ترومای سر

Head Trauma

نکات کلیدی
مقدمه
آسیب اولیه
آسیب ثانویه
افزایش فشار درون جمجمه ای
ارزیابی سیستمی
ارزیابی های عصبی
تصویر برداری
بیرون از جمجمه
درون جمجمه ای
گزینه های درمان دارویی
درمان مایعات
بلورنما (کریستالوید) ایزوتونیک
سالین هایپرتونیک
کلویید ها
درمان هایپراسموزی
مانیتول
سالین هایپرتونیک
مواد بیهوشی، بی حسی و مسکن ها
مواد ضد تشنج
کورتیکواستروئید ها
پیش گیری از زخم معده
گزینه های درمانی غیر دارویی
اکسیژن و هوارسانی
تغذیه
بالا آوردن سر
کم گرمایی درمانی
کنترل قندی
گزینه های درمانی جراحی
نظارت
ارزیابی های عصبی و فیزیکی مکرر
فشار درون جمجمه ای
الکتروکاردیوگرافی
منابع

مقدمه

ترومای سر یکی از علت های رایج مرگ و میر در میان حیوانات کوچک می باشد. در سگ هایی که ترومای شدید برای آن ها ایجاد می شود، تقریبا در 25% موارد سر آن ها دچار آسیب می شود و این موضوع باعث افزایش نرخ مرگ آن ها می شود [1]. نرخ های گزارش شده در رابطه با مرگ در میان سگ هایی که دچار ترومای سر شده اند از 28 تا 24% متغیر می باشد [1و2]. تقریبا 59% از سگ ها و گربه هایی که ترومای سر در ان ها رخ داده است به دلیل تصادف با وسایل نقلیه و یا برخورد با اجسام دیگر دچار این مشکل شده اند. علت های دیگر شامل سقوط از ارتفاع، تروما در اثر گزش حیوانات دیگر، شلیک گلوله و سوانح و یا فعالیت های عمدی توسط انسان های دیگر می باشند. ترومای سر ممکن است باعث آسیب ترومای مغزی (TBI) بشود که به صورت تخریب ساختاری یا فیزیولوژیک مغز در اثر یک نیروی خارجی تعریف می شود. تشخیص سریع و واکنش نسبت به تروما، برای رسیدن به بهترین خروجی یکی از الزامات در این زمینه می باشد. سگ و گربه ها می توانند به صورت محسوس واکنش خوبی نسبت به آسیب به بافت های مغزی داشته باشند [3]. اگرچه ممکن است ظاهر بیماری که دچار ترومای سر شده است در مرحله اول نا امید کننده باشد، اما حتی حیواناتی که دچار آسیب و نقص های شدید عصبی شده اند نیز می توانند با نگهداری و مراقبت مناسب، دوباره سلامتی خودشان را به دست بیاورند. این مقاله آسیب شناسی ترومای سر، ارزیابی بیمار و تشخیص این مشکل و روش های درمانی مربوطه را ارزیابی می کند.

فشار خون

فشار خون نیز باید به صورت پیوسته ارزیابی شود تا این اطمینان حاصل شود که فشار خون 100 mm Hg سیستولی به منظور تامین خونرسانی مغزی، وجود دارد. فشار خونی در صورت برادی کاردی باید بررسی شود تا مشخص شود آیا بیمار دچار رفلکس کوشینگ شده است یا خیر.

INTRODUCTION

Head trauma is a common cause of morbidity and mortality in small animals. In dogs with severe blunt trauma, head trauma occurs in approximately 25% and is associated with increased mortality.1 Reported mortality rates in dogs with head trauma range from 18% to 24%.1,2 Approximately 50% of dogs and cats present with head trauma owing to motor vehicle accidents and crush injuries, respectively. Other causes include falls from height, bite wounds, gunshots, and other accidental or intentional human-inflicted trauma. Head trauma may lead to traumatic brain injury (TBI), defined as a structural or physiologic disruption of the brain by an external force. Rapid recognition and response is required to ensure the best outcome. Dogs and cats compensate remarkably well to losses in cerebral tissue.3 Although the initial appearance of a head traumatized patient may be discouraging, even patients with severe neurologic deficits can recover with appropriate care. This article reviews the pathophysiology of head trauma, patient assessment and diagnostics, and treatment recommendations.

