کارآفرینی غیر قابل تعویض بر اساس توکن: یک چارچوب مفهومی

Non-fungible token-enabled entrepreneurship: A conceptual framework

چکیده

1 مقدمه

2 مفهوم سازی کارآفرینی مبتنی بر NFT

۳ نتیجه گیری

فهرست منابع

چکیده

     طوفان توکن های تعویض ناپذیر (NFT) جهان را در نوردیده است. در ابتدا NFT به عنوان یک تجربه هنری / بازی آغاز شد و در ادامه به شکل جدیدی از کارآفرینی در دنیای مجازی با فرصت ها و توانمندی های عظیم درآمد. با این حال، تحقیقات درباره جنبه کارآفرینی NFT و نقش عاملیت آن در این فرآیند محدود می باشد. من مقاله حاضر به بررسی مفهوم کارآفرینی مبتنی بر NFT (یا NFTE) می پردازد. در مقاله جاضر، ابتدا ویژگی های اصلی NFT مشخص شده و سپس NFTE تعریف گشته و درباره فرضیات مربوطه بحث شده و در نهایت چارچوب مفهومی NFTE ارائه گشته و توانمندسازهای آن بررسی می گردند. مقاله حاضر با معرفی NFTE به عنوان حوزه جدید نظری و کاربردی کارآفرینی همراه با فرصت های تحقیقاتی گسترده جدید و امکان استفاده از NFT به عنوان شیوه جایگزین تولید دانش که محققان به پدیدآورندگان NFT تبدیل می شوند، پایان می یابد.

مفهوم سازی کارآفرینی مبتنی بر NFT
     در تعریف رسمی تر کارآفرینی مبتنی بر NFT (یا NFTE) به فعالیت های کارآفرینانه ای اطلاق می گردد که از فناوری های توکن تعویض ناپذیر به عنوان توانمندساز کلیدی بهره برداری می نماید. این مفهوم سازی نشان می دهد که چگونه NFT و به صورت گسترده تر وب 3.0، فناوری های تحول آفرین و توانمندسازهای بیرونی هستند. من بر روش این شکل از توانمندسازی (دیویدسون و همکاران، 2020؛ دیویدسون، 2015) و مکانیزم ها و نقش های آن تمرکز نموده و از نظریه ساخت اجتماعی (آلوارز و بارنی، 2007) برای ارائه چارچوبی برای مفهوم سازی NFTE استفاده می نمایم (شکل ۲ را ملاحظه نمایید). در این چارچوب، توانمندسازهای بیرونی (یعنی فناوری ها و جوامع) و نمایندگی کارآفرینی با هم ترکیب شده و نتیجه کار ایده کارآفرینانه مبتنی بر NFT است که به فعالیت منجر می شود. این امر مکانیزم های متعددی (مانند تولید، فشرده سازی و حذف) را تقویت می نماید که محصولات، تشکیلات اقتصادی و نهادها را شکل می دهد که به نوبه خود به آگاهی بخشی فناوری ها، جوامع و نمایندگی می پردازد. این چارچوب دیدگاهی را ارائه می نماید که تحقیقات تجربی آتی می توانند از آن پیروی کنند.

     این چارچوب بر سه فرضیه استوار است. نخست آنکه، فناوری های NFT و NFTE نفوذپذیر (نامبیسان و همکاران، 2019) و ناقص هستند (گارود و همکاران، 2008) یعنی سیال بوده و پیوسته از نظر حوزه (یعنی بخشی، جغرافیایی و زمانی)، کارکرد، فرآیند، نتیجه، و ارزش تغییر نموده و لذا منجر به غیرقابل پیش بینی بودن و ایجاد فرصت می شوند. در ثانی، فناوری های وب 3.0 که از NFTE پشتیبانی می کنند همپوشان هستند (لئوناردی، 2011) زیرا وظایف آن ها درهم تنیده، مکمل و گهگاه رقیب است. در نهایت، مفهوم نمایندگی در NFTE توزیع شده و سیال است (ون هافتن – شیک و ویتاکر، 2022) چرا که کارآفرینان NFT باید برای بقاء و رشد به صورت پویا در جوامع از طریق معماری مشارکت با هم ایجاد شوند (ماچرزاک و مارکوس، 2013).

توانمندسازهای فناورانه NFTE: استانداردهای توکن و زیرساخت های وب 3.0
     محور ظهور NFTE، توسعه سریع بلاکچین، رمزارزها و فناوری های دیگری است که زیرساخت های وب 3.0 را تشکیل می دهند. استاندارد توکن تعویض ناپذیر 721-ERC بلاکچین اتریوم دستاوردی است که NFT را محتمل ساخته است (باماکان و همکاران، 2022). با این حال، استانداردهای توکن ناقص بوده و پیوسته در حال تکامل هستند. برای مثال، 1155-ERC در حال حاضر پدیدآورندگان را قادر می سازد تا تعداد نامحدودی از توکن های تعویض ناپذیر و تعویض پذیر (20-ERC) را در یک قرارداد هوشمند واحد دسته بندی نموده که سرعت تراکنش را افزایش داده و به فضای ذخیره سازی کمتری نیاز دارد.

ابعاد جهت گیری کارآفرینی و عملکرد شرکت های با تکنولوژی پیشرفته و تکنولوژی پایین: یک روش پیکربندی

Entrepreneurial orientation dimensions and the performance of high-tech and low-tech firms: A configurational approach

چکیده
1 مقدمه
2 پیش زمین های تئوری
3 متد
4 نتیجه گیری
5 مباحثه و نتیجه گیری
تقدیم تشکرها
ضمیمه 1. سوالات نظرسنجی
ضمیمه 2. جداول درستی
منابع

چکیده

     به منظور بررسی چگونگی تاثیر پیکربندی ابعاد گرایش کارآفرینانه (نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی) بر بهبود یا تضعیف عملکرد شرکت ها و بررسی پیکربندی های متفاوت در حوزه های مختلف شرکت ها، آزمون های خود را بر اساس دیدگاه گرایش کارآفرینانه انجام دادیم. در تحقیقات خود رویکرد پیکربندی را اتخاذ نموده و برای بررسی نمونه مطالعاتی که 110 شرکت کوچک و متوسط بریتانیایی را در بر دارد، تحلیل تطبیقی کیفی مجموعه فازی (fsQCA) را به کار بردیم. یافته های ما نشان می دهد که وجود سه پیکربندی می تواند موجب بهبود عملکرد شرکت شود اما تبدیل آن به چهار پیکربندی عملکرد شرکت را تقلیل می نماید، بنابراین می توان گفت همانطور که ابعاد گرایش کارآفرینانه می تواند به عملکرد شرکت کمک نماید به همان میزان نیز می تواند مانعی برای عملکرد مناسب شرکت باشد. علاوه بر این، برای شرکت هایی که از فناوری پیشرفته ای برخوردار هستند و شرکت هایی که فناوری ابتدایی دارند پیکربندی های متمایزی نتیجه بخش خواهند بود، و این امر دال بر آن است که میزان تاثیر ابعاد گرایش کارآفرینانه بر عملکرد شرکت به ماهیت شرکت بستگی دارد. یافته های این مطالعه در رابطه با نحوه پیکربندی سبد فعالیت های کارآفرینانه شرکت ها که با هدف دستیابی به عملکرد برتر انجام می شود، رهنمون های مفیدی در اختیار مدیران قرار می دهد.

