توسعه و آزمایش یک مداخله یادگیری الکترونیکی مبتنی بر نظریه برای تجهیز متخصصان مراقبت های بهداشتی برای برقراری ارتباط با والدین آسیب دیده از سرطان والدین

Developing and testing a theory-driven e-learning intervention to equip healthcare professionals to communicate with parents impacted by parental cancer

چکیده
1. مقدمه
2. اهداف
3. طرح ریزی مداخله
4. طراحی مداخله
5. بحث
6. محدودیت ها
7. نتیجه گیری
منابع

چکیده
هدف: والدین برای اینکه تشخیص ابتلا به سرطانشان را با فرزندانشان در میان بگذارند به کمک سازنده مراقبان بهداشتی نیاز دارند. مراقبان بهداشتی اطمینان کافی برای شروع و تسهیل ارتباط والدین-فرزندان را ندارند و نیازمند آموزش هستند. برای پرکردن این خلاء آشکار، این مقاله طراحی، توسعه و ارزیابی فازهای یک مداخله یادگیری الکترونیکی را با استفاده از یک رویکرد فرد-محور بیان می کند.
روش ها: فازهای طراحی و توسعه شواهد کمی و کیفی موجود در مقالات مروری پیشین، یک گروه کارشناسی و داده های بدست امده از پژوهش اولیه روی دو گروه از متخصصان سرطان (n=23) را ترکیب کرد تا پروتوتایپ (نمونه اولیه) مداخله یادگیری الکترونیکی را ایجاد کند. برای ارزیابی قابلیت نمونه اولیه از رویکردی با 14 مصاحیه فکرگویی استفاده شد که منجر به حرکت پیوسته بین جمع آوری داده، آنالیز و اصلاح مداخله یادگیری الکترونیکی شد.
نتایج: به کارگیری کاربران نهایی در طول تمام فازهای این فرایند، توسعه مداخله را بهینه ساخت. در نتیجه، در کنار ویدیوهای نقش آفرینی و کارهای هنری کودکان که نظرات خود را درباره سرطان والدین بیان می کنند، یک چهارچوب ارتباطی در مورد نحوه شروع ارتباط مراقبان بهداشتی با والدین یکپارچه سازی شد.
در طول فاز ارزیابی، مصاحیه های فکرگویی مشکلات پیمایشی کلیدی را شناسایی کرد که اصلاح و برطرف شدند. کمترین اصلاحات روی محتوا و ” ببین و احساس کن” صفحات نمایشگر انجام شد.
نتیجه گیری: رویکرد سیستماتیک، تعاملی و فرد محور دید مهمی نسبت به افزایش قابل پذیرش بودن مداخله یادگیری الکترونیکی باز کرد. فراهم کردن یک توصیف دقیق از پایه هایی که توسعه این یادگیری الکترونیکی بر اساس آنها پایه گذاری شده است، فرایندبرنامه ریزی و طراحی را شفاف می کند و بنابراین به پیوستگی روش شناسی کمک می کند.

2. اهداف
توسعه و ارزیابی یک مداخله یادگیری الکترونیک با استفاده از یک رویکرد فردمحور برای افزایش خودکارآمدی HCPها برای حمایت از والدینی که سرطان آنها تازه تشخیص شده تا بتوانند با فرزندانشان ارتباط برقرار کنند.

2.1. طراحی مطالعه
این مطالعه از یک رویکرد فردمحور استفاده کرده است که یک فرایند انعطاف پذیر و سیستماتیک برای توسعه مداخله است که بر اهمیت دخالت کاربر نهایی و ارزیابی تعاملی برای ارتقای کارآمدی و قابل قبول بودن تاکید دارد ((Yardley et al., 2015b). رویکرد فردمحور دو عنصر اصلی دارد. اولا، این رویکرد سعی می کند از طریق استفاده تعاملی از تحقیقات کیفی یک درک عمیق ایجاد کند. یافته های این تحقیق اولیه، شامل بررسی مقالات کیفی و کمی مرتبط و نظر متخصصان می باشد. این مرحله در رویکرد فردمحور یک درک دقیق از موانع و محرک های احتمالی برای راه اندازی این مداخله ایجاد می کند. جزء کلیدی دوم ایجاد اصول راهنماییست که 1)اهداف اصلی طراحی مداخله از نظر تغییر در رفتار و نتایج و 2) خصوصیات کلیدی مداخله برای رسیدن به هر کدام از این اهداف را توضیح دهد.

برنامه ریزی، طراحی و ارزیابی این مداخله یادگیری الکترونیکی در چهار فاز پوشش داده شد. فاز اول به نظریه و شواهد ایجاد شده برای برنامه ریزی این مداخله را شامل می شود. فاز دوم توضیح می دهد که چگونه تحقیق کیفی اولیه به عنوان بخشی از طرح ریزی این مداخله استفاده می شود. با استفاده از داده های بدست امده از دوفاز قبلی، فاز سوم نشان می دهد که چگونه یک گروه کاری همکاری کننده طراحی شده، محتوا ویرایش شده و ارائه مداخله یادگیری الکترونیک با استفاده از اصول راهنما انجام می شود. سرانجام، فاز چهارم ارزیابی های انجام شده برای بررسی کارایی مداخله را یادگیری الکترونیکی از طریق مصاحیه های فکرگویی را گزارش می دهد. این چهار فاز در شکل 1 به تصویر کشیده شده است. این مطالعه با استفاده از راهنمای COREQ گزارش می شود (Torg et al 2007).
2.2. شرکت کنندگان و روش ها

گروه تمرکز (n=2، گروه اول= 16 شرکت کننده، گروه دوم= 7 شرکت کننده) و مصاحبه های فکرگویی نفر به نفر (n=14) توسط نویسنده اول انجام شد (CS= تحقیقات پرستاری) در محل کار و در ساعات کاری HCPها انجام شد. شرکت کنندگان به صورت هدفمند انتخاب شدند تا نمونه گیری ازطیف متنوعی از سوابق حرفه ای که تجربه ارائه مراقبت از والدینی را که تازه مبتلا به سرطان تشخیص داده شده بودند، انجام شود که شامل پرستاران، پرستاران تخصصی، مددکاران اجتماعی، روانشناسان، مشاوران، آرت تراپیست ها، مدیران بخش مراقبت های سرطان و مراقبان بهداشتی همکار (AHP) فعال در بخش های رسمی و داوطلبانه در ایرلند شمالی (بریتانیا) است. رضایت کتبی از مصاحیه شونده ها دریافت شد و سپس مصاحبه با استفاده از یک ضبط صوت دیجیتال ضبط شده و از آنها رونوشت برداری انجام گرفت. عملیات جمع آوری داده از 15 می تا 17 آوریل طول کشید. این مطالعه توسط کمیته اخلاق پژوهشی ایرلند شمالی (IRAS project number 209312) تایید شد.

ساختارهای بالینی و روانی اجتماعی برای مشارکت در غربالگری سرطان سینه، دهانه رحم و کولورکتال: یک بررسی سیستماتیک

Clinical and psychosocial constructs for breast, cervical, and colorectal cancer screening participation: A systematic review

