• فهرست مطالب:

مقدمه
پیش زمینه
ارزیابی
اندازه گیری ها
نتایج
نمودار تغییر جهت باد
توزیع جهتی
چگالی هوا
الگوهای سرعت باد
توزیع وایبال
چگالی برق
دسترسی عملیات توربین
بحث
نتیجه گیری

• بخشی از ترجمه:

نتیجه گیری
تحلیل نشان می دهد لتسنگ یک مکان کلاس 4 با 95% از هم سرعت باد میانگین دو بار در سال از طریق 5.97+ _ 0.07 m/s است و هم چگالی نیروی میانه ی دو بار در سال 208.56 _+ 7.31 W/m2 است که هر دو در 10 m a.g.l. محاسبه شده اند.سرعت حداقل به ندرت حتی زیر 25 m/s می رود و سرعت حداکثر هم چنین به ندرت بالای 25 m/s می رود که معمولا سرعت های برش و قطع برای بیشتر توربین ها هستند،این منجر به دسترسی به عملیات توربین دو بار در سال به میزان 82.8 _ 6.7%. می شود.این یعنی نیروگاه اغلب اوقات در حال کار خواهد بود و خطری برای آسیب ساختاری به خاطر سرعت های باد وجود ندارد زیرا بیشترین تندبادهای میانگین در یک متوسط 10 m/s هستند.گرچه چگالی نیرو به ندرت به علت چگالی پایین 0.875 kg/m3 پایین است ،بیشتر به خاطر ارتفاع بالای در حدود 3000 متر، این مکان دارای یک پتانسیل تولید برق برای توزیع مقیاس کلان است همانطور که مخالف با دو مکان دیگر مسیتایس و سانی است که آنها اخیرا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند.ماسیتایس یک مکان کلاس 2 است در حالیکه سانی کلاس 3 است.هر دو مکان ممکن نیست برای تولید برق متصل به شبکه ایده ال باشند اما باد کافی برای تولید برق خارج از شبکه کافی هستند.

• بخشی از مقاله انگلیسی:

Conclusion

The analysis shows that Let seng is a Class 4 site with 95% C.I. of both the bi-annual mean wind speed given by 5.97 0.07 m/s and the bi-annual mean power density of 208.56 7.31 W/m2 both calculated at 10 m a.g.l. The minimum speed is hardly ever below 3 m/s and the maximum speed also is hardly ever above 25 m/s which are usually the cut-in and cut-out speeds for most turbines, respectively, this results in the bi-annual turbine operation availability of 82.8 6.7%. This means the plant will be operational most of the time and there is no danger of structural damage due to high wind velocities as the maximum average gust is at a moderate 10 m/s. Although the power density is slightly low due to the low density of 0.875 kg/m3 primarily because of the high altitude of about 3000 m, the site has a potential of producing electricity for large-scale distribution as opposed to two other sites Masitise and Sani which were recently analyzed [2]. Masitise is a class 2 site while Sani falls under class 3. Both sites may not be ideal for gridconnected electricity production but they have sufficient wind for off-grid electricity production.

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله

نوشته دانلود ترجمه مقاله آنالیزتراکم قدرت و سرعت باد در Let_seng-la-terae – مجله الزویر اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

• فهرست مطالب:

 چکیده
۱ مقدمه
۱ ۱ مسائل اساسی
۱ ۲ حوزه ی رودخانه ی رون در رشته کوه های الپ
۲ روند تغییرات اقلیمی اینده در رشته کوه های الپ سوئیس
۳ اثرات بر رژیم های ابی
۴ خطرات و ریسک های در حال تغییر در بخش های الپی حوزه ی رودخانه ی رون
۵ مقابله با عدم قطعیت: نقش نظارت اب در پاسخ به خطرات و تنش های اینده
۶ نتیجه گیری

• بخشی از ترجمه:

