پایداری توسعه شهری، تعدیل ساختار صنعتی و کارایی کاربری زمین در چین

Urban development sustainability, industrial structure adjustment, and land use efficiency in China

چکیده
1- مقدمه
2- پیوند نظری
3- روش ها
4- نتایج
5- بحث و گفتمان
6- نتیجه گیری
منابع

چکیده
هنوز مشخص نیست که چطور تعدیل ساختار صنعتی با بهره وری کاربری ارضی تعامل دارد و اینکه چطور شهرنشینی علی رغم اهمیت آن برای پایداری توسعه ی شهری تعامل آن ها را تحت تأثیر قرار می دهد. ما به بررسی دقیق چنین تعاملاتی در چین براساس یک مجموعه داده ی پانلی از 31 واحد اداری استانی از سال های 1978 تا 2018 می پردازیم. نتایج نشان می دهند که با پیشرفت شهرنشینی، بهینه سازی ساختار صنعتی همبستگی خطی مثبتی با بهره وری کاربری ارضی شهری را نشان می دهد، درحالیکه رابطه ی بین بهسازی و ارتقاء ساختار صنعتی و بهره وری کاربری ارضی شهری به سطح شهرنشینی بستگی دارد، که از یک U شکل معکوس پیروی می کند. تأثیر بهره وری کاربری ارضی شهری روی بهینه سازی ساختار صنعتی در میان استان ها متفاوت است. ما همچنین متوجه این مسئله می شویم که سطح بالاتری از شهرنشینی تعاملات مثبت بین تعدیل ساختار صنعتی و بهره وری کاربری ارضی شهری در مناطق مرکزی و غربی کشور چین را تسهیل می نماید، اما این اثر در شرق چین خیلی چشمگیر نیست. ما توصیه های سیاست گذاری طراحی شده برای مناطق مختلف با سطوح متمایزی از وضعیت توسعه و رشد اقتصادی و ساختار صنعتی برای پایداری توسعه ی شهری را پیشنهاد و مطرح می کنیم.

2- پیوند نظری
تعدیل ساختار صنعتی از نظریه ی تکامل ساختار صنعتی پیروی می کند، که به فرآیند ارتقا و به روزرسانی ساختار صنعتی از یک سطح اولیه به سطحی پیشرفته (پیپکین و فونتس، 2017؛ یانگ و همکاران، 2019)، و همچنین ارتقا و بهبود استفاده از راندمان و کارایی عوامل تولید و بهینه سازی تدریجی تخصیص صنایع اشاره می کند (ژو، 2014). ارتقاء ساختار صنعتی به فرآیند بهبود و پیشرفت مداوم سطح توسعه ی صنعتی و ساختار صنعتی اشاره می کند. بهینه سازی ساختار صنعتی به میزان استفاده ی مؤثر از منابع و تخصیص مطلوب و بهینه ی صنایع اطلاق می شود. برهمین اساس، ما از ارتقاء ساختار صنعتی و بهینه سازی ساختار صنعتی برای نشان دادن فرآیند تعدیل ساختار صنعتی استفاده می کنیم. بهره وری کاربری ارضی شهری براساس نظریه ی ورودی – خروجی عامل می باشد و به میزان بیشینه سازی کاربری ارضی اشاره می کند (لی، هو، کوآنگ، و چن، 2017). برهمین اساس، بهره وری کاربری ارضی شهری نتیجه ی تأثیر ترکیبی ورودی و خروجی ارضی می باشد.

2-1 رابطه ی بین تعدیل ساختار صنعتی و بهره وری کاربری ارضی شهری
براساس تحلیل فوق و تحقیقات نظری روی رابطه ی میان شهرنشینی، تعدیل ساختار صنعتی، و بهره وری کاربری ارضی شهری (تانگ، لی، هو، و وو، 2020؛ تانگ، لیو، ما، 2017)، ما رابطه ی تکاملی بین تعدیل ساختار صنعتی و بهره وری کاربری ارضی شهری در طول فرآیند شهرنشینی چین را پیشنهاد می کنیم (شکل 1). با بهبود و پیشرفت شهرنشینی، منحنی رابطه ی بین ارتقاء ساختار صنعتی و بهره وری کاربری ارضی شهری به صورت یک حالت U شکل دوطرفه نشان داده شده است (خط توپر و کامل در شکل 1)، درحالیکه منحنی رابطه ی بین بهینه سازی ساختار صنعتی و بهره وری کاربری ارضی شهری درکل افزایش می یابد و نهایتا ثبات پیدا می کند (نقطه چین در شکل 1).