چکیده

مقدمه

روش ها

استراتژی جستجو و جمع آوری داده ها

نتایج

انتخاب مطالعه

نتیجه ها درباره سؤال اول تحقیق و پژوهش

نتایج درباره سؤال دوم تحقیق و پژوهشی

بحث و نتیجه گیری

نتیجه گیری

منابع

چکیده

     تحقیق ها، طیف گسترده ای از عوامل روانی اجتماعی مربوط به انتخاب شرکت در غربالگری سرطان را شناسایی کرده است. با این حال، بررسی سیستماتیک چهارچوب های نظری و ساختارهای زیربنایی مطالعه ها درباره مشارکت غربالگری سرطان سینه، دهانه رحم و روده بزرگ هنوز عملی نشده است. به عنوان قسمتی از پروژه اقدام پژوهی “Miriade” ، مطالعه در حال حاضر با هدف شناسایی چهارچوب های نظری اصلی و ساختارهای به کار گرفته در پیشینه های تحقیق مربوط به پنج سال گذشته برای شرح مشارکت در غربالگری سرطان انجام شده است. طبق دستورالعمل های PRISMA ، جستجویی در پایگاه داده های MEDLINE/PubMed و PsycINFO انجام شده است. مطالعه های تجربی انجام گرفته از سال 2017 تا 2021 می باشند و از کلمه های کلیدی زیر استفاده شده است: غربالگری پستان یا دهانه رحم یا روده بزرگ و چسبندگی یا مشارکت یا درگیر شدن و چهارچوب نظری یا چهارچوب مفهومی یا نظریه. به صورت کلی، 24 مقاله، معیارهای ورودی را داشتند. هر چهارچوب نظری ساختارهای بالینی و روانی اجتماعی؛ مشارکت در غربالگری سرطان را با تمرکز کردن بر روی افراد (عملکرد عاطفی روانی و طرح مهارت) و یا دیدگاه های مربوط به خدمات بهداشتی برجسته می کند. نتایج و یافته های این مطالعه، اکثریت نسبی چهارچوب های نظری و ساختارهای به دست آمده را برای پیش بینی کردن یا ارتقای چسبندگی غربالگری سرطان سینه، دهانه رحم و روده بزرگ تأیید و در نهایت، تلاش های تحقیقاتی جدیدی به منظور بهبود اثربخشی، مداخله های ترویج غربالگری سرطان را تأیید می کند.

روش ها
     این بررسی سیستماتیک به دنبال روش جستجو و انتخاب کردن مطالعه های تنظیم شده در دستورالعمل های موارد گزارش برگزیده برای بررسی های سیستماتیک و فراتحلیلی (PRISMA) انجام شده است (Page et al., 2021).

استراتژی جستجو و جمع آوری داده ها
     مقاله ها از روش جستجو در پایگاه های اطلاعاتی MEDLINE/PubMed و PsycINFO با بهره گیری از “غربالگری سرطان سینه یا دهانه رحم یا کولون” و “چسبندگی یا مشارکت کردن یا تعامل” و ” چهارچوب نظری یا چهارچوب مفهومی یا نظریه” به عنوان کلمه های کلیدی شناسایی شده اند. مقاله ها در صورتی در نظر گرفته شده اند که دارای معیارهای ورود به مطالعه زیر را باشند: 1) آن ها مطالعه های تجربی بودند. 2) بیانه نظری روشنی را داشته اند. 3) حداقل یکی از سه نوع غربالگری سرطان، موضوع مطالعه بوده است. 3) به زبان ایتالیایی یا انگلیسی نوشته شده بودند و در آخر 4) بین ژانویه 2017 و اکتبر 2021 انتشار یافته اند.

     در مورد چهارمین معیار ورودی، بازه زمانی (5 ساله) جستجوی خودمان را توجیه می کنیم. این بررسی، مطالعه مقدماتی پروژه MIRIADE است که در دوره پنج ساله 2020 – 2025 ثبت شده است زیرا قسمتی از برنامه پیشگیری منطقه ای 2020 – 2025 است یا پاسخ محلی به برنامه پیش گیری ملی که توسط وزارت بهداشت ایجاد شده و هدف های گوناگونی را برای حوزه های مربوطه بهداشت عمومی مثل اجرای غربالگری سرطان تعیین می کند. با این بررسی سیستماتیک قصد داریم وضعیت پیشینه های تحقیق را از 5 سال قبل از شروع پروژه آن ها بررسی کنیم.

استحکام شبکه های عصبی کانولوشن در تشخیص ضایعات پوستی رنگدانه ای پوست

Robustness of convolutional neural networks in recognition of pigmented skin lesions

چکیده
1 مقدمه
2 مواد و روش ها
1-2 طرح تحقیق و مطالعه
2-2 مجموعه داده ها
3-2 پیشرفت و بسط طبقه بندی کننده
4-2 روش هایی برای کاهش شکنندگی و عدم انعطاف
5-2 آنالیز و تحلیل
3 نتایج
1-3 عملکرد پایه و مبنا و شکنندگی (عدم انعطاف)
2-3 اثربخشی روش های امتحان شده روی تغییرات مصنوعی
3-3 اثربخشی روش های تست و امتحان شده روی تغییرات طبیعی
4 بحث و گفتگو
1-4 کاربردها و مفاهیم عملی
2-4 محدودیت ها
5 نتیجه گیری
منابع

چکیده
پیش زمینه: نیاز پایه و اساسی برای سیستم های آنالیز تصویر مبتنی بر هوش مصنوعی (AI)، که می بایست در طب بالینی ادغام شوند، از استواری و قابلیت اطمینان بالایی برخوردار است. تغییرات جزئی و اندک در نحوه ی بدست آوردن آن تصاویر، برای مثال، در طول غربالگری روتین سرطان پوست، نباید تشخیص چنین سیستم های کمکی (سیستم های کمک یار پزشک) را تغییر دهد.
هدف: هدف کمی سازی و سنجش این است که درهم ریختگی ها و تغییرات جزئی تصویر تا چه میزان طبقه بندی ضایعه ی پوستی به واسطه ی شبکه ی عصبی پیچشی (کانولوشن) (CNN) را تحت تأثیر قرار می دهند و همچنین بررسی سه راه حل ممکن و عملی برای این مشکل است (داده افزایی اضافی، افزایش زمان تست، خوشنماسازی).
روش ها: ما سه معماری رایج و متداول CNN را برای ایجاد تمایز بین تصاویر درموسکوپی ملانوما یا خال سرطانی و خال های مادرزادی تمرین کرده و به کار بردیم. متعاقبا، عملکرد و حساسیت آنها نسبت به تغییرات جزئی (شکنندگی و عدم انعطاف) بر روی دو مجموعه ی امتحانی متمایز با تصاویر متعدد برای هر ضایعه تست و امتحان شد. برای مجموعه ی نخست، تغییرات تصاویر، مثل چرخش یا بزرگنمایی (زوم)، به صورت مصنوعی ایجاد شدند. مجموعه ی دوم تغییرات طبیعی را دربرمیگرفت که از چندین عکس گرفته شده از همان ضایعات ناشی می شدند.
نتایج: تمامی معماری ها شکنندگی و عدم انعطاف در مجموعه امتحانی مصنوعی و طبیعی را نشان دادند. سه روش بررسی شده قادر به کاهش شکنندگی و عدم انعطاف تا درجات مختلف بودند درحالیکه همچنان عملکرد را حفظ می کردند. ارتقا و بهبود دیده شده برای مجموعه امتحانی مصنوعی بیشتر از طبیعی بود، جایی که پیشرفت ها جزئی و اندک بودند.
نتیجه گیری: تغییرات جزئی تصاویر، نسبتا نامشخص برای انسان ها، می توانند روی استواری و قابلیت اطمینان شبکه های عصبی پیچشی (CNNs) متمایز کننده ی ضایعات پوستی تأثیرگذار باشند. این تأثیر را می توان از طریق روش هایی که در اینجا تست و امتحان شده اند کاهش داد، اما نمی توان آن را کاملا حذف و برطرف کرد. لذا، تحقیقات بیشتر به منظور حفظ و تقویت عملکرد طبقه بندی کننده های (جداکننده های) هوش مصنوعی (AI) در جهت تسهیل انتقال چنین سیستم هایی به کلینیک و درمانگاه مورد نیاز می باشد.

5- نتیجه گیری

تغییرات جزئی و اندک تصویر، که برای انسان ها تاحدودی نامعلوم و نامشخص هستند، می توانند روی سطح اطمینان و تشخیص شبکه های عصبی پیچشی متمایزکننده ی ضایعات پوستی تأثیر بگذارند. این تأثیر با استفاده از روش هایی که در اینجا تست و امتحان شدند کاهش یافت اما کاملا برطرف نشد. بنابراین، ما می خواهیم به متخصصان و دست اندرکاران یادگیری عمیق و پزشکان حوزه ی درماتولوژی بلکه پزشکان به طور کلی یادآوری کنیم که شکنندگی و عدم انعطاف می بایست صراحتا در رأس کار قرار گرفته و به عنوان هدف مد نظر قرار بگیرد و به منظر تسهیل انتقال از آزمایشگاه به کلینیک باید بر آن غلبه کرد.

