ارتباطات عمومی سیاسی آنلاین به عنوان یک روش ارتباطی مبتنی بر مکان: از منظر گفتمان فرهنگی

Online political public relations as a place-based relational practice: A cultural discourse perspective

چکیده
1 مقدمه
2 مورد پژوهی
2.1 ادی هوی دیک چو: انتخاب غیر قابل انتظار «پادشاه رای ها» در شورای قانون گذاری هنگ کنگ در سال 2016 (LEGCO)
2.2 بازتاب پذیری به عنوان یک عامل تحقیقاتی کیفی
3 مروری بر مقالات
3.1 مفهوم سازی مجدد از ارتباطات عمومی سیاسی در مقالات مرتبط با زمینه های فرهنگی اجتماعی
3.2 مطالعه گفتمان در زمینه مقالات ارتباطات سیاسی عمومی
3.3 مطالعه گفتمان در زمینه مقالات ارتباطات سیاسی عمومی
3.4 گفتمان های سیاسی در رسانه های اجتماعی به عنوان یک گفتمان فرهنگی در زمینه خاص
4 اهداف تحقیقات و سوال های تحقیقاتی
5 جمع آوری داده ها و فرایند تحلیل
5.1 تلاشهایی برای به دست آوردن خروجی های مرتبط با هم از نظر معرفت شناسی
6 تحلیل
6.1 ارتباطات مبتنی بر مکان با عموم مردم از طریق یک گفتمان فرهنگی در زمینه سکونت گاه های منطقه ای
6.2 ارتباطات مبتنی بر وابستگی با عموم از طریق گفتمان فرهنگی در رابطه با وابستگی ها
6.3 گفتمان آنلاین سیاسی در رابطه با انتخابات LEGCO چو در سال 2016: از تقویت گفتمان وابستگی های مبتنی بر مکان برای چو تا مشارکت جمعی در فعالیت های ارتباطات عمومی سیاسی
7 جمع بندی
7.1 پیش برد نظریات و روش های ارتباطات عمومی سیاسی با استفاده از CuDA
7.2 ارتباط سیاسی عمومی به عنوان یک روش ارتباطی مبتنی بر مکان
منابع

چکیده

این مقاله، رویکرد های نظری و روش شناسی کارباف (Carbugh) در زمینه تحلیل گفتمان فرهنگی را بررسی می کند تا بتواند مسیر تحقیقاتی ارتباطات عمومی سیاسی(CuDA) را پیش ببرد. در این مقاله  ما به این موضوع می پردازیم که CuDA چگونه به صورت توسعه مردم شناسی در ارتباطات (EoC)، سرنخ هایی را به ما ارائه می کند که منجر به موفقیت های غیر قابل انتظار در کمپین های انتخاباتی می شود. با استفاده از انتخابات قانون گذاران هنگ کنگ در سال 2016 به عنوان یک نمونه تجربی، جنجالی ترین پست های فیسبوک در رابطه با نامزد های انتخابات، و 6800 نظر آنلاین از عموم مردم در این مطالعه بررسی شده است. ما در این مقاله ، معنای اجتماعی فرهنگی را شناسایی  می کنیم که در این زمینه مورد استفاده قرار گرفته اند و می توان از آن ها برای تهییج نظر خواهی ها بین عموم مردم، استفاده کرد. ما در این مقاله نشان می دهیم که قطب های مسکونی و ارتباطی پراکنده باعث شکل گیری شبکه های عمومی برای جمع آوری آرا می شوند. با در نظر داشتن بعد فرهنگی اجتماعی این مقاله، ما مبانی نظریه ارتباطات عمومی سیاسی را به صورت عملی ارائه می کنیم. تکامل روش های مختلف برای مباحثه نیز باعث می شوند که این زمینه علمی از نظر روش شناسی، پیشرفت کند.

