بهبود سلامت روانی والدین و مهارت های عمومی فرزندان به واسطه گردشگری خانوادگی

Family tourism improves parents’ well-being and children’s generic skills

چکیده
1 مقدمه
2 روش
1-2 شرکت کنندگان و روند بررسی
2-2 اندازه گیری ها
3 نتایج
1-3 مشخصات گردشگری خانوادگی
2-3 اعتبارسنجی مقیاس ها و همبستگی نتایج
3-3 مزایای گردشگری خانوادگی برای سلامت روان والدین و مهارت های عمومی کودکان
4 بحث
5 نتیجه گیری
6 اهمیت پژوهش
منابع

چکیده

گردشگری خانوادگی در سالیان اخیر توجه محققان بسیاری را به خود جلب کرده است اما بررسی های طولی اندکی مزایای روانشناختی آن را ارزیابی کرده اند. به همین دلیل این پژوهش از یک طرح پیش آزمون-پس آزمون برای بررسی اثرات مثبت گردشگری خانوادگی روی سلامت روان والدین و مهارت های عمومی فرزندان آنها استفاده می کند. ما داده های خود را از 217 خانواده گردآوری کردیم که کودکان آنها در مقطع ابتدایی تحصیل می کردند و با هم به تعطیلات خانوادگی رفته بودند. پرسش نامه هایی را به والدین و کودکان آنها دادیم تا پر کنند. نتایج نشان داد که سلامت روان والدین و مهارت های عمومی کودکان پس از گردشگری خانوادگی نسبت به قبل از آن بهتر شده بود. علاوه بر این، یک تجربه گردشگری به یادماندنی و مهارت افزایی از طریق گردشگری خانوادگی رابطه مثبتی با تغییرات بوجود آمده در سلامت روان والدین از این طریق داشت. یافته های ما اهمیت درنظر داشتن دیدگاه های مختلف اعضای خانواده را نشان می داد و مزایای تعامل آنها با هم را نیز شناسایی کرد.

1مقدمه

گردشگری خانوادگی توجه محققان و صنعت گردشگری را به خود جلب کرده است (برای نمونه، دورکو و پتریک 2013؛ لهتو، چوی، لین و مک درمید 2009؛ لی، لهتو و لی 2020؛ اسچانزل، ییمان و بکر 2012). طبق نظرسنجی “روندهای مسافرت خانوادگی 2018” آگودا (2018)، بازار گردشگری خانوادگی خصوصا در کشورهای آسیایی رونق چشمگیری یافته است. برای مثال، نظرسنجی گردشگری ملی 2018 ژاپن نشان داد که گردشگری خانوادگی یکی از مهم ترین انواع مسافرت است که 64/19 درصد از گردشگری داخلی و 06/30 درصد از گردشگری خارجی را در بین ساکنان ژاپنی به خود اختصاص داده است (آژانس گردشگری ژاپن، 2020). علاوه بر این، بسیاری از آژانس های مسافرتی یک بسته مسافرتی را تحت عنوان tabi-iku ارائه می دهند که نوعی گردشگری خانوادگی با هدف رشد فردی کودکان است که در بین خانواده های ژاپنی محبوبیت خاصی پیدا کرده است (موریشیتا 2013). از این رو به پژوهش هایی نیاز داریم که گردشگری خانوادگی را بیشتر بررسی کنند تا درک ما از این موضوع بیشتر شود.

Abstract

Family tourism has gained increased attention from researchers in recent years; however, few longitudinal studies have examined the psychological benefits of family tourism. Therefore, this study employed a pretest-posttest design to examine the beneficial effects of family tourism on parents’ well-being and their children’s generic skills. We collected data from 217 families with elementary school children who went on family holidays, administering questionnaires to both parents and children. The results showed that parents’ well-being and children’s generic skills increased from before to after the family tourism experience. Moreover, a memorable tourism experience and children’s skill development through family tourism were positively associated with changes in parents’ well-being through family tourism. Our findings highlight the importance of considering multiple perspectives from family members and identify the benefits of their interactions.

1 Introduction

Family tourism has gained increasing attention from researchers as well as the tourism industry (e.g., Durko & Petrick, 2013; Lehto, Choi, Lin, & MacDermid, 2009; Li, Lehto, & Li, 2020; Schanzel, ¨ Yeoman, & Backer, 2012). According to Agoda’s “Family Travel Trends 2018” survey (2018), the market for family tourism has increased, especially in Asian countries. For example, Japan’s 2018 National Tourism Survey showed that family tourism is one of the most popular types of travel, comprising 19.64% of domestic tourism and 36.06% of overseas tourism among Japanese residents (Japan Tourism Agency, 2020). Moreover, many travel agencies developed a package tour called tabi-iku, a form of family tourism aimed at promoting children’s personal development, that is gaining popularity among Japanese families (Morishita, 2013). Thus, research that investigates family tourism to increase the understanding of the family tourism market is needed.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بهبود سلامت روانی والدین و مهارت های عمومی فرزندان به واسطه گردشگری خانوادگی

Family tourism improves parents’ well-being and children’s generic skills

لیکن پلان دهانی: مروری بر روی ریسک فاکتورهای احتمالی، نشانگر های زیستی و روش های درمانی

Oral Lichen Planus: an Overview of Potential Risk Factors, Biomarkers and Treatments

چکیده

مقدمه

مواد و روش ها

تشخیص

آنتی اکسیدان ها و سطح پراکسیداسیون

کورتیزول

ایمونوگولوبولین

اشتراک با سایر بیماری ها

دیابت mellitus

هپاتیت

درمان

کورتیکواستروئید

ویتامین B

منابع

چکیده

لیکن پلان دهانی یا OLP یک اختلال مرتبط با سیستم ایمنی است که علت اصلی بروز آن برای ما ناشناخته است اما میزان شیوع آن در میان زنان به مراتب ظهور و بروز بیشتری دارد. در حقیقت شش فرم کلینیکی از OLP وجود دارد که از زخم های کراتوزی سفید بدون نشانه تا سایش ها و زخم های دردناک  متغییر هستند. هدف اصلی گزارش پیش روی عبارت است از مروری بر روی جنبه های آسیب شناسی و درمانی این عارضه. محصولات پراکسیداسیونی،آنتی اکسیدان ها، کورتیزول و ایمونوگولوبولین ها از جمله نشانگر های زیستی برای پیش بینی وقوع OLP به حساب می آیند. خطر بروز و توسعه ی OLP در بیماران مبتلا به عفونت هپاتیت B,C دوبرابر افراد سالم می باشد و این در حالی است که ارتباط معنا داری میان این عارضه با دیابت mellitus دیده نمی شود. داروهای کورتیکو استروئیدی از جمله داروهای مرسوم در درمان OLP محسوب می شوند و ترکیب این داروها با دیگر عوامل میتواند میزان تاثیر گذاری این داروها را افزایش دهد.زمانی که هدف بهبود ناهنجاری های hematological باشداسید فولیک و انواع مختلف ویتامین های گروهB از جمله روش های درمانی متداول در این زمینه محسوب می شوند. 