Abstract

Background A basic requirement for artificial intelligence (AI)–based image analysis systems, which are to be integrated into clinical practice, is a high robustness. Minor changes in how those images are acquired, for example, during routine skin cancer screening, should not change the diagnosis of such assistance systems.

Objective To quantify to what extent minor image perturbations affect the convolutional neural network (CNN)–mediated skin lesion classification and to evaluate three possible solutions for this problem (additional data augmentation, test-time augmentation, anti-aliasing).

Methods We trained three commonly used CNN architectures to differentiate between dermoscopic melanoma and nevus images. Subsequently, their performance and susceptibility to minor changes (‘brittleness’) was tested on two distinct test sets with multiple images per lesion. For the first set, image changes, such as rotations or zooms, were generated artificially. The second set contained natural changes that stemmed from multiple photographs taken of the same lesions.

Results All architectures exhibited brittleness on the artificial and natural test set. The three reviewed methods were able to decrease brittleness to varying degrees while still maintaining performance. The observed improvement was greater for the artificial than for the natural test set, where enhancements were minor.

Conclusions Minor image changes, relatively inconspicuous for humans, can have an effect on the robustness of CNNs differentiating skin lesions. By the methods tested here, this effect can be reduced, but not fully eliminated. Thus, further research to sustain the performance of AI classifiers is needed to facilitate the translation of such systems into the clinic.

5. Conclusions

Minor image changes, relatively inconspicuous for humans, can have an effect on the confidence and diagnosis of CNNs differentiating skin lesions. Using the methods tested here, this effect was reduced but not fully eliminated. Therefore, we would like to remind deep learning practitioners and physicians in dermatology but also in medicine in general, that brittleness needs to be explicitly targeted and overcome to facilitate translation from bench-to-bedside.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

استحکام شبکه های عصبی کانولوشن در تشخیص ضایعات پوستی رنگدانه ای پوست

Robustness of convolutional neural networks in recognition of pigmented skin lesions

ارتباط فضایی بین آلودگی محیط زیست و مرگ و میر طولانی مدت سرطان در ایتالیا

The spatial association between environmental pollution and long-term cancer mortality in Italy

چکیده

نکات برجسته

1 مقدمه

2 مواد و روش‌ها

3 نتایج

4 تشریح

5 نتیجه گیری

مراجع

چکیده

     امروزه تومورهای سرطانی، پس از بیماری‌های قلبی دومین عامل مرگ و میر در جهان به شمار می‌روند. در خلال چند دهۀ اخیر که پژوهش‌هایی بر روی سرطان انجام شده است، سبک زندگی و عوامل تصادفی/ ژنتیکی مقصرین اصلی مرگ و میر سرطان هستند؛ که البته در کنار این دو، چاقی، عادت به کم‌تحرکی، استفاده از مشروبات الکلی، و سیگار کشیدن نیز از عوامل مؤثر در ابتلا به سرطان به شمار می‌روند. با این وجود، یک اجماع گسترده نیز در حال شکل‌گیری است که آلودگی زیست محیطی را نیز به عنوان یکی دیگر از مهم‌ترین عوامل ابتلا به سرطان در نظر می‌گیرد. متأسفانه، تمامی این شهود علمی همیشه از سوی دولت‌ها و بنگاه‌های وابسته به دولت مورد توجه و اعتنا قرار نمی‌گیرند؛ و آنها همچنان از پیگیری و بررسی ارتباطات موجود بین ابتلا به سرطان و عوامل زیست محیطی پرهیز می‌کنند. ما در این کار پژوهشی بی‌سابقه در مقیاس ملی، ارتباطات بین مرگ و میر ناشی از سرطان، عوامل اجتماعی-اقتصادی، و منابع آلودگی زیست محیطی در کشور ایتالیا را مورد ارزیابی قرار دادیم، که هر دو در مقیاس‌های ایالتی و منطقه‌ای بودند و از روش هوش مصنوعی استفاده شد. به طور کلی، ما به این نتیجه رسیدیم که مرگ و میر ناشی از سرطان دارای یک توزیع تصادفی یا فضایی نیست و عموماً در زمانی که آلودگی زیست محیطی نیز افزایش پیدا می‌کند، حتی با وجود سبک زندگی سالم‌تر، از میانگین ملّی تجاوز می‌کند. آموزه‌های ماشینی ما 35 منبع آلودگی زیست محیطی را تحت بررسی قرار داد که در این بین، کیفیت هوا رتبۀ نخست نگرانی بابت نرخ مرگ و میر ناشی از سرطان را به خود اختصاص داده است، و پس از آن، مکان‌هایی قرار دارند که باید مورد احیاء قرار گیرند، مناطق شهری، و ترافیک وسایط نقلیۀ موتوری. علاوه بر این، سایر منابع آلودگی زیست محیطی مسئول مرگ و میر، عامل اصلی مرگ و میر ناشی از برخی از انواع خاص سرطان هستند. با در اختیار داشتن این نتایج هشدار دهنده، به سراغ چیدمان مجدد پژوهش‌های سرطان می‌رویم و به این موضوع می‌پردازیم که کاهش و پیشگیری از آلاینده‌های زیست محیطی، از جمله اقدامات اولیه در مقابل مبارزه با سرطان باید مورد بازنگری و بازچیدمان قرار گیرند.

مواد و روش‌ها
     هدف اصلی این کار پژوهشی، بررسی ارتباطات چشمگیر و محتمل در بین توزیع فضایی منابع مختلف آلودگی و مرگ و میر ناشی از سرطان از طریق الگوریتم‌های ماشینی استاندارد می‌باشد. برای این منظور، داده‌های موجود را بر اساس مجموعه اصطلاحات اروپایی واحدهای آمایش سرزمینی (NUTS) در دو مقیاس مختلف مورد توجه قرار دادیم: (i) مناطق ایتالیا (NUTS 1) و (ii) ایالت‌ها (NUTS 2). در یک سطح منطقه‌ای، چندین شاخص اجتماعی–اقتصادی از مؤسسه ملی آمار ایتالیا به دست آمده است (ISTAT). برای این منظور، از سطح نخست برای یک آنالیز مقدماتی باثبات استفاده شد که مشتمل بر هر دو شاخص اجتماعی– اقتصادی و آلودگی است که مورد اخیر از طریق یک دادۀ متغیر پروکسی در مقیاس منطقه‌ای مورد الگوبرداری قرار گرفت که بیشتر این متغیرها وزن زیاد، سیگار، تخت‌های بیمارستانی آماده، سن، و درآمد می‌باشند (بخش S1 در مواد مکمل را ببینید).

     در مقیاس ایالتی، چندین سطح منبع آلودگی از طرف آژانس‌های منطقه‌ای برای حفاظت از محیط زیست شناسایی شده‌اند؛ در حالی که شاخص‌های اجتماعی– اقتصادی کمیاب هستند. منابع آلودگی زیست محیطی، حتی برای برخی از منابعی مورد ارزیابی قرار گرفت که قدرت ابتلای آنها به طور قطعی ثابت نشده است. سپس از یک سطح دوم برای ارزیابی عمیق روابط فضایی بالقوه در بین توزیع سرطان و آلودگی با استفاده از روش رگرسیون جنگل ]تصمیم گیری[ تصادفی (RF) به همراه یک آنالیز اهمیت جنبۀ بوروتا استفاده شد (کورسا و رادنیچی،2010).

     پس از ارزیابی شدت و اهمیت آماری RF، به بررسی و تحلیل مهم‌ترین عوامل دستاندرکار در مرگ و میر ناشی از سرطان پرداختیم. شکل (1) یک نمودار پیش بینی آنالیزهای صورت گرفته را نشان می‌دهد. داده‌های مربوط به آلاینده‌های زیست محیطی و منابع آلودگی مشتمل بر چندین مادۀ آلوده کنندۀ خاک، آب و هوا، از جمله حضور آنها در ایالت‌هایی که از فعالیت‌های شدید صنعتی و کشاورزی برخوردارند، هستند.

