دانلود ترجمه مقاله نقش مدل CAPM و مدل سه عاملی فاما و فرنچ در فهم ریسک و بازده

Translation3

 

دانلود رایگان مقاله انگلیسی + خرید ترجمه فارسی
عنوان فارسی مقاله: نقش مدل CAPM و مدل سه عاملی فاما و فرنچ در فهم ریسک و بازده
عنوان انگلیسی مقاله: Understanding Risk and Return, the CAPM, and the Fama-French Three-Factor Model
دانلود مقاله انگلیسی: برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf اینجا کلیک نمائید
خرید ترجمه آماده: برای خرید ترجمه مقاله با فرمت ورد اینجا کلیک نمائید

 

مشخصات مقاله انگلیسی (PDF)  و ترجمه مقاله (Word)
سال انتشار مقاله  ۲۰۰۳
تعداد صفحات مقاله انگلیسی  ۱۴ صفحه با فرمت pdf
تعداد صفحات ترجمه مقاله ۲۷ صفحه با فرمت ورد
رشته های مرتبط  مدیریت مالی، حسابداری و اقتصاد
مجله مربوطه  دانشکده مدیریت کسب و کار Tuck در دارتموث(Tuck School of Business at Dartmouth)
دانشگاه تهیه کننده  دانشکده مدیریت Rotman، دانشگاه تورنتو، ایالات متحده(University of Toronto – Rotman School of Management,United States)
نشریه  SSRN

 

 


بخشی از ترجمه:

 

ریسک و بازده:
مفهوم عمومی: انتظار بازده بالاتر داشتن مستلزم پذیرش ریسک بیشتر است.
بسیاری از سرمایه گذاران به این نکته توجه دارند که پذیرش ریسک بالاتر برای دریافت بازده های بالاتر الزامی است. در این مقاله ما دو مدل مهم را برای توضیح این رابطه بکار گرفته وآنها را توضیح می دهیم. آنگاه توضیح خواهیم داد که چگونه این ابزارها می توانند بوسیله سرمایه گذاران برای ارزیابی داراییهایی همانند اوراق قرضه مورد استفاده قرار گیرند.
چرا باید شرکتهای با ریسک بالاتر درآمدهای بالاتری هم داشته باشند ؟ مسلمً یک سرمایه گذار به ازای پذیرش ریسک بالاتر ، نیاز به بازده پیش بینی شده بالاتری دارد. و ما در واقع این ارتباط را با بررسی بازده های بلند مدت تاریخی سهام، اوراق قرضه و داراییهای با ریسک کمتر ، همانگونه که در اولین نمودار آمده است ، مشاهده می کنیم.
برای درک این مطلب ، فرض کنید که یک سرمایه گذاری که پیش بینی شده است یک میلیون دلار را بطور مستمر و سالانه ایجاد کند ، انجام گرفته است. یک فرد برای یک چنین دارایی چقدر حاضر است بپردازد؟ پاسخ به نامشخص بودن یا ریسک پذیری گردش وجوه نقد بستگی دارد. با مشخص بودن کامل شرایط که در آن گردش وجوهخ نقد بهنگام قرارداد کاملاض مشخص می شود ، یک سرمایه گذار دارایی را با نرخ بدون ریسک در نظر خواهد گرفت . همچنانکه میزان نا مشخصی افزایش می یابد ،بازده مورد نیاز برای جبران ریسک افزایش می یابد و در نتیجه در قیمت پایینتری سرمایه گذار مایل به سرمایه گذاری است ، زیرا ریسک بالاتر مستلزم دادن تخفیف است.
بعلاوه اقتصاد دانان فرض می کنند که سرمایه گذاران ریسک گریز هستند ، به این معنا که آنها حاضرند از بخشی از بازده چشم پوشی کنند ( و حتی حاضرند کمتر از ارزش فعلی بازده آتی پیش بینی شده را دریافت کنند ) تا ریسک را کاهش دهند. اگر این فرض درست باشد،انتظار داریم سرمایه گذاران برای جبران ریسک اضافی پذیرفته شده بواسطه نگهداری داراییهای ریسک پذیرتر ، بازده بیشتری را تقاضا کنند.

