مقایسه فعالیت آنتی ‌باکتریایی پانسمان های کامپوزیتی بیومتریال دارای استرپتومایسین-دیکلوفناک با پانسمان های زخم ضد‌میکروبی مبتنی بر بازرگانی نقره‌

Comparison of in vitro antibacterial activity of streptomycin-diclofenac loaded composite biomaterial dressings with commercial silver based antimicrobial wound dressings

چکیده
1- مقدمه
2- روش ها
2-1- مواد
2-2- تهیه پانسمان های پلیمری کامپوزیتی
2-3- آماده سازی نمونه های باکتریایی
2-4- حداقل غلظت مهارکنندگی (MIC) استرپتومایسین و دیکلوفناک
2-5- فعالیت ضد باکتریایی فیلم های ضد میکروبی، ویفرها، و پانسمان های تجاری نقره
2-6 آنالیز آماری
3-نتایج
3-1-حداقل غلظت مهارکنندگی استرپتومایسین و دیکلوفناک
3-2-فعالیت ضدمیکروبی استرپتومایسین خالص و شاهد دیکلوفناک
3-3- فعالیت ضدباکتریایی فیلم های پلی اوکس-کاراژینان (105*2 کلنی بر میلی‌لیتر)
3-4- فعالیت ضدباکتریایی فیلم‌های پلی اوکس-سدیم آلژینات ( 105*2 کلنی بر میلی‌لیتر)
3-5- فعالیت ضدباکتریایی ویفرهای پلی اوکس-کاراژینان و پلی اوکس-سدیم آلژینات ( 105*2 کلنی بر میلی‌لیتر)
3-6- اثر ضدمیکروبی پانسمان های تجاری زخم ( 105*2 کلنی بر میلی‌لیتر)
4- بحث
5-نتیجه‌گیری
منابع

چکیده

زخم‌های آلوده‌ی مزمن به آهستگی بهبود پیدا می‌کنند و نشان‌دهنده‌ی التهاب طولانی‌مدت، تشکیل بیوفیلم، مقاومت باکتریایی، ترشحات التهابی زیاد و فعالیت ضدمیکروبی ناکارآمد است. پانسمان‌های کامپوزیتی (فیلم‌ها و ویفرها) شامل پلی‌اوکس/کاراژینان (POL-CAR) و پلی‌اوکس/سدیم آلژینات (POL-SA)، حاوی دیکلوفناک (DLF) و استرپتومایسین (STP) فرموله شده و برای مقایسه‌ی فعالیت ضدمیکروبی علیه 105*2 سی اف یو بر میلی‌لیتر از اشریشیا کلی، سودوموناس آئروژینوزا و استافیلوکوکوس اورئوس که زخم‌های مزمن را نشان می‌دهند با پانسمان‌های نقره‌ی موجود در بازار استفاده شدند. حداقل غلظت مهاری (MIC) بیشترین مقدار را برای دیکلوفناک نسبت به استرپتومایسین به دلیل فعالیت ضدباکتریایی غیرمرسوم دیکلوفناک نشان داد. پانسمان‌های دیکلوفناک و استرپتومایسین بیشترین اثر را در برابر اشریشیا کلی، سودوموناس آئروژینوزا و استافیلوکوک اورئوس داشتند. پانسمان پلی‌اوکس-سدیم آلژینات بیشترین اثر را بر علیه این سه باکتری نسبت به پانسمان پلی‌اوکس-کاراژینان داشت، در حالیکه پانسمان‌های دیکلوفناک و استرپتومایسین فعالیت ضدباکتریایی قویتری نسبت به پانسمان‌های برپایه‌ی نقره نشان دادند. فیلم‌ها اثر ضدباکتریایی بیشتری نسبت به دو ویفر و پانسمان‌های نقره داشتند. دیکلوفناک و استرپتومایسین می‌توانند نه تنها به طور سینرژیک برای کشتن باکتری‌ها اقدام نمایند بلکه از تشکیل بیوفیلم و مقاومت آنها در مقایسه با پانسمان‌های نقره نیز ممانعت می‌کنند، ضمن اینکه التهاب مزمن مربوط به آلودگی را کاهش می‌دهند.

5- نتیجه‌گیری

به نظر می‌رسد پانسمان‌های پلیمری کامپوزیتی حاوی استرپتومایسین و دیکلوفناک اثر مهاری بالاتری را در برابر سه استرین باکتریایی در مقایسه با پانسمان‌های تجاری حاوی نقره نشان دادند. استرپتومایسین می‌تواند به کاهش آلودگی از طریق فعالیت‌های ضدمیکروبی و بالقوه به صورت سینرژیک با دیکلوفناک کمک کند، در حالیکه همچنین دیکلوفناک می‌تواند به دلیل فعالیت ضدالتهابی به کاهش تورم و درد مربوط به صدمه‌ کمک نماید. با این حال، این موارد نیازمند بررسی بیشتر در کشت‌های سلولی در محیط in vitro (برای زنده ماندن سلول و مهاجرت/تکثر سلولی) و در محیط in vivo جانوری هستند.