اگر چه اب به  مقدار زیادی در سطح زمین موجود است عرضه ی اب محدود بوده و فرایند های  تجدید پذیری موثر بر ان در سیکل هیدرولوژی جهانی نیز کمتر  کار می کند. کوهستان ها مقادیر زیادی از اب را به شکل  برف و باران از جریان های اتمسفری بزرگ مقیاس جذب و دریاف  می کند. این اب در نهایت به رودخانه ها  جریان یافته و تشکیل منبع اب شیرین  قابل دسترس را برای بسیاری از مناطق پر جمعیت کوهستان ها را فراهم می کند.کوهستان ها منبع اصلی بیش از 50 درصد رودخانه در جهان  هستند و اثرات تغییر اقلیم بر هیدرولوژی بر جریان این رودخانه ها ها برای  عرضه ی اب در جهت مطارف خانگی انرژی اثر وافری خواهند داشت.منابع اب برای مناطق غیر کوهستانی و کم ارتفاع تحت تاثیر کوهستان و پوشش گیاهی ان ،تغذیه ی برف به درون حوزه های  هیدرولوژیکی و نیز تاثیر رواناب  در بهار و  زمان ماه های  تابستان دارد. سیستم های هیدرولوژیکی تحت تاثیر  سیستم رطوبت خاک  هستند که عامل موثر بر توزیع اکوسیستم ها تغذیه ی اب زیر زمینی  و رواناب است که دو مورد اخیر موجب پایداری جریان رودخانه شده و سیلاب را ایجاد می کند.هر گونه تغییر در این عوامل می تواند اثرات قابل توجهی بر رواناب سطحی داشته باشد.

• بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction 1.1. Overarching issues The Alps in general and Switzerland in particular have in the past been referred to as ‘‘the water tower of Europe’’ (Mountain Agenda, 1998), as they are the source region for many rivers that flow through western and central Europe (e.g., the Rhine and the Inn Rivers and their tributaries), as well as towards the Mediterranean Sea (e.g., the Rhone and Ticino Rivers). Over the past century, numerous signs of climatedriven changes in the Alps have been observed, as exemplified for example by the general retreat of mountain glaciers (Paul et al., 2007), subtle shifts in species composition within alpine plant communities (e.g., Keller et al., 2005), or the consequences of poor snow conditions on revenue from winter tourism during an increasing number of winters since the 1980s (OECD, 2006). Recorded temperatures have risen by up to 2 8C since 1900 particularly at high elevations, a rate that is roughly three times the global-average 20th century warming (Beniston, 2004). In coming decades, any substantial changes in the mountain snowpack will have a significant impact on the surface runoff in many river basins. The direct and indirect impacts of a warming climate will affect key economic sectors such as tourism, hydropower, and agriculture. Changes in the frequency of extreme events, notably heavy precipitation, floods and droughts will have an impact on the vulnerability of infrastructure and a range of economic sectors and services, and as a consequence on the insurance industry that will be confronted to more severe natural disasters. This paper will provide a brief overview of future changes in climate that are projected by a range of climate models that have been developed and applied to the alpine region in EU projects such as FP5 ‘‘PRUDENCE’’ (http://prudence.dmi.dk), FP6 ‘‘ENSEMBLES’’ (http://ensembles-eu.metoffice.com/) for a range of IPCC greenhouse-gas scenarios (Nakic´enovic´ et al., 2000); in this paper, the focus will be on the A-2 high emissions scenario, leading to a three-fold increase of greenhouse gases in the atmosphere by 2100 and a global climate response of about +4 8C. The objective of the ACQWA project (www.acqwa.ch), a Large Integrated Project under the EC Framework Programme 7 coordinated by the University of Geneva, is to assess the vulnerability of water resources in mountain regions where snow and ice are a major component of the hydrological cycle. The quantity, seasonality, and possibly also the quality of water will in coming decades be intimately linked to changing snow and ice in the mountains. The project is implementing a suite of numerical models to help understand the links between climate, snow and ice, vegetation, and hydrology, with an aim at predicting the evolution of these systems by the middle of the current century. A further objective of ACQWA is to assess the potential impacts of changing water regimes on major water-dependent economic sectors such as energy, agriculture, and tourism for example, with a view of identifying possible rivalries among sectors that are likely to increasingly compete for a dwindling resource. The overall aim of this part of the project is to see whether such conflicts could be minimized through improved water governance. Finally, investigations focus not only on mean changes but also on shifts in extremes of precipitation and the consequent hydrogeomorphic responses that can add a further burden on the capacity of society to respond and adapt to the collateral effects of extreme events. The paper will go on to address issues related to changing natural hazards in the alpine part of the Rhone catchment from the Rhone Glacier to the Lake of Geneva and how these may contribute to disrupting water quantity. This catchment is one of the key case-study areas of the ACQWA project in the European Alps, because of the availability of data that enable robust testing of the modelling approaches and quantification of the socio-economic impacts, both in a historical and a future perspective. Other case-study areas in the ACQWA project include the Po basin in Italy as an example of a river with a more Mediterranean flow regime, the Aconcagua River in Chile (as a possible reflection today of future climate and hydrological regimes in the Alps in coming decades), and Kyrgyzstan (where receding glaciers and associated surface runoff surpluses could, over a number of decades, represent an opportunity to develop hydropower infrastructure and sell energy to neighbouring countries).