 


بخشی از مقاله انگلیسی:

 

RISK AND RETURN The General Concept: Higher Expected Returns Require Taking Higher Risk Most investors are comfortable with the notion that taking higher levels of risk is necessary to expect to earn higher returns. In this note, we explain two important models that have been developed to make this relationship precise. Then we explain how such tools can be used by investors to evaluate assets such as mutual funds. Why should riskier companies have higher returns? Intuitively, an investor would require a higher expected return in exchange for accepting greater risk. And, we do, in fact observe this relationship when we look back at historical long-run returns of stocks, bonds, and less risky securities as shown in the first chart. To understand this, imagine an investment that is expected to generate $1 million per year in perpetuity. How much is someone likely to pay for such an asset? The answer depends on the uncertainty or riskiness of the cash flows. With complete certainty that the cash flows will all be paid when promised, an investor would discount the asset at the risk-free rate. As the degree of uncertainty increases, the return required to justify the risk will be much higher, resulting in a much lower price the investor would be willing to pay, simply because of the higher required discount rate. Furthermore, economists have made the assumption that investors are risk-averse, meaning that they are willing to sacrifice some return (and accept even less than the expected present value of the future returns) to reduce risk. If this assumption is true, we would expect investors to demand a higher return to justify the additional risk accepted by holders of riskier assets.Volatility as a Proxy for Risk One widely accepted measure of risk is volatility, the amount that an asset’s return varies through successive time periods, and is most commonly quoted in terms of the standard deviation of returns. An asset whose return fluctuates dramatically is perceived to have greater risk because the asset’s value at the time when the investor wishes to sell it is less predictable. In addition, greater volatility means that, from a statistical perspective, the potential future values of more volatile assets span a much wider range. Diversification and Systematic Risk Although somewhat counterintuitive, an individual stock’s volatility in and of itself, is not the most important consideration when assessing risk. Consider a situation in which an investor could, without incurring additional cost, reduce the volatility associated with her portfolio of assets. This is most commonly accomplished through diversification. Consider holding two stocks that have the same expected returns, instead of one stock. Because stock returns will not be perfectly correlated with each other, it is unlikely that both stocks will experience extreme movements (positive or negative) simultaneously, effectively reducing volatility of the overall portfolio. As long as assets do not move in lock step with one another (are less than perfectly positively correlated), overall volatility can be reduced, without lowering expected returns, by spreading the same amount of money across the multiple assets. This concept of diversification is one of the main tenets of modern portfolio theory – volatility is reduced through the addition of more assets to a portfolio. It should be noted, however, that the rate of volatility reduction from adding assets decreases as the number of assets in the portfolio increases. As the chart below demonstrates for one potential scenario (20% volatility on each asset and zero covariance between assets), the general rule of thumb is that a portfolio containing 30 or more assets is considered well-diversified.Volatility can be effectively reduced without significant cost by diversifying, so it makes sense that investors should not be compensated for that portion of volatility which is merely stock specific and has no impact on a well diversified portfolio. This type of volatility is called unsystematic risk in the finance literature because it does not covary with the market as a whole, but is merely the additional random “noise” present in that specific asset’s returns. Since this random noise has an expected return of zero, it can be diversified away by adding more securities to the portfolio. Its mean will be zero, and its standard deviation will be reduced as more assets are added. The logical extension of this argument is that with enough assets in a portfolio, the portfolio volatility matches that of the overall market. Thus, investors should only expect to be compensated for the risk that cannot be diversified away (i.e. the systematic risk).


 

دانلود رایگان مقاله انگلیسی + خرید ترجمه فارسی
عنوان فارسی مقاله: نقش مدل CAPM و مدل سه عاملی فاما و فرنچ در فهم ریسک و بازده
عنوان انگلیسی مقاله: Understanding Risk and Return, the CAPM, and the Fama-French Three-Factor Model
دانلود مقاله انگلیسی: برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf اینجا کلیک نمائید
خرید ترجمه آماده: برای خرید ترجمه مقاله با فرمت ورد اینجا کلیک نمائید

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *