قانون اصلاحات داد-فرانک وال استریت و حمایت از مصرف کننده: عنوان هفتم، مشتقات

The Dodd-Frank Wall Street Reform and Consumer Protection Act: Title VII, Derivatives

چکیده
مقدمه
پس زمینه
ساختار و تنظیم بازار قبل از قانون داد-فرانک
ساختار بازار برای مشتقات تصفیه شده و معامله شده در بورس
ساختار بازار برای مشتقات فرابورس (OTC)
شرایط تصفیه و گزارش دهی قانون داد- فرانک
الزامات تصفیه (پایاپای)
شرط معامله در بورس
معافیت مالیاتی کاربر نهایی
تعاریف کارگزار و شرکت کننده اصلی سواپ
گزارش سواپ ها و سواپ های مبتنی بر اوراق بهادار
جلوگیری از فرار
اقتدار پیشرفته CFTC در بازارهای کالاها
الزام حداقل ودیعه
محدودیت های اتخاذ موضع
سازمان ضد دستکاری در بازار برای بازارگرمی
بخش 716- ممنوعیت کمک فدرال به نهادهای سواپ

چکیده
بحران مالی بازار مشتقات فرابورس (OTC) را به عنوان منبع اصلی ریسک سیستمی درگیر نمود. تعدادی از شرکت ها از مشتقات برای ساخت موقعیت های سوداگرانه بسیار اهرمی استفاده نمودند، که خسارات زیادی ایجاد کرد که نه تنها خود بنگاه ها بلکه بستانکاران و شرکای تجاری آنها را به ورشکستگی تهدید می کرد. صدها میلیارد دلار اعتبار دولتی لازم بود تا از بروز چنین خسارات در سیستم جلوگیری شود. AIG مشهورترین نمونه بود ، اما به هیچ وجه تنها نمونه نبود.

این واقعیت که بازار فرابورس به ثبات مالی چند تاجر عمده بستگی داشت، به همان اندازه مشکل ساز بود. عدم موفقیت یک کارگزار منجر به خنثی کردن قراردادهای ارزش تریلیون دلار می شود و باعث می شود که طرفین مشتقه در معرض ریسک و ضرر ناگهانی قرار بگیرند، و این امر منجر به تشدید اهرم زدایی و امتناع اعتبار خواهد شدکه مشخصه بحران است. همه کارگزاران عمده تحت استرس قرار گرفته و حتی اگر معاملات مشتقات به طور کلی منبع مستقیم ضعف مالی نبود، سقوط بازار 600 تریلیون دلاری مشتقات فرابورس قریب الوقوع بود و بدون مداخله فدرال انجام می شد. اولین گروه از دریافت کنندگان برنامه نجات دارايي‌هاي مشکل دار (TARP) تقریباً همه کارگزاران مشتقات بزرگ را شامل می شد.

قانون داد-فرانک (203-111. P.L) به دنبال بازسازی بازار فرابورس در تصویر بورس آتی تنظیم شده بود. اصلاحات اساسی شامل لزوم پاکسازی قراردادهای سواپ از طریق یک طرف قرارداد مرکزی است که توسط یک یا چند آژانس فدرال تنظیم می شود. مراكز تهاتر معامله گران را ملزم می کند که در زمان انعقاد قرارداد به منظور پوشش خسارات احتمالی، پول نقد (به نام ودیعه اولیه) واریز نموده و نیاز به سپرده های بعدی (به نام حداقل ودیعه) برای پوشش ضررهای واقعی موقعیت است. تاثیر مورد نظر الزام حداقل ودیعه، از بین بردن این احتمال است که هر شرکتی بتواند معرض بدون سرمایه ای را ایجاد کند که آنقدر زیاد باشد که در آن نکول عواقب سیستمیک در پی داشته باشد (دوباره وضعیت AIG). اندازه وضعیت تسویه توسط شرکت توسط قابلیت شرکت در ارسال سرمایه برای پوشش خسارات خود محدود می شود. این سرمایه از شرکای تجاری و کل سیستم محافظت می کند.

ساختار و تنظیم بازار قبل از قانون داد-فرانک
انواع مختلف مشتقات برای اهداف مشابه مورد استفاده قرار می گیرند – اجتناب از ریسک تجاری یا پوشش اقتصادی و ریسک پذیری در جستجوی سودهای سوداگرانه. با این وجود قبل از قانون داد-فرانک، این ابزارها در بازارهای مختلفی معامله می شدند. قراردادهای آتی در بورس هایی که توسط کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC)، گزینه های سهام در بورس های تحت کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تنظیم شده اند معامله می شوند و تمام سواپ ها (و سواپ های امنیتی و همچنین برخی اختیارات) در فرابورس معامله شده و توسط کسی تنظیم نمی شوند.