1 مقدمه

ما در سالهای اخیر، شاهد محدودیت نظر سنجی های عمومی در پیش بینی نتایج انتخابات بوده ایم. نمونه های مختلف این مسئله را می توان در پشتیبانی غیر قابل انتظار از دونالد ترامپ در انتخابات ایالات متحده، رای آوردن غیر قابل پیش بینی «برگزیت» در انگلستان، و برد شگفت انگیز کاندید مستقل ادی هوی دیک چو در انتخابات شورای قانون گذاری هنگ کنگ مشاهده کرد. اگر چه نظر سنجی های قبل از انتخابات می توانند گرایش مرتبط با نتایج انتخابات را پیش بینی کنند، اما این نظر سنجی نیز ممکن است تحت تاثیر داده های گزارش شده توسط خود افراد، گرایش های احتمالی استفاده از اعداد ارائه شده در نظر سنجی ها، کمبود نمونه گیری مناسب و یا تاثیر مارپیچ یا گرداب سکوت باشد (Kenett, Pfeffermann, & Steinberg, 2018). در زمینه تحقیقات مرتبط با نظر سنجی در داده های رفتاری عمومی که نشان دهنده گفتمان فرهنگی در کمپین های انتخاباتی است، کمبود جدی وجود دارد. در این مطالعه ،عبارت «عموم مردم»، اشاره به کاربران رسانه های اجتماعی دارد که موضوعات مرتبط با کمپین های انتخاباتی را به بحث می گذارند. گفتمان با زمینه فرهنگی نیز به معنی گفتمان های طبیعی است که در میان کاربران رسانه های اجتماعی صورت می گیرد که این گفتمان در یک زمینه فرهنگی اجتماعی رخ می دهد.

7.2 ارتباط سیاسی عمومی به عنوان یک روش ارتباطی مبتنی بر مکان

این CuDA توضیحی، پاسخی است به  درخواست برای تحقیقات بیشتر در زمینه نظریات فرهنگی اجتماعی مرتبط با ارتباطات سیاسی عمومی آنلاین که دز مطالعات قبلی مطرح شده است (Stromback & Kiousis, 2011) به خصوص در زمینه تبلیغات برای نامزد های سیاسی و کمپینن های انتخاباتی. از نظر تئوری و روش شناسی، تحلیل CuDA نشان دهنده اهمیت بررسی روابط عمومی سیاسی به صورت یک گفتمان وابستگی مبتنی بر مکان می باشد. همانطور که Carbaugh  و  Cerulli (2013) مطرح کرده اند، روش های ارتباطات از نظر فرهنگی متفاوت، از نظر اجتماعی گسترده و از نظر فردی به صورت ارتباطات مبتنی بر مکان و عمل می باشند. روابط عمومی سیاسی، فعالیت های ارتباطات ، ارتباطات اجتماعی و مکان با یکدیگر فعالیت کرده و باعث شکل گیری زمینه ای برای ارتباطات بین نامزد و عموم مردم می شوند که این موضوع کاملا مطابق با CuDA می باشد.

Abstract

This study introduces the theoretical and methodological approach of Carbaugh’s (2007) cultural discourse analysis (CuDA) to advance the research agenda on political public relations. I discuss how CuDA, as an extension of the ethnography of communication (EoC), provides clues to unexpected success in an election campaigning. Using the 2016 Hong Kong lawmakers’ election as an empirical example, the most discussed Facebook posts of an election candidate, and 6800 online comments from the public are studied. I identify the socio-cultural meanings that are used and can be used to engage public-to-public election canvassing. This study shows that the prominent discursive hubs of dwelling and relation organize networked publics to canvass. Responding to the socio-cultural turn of the literature, this study grounds the theorization of political public relations in practice. The evaluation of different approaches to discourse also moves the field forward methodologically.

1 Introduction

Recent years have witnessed the limitations of public opinion polls in predicting election outcomes. Examples include the unpredicted support for Donald Trump in the United States presidential election, the unexpected ‘Brexit’ vote in the United Kingdom, and the surprising victory of independent candidate Eddie Hoi-dick Chu in the Hong Kong Legislative Council election. Although the pre-election polls provide a predictive trend on the election outcomes, the polling can be influenced by reliance on self-reported data, the potential bias of using landline numbers, the lack of appropriate sampling frames, and a spiral silence effect (Kenett, Pfeffermann, & Steinberg, 2018). There is a gap in the existing polling research on public behavioral data that reflects culturally-grounded discourse in an election campaign. In this study, the term “public” refers to social media users who discuss the issues relating to an election candidate’s election campaign. “Culturally grounded discourse” refers to naturally occurring discussion among social media users situated in a socio-cultural context.