نوشته دانلود ترجمه مقاله کوه های آلپ و آثار تغییرات آب و هوا بر آب و مخاطرات طبیعی – مجله الزویر اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

• فهرست مطالب:

 چکیده
۱ مقدمه
۲ روش ها
۲ ۱ سناریو های اقلیمی
۲ ۲ کیفیت هوا در مقیاس اروپا
۳ ۲ کوجک مقیاس سازی کیفیت هوا در استکهلم
۲ ۴ انتشار گاز های گل خانه ای شهری
۵ ۲ مواجهه جمعیت
۶ ۲ روش ها و مکان های اندازه گیری
۳ نتایج و بحث
۳ ۱ کیفیت هوای فعلی و آینده
۳ ۲ مواجه جمعیت
۴ نتیجه گیری

• بخشی از ترجمه:

در این مطالعه، ما از  ریز مقیاس سازی منطقه ای دو مدل تغییر اقلیم مختلف (ECHAM5 A1B-r3 و HadCM3 A1B-ref) همراه با RCP4.5 صورت گرفت. شبیه ساز یهای  کیفیت هوا برای  سال 2010 و 2030 به طور تک تک انجام شدند  که RCA2 به  هواشناسی ECHAM5 A1B-r3 ریز مقیاس شده و انتشار RCP4.5 در اروپا تعیمیم داده شد. این برای هر دو سناریوی اقلیمی معتبر است. اما با مدل HadCM3 A1Bref کاهش قوی تر از O3 در استکهلم طی دوره مورد بررسی نشان داد. برای NO2 مقادیر متوسط تاثیر کاهش خروجی های NOx اروپا کوچک و قابل مقایسه است با اثر تنها تغییر آب و هوا. ارزش افراطی NO2 هستند همچنین به طور قابل توجهی با کاهش انتشار  تحت تاثیر قرار  قرار نمی گیرد؛ یک نتیجه از نفوذ قوی از انتشار NOx محلی ، که در این مورد ثابت در سال نگه داشته  است و سطح 2010.آخرین شبیه سازی،  در بر گیرنده اثر ترکیبی تغییر اقلیم  و تغییرات در اروپا و نیز انتشار گاز های گل خانه ای محلی است. اثر زیاد در ماکزیمم میانگین 8ساعته مشاهده شده است که نشان دهنده اثر زیاد تغییر اقلیم بر طیف های حداکثر  اوزن است. روند کاهشی ضعیف در غلظت اوزان در شمال اروپا از سال 2000 تا 2009  تا 2040 تا 2009 نیز در   مطالعه چند منظوره اخیر مشاهده شد(24). این مطالعه در مورد اثر تغییر اقلیم  بر روی غلظت های اوزن اروپایی بود. کاهش  انتشار نیتروز اکسید اروپایی علاوه بر دیگر پیش ساز های اوزون بر اساس RCP4,5    موجب کاهش  خفیف در غلظت متوسط اوزون شد.