Abstract

Infected chronic wounds heal slowly, exhibiting prolonged inflammation, biofilm formation, bacterial resistance, high exudate and ineffectiveness of systemic antimicrobials. Composite dressings (films and wafers) comprising polyox/carrageenan (POL-CAR) and polyox/sodium alginate (POL-SA), loaded with diclofenac (DLF) and streptomycin (STP) were formulated and tested for antibacterial activity against 2 × 105 CFU/mL of Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa and Staphylococcus aureus representing infected chronic wounds and compared with marketed silver dressings. Minimum inhibitory concentration (MIC) showed higher values for DLF than STP due to non-conventional antibacterial activity of DLF. The DLF and STP loaded dressings were highly effective against E. coli, P. aeruginosa and S. aureus. POL-SA dressings were more effective against the three types of bacteria compared to POL-CAR formulations, while the DLF and STP loaded dressings showed greater antibacterial activity than the silver-based dressings. The films, showed greater antibacterial efficacy than both wafers and silver dressings. STP and DLF can act synergistically not only to kill the bacteria but also prevent their resistance and biofilm formation compared to silver dressings, while reducing chronic inflammation associated with infection.

5- Conclusion

Composite polymer based dressings containing STP and DLF appear to show significantly higher inhibition of the three bacterial strains compared to silver containing commercial dressings. STP can help to reduce bacterial infection by its known antimicrobial action and potentially in synergy with DLF while the latter can also help to reduce the swelling and pain associated with injury due to its anti-inflammatory action. However, these will, require further investigations in an in vitro cell culture (for cell viability and cell migration/proliferation) and in vivo animal study

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مقایسه فعالیت آنتی ‌باکتریایی پانسمان های کامپوزیتی بیومتریال دارای استرپتومایسین-دیکلوفناک با پانسمان های زخم ضد‌میکروبی مبتنی بر تجاری نقره‌

Comparison of in vitro antibacterial activity of streptomycin-diclofenac loaded composite biomaterial dressings with commercial silver based antimicrobial wound dressings

قابلیت پروبیوتیک در مخمر: تنظیم متد غربالگری

Probiotic capability in yeasts: Set-up of a screening method

چکیده

نکات مهم

1- مقدمه

2- مواد و روش ها

2-1 نمونه های مخمر ها

2-2 اجرا کردن روش

2-3 کاربرد ها

2-4 تحلیل های آماری

2-4-1 ساز و کار آزمایش

2-4-2 کاربرد ها

3- نتایج و مباحث

3-1 آماده کردن شرایط آزمایش

3-2 کاربرد ها

4- نتایج

چکیده

مکمل های پروبیوتیک میکروبی امروزه برای بهبود سلامت و تندرستی افراد مورد استفاده قرار می گیرد. برای ارزیابی این توانایی ( مقاومت نسبت به شرایط گوارشی، توانایی تجمع خودکار، اب گریز بودن سطحی در سلول ها و یا توانایی ایجاد کردن لایه های زیستی) ، ما باید بعضی از پارامتر های جنبش شناسی این مواد را بررسی کنیم. هدف این مطالعه، ایجاد کردن یک روش مناسب برای مطالعه کردن پتانسیل پروبیوتیک ساکارومایز و نمونه های غیر ساکارومایز است که از اکوسیستم های غذایی تفکیک شده اند. یک پروتکل جدید در این قسمت بر اساس پارامتر های جنبش شناسی ایجاد شده است : فاز تاخیر (A ) ، زمان تولید (G) و بیشترین OD ( ODmax). طراحی این پروتکل با استفاده از یک روش گام به گام ( تا 10 پروتکل) انجام شده است و تمرکز اصلی آن نیز بر روی انتخاب کردن شرایط کنترل و شرایط شبیه سازی معده و روده بوده است. هر کدام از تصمیم گیری ها در این قسمت مبتنی بر ارزیابی ها آماری عوامل مختلف و نتایج آن ها می باشد. یکی از پویش های اولیه در این زمینه نشان می دهد که این پروتکل برای ارزیابی شرایط بیان شده کافی ، سریع و با قابلیت تولید مجدد نتایج می باشد و در این مدل نشان داده شده است که پروبیوتیک های ساکارومایز نسبت به موارد غیر ساکارومایز، توانایی مقاومت بیشتری دارند. S بولاردی ( نمونه ی کنترل تجاری) ، یکی از مخمر هایی بود که شرایط خوبی از نظر ارزیابی نداشت. ازین رو، مرتبط ترین نتایج این کار، ایجاد کردن یک روش جدید برای مطالعه کردن نرخ نجات یا مقاومت این مخمر ها در روده بر اساس تحلیل های آماری پیچیده ی نتایج و شان دادن ویژگی های پروبیوتیک در مخمر های ساکارومایز در مقایسه با مخمر های غیر ساکارومایز می باشد.