چارچوب یادگیری عمیق براساس اختلاط دو روش S-Mask R-CNN و Inception-v3 برای تشخیص سرطان پروستات توسط تصاویرسونوگرافی

Deep learning framework based on integration of S-Mask R-CNN and Inception-v3 for ultrasound image-aided diagnosis of prostate cancer

چکیده

1- معرفی

2- عملیات مرتبط

3- قطعه بندی تصاویر

3-1 پیچیدگی سوبل

3-2 شبکه RPN

3-3 لایه ROIAlign

3-4 تابع شکست

3-5 شبکه پیچشی کامل

4- طبقه بندی تصاویر

4-1 واحد Inception

4-2 توابع هزینه اختلاف آنتروپی

4-3 حذف تصادفی

4-4 تعلیم مدل شبکه

4-5 شاخص های سنجش نتایج طبقه بندی

5- مجموعه اطلاعات و ساختار محیط تجربی

5-1 مجموعه اطلاعات

5-2 تنظیمات پارامترها

6- نتایج آزمایش

6-1 آنالیز تشخیص

6-3 آنالیز نتایج

7- نتیجه گیری

چکیده

تشخیص تصاویر سونوگرافی پروستات به کمک کامپیوتر می تواند به کشف بیماری و درمان سرطان پروستات کمک کند. با این وجود تصاویر سونوگرافی که از پروستات به دست می آید گاهی با نقطه های صوتی سنگین، نسبت پایین سیگنال به صدا و دقت پایین بررسی همراه می باشد. به منظور فائق آمدن بر این نقص، ما مدل تکنیک یادگیری عمیق را در این مقاله مطرح کردیم که S-Mask R-CNN و Inception-v3 را در تشخیص بیماری سرطان پروستات به کمک تصاویر سونوگرافی با یکدیگر ادغام می کند.  از S-Mask R-CNN برای درک دقیق قطعه بندی تصاویر سونوگرافی پروستات  و تکثیر مناطق منتخب استفاده شد. برای درک نقطه جایگاه یابی در ویژگی های پیکسل از تراز الگوریتم برای منطقه مورد نظر استفاده شده است. ویژگی های پوشش باینری یا دوتایی (یک اصطلاح تخصصی در مهندسی کامپیوتر می باشد) در تصاویر پروستات توسط شبکه پیچیده ای برای قطعه بندی ناحیه پروستات و زمینه آن به وجود آمده است. سپس، اطلاعات زمینه ای ذخیره شد، و مجموعه اطلاعات مربوط به تصاویر قطعه بندی شده سونوگرافی پروستات، برای شبکه Inception-v3 به منظور شناسایی آسیب ساخته شد. طرح شبکه جدید اضافه شد تا جایگزین رده بندی اصلی نمونه باشد، که این شبکه از گسترش به جلو و عقب تشکیل شده است. گسترش رو به جلو اساسا ویژگی های استخراج شده از لایه پیچیده، لایه مشترک و زیر لایه مشترک سوم را به لایه درونی منتقل می کند و این کار را از طریق تکنیک یادگیری انتقال انجام می دهد و سپس مقادیر کاهش یافته بین طبقه بندی ها و مقادیر علامت دار را محاسبه می کند تا سونوگرافی آسیب پروستات را تشخیص دهد. نتایج پیشنهادی نشان داد که روش مطرح شده می تواند به طور دقیق تصاویر سونوگرافی پروستات و اطلاعات قطعه بندی پروستات را در سطح پیکسل به طور همزمان مشخص نماید. این روش پیشنهاد شده نسبت به تشخیصی که پزشکان بطور دستی انجام می دهند و نیز دیگر روش های تشخیص بیماری، دارای دقت بالاتری است. روش ساده و کارآمد ما به عنوان مبنای شروع بسیار قابل اطمینان عمل می کند و منجر به تسهیل تحقیقات آینده در تشخیص یارانه ای تصاویر سونوگرافی پروستات می شود. گذشته از این، این عملیات، پیشرفت تکنولوژی های تشخیص سونوگرافی را در سرطان پروستات موجب می شود. 

7- نتیجه گیری 

مدل یادگیری عمیق که S-Mask R-CNN و Inception-v3 را در تشخیص سرطان پروستات به کمک تصاویر سونوگرافی یکپارچه می کند، در این مقاله مطرح شده است. مجموعه ای از تصاویر سونوگرافی پروستات با قطعه بندی و طبقه بندی ساخته شد و روش مطرح شده در این مقاله در این دستگاه آموزش داده شد. این مدل شبکه برای به دست آوردن جایگاه یابی صحیح نقاط ویژگی در تصاویر سونوگرافی پروستات از الگوریتم ROIAlign استفاده می کند. شبکه ترکیب شده ResNet-101 و RPN موجب بهبودی دقت قطعه بندی شده است، و پوشش باینری تصاویر سونوگرافی پروستات، از طریق FCN ایجاد شد تا به تاثیر قطعه بندی تصاویر و ناحیه پس زمینه دست یابد. طبقه بندی مدل اصلی لایه softmax، با مدل شبکه دسته بندی Inception-v3 جایگزین می شود (لایه softmax به لایه آخر میگن که خروجی لایه قبل رو میگیرد). بر اساس تست مقایسه ای، هر مدل شبکه قدیمی، روش استفاده شده در این مقاله می تواند کشف و تشخیص بیماری را بهبود بخشد بدون اینکه در محاسبات و مدل، افزایش قابل توجهی در پیچیدگی دیده شود. گام بعدی؛ گسترش دادن مجموعه اطلاعات حاضر  و استفاده از الگوریتم درون یابی خطی مکعبی است که جایگزین الگوریتم درون یابی دو خطی می باشد و به منظور پیشرفت و بهبود دقت قطعه بندی می باشد و از این رو بهبود اثرات آن بر تشخیص  بهبود می یابد. براساس تحقیقات حاضر، این مدل در زمینه سه بعدی به حد مطلوب و بهینه رسید و مورد استفاده قرار گرفت. 

Abstract

The computer-aided diagnosis of prostate ultrasound images can aid in the detection and treatment of prostate cancer. However, the ultrasound images of the prostate sometimes come with serious speckle noise, low signal-to-noise ratio, and poor detection accuracy. To overcome this shortcoming, we proposed a deep learning model that integrates S-Mask R-CNN and Inception-v3 in the ultrasound image-aided diagnosis of prostate cancer in this paper. The improved S-Mask R-CNN was used to realize the accurate segmentation of prostate ultrasound images and generate candidate regions. The region of interest align algorithm was used to realize the pixel-level feature point positioning. The corresponding binary mask of prostate images was generated by the convolution network to segment the prostate region and the background. Then, the background information was shielded, and a data set of segmented ultrasound images of the prostate was constructed for the Inception-v3 network for lesion detection. A new network model was added to replace the original classification module, which is composed of forward and back propagation. Forward propagation mainly transfers the characteristics extracted from the convolution layer pooling layer below the pool_3 layer through the transfer learning strategy to the input layer and then calculates the loss value between the classified and label values to identify the ultrasound lesion of the prostate. The experimental results showed that the proposed method can accurately detect the ultrasound image of the prostate and segment prostate information at the pixel-level simultaneously. The proposed method has higher accuracy than that of the doctor’s manual diagnosis and other detection methods. Our simple and effective approach will serve as a solid baseline and help ease future research in the computer-aided diagnosis of prostate ultrasound images. Furthermore, this work will promote the development of prostate cancer ultrasound diagnostic technology.

