این مقاله انگلیسی ISI در نشریه Ingentaconnect در 20 صفحه در سال 2011 منتشر شده و ترجمه آن 33 صفحه میباشد. کیفیت ترجمه این مقاله ویژه – طلایی ⭐️⭐️⭐️ بوده و به صورت کامل ترجمه شده است.

نوشته دانلود ترجمه مقاله درهم آمیختگی مردم و مکان (2011) (ترجمه ویژه – طلایی ⭐️⭐️⭐️) اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

• فهرست مطالب:

 چکیده
۱ مقدمه
۱ ۱ مسائل اساسی
۱ ۲ حوزه ی رودخانه ی رون در رشته کوه های الپ
۲ روند تغییرات اقلیمی اینده در رشته کوه های الپ سوئیس
۳ اثرات بر رژیم های ابی
۴ خطرات و ریسک های در حال تغییر در بخش های الپی حوزه ی رودخانه ی رون
۵ مقابله با عدم قطعیت: نقش نظارت اب در پاسخ به خطرات و تنش های اینده
۶ نتیجه گیری

• بخشی از ترجمه:

اگر چه اب به  مقدار زیادی در سطح زمین موجود است عرضه ی اب محدود بوده و فرایند های  تجدید پذیری موثر بر ان در سیکل هیدرولوژی جهانی نیز کمتر  کار می کند. کوهستان ها مقادیر زیادی از اب را به شکل  برف و باران از جریان های اتمسفری بزرگ مقیاس جذب و دریاف  می کند. این اب در نهایت به رودخانه ها  جریان یافته و تشکیل منبع اب شیرین  قابل دسترس را برای بسیاری از مناطق پر جمعیت کوهستان ها را فراهم می کند.کوهستان ها منبع اصلی بیش از 50 درصد رودخانه در جهان  هستند و اثرات تغییر اقلیم بر هیدرولوژی بر جریان این رودخانه ها ها برای  عرضه ی اب در جهت مطارف خانگی انرژی اثر وافری خواهند داشت.منابع اب برای مناطق غیر کوهستانی و کم ارتفاع تحت تاثیر کوهستان و پوشش گیاهی ان ،تغذیه ی برف به درون حوزه های  هیدرولوژیکی و نیز تاثیر رواناب  در بهار و  زمان ماه های  تابستان دارد. سیستم های هیدرولوژیکی تحت تاثیر  سیستم رطوبت خاک  هستند که عامل موثر بر توزیع اکوسیستم ها تغذیه ی اب زیر زمینی  و رواناب است که دو مورد اخیر موجب پایداری جریان رودخانه شده و سیلاب را ایجاد می کند.هر گونه تغییر در این عوامل می تواند اثرات قابل توجهی بر رواناب سطحی داشته باشد.

• بخشی از مقاله انگلیسی:

1. Introduction 1.1. Overarching issues The Alps in general and Switzerland in particular have in the past been referred to as ‘‘the water tower of Europe’’ (Mountain Agenda, 1998), as they are the source region for many rivers that flow through western and central Europe (e.g., the Rhine and the Inn Rivers and their tributaries), as well as towards the Mediterranean Sea (e.g., the Rhone and Ticino Rivers). Over the past century, numerous signs of climatedriven changes in the Alps have been observed, as exemplified for example by the general retreat of mountain glaciers (Paul et al., 2007), subtle shifts in species composition within alpine plant communities (e.g., Keller et al., 2005), or the consequences of poor snow conditions on revenue from winter tourism during an increasing number of winters since the 1980s (OECD, 2006). Recorded temperatures have risen by up to 2 8C since 1900 particularly at high elevations, a rate that is roughly three times the global-average 20th century warming (Beniston, 2004). In coming decades, any substantial changes in the mountain snowpack will have a significant impact on the surface runoff in many river basins. The direct and indirect impacts of a warming climate will affect key economic sectors such as tourism, hydropower, and agriculture. Changes in the frequency of extreme events, notably heavy precipitation, floods and droughts will have an impact on the vulnerability of infrastructure and a range of economic sectors and services, and as a consequence on the insurance industry that will be confronted to more severe natural disasters. This paper will provide a brief overview of future changes in climate that are projected by a range of climate models that have been developed and applied to the alpine region in EU projects such as FP5 ‘‘PRUDENCE’’ (http://prudence.dmi.dk), FP6 ‘‘ENSEMBLES’’ (http://ensembles-eu.metoffice.com/) for a range of IPCC greenhouse-gas scenarios (Nakic´enovic´ et al., 2000); in this paper, the focus will be on the A-2 high emissions scenario, leading to a three-fold increase of greenhouse gases in the atmosphere by 2100 and a global climate response of about +4 8C. The objective of the ACQWA project (www.acqwa.ch), a Large Integrated Project under the EC Framework Programme 7 coordinated by the University of Geneva, is to assess the vulnerability of water resources in mountain regions where snow and ice are a major component of the hydrological cycle. The quantity, seasonality, and possibly also the quality of water will in coming decades be intimately linked to changing snow and ice in the mountains. The project is implementing a suite of numerical models to help understand the links between climate, snow and ice, vegetation, and hydrology, with an aim at predicting the evolution of these systems by the middle of the current century. A further objective of ACQWA is to assess the potential impacts of changing water regimes on major water-dependent economic sectors such as energy, agriculture, and tourism for example, with a view of identifying possible rivalries among sectors that are likely to increasingly compete for a dwindling resource. The overall aim of this part of the project is to see whether such conflicts could be minimized through improved water governance. Finally, investigations focus not only on mean changes but also on shifts in extremes of precipitation and the consequent hydrogeomorphic responses that can add a further burden on the capacity of society to respond and adapt to the collateral effects of extreme events. The paper will go on to address issues related to changing natural hazards in the alpine part of the Rhone catchment from the Rhone Glacier to the Lake of Geneva and how these may contribute to disrupting water quantity. This catchment is one of the key case-study areas of the ACQWA project in the European Alps, because of the availability of data that enable robust testing of the modelling approaches and quantification of the socio-economic impacts, both in a historical and a future perspective. Other case-study areas in the ACQWA project include the Po basin in Italy as an example of a river with a more Mediterranean flow regime, the Aconcagua River in Chile (as a possible reflection today of future climate and hydrological regimes in the Alps in coming decades), and Kyrgyzstan (where receding glaciers and associated surface runoff surpluses could, over a number of decades, represent an opportunity to develop hydropower infrastructure and sell energy to neighbouring countries).

نوشته دانلود ترجمه مقاله کوه های آلپ و آثار تغییرات آب و هوا بر آب و مخاطرات طبیعی – مجله الزویر اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

فهرست مطالب:

چکیده
۱مقدمه
۲ جریان های واریزه ای یخچالی در آلپ سوییس
۳ واریزه های سنگی بزرگ و با ارتفاع بالا در کوه های آلپ سوییس و فرانسه
۴ زمین لغزه ها در آلپ فرانسه و ایتالیا
۵ نتیجه گیری

بخشی از ترجمه:

پنجمین گزارش ارزیابی از  هیئت بین دول  تغییر اقلیم بیان می دارد که  تعداد روز های گرم  در سطح جهانی افزایش پیدا کرده و امواج گرما و بارش سنگین در اروپا از دهه 1950 میلادی افزایش پیدا کرده است. در ارتفاعات بالا، تغییرات دمای متوسط و بالا مشابه بوده  و در دهه های بعدی افزایش می یابد. همراه با تغییرات پیش بینی شده دما و بارش، وقوع زمانی و اندازه پدیده های حرکات توده ای نیز تغییر خواهند کرد. در این مطالعه بر اساس  مطالعات قبلی، نمونه های جریان های واریزه ای، واریزه های سنگی و زمین لغزه های محیط های کوهستانی برای بررسی اثرات تغییرات اقلیم  بر روی این فرایند ها بررسی شدند.انتظار می رود که رویداد های فوق کم تر  طی تابستان اتفاق می افتند در حالی  که افزایش پیش بینی شده بارندگی در بهار و پاییز می تواند موجب تغییر فعالیت جریان واریزه ای طی  ماه های مارس، اوریل، نوامبر و دسامبر شود.بزرگی جریان های واریزه ای  به دلیل مقدار زیاد  رسوب تحویل داده شده به کانال و ناشی از افزایش باراندگی های سنگین،  افزایش می یابد. با این حال، حجم جریان واریزه ای در مناطق مرتفع  عمدتا بستگی به میزان پایداری و سرعت جا به جایی توده های پرمافراست دارد و یخچال های سنگی ناپایدار می توانند منجر به جریان های واریزه ای  شوند. فراوانی شکست شیب های سنگی با افزایش دما، فروافتادگی یخچال علاوه بر گرمایش پرمافراست   افزایش می یابد و ذوب و یخ شدن بر پایداری شیب سنگی در جهتی تاثیر می گذارد که اثر نامطلوبی بر پایداری دارد. تغییرات در فعالیت زمین لغزه در فرانسه و ایتالیا بستگی به اختلافات ارتفاعی دارد. در ارتفاع 1500 متر بالاتر از سطح دریا،  کاهش پیش بینی شده در مدت  فصل بارش برف در زمستان و بهار اثر منفی بر  فراوانی، تعداد و تغییرات فصلی فعال شدن مجدد زمین لغزه دارد. در پیمونات، برای مثال، زمین لغزه های قرن 21 به طور مکرر در اوایل بهار رخ داده و تحت بارندگی های متوسط تحریک می شوند با این حال تعداد آن ها کم تر است. بر عکس، و  بر اساس مشاهدات اخیر،   رخداد های پاییزه که دارای تراکم مکانی بالایی از زمین لغزه ها می باشند در منطقه پیمتون نادرتر می باشند. حجم واریزه ها عمدتا بستگی به پایداری و تسریع حرکت یخچال ها  دارد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Introduction The Fifth Assessment Report (AR5) of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) states that the number of warm days has likely increased at the global level and that heat waves and heavy precipitation events have increased in Europe since 1950 (IPCC, 2013). Hot temperatures are thereby usually expressed as the 90th or 95th percentile of the long-term record (Trenberth et al., 2007). In high-mountain regions, the evolution of mean and extreme temperatures will likely be comparable or even larger than the global mean. Allen and Huggel (2013) have recently shown a strong increase of extremely warm temperatures at some high elevation sites in Switzerland over the past decades, but also pointed to the general lack of studies specifically focusing on trends at higher elevations. Significant changes may also be expected in precipitation, as the capacity of air to hold moisture is a function of temperature. In general terms global warming is therefore likely to lead to an overall greater frequency and magnitude of heavy precipitation events (e.g., Fowler and Hennessy, 1995; O’Gorman and Schneider, 2009; Schneider et al., 2010), although locally substantial uncertainties will remain regarding rainfall frequency and magnitude (Fischer et al., 2013). Available observations indicate an increase in the frequency and intensity of extreme precipitation events in different sets of observational data from several regions of the world (IPCC, 2012). For the future, projections suggest decreasing return periods of extreme rainfall events but with the remaining, aforementioned uncertainties on a local level (Christensen and Christensen, 2003; Kharin et al., 2007; Kyselỳ and Beranovà, 2009; Orlowsky and Seneviratne, 2012; Fischer et al., 2013). In the case of the European Alps, complex topography poses considerable challenges to climate models, which typically translate to uncertainties in climate projections of future temperatures, and even more so for changes in precipitation. Mean and maximum air temperatures have increased considerably in the past few decades and related average temperatures in Europe have been warmer than in any comparable period during – at least – the last 2000 years (PAGES 2k consortium, 2013). With ongoing climate change, mean and extreme temperatures are expected to continue to rise considerably over the next decades (IPCC, 2012). Under the A1B emission scenario, Gobiet et al. (in press) project a decadal warming of 0.25 °C until the mid-21st century. The warming trend is expected to accelerate during the latter half of the century for which they assessed an average temperature increase of 0.36 °C per decade. Changes in the seasonality of precipitation are likely to be associated with the projected warming, as will global radiation, and relative humidity. Gobiet et al. (in press) also state that the conditions of currently record breaking warm winter and/or hot summer seasons may become normal at the end of the 21st century. As a direct consequence of further warming, snow cover duration will likely decrease drastically below 1500–2000 m. Changes in air temperature and precipitation are considered likely to have a range of secondary effects, including on the subsurface temperature and three-dimensional distribution of permafrost as well as on the stability of slopes (Stoffel et al., 2005a; Stoffel and Huggel, 2012). However, while there is theoretical understanding for increased massmovement activity as a result of predicted climate change in mountain environments, changes in activity are difficult to detect in observational records. In addition, uncertainty remains considerable as a result of error margins inherent to scenario-driven global projections, and due to the coarse spatial resolution of available downscaled model data (Crozier, 2010). Warmer air temperatures are also likely to promote the downwasting of permafrost bodies in the mean to long term (Salzmann et al., 2007), which in turn may liberate additional sources of unconsolidated material and/or favor the occurrence of rockfalls (Harris et al., 2009), as evidenced by the release of a number of recent, large-magnitude debris flows in the Alps beyond historical experience (Stoffel and Huggel, 2012).

نوشته دانلود مقاله ترجمه شده آثار تغییر آب و هوا بر تکان های توده ای – مجله الزویر اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.