Blood Pressure

Blood pressure should be monitored to ensure a minimum systolic blood pressure of 100 mm Hg to promote cerebral perfusion. Blood pressure should also be monitored if the patient becomes bradycardic to determine if the patient is experiencing a Cushing’s reflex.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ترومای سر

Head Trauma

کارسینومای تیمیک با تشکیل غضروف در سگ

Thymic Carcinoma with Cartilage Formation in a Dog

چکیده

یک دختر 11 ساله اهل چینهوا به دیسترس تنفسی مبتلا شده بود و اسکن توموگرافی کامپیوتری وجود یک توده‌ی بزرگ را در حفره سینه‌ای قدامی او نشان داد. در طول عمل جراحی، به این موضوع پی برده شد که توده شدیدا به بافت‌های اطراف چسبیده است. بررسی بافت‌شناسی نمونه‌ی بیوپسی توده، تکثیر سلول‌های اپیتلیالی غیرعادی را نشان داد و تشکیل غضروف با لنفوسیت‌های بالغ ترکیب شده بود. از نظر ایمونوهیستوشیمی، سلول‌های تومور و همچنین سلول‌های اپیتلیالی تیموس سگ، برای پان سایتوکراتین (CK)، CK5/6, CK19, p63 و پروتئین مورفوژنیک استخوانی 6 (BMP) مثبت بودند. کانون بافت غضروف در کنار بافت اپیتلیالی نئوپلاستیک تشکیل شد. در تیموس طبیعی سگ، سلول‌های اپیتلیالی ساب کپسولار برای CK19 و BMP6 مثبت هستند. این یافته‌ها نشان می‌دهند که عنصر غضروف درون تومور از سلول‌های نئوپلاستیک CK19 مثبت که از اپیتلیوم ساب کپسولار تیموس مشتق شده‌اند؛ گسترش یافته است. این مورد بیانگر نوع جدیدی از تومور اپیتلیال تیموس سگ است که تمایز غضروف را نشان می‌دهد.

تیموس از بن‌بست حلقی سوم و چهارم در طی جنین‌زایی توسعه می‌یابد. پوشش اندودرمی و مزانشیمی (مشتق از سه تیغ عصبی) بن‌بست‌های حلقی به ترتیب سلول‌های اپیتلیالی را به وجود می‌آورند و از استرومای تیموس حمایت می‌کنند. در همین زمان، بافت غضروف سر و گردن (یعنی غضروف هیوئید) توسط مزانشیم بن‌بست حلقی تولید می‌شود. ملانوما دهان سگ گاهی اوقات تمایز استخوانی غضروفی را نشان می‌دهد که به عنوان ویژگی ملانوسیت‌های مشتق از ستیغ عصبی در نظر گرفته می‌شود. در مورد کنونی، اجزاء غضروف یا توسط سلول‌های نئوپلاستیک از مزانشیم اطراف تولید شد و یا توسط تمایز سلول‌های نئوپلاستیک بوجود آمده بود. تمامیت ساختاری اجزاء اپیتلیال و غضروف و همچنین تشخیص بیان پان سایتوکراتین، CK19 و BMP6 در سلول‌های کندروئیت نشان می‌دهد که بافت غضروف به طور مستقیم از سلول‌های اپیتلیالی تیموس نئوپلاستیک به وجود آمده است (شکل 2 و 3). همچنین، نتایج حاصل از بررسی‌های ایمونوهیستوشیمی نشان داد که تومورها از سلول‌های اپیتلیالی ناحیه‌ی ساب‌کپسولار تیموس CK19 و BMP6 مثبت منشا گرفته‌اند. برای اطلاع بیشتر ما، تشکیل غضروف در تومور اپیتلیالی تیموس تا قبل از این هرگز گزارش نشده است. مطالعه کنونی گونه‌ی نادری از تومور اپیتلیالی تیموس را توصیف کرد که بایستی به طبقه‌بندی بیماری‌های نئوپلاستیک سگ اضافه شود.