4. نتایج
طراحی پروتکل های آزمایشی یک روند پیچیده می باشد که شامل انتخاب کردن شرایط آزمایش، استفاده از آمار و اعتبار سنجی می باشد. در این مقاله، طراحی با استفاده از یک روش گام به گام انجام شده است و تمرکز آن بر روی کنترل های مثبت و منفی و انتخاب شرایط برای شبیه سازی معده و روده و ارزیابی نهایی ان می باشد.
به عنوان نمونه های کنترل مثبت و منفی، نمونه ی ساکارومایز سرویسیا 3 و T دلبروکی 1567 انتخاب شدند که به دلیل عملکرد و جنبش شناسی رشد آن ها بود. به علاوه، نمونه ی 24 نیز در این قسمت به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد که این موضوع به دلیل این بود که این نمونه یک مخمر تجاری پروبیوتیک می باشد.
شرایط شبیه سازی معده و روده مبتنی بر پروتکل های زیر می باشد : اولین گام با شرایط ایستا برای سه ساعت در pH 2 و دمای 37 درجه در حضور پپسین ؛ گام دوم ارزیابی میزان رشد در حضور نمک های طحال و پانکراتین به مدت 22 ساعت در pH 8 و دمای 37 درجه برای شبیه سازی کردن روده بود ( پروتکل 10).

Abstract

Microbial probiotic supplements are used to improve the health and wellness of people. For checking this ability (resistance to gastrointestinal conditions, auto-aggregation, cell surface hydrophobicity or biofilm formation abilities), it is crucial to evaluate some kinetics parameters. The objective of the present study was to establish an adequate method for studying the probiotic potential of Saccharomyces and non-Saccharomyces strains isolated from food ecosystems. A new protocol was designed based on kinetics parameters: lag phase (λ), generation time (G) and maximum OD (ODmax). The design was done using a step-by-step approach (up to 10 protocols), focusing on the choice of controls and the conditions to simulate the stomach and intestine. Each decision was made based on multifactorial statistical assay results. A preliminary screening indicates that protocol is adequate, quick and reproducible and that S. cerevisiae strains are more resistant than non-Saccharomyces ones. S. boulardii, (commercial control), was not one of the best yeasts evaluated. Thus, the most relevant results of the work are the setup of a new method for studying the survival/resistance of yeasts to the transit into the gut based on a complex statistical analysis of results and to mark the probiotic character in Saccharomyces yeasts versus non-Saccharomyces.

4. Conclusions

The design of laboratory protocol is a complex process, involving the choice of lab conditions, the use of statistics, and validation. In this paper, the design was done using a step-by-step approach, focusing on the positive and negative controls, on the choice of the conditions to simulate the stomach and intestine, and a final validation.

As positive and negative controls, S. cerevisiae strain 3 and T. delbrueckii strain 1567 were chosen because of their performances and growth kinetic. In addition, strain 24 was also taken as a control due to it being a commercial probiotic yeast.

The simulation conditions of the stomach and intestine were based on the following protocol: a first step with static conditions for 3 h. at pH 2 and 37°C in the presence of pepsin; and a second step which was a growth assay in the presence of bile salts and pancreatin for 22 h. at pH 8 and 37°C to simulate the intestine (protocol 10).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

قابلیت پروبیوتیک در مخمر: تنظیم متد غربالگری

Probiotic capability in yeasts: Set-up of a screening method

توسعه روستایی و حفاظت از محیط زیست از طریق استفاده از کودهای زیستی در کشاورزی: گزینه ای برای کشورهای توسعه نیافته؟

Rural development and environmental protection through the use of biofertilizers in agriculture: An alternative for underdeveloped countries?

چکیده

1. مقدمه

2. توسعه اقتصادی و کشاورزی در کشورهای توسعه نیافته

3. کشاورزی، تکنولوژی و حفاظت زیست محیطی برای توسعه روستایی در کشورهای توسعه نیافته

4. مطالعه شرکتی که کودهای زیستی را بعنوان فرآیندهای ارتباطی درونزا تولید می کند

5. تحلیل نتایج

6. بحث و نتیجه گیری

چکیده

حرکت اقتصادی برخاسته از تولید و استفاده از دانش درونزای کشورهای توسعه نیافته یک عامل اساسی برای دستیابی به رفاه اجتماعی است. بنابراین، درک علم و فناوری در این کشورها مهم است، چگونه کاربرد توسعه می-تواند مشکلات موجود در کشاورزی و نیازهایی غذایی را نشان دهد، و چگونه توسعه می تواند گزینه های پایدار را برای رشد و بهینه سازی پیشنهاد دهد. بعلاوه، بسیاری از کشاورزان در کشورهای توسعه نیافته در حال کاشت محصولات بر اساس محصولات بیوتکنولوژی هستند که از لحاظ اینکه چگونه این فعالیتها بر روی توسعه زندگیشان تاثیرگذار است حائز اهمیت می باشد، مخصوصا با توجه به سیاستهای به کار گرفته شده در مناطق کشاورزی. این مقاله یک مطالعه اکتشافی بر روی فهم تولیدکنندگان روستایی و تاثیر کودهای زیستی بر روی محیط زیست و زندگی آنها می باشد. این تحقیق بر اساس مطالعه تولیدکنندگان روستایی ایالت مورلوس در مکزیک است که از کودهای زیستی تولید شده از فناوری درون زا استفاده می کنند؛ برای مثال شامل کارگران خصوصی و مراکز تحقیقاتی دولتی است. نتایج به درک این کشاورزان و نیز چالشها و فرصتهایی که مناطق روستایی با آن روبرو می-شوند و ارتباطات بین مشارکت کسب و کار، آموزش و برنامه ریزی و مدیریت با توجه به مدیریت این نوآوریها کمک می کند.

