تحلیل عضلانی و مقاومت در برابر آنابولیسم عضلانی: “مفهوم آستانه آنابولیک” برای استراتژی های تغذیه ای اقتباس شده در طول سارکوپنی

Muscle Wasting and Resistance of Muscle Anabolism: The “Anabolic Threshold Concept” for Adapted Nutritional Strategies during Sarcopenia

عملکرد اصلی عضله اسکلتی تأمین نیرو و توان لازم برای حرکت و وضعیت بدن (پوسچر) است اما این بافت، مخزن اصلی اسیدهای آمینه و پروتئینهای بدن نیز هست. بنابراین، اگرچه از بین رفتن پروتئینهای عضلانی با ارائه اسیدهای آمینه برای بافت‌های دیگر، در کوتاه مدت اثرات مثبتی دارد، اما پسرفت مداوم یک ماهیچه و عدم کنترل آن موجب مختل شدن حرکت شده و مشکلاتی را در انجام کارهای روزمره ایجاد می‌کند و دارای پیامدهای متابولیکی مضری همراه با کاهش توانایی در آماده کردن مقادبر کافی اسیدهای آمینه در صورت بروز بیماری و ناخوشی است. ضعف ناشی از آن باعث افزایش زمین خوردن و طولانی شدن زمان بهیودی می‌شود و زمانیکه پسرفت عضلانی پیشرفته باشد، با ناخوشی و افزایش مرگ و میر همراه است. در نتیجه، یکی از چالشهایی که باید با آن روبرو شویم، تأمین اسیدهای آمینه برای بافتهایی که در وضعیت کاتابولیک نیاز بیشتری به آن دارند (1) و همچنین جلوگیری از یک اتلاف بسیار مهم در پروتئینهای عضله و در نهایت بهبود عضلات می‌باشد.

در طول روز، متابولیسم پروتئین با مصرف مواد غذایی تعدیل می‌شود. پروتئین‌های کل بدن در دوره‌های پس از صرف غذا ذخیره می‌شوند و در دوره‌های پس از جذب از بین می‌روند. با وجود یک توده ثابت از پروتئین عضلانی، اتلاف پروتئینهای عضله برای همان مقدار حصول پروتئین در حالت پس از صرف غذا جبران می‌شود. در داوطلبان بزرگسال، مصرف خوراکی آن با افزایش سنتز پروتئین در کل بدن و کاهش پروتئولیز همراه است (2-5). این تغییرات به دلیل مصرف غذا و بواسطه افزایش میزان غلظت پلاسما در مواد غذایی و هورمونها انجام می‌شود. بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند که اسیدهای آمینه و انسولین نقش مهمی در کمک به آنابولیسم پروتئین پس از صرف غذا دارند (6). بنابراین در مورد پسرفت عضله، از بین رفتن پروتئین در عضلات از عدم تعادل بین انباشت پروتئین و میزان تجزیه ناشی می‌شود که تاحدودی به دلیل نقص آنابولیسم پس از صرف غذا می‌باشد.

اگرچه هر گونه حالت پسرفت عضلات با مکانیسم (های) خاص و مسیرهای منتهی به تحلیل عضلات توصیف می‌شود، اما افزایش عوامل کاتابولیک مانند گلوکوکورتیکوئیدها، سیتوکینها و تنش اکسیداتیو غالباً رخ می‌دهد و اکنون به خوبی مشخص شده است که این عوامل اثرات مخرب بالقوه‌ای بر روی مسیرهای سیگنالینگ اسیدهای آمینه یا انسولین در تحریک آنابولیسم عضلات پس از مصرف غذا دارند (7-11).

آنالیز اثربخشی یک مداخله خودگردان مبتنی بر اینترنت (“زندگی بهتر”) برای ترویج عادات سالم در جمعیت مبتلا به چاقی و فشار خون: یک کارآزمایی تصادفی کنترل شده اکتشافی

Analysis of the efficacy of an internet-based self-administered intervention (“Living Better”) to promote healthy habits in a population with obesity and hypertension: An exploratory randomized controlled trial

چکیده
1. مقدمه
2. روش ها
3. نتایج
4. بحث
منابع

چکیده
مقدمه: تغییرات در سبک زندگی ناسالم عناصر کلیدی برای پیشگیری و درمان چاقی و فشار خون بالا هستند. برنامه های مبتنی بر اینترنت پتانسیل فوق العاده ای برای به کارگیری مداخلات مبتنی بر شواهد متمرکز بر ترویج رفتارهای سالم ارائه می دهند. ما اثر یک مداخله خودکار مبتنی بر اینترنت (Living Better یا زندگی بهتر) را بررسی می کنیم که افراد مبتلا به اضافه وزن یا چاقی نوع I و فشار خون بالا را هدف قرار می دهد.

روش ها: نمونه انتخاب شده شامل 106 شرکت کننده (میانگین سنی:53؛ 59) از یک بیمارستان عمومی در اسپانیا بود که ابتلای آنها به چاقی نوع I و فشار خون بالا تشخیص داده شده بود؛ این افراد به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند- گروه مداخله (IG؛ مداخله مبتنی بر اینترنت) و گروه کنترل (CG؛ درمان دارویی معمول). مداخله از راهبردهای رفتاری شناختی و آموزش روانی برای ترویج رفتارهای سالم استفاده می کند. داده های آنتروپومتریک (یعنی شاخص توده بدنی-BMI-، دور کمر و دور باسن) و داده های سبک زندگی/ روانشناختی (یعنی، کیفیت زندگی، فعالیت فیزیکی، نوع غذا خوردن، تحرک، وضعیت بدن و خودکارآمدی) قبل و بعد از مداخله ارزیابی شده و در بازهای زمانی 6 و 12 ماهه پیگیری شدند.

نتایج: تفاوت چشمگیری بین دو گروه IG و CG در متغییرهای آنتروپومتریک (یعنی BMI و دور کمر)، رفتار خوردن خارجی، و هیجان و استرس (p < 0.05) بعد از مداخله مشاهده شد. داده های مربوط به پیگیری نشان داد که تغییرات ایجاد شده در BMI، دور کمر، دور باسن و خوردن خارجی در گروه IG حفظ می شوند. بعد از دریافت درمان مبتنی بر اینترنت، وضعیت بالینی گروه CG نیز بهبود پیدا کرد.

بحث: این مطالعه نشان می دهد که اینترنت جایگزین مناسبی برای ارائه و گسترش مداخلات مبتنی بر ترویج عادات سالم است و به طور کلی یک مداخله خودکار می تواند نتایج مثبت دراز مدتی را ایجاد کند.

2. روش ها
2.1. طراحی آزمایش
این مطالعه یک آزمایش کنترل شده تصادفی با دو بازو است: گروه مداخله (IG) و گروه کنترل(CG). این مطالعه بر اساس دستورالعمل های CONSORT (استانداردهای ارائه گزارش آزمایشات تصادفی) و CONSORT-EHEALTH انجام شد. شماره ثبت آزمایش: NCT02445833. این مطالعه توسط کمیته اخلاق مطالعات بالینی بیمارستان de Sagunto (ref: 002-2014-10) و توسط وزارت بهداشت، خدمات اجتماعی و برابری در دولت اسپانیا (s/n) به عنوان یک مطالعه مشاهده ای مجاز تایید شد.