پیش زمین های تئوری
گرایش کارآفرینانه و عملکرد شرکت: رویکرد پیکربندی
     تحقیقات پیشین به دو صورت مفهوم گرایش کارآفرینانه را تعریف کرده است: گرایش کارآفرینانه تک بعدی و چند بعدی. رویکرد گرایش کارآفرینانه تک بعدی «بر آنچه میان شرکت های کارآفرین رایج است» تمرکز دارد (کوین و ولز، 2019، صفحه 4). محققانی که از این رویکرد پیروی می کنند، گرایش کارآفرینانه را با تجمیع نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی به کار می گیرند. برای مثال، در بررسی سیستماتیک 51 پژوهش، راچ و همکارانش (2009) دریافتند که گرایش کارآفرینانه تک بعدی به شکل قابل توجهی با عملکرد شرکت مرتبط است. در مقابل، در رویکرد گرایش کارآفرینانه چند بعدی «تمرکز بر این است که چگونه شرکت های کارآفرین می توانند متفاوت عمل کنند» (کوین و ولز، 2019، صفحه 4). محققانی که از رویکرد گرایش کارآفرینانه چند بعدی پیروی می کنند، هر سه بعد گرایش کارآفرینانه را به طور مستقل بررسی می نمایند. برای مثال، کرایزر و همکارانش (2013) دریافتند که هر یک از سه بعد گرایش کارآفرینانه تاثیر متفاوتی بر عملکرد شرکت دارند. در کل هر دو دیدگاه تک بعدی و چند بعدی توجیه پذیر و مقبول هستند زیرا هر یک بر پدیده های مختلفی تاکید دارند (کوین و ولز، 2019؛ گوپتا و ولز، 2017).

     در سال های اخیر، تحقیقات بیشتری خواستار انجام مطالعاتی در جهت بررسی گرایش کارآفرینانه از دیدگاه پیکربندی بوده اند (ولز، 2016؛ کوین و ولز، 2019). یکی از دلایل آن این است که فعالیت های کارآفرینانه پرهزینه و پر زحمت هستند (لومپکین و دس، 1996)، به این معنا که به دلیل دسترسی محدود شرکت ها به منابع ممکن است قادر نباشند هر سه فعالیت را به طور همزمان دنبال کنند. به عبارت دیگر، لازم است شرکت ها برای فعالیت های کارآفرینی پیکربندی های استراتژیکی لحاظ کنند تا از استفاده بیش از حد منابع محدودی که در اختیار دارند جلوگیری نمایند. دلیل دیگر این است که فعالیت های کارآفرینانه می توانند به صورت ترکیبی بر سازمان ها تاثیر گذار باشند. به عنوان مثال، نتایج حاصل از نوآوری به این بستگی دارد که محصولات یا خدمات جدید با چه سرعتی (پیشگامی) به بازار عرضه می شوند (اوانسشیتزکی و همکاران، 2012؛ کانکورتاران و همکاران، 2013). در واقع، شواهد حاکی از آن است که نوآوری و پیشگامی تاثیر مشترکی بر عملکرد شرکت دارند (لومبرگ و همکاران، 2016). بنابراین، علاوه بر بررسی تاثیرات مشترک (گرایش کارآفرینانه تک بعدی) یا اثرات مستقل نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی بر سازمان ها، لازم است این مسئله را که چگونه پیکربندی های سه بعدی می‌توانند بر عملکرد شرکت تاثیر گذار باشند را نیز در نظر داشته باشیم.

     اگر چه این مسئله به خوبی پذیرفته شده است که گرایش کارآفرینانه می تواند به عملکرد شرکت کمک کند (راچ و همکاران، 2009)، اما تحقیقات نوظهور نشان داده اند که گرایش کارآفرینانه همیشه هم منجر به بهبود عملکرد شرکت نخواهد شد. به بیانی دقیق تر، بر اساس رویکرد بررسی گرایش کارآفرینانه به عنوان یک تجربه علمی که توسط ویکلاند و شفرد (2011) ارائه شده است، گرایش کارآفرینانه منجر به تغییراتی در عملکرد شرکت خواهد شد که ممکن است به موفقیت و یا حتی شکست شرکت بیانجامد. به عبارت دیگر، گرایش کارآفرینانه به سان شمشیر دولبه عمل می کند که هم می تواند منجر به بهبود عملکرد شرکت شود و هم می تواند آن را تضعیف نماید. برای مثال، پاتل و همکاران (2015) دریافتند که گرایش کارآفرینانه می تواند در نتایج حاصل از نوآوری تغییر ایجاد کند. از آنجا که بررسی نتایج نوآوری، ریسک پذیری و پیشگامی در اصل مستلزم انجام تحقیقات بوده و بازده مشخصی ندارند (مارس، 1991)، چنین استدلال می کنیم که پیکربندی های سه بعدی می توانند عملکرد بالا و یا ضعیفی را برای شرکت به ارمغان آورند. در بخش بعدی، در خصوص این امر که چگونه هر بعد گرایش کارآفرینانه می تواند به نوبه خود عملکرد شرکت را افزایش داده و یا مانعی بر سر راه آن باشد را مورد بررسی قرار می دهیم.