مقدمه

لیکن پلان دهانی یا OLP یک اختلال مزمن مرتبط با نقش اولیه ی سیستم ایمنی بدن می باشد(Eisen et al., 2005). از آنجایی که لیکن پلان دهای یا OLP یک اختلال مرتبط با سیستم ایمنی محسوب می شود، استرس و نگرانی و فاکتورهای دیگر مرتبط با سیستم ایمنی می توانند به عنوان فاکتورهای علی در این زمینه مطرح شوند که به احتمال بالا می توانند عامل محرک این بیماری باشند(Vincent et al., 1990).این بیماری به طور غالب در زنان دیده می شوند و بطور معمول بین 2 تا 5 درصد از جمعیت عمومی مشاهده می شود. باید به این نکته توجه داشت که احتمال هجوم و بروز این بیماری در دهه های چهار و پنج زندگی بیشتر می باشد(Burket et al., 2008). علت اصلی بروز OLP هنوز شناخته است، این بیماری به عنوان یک پروسه ی چند عاملی با برانگیزنده های متفاوت از جمله عوامل مکانیکی، الکتروشیمیایی، آسیب های روانشناختی، عفونت ها، سوء تغذیه، استرس، کار زیاد، فاکتورهای تحریک کننده ی مخاطی و آلرژی، اختلالات مربوط به غدد درون ریز، اختلالات مربوط به غدد بزاقی، وجود زمینه های ژنتیکی و و بیماری های مربوط به سیستم ایمنی محسوب می شود.

Abstract

Oral lichen planus (OLP) is an immune-related disorder with unknown exact etiology but established prevalence in females. There are six clinical forms of OLP, ranging from asymptomatic white keratotic lesions to painful erosions and ulcerations. The aim of the present report is to overview pathologic and therapeutic aspects. Peroxidation products, antioxidants, cortisol, and immunoglobulins are potential biomarkers to predict OLP occurrence. The risk of OLP development in patients with hepatitis B and C infection is 2-fold greater than in healthy individuals, while there is no significant relation with diabetes mellitus. Corticosteroids are common drugs to treat OLP and their combination with other agents can be most effective. Folic acid and variants of vitamin B are also potential treatments since they target hematological abnormalities.

Introduction

Oral lichen planus (OLP) is a chronic disorder with the primary role of immune system (Eisen et al., 2005). Since OLP is an immune-related disorder, stress and anxiety and other factors in relation with immune system can be causative factors which probably trigger to this disease (Vincent et al., 1990). This disease dominantly occurs among women and involves 2-5% of the general population. Also, its possible onset is in the decade 4-5 of life (Burket et al., 2008).The exact etiology of OLP has not been discovered, and it is mostly considered as a multifactorial process with different triggers such as mechanical, electrochemical, traumaand psychological, infectious, malnutrition, stress, overworking, mucous exciting factors and allergy, endocrine disorders, salivary gland disorders, genetic susceptibility and immunological illnesses (Nielsen et al., 1997; Torrente-Castells et al., 2010; Bombeccari et al., 2011).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

لیکن پلان دهانی: مروری بر روی ریسک فاکتورهای احتمالی، نشانگر های زیستی و روش های درمانی

Oral Lichen Planus: an Overview of Potential Risk Factors, Biomarkers and Treatments

پریودنتیت در پمفیگوئید و پمفیگوس دهانی: یک مرور سیستماتیک بر روی مطالعات منتشر شده

Periodontitis in oral pemphigus and pemphigoid: A systematic review of published studies

روش ها

نتایج

بحث

منابع

پریودنتیت و بیماری خود ایمنی bullous، شامل پمفیگوس ولگاریس و پمفیگوئید غشاء مخاطی، از جمله اختلالات immunoinflammatory هستند که به ترتیب منجر به ایجاد پلاک های میکروبی و زخم های بافتی ناشی از خودپادتنی یا autoantibody در حفره ی دهانی می شوند. شواهد حاکی از این موضوع هستند که شرایط خودایمنی ممکن است به عنوان یک فاکتور خطر برای ابتلا به پریودنتیت مطرح باشد اما هیچگونه ارزیابی سیستماتیکی برای تائید این فرضیه وجود ندارد. یک مقاله ی سیستماتیک با هدف برسی وضعیت پریودنتال در پمفیگوس و پمفیگوئید به رشته ی تحریر درآمده است. تحقیقات الکترونیک با استفاده از PubMed از جولای سال 2016 شروع شده است که طی این تحقیق 10مطالعه تعیین شدند که درآنها ضوابط از پیش تعیین شده برای پذیرش یا رد این مطالعات در فرایند برسی ارائه شده است. اغلب گزارشات موجود از یک همبستگی میان سلامت ضعیف پیرودنتال و بروز پمفیگوس ولگاریس و پمفیگوئید غشاء مخاطی حکایت دارند. برخی از این گزارشات نشان دهنده ی تاثیرات سودمند رویه های بهداشت دهان بر روی پارامترهای پیرودنتیال و شدت بیماری های کلینیکی از جمله بیماری تاول بافتی هستند. نتایج متناقضی هم میان این مطالعات و تحلیل های انجام شده بر روی بیماران به چشم میخورد که این امر به دلیل کاستی های موجود در شیوه های مورد استفاده است. این مقاله بصورت مقدماتی این پیشنهاد را مطرح می کند که بیماران مبتلا به پمفیگوس ولگاریس دهانی و پمفیگوئید غشاء مخاطی تا حدودی مستعد ابتلا به پریودنتیت هستند که این مساله بصورت بلقوه می تواند محرکی باشد برای اختلال bullous. این بیماران می بایست توسط متخصص امراض پوستی ترغیب شوند که به صورت حرفه ای و فعال با دندان پزشک خود تشریک مساعی داشته و مساله ی پیریودنتال را دنبال کنند.رابطه ی واقعی و برهم کنش های متقابل میان دو بیماری با این نیازمندی مواجه است که به صورت جامع و فراگیر در یک فرایند مطالعاتی موثر و به خوبی تدوین شده در آینده مورد برسی قرار بگیرد.

بحث

مقالات جستجو شده شمار محدودی از مطالعات آزمایشی را تعیین می کنند که مرتبط با پریودنتیت در بیماری خودایمنی bullous با درگیری دهانی هستند که منحصر به PV و MMP می شود.6-15ذاین مساله احتمالا به این دلیل رخ داده است که احتمال وقوع این اختلال تاول زا بسیار اندک است و شانس وقوع آن به ترتیب معادل 75/ تا 5 و 3/1 تا 2 در هر یک میلیون نفر در هر سال است.1,2 بطور مشابه آنچیزی که برای بیماران مبتلا به آرتریت rheumatoid،16 توضیح داده شده، در مطالعات تعیین شده مشاهده شده است که بیماران مبتلا به PV و MMPدر مقایسه با افراد سالم افزایش میزان ابتلا به پریودنتیت را نشان می دهند.این بیماران دارای پارامترهای وخیم تر پیریودنتال هستند از جمله خونریزی بر روی کاوشگر، سطح وابستگی کلینیکی وتر عضلانی پیریودنتال، عمق کاوش و رکود شاخص پلاک یا شاخص لثه ای.7,8,10,11,13 در یک مطالعه نتایج با استفاده از اجتماع شاخص پیریودنتال درمان مورد نیاز به دست آمدند.7 تنها داده های جزئی پیریودنتال ثبت شده با توجه به این شاخص ممکن است منعکس کننده ی وضعیت واقعی سلامت یا بیماری پیریودنتال نباشد.12,17,19 بعلاوه افزایش شاخص لثوی مشاهده شده در بیماران مبتلا به MMP تشریح کننده ی درجه ی التهاب لثه ای، التهاب پوست و تورم خواهد بود که این مساله می بایست با احتیاط مورد توجه قرار بگیرد بدلیل اینکه این مقیاس ممکن است توسط مورفولوژی MMP تحت تاثیر قرار بگیرد.10,11