• بخشی از مقاله انگلیسی:

. Introduction Worldwide air pollution cause more than 2 million premature deaths annually [1]. A majority of the world’s population today live in cities. One of the most challenging tasks of city planning is to cope with demands for effi- cient transport systems of the increasing urban population without risking adverse health impacts through poor air quality. The European air pollution directive states that if a proposed plan will lead to exceedances of air quality limit values, it should not be implemented. Estimates of future air quality are based on air quality dispersion models using assumptions of future air pollutant emissions. Future air quality is, however, not only a matter of emissions. City planners need also to consider climate change in order to fully assess the impacts on the environment (water and air quality), local climate (heat waves, storm water, and river flooding events), and the effects on population health. This requires much higher spatial resolution than available from global climate modeling [2]. Downscaling of global climate models to local scales has been done to assess effects on land use [3], agricultural potential [4], rain events, runoff, and local meteorology [5]. The effect of climate change on European air quality levels has been investigated in earlier studies, for example, [6, 7], but larger effects can be expected over urban areas and during pollution episodes [8]. Studies that address climate change effects on urban air quality and population exposure are only recently published. Mahmud et al. [9] assessed future exposure levels of particulate matter in California. In this work we investigate the role of climate change on future urban air quality and compare it with the effects of changing emissions in Europe and locally in a specific urban area, namely, Stockholm, Sweden. We compare the future year 2030 pollution levels in the urban background air with current levels (ca. year 2010). We also assess the effects of different traffic solutions on future urban air quality. The impact on air quality and population exposure of a road transit scenario, in which a new bypass highway is constructed, is compared to that of a reference scenario Figure 1: Conceptual overview of the model chain used in the present study. The global climate models (ECHAM5 A1B-r3 and HadCM3 A1B-ref) utilizing the A1B climate scenario are being regionally downscaled by the Rossby centre regional climate model, RCA3. The regional and urban air quality models (MATCH) are driven by the same three-dimensional meteorology but forced by different emissions estimates, the urban air quality model takes boundary concentrations from the European-scale air quality model. The calculated near-surface concentrations from the urban scale air quality simulation are finally coupled to gridded population data to produce population exposure in the urban domain. where no new roads are created. The comparison is made for year 2030 when the road project should be completed. 2. Methods Figure 1 gives an overview on how different input and model results are coupled in the present study. Below we explicitly discuss some of the more important steps in our analysis of future air quality and population exposure in Stockholm. 2.1. Climate Scenarios. To assess the present and future climate in Stockholm we make use of European climate data provided by the Rossby Centre [5]. The Rossby Centre has completed a suite of regional climate simulations (climate downscaling), which provide more details over Europe than the global climate models (GCMs). The regional climate simulations address a range of uncertainties regarding projections of future climate in Europe through studying different climate scenarios (i.e., greenhouse gas concentrations), utilizing different global climate models as drivers of the regional climate model (RCM), taking into account different initial states and different climate sensitivities of the global climate models.

نوشته دانلود ترجمه مقاله الگوسازی تاثیر تغییر آب و هوا بر کیفیت هوا – انتشارات هینداوی اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

فهرست مطالب:

چکیده
۱مقدمه
۲ جریان های واریزه ای یخچالی در آلپ سوییس
۳ واریزه های سنگی بزرگ و با ارتفاع بالا در کوه های آلپ سوییس و فرانسه
۴ زمین لغزه ها در آلپ فرانسه و ایتالیا
۵ نتیجه گیری

بخشی از ترجمه:

