سونوگرافی زانوی اسب: تکنیک های اساسی و پیشرفته

Ultrasound of the Equine Stifle: Basic and Advanced Techniques

مقدمه

تكنيك سونوگرافي

رباط هاي كشكك

ضایعات (زخم های) OCD لبه استخوان قرقره ای

ساختار های داخلی

ساختارهای جانبی

نما های خم: ساختار های کرانیال زانو

خلاصه

مقدمه

پيشرفت سونوگرافی زانوي اسب دانش ما را درباره صدماتي كه به بافت نرم زانو وارد مي شود، از قبيل صدماتي كه به  ليگامنت كشككي، منيسك و ليگامنت منيسك کرانیال وارد مي شود، در طي 10 تا 15 سال اخير به طور چشم‌گيري افزايش داده است. معمولا به هنگام  لنگ شدن ناحيه مفصل زانو، پلورال يا مشاهده ی استئوآرتریت‌ در تصاوير راديوگرافي كه ممكن است بي ثباتي مفصل زانو را نشان دهد، از سونو گرافي استفاده مي شود (7-1).  سونوگرافي در اسب هايي كه زخمی روی بدن خود دارند؛ براي جلوگيري از آسیب همزمان به بافت نرم و همچنين براي شناسايي عفونت ها مورد استفاده قرار مي گيرد. سونوگرافي براي تشخيص ضايعات متاتارس كه در لبه هاي استخوان قرقره ای در اسب جوان به وجود آمده است مفید است این درحالی است که  تصاوير راديو گرافي آن را نرمال نشان می دهند و قادر به نشان دادن آسیب نیستند (8). سونوگرافي قادر است در اسب‌هايي كه داراي صدمات  OCD قابل مشاهده با راديو گرافي هستند، ضايعات را بیش از آنچه که از تصاویر رایوگرافی انتظار می رود نشان دهد (ضایعات را دقیق تر و کامل تر از رادیوگرافی نشان می دهد).

خلاصه

امیدواریم این مطالبی که ارائه شد منبع و راهنمایی مفید برای مطالعات بعدی مربوط به زانو باشد. سونوگرافی زانوی اسب می تواند چالش برنگیز باشد؛ اما تجربه خوبی به دست می دهد و با دانستن هر چه بهتر آناتومی زانوی اسب می توان این فرآیند را آسان تر کرد. این تصادفی نیست که بعضی از بهترین افرادی که این تصاویر را تهیه می کنند، آناتومیست هستند و یا دانشی استثنایی از آناتومی دارند. سونوگرافی زانوی اسب تمرین قابل توجهی لازم دارد و شخص با تنها چند مورد نمی تواند تسلط پیدا کند. سونوگرافی از زانوی بعضی اسب ها دشوارتر از بقیه است؛ خصوصا آن هایی که مشکلات زانویی شدید و سینوویت یا پلورال قابل توجهی دارند. سونوگرافی کننده های تازه-کار باید با معاینه کردن ساختار های ساده تر شروع کنند (رباط های کشکک و مینیسک داخلی) و سپس ساختار های پیچیده تر را مورد بررسی قرار دهند.

Introduction

Ultrasonographic evaluation of the equine stifle has dramatically increased our knowledge of stifle soft tissue injuries over the past 10-15 years, including patellar ligament, meniscal and cranial meniscal ligament injuries.1-7 Indications for ultrasound include lameness localized to the stifle joint, effusion and radiographic findings of osteoarthritis that may indicate joint instability. Ultrasound is also indicated in horses with wounds to rule out concurrent soft tissue injury or to detect evidence of sepsis. Ultrasound can be useful to detect osteochondrosis lesions of the trochlear ridges in juvenile horses that are normal radiographically.8 Ultrasound may be indicated in horses with radiographically visible OCD lesions when lameness is more severe than would be expected with an OCD lesion.

