place. Faculty members involved in mentoring endeavors are more likely to have opportunities to develop professionally (in career orientation) and personally (psycho-socially) over time. Management institutions should be able to create a learning environment rather than a tutoring environment. Business schools should bring forth changes in the curriculum to ensure that students are provided with adequate knowledge, attitudes, skills and abilities to succeed in this turbulent social environment. The various benefits that the institutions stand to accrue as a result of implementing a mentoring program are improved students quality, reduced absenteeism and improved student retention, academic excellence, effective student placements, satisfaction of parents, their goodwill and reputation for the B-schools.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مدلی برای تعلیم دانش آموزان در موسسات آموزشی کسب و کار

A model for student mentoring in business schools

آموزش خلاقیت: توسعه تجربی طرح برنامه درسی کارگاهی برای دانش آموزان پیش دانشگاهی و دانشجویان سطح کارشناسی ارشد چین

Teaching Creativity: Developing Experimental Design Studio Curricula for Pre-College and Graduate Level Students in China

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

برنامه درسی دوره کارشناسی ارشد برای دانش آموزان تحت عنوان تدریس خلاقیت

Teaching Creativity: Developing Experimental Design Studio Curricula for Pre-College and Graduate Level Students in China

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.