پنجمین گزارش ارزیابی از  هیئت بین دول  تغییر اقلیم بیان می دارد که  تعداد روز های گرم  در سطح جهانی افزایش پیدا کرده و امواج گرما و بارش سنگین در اروپا از دهه 1950 میلادی افزایش پیدا کرده است. در ارتفاعات بالا، تغییرات دمای متوسط و بالا مشابه بوده  و در دهه های بعدی افزایش می یابد. همراه با تغییرات پیش بینی شده دما و بارش، وقوع زمانی و اندازه پدیده های حرکات توده ای نیز تغییر خواهند کرد. در این مطالعه بر اساس  مطالعات قبلی، نمونه های جریان های واریزه ای، واریزه های سنگی و زمین لغزه های محیط های کوهستانی برای بررسی اثرات تغییرات اقلیم  بر روی این فرایند ها بررسی شدند.انتظار می رود که رویداد های فوق کم تر  طی تابستان اتفاق می افتند در حالی  که افزایش پیش بینی شده بارندگی در بهار و پاییز می تواند موجب تغییر فعالیت جریان واریزه ای طی  ماه های مارس، اوریل، نوامبر و دسامبر شود.بزرگی جریان های واریزه ای  به دلیل مقدار زیاد  رسوب تحویل داده شده به کانال و ناشی از افزایش باراندگی های سنگین،  افزایش می یابد. با این حال، حجم جریان واریزه ای در مناطق مرتفع  عمدتا بستگی به میزان پایداری و سرعت جا به جایی توده های پرمافراست دارد و یخچال های سنگی ناپایدار می توانند منجر به جریان های واریزه ای  شوند. فراوانی شکست شیب های سنگی با افزایش دما، فروافتادگی یخچال علاوه بر گرمایش پرمافراست   افزایش می یابد و ذوب و یخ شدن بر پایداری شیب سنگی در جهتی تاثیر می گذارد که اثر نامطلوبی بر پایداری دارد. تغییرات در فعالیت زمین لغزه در فرانسه و ایتالیا بستگی به اختلافات ارتفاعی دارد. در ارتفاع 1500 متر بالاتر از سطح دریا،  کاهش پیش بینی شده در مدت  فصل بارش برف در زمستان و بهار اثر منفی بر  فراوانی، تعداد و تغییرات فصلی فعال شدن مجدد زمین لغزه دارد. در پیمونات، برای مثال، زمین لغزه های قرن 21 به طور مکرر در اوایل بهار رخ داده و تحت بارندگی های متوسط تحریک می شوند با این حال تعداد آن ها کم تر است. بر عکس، و  بر اساس مشاهدات اخیر،   رخداد های پاییزه که دارای تراکم مکانی بالایی از زمین لغزه ها می باشند در منطقه پیمتون نادرتر می باشند. حجم واریزه ها عمدتا بستگی به پایداری و تسریع حرکت یخچال ها  دارد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Introduction The Fifth Assessment Report (AR5) of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) states that the number of warm days has likely increased at the global level and that heat waves and heavy precipitation events have increased in Europe since 1950 (IPCC, 2013). Hot temperatures are thereby usually expressed as the 90th or 95th percentile of the long-term record (Trenberth et al., 2007). In high-mountain regions, the evolution of mean and extreme temperatures will likely be comparable or even larger than the global mean. Allen and Huggel (2013) have recently shown a strong increase of extremely warm temperatures at some high elevation sites in Switzerland over the past decades, but also pointed to the general lack of studies specifically focusing on trends at higher elevations. Significant changes may also be expected in precipitation, as the capacity of air to hold moisture is a function of temperature. In general terms global warming is therefore likely to lead to an overall greater frequency and magnitude of heavy precipitation events (e.g., Fowler and Hennessy, 1995; O’Gorman and Schneider, 2009; Schneider et al., 2010), although locally substantial uncertainties will remain regarding rainfall frequency and magnitude (Fischer et al., 2013). Available observations indicate an increase in the frequency and intensity of extreme precipitation events in different sets of observational data from several regions of the world (IPCC, 2012). For the future, projections suggest decreasing return periods of extreme rainfall events but with the remaining, aforementioned uncertainties on a local level (Christensen and Christensen, 2003; Kharin et al., 2007; Kyselỳ and Beranovà, 2009; Orlowsky and Seneviratne, 2012; Fischer et al., 2013). In the case of the European Alps, complex topography poses considerable challenges to climate models, which typically translate to uncertainties in climate projections of future temperatures, and even more so for changes in precipitation. Mean and maximum air temperatures have increased considerably in the past few decades and related average temperatures in Europe have been warmer than in any comparable period during – at least – the last 2000 years (PAGES 2k consortium, 2013). With ongoing climate change, mean and extreme temperatures are expected to continue to rise considerably over the next decades (IPCC, 2012). Under the A1B emission scenario, Gobiet et al. (in press) project a decadal warming of 0.25 °C until the mid-21st century. The warming trend is expected to accelerate during the latter half of the century for which they assessed an average temperature increase of 0.36 °C per decade. Changes in the seasonality of precipitation are likely to be associated with the projected warming, as will global radiation, and relative humidity. Gobiet et al. (in press) also state that the conditions of currently record breaking warm winter and/or hot summer seasons may become normal at the end of the 21st century. As a direct consequence of further warming, snow cover duration will likely decrease drastically below 1500–2000 m. Changes in air temperature and precipitation are considered likely to have a range of secondary effects, including on the subsurface temperature and three-dimensional distribution of permafrost as well as on the stability of slopes (Stoffel et al., 2005a; Stoffel and Huggel, 2012). However, while there is theoretical understanding for increased massmovement activity as a result of predicted climate change in mountain environments, changes in activity are difficult to detect in observational records. In addition, uncertainty remains considerable as a result of error margins inherent to scenario-driven global projections, and due to the coarse spatial resolution of available downscaled model data (Crozier, 2010). Warmer air temperatures are also likely to promote the downwasting of permafrost bodies in the mean to long term (Salzmann et al., 2007), which in turn may liberate additional sources of unconsolidated material and/or favor the occurrence of rockfalls (Harris et al., 2009), as evidenced by the release of a number of recent, large-magnitude debris flows in the Alps beyond historical experience (Stoffel and Huggel, 2012).