2.2 نمونه
بیماران انتخاب شده به عنوان نمونه به اضافه وزن یا چاقی نوع I و فشار خون بالا مبتلا هستند و تحت مراقبت پزشکی در بخش فشار خون بالا و بیماری های عروقی یک بیمارستان عمومی (اسپانیا) قرار دارند. بیماران توسط پزشکان پذیرش شده و واجد معیارهای زیر بودند: سن 18 تا 65 سال، قرار داشتن تحت درمان بالینی برای پیشگیری از سندرم متابولیک یا مشکلا قلبی، و ابتلا به اضافه وزن یا چاقی نوع I (شاخص توده بدنی یا BMI >25 و > 35). معیارهای حذف عبارت بود از عدم دسترسی به اینترنت، مصرف بیش از سه دارو برای کنترل فشار خون، ابتلا به دیابت، ابتلا به بیماری تغذیه ای، داشتن معلولیتی که از تحرکت و فعالیت فیزیکی فرد جلوگیری می کرد و دریافت هر نوع درمان برای کاهش وزن در مراکز دیگر. اندازه نمونه براساس اندازه موثر برای بررسی وزن بدن در مطالعات پیشین محاسبه شد.

از بین بیمارانی که در ابتدا توسط پزشکان انتخاب شده بودند (n=500)، 106 بیمار به صورت نهایی پذیرفته شدند (55 نفر در گروه IG و 51 نفر در گروه CG). شکل 1 پیگیری بیماران در طول مطالعه را نشان می دهد. تمام بیماران در پسا-آزمایش یا پیگیری ها تمام مدول های آنلاین را کامل کردند. در جاهایی که نتوانستند مدول ها را پر کنند از آزمایش کنار گذاشته شدند. اکثر شرکت کنندگانی که این مطالعه را ترک کردند توضیحات بیشتری ارائه نکردند. دلایل ذکر شده توسط برخی از افراد ترک کننده مطالعه عبارتند از: نبود علاقه، مشکلات سلامتی، دشواری کنترل مدیریت کامپیوتر یا اینترنت و مشکلات خانوادگی.

تاثیر مثبت آموزش قبل از ماه مبارک رمضان بر کنترل قند خون و کاهش خطر هیپوگلیسمی در سالمندان دیابتی نوع 2 در دوران همه گیری کووید 19

Positive impact of pre-Ramadan education on glycemic control and reducing risk of hypoglycemia in type 2 diabetic elderly patients during COVID 19 pandemic

چکیده

1. مقدمه

2. روش ها

3. نتایج

4. مباحثه

5. نتیجه گیری

منابع

چکیده

پیشینه: در ماه رمضان، بیماران مسن بیشتر در معرض خطر عوارض بیماری قرار دارند. لازم است تا به بیماران نحوه روزه داری ایمن را اموزش داد.

هدف: هدف این تحقیق بررسی تأثیر آموزش قبل از ماه رمضان بر کاهش خطر هیپوگلیسمی و دستیابی به کنترل قند خون در سالمندان است.

روش: این مطالعه آینده نگر در کلینیک های سرپایی بخش داخلی بیمارستان دانشگاه اسیوط انجام شد. این تحقیق شامل 316 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 بود که می خواستند روزه بگیرند. آنها به 2 گروه تقسیم شدند: بیماران زیر 65 سال و بیماران 65 سال و بالاتر. این بیماران قبل از ماه رمضان در جلسات آموزشی شرکت کردند. داده ها برای گروه بندی خطر روزه داری با استفاده از پرسشنامه نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. این مطالعه در 3 مرحله انجام شد. پیامد اولیه ارزیابی هیپوگلیسمی و پارامترهای بیوشیمیایی پس از آموزش بود.

نتایج: قند خون ناشتا در طول ماه رمضان و بعد از آن در سالمندان بطور معنی‌داری کاهش یافت (0001/0p=). بیماران مسن با قند خون ناشتا کمتر از 8 mmol/L از 29.3 درصد به 46.6 درصد بعد از ماه رمضان افزایش یافتند. HbA1c پس از ماه رمضان به طور معنی داری کاهش یافت (001/0p=). افت قند خون در هر دو گروه علت اصلی شکستن روزه بود (9% در مقابل 7.7% در بیماران کمتر از 65 و 65 سال و بالاتر). دور کمر در بیماران 65 سال و بالاتر بطور معنی داری کاهش یافت (05/0p=). کلسترول کل و لیپوپروتئین کم چگالی (LDL) بدون معنی‌داری آماری در بیماران بالای 65 سال افزایش یافت (470/0، 512/0 p=). در هر دو گروه، کلسترول HDL در طول و بعد از ماه رمضان بهبود یافت (0001/0 p=).

نتیجه‌گیری: آموزش پیش از ماه رمضان به بیماران دیابتی مسن تأثیر مثبتی بر کاهش خطر ابتلا به هیپوگلیسمی علامت دار داشت.

روش ها
این مطالعه در درمانگاه های سرپایی بخش داخلی بیمارستان دانشگاه اسیوط انجام شد. نمونه ها شامل بیمارانی بودند که در درمانگاهها روزانه معاینه می شدند و با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس سه ماه قبل از ماه رمضان 2021 انتخاب شدند. آنها از تحقیق مطلع شده و رضایت خود را اعلام کردند.

بیماران مسلمان مبتلا به دیابت نوع 2 که میخواستند در ماه رمضان روزه بگیرد در این مطالعه شرکت کردند. آنها بر اساس سن گروه بندی شدند. گروه اول شامل بیماران زیر 65 سال و گروه دوم شامل بیماران 65 سال به بالا بود.

بیمارانی که نمی خواستند روزه بگیرند، بیماران مبتلا به بیماری های چند ابتلایی جدی مانند سندرم حاد کرونری یا بیماری حاد کبدی/کلیوی، بیمارانی که اخیراً به دلیل کتواسیدوز دیابتی یا هیپرگلیسمی شدید یا هیپوگلیسمی یک ماه قبل از شروع ماه رمضان بستری شده اند از این مطالعه حذف شدند.

طرح: مطالعه مداخله ای قبل و بعد انجام شد. ارزیابی خطر بر اساس گروههای خطر IDF-DAR 2021[2] قبل ازماه رمضان برآورد شد. گروه بندی خطر IDF-DAR 2021 در شکل 1 امده است. به بیماران پرخطر توصیه شد که روزه نگیرند. قبل از ماه رمضان (6 هفته)، بیماران در جلسات انفرادی برنامه اموزشی شرکت کردند؛ دراین جلسات به بیماران توصیه شد تا رژیم غذایی خود را حفظ کنند، فعالیت‌های بدنی روزانه را ادامه دهند و قند خون ناشتا را بطور مکرر در روز اندازه گیری کنند و دارو را براساس تجویز پزشک مصرف کنند.

