این مقاله انگلیسی ISI در نشریه اسپرینگر در 8 صفحه در سال 2018 منتشر شده و ترجمه آن 17 صفحه میباشد. کیفیت ترجمه این مقاله ویژه – طلایی ⭐️⭐️⭐️ بوده و به صورت کامل ترجمه شده است.

مشخصات مقاله انگلیسی (PDF)
سال انتشار مقاله	2018
تعداد صفحات مقاله انگلیسی	8 صفحه با فرمت pdf
نوع مقاله	ISI
نوع نگارش	مقاله پژوهشی (Research Article)
نوع ارائه مقاله	ژورنال
رشته های مرتبط با این مقاله	صنایع غذایی
گرایش های مرتبط با این مقاله	علوم مواد غذایی، زیست فناوری مواد غذایی و فناوری مواد غذایی
چاپ شده در مجله (ژورنال)	مجله علوم و تکنولوژی غذایی – Journal of Food Science and Technology
کلمات کلیدی	سویا، سیب زمینی شیرین، پاستای بدون گلوتن، پاستای برنج غنی سازی شده
کلمات کلیدی انگلیسی	Gluten free pasta – Soybean – Sweet potato – Enriched rice pasta
ارائه شده از دانشگاه	گروه مواد غذایی، علوم محیطی و تغذیه ای، دانشگاه میلان، ایتالیا
نمایه (index)	PubMed Central – Scopus – Master journals – JCR
نویسندگان	Mauro Marengo، Isaac Amoah، Aristodemo Carpen، Simona Benedetti، Miriam Zanoletti، Susanna Buratti، Herman E. Lutterodt، Paa-Nii T. Johnson، John Manful، Alessandra Marti، Francesco Bonomi، Stefania Iametti
شناسه شاپا یا ISSN	ISSN 0022-1155
شناسه دیجیتال – doi	https://doi.org/10.1007/s13197-018-3185-z
ایمپکت فاکتور(IF) مجله	1.957 در سال 2018
شاخص H_index مجله	47 در سال 2019
شاخص SJR مجله	0.786 در سال 2018
شاخص Q یا Quartile (چارک)	Q1 در سال 2018
بیس	نیست ☓
مدل مفهومی	ندارد ☓
پرسشنامه	ندارد ☓
متغیر	ندارد ☓
رفرنس	دارای رفرنس در داخل متن و انتهای مقاله ✓
کد محصول	10099
لینک مقاله در سایت مرجع	لینک این مقاله در سایت Springer
نشریه اسپرینگر

نوشته دانلود ترجمه مقاله غنی سازی پاستای برنج بدون گلوتن با سویا و آرد سیب زمینی شیرین (اسپرینگر 2018) (ترجمه ویژه – طلایی ⭐️⭐️⭐️) اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

این مقاله انگلیسی ISI در نشریه Academic Journals در 6 صفحه در سال 2016 منتشر شده و ترجمه آن 11 صفحه میباشد. کیفیت ترجمه این مقاله ویژه – طلایی ⭐️⭐️⭐️ بوده و به صورت کامل ترجمه شده است.

مشخصات مقاله انگلیسی (PDF)
سال انتشار	2016
تعداد صفحات مقاله انگلیسی	6 صفحه با فرمت pdf
رشته های مرتبط با این مقاله	مهندسی کشاورزی
گرایش های مرتبط با این مقاله	گیاه پزشکی، اکولوژی گیاهان زراعتی، شناسایی و مبارزه با علف های هرز
مجله	مجله آفریقایی تحقیقات کشاورزی – African Journal of Agricultural Research
دانشگاه	گروه زراعت و خاکشناسی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه Landmark، نیجریه
کلمات کلیدی	افت، Fusarium oxysporum، سویا، خاکورزی، شدت بیماری، بازدهی یا عملکرد
شناسه شاپا یا ISSN	ISSN 1991-637X
رفرنس	دارد
لینک مقاله در سایت مرجع	لینک این مقاله در سایت Academic Journals
نشریه Academic Journals

فهرست مطالب:

مقدمه
مواد و روش ها
مجموعه مطالعات
جداسازی F. Oxysporum
آماده سازی تلقیح قارچ
طراحی آزمایش و برنامه ریزی برای درمان
کشت و نگهداری سویا
تجزیه و تحلیل و جمع آوری داده ها
نتایج
شدت بیماری
تعداد پوسته های محافظ تولید شده در گیاه
طول غلاف یا پوسته
وزن غلاف یا پوسته
وزن 100 دانه
بازدهی و عملکرد مجموع کلی دانه ها
بحث و بررسی
نتایج

بخشی از ترجمه:

نتایج
عمل کشت یک راه موثر برای مدیریت بیماری های متعدد محصولات با توجه به پتانسیل آنها برای تنظیم درجه ی حرارت و رطوبت می باشد . روش خاکورزی در مطالعه ی حاضر در مورد پاتوژن افت Fusarium در عمق های مختلف به گرفته شده است ، مطالعات نشان داده اند که رویکرد بدون خاکورزی موثرترین روش برای کاهش شدت افت Fusarium سویا در خاک آلوده است . همچنین باید گفت که در روش بدون خاکورزی افزایش تعداد غلاف ( پوسته ی محافظ ) نیز مشاهده شده است .

بخشی از مقاله انگلیسی:

Conclusion

Tillage practice is an effective way of managing several crop diseases owing to its potential to adjust soil temperature and moisture. The tillage methods used in the current study incorporated Fusarium blight pathogen at varying soil depths, with no tillage being the most effective approach of reducing the severity of soybean Fusarium blight in infected soil. Increased number of pods and yield were also obtained with no tillage.

دانلود رایگان مقاله انگلیسی          خرید ترجمه فارسی مقاله

نوشته دانلود ترجمه مقاله تاثیر روش خاکورزی بر روی شدت افت Fusarium و بازدهی سویا ( Academic Journals ۲۰۱۶) (ترجمه ویژه – طلایی ⭐️⭐️⭐️) اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

• فهرست مطالب:

چکیده

مقدمه

مواد و روش ها

جانوران

رژیم های غذایی

پروتکل آزمایشگاهی

تجزیه و تحلیل سرم

محتوای تری اسیل گلیسرول کبد

کبد و فعالیت های آنزیم های ماهیچه های اسکلتی

استخراج RNA کل و cDNA

تجزیه و تحلیل کمی real-time RT-PCR

آمار

نتایج

وزن اولیه بدن، مصرف غذا و افزایش وزن بدن

تری اسیل گلیسرول کبد و وزن بافت چربی

پارامترهای سرم

فعالیت های آنزیم اکسیداسیون اسید چرب

سطوح mRNA ماهیچه های اسکلتی عامل رونویسی، ترنسلوکاز اسید چرب و آنزیم های دخیل در اکسیداسیون اسیدهای چرب

بحث

• بخشی از ترجمه:

بحث
مطالعه حاضر نشان داد که در موش¬های تغذیه کرده از رژیم غذایی پروتئین سویا، فعالیت آنزیم اکسداتیو اسیدهای چرب ماهیچه اسکلتی و سطح mRNA در مقایسه با موش¬های تغذیه کرده از رژیم کازئین افزایش یافت. رژیم غذایی پروتئین سویا نیز سطوح تری اسیل گلیسرول کبد و وزن بافت چربی اپیدیدیم را در مقایسه با رژیم غذایی کازئین به طور معنی¬داری کاهش داد. همچنین مشاهده شد که ورزش باعث کاهش سطوح تری اسیل گلیسرول کبد و وزن بافت چربی retroperitoneal شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که ترکیب ورزش و مصرف پروتئین سویا، تأثیر افزایشی در افزایش فعالیت آنزیم¬های ماهیچه¬ی اسکلتی درگیر در اکسیداسیون اسیدهای چرب و در نتیجه کاهش سطح تری اسیل گلیسرول کبد و توده چربی بدن دارد.

• بخشی از مقاله انگلیسی:

Discussion

The present study showed that rats fed a soya protein diet had increased skeletal muscle fatty acid oxidation enzyme activities and mRNA levels compared to rats fed a casein diet. The soya protein diet also lowered liver triacylglycerol levels and epididymal adipose tissue weight significantly compared to the casein diet. We also demonstrated that exercise training decreased hepatic triacylglycerol levels and retroperitoneal adipose tissue weight. The present results indicated that a combination of exercise training and soya protein intake had an additive effect of increasing the activity of enzymes in skeletal muscle involved in fatty acid oxidation, thereby decreasing hepatic triacylglycerol levels and body fat mass.

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله با فرمت ورد

نوشته دانلود ترجمه مقاله تاثیر مصرف رژیم غذایی پروتئین سویا بر فعالیت آنزیم اکسیداسیون اسید چرب ماهیچه اسکلتی – 2006 Ncbi اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

این مقاله انگلیسی ISI در نشریه وایلی در 5 صفحه در سال 1999  منتشر شده و ترجمه آن 14 صفحه میباشد. کیفیت ترجمه این مقاله ویژه – طلایی ⭐️⭐️⭐️ بوده و به صورت کامل ترجمه شده است.

• فهرست مطالب:

چکیده

مقدمه

مواد و روش ها

آماده سازی فیلم پروتئین سویا-گلوتن گندم

ضخامت فیلم

خواص مکانیکی

تراکم پیوند دی سولفیدی در محلول های فیلم

نفوذپذیری ظاهری به بخار آب (WVP app)

نفوذپذیری به اکسیژن

تجزیه و تحلیل آماری

نتایج و بحث

ضخامت فیلم

تاثیر افزودن سیستئین بر خواص مکانیکی فیلم

اثرات غلظت های پروتئین سویا-گلوتن گندم بر ویژگی های مکانیکی فیلم

تاثیر pH بر خواص مکانیکی فیلم

نفوذپذیری ظاهری به بخار آب (WVP)

نفوذپذیری به اکسیژن

نتیجه گیری

• بخشی از ترجمه:

نفوذپذیری به اکسیژن

نفوذپذیری به اکسیژن فیلم ها در pH برابر با 7 مورد آزمون قرر گرفت، زیرا فیلم های با pH برابر با 7 ویژگی های مکانیکی خوبی را نشان می دهند. همانطور که اشاره شد (جدول 6، شکل 1)، نفوذپذیری به اکسیژن در فیلم های با pH برابر با 7 با افزودن گلوتن بالاتر از فیلم های S:G 1:0 بود، بجز در فیلم S:G 3:1 که تفاوتی را نشان نداد، در حالی که WVP فیلم هایی که گلوتن به آن ها اضافه شده بود، پایینتر بود. بین WVP و اکسیژن یک رابطه عکس مشاهده شد. بالا بودن نفوذپذیری به اکسیژن در فیلم های با گلوتن بالا مشاهده شد (فیلم S:G 2:1). نفوذپذیری تحت تاثیر ماهیت شیمیایی پلیمرها قرار می گیرد، و فیلم پروتئین سویا شاهدپیوندهای هیدروژنی بیشتری نسبت به فیلم های ترکیب پروتئین سویا:گلوتن گندم دارد. فیلم های تولید شده در این آزمایش ویژگی های حفاظتی خوبی نسبت به اکسیژن دارد که این امر می تواند به دلیل آب نسبتاً بالای آن ها باشد.

• بخشی از مقاله انگلیسی:

Oxygen permeability

Oxygen permeability of films at pH 7.0 was tested, since pH 7.0 films exhibited enhanced mechanical properties. As indicated (Table 6, Fig. 1), O2 permeability of pH 7.0 films with gluten addition was higher than the S:G 1:0 films with the exception of S:G 3:1 film where no difference was detected, while WVPapp of films with added gluten was lower. An inverse relation between WVPapp and O2 was observed. Highest O2 permeability was detected in the film with the highest gluten content (S:G 2:1 film). Permeability was affected by the chemical nature of the polymers, and soy protein control film may have had more hydrogen bonding than the composite soy protein: wheat gluten films. Films we produced had good oxygen barrier properties, and this could be due to their relatively high water.

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله با فرمت ورد

نوشته دانلود ترجمه مقاله خواص سیستین اضافه شده به فیلم های پروتئین سویا گلوتن گندم – انتشارات وایلی 1999 اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

فهرست مطالب:

مقدمه
مواد و روشها
نمونه ها و ارگانیسمها
جداسازی
خشک کردن سیر (Allium sativum)
خواص و مشخصات
بررسی ادویه ها برای فعالیت بازدارنده در مقابل ارگانیسمهای جدا شده
بررسی ترکیب ادویه برای فعالیت بازدارنده در مقابل ارگانیسمهای ایزوله شده
نتایج و بحث و بررسی

بخشی از ترجمه:

نتایج و بحث و بررسی
نتایج شمارش کلونی از هر ادویه و ترکیبات چاشنی سویای دیگر در شکل 1 نشان داده شده اند. هیچ رشدی در محیط رشد شامل میخک، سیر و فلفل قهوه ای دیده نشد. Giese (1994) گزارش داد که ارگانیسمهای معدودی در ادویه ها با فعالیت ضدمیکروبی بالاتر مانند مریم گلی، میخک و پونه کوهی دیده شدند. Zaika (1988) در مطالعه خود میخک، دارچین و خردل را بعنوان ادویه های ضدمیکروبی قوی طبقه بندی کرد درحالیکه مریم گلی و پونه کوهی در میان ادویه ها با اثر ضدمیکروبی متوسط قرار گرفتند. فلفل سیاه و زنجبیل بعنوان ادویه های دارای اثرات ضدمیکروبی ضعیف طبقه بندی شدند. عدم رشد در محیط کشت شامل ادویه ها بی ارتباط با اثرات بازدارندگی ماده تلقیحی نمی باشد. عموما مشخص شد که در ورقه های که رشد اتفاق می افتد، تعداد پایین کلونی در ورقه ها با رقت پایین مشاهده درحالیکه تعداد بالاتر در ورقه ها با رقت بالاتر بر خلاف انتظار از رقت متوالی مشاهده شدند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

RESULTS AND DISCUSSION

Results of the colony counts from the individual spices and other ingredients of suya condiment are presented in Figure 1. No growth was observed in the growth medium containing clove, garlic and brown pepper. Giese (1994) reported that few microorganisms were present in spices with higher antimicrobial activity such as sage, cloves and oregano. Zaika (1988) on his part classified clove, cinnamon and mustard as strong antimicrobial spices while sage and oregano were among those with moderate antimicrobial effects. Red pepper and ginger were classified as having weak antimicrobial effects. The absence of growth in the media containing these spices may not be unconnected with the inhibitory effects carried over with the inoculum. It was generally noticed that in plates where growth occurred, low colony counts were observed on the low dilution plates while higher counts were obtained on the higher dilution plates, a direct opposite of the expectation from serial dilution.

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله

نوشته دانلود ترجمه مقاله خواص ضدمیکروبی سه گونه استفاده شده در تهیه چاشنی سویا – ژورنال Academic Journals اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

• بخشی از ترجمه:

چکیده ترجمه:
کمک نسبی دمای پایین خاک و هوا به توقف کلی فتوسنتز در سویا هنوز مشخص نیست. مکانیسم های درگیر در توقف فتوسنتز در اثر سرمای تاریکی بیشتر درژنوتیپ سویای حساس (PAN٨٠٩) و مقاوم در برابر سرما (Highveld Top) در آزمایشات با دمای پایین خاک ( کل سرمای گیاه WPC) یا بدون دمای پایین خاک ( سرمای موجود در شاخه SC) بررسی شد. در ابتدا، (بعد از سه شب سرما) هم تیمار WPC وهم SCعلائم مشابه با PAN٨٠٩ را ایجاد کردند. در نتیجه تأثیرات تنش سرما بر شاخه ها این علائم را به خوبی تشریح کردند. علائم نوعی شامل کاهش ظرفیت جذب و ترکیب CO٢ ، توقف کارکرد فتوسیستم II و کاهش فعالیت فروکتوز-١،۶- بیزفسفاتاز کلروپلاست (cFBP آز ) و ساکاروز- سنتاز (SPS) بود. هنگامیکه سیستمهای ریشۀ گره دار PAN٨٠٩ در معرض دمای پایین قرار داده شد (تیمار WPC) ،فشارهای دیگری که در Highveld Top مشاهده نشد، به تدریج بیشتر شد. شواهد جدید بدست آمده نشان می دهند که پاسخ در PAN٨٠٩ یا تحت تأثیر سرد شدگی تاریکی کل گیاه یا سرد شدگی تاریکی مستقر در شاخه رخ می دهد و اینکه cFBPآز به طور ویژه مورد هدف است و باعث توقف شدید ظرفیت جذب و ترکیب CO٢ میشود.

١.مقدمه:

دمای پایین شب ( سرد شدگی در تاریکی) در طی مراحل حساس رشد و نمو سویا [Glycine max (L. ) Merr] غالبا باعث کاهش تولید (هولبرگ ١٩٧٣) از طریق فرآیندهای کلیدها مانند رشد، فتوسنتز و تثبیت نیتروژن همزیگر (SNF)میشود(Caulfield و Bunce ١٩٨٨،ژانگ و همکاران ١٩٩۵). با وجود اینکه دانۀ سویا منبع اصلی پروتئین است، اما حساسیت سرد شدن در تاریکی یک مشکل قابل توجه بوجود می آورد که برای اطمینان از برآورده شدن نیازهای تولیدی در آینده باید به آن پرداخته شود.

• بخشی از مقاله انگلیسی:

abstract

The relative contribution of low soil and air temperatures towards the overall inhibition of photosynthesis in soybean is still unclear. The mechanisms involved in the dark chilling-induced inhibition of photosynthesis were explored further in a chilling tolerant (Highveld Top) and sensitive (PAN809) soybean genotype in experiments where low soil temperatures were present (whole plant chilling, WPC) or absent (shoot-localised chilling, SC). Initially (after three nights of chilling) both the WPC and SC treatments induced the same symptoms in PAN809. These symptoms could thus be ascribed to chilling stress effects on the shoots. Typical symptoms included reduced CO2 assimilation capacity, inhibition of photosystem II function and lower chloroplast fructose-1,6-bisphosphatase (cFBPase) and sucrosephosphate- synthase (SPS) activity. When the nodulated root systems of PAN809 were also exposed to low temperatures (WPC treatment), additional constraints gradually developed, which were not observed in Highveld Top. Novel evidence is provided showing that the response in PAN809 is influenced by whether whole-plant or shoot-localised dark chilling occurs and that cFBPase is specifically targeted resulting in severe inhibition of CO2 assimilation capacity.

1. Introduction

Low night temperatures (dark chilling) during critical stages of soybean [Glycine max (L.) Merr] growth and development often result in reduced production (Holmberg, 1973), mainly through the inhibition of key processes such as growth, photosynthesis and symbiotic nitrogen fixation (SNF) (Caulfield and Bunce, 1988; Zhang et al., 1995). Although soybean is a major source of protein its dark chilling sensitivity poses a significant problem, which should be ad

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله

نوشته دانلود ترجمه مقاله تشخیص محدوده مهار فتوسنتز از روی اثربخشی ریشه سویا – مجله الزویر اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

• فهرست مطالب:

 یچکیده
مقدمه
مواد و روش ها
طرح آزمایشی
شیرسویا، مواد شیمیایی و غربال باکتریایی
تولید ماست سویا
اندازه گیری اسیدیته
شمارش سلول زیستا و قابل رشد
تعیین ویسکوزیته و غلظت
کمیت پذیر کردن آهن و کلسیم
ارزیابی حسی
تحلیل آماری
نتایج و بحث
تغییر pH در مدت زمان تخمیر
اندازه گیری اسیدیته
شمارش سلول زیستا و قابل رشد
ویسکوزیته و غلظت
غلظت های آهن و کلسیم
ارزیابی حسی ماست های سویا
نتیجه گیری

• بخشی از ترجمه:

اضافه کردن آهن (2/1 میلی گرم آهن/ 100 میلی لیتر- فروس سولفات میکروانکپسوله شده) و کلسیم (0/60 میلی گرم کلسیم/ 100 میلی لیتر- سیترات کلسیم) به ماست سویا اثر قابل توجهی بر ویژگی های حسی، غلظت و اسیدیته ی قابل عیار گیری نداشت. انبارش در مدت 28 روز در 10 درجه ی سانتی گراد اثر معنی داری بر ویژگی های تغییر شکل پذیری و حسی ماست سویای غنی شده با آهن و کلسیم و ماست سویای کنترل نداشت، به رغم تغییرات مشاهده شده در pH، اسیدیته ی قابل عیار گیری و شمار سلول های زیستا. در نتیجه، کار حاضر توسعه ی ماست سویای غنی شده با آهن و کلسیم را، در مدت ثابت 28 روز در 10 درجه ی سانتی گراد، فراهم می سازد، که می تواند در جلوگیری و کنترل کمبود های ماده ی معدنی در جمعیت کل مورد استفاده قرار گیرد.

• بخشی از مقاله انگلیسی:

Iron defi ciency is one of the most severe and important nutritional defi ciencies in the world today. All age and economic groups are affected, but young children and women of reproductive age have increased requirements for iron, placing them at major risk of defi ciency and related adverse consequences. 1,19 Iron defi ciency adversely affects the cognitive performance, behavior, and physical growth of children, immune status, physical capacity and work performance of all age groups and increases perinatal risks for mothers and neonates.20 Strategies for prevention of iron defi ciency include food fortifi cation, that exhibit an adequate benefi t-to-cost. The key to success of fortifi cation process is the choice of vehicle (food or beverage) and iron source. Fortifi cation vehicle must be low cost, being accessible to whole population, and to exhibit high nutritional value.8 Soybean and its derivates represent an excellent source of high quality protein, with low content of saturated fat and a great amount of dietary fi ber and bioactive components like the isofl avones.11 In addition, soymilk and its fermented products constitute an alternative for lactose intolerant people. In this way, soy yogurt could be a suitable vehicle for iron fortifi cation, since it has high nutritional value and low-cost. However, calcium content of soymilk is lower that found in cow’s milk, being necessary the addition of this mineral to improve its nutritional properties. The selection of an appropriate source of iron and calcium is important for the product fi nal quality. Ferrous sulfate is a bioavailable iron source being soluble in neutral and/or acidic aqueous environments but that may cause sensorial changes, reducing product acceptability and shelf life.7 In addition, soy components could react with iron and impaired your bioavailability. On the other hand, the tendency for calcium to coagulate the protein and cause gelation of soy beverages during the storage may diffi cult the fortifi cation process.21 Developing a fortifi cation technology that makes the bioavailable iron and calcium sources more compatible with the food vehicle remains a challenge. In previous studies we obtained a soy yogurt fortifi ed with microencapsulated ferrous sulfate or with calcium citrate with adequate sensorial and technological characteristcs. 15, 16, 17 However, the effect of simultaneous fortifi cation of soy yogurt with iron and calcium did not be studied. The purpose of the present work was to prepare a soy yogurt, fortifi ed with iron and calcium, and verify the viability and acidifying activity of starter culture, rheological properties and sensorial characteristics of this product during the storage period. MATERIAL AND METHODS Experimental Design Soy yogurts were manufactured with 1.2 mg of iron and 60.0 mg of calcium per 100 ml or without minerals addition (control sample). Iron and calcium was measured at the end of the experiment. Titratable acidity, viable cells, viscosity, consistency and sensory properties were determined at days 0, 7, 14, 21 and 28. The pH was measured during the fermentation time and at days 0, 7, 14, 21 and 28. Soymilk, Chemicals and Bacterial Strain Whole soybean (Foscarim variety) was boiled at 95°C for 5 minutes and the hydrated beans were drained and triturated. Soymilk was separated from insoluble residue by centrifugation and fi ltration (nylon fi lter). The extract was diluted (soy extract/ water ratio = 1:6), homogenized and pasteurized. Soy yogurt was fortifi ed at a concentration of 1.2mg Fe/100ml with microencapsulated ferrous sulfate. To prepare this compound, ferrous sulfate hydrate (FeSO4 .7H2 O) was encapsulated with partially hydrogenated lecithin (Epikuron 200 SH, Lucas Meyer Ind. Com. Exp. Ltda).17 Calcium citrate (60.0mg Ca/100ml, obtained from Montedison Farmacêutica) was used for calcium fortifi cation. Microencapsulated ferrous sulfate and calcium citrate was chosen as a suitable source for soy yogurt fortifi cation in a preliminary study based on its sensory, chemical and bioavailability properties. 5,7,13,15,16,17 Streptococcus thermophilus and Lactobacillus delbruechii subsp. bulgaricus were obtained from commercial culture (Rich®, Chr. Hansen, importated by Chr. Hansen, Valinhos, SP, Brazil). Soy Yogurt Manufacture Soy yogurt was manufactured at UNISOJA (Development and Production Unit for Soybean Derivatives) in the Food and Nutrition Department of the School of Pharmaceutical Sciences, UNESP at Araraquara (SP, Brazil), following the method described by Rossi et al.

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله

نوشته دانلود ترجمه مقاله ماندگاری ماست سویا غنی شده با آهن و کلسیم در مدت ذخیره سازی اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

فهرست مطالب:

چکیده
۱ مقدمه
۲ مواد و روش ها
۳ نتایج
۱ ۳ اثرات قطع برگچه(کاسبرگ) بر پارامترهای رشد گیاه
۲ ۳ اثرات قطع برگ چه بر ظهور غلاف
۳ ۳ تاثیر بر روی ریزش غلاف
۴ ۳ تاثیرات بر قطع گیاهچه بر تعداد غلاف رسیده
۵ ۳ تاثیر تیمار قطع برگچه بر توزیع گره ها و غلف ها بین ساقه اصلی و شاخه های رسیده
۶ ۳ تاثیر قطع برگچه بر تعداد بذر بالقوه در هر غلاف، تعداد بذر واقعی در هر غلاف و سقط بذر
۷ ۳ تاثیر قطع برگچه بر اندازه بذر
۸ ۳ تاثیرات قطع برگچه بر عملکرد بذر
۴ بحث
۱ ۴ قطع برگچه و پارامتر های رشد گیاه
۲ ۴ قطع برگچه و ظهور غلاف
۳ ۴ قطع برگچه و ریزش غلاف
۴ ۴ قطع برگچه ها و تعداد غلاف رسیده
۵ ۴ قطع برگچه و الگوی توزیع گره و غلاف بین ساقه ها و شاخه های رسیده
۶ ۴ قطع برگچه و سقط بذر
۷ ۴ قطع برگچه و اندازه بذر
۸ ۴ قطع برگچه و عملکرد
۵ نتیجه گیری

بخشی از ترجمه:

 بیشتر تغییرات عملکرد در گیاهان سویا (GlycinemaxL. Merrill) مربوط به تغییرات در  تعداد غلاف و بذر می باشد. تعدا غلاف حاصل ظهور  و ریزش غلاف در حالی که تعداد بذر حاصل تعداد بذر بالقوه در هر غلاف و سقط بذر است. با این حال  تنظیم فیزیولوژیک این فرایند ها به خوبی درک و مطالعه نشده است. به منظور بررسی نقش تغییرات پس از گل دهی در اندازه مخزن و ساختار تاج پوشش بر روی ظهور غلاف، قطه و ریزش آن و  سقط بذر در سویا، یک ازمایش میدانی صورت گرفت. دو ژنوتیپ سویای DM48و A7409(به ترتیب گروه های بلوغ  ۴ و ۷) مورد استفاده قرار گرفتند. تیمار های  قطع برگچه(کاسبرگ) متشکل از تیمار قطع صفر(L0)، یک (L1)  و یا دو(L2)  برگچه(کاسبرگ)  از هر برگ سه برگچه(کاسبرگ) ای موجود بودند.قطع برگچه(کاسبرگ) ها دو بار اعمال شدند: نخست در هنگاتم  گلدهی کامل و  اندکی بعد از آغاز مرحله تولید بذر. سرعت رشد گیاه(CGR)، شاخص سطح برگ(LAI)، جذب نور(LI) و سرعت رشد نسبی برگ طی دوره هایی تعیین شدند  که در ان   مولفه ها و اجزای عددی ثابت می شوند. برای دوره بین نخستین و دومین قطع برگچه(کاسبرگ)، CGR در میان تیمارهای L در هر دو ژنوتیپ بدون تغییر باقی ماند زیرا  کاهش LAI با افزایش  سرعت آزیمیلاسیون برگ های باقی مانده جبران شد. نخستین مرحله قطع برگچه(کاسبرگ) ها سرعت رشد نسبی برگ و تعدا  غلاف های ظهور یافته را افزایش داد و این افزایش ها  ارتباط معکوسی با LAI باقی مانده در هر دو ژنوتیپ داشتند. به علاوه رابطه معکوس بین LAI و PI در LAI پایین و بالاتر از سطح بحرانی ثابت باقی ماند و ارتباطی با CGR یاLI نداشت.تعداد غلاف  ریخته شده با  افزایش قطع برگچه(کاسبرگ) طی اولین و مهمترین دوره قطع در هر دو ژنوتیپ افزایش یافت و درصد ریزش غلاف ارتباط مستقیم با سرعت رشد بذر در واحد سطح برگ طی دوره ریزش و قطع داشت. سقط و نارسی بذر ارتباط معکوس با شاخص سطح برگ بعد از دومین دوره تیمار قطع برگچه(کاسبرگ) داشت. تنها بالاترین سطح قطع برگچه(کاسبرگ) ها (یعنی L2) توانست باعث کاهش اندازه برگ در هر دو ژنوتیپ شود. اگرچه ریزش غلاف، سقط بذر و اندازه بذر  شاخص های  مربوط به قدرت و توانایی آزمیلاسیون تاج پوشش برگی هستند، این مسئله حاکی از ان است که رشد سریع و بسته شدن سریع تاج پوشش ممکن است اثر منفی بر ظهور غلاف در سویا داشته باشد. ب تا آنجا که ما می دانیم این مطالعه اولین  موردی است که  نشان می دهد که  تعداد غلاف های ظاهر شده ارتباط معکوس با شاخص سطح برگ در تاج پوشش های  سویا دارد.

 ۱ مقدمه

اجزاء اصلی عملکرد سویا شامل  تعداد بذر (بذر در متر مربع) و اندازه بذر (میلی گرم /بذر) می باشند. بهبود عملیات زراعی یا بهره وری ژنتیکی می تواند  باعث افزایش عملکرد در آینده از طریق افزایش تعداد  و اندازه بذر یا هر دو اجزاء شود. تعداد غلاف   ارتباط تنگاتنگی با  تعداد بذر دارد زیرا  تعداد واقعی بذر در هر غلاف حاکی از  تنوع و تغییرات زیست محیطی اندک است( اگلی ۱۹۹۸). قابلیت دسترسی به آزمیلات ها از فاکتورهای اصلی است که  تنظیم کننده تغییرات تعداد بذر و غلاف می باشد(بورد و تان ۱۹۹۵، جیانگ و اگلی ۱۹۹۳). تغییرات در  شاخص سطح برگ، جذب نور، یا سرعت رشد گیاه که شاخصی است که به عنوان براورد کننده فتوسنتز استفاده می شود ناشی از اختلافات در  تعداد بذر و غلاف بوده اند((Herbert ) ، Harville, 1994; Board and Tan, 1995)

بخشی از مقاله انگلیسی:

abstract Much of the yield variation in soybean (Glycine max L. Merrill) crops is related to changes in pod and seed number. Pod number is the result of pod initiation and pod abscission while seed number is the result of potential seed per pod and seed abortion. However, the physiological regulation of these processes is not well understood. A field experiment was conducted to investigate the role of post-flowering changes in source size and canopy structure on pod initiation, pod abscission and seed abortion in soybean. Two soybean genotypes: DM48 and A7409 (maturity groups IV and VII, respectively) were used. Leaflet removal treatments (L) consisted of removing none (L0), one (L1) or two (L2) lateral leaflets of every developed trifoliate leaf present. Leaflet removals were applied twice: the first at full bloom and the second shortly after the beginning seed stage. Crop growth rate (CGR), leaf area index (LAI), light interception (LI), and relative leaf growth rate, were determined during the periods in which numerical components are established. For the period between the first and the second leaflet removal, CGR remained unchanged among L treatments in both genotypes because LAI reductions were compensated through an increase in the net assimilation rate of the remaining leaves. The first leaflet removal increased the relative leaf growth rate and the number of pods initiated (PI) and these increases were inversely related to the remaining LAI in both genotypes. Moreover, the inverse relationship between LAI and PI was sustained at LAI below and above critical (i.e., LAI for 95% LI) and was not related to CGR or LI. The number of pod abscised also increased with the level of leaflet removal during the first and main abscission period in both genotypes and the percentage of pod abscission was directly related to the seed growth rate per unit leaf area during the abscission period. Seed abortion was inversely related to LAI after the second leaflet removal. Only the highest level of leaflet removals (i.e., L2) was able to reduce seed size in both genotypes. Whereas pod abscission, seed abortion and seed size could be related to indicators of canopy assimilatory capability pod initiation was not, suggesting that other physiological mechanism/s operate in the regulation of pod initiation. In addition, our results suggest that early (i.e., at flowering) canopy closure may negatively impact pod initiation in soybean. To the best of our knowledge, this study is the first to document that the number of initiated pods is inversely related to LAI in soybean canopies. © 2010 Elsevier B.V. All rights reserved. 1. Introduction The primary components of soybean yield are seed number (seed/m2) and seed size (mg/seed). Improvements in agronomic practices or genetic gains could increase future yields by increasing seed number, seed size, or both components. Pod number has been shown to be highly associated with seed number because the actual number of seeds per pod shows low environmental variation (Egli, 1998). Assimilate availability has been considered to be the main factor that regulates pod and seed number changes . Variations in leaf area index (LAI), light interception (LI), or crop growth rate (CGR), which is an index usually used as an estimator of canopy photosynthesis, have been associated with differences in pod and seed number (Herbert and Litchfield, 1984; Ramseur et al., 1985; Board and Harville, 1994; Board and Tan, 1995). Linear relationships between LI or CGR measured from full flowering to the beginning of seed growth, and pod or seed number at maturity were then considered as evidence that pod and seed number are source-limited (Egli and Zhen-wen, 1991; Board et al., 1995; Board and Harville, 1998). These models explain well the relationship between pod or seed number and CGR when CGR is abruptly reduced through defoliation or shading, but the association becomes weak when additional genetic or environmental factors are involved (Egli and Bruening, 2000). On the other hand, there are situations where CGR increases significantly while seed number remains unchanged, which indicate that higher CGR does not necessarily mean higher Pod number is determined by pod initiation and pod abscission, and seed number is determined by the potential number of seeds per pod and seed abortion. These components are sequentially established and partially overlap during development. They may also have different physiological and/or environmental requirements for reaching their maximum potentials. In addition to assimilates, other environmental and/or internal signals may affect soybean pod initiation and abscission (Heindl and Brun, 1983; Myers et al., 1987; Kokubun and Honda, 2000) as well as seed number and filling (Morandi et al., 1988, 1990). In this study we investigated the effects of changes in post- flowering source size and canopy structure on pod initiation, pod abscission, and seed abortion in soybean. Evidence will be presented showing that the number of pods initiated was inversely related to LAI while it was not related to CGR or LI, suggesting that other physiological mechanisms, not directly related to assimilatory capability, were involved in the regulation of pod initiation in soybean canopies. 2. Materials and methods A field experiment was conducted at the research field of the Facultad de Ciencias Agrarias, Universidad Nacional de Rosario, Zavalla, Argentina (33◦01 S, 60◦52 W) during the 2001–2002 growing season. The emergence date was December 1st, 2001. Soybean genotypes were DM48 (Maturity Group (MG) IV) and A7409 (MG VII), both of which had an indeterminate growth habit. These genotypes were commercial varieties that have been extensively sown in Argentina. Genotypes were over-seeded and thinned to a final seed density of 32 and 26 plants/m2 for DM48 and A7409, respectively. Individual plots were 6 m long and 3.2 m wide (eight rows with 0.40 m between rows). The plots were irrigated when necessary to avoid water deficits. Pests, diseases and weeds were permanently controlled during the experiment. Phenological stages were defined according to Fehr and Caviness (1977). Full bloom (R2), beginning seed (R5), beginning maturity (R7), and full maturity (R8) occurred at 42, 66, 121 and 130 days after emergence (DAE), respectively, for DM48 and at 66, 87, 128 and 140 DAE, respectively, for A7409. Leaflet removal treatments consisted of removing none (L0), one (L1) or two (L2) lateral leaflets of every trifoliate leaf at R2 and again shortly after R5. Thus, the canopy structure was modified by homogeneous removal of leaflets of all developed leaves that were present at the time of treatment. The LAI was estimated using regression functions that related leaf weight with LAI data from another experiment conducted in the same field, which used the same genotypes and leaflet removal treatments. Coefficients of determination (R2) for these functions ranged from 86% to 99% and were statistically significant in all cases (P < 0.05). A radiation sensor (pyranometer), an air temperature sensor and a bucket rain gauge were connected to a LI-COR LI-1200 Data set recorder to measure incident global solar radiation, temperature and rainfall. Sensor instruments were placed near the experimental plots. Statistical differences between climatic variables were determined by t-tests using standard errors. The experimental design was a split plot with three replicates. Genotypes (G) were themain plots, and they were arranged in a randomised, complete block design. Leaflet removal treatments were randomised within each main plot and applied two times (T1 and T2). For DM48, leaflet removals were performed at phenological stages R2 (T1) and R5 + 7 d (T2), which were 42 and 73 DAE, respectively. For A7409, leaflet removals were performed at R2 + 4 d (T1) and R5 + 13 d (T2), which were 70 and 100 DAE, respectively. The period from T1 to T2 was named Per1, and the period from T2 to R7 was named Per2. Light interception (photosynthetic active radiation, PAR) was measured immediately after T1 and T2 with a LI-COR Line Quantum sensor (LI-COR, Lincoln, NE) connected to an LI-1000 data logger. Percentage of light interception was determined in each plot from readings made above the canopy and at ground level. Measurements were taken on clear day, between 1130 and 1400 h solar time. Line quantum was placed on the ground diagonally between the plot rows. In each plot, two readings were taken at different random positions. The LI values on the other dates were estimated by a function developed from the relationship between LI and LAI for DM48 (R2 = 0.97, P < 0.0001) and A7409 (R2 = 0.95, P < 0.0001). The extinction coefficient of the canopy (k) was obtained from the Lambert-Beer’s law, such that, k = −ln(Ii/I0)/LAI, where ln means natural logarithm, Ii is PAR at soil level and I0 is PAR above the canopy (Gardner et al., 1985). Between T1 and T2, four destructive samples of 0.25 m2 were taken for both genotypes. Between T2 and R7, three destructive samples were taken for DM48, and two destructive samples were taken for A7409. For each sample, all plants were separated into stems, leaves (petioles plus leaflets), pods and seeds (when present). Samples were dried to a constant weight at 60 ◦C in a forced-air dryer, and dry matter was expressed as grams per square meter (land basis). The number of pods was counted in all sampled plants at 54, 72, 83, 97 and 111 DAE for DM48 and at 81, 87, 94, 103 and 115 DAE for A7409. A pod was counted when it was visible (≥2 mm). The number of pods initiated (PI) was defined as the maximum number of pods in the flush minus the minimum number of pods before the flush. The number of pods abscised (PA) was defined as the maximum number of pods in the flush minus the minimum number of pods after the flush. Total dry matter (TDM) per land area during the R5 to R7 period was increased to account for the photosynthate requirement of seed production [2 g of photosynthate required to produce 1 g of seed dry weight (Sinclair and de Wit, 1975)]. Total dry matter and LAI were regressed against time (Hunt and Parsons, 1981) to obtain the following indices: CGR [g/m2 (land area)/d], NAR [net assimilation rate, g/m2 (leaf area)/d] and relative leaf growth rate [m2/m2 (leaf area)/d]. Linear, quadratic and cubic components of each regression equation were successively tested for significance and included in the equation if they significantly reduced the residual sum of squares. Significant differences were determined by t-tests using standard errors calculated by the regression program. Seed growth rate (SGR) was calculated as the slope of the regression function of increased seed dry matter over time during the linear seed-growth period. The date of initiation of linear seed growth was estimated by dividing the origin ordinate of the regression function by SGR. At maturity, a 1-m2 area was harvested by cutting the plants at ground level. Harvested plants were separated into main stems, branches, seeds and pod walls. Seed size (mg/seed) was calculated as the mean dry weight of 480 randomly sampled seeds. Maturity seed number (seed/m2) was calculated as seed yield (g/m2) divided by seed size. Maturity pod number (pod/m2) was calculated as the final seed number divided by the actual seeds per pod at maturity. A sample of 10 plants was used to determine the branch number, the main stem and branch node number and the number of pods in the main stem and branches. The potential seed number per pod was established by counting the number of pods with 2 (loc2), 3 (loc3) and 4 (loc4) loculi and then resolving the following equation: [(loc2 × 2) + (loc3 × 3) + (loc4 × 4)/total pod number]. A loculus was counted if a remnant of seed structure was visible in a partially or fully developed pod loculus. Potential seed number was determined by the potential seed number per pod multiplied by the pod number at maturity. Seed abortion was calculated as the actual seed number divided by the potential seed number.

نوشته دانلود مقاله ترجمه شده افزایش رشد غلاف با خارج کردن کاسبرگ پس از گل دهی – مجله الزویر اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

فهرست مطالب:

چکیده
مقدمه
مواد و روشها
نتایج و بحث

بخشی از ترجمه:

نتایج و بحث
گلیفسات بدون توجه به نرخ یا زمان بندی کاربرد، به سویا خسارت وارد نکرد( داده ها نشان داده نشده است). با کنترل دم روباهی بزرگ ، بر حسب تعامل محل ، سال خوب و پرباری حاصل گردید. درصورت استفاده متوالی از گلیفسات ، ارزن دم روباهی به میزان بیش از 90 درصد کنترل گردید (جدول 3). تغییر کمی بیشتر در کنترل ارزن دم روباهی غول پیکر به تیمارهای واحد و متوالی بستگی داشت.نتیجه تیمارهای واحد با نرخ علامت گذاری شده ، حداقل 86 درصد کنترل بود، در حالیکه نتیجه تیمارهای واحد با کاهش نرخ استفاده، ارزن دم روباهی غول پیکر به اندازه 93- 68 درصد کنترل گردید. از آنجایی در اوایل فصل رشد از تیمارهای نرخ کاهش یافته استفاده می شود نه تیمارهای نرخ علامت گذاری شده، در نتیجه می توان نتیجه گرفت، کنترل اندک با کمک این تیمارها ناشی از ظهور مجدد علف ها بود. در هفت مورد از هشت مقایسه مشخص گردید، در مورد تیمارهای نرخ کاهش یافته، برنامه های واحد ارزن دم روباهی غول پیکر را کمتر از تیمارهای متوالی کنترل کردند. در صورت استفاده از نرخ پیشنهاد شده توسط تولید کننده، مشخص گردید که در دو مورد از هشت مقایسه تیمارهای واحد از تاثیرپذیری کمتری نسبت به تیمارهای متوالی برخوردار بودند. این موضوع حاکی از آن است که با استفاده از تیمارهای واحد، نرخ علامت گذاری شده در مقایسه با نرخ کاهش یافته ، کنترل بهتری از خود به معرض نمایش گذاشت. اما تیمارهای متوالی بدون توجه به نرخ و مقدار ، ارزن دم روباهی غول پیکر را به همین اندازه کنترل کردند. با کنترل (waterhemp) نیز سال خوب و پرباری حاصل گردید. با تیمارهای متوالی ، waterhemp به مقدار حداقل 95 درصد کنترل گردید، در این بین یک استثنا وجود داشت و آن تیمار 210fb 105g/ha در Novelty در سال 1998 بود ( 76 درصد کنترل) (جدول 3). تیمارهای تک برنامه ای در کلمبیا در سالهای 1997 و 1998 به طور معمول دودندان را کنترل کردند، و در Novelty در سال 1997، از 85 درصد به 99 درصد افزایش یافت. اما در سال 1998 در Novelty نتیجه هر دو تیمار واحد نرخ کاهش یافته کنترل کمتر از 76 درصد بود.بارش زیاد و شرایط خاک خیس در این محل ، مقاومت سویا را کاهش داده و در نتیجه این وضعیت باعث تاخیر در انسداد (بسته شدن) تاج پوششی و ظهور waterhemp بعد از تیمارهای نرخ کاهش یافته گردید. این وضعیت بر کنترل ضعیف گلیفسات با مقدار کاهش یافته تاثیر قابل توجهی اعمال نمود. روی هم رفته، تیمارهای واحد نرخ علامت گذاری شده و کلیه تیمارهای متوالی، بدون توجه به نرخ ، بیش از 85 درصد کنترل حاصل نمود. نتایج حاصله بر اهمیت انسداد تاج پوششی و رقابت محصول در مدیریت علف های هرزی مانند waterhemp معمولی تاکید می کند که توانایی ظهور در سرتاسر فصل رشد را دارا می باشد. داده های کنترل برگ محلی (velvetleaf) و cocklebur سال بسیار خوبی بر حسب تعامل محل نشان داد.کنترل Velvetleaf و بعضی از علف های سالانه با گلیفسات سخت و دشوار است زمانی که علف های هرز بزرگ و شرایط هوایی در زمان استفاده خشک باشد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Field studies were conducted at two locations in 1997 and 1998 to evaluate crop injury, weed control, yield, and net economic returns of single and sequential postemergence applications of labeled and reduced rates of glyphosate to no-till, glyphosate-resistant soybean planted in narrow rows. Sequential applications provided at least 91% control of giant foxtail, while single applications provided at least 86% control with labeled rates and 68-93% control with reduced rates. Common waterhemp control was slightly higher with sequential vs. single treatments and with labeled rates vs. reduced rates. Velvetleaf control was greater than 96% with all treatments. Common cocklebur control was 90% or higher with all treatments except a single application of glyphosate at 210 g/ha. Lower control of giant foxtail and common waterhemp with single-application, reduced-rate treatments in two of the four trials resulted in lower yields. Overall, sequential applications, regardless of rate, provided greater weed control, yield, and net income and lower coefficients of variation (C.V.s) of net income than reduced-rate single applications. Single-application treatments showed a trend of decreased weed control, yield, and net income and higher C.V.s of net income with reduced rates of glyphosate.

نوشته دانلود ترجمه مقاله کاربرد سویا در کاهش گلیفوسیت جهت کنترل علفهای هرز در زمین بدون شخم اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.