Periodontitis and autoimmune bullous diseases, including pemphigus vulgaris and mucous membrane pemphigoid, are immunoinflammatory disorders leading to microbial plaque- and autoantibody-elicited tissue injury of the oral cavity, respectively. Evidence indicates that these autoimmune conditions may represent a risk factor for periodontitis, but no systematic evaluation exists to corroborate this assumption. A systematic literature review of periodontal status in pemphigus and pemphigoid was conducted. Electronic searches using PubMed from inception to July 2016 identified 10 studies meeting predetermined inclusion and exclusion criteria. Most reported some correlation between poor periodontal health and both oral pemphigus vulgaris and mucous membrane pemphigoid. Some demonstrated beneficial effects of oral hygiene procedures on periodontal parameters and clinical disease severity of the established blistering diseases. Inconsistent results were found between studies and within analyzed patient cohorts, likely because of methodological shortcomings. This review preliminarily suggests that patients with oral pemphigus vulgaris and mucous membrane pemphigoid appear somewhat more susceptible to periodontitis, which in turn may potentially trigger the bullous disorders. These patients should be encouraged by dermatologists to pursue collaborative professional periodontal follow-up with dentists. The true relationship and mutual interaction between both diseases needs to be more comprehensively addressed in well-designed prospective studies.

DISCUSSION

The literature search identified a limited number of case-control and pilot studies related to periodontitis in autoimmune bullous diseases with oral involvement that were restricted to PV and MMP.6-15 This is likely a result of the rarity of these blistering disorders with an estimated incidence of 0.75 to 5 and 1.3 to 2 per million per year, respectively.1,2 Similarly to what was recently described in patients with rheumatoid arthritis,16 it was observed in the identified studies that patients with PV and MMP showed an increase in the incidence of periodontitis as compared with healthy individuals. These patients had worse periodontal parameters such as bleeding on probing, clinical attachment level of the periodontal ligament, probing depth, plaque index, and/ or gingival index/recession.7,8,10,11,13 In 1 study, results have been obtained by the community periodontal index of treatment needs.7 The only partial periodontal data recording on which this index is based on may not reflect the true state of periodontal health or disease and is not adequately correlated with attachment loss.12,17-19 Moreover, the increase in gingival index observed in patients with MMP, which describes the degree of clinical gingival inflammation, erythema, and edema, should be regarded with caution because this measure may have been biased by the MMP morphology.10,11

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پریودنتیت در پمفیگوئید و پمفیگوس دهانی: یک مرور سیستماتیک بر روی مطالعات منتشر شده

Periodontitis in oral pemphigus and pemphigoid: A systematic review of published studies

روش های ترمیمی مستقیم در برابر روشهای غیر مستقیم کامپوزیت اینلی و آنلی در دندان های عقبی دهان مطالعه سیستماتیک و متاآنالیز

Direct versus indirect inlay/onlay composite restorations in posterior teeth. A systematic review and meta-analysis

چکیده

1.مقدمه

2. مواد و متد ها

2-1. پروتکل و نحوه ثبت

2-2. کرایتریای انتخاب مورد استفاده برای مطالعات

2-3. استراتژی جستجو برای شناسایی مطالعات

2-4. انتخاب مطالعات

2-5. استخراج داده ها و مدیریت

2-6. ارزیابی های اثرات درمان

2-7. بخش مسائل تجزیه و تحلیل

2-8. برخورد با اطلاعات از دست رفته

2-9. ازریابی ناهمگونی

2-10. ارزیابی کیفیت

2-11. ارزیابی گزارش تعصب ها در مطالعات

2-12. ارزیابی گزارش خطا

3. نتایج

3-1. توصیف مطالعات

3-2. ارزیابی کیفیت

3-3. تشکیل کمی مطالعات

3-3-1. اثرات مداخلات

3-3-2. پوسیدگی های ثانویه

3-3-3. حساسیت پس از جراحی

3-3-4. کیفیت زیبایی

4. بحث

4-1. کیفیت شواهد

4-2. پیامدهای تحقیق

5. نتیجه گیری

منابع

چکیده

هدف: ارزیابی طولانی مدت عملکرد بالینی روش های مستقیم در مقابل روش غیر مستقیم کامپوزیت اینلی/آنلی  در دندان های عقبی

داده ها: ارزیابی مطلوب بودن شمولیت و ارزش یابی کیفیت مطالعات و استخراج داده ها به طور مستقل توسط دو نویسنده انجام گرفته است.

منابع: پایگاه داده ای الکترونیک مدلاین، ایمبیس ، آزمایشات گروه سلامت دهان کوکران و سنترال مورد جستجو قرار گرفتند (14/12/2015)، بدون هیچ محدودیتی در تاریخ و زبان. ما تنها آزمایشات کنترل شده ی تصادفی را منظور کردیم و آن ها را طبق ریسک خطای کوکران ارزیابی کردیم.نتایج اصلی که مورد ارزیابی قرار گرفتند عدم موفقیت درمان بود که توسط چندین پارامتر ارزیابی شدند.

انتخاب مطالعه: دو مطالعه که موارد مستقیم و غیر مستقیم اینلی را ارزیابی کردند (82بیمار با248 درمان) و یک مطالعه برای آنلی(157 بیمار با 176 درمان) کرایتریای درمانی را شمال شدند. دو آزمایش یکی ناواضح و یکی هم ریسک بالای خطا را داشتند، که به لحاظ ریاضی قابل ترکیب بودند. متاآنالیز هیچ تفاوت قابل توجه آماری را نشان نمی داد که شکست بین روش مستقیم و غیر مستقیم اینلی را شامل شود آن هم بعد از 5 سال. (RR=1.54 ؛ 95% Cl:0.42، 5.58؛P=0.52) یا بعد از یازده سال از عملکرد(RR=0.95 ؛ 95% Cl:0.34، 2.63؛P=0.92). تنها یک پارامتر،رنگ رفتگی حاشیه ها، به شکل خفیفی نتایج را به سمت اینلی مستقیم متمایل می کند که بعد از یازده سال اتفاق می افتد. (RR=0.41 ؛ 95% Cl:0.17، 0.96؛P=0.04). تنها یک مطالعه بر اساس  آنلی است، که دوام 5 ساله را 87% (95%Cl : 81-93%) بیان می کند.

نتیجه: تفاوت دوتکنیک مفهومی آماری را به منظور توصیه ی یک تکنیک خاص نسبت به سایرین بیان نمی کند.کمبود مطالعات اولیه،نیاز برای مطالعات بیشتر سازمان یافته ی طولانی مدت جهت دستیابی به نتایج قطعی درمورد این دو تکنیک را تاکید میکند.

اهمیت بالینی: کواد کامپوزیت رزینی ،که مستقیم یا غیر مستقیم قرار می گیرند،ترمیم بالینی طولانی مدتی را لحاظ می کنند که درمان مجدد دندان های عقبی در این زمان مورد نیازند.اگر چه سال های زیادی در حرفه بالینی ، انتخاب بهترین پروتکل درمانی هنوز مورد سوال است. مطالعات در دسترس،شواهد معتبری در این زمینه فراهم نکرده اند. 

1.مقدمه

عدم موفقیت درترمیم های دندانی شکایت مهمی را در زمینه حرفه دندانپزشکی روزمره ایجاد کرده است.گزارش شده است که 60 درصد حجم کار دندانپزشکی مربوط به ترمیم اولیه و یا ترمیم مجدد دندان هاست ]1[ . به کاربردن مواد مناسب و تکنیک درست به عنوان فاکتورهایی کلیدی هستند که برروی موفقیت و یا عدم موفقیت ترمیم درمان اثر می گذارند  ]2[.

5. نتیجه گیری

به طور کلی، شواهد کافی برای ارائه توصیه های دقیق به نفع روش های مستقیم بیش از روش غیر مستقیم است. نتایج بررسی و متاآنالیز ما از مطالعاتی با ریسک بالای خطا و نامشخص ناشی می شود. مطمئنا، مطالعات طولانی مدت که به خوبی طراحی شده اند باید انجام شود تا تفاوت های معنا داری و یا توصیه هایی مربوط به هر دو تکنیک مقایسه شود. 