7.1 Advancing political public relations theory and method using CuDA

This study introduced a cultural discourse perspective into the field of political public relations. The empirical analysis demonstrates the links between the place-based relational discourse of the local public and the election candidate. This study sheds light on how CuDA can be employed to capture the grounded social interaction during the marketing of a political candidate and an election campaign. Moreover, it expands the notion that stakeholders’ engagement in political public relations activities is not dependent only on the relationship between the candidate and the stakeholders (Painter, 2015), but also on political public relations and society (Edwards, 2016; Edwards and Hodges, 2011)

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ارتباطات عمومی سیاسی آنلاین به عنوان یک روش ارتباطی مبتنی بر مکان: از منظر گفتمان فرهنگی

Online political public relations as a place-based relational practice: A cultural discourse perspective

روابط عمومی و حوزه های مشارکت: تجربیات زندگی کارکنان و ماهیت بنیادین مشارکت کارمندان

Public relations and zones of engagement: Employees’ lived experiences and the fundamental nature of employee engagement

چکیده

1- مقدمه

2- مروری بر ادبیات

2-1 روابط عمومی و مشارکت

2-2 تعریف مشارکت کارکنان

2-3 حوزه های معنا

2-4 ارتباطات داخلی و مشارکت کارکنان

2-5- محدودیت های ارتباطات داخلی و مشارکت کارکنان

3- روش کار

3-1 نمونه

3-2 جمع آوری داده

3-3 روال کار

3-4 تجزیه و تحلیل داده ها

4- یافته ها

4-1 تجربیات مربوط به مشارکت کارکنان از تجربیات مرتبط غیر کاری در کار حاصل می شوند.

4-2 مشارکت کارمندان در محل کار آزادانه است

4-3 مشارکت کارکنان فراتر از نقش ها و مسئولیت ها است

4-4 مشارکت کارمند زمانی رخ می دهد که کار یک نامگذاری حرفه ای باشد

4-5 مشارکت کارمندان درباره خلق ارزش است

4-6 ارتباطات تجربیات مشارکت کارمندان را می سازد

4-7 حوزه های مشارکت

5- بحث

5-1 حوزه های مشارکت

5-2 توسعه تعاریف موجود و تعریف مجدد عدم مشارکت

5-3 احیای معنادار بودن و ایمنی

6- نتیجه گیری

چکیده

در حالی که مشارکت کاکنان قبلاٌ در درون کسب و کارها، منابع انسانی و نظام های مدیریتی مورد بررسی قرار گرفته است، ، اخیراً پژوهش درباره روابط عمومی توجه زیادی به افزایش درک و آگاهی این موضوع داشته است که چگونه روابط عمومی به عنوان یک عضو بنیادین در ارتباطات داخلی یک سازمان نقش آفرینی می کند. هدف این مطالعه نشان داده این مساله است که چگونه روابط عمومی می تواند با بهبود درک و تجربه کارکنان به روابط داخلی سازمان ها کمک کند. این مطالعه با استفاده از یک روش پدیده شناسی (n=32) حوزه های مفهوم را به عنوان یک بنیان مفهومی (نه یک تفسیر ادبی) برای بررسی فرآیند مرتبط با معنای پیچیده، در حال تغییر و مشترک حوزه های مشارکت به کار می گیرد و این را بررسی می کند که چگونه حوزه های معنا محصولات و محرک های مشارکت هستند که روش جدیدی را برای مفهومی سازی مشارکت کارکنان در روابط اجتماعی ارائه می کنند و سبب افزایش درک می شوند. یافته ها نشان می دهد که تجربیات کارکنان هماهنگی بیشتری با مدل مشارکت فردی اولیه Kahn (1990) نسبت به دیگر مدل های روابط عمومی دارد. شرایط روانشناختی معنادار بودن و ایمنی مربوط به مدل اصلی مشارکت کارکنان به عنوان عوامل مهمی در تعریف تجربیات معنادار زندگی کارکنان پدیدار شده است. علاوه بر این، این مطالعه تعریف جدیدی از ترک روابط پیشنهاد می دهد که مشابه با تحقیق درباره مشارکت منفی است. یافته های به دست آمده چارچوبی را برای محققان حوزه روابط عمومی فراهم می کند که برای اصلاح بیشتر درک مشارکت کارکنان کار می کنند و همچنین متخصصانی که استراتژی های روابط عمومی را برای مخاطبان توسعه می دهند و سبب پیشرفت بنیان مفهومی حوزه های معنا در پروهش های روابط عمومی می شوند.

6- نتیجه گیری

این مطالعه دیدگاهی را درباره تجربیات کارمندان و تجربه آن ها با مشارکت کارمندان در محل کار ارائه می کند. در بررسی تجربیات کارمندان از نظر غیر کارکردی یا دیدگاه غیر باینری کارمندان و مدیریت، این مطالعه دیدگاه ها و بینش هایی را در ارتباط با تجربه مشارکت کارکنان فراهم می کند که به اصلاح درک تحقیقات روابط داخلی روابط عمومی کمک کی کند و نظریه ها، مدل ها، فرضیه ها و مفاهیم مربوط به مشارکت کارکنان را ایجاد کرده است. به ویژه، حوزه های مشارکت فرصتی را برای مفهومی سازی مشارکت کارکنان از دیدگاه تحقیقات روابط عمومی برای توضیح بهتر نحوه ایجاد معنا از تجربیات مشترک ارائه می کند. همچنین این حوزه های تحقیق در زمینه مشارکت نشان می دهند که چگونه افراد در ارتباط با کارکنان از واقعیتی تفکیک می شوند که غربالگری واژه ای مرتبط با مشارکت در بین ادراک و رفتارهای دیگر به اشتراک گذاشته شده اند. از نظر بحث های مربوط به کارکنان، حوزه های معنا به عنوان محصولات مشارکت تایید شده اند. به صورتی مشابه، حوزه های مشارکت تفسیرهای غیر ایستا و لفظی تجربیات کارمندان را منعکس می کنند و متمایز از جایگاه های مختلف لفظی در بین طرفداران است. حوزه های جهت گیری مشارکت سبب استحکام بیشتر روابط عمومی در کارکنان و دیگر مسئولیت های ارتباط داخلی می شوند.

Abstract

While employee engagement has been primarily explored within the business, human resources and management disciplines, public relations research has more recently taken an interest in furthering its understanding and acknowledging how public relations can serve an organization’s internal communication as a foundational component of the field. The purpose of this study is to demonstrate how public relations can serve an organization’s internal communication by better understanding how employees perceive and experience engagement. Following a phenomenological methodology (n = 32), this study utilized zones of meaning as a conceptual foundation (not a literal interpretation) to examine the process related to the complex, shifting and shared meaning of zones of engagement and how zones of meaning are products as well as drivers of engagement, which offer a new way to conceptualize employee engagement in public relations, shifting to a deeper comprehension and understanding. The findings show that employee experiences align more to Kahn’s (1990) initial personal engagement model than other public relations models. The psychological conditions of meaningfulness and safety from the original employee engagement model emerged as important factors in defining the employees’ shared-meaning lived experiences. In addition, this study offers a new definition of disengagement, which is similar but unique to the scholarship on negative engagement. The findings provide a framework for public relations scholars who work to further refine the understanding of employee engagement and for practitioners who develop public relations strategies for internal audiences, and advances the conceptual foundation of zones of meaning in public relations scholarship.

6- Conclusion

This study offers insight into the actual lived experiences of employees and their experience with employee engagement in the workplace. In capturing employee experiences from a non-functionalist manner or non-binary perspective of just employee and management, this study provides perspectives and insights into the employee engagement experience that help refine understanding of public relations internal communication scholarship and established employee engagement theories, models, tenets and concepts. Specifically, the zones of engagement provide an opportunity to re-conceptualize employee engagement from a public relations scholarship lens to better explicate how meaning is created from shared experiences. This zones of engagement scholarship also illustrates how people, in this case employees, are separated from reality by shared terministic screens related to engagement among other perceptions and behaviors “by an instrument of our making that is fraught with recurring patterns of association/disassociation, the negative, and entelechy” (Heath, 1986). In a sense through employee discussions, zones of meaning are confirmed rather than challenged as products of engagement. In the same manner, zones of engagement reflect not static, literal interpretations of employees’ experiences but rather the various rhetorical positions of seeking adherents. The zones of engagement orientation further solidifies public relations turf in employee and other internal communication responsibilities.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

روابط عمومی و حوزه های مشارکت: تجربیات زندگی کارکنان و ماهیت بنیادین مشارکت کارمندان

Public relations and zones of engagement: Employees’ lived experiences and the fundamental nature of employee engagement

تحلیل همگرا در مورد روزنامه نگاران و متخصصان روابط عمومی

Journalists and public relations specialists: A coorientational analysis

چکیده
1- مقدمه
2- بررسی ادبیات
2-1- روزنامه نگاران و دست اندرکاران روابط عمومی، دوست یا دشمن؟
2-2- بررسی رابطه از طریق مدل همگرایی
3- سوالات تحقیق
4- روش
5- نتایج
5-1- آماره های توصیفی
5-2- همبستگی بین رضایت شغلی و نظرات حرفه “دیگر”
5-3- همگرایی بین روزنامه نگاران و متخصصان روابط عمومی
6- بحث
7- محدودیت ها و نتیجه گیری
منابع

چکیده

روزنامه نگاران و متخصصان روابط عمومی دارای یک رابطه مشکل، وابسته به هم و همیشه پیچیده ای بوده اند. به رغم تفاوت های آنان، وابستگی روزافزون هر دو حرفه به یکدیگر بار دیگر این پرسش را درباره نحوه برداشت و ارزیابی روزنامه نگاران و متخصصان روابط عمومی نسبت به هم مطرح می نماید. در اینجا، ما عناصر مختلف این رابطه پیچیده را بررسی نمودیم. هدف تحقیقات ما پاسخگویی به دو پرسش اصلی بود. نخست، ما به انجام تجزیه و تحلیل همبستگی بین سطح (عدم) رضایت از شرایط کاری هر گروه و برداشت آنان درباره حرفه یکدیگر پرداختیم. انتظار می رود که این همبستگی منفی و معنی دار باشد، اما این مطالعه درستی آن را اثبات ننمود. با وجود آنکه عقل سلیم می گوید رابطه عشق و نفرتی بین دو حرفه وجود دارد، این مطالعه نشان می دهد که شاید اکنون زمان بررسی مجدد این فرضیه فرا رسیده است. دوم، ما با استفاده از مدل همگرا به تجزیه و تحلیل، برداشت ها و برداشت متقابل روزنامه نگاران و کارشناسان روابط عمومی در زمینه نقش آنان در ایجاد شهرت سازمانی است. هر دو گروه حرفه ای ناآگاهی کثرت گرایی را نسبت به طرف دیگر نشان دادند. هم چنین به نظر می رسد که متخصصان روابط عمومی نظر روزنامه نگاران را درباره حرفه ارتباطات دست کم می گیرند. به نظر می رسد آنان رابطه را خصمانه تر از آنچه که هست می پندارند. نتایج ما در راستای برخی از مطالعات اخیر درباره رابطه بین روابط عمومی و روزنامه نگار بوده و در واقع نشان می دهد که تفاوت اندکی بین دو گروه نسبت به پیش فرض وجود دارد.

6- بحث

طرز فکر روزنامه نگاران و متخصصان روابط عمومی درباره یکدیگر و طرز فکر آنان نسبت به حرفه خودشان چیست؟ آیا فرض متعارف وجود یک رابطه پر تنش و مشکل ساز واقعاً درست است، و یا این دو گروه متخصص به خوبی یکدیگر را شناخته و به هم احترام می گذارند؟ هدف تحقیقات ما پاسخگویی به دو سوال اصلی است. نخست، ما به تجزیه و تحلیل همبستگی بین سطح (عدم) رضایت از شرایط کاری هر گروه و برداشت آنان درباره حرفه دیگری پرداختیم. انتظار می رود این همبستگی منفی و معنی دار باشد، اما صحت این مورد اثبات نگردید. در گروه روزنامه نگاران، جهت ارتباط منفی بود. این امر بدان معناست که روزنامه نگارانی که برآورد می کنند متخصصان روابط عمومی دستمزد بالاتر، استرس کمتر و شرایط کاری بهتری دارند، به طور کلی برآورد پایین تری از حرفه روابط عمومی داشتند. با این حال، از آنجایی که هیچ یک از سه همبستگی معنی دار نبود، فرض کلی ما کنار گذاشته می شود.

Abstract

Journalists and public relations professionals have had a difficult, interdependent and always complicated relationship. In spite of their differences, the growing dependence of both professions on each other once again raises the question of how journalists and public relations professionals perceive and evaluate each other. Here, we examine various elements of this complex relationship. Our research was aimed towards answering two main questions. First, we conducted a correlation analysis between the level of (dis)satisfaction with working conditions of each group and their perceptions about the other profession. We expected these correlations to be negative and significant, but this did not prove to be true. In spite of the conventional wisdom that there is a love-hate relationship between the two professions, this study shows that maybe it is time to reevaluate this assumption. Second, we used the coorientational model to analyze the perceptions and cross-perceptions of journalists and public relations experts on their role in organizational reputation building. Both professional groups showed pluralistic ignorance of the other side. It also seems public relations specialists underestimate journalists’ opinion of the communication profession. They seem to perceive the relationship as more adversarial than it really is. Our results fall in line with some of the more recent studies on the journalist–public relations relationship and actually suggest that there are fewer differences between the two groups than assumed.

6- Discussion

What are journalists and public relations specialists thinking of each other and what they both think each other is thinking about their own profession? Is the conventional assumption of a tense and problematic relationship really true, or do these two groups of professionals know and respect each other well? Our research was aimed towards answering two main questions. First, we conducted a correlation analysis between the level of (dis)satisfaction with working conditions of each group and their perceptions about the other profession. We expected these correlations to be negative and significant, but this did not prove to be true. In the journalist group, the direction of the connection was negative. This means that journalists who estimated that public relations professionals had higher salaries, less stress and better working conditions, had a lower estimate of the public relations profession in general. However, since none of the three correlations were significant, our overall assumption can be discarded. In the public relations group, the connection between job satisfaction and the perception of journalism as a profession was positive (once again not significant). It seems that “happier” public relations specialists give journalism higher grades. These results seem to be in line with some of the previous studies on the topic (Yun & Yoon, 2011) and are actually quite optimistic. In spite of the conventional wisdom that there is a love-hate relationship between the two professions, this study shows that maybe it is time to reevaluate this assumption.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تحلیل همگرا در مورد روزنامه نگاران و متخصصان روابط عمومی

Journalists and public relations specialists: A coorientational analysis

یک دیدگاه اروپایی در مورد مدیریت ارتباطات و روابط عمومی جهانی

Global public relations and communication management: A European perspective

چکیده
1- مدیریت ارتباطات و روابط عمومی جهانی: یک دیدگاه اروپایی
2- بررسی متون
3- روش
4- نتایج
4-1- اهمیت ارتباطات بین المللی برای CCOهای اروپایی (RQ1)
4-2- چالش های اصلی برقراری روابط بین المللی عمومی (RQ2)
4-3- سازمان برقراری روابط عمومی بین المللی (RQ3)
4-4- استراتژی های مورد استفاده برای بین المللی کردن عملکرد ارتباطی (RQ4)
4-5- چالش های اصلی برای روابط عمومی بین المللی در آینده (RQ5)
5- بحث
6- محدودیت ها و چشم انداز آینده
منابع