تأثیر هوش تجاری بر روی عملکرد مالی استارت آپ ها

The Business Intelligence impact on the financial performance of start-ups

چکیده
مخفف ها
1 مقدمه
2 بیان مشکل و روشها
2.1 تعاریف واریانس
2.2 عملکرد مالی
2.3 یادگیری شبکه
2.4 روشهای جمع آوری داده
2.5 پایایی ابزار
2.6 توسعه مدل مفهومی
3 نتایج و بحث
3.1 آمار توصیفی
3.2 آمار استنباطی
3.3 ارزیابی عوامل روایی مدل اجرایی تحقیق
3.4 چک کردن روایی برای ابزارهای سنجش
3.5 آزمون الگوی ساختاری
3.6 برازش مدل و روایی سهم
4 نتیجه گیری
منابع

چکیده

هدف هوش تجاری این است که داده های بدست آمده از منابع اطلاعاتی مختلف از مشتریان، محیط، رقبا، بازارها و غیره را بررسی، یکپارچه سازی، (به صورت منطقی) جمع آوری و (به صورت چندبعدی) تحلیل کند تا بتواند عملکرد کسب و کارها و خصوصاً استارت آپ ها را افزایش دهد. هدف تحقیق حاضر این است که تأثیر هوش تجاری بر روی عملکرد مالی استارت آپ ها را مطالعه کند. جدا از هدف عملی، روش استفاده شده بررسی توصیفی است. جمعیت آماری این مطالعه شامل مدیر عاملان و کارشناسان شرکت های استارت آپ است که در یک نمونه متشکل از 250 نفر مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین روایی تحلیل عاملی تأییدی را با یک پرسشنامه متشکل از 43 آیتم اعتبارسنجی کردیم و برای جمع آوری داده هم از تحلیل روایی استفاده کردیم. نتایج نشان داد که هوش تجاری روی یادگیری شبکه ای در استارت آپ ها تأثیرگذار نیست اما با این حال هوش تجاری، ابتکار در استارت آپ ها را 0.99 واحد افزایش می دهد و ابتکار نیز به نوبه خود عملکرد مالی استارت آپ ها را 0.311 واحد، یادگیری شبکه برای افزایش ابتکار در استارت آپ ها را 0.632 واحد و یادگیری شبکه درباره افزایش عملکرد مالی در استارت آپ ها را 0.397 واحد افزایش می دهد. تأثیر هوش تجاری بر روی ابتکار و همچنین یادگیری شبکه نیز تأثیر ابتکار و یادگیری شبکه بر روی عملکرد مالی را تأیید کرد. لذا می توانیم نتیجه گیری کنیم که تأثیر هوش تجاری بر روی عملکرد مالی به صورت غیرمستقیم و از طریق نقش واسطه ابتکار و یادگیری شبکه در استارت آپ ها مورد مطالعه قرار گرفته است. جالب این است که این دو عامل برای افزایش عملکرد مالی ضروری هستند.

1 مقدمه

یک استارت آپ یک شرکت است که توسط یک کارآفرین راه اندازی می شود تا یک مدل کسب و کار مقیاس پذیر را بررسی کند، توسعه دهد، و اعتبارسنجی کند (کاتیلا، چن و پیزونکا 2012). حتی با اینکه کارآفرینی به کسب و کارهای جدیدی گفته می شود که شامل خوداشتغالی و کسب و کارهایی هستند که هرگز هدفشان ثبت شدن نیست، اما استارت آپ ها به کسب و کارهای جدیدی گفته می شود که هدفشان تکامل و فراتر رفتن از یک مؤسس منفرد است. یکی از اصول کارآفرینی، توانایی ایجاد ایده های جدید و سودمندی است که مشکلات انسان را حل می کنند (راگووانشی، آگراوال و گاش 2017). کارآفرینان – خصوصاً زمانی که منابع را به شیوه های جدید و متفاوتی ترکیب کنند که یک مزیت رقابتی را نسبت به رقبای خود بدست آورند – میتوانند در خلق ارزش بازار و بهبود عملکردهای مالی و غیرمالی موفق باشند (گازمن و کاکپرزیک 2019). در ضمن اهمیت هوش تجاری در سازمان های امروزی غیرقابل انکار است چون آنها از طریق فراهم سازی اطلاعات برای شرکت ها، توانایی نظارت بر روندها و حرکات بازار رقبا و مشتریان را ایجاد می کنند (واندا و استاین 2015). مهم است که تأثیر هوش تجاری بر روی بهبود قابلیت های یادگیری و نوآوری افراد در یک کسب و کار استارت آپ را مطالعه کنیم که در نهایت روی عملکرد مالی آن تأثیر می گذارد.