Summary

It is hoped that this proceedings will serve as a useful guide and resource for future stifle scans. Ultrasound of the stifle can be a challenging but rewarding experience, made easier by a strong knowledge of stifle anatomy. It is not a coincidence that some of the best imagers in the world are either anatomists or have an exceptional knowledge of anatomy. Stifle ultrasonography takes considerable practice and will not be mastered after a few cases. Some horses are more difficult to scan than others, especially those with chronic stifle problems and significant effusion/synovitis. Novice ultrasonographers should begin with the most straightforward structures to scan (patellar ligaments and medial meniscus) and then progress to the more difficult structures.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

سونوگرافی زانوی اسب: تکنیک های اساسی و پیشرفته

Ultrasound of the Equine Stifle: Basic and Advanced Techniques

ترکیب پروگلیکوژن و ماکروگلیکوژن در ماهیچه های استخوانی ران اسب بعد از تمرین های متناوب

Synthesis of proglycogen and macroglycogen in skeletal muscle of Standardbred trotters after intermittent exercise

خلاصه
مقدمه
مواد و روش ها
اسب ها
طرح آزمایش
آزمایش بافت برداری ماهیچه
نمونه های خون
سوخت و ساز های ماهیچه
انسولین، لاکتات و گلوکز
محاسبات و تحلیل آماری
نتایج
ضربان قلب و شرایط تمرین
گلیکوژن ماهیچه ، گلوکز و فسفات -6- گلوکز
لاکتات پلاسما، گلوکز و انسولین سرم
بحث
منابع

خلاصه

دلایل انجام تحقیق: تجزیه گلیکوژن و دو شکل آن با نام های پروگلیکوژن (PG ) و ماکروگلیکوژن ( MG ) در اسب هایی بررسی شده است که فعالیت های مختلف انجام می دهند، اما اطلاعاتی در مورد سنتز مجدد مواد PG و  MG موجود نمی باشد.

هدف: تعیین سنتز مجدد مواد PG,MG در ماهیچه های استخوانی اسب های استانداردبرید بعد از انجام تمرین های متناوب در تپه است.

روش ها: در یک باشگاه آموزشی 9 ران اسب های حاضر در جلسات آموزشی و از جمله دوره گرم کردن – 7 تمرین در فاصله 500 متری در منطقه شیب دار و دوره استراحت مورد بررسی قرار گرفتند. بافت برداری ماهیچه ( مثل گلوتوس مدیوس ) برای تحلیل PG – MG – گلوکز و گلوکز-6 –فسفات در دوره استراحت – در پایان تمرین و بازه های 1-4-8-24-48-72 بعد از تمرین گرفته شد. نمونه های خون برای تجزیه و تحلیل گلوکز – لاکتات و انسولین قبل از تمرین و بلافاصله بعد از تمرین و برای بافت برداری ماهیچه گردآوری شدند.

نتایج: غلظت MG,PG  قبل از تمرین به ترتیب311 ± 47 و305 ± 55 mmoVkg dwt می باشد. تمرین ها باعث کاهش PG (A 63 ± 26 mmoVkg dwt) و MG (A 136 ± 68 mmol/kg dwt) می شود. بلافاصله بعد از آخرین مسابقه سرعت، مقدار گلوکز پلاسما و لاکتات در مقایسه با مقادیر قبل از تمرین افزایش می یابد. در اولین ساعت بعد از تمرین، کاهش بیشتر در MG در 7 مورد از 9 اسب مشاهده می شود. بازه ترکیب گلیکوژن در مدت 24 ساعت برای MG  بیشتر از PG  است. سپس سرعت ترکیب گلیکوژن ماهیچه کمتر می شود و تا 72 ساعت اختلافی بین MG و PG مشاهده نمی شود.

نتیجه گیری: بعد از انجام تمرین های مکرر روی یک سطح شیبدار، سنتز دوباره گلیکوژن فرآیندی آرام می شود و سنتز مجدد پروگلیکوژن با سنتز ماکروگلیکوژن متفاوت می باشد. در اولین ساعت استراحت (MG) دوره تمرین کاهش می یابد اما بعد از آن بیشترین سرعت سنتز مجدد در طول 24 ساعت اول اتفاق می افتد.