Abstract

Objective To evaluate the long-term clinical performance of direct versus indirect composite inlays/onlays in posterior teeth.

Data Screening for inclusion eligibility, quality assessment of studies and data extraction was performed independently by two authors.

Sources The electronic databases MEDLINE, EMBASE, Cochrane Oral Health Group’s Trials Register and CENTRAL were searched (14.12.2015), with no restriction to publication date or language. We included only randomised controlled trials (RCTs) and evaluated them according to Cochrane risk of bias tool. The main outcome assessed was the restoration failure, determined by several clinical parameters.

Study selection Two studies concerning direct and indirect inlays (82 patients with 248 restorations) and one study for onlays (157 patients with 176 restorations) satisfied the inclusion criteria. Two trials, one of unclear and one of high risk of bias, could be mathematically combined. The meta-analysis indicated no statistically significant difference in the risk failure between direct and indirect inlays, after 5 years (RR: 1.54; 95% Cl: 0.42, 5.58; p = 0.52) or 11 years of function (RR: 0.95; 95% Cl: 0.34, 2.63; p = 0.92). Only one parameter, the marginal discoloration, slightly favored direct inlays after 11 years (RR: 0.41; 95% Cl: 0.17, 0.96; p = 0.04). Only one study dealt with onlays; an overall 5-year survival of 87% (95% CI: 81–93%) was reported.

Conclusion The difference of the two techniques did not reach statistical significance in order to recommend one technique over the other. The scarcity of primary studies support the need for further well-designed long-term studies in order to reach firm conclusions about both techniques.

Clinical significance Resin composite materials, placed directly or indirectly, exhibit a promising long-term clinical performance when rehabilitation of posterior teeth is needed. Although many years in clinical practice, the selection of the best treatment protocol still remains subjective. The available studies, and their synthesis, cannot provide reliable evidence in this field.

1. Introduction

Failure of dental restorations presents a major complication in everyday dental practice. It has been reported that about 60% of all operative dental workload refers to placement and replacement of restorations [1]. Correct material manipulation and proper technique selection may be regarded as the key factors that affect restoration success or failure [2].

5. Conclusions

Overall, there is insufficient evidence to make strict recommendations in favor of direct over indirect technique. The results of our review and meta-analysis derive from studies with unclear and high risk of bias. Certainly, further well-designed long-term studies should be undertaken in order to make more meaningful comparisons or recommendations about both techniques.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

روش های ترمیمی مستقیم در برابر روشهای غیر مستقیم کامپوزیت اینلی و آنلی در دندان های عقبی دهان مطالعه سیستماتیک و متاآنالیز

Direct versus indirect inlay/onlay composite restorations in posterior teeth. A systematic review and meta-analysis

مروری بر کاربرد لیزر در دندانپزشکی

Lasers in Dentistry: A Review

خلاصه

مقدمه

تاریخچه لیزرها

تعامل لیزر – بافت

جذب

انتقال

انعکاس

پراکنش نور لیزر

دسته بندی لیزرها

طول موج لیزرهای مورد استفاده در دندانپزشکی

لیزرهای آرگون

لیزرهای دیودی

لیزرهای Nd-YAG

خانواده اربیوم

اربیوم، کروم: (YSGG (2780 نانومتر

اربیوم: (YAG (2940 نانومتر

لیزر Er-Cr:YSGG

لیزر CO2

استفاده از لیزر در حساسیت بالای عاج و کنترل درد

کاربردهای لیزر برای بافت های سخت

لیزرها برای تشخیص پوسیدگی ها

لیزرها برای حذف پوسیدگی ها و آماده سازی حفرات

لیزرهای مورد استفاده برای جرم گیری

سفید کردن دندان با لیزر

فرآیندهای جراحی

جراحی استخوان و افزایش طول تاج

کاربردهای لیزر در بافت های نرم

کورتاژ با لیزر

نمونه برداری از کل توده یا بخشی از توده بوسیله لیزر

درمان با فوتودینامیک

لیزرها در دندانپزشکی کودکان

محدودیت لیزرها

نتیجه گیری

منابع

چکیده

از آنجایی که لیزر روشی دقیق و موثر برای اجرای بسیاری از فرآیندهای مرتبط با دندان می باشد، به رشته دندانپزشکی ورود پیدا کرد. درمان با لیزر برای غلبه بر معایب روش های درمانی مرسوم امیدوار کننده به نظر می رسد. زمانی که کاربرد لیزرهای دندانی توسعه یابد، دندانپزشک های بیشتری از این فناوری برای درمان دقیق بیماران استفاده خواهند کرد که ممکن است میزان درد و زمان بهبود را به حداقل برساند. همه جنبه های دندانپزشکی از جمله بهداشت دهان، جراحی دهان، دندانپزشکی ترمیمی و کودکان، جراحی لثه، کاشت دندان و پروتز، با استفاده از فناوری لیزر به گونه مثبتی تحت تاثیر قرار گرفته اند. کارکرد لیزرها به صورت کم تهاجمی و بدون هیچگونه نارضایتی برای بیمار، تاثیر بسزایی بر ارائه مراقبت دندان گذاشته است. این شرایط با ادامه توسعه و پیشرفت این فناوری ادامه خواهد داشت.

نتیجه گیری

فناوری لیزر به طور گسترده ای در دندانپزشکی به کار گرفته می شود. در صورتی که به صورت موثر و اخلاقی از آن استفاده شود، لیزر به ابزاری ضروری در بسیاری از درمان های دندانی تبدیل می شود. هرچند لیزرها محدودیت های خودشان را داشته و هرگز عصای جادویی پزشکی و دندانپزشکی نبوده اند. از آنجا که تحقیقات بیشتر در حال تداوم است، آینده لیزر در دندانپزشکی امیدوار کننده می باشد. پیدایش لیزرها برای کاربردهای مختلف در دندانپزشکی ممکن است برنامه درمانی بیماران را تحت تاثیر قرار دهد. لیزرها همچنین ممکن است در صورتی که به طور ایمن و مناسب استفاده نشود، ثابت شود که تنها توفیقی اجباری است. همانگونه که آرون رز می گوید: ” در نور مناسب، در زمان مناسب همه چیز فوق العاده به نظر می رسد”.

Abstract

Lasers were introduced into the fi eld of dentistry as they are a precise and effective way to perform many dental procedures. Treatment with lasers provides a hope of overcoming the disadvantages of conventional dental procedures. As the applications for dental lasers expand, greater numbers of dentists will use the technology to provide patients with precision treatment that may minimize pain and recovery time. Every discipline of dentistry has been positively affected with the use of laser technology including oral medicine, oral surgery, pediatric and operative dentistry, periodontics and implantology, prosthetic dentistry. The ability of the lasers to perform less invasive procedures without any discomfort to the patients had made a tremendous impact on the delivery of dental care. This will continue as this technology will continue to improve and evolve.

CONCLUSION

The use of laser technology has been widely used in dentistry. When used efficaciously and ethically, lasers have been an essential tool in many dental treatments. However, lasers have got its own limitations. It has never been the “magic wand” in medicine and dentistry. The futures of laser dentistry are bright as further researches are going on. The emergence of lasers for various applications in dentistry may influence the treatment planning of patients. Lasers can also prove to be blessing in disguise if not used safely and properly. As Aaron Rose Says, “In right light at right time everything is extraordinary.”

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مروری بر کاربرد لیزر در دندانپزشکی

Lasers in Dentistry: A Review