نوشته دانلود مقاله ترجمه شده آثار تغییر آب و هوا بر تکان های توده ای – مجله الزویر اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

فهرست مطالب:

چکیده
۱  مقدمه
۲  شیوه آماری
۱  ۲ توزیع نمایی
۲  ۲ فرمول زنجیره مارکو
۳  ۲ تست معناداری
۳  کاربرد
۱  ۳ مقایسه مدلهای آماری
۲  ۳ دوره های برگشت و احتمالات ثابت
۴  نتیجه گیری

بخشی از ترجمه:

مقدمه

رژیم باران سنجی متناظر با کاتالونیا از دیدگاههای مختلف اخیراً مورد مطالعه قرار گرفته است. یکی از آنها همبستگی  کوهشناسی ، مجاورت با دریای مدیترانه و مهمترین رنج های کوهستانی با مقادیر بارش فصلی و سالانه می باشد. یکی دیگر از جنبه های مهم، تغییرپذیری رژیم متناظر با رفتار مدیترانه ای می باشد. با توجه به اپیزودهای نامناسب، لنا توزیع فضایی و زمانی اپیزودهای بارش بیش از حد را مطالعه کرده و اخیراً روش مشابهی رفتار متناظر با اپیزودهای نهایی روزهای خشکی متوالی را ترسیم کرده است. از دیدگاه سیاست مدیریت منابع آب، مطالعه مشروح دوره های خشکسالی قطعاً ضروری می باشد، زیرا پیش بینی اپیزودهای نهایی روزهای خشکی متوالی به تنهایی کافی نمی باشد. عموماً دوره کمبود آب می تواند نتیجه توالی های خشکی ( نه الزاماً طول نهایی) بعد از دوره هایی با مقادیر بسیار متوسط بارش باشد. در نتیجه به یک سری ابزار آماری نیاز داریم که به ما اجازه می دهند تا ابعاد مهمی مثل دوره و مدت مورد انتظار اپیزود خشکی یا احتمال تعداد روزهای خشکی متوالی را مدلسازی نماییم. برای مطالعه حاضر، بر مدل آماری مطلوبی برای توصیف اولویت های رفتار خیسی خشکی هر گیج بر اساس پایگاه داده متشکل از رکوردهای ۲۴ ساعته از ۷۸ گیج باران سنجی متعلق به مترولوژی ملی  با متوسط ۱۳۹۰ اپیزود خشکی و ۳۴ سال رکورد، تاکید خواهیم نمود. شرایط تحمیل شده در مورد تداوم و استمرار زمانی رکوردها به اندازه مطالعه اخیر اپیزودهای خشکسالی نهایی سخت نیست، در این شرایط به مجموعه های سالانه کاملی بدون از هم گسستگی های زمانی نیاز داریم تا بدین طریق اطمینان حاصل کنیم که اپیزود نهایی آشکارشده درست بود. در نتیجه، تعداد گیج ها در حال حاضر کمی افزایش یافته و ناحیه مورد مطالعه دارای پوشش متراکم تری می باشد. شبکه باران سنجی و ویژگیهای کوهشناسی اصلی تعیین کننده رفتار بارش در شکل ۱ نشان داده شده اند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