2-1-1 ارتقاء ساختار صنعتی و بهره وری کاربری ارضی شهری
زمانی که شهرنشینی در مرحله ی اولیه و مقدماتی قرار دارد (مرحله ی I در شکل 1)، توسعه ی صنعتی سازی به تازگی آغاز شده است، و صنعت مادر یک مزیت مطلق را اشغال می کند درحالیکه سطح بهره وری کاربری ارضی شهری در سطح پایینی قرار دارد. با این حال، همانطور که شهرنشینی به توسعه و رشد به سمت مرحله ی میانی ادامه می دهد (مرحله ی II در شکل 1)، بهبود و پیشرفت بهره وری کاربری ارضی شهری عمدتا به شدت راندمان و کارایی ورودی و خروجی اراضی شهری بستگی دارد. علاوه براین، زمانی که سطح شهرنشینی به نقطه ی بحرانی b می رسد، در مرحله ی پیشرفته ی توسعه قرار دارد (مرحله ی III در شکل 1). مطابق با نظریه ی بازده نزولی اراضی (ژائو، هوانگ، چن و چن، 2010)، زمانی که رقابت بین صنایع بیش از پیش برجسته و غالب می شود، ارتقاء ساختار صنعتی باعث خواهد شد که تأثیر ازدحام بیشتر از تأثیر تراکم و تجمع گردد. سپس کاربری ارزی خروجی مطلوب کمتری به همراه خواهد داشت، که تدریجا سطح بهره وری کاربری ارضی شهری را کاهش خواهد داد (چن و همکاران، 2020؛ فو و انگ، 2020). با این حال، زمانی که سطح شهرنشینی به نقطه ی بحرانی c می رسد، در مرحله ی تکامل یافته و کامل توسعه قرار دارد (مرحله ی IV در شکل 1). بعد از نقطه ی تعادل c، مراحل بهره وری کاربری ارضی شهری می توانند سه روند رو به بالا، روبه پایین، یا متعادل را نشان دهند، که به سطح راهبری و حاکمیتی فناوری سبز در خروجی های نامطلوب بهره وری کاربری ارضی شهری بستگی دارد.

رشد شهری پایدار بالا به پایین:تغییر حکمرانی شهری در عربستان سعودی

Top-down sustainable urban development? Urban governance transformation in Saudi Arabia

چکیده
1- مقدمه
2- حکمرانی شهری، قدرت، و اراده سیاسی
2-1- از دولت تا حکومت
2-2- تحول به سمت حکمرانی شهری پایدار
3- حکمرانی شهری و توسعه پایدار در عربستان سعودی
3-1- مورد چالش های محیطی شهری در ریاض
3-2- فشارهای تغییر در حکمرانی شهری عربستان سعودی
4- تغییرات اخیر در پایداری شهری عربستان سعودی
4-1- چالش ها در حکمرانی شهری
4-2- پایداری محیطی شهری
1- شهر هوشمند و پروژه های نظارتی شهری
2- جابجایی، زیرساخت شهری، و خانه سازی
3- فضای سبز شهری
5- بررسی تحولات در عربستان سعودی با استفاده از چارچوبهای مرجع
5-1- ارزیابی تغییرات در حکمرانی شهری عربستان سعودی
5-2- مقایسه با روشهای بین المللی
5-3- به سمت چارچوب توسعه شهری پایدار مبتنی بر SEA در عربستان سعودی
6- نتیجه گیری