7- Conclusion

A deep learning model that integrates S-Mask R-CNN and Inception-v3 in ultrasound image-aided diagnosis of prostate cancer was proposed in this paper. A set of ultrasonic images of the prostate with segmentation and classification were constructed, and the model of this paper was trained on the set. This network model used the ROIAlign algorithm to achieve accurate positioning of feature points in prostate ultrasound images. The combined ResNet-101 and RPN networks improved the segmentation accuracy, and the corresponding binary mask of prostate ultrasound images was generated through FCN to achieve the segmentation effect of the prostate and background regions. The original model classification softmax layer was replaced with an improved Inception-v3 classification network model. Based on the comparison test of each classical network model, the method used in this paper can improve the detection without significantly increasing the complexity of calculation and model. The next step is to expand the current data set and use cubic linear interpolation algorithm instead of bilinear interpolation algorithm to improve the segmentation accuracy and thus improve the effect of model detection. Based on existing research, the model was optimized and applied to the 3D field.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

چارچوب یادگیری عمیق براساس اختلاط دو روش S-Mask R-CNN و Inception-v3 برای تشخیص سرطان پروستات توسط تصاویرسونوگرافی

Deep learning framework based on integration of S-Mask R-CNN and Inception-v3 for ultrasound image-aided diagnosis of prostate cancer

پوناتینیب در کودکان مبتلا به لوسمی های کروموزومی مثبت در فیلادلفیا: ثبت بین المللی مطالعه در مورد لوسمی مزمن مغز استخوان در کودکان

Ponatinib in childhood Philadelphia chromosomeepositive leukaemias: an international registry of childhood chronic myeloid leukaemia study

چکیده

1. مقدمه

2. روش ها

3. نتایج

3.1 خصوصیات بیمار

3.2 پاسخ کلی

3.3 پوناتینیب پلی برای پیوند

3.4 استفاده از پوناتینیب در کودکان دارای جهش T3151

3.5 سمیت

3.6 بقا

4. بحث

5. نتیجه گیری

چکیده

پیشینه تحقیق: پوناتینیب در درمان لوسمی (سرطان خون) مثبت ناشی از کرومزوم فبلادلفیا موثر است، اما اطلاعات کمی در مورد استفاده از مهارکننده تیروزین کیناز در کودکان وجود دارد. 

اهداف: هدف این تحقیق توصیف قدرت تحمل و کاربرد دلسوزانه پوناتینیب در درمان یک گروه از کودکان مبتلا به لوسمی (سرطان خون) فیلادلفیای مثبت است. 

مواد و روش ها: اطلاعات این تحقیق به ترتیب از 11 کودک مبتلا به سرطان مغز استخوان حاد (لوسمی میلوئیدی حاد CML) که در لیست بین المللی کودکان مبتلا به لوسمی میلوئیدی حاد ثبت شده اند و سه کودک مبتلا به سرطان خون لنفوبلاستیک حاد فیلادلفیای مثبت تحت درمان با استفاده از روش پوناتینیب به دست آمده است.

یافته های تحقیق: در 11 دختر و 3 پسر ( با میانگین سنی 14 سال) پوناتینیب به عنوان دومین مرحله از درمان هشت مرحله ای مورد استفاده قرار گرفت. پوناتینیب به صورت درمان منفرد ( در 9 بیمار) و درمانی ترکیبی همراه با شیمی درمانی ( در 8 بیمار) استفاده شد. هنگامی که درمان با استفاده از پوناتینیب برای بیماران آغاز شد، وضعیت بیماران به صورت روبرو بود: CML در مراحل پیشرفته (n=8)، و CML در فاز مزمن بدون دستبابی به واکنش و پاسخ مولکولی (n=1) یا وجود جهش T3151، 

1. مقدمه

مهارکننده های تیروزین کیناز (TKIs) آنكوپروتئین های BCR-ABL را در فرآیند درمان حالت بدخیم در این بیماری هدف قرار داد، این مورد توانست انقلابی در درمان بیماران مبتلا به لوسمی میلوئید مزمن فیلادلفیا (Ph +) و سرطان خون لنفوبلاستیك حاد Ph + (Ph + ALL) ایجاد کند. ایماتینیب اولین نوع از مهارکننده های تیروزین کیناز یا TKI بود که برای درمان CML و Ph + ALL  مورد استفاده قرار گرفت و TKI های نسل دوم مانند داساتینیب و نیلوتینیب در درمان بیمارانی موفق عمل کرد که به نسل اول این مهارکننده مقاومت داشته و یا درمان با استفاده از مهار کننده های نسل اول در انها با شکست مواجه شده بود. به تازگی نیز، نسل سوم TKI تحت عنوان پوناتینیب، برای غلبه بر مقاومت در برابر TKI های نسل اول و دوم در بیماران مبتلا به CML و Ph + ALL تولید شده است.

Abstract

Background Ponatinib is effective in adults with Philadelphia chromosome–positive (Ph+) leukaemias, but scant data are available regarding the use of this tyrosine kinase inhibitor in children. Aims The aim of this study isto describe the tolerance and efficacy of compassionate use of ponatinib in a paediatric cohort of patients with Ph+ leukaemias.

Methods Data from 11 children with chronic myeloid leukaemia (CML) registered to the international registry of childhood chronic myeloid leukaemia and from 3 children with Ph+ acute lymphoblastic leukaemia (Ph+ ALL) treated with ponatinib were collected retrospectively.

Results In 11 girls and 3 boys (median age 14 years), ponatinib was used as a second- to eighth-line treatment. Ponatinib was administered as single therapy (9 patients) or in combination with chemotherapy (8 patients). The status of the disease when ponatinib was started was as follows: CML in advanced phases (n = 8), CML in chronic phase without achievement of molecular response (n = 2) or presence of T315I mutation (n = 1) and Ph + ALL in molecular (n = 1) or marrow (n = 2) relapses. The median dose administered was 21.4 mg/m2 and median duration of ponatinib was 2.5 months. Ponatinib alone or in combination with chemotherapy administered on 16 occasions led to achievement of major molecular response in 50% of cases. Ponatinib was used as a bridge to transplant in 4 cases. Among the 9 patients treated with ponatinib alone, toxicity grade III–IV (2 patients) was exclusively haematologic. No vascular events related to ponatinib were observed.

1. Introduction

Tyrosine kinase inhibitors (TKIs) have revolutionised the treatment of patients with Philadelphia chromosomeepositive (Phþ) chronic myeloid leukaemia (CML) and Phþ acute lymphoblastic leukaemia (Phþ ALL) by targeting the BCR-ABL oncoprotein underlying the malignant process. Imatinib was the first available TKI for the treatment of CML and Phþ ALL, and second-generation TKIs, such as dasatinib and nilotinib, were successfully introduced in patients with failure or intolerance to imatinib. Recently, ponatinib, a third-generation TKI, was developed to overcome resistance to first- and second-generation TKIs in patients with CML and Phþ ALL.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پوناتینیب در کودکان مبتلا به لوسمی های کروموزومی مثبت در فیلادلفیا: ثبت بین المللی مطالعه در مورد لوسمی مزمن مغز استخوان در کودکان

Ponatinib in childhood Philadelphia chromosomeepositive leukaemias: an international registry of childhood chronic myeloid leukaemia study

افزایش خطر ابتلا به سرطان دوم کولون بعد از پرتودرمانی لگن

Increased risk for second primary rectal cancer after pelvic radiation therapy

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روشها
2-1 تحلیل آماری
3- نتایج
3-1 نسبت استاندارد سازی شده ابتلا
3-2 نسبت ابتلا
3-3 تحلیل خطر رقابتی
3-4 ویژگی های سرطان روده و تحلیل ماندگاری
4- بحث
5- نتیجه گیری ها

چکیده

پیش زمینه: هدف این تحقیق، تحلیل ارتباط بین پرتو درمانی لگن (RT) و پیشرفت سرطان روده به عنوان سرطان دوم می باشد.
روشها: اطلاعات مربوط به بیماران درمان شده مبتلا به سرطان لگن در بازه زمانی بین 1989 و 2007 از مرکز ثبت اطلاعات بیماران سرطانی هلند گرفته شده است. بیماران درمان شده مبتلا به بیش از یک سرطان لگن در نظر گرفته نشده اند. برای ارزیابی شیوع گسترده سرطان روده، از مدل ریسک فیان و گری استفاده شده است و در این مدل تعداد مرگ و میرها به عنوان رویداد رقابتی در نظر گرفته شده است. میزان بقا نیز با استفاده از رگرسیون چند متغیری کاکس محاسبه شده است.
نتایج: در کل، 192658 بیمار در نظر گرفته شده اند که از این تعداد 62630 بیمار بدلیل داشتن سرطان لگن پرتو درمانی شدند. تومورهای اولیه در پروستات (50.1%)، مثانه (19.2%)، مخاط های رحم(13.9%)، تخمدان ها(10.0%)، دهانه رحم(6.4%) و واژن (0.4%) قرار داشتند. در بازه میانگین 6 سال (دامنه 0 تا 24)، تعداد 1369 بیمار با رشد سرطان روده مواجه شده اند. در نهایت، خطر سرطان روده در بیمارانی افزایش می یابد که به دلیل وجود سرطان لگن تحت پرتو درمانی قرار گرفته اند (نسبت خطر [SHR]: 1.72, 95% – بازه اطمینان [CI]: 1.55 – 1.91). تحلیل موقعیت هر کدام از تومورها نشان دهنده افزایش خطر در آن دسته از بیمارانی است که RT را برای سرطان پروستات (SHR: 1.89 , 95% CI:1.66 -2.16) یا سرطان مخاط رحم (SHR: 1.50, 95% CI: 1.13-2.00) دریافت می کنند. تاثیر مخافظتی RT برای بیمارانی مشاهده شد که مبتلا به سرطان مثانه بودند (SHR 0.67, 95% CI: 0.47-0.94 ). اختلاف زنده ماندن در میان بیماران دارای سرطان روده دارای / بدون RT قبلی مشاهده نشد (نسبت خطر0.94, 95% CI: 0.79-1.11).
نتیجه گیری ها: بیمارانی که پرتو درمانی را برای سرطان لگن قبلی خود دریافت کرده اند در معرض افزایش خطر سرطان روده هستند. این خطر در بیماران دریافت کننده پرتو درمانی برای سرطان پروستات و مخاط رحم نسبتا کم است.