چکیده

این مقاله وضعیت تحقیقات روابط عمومی بین المللی را به طور خلاصه بیان کرده و گزارش های مربوط به یک مطالعه پان اروپایی را در مورد روش های ارتباط بین المللی در بخش شرکتی ارائه می دهد. این پژوهش بر مبنای یک نظرسنجی کمی از 579 سرپرست ارتباطات شرکتی از 21 کشور اروپایی و نیز یک نظرسنجی کیفی نیمه باز از 42 مدیر ارشد ارتباطات (CCOها) در شرکت های بزرگ چند ملیتی از 12 کشور اروپایی استوار است. نتایج نشان می دهد که برای بیش از 90 درصد از CCO ها در اروپا، روابط عمومی بین المللی بخشی از تجارت روزانه آن ها بوده و تقریبا یک چهارم آن ها با 20 کشور یا بیشتر در حال معامله هستند. حساسیت به فرهنگ های مختلف در عین حفظ هویت اصلی و توانایی تغییر، و نیز مشکل زبان (ها) چالش اصلی است، که در آن معرفی زبان انگلیسی به عنوان زبان بین المللی تجارت تنها یک راه حل جزئی است. فقط حدود نیمی از CCO ها ساختارهای قابل اطمینانی را برای عملیات روابط عمومی بین المللی گزارش کردند.

6. محدودیت ها و چشم انداز آینده

این مطالعه محدود به مرزهای جغرافیایی و بخشی است. این دو محدودیت با توجه به فرضیات Taylor و Kent (1999) درباره روابط عمومی در سراسر جهان به یکدیگر مرتبط هستند. اگر چه شرکت های چند ملیتی ممکن است با اتحاد اروپا و آمریکای شمالی که احتمالا نسبت به سایر نقاط جهان شبیه تر هستند، تبدیل به منطقه تجارت آزاد در آن سوی اقیانوس اطلس (TAFTA) شوند، Wakefield (2000)، به تفاوت های مهم بین روش های ایالات متحده و اروپا در روابط عمومی بین المللی اشاره کرده است. بنابراین هر گونه تعمیم نتایج به خارج از اروپا نیاز به تایید تجربی دارد. لازم به تاکید است که این مطالعه فقط بخش شرکت (شرکت های خصوصی و عمومی، شرکت های پذیرفته شده) را پوشش می دهد و هر گونه تعمیم به سازمان ها و یا نهادهای دولتی و NGO باید تأیید شود.

Abstract

The article reviews the status of international public relations research and reports on a pan-European study into international communication practices in the corporate sector. It is based on a quantitative survey of 579 heads of corporate communication from 21 European countries and a semi-structured qualitative survey of 42 chief communication officers (CCOs) in large multinationals from 12 European countries. Results reveal that international public relations are a part of daily business for more than 90 percent of CCOs in Europe, with nearly a quarter of them dealing with 20 countries or more. Sensitivity to multiple cultures while preserving core identity and the ability to change is the main challenges, along with the language(s) problem where introduction of English as the business lingua franca is only a partial solution. Only about a half of CCOs reported solid structures for international public relations operations.

6- Limitations and future perspective

This study is limited both by its geographic and sectorial borders. These two limitations interrelate with Taylor and Kent (1999) warning on the assumptions about ways in which public relations are practiced around the world. Although multinationals from what may become the transatlantic free trade area (TAFTA), uniting Europe and North America, are probably the most similar compared to other parts of the world, Wakefield (2000) noted important differences between the US and European practices of international public relations. Therefore, any generalization of results beyond Europe needs empirical verification. It is also important to repeat that this study covers only the corporate sector (private and public, listed companies) and any generalization to NGO’s and governmental organizations or agencies needs to be verified.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

یک دیدگاه اروپایی در مورد مدیریت ارتباطات و روابط عمومی جهانی

Global public relations and communication management: A European perspective