1. مقدمه

از زمانهای باستان از بیوتکنولوژی برای رسیدگی به نیازهای جمعیت استفاده شده است. بیوتکنولوژی بعنوان علمی که راه حلهای تکنولوژیکی را از موجودات زنده، سیستم ها و فرآیندهای مربوط به آنها پیشنهاد می دهد و یک صنعت کامل را در حوزه هایی مانند غذا، کشاورزی و سلامت ایجاد می کند و در آن استفاده از تکنولوژیهای به کار گرفته شده با هر کاربردی دارای اهمیت است تعرف می شود. چنین راه حلهایی مربوط به روشهایی است که از فرآیندهای تخمیر برای یکپارچه سازی تکنولوژی DNA نوترکیب استفاده می کنند. 

6. بحث و نتیجه گیری

نتایج مثبت بود و نشان می دهد که کودهای زیستی به بهره وری زمین، کاهش اثر زیست محیطی و بهبود توسعه اجتماعی کمک می کند. بطور کلی مشاده شد که درک اثر کودهای زیستی بر روی محیط زیست و زندگی کشاورزان بطور مطلوبی پذیرفته شده بود. با این حال درست است که تولیدکنندگان با تحصیلات بیشتر و منابع مالی و فنی بزرگتر قادر به استفاده از سودهای حاصل از این بیوتکنولوژی در یک روند جامع تر هستند. بنابراین فقدان مهارتهای فنی و مشخصات شرایط اقتصادی محیط روستایی اکثر تولیدکنندگان را در استفاده از این تکنولوژی جدید محدود می کند.

Abstract

Economic momentum of underdeveloped countries derived from the generation and application of their endogenous knowledge is an essential factor toward achieving social welfare. Thus, it is important to understand the development of science and technology within these underdeveloped countries, how the application of that development can address problems in agriculture and food needs, and how that development can offer sustainable options for growth and optimization. In addition, many small farmers in underdeveloped countries are already planting crops based on biotechnological products, which is significant in terms of how these activities influence the development of their lives, particularly with respect to the generation of policies aimed at farming areas. This paper is an exploratory study on the perceptions of peasant producers of the effects of biofertilizers on their environment and their lives. This research is based on a study of peasant producers of the State of Morelos, Mexico, who use biofertilizers produced from endogenous technological assets, i.e., that involve private actors and public research centers. The results facilitate understanding the perceptions of these peasants in addition to the challenges and opportunities that rural areas face and the connections between the involvement of business, academia and government in planning and administration with respect to the management of these innovations.

1. Introduction

Since ancient times, biotechnology has been used to attend the needs of the population. Biotechnology is defined as a science that offers technological solutions from biological organisms, systems and processes related to them, which creates a whole industry in areas such as food, agriculture, and health, among others, and in which the use of technologies employed varies from one application to another in an important manner. Such solutions relate to techniques that go from using fermentation processes to integrating recombinant DNA technology [1e3].

6. Discussion and conclusions

The results were positive, which indicate that biofertilizers contribute to improved land productivity, decreased environmental impact and improved social development. It was generally observed that the perception of the effect of biofertilizers on the environment and on the lives of farmers was favorably accepted. However, it is also true that those producers with more education and greater technical and financial resources have been able to use the benefits derived from this biotechnology in a more comprehensive manner. Therefore, the lack of technical skills and the economic conditions characteristic of the rural environment limit the majority of peasant producers in their use of these new technological options.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

توسعه روستایی و حفاظت از محیط زیست از طریق استفاده از کودهای زیستی در کشاورزی: گزینه ای برای کشورهای توسعه نیافته؟

Rural development and environmental protection through the use of biofertilizers in agriculture: An alternative for underdeveloped countries?

مقاومت ضدمیکروبی دارو برای باکتری Staphylococcus aureus (نوعی باکتری کروی) در محصولات لبنی

Antimicrobial drug resistance of Staphylococcus aureus in dairy products

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روش ها
2-1- جمیعت مطالعه و مجموعه نمونه
2-2- آزمایشات باکتری شناسی
2-3 آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی
2-4 تحلیل اماری
3- نتایج
3-1- جداسازی و مشخص سازی بیوشیمی S- aureus
3-2- آسیب پذیری جدا شده های S- aureus
4- بررسی
بیانیه تضاد منافع

چکیده
هدف: ارزشیابی شیوع Staphylococcus aureus مقاوم چنددارویی (S.aureus) در محصولات لبنی

روش ها: جداسازی و شناسایی S.aureus در 3 محصولات غذایی لبنی انجام شد. جداسازی ها برای استعداد در آسیب پذیری برای 5 داروی ضدمیکروبی رایج مختلف آزمایش شد.