ارتباط احتمالی: اگر زمان بین جلسات تمرین در دوره آموزش بسیار کوتاه باشد، دوره استراحت برای تکمیل تجدید گلیکوژن ماهیچه کافی نخواهد بود.

بحث

گلیکوژن سازی در تمرین های مکرر روی یک شیب برای MG بیشتر از PG است. تحقیق کنونی نیز نتایج قبلی را تایید کردند و بیان کردند که سنتز مجدد گلیموژن در دوره استراحت اسب ها یک فرایند آرام است. نتیجه جدید این بود که سنتز مجدد MG در ساعات اولیه استراحت محدود می باشد، اما سپس در 24 ساعت زیاد می شود. سنتز مجدد PG آرامتر از MG می باشد. بنابراین، بیشترین سرعت سنتز محدد در روز اول درMG اتفاق می افتد که با توجه به آن حجم زیادی از گلیکوژن در طول تمرین تحلیل می رود.

Summary

Reasons for performing study: The degradation of glycogen and its two forms, proglycogen (PG) and macroglycogen (MG) has been studied in horses performing different types of exercise, but no information is available about the resynthesis of PG and MG after exercise.

Objectives: To determine the resynthesis of PG and MG in skeletal muscle after intermittent uphill exercise.

Methods: At a training camp 9 well-trained Standardbred trotters performed a training session comprising a warm-up period, 7 repeated 500 m bouts of exercise on an uphill slope and a recovery period. Muscle biopsies (m. gluteus medius) for analysis of PG, MG, glucose and glucose-6-phosphate were taken at rest, at the end of exercise and 1, 4, 8, 24, 48 and 72 h post exercise. Blood samples for analysis of glucose, lactate and insulin were collected before exercise, immediately after the last bout of exercise and then as for the muscle biopsies.

Results: The MG and PG concentration pre-exercise was 311 ± 47 and 305 ± 55 mmol/kg dwt respectively. The exercise caused a decrease in PG (Δ 63 ± 26 mmol/kg dwt) and MG (Δ 136 ± 68 mmol/kg dwt). Immediately after the last sprint plasma glucose and lactate increased compared to values pre-exercise. During the first hour post exercise there was a further decrease in MG in 7 out of 9 horses. The rate of glycogen resynthesis during 1–24 h was higher for MG than for PG. The rate of muscle glycogen resynthesis thereafter was slower and did not differ between MG and PG up to 72 h.

Conclusion: After repeated bouts of exercise on a slope, resynthesis of glycogen is a slow process and the resynthesis of proglycogen differs from that of macroglycogen. The fraction most depleted during exercise (MG) had no resynthesis during the first hour of recovery but then had the highest rate of resynthesis during the remainder of the first 24 h period.

Potential relevance: If the time between exercise sessions during training is too short the recovery period will be inadequate for complete restoration of muscle glycogen.

Discussion

Glycogenolysis during repeated bouts of exercise on a slope occurred to a greater extent in the MG fraction compared to the PG fraction. The present study also confirms previous findings that glycogen resynthesis during recovery in horses is a slow process. The new finding was that the resynthesis of MG seems to be restricted during the first hour of recovery but then predominates during the remainder of the first 24 h. The resynthesis of PG was slower than MG. Therefore, the highest rate of resynthesis during the first day was found in the MG fraction, which was the glycogen fraction most depleted during exercise.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ترکیب پروگلیکوژن و ماکروگلیکوژن در ماهیچه های استخوانی ران اسب بعد از تمرین های متناوب

Synthesis of proglycogen and macroglycogen in skeletal muscle of Standardbred trotters after intermittent exercise

دانلود رایگان مقاله انگلیسی + خرید ترجمه فارسی

دانلود رایگان مقاله انگلیسی + خرید ترجمه فارسی