Abstract

An 11-year-old female Chihuahua exhibited respiratory distress and a computed tomography scan showed a large mass in the anterior thoracic cavity. During surgery, it was found that the mass was strongly adherent to surrounding tissue. A histopathological examination of a biopsy sample from the mass revealed proliferation of atypical epithelial cells and cartilage formation admixed with mature lymphocytes. Immunohistochemically, the tumour cells, as well as the normal canine thymic epithelial cells, were positive for pan-cytokeratin (CK), CK5/6, CK19, p63 and bone morphogenetic protein (BMP) 6. Foci of cartilage tissue were formed in association with the neoplastic epithelial tissue. In the normal canine thymus, the subcapsular epithelial cells are positive for both CK19 and BMP6. These findings indicate that the cartilage element within the tumour developed from CK19-positive neoplastic epithelial cells, which were derived from the thymic subcapsular epithelium. This case represents a novel variant of canine thymic epithelial tumour that exhibits cartilage differentiation.

The thymus develops from the third and fourth pharyngeal pouches during embryogenesis (Suster and Rosai, 2007). The endodermal lining and the mesenchyme (derived from the neural crest) of the pharyngeal pouches give rise to the epithelial cells and supporting stroma of the thymus, respectively. At the same time, the cartilage tissue of the head and neck (i.e. hyoid cartilage) is produced from the pharyngeal pouch mesenchyme (Ruhin et al., 2003; Crump et al., 2004). Canine oral melanomas occasionally exhibit osteocartilaginous differentiation, which is considered to be a trait of neural crest-derived melanocytes (S anchez et al., 2007). In the present case, the cartilage component was either produced by the neoplastic cells from the surrounding mesenchyme or arose via neoplastic cell differentiation. The structural continuity of the epithelial and cartilage components, as well as the detection of pan-CK, CK19 and BMP6 expression in the chondroid cells, indicates that the cartilage tissue developed directly from the neoplastic thymic epithelial cells (Figs. 2 and 3). Also, the results of the immunohistochemical examination indicated that the tumour originated from the subcapsular CK19- and BMP6-positive thymic epithelial cells. To the best of our knowledge, cartilage formation in a thymic epithelial tumour has never been reported before. The present report describes a rare variant of thymic epithelial tumour that should be added to the classification of canine neoplastic diseases.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

کارسینومای تیمیک با تشکیل غضروف در سگ

Thymic Carcinoma with Cartilage Formation in a Dog

مروری بر اوروگرافی داخل وریدی در حیوانات

Excretory Urography in Animals: a Review

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

مجله تحقیقی برای پزشکان دامپزشکی

Research Journal for Veterinary Practitioners

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مروری بر اوروگرافی داخل وریدی در حیوانات