1- مقدمه

در مقایسه با عامه افراد، نجات یافتگان از سرطان با افزایش خطر ابتلا به تومور بدخیم در حال رشد مواجه می شوند (1.2(. این مطلب نتیجه ترکیب عواملی چون شیوه زندگی، آسیب پذیری ژنتیک و نوع درمان سرطان قبل می باشد (3,4). پرتو درمانی (RT) بخشی از برنامه درمان برای حداقل 50 درصد تمام بیماران مبتلا به سرطان است و با رشد سرطان های دوم در ارتباط است (3-5). به هر حال، تحقیقات اخیر نشان داده اند که در بعضی از موارد، RT باعث افزایش خطر سرطان دوم نمی شود و حتی می تواند تاثیر پیشگیرانه داشته باشد (2,6,7).

5- نتیجه گیری ها

بیمارانی که به دلیل داشتن سرطان لگن RT دریافت می کنند با افزایش ریسک سرطان روده به عنوان سرطان دوم مواجه می شوند. به هر حال، شیوع این مورد بسیار کم است و تحلیل انجام شده در اندام های لگن نشان دهنده افزایش خطر فقط بعد از درمان سرطان پروستات و رحم می باشد. بیمارانی که RT را برای سرطان مثانه دریافت کردند کاهش خطر سرطان روده را نشان داده اند. هیچ اختلافی در میزان بقا بعد از تشخیص سرطان روده با توجه به سابقه RT وجود ندارد.

Abstract

Background The aim of this study was to analyse the association between pelvic radiation therapy (RT) and the development of rectal cancer as a second primary cancer. Methods Data on patients treated for a primary pelvic cancer between 1989 and 2007 were retrieved from the population-based Netherlands Cancer Registry. Patients treated for more than one pelvic cancer were excluded. To estimate the cumulative incidence of rectal cancer, Fine and Gray’s competing risk model was used with death as a competing event. Survival was calculated using multivariable Cox regression.
Results A total of 192,658 patients were included, of which 62,630 patients were treated with RT for their pelvic cancer. Primary tumours were located in the prostate (50.1%), bladder (19.2%), endometrium (13.9%), ovaries (10.0%), cervix (6.4%) and vagina (0.4%). At a median interval of 6 years (range 0–24), 1369 patients developed a rectal cancer. Overall, the risk for rectal cancer was increased in patients who underwent RT for the previous pelvic cancer (subhazard ratio [SHR]: 1.72, 95% confidence interval [CI]: 1.55–1.91). Analysis for each tumour location specifically showed an increased risk in patients who received RT for prostate (SHR: 1.89, 95% CI: 1.66–2.16) or endometrial cancer (SHR: 1.50, 95% CI: 1.13–2.00). A protective effect of RT was observed for patients with bladder cancer (SHR 0.67, 95% CI: 0.47–0.94). There was no survival difference between patients with rectal cancer with or without previous RT (hazard ratio: 0.94, 95% CI: 0.79–1.11).
Conclusions Patients who received RT for a previous pelvic cancer were at increased risk for rectal cancer. The risk was modest and pronounced in patients receiving RT for prostate and endometrial cancer.

1- Introduction

Compared with the general population, cancer survivors have an increased risk of developing new malignancies [1,2]. This is the result of a combination of factors such as lifestyle, genetic susceptibility and type of treatment for their previous cancer [3,4]. Radiation therapy (RT) is part of the treatment regimen in at least 50% of all patients with cancer and has been associated with the development of second primary cancers [3e5]. However, recent studies have shown that in some cases, RT does not increase the risk for a second primary cancer and might even have a preventive effect [2,6,7].

5- Conclusions

Patients who received RT for pelvic cancer were at increased risk for rectal cancer as a second primary cancer. However, its incidence is low and analysis per primary pelvic organ specifically showed an increased risk after prostate and endometrial cancer treatment only. Patients with previous RT for bladder cancer had a decreased risk for rectal cancer. There was no difference in survival after diagnosis of rectal cancer depending on their history of RT.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

افزایش خطر ابتلا به سرطان دوم کولون بعد از پرتودرمانی لگن

Increased risk for second primary rectal cancer after pelvic radiation therapy

پایداری دارویی در واکنش های مربوط به lncRNA و mRNA در 19 نوع سرطان

Drug Resistance-Related Competing Interactions of lncRNA and mRNA across 19 Cancer Types

مقدمه

نتایج

شبکه ها و الگو های ceRNA

الگو های مهم مرتبط با مقاومت دارویی

تحلیل پان دراگ در الگو های مهم در LUAD

تحلیل پان کانسر برای الگو های مهم باسوتینیب

مطالعه موردی مکانیزم های احتمالی ceRNA در مقاومت داروئی

بحث

مواد و روش

گرداوری اطلاعات و پیش پردازش

ساختار شبکه ceRNA

شناسایی الگو ها در شبکه ceRNA

شناسایی خطوط سلول مقاوم در برابر دارو و حساسیت های دارویی

شناسایی الگو های مهم مرتبط با مقاومت دارویی

تحلیل کاربردی الگو های مهم

دسترسی به اطلاعات و مواد

منابع

مقاومت دارویی یکی از دلایل رایج عدم موفقیت درمان در درمان های سرطان است و مکانیزم های مولکولی نیازمند بررسی بیشتر هستند. RNAs (ceRNAs) درون زای رقیب می توانند از طریق مشارکت در فرایندهای مختلف زیست شناسی بر واکنش دارویی تاثیر گذار باشند، از جمله این فرایندها می توان به تنظیم نوع سلول، انتقال سیگنال و غیره اشاره کرد. در این تحقیق، ما به بررسی سیستماتیک مقاومت از چشم انداز الگو های ceRNA پرداخته ایم. در ابتدا، یک شبکه عمومی از ceRNA ساخته ایم که در برگیرنده 83 RNA بلند بدون کد (lncRNAs) و 379 mRNAs می باشد. سپس، الگو های مقاومت دارویی را برای 138 دارو و 19 نوع سرطان شناسایی کردیم که مجموع آنها 758 موقعیت دارویی سرطان را شامل می شوند. تحلیل عملکرد نشان داد که فرایندهای زیست شناسی مقاومت دارویی در این الگو ها زیاد اتفاق می افتند. تحلیل های پان دراگ و پان کانسر نشان دهنده الگو های مشابه و ویژه برای داروها و سرطان های متفاوت می باشند. به علاوه، ما پی بردیم که جفت های دارویی دارای الگو های مشترک دارای ساختار یکسان هستند که این عامل دلالت بر ریسک بالای مقاومت چند دارویی (MDR) دارد. در نهایت، ما پیش بینی می کنیم که ceRNA جفت شده با GAS5-RPL8 می تواند مقاومت دارویی را تنظیم کند زیرا بیان پایین GAS5 باعث افزایش بازدارندگی میکرو RNA (miRNA)- در RPL8 می شود. در مجموع، ما به بررسی مقاومت دارویی از طریق استفاده از الگو های ceRNA پرداخته ایم و بیان کردیم که الگو های ceRNA می توانند شاخص های جدید برای مقاومت دارویی باشند و دلالت بر وجود مکانیزم جدید دارند.

شناسایی خطوط سلول مقاوم در برابر دارو و حساسیت های دارویی

ما در ابتدا موقعیت درمان دارویی را به عنوان خط سلول در سرطان درمان شده با یک دارو تعریف کردیم. برای هر کدام از موقعیت ها، یک خط سلول به عنوان خط سلول مقاوم در داروی خاص در نظر گرفته می شود اگر مقدار IC50 بیشتر از مقدار میانگین 0.8 برای SD تمام خطوط سرطانی باشد). به عبارت دیگر، خط سلول دارای مقدار IC50 کمتر از مقدار میانگین منهای SD به عنوان خط سلول حساسیت دارویی در نظر گرفته می شود. علاوه بر این، تعداد خطوط سلولی مقاوم و حساس نباید کمتر از سه برای هر موقعیت باشند. بنابراین، 758 موقعیت دارای معیار بالا هستند که در برگیرنده 19 نوع سرطان و 138 دارو می باشند (جزئیات در S3). تعداد نهایی خطوط سلولی مقاوم و حساس برای 19 سرطان در جدول 2 نشان داده شده اند.

Drug resistance is a common cause of treatment failure in cancer therapy, and molecular mechanisms need further exploration. Competing endogenous RNAs (ceRNAs) can influence drug response by participating in various biological processes, including regulation of cell cycle, signal transduction, and so on. In this study, we systematically explored resistance from the perspective of ceRNA modules. First, we constructed a general ceRNA network, involving 83 long non-coding RNAs (lncRNAs) and 379 mRNAs. Next, we identified the drug resistance-related modules for 138 drugs and 19 cancer types, totaling 758 drug-cancer conditions. Function analysis showed that resistance-related biological processes were enriched in these modules, such as regulation of cell proliferation, DNA damage repair, and so on. Pan-drug and pan-cancer analyses revealed some common and specific modules across multiple drugs or cancers. In addition, we also found that drug pairs with common modules have similar structure, indicating high risk for multidrug resistance (MDR). Finally, we speculated that ceRNA pair GAS5-RPL8 could regulate drug resistance because low expression of GAS5 would enhance microRNA (miRNA)-mediated inhibition of RPL8. In total, we investigated the drug resistance by using ceRNA modules and proposed that ceRNA modules may be new markers for drug resistance that indicated a possible novel mechanism.

Identification of Drug-Resistant and -Sensitive Cell Lines

We first defined drug treatment condition as the cell lines of one cancer type treated with one drug. For each condition, a cell line was considered as a resistant cell line of the specific drug if its IC50 value was greater than the mean value plus 0.8 times of the SD of all cell lines of the specific cancer type. Otherwise, a cell line with IC50 less than the mean value minus 0.8 times of the SD was defined as a drug-sensitive cell line. Moreover, the numbers of both resistant and sensitive cell lines should be not less than three for each condition. Thus, 758 conditions satisfied the above criteria, which included 19 cancer types and 138 drugs (details in Data S3). The total numbers of resistant and sensitive cell lines of the 19 cancer types were shown in Table 2.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

پایداری دارویی در واکنش های مربوط بهlncRNA و mRNAدر 19 نوع سرطان

Drug Resistance-Related Competing Interactions of lncRNA and mRNA across 19 Cancer Types

بررسی تقویت اثر رادیوتراپی در سرطان سینه با نانوذرات

Enhancing radiotherapy effect in breast cancer with nanoparticles: A review

چکیده

در بین همه تلاشهای انجام شده برای بهبود نتایج مدیریت انکولوژیکی، افزایش تابش نانوذرات برای درمان بیماران سرطانی رویکرد جدیدی است که در دهه اخیر توجه به تحقیق در این زمینه را افزایش داده است. داده های پیش بالینی مختلفی از سراسر جهان منتشر شده اند؛ با این حال، هنوز هم شواهد بالینی کافی در مورد اجرای این روش بصورت عادی و همچنین مدیریت مختص این بیماری وجود ندارد. نانوذرات طلا (AuNP، که ممکن است در بین بیشترین مواد مورد بررسی قرار داشته باشد، توجیهی برای اکثر اطلاعات موجود است؛ با این وجود، برخی از مواد جدید نیز در موقعیتهای پیش بالینی مورد استفاده قرار گرفته اند.

در حال حاضر، بدون وجود هیچ اطلاعات ایمنی برای حمایت از استفاده فعال از آن، به نظر می رسد که اطلاعات دوزیمتریک درون تنی و آزمایشگاهی با یک چشم اندازه بسیار مطلوب و امیدوارکننده برای کاربردهای بالینی سازگار باشد. این بررسی اطلاعات دوزیمتری مربوط به بافت سرطان پستان را ارزیابی می کند، و لازم است که بررسی بیشتری در آینده در مورد تاثیر احتمالی آن بر گزینه های درمان و نتایج بیمار در محیط بالینی انجام شود.  

در حال حاضر، ما استفاده از اطلاعات پیش بالینی کاربرد نانوذرات را برای بهبود کلی درمان سرطان توصیه می کنیم؛ با این حال، داده های بالینی بیشتری برای دستیابی به طیف وسیعتری از ابزارهای درمانی مورد نیاز است. همانطور که پروژه های تحقیقاتی مداوم هنوز هم نیاز به تکمیل داده های خود دارند، حساس کننده ها هنوز می توانند ابزار امیدوارکننده ای برای توسعه در آینده باشند (شکل 1 (19)). در سالهای بعد، آیا ما دوزهای درمانی را به دلیل تقویت نانوذرات کاهش خواهیم داد؟ این سوالی است که داده های بالینی به آن پاسخ خواهند داد.

Abstract

Amongst all efforts for improving oncological management outcomes, nanoparticles enhanced radiation for breast cancer patient’s treatment is a novel approach that has grown interest for research in the last decade. Multiple preclinical data has been published, from all around the globe; however, clinical evidence is still insufficient for implementing the method in routine practice and in disease specific management. Gold nanoparticles (AuNP), which may be among the most studed materials, account for the majority of available data; however, some new materials have also been used in preclinical settings.

Without any safety data available at the moment to support an active use, dosimetric in vitro and in vivo information seems to be consistent with a very promising and hopeful panorama for clinical applications. This review evaluates existing dosimetric data in breast cancer tissue, and a probable future impact in treatment choices and patient outcomes, as further investigation is required in a clinical.

At the moment, we have encouraging preclinical data supporting nanoparticles use for general cancer treatment enhancement; however, further clinical data is required for opening a wider range of therapeutic tools. As ongoing research projects still need to mature their data, radiosensitizers will still be a promising tool for future development (Fig. 1, [19]). In the following years, will we be descalating our treatment doses because of nanoparticles enhancement? Clinical data will answer this question.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بررسی تقویت اثر رادیوتراپی در سرطان سینه با نانوذرات

Enhancing radiotherapy effect in breast cancer with nanoparticles: A review

کبد برداری میزان بقا در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال (روده بزرگ) را افزایش میدهد: اثرات ناشی از تحلیل متغیرهای ابزاری در سطح جمعیت

Liver Resection Improves Survival in Colorectal Cancer Patients: Causal-effects From Population-level Instrumental Variable Analysis

روشها

پایگاه داده ها

اتصال پایگاه داده

گروه مطالعه

شایستگی بیماران برای انتخاب و معیارهای محرومیت (عدم انتخاب)

متغیرها و تعاریف داده های بیماران

نتیجه

متغیرهای ابزاری

تحلیل آماری

گزارش داده ها

مدل تجربی

نتایج

تفاوت در متغیرهای مداخله گر اندازه گیری شده توسط گروه بندی های متغیر ابزاری

تأثیر نرخ های کبد برداری (در منطقه) بر روی کبد برداری

تأثیر کبد برداری بر روی بقا

بحث

چکیده

هدف: هدف مطالعه حاضر این بود که اثرات سببی کبد برداری بر روی بقای بیماران مبتلا به متاستاز کبد سرطان روده بزرگ (CRC-LM) را در سطح جمعیت برآورد کند.