نتایج: برای 50 نمونه آزمایش شده، 5 (10 درصد) با S.aureus در معرض آلودکی قرار گرفت. متعاقباً 5 جداسازی تحت الگوی مقاومت ضدمیکروبی با استفاده از 5 قرص آنتی بیوتیک قرار گرفت (متاسیلین، وانکومیسین, کانامیسین، کلروفنیکول و تتراسیلین). 29 نمونه مقاومت متی سیلین و وانکومیسین را نشان داد. 18 نمونه پاسخ میانه ای را برای تتراسیلین نشان داد. دیگر نمونه ها برای تمام انتی بیوتیک های آزمایش شده مورد تردید بودند.

نتیجه گیری: نتایج داده های اولیه برای منبع آلودگی غذایی را فراهم می نماید که می تواند به عنوان وسایلی برای انتقال Staphylococcus مقاومت-ضدمیکروب عمل نماید. بنابراین ما را برای توسعه راهبردهای پیشگیرانه برای اجتناب از حضور آسیب های جدید برای S.aureus مقاوم توانا می سازد.

1- مقدمه
Staphylococcus aureus) S. aureus) یک پاتوژن در انسان ها و حیوانات است که مسبب طیف وسیعی از بیماری ها در گستره نقایص پوستی مینور تا بیماری های تهدید کننده عمر انسان، از قبیل ذات الریه و مننژیت است. همچنین به عنوان یکی از مهمترین عوامل مسمویت غذایی در دنیا شناخته شده است. این باور وجود دارد که تمام آسیب های باکتریایی با گستره وسیعی از عوامل ضدمیکروبی و موثر قابل درمان هستند. هرچند، مقاومت برای انتی بیوتیک های چندگانه در بین Staphylococcus aureus(S. aureus) اخباری جدید برای محققان و اقدام کنندگان در مورد سلامتی بشر است. گزارش شده که کمی بعد از عرضه پنی سیلین در دهه 1940، مقاومت گسترش یافته در مقابل Staphylococcus aureus(S. aureus) توسط مقامومت به متی سیلین و اخیراً گلی سوپپتاید مثلاً وانکومیسین دنبال شد.
Staphylococcus aureus(S. aureus) می تواند به انسان ها از طریق شیر الوده شده و محصولات شیر انتقال یابد. S. aureus در پوسته و مخاط باقیمانده های تولیدات حیوانی حاضر می شود که شامل جانوران پستاندارد می شود و اغلب به غده های پستان بالینی و بالینی فرعی منجر به آلودکی محصولات لبنی می شود. این باکتری به صورت پاتوژن عمده ایجاد شده رایج در غده پستان گاو در نظر گرفته می شود.
هدف از این مطالعه جداسازی S. aureus از محصولات لبنی است که شامل شیر تازه گاو، شیر پاستوریزه شده، ماست و پنیر برای مشخص سازی S. aureus با استفاده از روش های رایج مانند کشش Gram ازمون کواگالاز و آزمون کاتالاز و همچنین تعیین شیوع مقاومت ضد میکروبی در بین محصولات لبنی جدا شده می شود.

Abstract

Objective To evaluate the prevalence of multidrug resistant Staphylococcus aureus (S. aureus) in dairy products.

Methods Isolation and identification of S. aureus were performed in 3 dairy-based food products. The isolates were tested for their susceptibility to 5 different common antimicrobial drugs.

Results Of 50 samples examined, 5 (10%) were contaminated with S. aureus. Subsequently, the 5 isolates were subjected to antimicrobial resistance pattern using five antibiotic discs (methicillin, vancomycin, kanamycin, chloramphenicol and tetracycline). Sample 29 showed resistance to methicillin and vancomycin. Sample 18 showed intermediate response to tetracycline. The other samples were susceptible to all the antibiotics tested.

Conclusions The results provide preliminary data on sources of food contamination which may act as vehicles for the transmission of antimicrobial-resistant Staphylococcus. Therefore, it enables us to develop preventive strategies to avoid the emergence of new strains of resistant S. aureus.

1- Introduction

Staphylococcus aureus(S. aureus) is a versatile pathogen in humans and animals which is responsible for a diverse spectrum of diseases ranging from minor skin infections to life threatening diseases, such as pneumonia and meningitis[10]. It is also known as one of the most important agents of food poisoning globally[7]. It has been believed that all bacterial infections were treatable with a vast array of effective and antimicrobial agents. However, the emergence of resistance to multiple antibiotics among S. aureus has created breaking news for health practitioners and researchers[15]. It has been reported that shortly after the introduction of penicillin in 1940s, resistance developed in S. aureus, followed by resistance to methicillin and more recently to glycopeptides, e.g. ,vancomycin[11].