چکیده

این مقاله بر تحول در حکمرانی شهری با بررسی جنبه تقویت توسعه پایدار از طریق حکمرانی شهری بالا به پایین، تمرکز می کند. این مقاله، یک مطالعه موردی توسعه شهری را در عربستان سعودی در نظر می گیرد، که از طریق یک چارچوب متمرکز عاری از ارزیابی زیست محیطی سیاست ها و برنامه ها، اداره شده است. مستندات برنامه ریزی شهری، منابع محدودی را برای محیط زیست ایجاد کردند. در نتیجه، شهرهای سعودی از نظر پایداری زیست محیطی رتبه پایینی داشته اند. با این حال، در حال حاضر به دلیل ضرورت سیاسی بررسی مشکلات، قیمت پایین نفت، و بهار عربی ، تحول قابل توجهی در حکمرانی شهری بوجود آمده است. برنامه ریزی برخی شهرهای بزرگ، غیرمتمرکز بوده است و برخی سیاستها برای مهار توسعه ناپایدار اجرا شدند. این مقاله، این تاثیرات را بررسی می کند تا چگونگی رویکردهای بالا به پایین را ارزیابی کند که ممکن است هنوز در ارتقای توسعه پایدار مناسب باشند. نتیجه گیری مقاله این است که نیاز به اجرای یک چارچوب قانون گذاری و رویکردهای اجرایی یکپارچه استراتژیک (SEA) برای اطمینان از حکمرانی شهری مناسب پایدار نهادینه شده وجود دارد. این یافته ها می توانند بعنوان درس برای کسانی بکار گرفته شوند که تحت زمینه های مشابه سیاسی مخصوصا در کشورهای در حال توسعه عمل می کنند.

6- نتیجه گیری

این مقاله، حکمرانی شهری و بحث توسعه پایدار شهری را بررسی کرده است که رویکرد بالا به پایین برای حکمرانی است که می تواند پایداری شهری را به روشی مثبت با استفاده از چارچوب حکمرانی شهری پایدار تحت تاثیر قرار دهد. در مورد عربستان سعودی، تغییرات مثبت قابل توجهی در حکمرانی شهری و حکمرانی برای توسعه پایدار ایجاد شده است. به دلیل ضرورت پرداختن به مباحث زیست محیطی برجسته، قیمتهای پایین نفت و فشار سنگین بهار عربی، دولت، پروژه های قابل توجه و سیاستهایی را اجرا کرده است تا جای پای زیست محیطی عربستان سعودی را کاهش دهد. این تحولات بر این نکته تایید می کنند که رویکرد بالا به پایین توسط کسانی در سطح بالای جامعه شروع شده است که می توانند تاثیر زیادی بر حرکت به سمت پایداری داشته باشند. رویکرد بالا به پایین، رهبری و اراده سیاسی لازم را برای “ایجاد اتفاقات” فراهم می کند. بعنوان مثال، برنامه جدید چشم انداز 2030 که چشم اندازی از پایداری شهری ارائه می کند و مجموعه اهدافی بدست می آیند که قبلا وجود نداشتند، توسط دولت مرکزی مقرر می شود و توسط موسسات و بخش خصوصی تصویب شده است.

Abstract

This paper focuses on transformation in sustainable urban governance by examining the prospect of fostering sustainable development through top-down urban governance. It takes a case study of urban development in Saudi Arabia, which had been administered through a centralized framework devoid of the environmental assessment of policies and plans. Urban planning documents made limited references to the environment. Consequently, Saudi cities have been ranked low on environmental sustainability. However, recently, due to the political imperative of addressing the problems, low oil prices, and the Arab Spring, there has been a remarkable transformation in urban governance. The planning of some of the major cities has been decentralized and some policies implemented to curb unsustainable development. This article reviews these changes to investigate how top-down approaches might still be relevant in promoting sustainable development. It concludes that there is a need to implement a framework of legislation and administrative procedures integrated with strategic environmental assessment (SEA) to ensure proper sustainable institutionalised urban governance. The findings could serve as lessons for those operating under similar political contexts especially in developing countries.

6- Conclusion

This article has explored the urban governance and sustainable urban development debate that a top-down approach to governance could influence urban sustainability in a positive way using the framework of sustainable urban governance. In the case of Saudi Arabia, there have been notable positive changes in urban governance and the governance for sustainable development. Due to the imperative of addressing pressing environmental issues, low oil prices and the pressure from Arab Spring, the government has implemented notable projects and policies to reduce Saudi environmental footprint. These transformations buttress the point that a top-down approach initiated by those in the top echelon of a society can have a great influence on the move towards sustainability. The top-down approach provides the needed leadership and political will to “make things happen”. For example, the new Vision 2030 plan that provides a vision of urban sustainability and set of goals to be achieved which were previously non-existent was established by the central government and had been adopted by all agencies and the private sector.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

رشد شهری پایدار بالا به پایین:تغییر حکمرانی شهری در عربستان سعودی

Top-down sustainable urban development? Urban governance transformation in Saudi Arabia

تغییر کاربری زمین های شهری: نقش برنامه ریزی فضایی استراتژیک

Urban land-use change: The role of strategic spatial planning

Abstract

To date land-change science has devoted little attention to spatial policy and planning in urban landscapes despite the widely accepted premise that planning affects urban land change. This is primarily due to lack of relevant data and an underdeveloped theoretical understanding regarding the impact of spatial planning on urban land change. To be able to better analyse the role of spatial planning in urban development we need to distinguish: 1) the intentions expressed in the plans; 2) the means of implementation of the plans through governance processes and 3) the role of external conditions influencing implementation. Based on a synthesis of the current literature on how spatial planning is implemented in land-change models, and drawing from the literature on planning evaluation, we sketch a research agenda to further develop the understanding of these three components and their interconnections as well as their application in quantitative land-change modelling approaches for urban regions.

1 Introduction

Land change is one of the key processes of global environmental change (Magliocca et al., 2015; Turner II et al., 2007; Verburg et al., 2015). The studies on the topic have gradually advanced from a focus on patterns of land-use and land-cover change to an analysis of dynamic interactions within socio-ecological systems and the resulting impacts on, for example, ecosystem services and biodiversity (Rindfuss et al., 2004; Rounsevell et al., 2012). In this context, land change is understood as the result of interacting political/institutional, economic, cultural, technological and natural/spatial driving forces and the respective actors (Bürgi et al., 2004; Hersperger et al., 2010). Whereas data on economic and natural conditions have a long tradition in being used to explain land changes, researchers only recently started to pay attention to policies, plans, and regulations on land use, within their specific institutional and governmental contexts. Meta-analytical studies have emphasized the role of land-use policies and spatial planning as a major underlying driving factor for many different land-use change processes (van Vliet et al., 2016).

Compared with forest and agricultural related research, studies on land change in urban regions are so far a small part of land-system research (Geist et al., 2006; Magliocca et al., 2015; Seto et al., 2011). However, urban regions, which are also broadly defined as cities or metropolitan regions, are some of the most dynamic land-change systems worldwide. With strong further urbanization expected over the coming decades they will cover increasing areas of the earth surface and host the majority of the human population (Seto et al., 2012). At the same time, urban land change is not restricted to the core city, but includes many new urban-rural spaces functionally tied to the city (Brenner and Schmid, 2015) and has many impacts on rural hinterlands (Bren d’Amour et al., 2016) and hence deserves more attention in landchange science (Müller and Munroe, 2014).

A widely accepted premise is that, especially in urban regions, spatial planning – a multifaceted activity with many purposes, including project planning, master planning, land-use planning and strategic planning – influences patterns of land use and land cover (Couclelis, 2005). Amongst the many purposes of spatial planning, spatial planners and governments have been trying to steer urbanization processes with the aim of developing sustainable cities and regions (Albrechts et al., 2017; Collier et al., 2013). However, conceptualizing the role of planning in guiding land change is a great challenge (McNeill et al., 2014). This is partly due to the fact that research on the contribution of planning to land change is at the interface of two paradigms (Briassoulis, 2008; Hillier, 2007): planning scholars tend to stress contextuality and social construction of space; whereas land-change scientists incline to assume the existence of realities that can be objectively described and measured and lend themselves to generalizations. The difference between the two paradigms can be illustrated through how they position themselves in respect to the concepts of space and uncertainty. Many urban geographers and planning theoreticians conceive space as a social construct (Harvey, 2006; Lefebvre, 1991) and expect future urban development to be open ended. Uncertainty is inherent; to be expected and subject to exogenous factors (Graham and Healey, 1999). Land-change scientists quantify and model space by identifying correlation or causality between drivers and outcomes, and strive to identify sources and levels of uncertainty in landcover projections (Alexander et al., 2016). Research to bridge the two paradigms is sparse. Consequently, planning is not well integrated in quantitative land-change assessments.

استراتژی مدیریت توسعه شهری با استفاده از فناوری های سبز (شهر کازان، روسیه)

Strategy of Management of City Development with Using «Green» Technologies

( Kazan City, Russia)

چکیده

مقدمه

روش

نتایج

ساختار استخوان بندی بوم شناختی و انواع آن

ساختار استخوان بندی بوم شناختی شهر کازان

تحلیل وضعیت کاشت سبز در کازان

برنامه شهرداری بعنوان ابزار مدیریتی

نتیجه گیری

چکیده

مدیریت راهبردی شهر باید سوالات مرتبط با بهبود محیط و کیفیت زندگی را در نظر داشته باشد. برای بهبودی های محیطی در شهر کازان (روسیه)، عناصر مدیریت تاکتیکی و راهبردی با معرفی فناوری های سبز بکار رفت. بطوریکه این ابزار توسعه یافته و بطور موفق برنامه شهرداری «ثبت سبز» اعمال شد. این برنامه شهرداری ها را در همکاری با دانشمندان دانشگاه فدرال کازان توسعه داد. بنیادهای نظری و علمی برنامه مفهوم «استخوان بندی (یاچهارچوب) بوم شناسی» بود. برنامه براساس نتایج مطالعات پرسشنامه ای کاشت سبز شهر می باشد. تحقق برنامه میزان باغچه سازی را از 17 تا 23 درصد افزایش داد. گام های متعاقب برنامه «ثبت سبز» میزان باغچه سازی را افزایش خواهد داد و عناصر ساختار «استخوان بندی بوم شناختی» را شکل می دهد.

نتیجه گیری

برای بهبودی های محیطی در شهر کازان، عناصر مدیریت راهبردی و تاکتیکی تحول شهری با ارائه فناوری های «سبز» استفاده شد. در کل برنامه شهرداری «ثبت سبز» بکار رفت که همراه آن مفهوم استخوان بندی بوم شناختی شهر معرفی شد و ساختارش ایجاد شد. برنامه میزان باغچه سازی را از 17 تا 23 درصد افزایش داده است. گام های متعاقب برنامه ثبت سبز، میزان مناظر را افزایش داده و عناصر ساختاری استخوان بندی بوم شناختی شهر کازان را شکل خواهد داد.

Abstract

Strategic management of the city should take into account questions related to improving the environment and quality of life. For environmental improvements in Kazan city (Russia) used elements of strategic and tactical management with the introduction of «green» technologies. As instrument developed and successfully implemented municipal program “Green record.” This program was developed municipalities in collaboration with scientists of Kazan Federal University. Scientific and theoretical foundations of the program are the conception of «ecological carcass (or framework) ». The program is based on the results of studies on the inventory of city green planting. The realization of program has increased the gardening degree from 17 to 23%. Subsequent steps of the program «Green record» will increase the gardening degree and form the elements of structure of the «ecological carcass».

4- Conclusion

For environmental improvements in Kazan city used elements of strategic and tactical management of urban development with the introduction of «green» technologies. As a tool developed and successfully implemented municipal program «Green record». With it introduced the conception of the ecological carcass of the city and its structure is created. The program has increased the gardening degree from 17 to 23%. Subsequent steps of the program «Green record» will increase the degree of landscaping and to form elements of the structure of Kazan city ecological carcass.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

استراتژی مدیریت توسعه شهری با استفاده از فناوری های سبز (شهر کازان، روسیه)

Strategy of Management of City Development with Using «Green» Technologies

( Kazan City, Russia)

بررسی چارچوبی برای تسهیل در اجرای استراتژی توسعه شهری با استفاده از کارت امتیازی متوازن

Investigating a framework to facilitate the implementation of city development strategy using balanced scorecard

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تحقیق چارچوبی جهت تسهیل اجرای راهبرد توسعه شهری با کارت امتیازی متوازن

Investigating a framework to facilitate the implementation of city development strategy using balanced scorecard

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

برنامه ریزی شهری و ساخت شهرهای هوشمند براساس اینترنت اشیا با استفاده از تحلیل داده های بزرگ

Urban Planning and Building Smart Cities based on the Internet of Things using Big Data Analytics

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ساخت شهر هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیا با آنالیز داده بزرگ

Urban Planning and Building Smart Cities based on the Internet of Things using Big Data Analytics

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.