سوء تغذیه سالمندان و افسردگی: شواهد حاصل از جمعیت سالمندانی که در بنگلادش در خانه مراقبت می شوند

Geriatric malnutrition and depression: Evidence from elderly home care population in Bangladesh

چکیده

1. مقدمه

2. اصول و روش ها

3. نتیجه

4. بررسی

5. نتیجه گیری

منابع

چکیده

سوء تغذیه ریشه عوارض متعددی از ناتوانی جسمی گرفته تا مشکلات سلامت روان مانند افسردگی است. براساس شدت ، افسردگی می تواند منجر به نوسانات عاطفی ، حتی خودکشی شود . در بنگلادش اگرچه سالمندان بخش رو به رشد جامعه هستند ، اما سلامت آنان اکثرا نادیده گرفته می شود. این مطالعه مقطعی مبتنی بر جامعه با هدف تعیین شیوع و شدت افسردگی و سوتغذیه در سالمندان به منظور بررسی رابطه بین افسردگی و سوتغذیه انجام شد. ارزیابی کوچک غذایی (MNA) برای تعیین وضعیت تغذیه ، و مقیاس افسردگی سالمندان (GDS) برای ارزیابی افسردگی استفاده شد. حدود 84 درصد شرکت کنندگان علائمی از مجموعه مختلفی افسردگی را نشان دادند. نرخ سوتغذیه و افسردگی در میان شرکت کنندگان مرد بیشتر است.افراد دچار سوتغذیه )نسبت شانس (OR) : 4.05 ، 95%  فاصله اطمینان (CI) : 2.79-5.87( و مردمی که در خطر ابتلا به سوء تغذیه هستند )نسبت شانس (OR) :1.67 ،95% فاصله اطمینان(CI) :1.24-2.24(به طور قابل ملاحظه ای در خطر ابتلا به افسردگی هستند. حفظ وضعیت بدنی خوب ،زندگی سالم ، و محیط خانوادگی حمایت کننده از جمله فاکتورهایی هستند که می تواند افسردگی را در جمعیت سالمند کاهش دهد. بنابراین ، برنامه های خاص و مداخلات هدفمند که بر روی پایداری فیزیکی و ذهنی سالمند در سطح جامعه تمرکز می کند ، می تواند آگاهی را در سطوح انفرادی و خانوادگی را بالا ببرد

5. نتیجه گیری

نتایج ارتباط قوی بین افسردگی و سوء تغذیه در جمعیت سالمند را نشان داد ، اگرچه ابهامی در رابطه ی علیت آنها وجود دارد. بنابراین ، باید برنامه های خاصی برای رسیدگی به سوء تغذیه سالمندان در سیاست های بهداشتی موجود جهت کاهش مشکلات سلامت روان مرتبط با افسردگی گنجانده شود.

Abstract

Malnutrition is the root of numerous complications ranging from physical disability to mental health problems like depression. Depending on the intensity, depression can lead to emotional fluctuations, even suicidal attempts. Geriatric health in a country like Bangladesh is often ignored, although they are a growing segment of society. This community-based cross-sectional study aimed to determine the prevalence and severity of depression and malnutrition in the elderly to evaluate the relationship between depression and malnutrition. Mini Nutritional Assessment (MNA) was used to determine nutritional status, and Geriatric Depression Scale (GDS) was used to assess depression. About 84% of the participants showed a different array of depression symptoms. The rate of malnutrition and depression is higher among the male participants. Being malnourished (OR: 4.05, 95% CI: 2.79–5.87) and people are at risk of malnutrition (OR:1.67, 95% CI:1.24–2.24) had a significantly higher risk of suffering from depression. Maintaining a good physical state, a healthy lifestyle, and a supportive family environment are among the factors that can reduce depression in the elderly population. Therefore, to fight depression, specific programs and targeted interventions focusing on physical and mental stability for the elderly at the community level can enhance awareness at the individual and family levels.

5. Conclusion

The results indicate a strong association between depression and malnutrition in the elderly population, although there is an ambiguity regarding their causality. Therefore, specific programs to address geriatric malnutrition should be incorporated into the existing healthcare policy to mitigate depression-related mental health problems.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

سوء تغذیه سالمندان و افسردگی: شواهد حاصل از جمعیت سالمندانی که در بنگلادش در خانه مراقبت می شوند

Geriatric malnutrition and depression: Evidence from elderly home care population in Bangladesh

عوامل تغذیه ای در ضربه مغزی مرتبط با ورزش

Nutritional factors in sport-related concussion

چکیده

1- مقدمه

2- روش شناسی

3- تغییرات سوخت و ساز در مغز پس از ضربه ی مغزی

4- نیازهای تغذیه ای مغز پس از ضربه ی مغزی

5- مسیرهای آینده

6- نتیجه گیری

منابع

چکیده

     زمینه: ضربه ی مغزی ورزشی مساله ی عمده ای است که سالانه بر هزاران تَن تأثیر می گذارد. تصور می شود که تغییرات نورومتابولیکی مرتبط با ضربه ی مغزی عامل تغییرات نوروفیزیولوژیکی و نشانه های پساضربه ی مغزی همچون سردرد و حساسیت به نور و صدا، ناتوانی در تمرکز و خستگی باشند. این آسیب یک توالی نورومتابولیکی پیچیده شامل چندین سازوکار را برمی انگیزد. درمان های دارویی وجود دارند که تنها برای یک سازوکار به کار می-روند، اما بر اساس یافته ها، برخی مواد مغزی بر چندین گذرگاه تأثیر می گذارند، از همین رو، رویکرد گسترده تری ارائه می کنند. این امر باعث پژوهش های فشرده ای درباره ی استفاده از مکمل های غذایی به عنوان یک رویکرد پیشگیری و درمان ضربه ی مغزی شده است.
روش: ما یک روش کتابنامه ای که مطالعات بالینی و پیش بالینی معاصر مربوط به عوامل غذایی در ضربه ی مغزی مرتبط با ورزش را فراهم می کند، دنبال کردیم.
نتایج: مکمل های بسیاری ازجمله اسیدهای چرب چندزنجیره ای اشباع نشده ی n-3، آنتی اکسیدان ها، و مواد معدنی، نتایج نویدبخشی مبنی بر کمک به بهبود یا پیشگیری از ضربه ی مغزی در حیوانات را، که بیش تر آن ها از یک تکنیک ضربه ی مغزی شاره ای برای ایجاد آسیب مغزی استفاده می کنند، و در چند مطالعه ی انسانی، پیرامون آسیب مغزی تروماتیک شدید یا متوسط نشان داده اند. کارآزمایی های انسانی در حال انجام کنونی می توانند به طور امیدوارکننده ای اطلاعات بیش تری به ویژه درباره ی گزینه های تازه، یعنی پروبیوتیک، اسیدهای آمینو یا لاکتات، برای استفاده از مکمل های غذایی برای ورزشکاران دچار ضربه ی مغزی فراهم کنند.
نتیجه گیری: مکمل سازی غذایی به عنوان یک راهبرد بالقوه برای پیشگیری و یا کاهش اثرات زیانبخش ضربات مغزی یا آسیب های کم تر از سطح ضربه ی مغزی مرتبط با ورزش مطرح شده است.

روش شناسی
     مطالعاتی که دربرگیرنده ی داده هایی پیرامون عوامل تغذیه ای در ضربه ی مغزی مرتبط با ورزش بودند، با استفاده از پایگاه داده ی الکترونیکی PubMed شناسایی شدند. اصطلاحات جست وجو شامل واژه ها و مترادف هایی برای موارد زیر بودند: (نیازهای تغذیه ای یا مکمل سازی تغذیه ای یا مواد مغذی یا تغذیه یا غذا یا رژیم غذایی) و (ضربه ی مغزی یا آسیب مغزی تروماتیک خفیف یا ضربه ی مغزی مرتبط با ورزش) و (ورزشکار یا تمرین ورزشی یا فعالیت فیزیکی یا ورزش تماسی). فهرست های منابع دربرگیرنده ی همه ی گزارش های برگزیده نیز مرور و بازبینی شدند تا دست نوشته های واجد شرایط اضافه ای شناسایی گردد.

تغییرات سوخت و ساز در مغز پس از ضربه ی مغزی
     تمرین ورزشی یا فعالیت فیزیکی، کارکرد مغز را افزایش می دهد و از همین رو، مصرف مواد مغزی توسط بافت مغز افزایش می یابد. افزون بر این، پژوهش ها حوزه هایی از افزایش فعال سازی مغز را یافته اند که متناظر با افزایش استفاده از مواد مغزی در ورزشکاران شرکت کننده در ورزش های تماسی در مقایسه با ورزش های غیرتماسی هستند [4]، و به تازگی نشان داده شد که ضربه های مغزی باعث مصرف بیش از اندازه ی مواد مغزی توسط مغز می شوند [4، 5].

     فرایندهای بیوشیمی مرتبط با ضربه ی مغزی با کشش آکسون آغاز می شود، امری که منجر به ترشح گسترده ی یون های K+ و ترشح حجم بیش از حد عادی ناقل های عصبی انگیزگر به ویژه گلوتامات [8، 9] می شود، و به دنبال آن، منجر به ترشح گسترده ی یون های Ca2+ می شود، موضوعی که باعث قطبی زدایی بیش تر سلول می شود [10، 11]. سلول مربوط برای بازیابی شیب یونی، پمپ های Na+/K+ را فعال سازی می کند که مستلزم ادنوزین تریفسفات (ATP) بیش تر است تا K+ از دست رفته را بازیابی کند [12، 13]. برای نگهداری و حفظ این تقاضای سلولی، سلول مربوط به گلیکولیز (قندکافت) متوسل می شود، که 40 درصد بیش تر از حد معمول گلوکز استفاده می کند [14]، و این امر منجر به انباشت لاکتات [15] و یک کاهش مرتبط در pH درون سلولی می شود [14، 16].

ارزیابی دانش تغذیه ای ورزشی ورزشکاران زبده استرالیایی با استفاده از پلتفرم ارزیابی دانش ورزشکاران مربوط به پرسشنامه تغذیه ورزشی

Measuring the sports nutrition knowledge of elite Australian athletes using the Platform to Evaluate Athlete Knowledge of Sports Nutrition Questionnaire

چکیده

1-مقدمه

2-روش ها

3-نتایج

4-بحث

منابع

چکیده

اهداف: ارزیابی کردن دانش تغذیه‌ای ورزشکاران زبده استرالیایی و گرفتن بازخورد از متخصصان تغذیه ورزشی در پلتفرم باهدف ارزیابی سازگاری پرسشنامه دانش ورزشکاران مربوط به تغذیه ورزشی (PEAKS-NQ ).

روش‌ها: متخصصان تغذیه ورزشی از شبکه موسسه ملی در سراسر استرالیا، ورزشکارانی را بکار گرفتند تا PEAKS-NQ50-موردی آنلاین را که شامل دو بخش (تغذیه عمومی و تغذیه ورزشی) بود، تکمیل کنند. متخصصان تغذیه ورزشی از یک پرسشنامه 14-موردی (با دو آیتم باز) استفاده کردند تا بازخورد خود در مورد PEAKS-NQ را ارائه کنند. معیارهای پیامد عمده، شامل امتیاز دانش تغذیه‌ای و امتیازات مناسب بودن ابزار (سودمندی، مقبولیت و امکان‌پذیری) میشد. برای امتیازات دانش، آزمون‌های t مستقل، ANOVA و کای-مربع برای ارزیابی تفاوت‌های بین گروه‌ها مورد استفاده واقع شدند. تناسب با استفاده از آمار توصیفی ارزیابی شد.

نتایج: دوازده متخصص تغذیه ورزشی از شبکه موسسه ملی در استرالیا، یک نمونه‌ راحت با 240 ورزشکار را بکار گرفتند (از 5/63 درصد زن، 3/4 ± 3/21 ساله، 3/63 درصد در سطح بین‌المللی رقابت می کردند). ورزشکاران، با دانش تغذیه‌ای عمومی در مقابل دانش تغذیه‌ای ورزشی بهتر، امتیاز 5/10 ± 7/70 درصدی دریافت کردند. زنان، صرف نظر از تفاوت برای سن یا ورزش انجام شده نمرات کلی بالاتری داشتند (001/0 P <). ورزشکاران با تحصیلات دانشگاهی، نسبت به ورزشکاران فاقد تحصیلات دوران سوم، نمرات بالاتری کسب کردند (004/0 = P). چندید شکاف دانش در چربی ها (نقش و منابع تغذیه‌ای)، تغذیه بهبود و بازیابی و مدیریت ترکیب بدنی شناسایی شد. متخصصان تغذیه ورزشی تناسب PEAKS-NQ با توافق کامل بر 8 مورد از 12 مورد را مثبت ارزیابی کردند.

نتیجه‌گیری: ورزشکاران، از تغذیه عمومی در مقایسه با مفاهیم تغذیه ورزشی درک بیشتری دارند و ممکن است از آموزش بکارگیری تغذیه در زمینه‌های خاص ورزش ها بهره بگیرند. پاسخ های متخصصان تغذیه ورزشی چنین نشان داد که PEAKS-NQ، یک معیار با قابلیت پذیرش، امکان پذیری و سودمندی بالا است.

1-مقدمه

ورزشکاران زبده برای انرژی رسانی بهینه، بازیابی و سازگاری با نیازهای تمرینی شدید خود، نیازهای تغذیه ای مخصوصی دارند. سطح بالای دانش تغذیه‌ای که دربردارنده حوزه تغذیه عمومی و نیز حوزه تغذیه ورزشی باشد، فراهم کننده درک تغییر مصرف رژیم غذایی برای رفع این نیازها می باشد. ورزشکاران استرالیایی، پیش از این اولویت خویش برای دریافت اطلاعات تغذیه‌ای از متخصصان تغذیه را نشان داده اند و از اینرو ارزیابی دانش تغذیه‌ای قادر به ارائه بینش ارزشمندی درباره شکاف‌های دانش، ارائه راهی برای «استواری» دشواری مداخلات آموزشی بمنظور به حداکثر رساندن ادراک بوده و به پزشکان اجازه دهد تا اثربخشی آموزش را ارزیابی کنند. 

Abstract

Aims To evaluate the nutrition knowledge of elite Australian athletes, and to obtain feedback from sports dietitians on the Platform to Evaluate Athlete Knowledge of Sports Nutrition Questionnaires’ (PEAKS-NQ) suitability.

Methods Sports dietitians from the National Institute Network across Australia recruited athletes to complete the online, 50-item PEAKS-NQ which contained two sections (General Nutrition and Sports Nutrition). Sports dietitians provided feedback on the PEAKS-NQ using a 14-item questionnaire (with two open-ended items). The main outcome measures were nutrition knowledge score and tool suitability (usefulness, acceptability and feasibility) scores. For knowledge scores, independent t-tests, ANOVA and Chi-square tests were used to evaluate differences between groups. Suitability was evaluated using descriptive statistics.

Results Twelve sports dietitians from the National Institute Network in Australia recruited a convenience sample of 240 athletes (21.3 ± 4.3 years, 63.5% female, 63.3% competed internationally). Athletes scored 70.7 ± 10.5%, with better general vs sports nutrition knowledge. Females had higher overall scores (P < .001) with no differences for age or sport played. University-educated athletes scored higher than non-tertiary educated athletes (P = .004). Knowledge gaps were identified in fats (role and food sources), recovery nutrition and managing body composition. Sports dietitians rated suitability of PEAKS-NQ positively with complete agreement on 8 of 12 items.

Conclusions Athletes have greater understanding of general nutrition compared to sports nutrition concepts and may benefit from education on applying nutrition in sports-specific contexts. Sports dietitians’ responses showed PEAKS-NQ was a highly acceptable, feasible and useful measure.

1  INTRODUCTION

Elite athletes have special nutrition requirements to optimally fuel, recover and adapt to their strenuous training demands.1 High levels of nutrition knowledge encompassing both general nutrition and sports nutrition domains provide the understanding to alter dietary intake to meet these needs. Australian athletes have previously indicated their preference for receiving nutrition information from dietitians,2 and therefore nutrition knowledge assessment can provide valuable insight into knowledge gaps, provide a way to appropriately “pitch” the difficulty of education interventions to maximise understanding, and allow practitioners to assess the effectiveness of education.3

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ارزیابی دانش تغذیه ای ورزشی ورزشکاران زبده استرالیایی با استفاده از پلتفرم ارزیابی دانش ورزشکاران مربوط به پرسشنامه تغذیه ورزشی

Measuring the sports nutrition knowledge of elite Australian athletes using the Platform to Evaluate Athlete Knowledge of Sports Nutrition Questionnaire

مکانیزم احتمالی تمرین و فعالیت بدنی توام با عصاره های طبیعی به منظور پیشگیری و درمان پوکی استخوان پس از یائسگی

The Potential Mechanism of Exercise Combined with Natural Extracts to Prevent and Treat Postmenopausal Osteoporosis

1 – مقدمه

2- مکانیزم شکل گیری پوکی استخوان بعد از یائسگی

2-1 بازجذب استخوان جدای از تشکیل استخوان است

2-2 سیستم علامت دهی OPG-RANKL-RANK مکانیزم های بازتنیدگی استخوان را تحت تأثیر قرار می دهد

2-3 اثرات واکنش و پاسخ التهابی روی توده ی استخوانی

2-4 تنش اکسایشی متابولیسم استخوان را تحت تأثیر قرار می دهد

5 تمرین و فعالیت بدنی مکانیزم پوکی استخوان پس از یائسگی را تحت تأثیر قرار می دهد

2-6 اثرات عصاره های طبیعی گیاهان روی پوکی استخوان پس از یائسگی.

2-7 اثرات تمرین و فعالیت بدنی همراه با عصاره های طبیعی در ضد پوکی استخوان در دوران یائسگی

3- نتیجه گیری

منابع

پوکی استخوان پس از یائسگی (PMOP)یک بیماری مزمن سیستمیک متابولیک استخوان ناشی از عدم تعادل بین تشکیل استخوان و بازجذب استخوان متأثر از کمبود استروژن می باشد. هم تمرین و فعالیت بدنی و هم عصاره های طبیعی ابزارهای امن و مؤثر برای پیشگیری از پوکی استخوان پس از یائسگی (PMOP) و کنترل آن می باشند. اثر افزایشی هم افزایی تمرین و فعالیت بدنی و عصاره در برابر PMOP ممکن است کمتر از اثر افزایشی طب سنتی نباشد. با این حال، مکانیزم عمل این روش دقیق و با جزئیات کامل روشن و مشخص نشده است. تعداد زیادی از مطالعات نشان داده اند که بیماری زایی (پاتوژن) PMOP عمدتا سیستم OPG-RANKL-RANK، التهاب، تنش اکسایشی را دربر می گیرد. براساس رویکردهای فوق، مطالعه ی پیش رو به مرور و بررسی اثرات ضد PMOP و مکانیزم های تمرین و فعالیت بدنی و عصاره های طبیعی می پردازد. نهایتا، این مطالعه قصد دراد تا احتمال هدف دو ضد PMOP ترکیبی از طریق این رویکرد را کشف کند، که به موجب آن دیدگاه جدیدی برای تحقیق مداخله مشترک ارائه کرده و مسیری جدید برای استراتژی درمان PMOP فراهم می کند. 

1 – مقدمه

پوکی استخوان پس از یائسگی (PMOP) به زنان بعد از یائسگی به دلیل آتروفی تخمدان، انحطاط کارکردی، و کمبود ترشح استروژن اشاره می کند، که کاهش توده ی استخوان، تغییرات ساختار ترابکولار استخوان، شکنندگی استخوان، و بیماری متابولیک استخوان سیستمیک با شکنندگی راحت را موجب می شود. روش پیشگیری قدیمی برای PMOP عمدتا از استرادیول و بیسفوسفونات ها استفاده می کند، اما استفاده ی طولانی مدت از چنین داروهایی ممکن است احتمال بروز سرطان و ریسک استخوان میری را افزایش دهد [1]. در حال حاضر، 200 میلیون زن در سرتاسر جهان از پوکی استخوان رنج می برند. انتظار می رود که تا سال 2050 تعداد بیماران مبتلا به شکستگی های ناشی از پوکی استخوان در مقایسه با امروز دوبرابر شوند، که مراقبت های پزشکی عظیم و گسترده و بار اقتصادی زیاد را نشان می دهد [2]. بر اساس این موارد، یک مطالعه ی مطرح شده به کشف تأثیر تمرین و فعالیت بدنی همراه با عصاره های طبیعی روی پوکی استخوان پس از یائسگی می پردازد. 

3- نتیجه گیری

به طور خلاصه، ممکن و محتمل است که حرکت همراه با عصاره های طبیعی می توانند مسیرهای متعددی را شامل شوند از جمله علامت دهی مکانیکی، تغییرات OPG/ RANKL به واسطه ی کمبود استروژن، و کنترل ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی PMOP. اکثر مطالعات موجود تأثیر افزایشی مداخلات ترکیبی را نشان داده اند، اما چندین مطالعه و داده هیچ تأثیر و کارایی افزایشی و اضافی را نشان نمی دهند، که ممکن است تحت تأثیر انتخاب رژیم ورزش و تمرین و دوز مصرفی عصاره قرار گرفته باشند. بنابراین، تأثیر و مکانیزم درمان ترکیبی همچنان مستلزم تحقیقات بیشتر با داده های آزمایشی گسترده و وسیع است. تمرین و فعالیت بدنی و مواد طبیعی از پتانسیل و مزیت های زیادی با هزینه ی خیلی کم برخوردارند ضمن اینکه غیرسمی بوده و مزیت های دیگری نیز دارند، که از سوی جامعه ی پزشکی به طور گسترده ای مورد توجه قرار گرفته و برای آن ارزش قائل هستند. ما خواستار انتخاب بهترین روش و طرح درمانی براساس درمان های مختلف در آینده هستیم تا بتوانیم تا حد زیادی درد بیماران مبتلا به پوکی استخوان را کاهش داده و به بیماران احتمالی کمک کنیم که از تهدید پوکی استخوان در امان و دور بمانند.

Postmenopausal osteoporosis (PMOP) is a systemic chronic bone metabolic disease caused by the imbalance between bone formation and bone resorption mediated by estrogen deficiency. Both exercise and natural extracts are safe and effective means to prevent and control PMOP. +e additive effect of exercise synergy extract against PMOP may be no less than that of traditional medicine. However, the mechanism of action of this method has not been clarified in detail. A large number of studies have shown that the pathogenesis of PMOP mainly involves the OPG-RANKL-RANK system, inflammation, and oxidative stress. Based on the abovementioned approaches, the present study reviews the anti-PMOP effects and mechanisms of exercise and natural extracts. Finally, it aims to explore the possibility of the target of the two combined anti-PMOP through this approach, thereby providing a new perspective for joint intervention research and providing a new direction for the treatment strategy of PMOP.

1. Introduction

Postmenopausal osteoporosis (PMOP) refers to women after menopause due to ovarian atrophy, functional degeneration, and estrogen secretion lack, which then induces a reduction in bone mass, bone trabecular structure changes, bone fragility, and easy fracture systemic bone metabolic disease. +e traditional prevention method for PMOP mainly uses estradiol and bisphosphonates, but long-term use of such drugs may improve the incidence of cancer and osteonecrosis risk [1]. At present, 200 million women worldwide suffer from osteoporosis. It is expected that by 2050, the number of patients with osteoporotic fractures will double compared with now, which represents a huge medical care and economic burden [2]. Based on this, a proposed study explores the effect of exercise combined with natural extracts on postmenopausal osteoporosis.

3. Conclusions

In a summary, it is possible that motor binding to natural extracts may involve multiple pathways including mechanical signaling, estrogen deficiency-mediated OPG/ RANKL alterations, and anti-inflammatory and antioxidant control of PMOP. Most of the existing studies have shown the additive effect of combination interventions, but several data show no additional efficacy, which may be affected by the choice of exercise regimen and extract dosage. +erefore, the effect and mechanism of combination treatment still need to be further explored by extensive experimental data. Exercise and natural ingredients have great potential and advantages with their low cost, nontoxic, and other advantages, which have been widely valued by the medical community. We are eager to select the best treatment scheme based on various therapies in the future to greatly reduce the pain of patients with osteoporosis and help potential patients stay away from the threat of osteoporosis.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مکانیزم احتمالی تمرین و فعالیت بدنی توام با عصاره های طبیعی به منظور پیشگیری و درمان پوکی استخوان پس از یائسگی

The Potential Mechanism of Exercise Combined with Natural Extracts to Prevent and Treat Postmenopausal Osteoporosis

تغذیه بالینی و حقوق بشر: گزارش موقعیت بین المللی

Clinical nutrition and human rights. An international position paper

چکیده

1. مقدمه

2. . رویکرد مبتنی بر حقوق بشر

3. سلامت و حقوق بشر

4. مراقبت های تغذیه ای به عنوان یک حق انسانی

4.1 پیدایش حق مراقبت های تغذیه ای

4.2 حق غذا در حوزه بالینی

4.3 تعریف مراقبت های تغذیه ای به عنوان یک حق اساسی

4.4 حق سلامت و مراقبت های تغذیه ای

5. رویکرد اخلاقی

5.1 تدوین یک رویکرد مبتنی بر حقوق بشر در حوزه تغذیه بالینی: دیدگاه های مربوط به تغذیه بالینی

6. نتیجه ‌گیری

مراجع

چکیده

کارگروه بین ‌المللیِ «حق مراقبت های تغذیه ای بیماران»، گزارش وضعیت خود راجع به مراقبت های تغذیه ای را به عنوان یک حق انسانی که اصالتاً با حق غذا و حق سلامت مرتبط است، ارائه کرده است. همه افراد باید به غذا و تغذیه درمانی مبتنی بر شواهد از جمله آبدهی و تغذیه مصنوعی دسترسی داشته باشند. در این خصوص، بیمار بستری دچار سوء تغذیه الزاماً باید به غربالگری، تشخیص و ارزیابی تغذیه ای به همراه درمان تغذیه ای مطلوب و به موقع دسترسی داشته باشد تا ضمن کاهش میزان سوء تغذیه مرتبط با بیماری، سوء تغذیه مرتبط با میزان ابتلا و مرگ و میر نیز برطرف شود. این حق بدان معنا نیست که غذا دادن به تمام بیماران در هر مرحله از زندگی و به هر بهایی یک تعهد است. بر عکس، از دیدگاه اخلاقی، این حق حاکی از آن است که بهترین تصمیم باید برای بیمار اتخاذ شود و این امر تحت شرایط خاصی می تواند شامل تصمیم به غذا ندادن باشد. به کارگیری رویکرد مبتنی بر حقوق بشر در زمینه تغذیه بالینی به ایجاد یک کانون اخلاقی، سیاسی و حقوقی برای مفهوم مراقبت های تغذیه ای کمک خواهد کرد. به علاوه، این رویکرد، رکن اساسی منطق ابزار سیاسی و حقوقی در زمینه تغذیه بالینی خواهد بود. 

۱. مقدمه

سوء تغذیه (به عبارتی، نبود تغذیه مناسب، ناکافی بودن ویتامین‌ ها یا املاح معدنی، اضافه ‌وزن و چاقی) یکی از عوامل اصلی بار بیماری است و بر همین اساس، ارائه مراقبت های تغذیه ای مطلوب قطعاً راهبرد موثری جهت کاهش بار جهانی آن خواهد بود [2، 1]. این وضعیت در کودکان به مراتب حادتر است که دلیلش تنها بی توجهی به سوء تغذیه که متخصصان حوزه سلامت را بابت تهدید واقعی برای کودک پاسخگو می کند، نیست بلکه فرد بزرگسالی است که وی در آینده به آن تبدیل خواهد شد. در زنان باردار و کودکان، سوء تغذیه یکی از عوامل تعیین ‌کننده موثر برای سلامت در دوران بزرگسالی است. این همان مفهوم «منشا اولیه بزرگسال» یا «منشأهای رشد سلامت و بیماری» (DOHaD) و یا «برنامه‌ نویسی جنینی/برنامه نویسی رشدی» است. در این وضعیت ها، سوء تغذیه، اثرات طولانی مدت همراه با اثرات بالقوه بر سلامت نسل‌ های آینده دارد [4، 3]. تاثیر مثبت مراقبت های تغذیه ای با ظرفیت آن جهت تاثیرگذاری بر عواقب بیماری به ویژه جمعیت آسیب پذیر دچار سوء تغذیه مرتبط است [8-5]. در واقع، مراقبت های تغذیه ای به کاهش میزان ابتلا به بیماری، مرگ و میر، طول مدت اقامت در بیمارستان و نیز کاهش تعداد بستری های مجدد کمک می ‌کند. بنابراین، این مراقبت ها مقرون‌ به‌ صرفه تلقی شده و می تواند بر پایداری مالی سیستم‌ های خدمات درمانی تاثیر بگذارد [13-9]. 

Abstract

The International Working Group for Patients’ Right to Nutritional Care presents its position paper regarding nutritional care as a human right intrinsically linked to the right to food and the right to health. All people should have access to food and evidence-based medical nutrition therapy including artificial nutrition and hydration. In this regard, the hospitalized malnourished ill should mandatorily have access to screening, diagnosis, nutritional assessment, with optimal and timely nutritional therapy in order to overcome malnutrition associated morbidity and mortality, while reducing the rates of disease-related malnutrition. This right does not imply there is an obligation to feed all patients at any stage of life and at any cost. On the contrary, this right implies, from an ethical point of view, that the best decision for the patient must be taken and this may include, under certain circumstances, the decision not to feed. Application of the human rights-based approach to the field of clinical nutrition will contribute to the construction of a moral, political and legal focus to the concept of nutritional care. Moreover, it will be the cornerstone to the rationale of political and legal instruments in the field of clinical nutrition.

1. Introduction

Malnutrition (i.e. undernutrition, inadequate vitamins or minerals, overweight and obesity) is a major contributor to disease burden and thus, the delivery of optimal nutritional care should be an effective strategy to reduce its global burden [1,2]. The situation is even more acute in children, not only because neglecting malnutrition makes health professionals accountable for an actual threat to the child, but also for the future adult she/he will become. In childbearing women and children, malnutrition is a strong determinant of health in adulthood. This is the concept of the “early origin of adult” or “developmental origins of health and disease” (DOHaD) or “fetal programming/developmental programming”. In these situations, malnutrition has long lasting effects with potential impacts on the health of future generations [3,4]. The positive impact of nutritional care is related to its capacity to influence disease outcomes, particularly the vulnerable malnourished population [5e8]. Indeed, nutritional care contributes to reduced morbidity, mortality, length of hospital stay as well as fewer readmissions. Therefore, it is considered cost effective, and may influence the financial sustainability of health care systems [9e13].

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تغذیه بالینی و حقوق بشر: گزارش موقعیت بین المللی

Clinical nutrition and human rights. An international position paper

روند تحقیقات تغذیه در اختلالات غدد درون ریز، شکاف ها و برنامه های آینده: مجموعه ای از تجربیات یک موسسه تحقیقات غدد درون ریز

Trend of nutrition research in endocrine disorders, gaps, and future plans: a collection of experiences of an endocrinology research institute

چکیده
مقدمه
روش ها
نتایج
جستجو منبعی
مشخصات اصلی مطالعات مشمول
یافته های بررسی های سیستماتیک و متا آنالیز
یافته های تحقیقات ملی تغذیه
فعالیت های دیگر
فعالیت ها در زمینه ویروس همه گیر کووید 19 (پاندمی)
بحث
نتیجه گیری
مراجع

چکیده

پیش زمینه: تغذیه نقش موثری در پیشگیری و درمان بیماری های غدد دارد. هدف از این مطالعه ایجاد فرصتی برای بیان تجربیات 25 ساله مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم (EMRI) و کاستی ها و برنامه های آینده در زمینه تغذیه و اختلالات غدد درون ریز بود.

روش ها: از زمان آغاز یکم دسامبر 2019 پایگاه های الکترونیکی شامل PubMed /Medline ، Web of Science و Scopus برای جمع آوری مقالات مربوط به مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم در زمینه تغذیه تحت جستجو قرار گرفتند. مقالات جستجو شده هم به زبان فارسی و هم به زبان انگلیسی بودند. ورژن 1.16.13 برنامه landscape (VOS viewer) برای تهیه آمار های کتاب سنجی مورد استفاده قرار گرفت.

نتایج: از 4082 مطالعه مشخص شده در جستجوی اولیه، 319 مقاله مرتبط وارد مطالعه شده بود. از بین این 319 مقاله، 76 مقاله به روش مرور سیستماتیک و متا آنالیز ، 58 مقاله به روش آزمایشات بالینی، 171 مورد به روش مقطعی، 11 مورد به روش مورد شاهدی و 3 مورد به روش مطالعه بر روی حیوانات بودند. بر این اساس بیشتر مطالعات تغذیه ای در سطح 3 شواهد (مقالات مقطعی: 53.60 درصد) و به دنبال آن ها مقالات مروری سیستماتیک (23.82 درصد) با سطح شواهد 1 بودند. همچنین در طی سال ها روند افزایشی در مطالعات تغذیه ای مشاهده می شد که در سال 2019 به اوج خود رسید.

نتیجه گیری: روند افزایشی در انتشار مقالات حوزه علوم تغذیه در مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم مشاهده می شود. با این حال تحقیقات و مقالات مربوط به حوزه تغذیه می توانند از طریق گسترش همکاری با رشته های دیگر مربوط به غدد، رشد بیشتری داشته باشند. با توجه به ارزیابی ها تغذیه ای در پروژه های ملی و تمرکز بر شناسایی روش های تغذیه ای پیشگیرانه، در نظر گرفتن شرایط جامعه ما می تواند مفید باشد تا یافته های تغذیه ای عملی تر شود.

مقدمه

طبق گزارشات سازمان جهانی بهداشت (WHO) بیماری های غیر واگیردار (NCDs) عامل اصلی مرگ و میر در سرتاسر جهان هستند[1]. در 20 سال گذشته مرگ ناشی از بیماری های غیر واگیردار اعم از بیماری های قلبی عروقی، دیابت و چاقی در ایران 20 درصد افزایش یافته است [2]. بنابراین سیاست گذاران برای کاهش بار اقتصادی، اجتماعی و روانی این گونه بیماری ها باید توجه ویژه ای به شناسایی روش های های پیشگیرانه داشته باشند [2و3]. اقدامات روش های پیشگیرانه بر روی چهار مورد اصلی شامل فعالیت جسمانی، استفاده از تنباکو، مصرف الکل و رژیم غذایی متمرکز است [4]. بعلاوه الگوهای رژیم غذایی سالم و تغییر عادات غذایی ناسالم به عادات غذایی پیشنهاد شده می تواند در پیشگیری و درمان شمار زیادی از بیماری ها مانند بیماری غدد درون ریز مفید باشد [5].

نتیجه گیری

روند افزایشی در انتشارات مربوط به تحقیقات تغذیه تحقیق مشاهده شده است. با این حال، فعالیت های تغذیه ای و انتشارات از طریق گسترش همکاری ها با سایر زمینه های مربوط به غدد درون ریز می توانند رشد بیشتری داشته باشند. با توجه به ارزیابی های تغذیه ای در پروژه های داخلی و تمرکز بر شناسایی استراتژی های ویژه تغذیه ای پیشگیرانه، در جامعه ما می تواند چگونگی جلوگیری از NCD را تبیین کرده و باعث کاهش بار اینگونه بیماری ها آن شود.

Abstract

Background Nutrition plays a pivotal role in the prevention and treatment of endocrine disorders. The aim of this study was to provide a window in order to display the 25-year activities of Endocrinology & Metabolism Research Institute (EMRI), and the gaps and future plans in the field of nutrition and endocrine disorders.

Methods To collect papers affiliated to the EMRI in field of nutrition from the inception to December 1st 2019, the electronic databases including PubMed/Medline, Web of Science, and Scopus were searched. Publications in English and Persian languages were included. Scientific Landscapes (VOS viewer) software version 1.6.13 was used to provide bibliometric maps.

Results Of 4082 studies identified in the initial search, 319 relevant papers were included. They contributed systematic review and meta-analysis/review (n = 76), clinical trials (n = 58), cross-sectional (n = 171), case-control studies (n = 11), and animal studies (n = 3). Accordingly, most nutrition studies were dedicated to the level of evidence III (cross-sectional studies: 53.60%) followed by systematic review studies (23.82%) with the level of evidence I. There was also an increasing trend in the nutrition studies through years, with a peak in 2019.

Conclusion An increasing trend in the publications related to nutrition science is observed at EMRI. However, nutrition research and publications can grow further through expanding collaborations with other fields related to endocrine. Given nutritional assessments in national projects and focusing on the identification of preventive nutritional strategies, considering the situations of our society can be helpful to make nutritional findings more practical.

Introduction

Based on the report published by the World Health Organization (WHO), non-communicable diseases (NCDs) represent the leading cause of mortality across the world [1]. In the past 20 years, NCD deaths including cardiovascular diseases, diabetes, and obesity have increased by 14.5% in Iran [2]. Therefore, policy makers need to pay specific attention to identifying preventive strategies in order to reduce economic, social, and psychological burden of such diseases [2, 3]. Prevention efforts focus on the four main factors including physical activity, tobacco use, alcohol consumption, and diet [4]. Adherence to healthy dietary patterns and changing from unhealthy eating habits to recommended ones can be helpful in preventing and treating a wide range of diseases including endocrine disorders [5].

Conclusion

An increasing trend in the publications related to nutrition research is observed. However, nutrition activities and publications can grow further through expanding collaborations with other fields related to endocrine. Considering nutritional assessments in national projects and focusing on the identification of preventive nutritional strategies specific to our society can shed light on how to prevent NCDs and decrease the burden of such diseases.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

روند تحقیقات تغذیه در اختلالات غدد درون ریز، شکاف ها و برنامه های آینده: مجموعه ای از تجربیات یک موسسه تحقیقات غدد درون ریز

Trend of nutrition research in endocrine disorders, gaps, and future plans: a collection of experiences of an endocrinology research institute

گروه عزت نفس: آیا می تواند مداخله ای مفید برای بیماران مبتلا به آنورکسیا نرووسا(بی اشتهایی عصبی) باشد؟

Self-Esteem Group: Useful Intervention for Inpatients with Anorexia Nervosa?