4 نتیجه گیری

تأثیر هوش تجاری بر روی عملکرد مالی استارت آپ ها در این مطالعه بررسی شده است. این روش جدا از هدف عملی، یک بررسی توصیفی است. جمعیت آماری این مطالعه مدیر عاملان (CEO) و کارشناسان شرکت های استارت آپ را پوشش می دهد که در یک نمونه متشکل از 250 نفر بررسی شدند. روایی پرسشنامه 43 آیتمی نیز با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی ارزیابی شد و برای جمع آوری داده از تحلیل روایی استفاده شد.

Abstract

Business Intelligence goal is to investigate, integrate and logically collect and multidimensional analysis of data from varied customer information sources, environment, competitors, markets, and etc. to enhance the performance of businesses, particularly startups. This research aims to study the impact of Business Intelligence on the financial performance of start-ups. The method is descriptive-survey, aside practical purpose. The study statistical population covered CEOs and experts of startup companies who were investigated in a 250-sample people. Also, 43-item questionnaire aside set up validity with confirmatory factor analysis, and validity analysis was employed for data collection. The results indicated that Business Intelligence did not impact Network Learning in startups, however, Business Intelligence enhanced Innovativeness in startups by 0.99, also, Innovativeness enhanced the financial performance of startups by 0.311, startups intelligence on Network Learning by 0.537, Network Learning on enhancing Innovativeness in startups by 0.632, and Network Learning on financial performance enhancement in startups by 0.397. The impact of Business Intelligence on Innovativeness as well as Network Learning confirmed, also, the impact of Innovativeness and Network Learning on financial performance confirmed. Thus, it can be concluded that the impact of Business Intelligence on financial performance has been studied indirectly through the mediating role of Innovativeness and Network Learning in startups. Surprisingly, these two factors are necessary to enhance financial performance.

1 Introduction

A start-up is a company set in motion by an entrepreneur to explore, develop, and verify a scalable business model (Katila, Chen & Piezunka, 2012). Even though entrepreneurship assigns to new businesses, containing self-employment and businesses that never aim to become registered, start-ups assign to new businesses that aim to evolve beyond the solo founder. One of the principles of entrepreneurship is the ability to create new and useful ideas that solve human problems (Raghuvanshi, Agrawal & Ghosh, 2017). Entrepreneurs, especially when combining resources in new and different ways to gain a competitive advantage over competitors, can succeed in creating market value and improve financial and non-financial performance (Guzman & Kacperczyk, 2019). Meanwhile, the importance of Business Intelligence in today’s organizations is undeniable because they enable the ability to monitor market trends and movements of competitors and customers by providing information to companies (Wanda & Stian, 2015). It is important to study the impact of the Business Intelligence on improving the learning and innovation capabilities of individuals in a start-up business that ultimately affects its financial performance.

4 Conclusion

The Impact of Business Intelligence on the financial performance of Start-ups investigated in this study. The method was descriptive-survey, aside practical purpose. The study statistical population covered CEOs and experts of startup companies who were investigated in a 250-sample people. Also, 43-item questionnaire aside set up validity with confirmatory factor analysis, and validity analysis was employed for data collection.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تأثیر هوش تجاری بر روی عملکرد مالی استارت آپ ها

The Business Intelligence impact on the financial performance of start-ups