S. aureus can be transmitted to humans through contaminated and untreated milk and milk products[14]. S. aureus presents on the skin and mucosae of food producing animal reservoirs that include ruminants and it is frequently associated with sub-clinical or clinical mastitis leading to the contamination of dairy products[8]. This bacterium is considered as the most commonly occurring major pathogen of cow’s mammary gland[5].

The objective of this study was to isolate S. aureus from dairy products which include fresh cow milk, pasteurized milk, goat milk, yogurt and cheese, to characterize S. aureus using conventional methods like Gram staining, coagulase test and catalase test and also to determine the prevalence of antimicrobial resistance among S. aureus isolated from dairy products..

مقاومت ضدمیکروبی دارو برای باکتری Staphylococcus aureus (نوعی باکتری کروی) در محصولات لبنی

Antimicrobial drug resistance of Staphylococcus aureus in dairy products

پروتئولیز در سوسیس های تخمیری خشک: نتیجه پروتئین گوار اگزوژن منتخب

Proteolysis in Dry Fermented Sausages: The Effect of Selected Exogenous Proteases

چکیده

اثر سه پروتئاز تجاری (پروناز E از اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻣﺎﻳﺴﺲ ﮔﺮﻳﺰﺋﻮس، اسپارتيل پروتئاز از ﺁﺳﭙﺮﮊﻳﻠﻮﺱ ﺍﻭﺭﻳﺰﻩ و پاپایین ) روی تجزیه پروتئین و ویژگیهای حسی سوسیس تخمیرشده  خشک مورد بررسی قرار گرفت. محلول آبی، غیر پروتئینی، محلول اسید فسفوتنگستیک 5%، محلول اسید سولفوسالیسیلیک 5%  و حجم  بازهای نیتروژنی فرّار در طول تخمیر  افزایش یافت، پس از آن تا انتهای به عمل آمدن ثابت باقی ماند ( روز 26 ام). مقادیر نیتروژن همواره در گروهی که به آن اسپارتيل پروتئاز اضافه شد، در مقایسه با گروه هایی که سایر پروتئازها اضافه شدند بزرگتر بود. تغییرات کلی اسیدآمینه  آزاد الگوی مشابهی را با تغییرات مشاهده شده در ازت محلول در اسید سولفوسالیسیلیک نشان داد. مطالعات الکتروفورتیک نشان داد که پروتئولیز میوفیبریلار با وزن مولکولی بالا و پروتئین های  سارکوپلاسمی در گروه هایی که به آن ها پروتئاز اضافه شد برجسته تر است. این امر به ویژه در گروه پاپایین شدیدتر بود. اسیدهای آمینه ی غالب در انتهای به عمل آمدن در همه ی گروه ها مشابه بود. تریامین و هیستامین در هر قسمت از به عمل آمدن (کامل شدن) افزایش یافت. هیچ اختلاف معنی داری در ویژگی های حسی بین گروه های کنترل و گروههایی که به آن ها پروناز E و پاپایین اضافه شد یافت نشد، اما به دلیل نرم شدن مفرط، به شکل معنی داری متفاوت از سوسیس هایی بود که حاوی اسپارتيل پروتئاز بودند. اثر افزودن آنزیم اگزوژن روی تقویت طعم سوسیس تخمیر شده ی خشک مورد بحث است. 

ویژگی های حسی 

گروه هایی که به آن ها پاپایین و پروناز اضافه شد در تست مثلث تفاوتی با گروه کنترل نداشتند. با این حال،اختلاف معنی داری (p<0.01) ناشی از نرم شدن بیش از اندازه در گروهی که به آن آسپریل پروتئاز اضافه شد پیدا شد که با سه گروه دیگر مقایسه شد ( داده ها نشان داده نشده). جدول 5 اثر اضافه کردن سه آنزیم را روی برخی از ویژگی های حسی نشان می دهد. کیفیت کلی گروه های پروناز E و پاپایین در مقادیر نزدیک به مقادیر گروه کنترل ثبت شد.

 گروه آسپریل پروتیناز نرم شدن قابل توجهی را نشان داد که به طور آشکار ناشی از پروتئولیز مفرط است. با این حال، اگرچه نمرات ظاهر و بافت توسط هیئت کارشناسی داوری شد و همچنان مشابه با گروه هایی با مقادیر بیشتری از این آنزیم  ( 1992  (Diaz et al.بود، اما نتایج در ارزیابی طعم متفاوت بود. وقتی مقادیر بیشتری آسپریل پروتینئاز اضافه شد ( 1992  (Diaz et al. طعم بهتری بدست آمد که احتمالا ناشی از سطوح قسمت-های پروتئینی ای است که تشکیل شده.