چکیده

1- مقدمه

2- مستندات و روش‌ها

2-1 مشارکت‌کنندگان

2-2 گروه عزت‌نفس مبتنی بر رفتاردرمانی شناختی

2-3 معیارهای ارزیابی

2-4 تحلیل آماری

3- نتایج

3-1 تحلیل ثانوی

3-2 کناره‌گیری

4- تشریح مطالب

5- نتیجه‌گیری

چکیده

عزت‌نفس پائین یکی از ویژگی‌های مشترک بیماران مبتلا به اختلال بى‌اشتهايى عصبى است و تاکنون به عنوان یک عامل زمینه‌ساز، تسریع‌کننده، و تداوم‌بخش آن مورد فرضیه‌سازی قرار گرفته است. هدف این مطالعه ارزیابی اثربخشی تشکیل یک گروه عزت‌نفس مبتنی بر رفتاردرمانی شناختی بوده است. گروه یاد شده در یک محیط طبيعت‌گرايانه‌ شکل گرفته است که بیماران بستری شده آن به اختلال بى‌اشتهايى عصبى مبتلا بوده‌اند. این مطالعه شامل 119 بیمار زن بوده است که مبتلا به اختلال بى‌اشتهايى عصبى تشخیص داده شده‌اند و همه شرکت‌کنندگان آن پرسشنامه‌ها را قبل و بعد از مداخله تکمیل کرده‌اند. این گروه در مدت پنج تا شش جلسه هفتگی تشکیل شده است. تشکیل این گروه عزت‌نفس موجب بهبود معنادار آماری عزت‌نفس اعضای گروه شد که نمی‌توان آن را صرفا بر حسب شاخص توده بدنی (BMI) توضیح داد و به آن معنا است که تشکیل این گروه تسهیل کننده تغییرات مثبت در بیماران مبتلا به اختلال بى‌اشتهايى عصبى بوده است. همچنین تشکیل گروه یاد شده تاثیراتی هرچند اندک بر بهبود خود ادراکی بیماران از توانایی ایجاد تغییر داشته باشد. این یافته‌ها نشان می‌دهند که تشکیل گروه عزت‌نفس فوایدی در بهبود عزت‌نفس و یا خودکارآمدی بیماران دارد و به منظور تائید این یافته‌ها باید در آینده آزمون‌های مربوطه به افزودن شرایطی به گروه کنترل تکرار شوند.

مقدمه

تاکنون تلاش‌هایی برای بررسی روش‌های گوناگون گروه‌درمانی موثر در بهبود نشانه‌ها و عوامل نگهدارنده در مورد بیماران مبتلا به بى‌اشتهايى عصبى انجام گرفته است. اگرچه شواهدی متقن دال بر برتری روش‌های درمانی ارائه شده در محیط‌های جمعی در مقایسه با محیط‌های فردی وجود ندارد، بخش رو به رشدی از ادبیات تحقیق این موضوع گروه‌درمانی را به عنوان یکی از شکل‌های موثر، معنادار، و مقرون به صرفه از مداخله روانشناختی می‌شناسد. مشخص شده است که مداخلات گروهی یک محیط درمانی ایمن برای آموختن از دیگران، تمرین مهارت‌های برقراری ارتباط، و مطالب درسی و روانی-آموزشى را برای فرد فراهم می‌کند. اگرچه تحقیقات پیشین نشان می‌دهند که اجرای رویکردهای درمانی بین‌فردی، توانبخشی شناختی، تصویر بدن، کمال‌گرایی، و الگوهای انگیزشی نتایجی مثبت در پی داشته‌اند، هنوز درباره کارآمدترین مداخلات برای درمان بیماران مبتلا به بى‌اشتهايى عصبى در قالب یک گروه ابهامات بسیاری وجود دارد.

نتیجه ‌گیری

نتیجه‌گیری اینکه، حضور بیمارانی که دچار بى‌اشتهايى عصبى هستند در یک دوره کوتاه گروه‌درمانی مبتنی بر رفتاردرمانی شناختی موجب بهبود عزت‌نفس آن‌ها شده است. از آنجائیکه تعداد مطالعات اندکی در ادبیات این موضوع عزت‌نفس را کانون توجه خود قرار داده‌اند، نیاز به تحقیقات بیشتر به ویژه تحقیقاتی که کنترل بیشتری بر آن اِعمال شده باشد وجود دارد. عزت‌نفس، در کنار مداخلات گروهی دیگر، می‌تواند یک عنصر مفید در برنامه‌های درمان بیماران بستری باشد که دوره درمانی آن‌ها کوتاه یا نامعلوم است و یا مداخلات فردی جندجلسه‌ای محدودی وجود دارند. همچنین این روش برای زمانی که بیماران دچار ناخوشی شدید هستند و بنابراین ممکن است نتوانند در فعالیت‌های روانشناختی عمیق مشارکت کنند می‌تواند مفید واقع شود.

Abstract

Low self-esteem is a common feature in Anorexia Nervosa (AN) and has been hypothesised to act as a predisposing, precipitating, and perpetuating factor. The aim of this study was to assess the effectiveness of a Cognitive Behavioural Therapy (CBT)-based self-esteem group in a naturalistic setting of patients with AN in an inpatient treatment programme. Included in this study were 119 female patients diagnosed with AN, with all participants completing self-report questionnaires before and after the intervention. The group consisted of five to six weekly sessions. The self-esteem group led to a statistically significant improvement in self-esteem, which could not be explained by an increase in BMI alone, suggesting that the group is facilitating positive changes within an AN group. The group also had a small effect on improving patients self-perceived ability to change. These findings suggest that the brief self-esteem group has some benefits in improving patients’ self-esteem/self-efficacy and should be replicated in the future with a control condition to confirm findings.

Introduction

Attempts have been made to explore various group treatment modalities that are effective in improving the symptoms and maintaining factors for patients with AN [1,2]. Although there is no evidence that the treatments offered in a group setting are superior to individual treatments, there is a growing body of literature that recognises group therapy as an effective, meaningful, and cost effective form of psychological intervention [3,4]. It has been recognised that group interventions provide a safe therapeutic setting to learn from others, practice communication skills, and provide psychoeducational and homework materials [5]. Although previous research suggests that positive outcomes were evidenced in the implementation of Interpersonal Therapy, Dialectical Behaviour Therapy, Cognitive Remediation Therapy, body image, perfectionism, and motivational models [6–11], much uncertainty exists about the most efficacious intervention for AN if offered in a group format [12].

Conclusions

In conclusion, self-esteem improved for patients with AN over the duration of a brief CBT-based self-esteem group. With so few studies focused on self-esteem available in the literature, there is a need for further research, especially those that utilize a controlled design. The self-esteem, amongst other group interventions, can be a helpful element to inpatient treatment programmes where the length of stay is short or unknown and when multi-session individual interventions are limited. It can also be useful when patients are severely unwell and therefore may not be able to engage in deep psychological work.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

گروه عزت نفس: آیا می تواند مداخله ای مفید برای بیماران مبتلا به آنورکسیا نرووسا(بی اشتهایی عصبی) باشد؟

Self-Esteem Group: Useful Intervention for Inpatients with Anorexia Nervosa?