Excretory Urography in Animals: a Review

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

سونوگرافی زانوی اسب: تکنیک های اساسی و پیشرفته

Ultrasound of the Equine Stifle: Basic and Advanced Techniques

مقدمه

تكنيك سونوگرافي

رباط هاي كشكك

ضایعات (زخم های) OCD لبه استخوان قرقره ای

ساختار های داخلی

ساختارهای جانبی

نما های خم: ساختار های کرانیال زانو

خلاصه

مقدمه

پيشرفت سونوگرافی زانوي اسب دانش ما را درباره صدماتي كه به بافت نرم زانو وارد مي شود، از قبيل صدماتي كه به  ليگامنت كشككي، منيسك و ليگامنت منيسك کرانیال وارد مي شود، در طي 10 تا 15 سال اخير به طور چشم‌گيري افزايش داده است. معمولا به هنگام  لنگ شدن ناحيه مفصل زانو، پلورال يا مشاهده ی استئوآرتریت‌ در تصاوير راديوگرافي كه ممكن است بي ثباتي مفصل زانو را نشان دهد، از سونو گرافي استفاده مي شود (7-1).  سونوگرافي در اسب هايي كه زخمی روی بدن خود دارند؛ براي جلوگيري از آسیب همزمان به بافت نرم و همچنين براي شناسايي عفونت ها مورد استفاده قرار مي گيرد. سونوگرافي براي تشخيص ضايعات متاتارس كه در لبه هاي استخوان قرقره ای در اسب جوان به وجود آمده است مفید است این درحالی است که  تصاوير راديو گرافي آن را نرمال نشان می دهند و قادر به نشان دادن آسیب نیستند (8). سونوگرافي قادر است در اسب‌هايي كه داراي صدمات  OCD قابل مشاهده با راديو گرافي هستند، ضايعات را بیش از آنچه که از تصاویر رایوگرافی انتظار می رود نشان دهد (ضایعات را دقیق تر و کامل تر از رادیوگرافی نشان می دهد).

خلاصه

امیدواریم این مطالبی که ارائه شد منبع و راهنمایی مفید برای مطالعات بعدی مربوط به زانو باشد. سونوگرافی زانوی اسب می تواند چالش برنگیز باشد؛ اما تجربه خوبی به دست می دهد و با دانستن هر چه بهتر آناتومی زانوی اسب می توان این فرآیند را آسان تر کرد. این تصادفی نیست که بعضی از بهترین افرادی که این تصاویر را تهیه می کنند، آناتومیست هستند و یا دانشی استثنایی از آناتومی دارند. سونوگرافی زانوی اسب تمرین قابل توجهی لازم دارد و شخص با تنها چند مورد نمی تواند تسلط پیدا کند. سونوگرافی از زانوی بعضی اسب ها دشوارتر از بقیه است؛ خصوصا آن هایی که مشکلات زانویی شدید و سینوویت یا پلورال قابل توجهی دارند. سونوگرافی کننده های تازه-کار باید با معاینه کردن ساختار های ساده تر شروع کنند (رباط های کشکک و مینیسک داخلی) و سپس ساختار های پیچیده تر را مورد بررسی قرار دهند.

Introduction

Ultrasonographic evaluation of the equine stifle has dramatically increased our knowledge of stifle soft tissue injuries over the past 10-15 years, including patellar ligament, meniscal and cranial meniscal ligament injuries.1-7 Indications for ultrasound include lameness localized to the stifle joint, effusion and radiographic findings of osteoarthritis that may indicate joint instability. Ultrasound is also indicated in horses with wounds to rule out concurrent soft tissue injury or to detect evidence of sepsis. Ultrasound can be useful to detect osteochondrosis lesions of the trochlear ridges in juvenile horses that are normal radiographically.8 Ultrasound may be indicated in horses with radiographically visible OCD lesions when lameness is more severe than would be expected with an OCD lesion.

Summary

It is hoped that this proceedings will serve as a useful guide and resource for future stifle scans. Ultrasound of the stifle can be a challenging but rewarding experience, made easier by a strong knowledge of stifle anatomy. It is not a coincidence that some of the best imagers in the world are either anatomists or have an exceptional knowledge of anatomy. Stifle ultrasonography takes considerable practice and will not be mastered after a few cases. Some horses are more difficult to scan than others, especially those with chronic stifle problems and significant effusion/synovitis. Novice ultrasonographers should begin with the most straightforward structures to scan (patellar ligaments and medial meniscus) and then progress to the more difficult structures.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

سونوگرافی زانوی اسب: تکنیک های اساسی و پیشرفته

Ultrasound of the Equine Stifle: Basic and Advanced Techniques

بن بست مقعدی یک نقص مادرزادی و مدیریت موفق آن در گوساله معمولی

Atresia Ani:A Congenital Defect & Its Successful Management in NonDescript Calf

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

بن بست مقعدی یک نقص مادرزادی و مدیریت موفق آن در گوساله معمولی

Atresia Ani:A Congenital Defect & Its Successful Management in NonDescript Calf

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.