Abstract

The effect of three commercial proteases (pronase E from Streptomyces griseus, aspartyl proteinase from Aspergillus oryzae and papain) on protein breakdown and the sensory characteristics of dry fermented sausages was investigated. Water soluble, non-protein, 5% phosphotungstic acid soluble, 5% sulphosalicylic acid soluble and total volatile basic nitrogen contents increased during fermentation, stabilizing later until the end of ripening (26th day). Nitrogen values were always greater in the aspartyl proteinase added batch in comparison with the other protease added batches. Total free amino acid changes showed a similar pattern to those observed for the 5% sulphosalicylic acid soluble nitrogen. The electrophoretic studies demonstrated that proteolysis of high molecular weight myofibrillar and sarcoplasmic proteins was more prominent in protease added batches. It was especially intensive in papain one. The dominant amino acids at the end of ripening were similar in all batches. Tyramine and histamine increased throughout ripening. No significant differences in sensory properties were found between control and pronase E and papain added batches, but they were significantly different (p < 0.01) from the sausages containing aspartyl proteinase, due to an excessive softening. The effect of exogenous enzyme addition on the flavour potentiation of dry fermented sausage is discussed.

Sensory properties

Pronase and papain-added batches did not differ from the control batch in the triangle test. Nevertheless, significant differences (p < 0.01) were found when the aspartyl proteinase-added batch was compared to the other three batches (data not shown), due to an excessive softening. Table 5 shows the effect of the addition of the three enzymes on some sensory characteristics. The overall quality of pronase E and papain batches were scored at values close to those of the control.

The aspartyl proteinase batch showed a remarkable softening, obviously due to excessive proteolysis. However, although appearance and texture scores were judged by the panel as similar to those of batches with higher amounts of this enzyme (Diaz et al., 1992) the results in flavour evaluation were different. When higher amounts of aspatyl proteinase were added (Diaz et al., 1992) a better flavour was obtained, probably due to the levels of protein fragments formed.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پروتئولیز در سوسیس های تخمیری خشک: نتیجه پروتئین گوار اگزوژن منتخب

Proteolysis in Dry Fermented Sausages: The Effect of Selected Exogenous Proteases

تولید ارتقا یافته سلولز باکتریایی و پتانسیل کاربرد آن

Improved production of bacterial cellulose and its application potential

1-سلولز باکتریایی

2-سنتز بیوشیمیایی سلولز باکتریایی

2-1- متابولیسم کربن در A. xyfinum

2-2-سنتز سلولز در A. xyfinum(شکل 2)

3-روند فرایندهای تخمیر تعلیقی سلولز باکتریایی

4- بهبود تولید سلولز با .Acetobacter SP

4-1- کنترل PH این-سیتو در کشت سطحی ایستا با طراحی محیط تخمیر بهینه سازی شده

4-2- بهبود عملکرد سلولز در تخمیر تعلیقی پویا به کمک میکروذرات

4-3- بهبود تشکیل سلولز با موتانت های Acetobacter xylinum LMG 1518، کاهش سنتز کتوگلوکونات

5- چشم اندازها

سلولز باکتریایی تولید شده توسط گونه های Acetobacter ، ویژگی های منحصر به فردی مانند خاصیت کشسانی بالا، ظرفیت بالای جذب آب، تبلور بالا و ساختار شبکه ای فیبری بسیار ریز و خالص را نشان می دهد. اگر روند تولید آن، بویژه از طریق فن آوری تخمیر تعلیقی افزایش یابد، یک ماده بیوشیمیایی با کاربردهای متنوع انتظار می-رود. پیش از این بعنوان یک ماتریکس غذایی (دسر ژلاتینی در نتیجه فعالیت این باکتری روی آب نارگیل) ، فیبر غذایی، در درمان موقت سوختگی پوستی، عایق صوتی یا لایه فیبری ، کاغذ با استحکام بالا و بعنوان یک فیبر مشبک با ویژگی های غشایی، چسبندگی و غوطه وری شناخته شده است. فرایند ریسندگی مرطوب نیز برای تولید الیاف نساجی از سلولز باکتریایی توسعه یافته است، کاربرد های دیگری به عنوان یک ابر رسانا و ماتریکس فیبر نوری تحت بررسی هستند. ما قادر به افزایش تولید سلولز باکتریای در کشت سطحی ( بالغ بر 28gr/l)، همچنین در کشت تعلیقی (بالغ بر 9gr/l) تحت فشار انتخاب، جهش، بهینه سازی ترکیب محیط کشت و کنترل پارامتر تخمیر فیزیکی- شیمیایی بوده ایم. گلوکز و فروکتوز بعنوان منبع کربن و استیک اسید بعنوان منبع انرژی، بهمراه کنترل دقیق PH و سطح اکسیژن محلول، منجر به افزایش بازده سلولوز می گردد. کشت های سطحی ثابت با انتخاب مناسب نسبت فروکتوز/گلوگز/استیک اسید حاصل گشت. همچنین نشان داده شد که تشکیل سلولز می-تواند با افزودن ذرات ریز نامحلول مثل خاک سیلیسی، ذرات کوچک بلوری و ذرات لوم معلق، کشت های Acetobacter تحت تنش هوادهی،  افزایش یابد. این افزایش سنتز سلولز می تواند در نتیجه کاهش سطح اکسیژن محلول بدلیل اتصال سلولهای استوباکتر به ذرات باشد. همینطور کاهش گلوکوز و ذخیره آن به فرم گلوکونات برای تشکیل سلولز و حفظ محدوده مناسب PH است. ما همچنین جهش در نتیجه اشعه ماواءبنفش و روش غنی سازی با پروتون را تدوین نموده ایم، که امکان گزینش موتانت های A. xylinum؛ که بسیار سنتز کتوگلوکونات و تولید موثرتر سلولوز را محدود کرده اند را حتی تحت شرایط اکسیداتیو فراهم می سازد. با بهبود ترکیب غذایی، ژنتیکی و زیست فناوری سطوح بسیار بالایی از سلولز باکتریایی بدست آمده است. بهینه سازی های دیگری برای رسیدن به فرایند تخمیر به صرفه و تولید انبوه سلولز باکتریایی مورد نیاز است.

5- چشم اندازها

سلولز باکتریایی به دلیل خلوص بالا و ویژگی های فیزیکی- شیمیایی خاص از کاربردهای بسیاری برخوردار است. از آنجا که دارای ظرفیت جذب بالاست، بعنوان یک پوسته مرطوب مصنوعی در درمان موقت سوختگی های پوستی بکار رود، علاوه بر این بنظر می رسد که رشد سلول های پوست انسانی را افزایش می دهد. کاربرد  سلولز باکتریایی پیش از این در درمان پوست اثبات و بعنوان سوخت زیستی تجاری شده است.

 از آنجا که لایه های سلولزی خشک شده دارای توزیع فیبری یکنواخت و خاصیت کشسانی بالاست، می توانند بعنوان عایق صوتی (برای مثال در موسسهFraunhofer(فرانهوفر)، اشتوتگارت در آلمان، شرکت -Ajinomoto(اجی مونوتو) در توکیو و ژاپن).

Bacterial cellulose, produced byAcetobacter species, displays unique properties, including high mechanical strength, high water absorption capacity, high crystallinity, and an ultra-fine and highly pure fibre network structure. It is expected to be a new commodity biochemical with diverse applications, if its mass production process could be improved, especially via submerged fermentation technology. It has already found application as a food matrix (nata de coco) and as dietary fibre, as a temporary dressing to heal skin burns, as an acoustic or filter membrane, as ultra-strength paper and as a reticulated fine fibre network with coating, binding, thickening and suspending characteristics. A wet spinning process for producing textile fibres from bacterial cellulose has also been developed, and applications as a superconducting and optical fibre matrix are under study. We have been able to improve bacterial cellulose production in surface culture (up to 28 g/l), as well as in submerged culture (up to 9 g/l) via strain selection, mutation, medium composition optimization and physico-chemical fermentation parameter control. Glucose and fructose as the carbon source and acetic acid as the energy source, combined with a precise control of pH and dissolved oxygen levels, results in highly improved cellulose yields. An internal pH control in stationary surface cultures was achieved by an appropriate choice of the ratio of fructose/glucose/acetic acid. It was also demonstrated that cellulose formation could be enhanced by adding insoluble microparticles such as diatomaceous earth, silica, small glass beads and loam particles to submerged, agitated/aeratedAcetobacter cultures. This microcarrier-enhanced cellulose synthesis could be the result of the formation of microenvironments with locally lowered dissolved oxygen levels because of the attachment ofAcetobacter cells as a biofilm on the particles. As such, less glucose is lost as gluconate, saving it for cellulose formation and maintaining the pH profile within the desirable range. We have also developed a UV-mutation and proton enrichment strategy, which allows the selection ofA. xylinum mutants, which are highly restricted in (keto)gluconate synthesis and produce cellulose more efficiently, even under oxidative culture conditions. Combining these nutritional, genetic and bioprocess-technological improvements, very high levels of bacterial cellulose have been attained. Further improvements are needed to arrive at an economical fermentation process for mass production of bacterial cellulose.

5 PERSPECTIVES

Bacterial cellulose offers a wide range of applications due to its high purity and special physicochemical characteristics. Because of its high water absorption capacity,25 wet cellulose can be used as a temporary artificial skin to treat severe skin burnsz6 Moreover, cellulose somehow seems to enhance the growth of human skin cells. The use of bacterial cellulose as a temporary skin has already been patented and commercialized as BioFill@.

Because dried cellulose pellicles have a uniform fibre distribution and a high tensile strength, they can serve as acoustic membranes (e.g. Fraunhofer Institute, Stuttgart, Germany; Ajinomoto Co., Tokyo, Japan) or conductive membranes (Ajinomoto Co., Japan).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تولید ارتقا یافته سلولز باکتریایی و پتانسیل کاربرد آن

Improved production of bacterial cellulose and its application potential