زمینه: یک آزمایش تصادفی برای اثبات اینکه کبد برداری سبب بهبود بقا در بیماران مبتلا به CRC-LM می شود چون انجام یک آزمایش تصادفی برای آزمایش تجربی مزیت کبدبرداری، نه ممکن است و نه اخلاقی است. ما در اینجا این ادعا را با استفاده از تحلیل متغیر ابزاری (IV) آزمایش می کنیم که با کنترل اثرات مخل مشاهده شده و مشاهده نشده، استنباط سببی را ممکن می سازد.

روشها: ما داده های بیمارانی که همزمان به CRC-LM نیز مبتلا بودند را با استفاده از داده های ثبت شده در مورد سرطان در ایالت کالیفرنیا از سال 2000 تا 2012 بدست آوردیم و این داده ها را به پایگاه داده بیماران اداره برنامه ریزی و توسعه بهداشت ایالتی متصل کردیم. ما از دو ابزار استفاده کردیم: نرخ برش (کبد برداری) در مجاورت بیمار (در شعاع 50 مایلی یا 80 کیلومتری) – نرخ NALR ؛ و نرخ برش در منطقه مطالعه خدمات پزشکی – نرخ MALR. تحلیل متغیر ابزاری را با استفاده از روش 2SLS انجام دادیم.

نتایج: بطور کلی ابتلا به سرطان روده بزرگ در مرحله IV در 24,828 بیمار تشخیص داده شد که 16,382 نفر (70 درصد) از آنها همزمان به CRC-LM نیز مبتلا بودند. کبد برداری بر روی 1635 (9.8 درصد) بیمار انجام شد. نرخ های NALR از 8 درصد (پایین ترین پنجک) تا 11 درصد (بالاترین پنجک) متغیر است در حالیکه نرخ MALR از 3 درصد (پایین ترین پنجک) تا 19 درصد (بالاترین پنجک) متغیر بود. رابطه قوی بین ابزارها و احتمال کبد برداری وجود دارد (آماره F در انقطاع زمانی میانه: NALR 24.8 ؛ MALR 266.8 ؛ P<0.001). تحلیل متغیر ابزاری با استفاده از هر دو ابزار، بهره ماهانه 23.6 را در بقا (SE قوی 4.4 ، P<0.001) در کبد برداری برای بیمارانی نشان داد که گزینه های درمانی آنها تحت تأثیر نرخ های برش (کبد برداری) در منطقه جغرافیایی آنها (بیماران حاشیه ای) قرار می گرفت، بعد از اینکه متغیرهای مداخله گر اندازه گیری شده و اندازه گیری نشده کنترل شدند.

نتیجه گیری: کبد برداری بر روی کمتر از 10 درصد بیماران مبتلا به CRC-LM انجام شد. تنوع جغرافیایی زیاد در نرخ های برش، به سوگیری های جامعه نسبت داده میشود. کبد برداری منجر به مزایای بقای گسترده ای می گردد که متغیرهای مداخله گر اندازه گیری شده و اندازه گیری نشده را توجیه میکند.

هر سال سرطان روده بزرگ 8.1 درصد سرطان های جدید و 8.3 درصد تمام مرگ های سرطانی در ایالات متحده را تشکیل میدهد. تقریباً 21 درصد بیماران، بیماری دیرینه ای دارند – اغلب آنها (83 درصد) بیماری های کبد دارند. اغلب بیماران (71 درصد) با بیماری دیرینه از متاستاز کبد می میرند.

کبد برداری به معالجه اصلی برای بیماران مبتلا به متاستاز کبد سرطان روده بزرگ (CRC-LM) تبدیل شده است. چندین مطالعه مشاهداتی شواهدی از بقای بلند مدت بعد از کبد برداری در بیماران کاملاً انتخابی مبتلا به CRC-LM را فراهم می سازند. بعنوان مثال برش کامل در بیماران مبتلا به بیماری محدود کبد، با بقای متوسط بیشتر از 40 ماه و بقای 5 ساله 30 تا 55 درصدی همراه بوده است. تقریباً 20 تا 25 درصد از بیمارانی که 10 سال زنده می مانند، از این معالجه استفاده کرده اند. همچنین همه بیماران مبتلا به بیماری دیرینه که فقط با شیمی درمانی سیستمیک مدرن درمان شده اند بطور میانگین 18 تا 24 ماه زنده می مانند و بیماران نادری هم بعد از تشخیص بیماری تا 10 سال زنده می مانند (که این بیماران را در اینجا مورد بررسی قرار داده ایم). این مشاهدات، توجیه قوی را برای «افزایش عمر و احتمالاً معالجه کامل توسط کبد برداری» فراهم می سازد.

بحث

Objective: The aim of this study was to estimate population-level causal effects of liver resection on survival of patients with colorectal cancer liver metastases (CRC-LM).

Background: A randomized trial to prove that liver resection improves survival in patients with CRC-LM is neither feasible nor ethical. Here, we test this assertion using instrumental variable (IV) analysis that allows for causal-inference by controlling for observed and unobserved confounding effects.

Methods: We abstracted data on patients with synchronous CRC-LM using the California Cancer Registry from 2000 to 2012 and linked the records to the Office of Statewide Health Planning and Development Inpatient Database. We used 2 instruments: resection rates in a patient’s neighborhood (within 50- mile radius)—NALR rate; and Medical Service Study Area resection rates— MALR rate. IV analysis was performed using the 2SLS method.

Results: A total of 24,828 patients were diagnosed with stage-IV colorectal cancer of which 16,382 (70%) had synchronous CRC-LM. Liver resection was performed in 1635 (9.8%) patients. NALR rates ranged from 8% (lowestquintile) to 11% (highest-quintile), whereas MALR rates ranged from 3% (lowest quintile) to 19% (highest quintile). There was a strong association between instruments and probability of liver resection (F-statistic at median cut-off: NALR 24.8; MALR 266.8; P < 0.001). IV analysis using both instruments revealed a 23.6 month gain in survival (robust SE 4.4, P < 0.001) with liver resection for patients whose treatment choices were influenced by the rates of resection in their geographic area (marginal patients), after accounting for measured and unmeasured confounders.

Conclusion: Less than 10% of patients with CRC-LM had liver resection. Significant geographic variation in resection rates is attributable to community biases. Liver resection leads to extensive survival benefit, accounting for measured and unmeasured confounders.

Every year, colorectal cancer comprises 8.1% of new cancers and 8.3% of all cancer deaths in the United States.1 Approximately 21% patients have distant disease on diagnosis—most (83%) involving the liver.2 The majority (71%) of patients with distant disease die from liver metastases.

Liver resection has become the main therapy for patiens with colorectal cancer liver metastases (CRC-LM). Several landmark observational studies provide evidence of long-term survival after liver resection in highly selected patients with CRC-LM.4–7 For instance, complete resection in patients with liver-limited disease has been associated with a median survival of >40 months, a 5-year survival of 30% to 55%.7–17 In approximately 20% to 25% of patients who survive 10 years, this defines cure.4,8,15,18 Alternatively, all patients with distant disease treated with modern systemic chemotherapy alone have a median survival of 18 to 24 months with rare survivors at 10 years from diagnosis (reviewed here19). These observations provide a strong rationale for liver resection as life-prolonging and potentially curative therapy.

DISCUSSION

Liver resection is an important component of multimodality therapy for patients with CRC-LM at expert centers. Most evidence for its use comes from institutional series, multi-institutional retrospective analyses, and population-based cohort analyses.2–18,21–27,34 These studies are limited by an inherent bias owing to rigorous patient selection. A randomized trial can minimize bias and provide accurate estimates of the benefit of liver resection. However, such a trial is unlikely to accrue patients as liver resection for CRC-LM is now well engrained in clinical practice. Similarly, at the populationlevel, it remains unknown whether increasing liver resection rates will improve the survival of patients with CRC-LM. This finding would have important health policy implications.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

کبد برداری میزان بقا در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال (روده بزرگ) را افزایش میدهد: اثرات ناشی از تحلیل متغیرهای ابزاری در سطح جمعیت

Liver Resection Improves Survival in Colorectal Cancer Patients: Causal-effects From Population-level Instrumental Variable Analysis