INTRODUCTION

The pluviometric regime corresponding to Catalonia (NE Spain) has been recently studied from severaldifferent viewpoints. One of them (Ferna´ndez Mills and Lana, 1991) is the correlation of orography,vicinity to the Mediterranean sea and to the most important mountainous ranges with annual andseasonal amounts of precipitation. Another important aspect is the variability of the regime, ascorresponds to Mediterranean behaviour (Periago et al., 1991; Burguen˜ o, 1991). With respect to extremeepisodes, Lana et al. (1995) have studied the spatial and temporal distribution of extreme rainfall episodesand, more recently, a similar methodology has depicted the behaviour corresponding to extreme episodesof consecutive dry days (Lana and Burguen˜ o, 1998).From the viewpoint of water resources management policy, a detailed study of drought periods isabsolutely necessary, as only forecasting extreme episodes of consecutive dry days is insufficient.Generally, a period of hydric deficit could be the result of dry sequences (not necessarily of extreme X. LANA AND A. BURGUEN0 Olength) following periods with a very moderate amount of precipitation. Consequently, we need a set ofstatistical tools that allow us to model aspects as important as the expected duration of a dry episode orthe probability of a consecutive number of dry days, among other aspects.For the present study, our attention will be focused on establishing a reasonable statistical model todescribe the properties of the dry–wet behaviour of each gauge, based on a database consisting of 24-hrecords from 78 pluviometric gauges belonging to the Instituto Nacional de Meteorologı´a, with an averageof 1390 dry episodes and 34 years of records.Conditions imposed about the temporal continuity of the records are not so strict as in the recent study(Lana and Burguen˜o, 1998) of extreme drought episodes, where we need complete annual series withouttemporal discontinuities to be sure that the detected extreme episode was true. Consequently, the numberof gauges is now slightly increased and the area studied is more densely covered. The pluviometricnetwork and the main orographic features that can condition the rainfall behaviour are shown in Figure1.Empiric dry spell lengths are a discrete variable due to data of 24-h rainfall amounts. Discrete modelssuch as the geometric distribution or the truncated negative binomial (De Arruda and Pinto, 1980) couldhave been used. Nevertheless, the use of a continuous distribution such as the exponential is not unusual(see for instance Burguen˜o et al., 1994). For this distribution, we define as a dry day, a 24-h periodrecording less than 0.1 mm. We will assess whether the fit between such a distribution and the empiricalprobability of a fixed number of consecutive dry days is good enough for 3 or more days. However, thediscrepancy for one or two dry days is remarkable, making it necessary to use another statistical modelsuch as Markov chains of first or second order. The Markov chains give us a more complete description of the dry behaviour related to a rain gauge.First of all, the probabilities computed with the Markov chains are compared with those deduced fromthe exponential distribution. A Kolmogorov-Smirnov test (Benjamin and Cornell, 1970) will be convenientto decide if the Markov chains offer more confident results. Secondly, numerical values quantifyingthe number of expected days to begin a new dry or wet period or the expected length of a dry cycle canbe obtained. Thirdly, if we define four states of the Markov chains, with one corresponding to a lack ofprecipitation and three more defining three rain amount levels, we will be able to compute the stationaryprobabilities for the transitions from one state to another, as well as the number of days (steps of theMarkov chain) to obtain this stationary probability. The first state corresponds to 24-h periods recordingless than 0.1 mm. The other three states of the Markov chains correspond to 24-h episodes recording from0.1 to less than 10 mm, from 10 to less than 50 mm and, finally, more than or equal to 50 mm,respectively. The first threshold value of 0.1 mm is commonly accepted to classify a day as dry or wet (seee.g. Moon et al., 1994). The other three threshold values, trying to characterize small, moderate andabundant amounts, have been empirically established according to the authors’ knowledge of thepluviometric regime of the country. Additional examples, where the empirical knowledge about the pluviometric regime of the target area is a relevant factor, can be found in Haan et al. (1976) and Gregoryet al. (1993) who use different numbers of states and threshold lengths studying Kentucky (US) and GreatBritain, respectively.Although the results concerning the exponential distribution and the Markov chains will be obtainedfor each pluviometric gauge of the network, the incidence of the orography and the vicinity to the Atlanticand Mediterranean seas can be satisfactorily analyzed by mapping these results for all the gauges.

نوشته دانلود ترجمه مقاله بررسی شرایط جوی با استفاده از زنجیره مارکوف مونت کارلو – مجله Royal Meteorological Society اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.