بورس اوراق بهادار بازارهای متمرکزی هستند که در آن تمام سود خرید و فروش جمع می شود. معامله گرانی که می خواهند خرید کنند (یا موقعیت خرید دارند) با کسانی که می خواهند بفروشند (دارای موقعیت فروش هستند) تعامل می کنند، و معاملات انجام شده و قیمت ها در طول روز گزارش می شود. در بازار فرابورس، قراردادها بصورت دوجانبه انجام می شود، معمولاً بین یک فروشنده و یک کاربر نهایی و به طور کلی هیچ الزامی وجود ندارد که قیمت، شرایط یا حتی وجود قرارداد برای تنظیم کننده یا عموم اعلام شود.

مشتقات می توانند قراردادهای بی ثباتی باشند و انتظار عادی این است که سود و زیان بزرگی بین معامله گران به وجود آید. در نتیجه، مسئله یکپارچگی بازار وجود دارد. از کجا بدانیم که این موقعیت های فروش قادر به انجام تعهدات خود خواهند بود و بالعکس؟ بازاری که در آن میلیاردها قرارداد عوض می شود، در صورتی که همه معامله گران باید اعتبارمندی تاجر دیگر یا طرف مقابل را بررسی کنند، کنترل غیرممکن است. بازار مبادلات از یک طرف با این مشکل ریسک اعتباری و از طرف دیگر با بازار OTC سروکار دارد. چگونگی مدیریت این ریسک – که معمولاً ریسک طرف قرارداد خوانده می شود – باید عنصر اصلی اصلاحات اعمال شده توسط قانون داد-فرانک باشد.

مقاومت در برابر تامین مالی جمعی در میان کارآفرینان: دیدگاه مدیریت تاثیر

Resistance to crowdfunding among entrepreneurs: An impression management perspective

چکیده
مقدمه
مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی و مدیریت برداشت
مدل سازی مقاومت در برابر سرمایه گذاری جمعی کارآفرینی
روش
انتخاب مورد: کارآفرینان در ایرلند
جمع آوری داده و تجزیه و تحلیل
یافته ها و ساختار فرضیه
مقاومت کارآفرینان در سرمایه گذاری جمعی
ارزش درک شده توسط کارآفرین از سرمایه گذاری جمعی و تاثیر آن بر مقاومت
درک کارآفرینان از IM تاثیر آن بر مقاومت
بحث
نتایج تحقیق
مفاهیم کاربردی
جمع بندی
منابع

چکیده
سرمایه گذاری موضوع مهیجی برای محققان در زمینه کارآفرینی است. بینندگان و پیشگامان اولیه به استراتژی های ارائه شده جدید در زمانی اشاره می کنند که از تنگناهای بودجه بتوان عبور کرد و اعضای جمعیت بتوانند به زودی در توسعه مشارکت کنند. هنوز هم اگر به درستی ثابت شود که سرمایه گذاری عامل مزاحمی برای کارآفرینان است، باید تلاش های بیشتری انجام داد تا افراد غیر قابل پذیرش شناسایی شوند. این مطالعه به مدلسازی مقاومت کارآفرینان نسبت به سرمایه گذاری جمعی با استفاده از یک دیدگاه مدیریتی می پردازد. یک مطالعه موردی از 20 کارفرما پیشنهاد کرد که مقاومت تحت تاثیر ترس کارفرمایان از افشا، ترس از شکست مشهود و ترس از ناامیدی قرار می گیرد.

مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی ایجاد شده تا به کسب و کارها اجازه دهد سرمایه را از راه های مختلف دریافت کنند (Haas et al., 2014;Beaulieu et al., 2015) برخی مدل ها پاداش سرمایه گذاری را با کالاهای مادی یا محصولات فروخته شده پرداخت می کنند (مانند Kickstarter و IndieGoGo)، در حالی که دیگران سرمایه گذاری اینچنین را بنا به دلایل بشردوستانه یا اجتماعی تشویق نمی کنند (مانند Razoo، Fundrazr). دیگران پاداش سرمایه گذاری را به صورت تاخیر در سود پول می دهند نه به شکل وام های ناامن مبتنی بر بهره (مانند LendingClub، LinkedFinance) یا از طریق اجازه دادن به کسب و کارها برای فروش کیفیت (مانند Crowdcube, Seedrs). اخیراً، کسب و کارهایی شروع به کار کرده اند که در داخل شبکه شخصی خود به طور مستقیم مبتنی بر فناوری های سرمایه گذاری جمعی هستند تا اینکه مرتبط با پلتفورم های درجه سوم سرمایه-گذاری جمعی باشند (مانند صنایع فضایی رابرت). در چنین موردی، سرمایه گذاری جمعی به افراد یا کسب و کارها اجازه می دهد تا در مقابل برخی تعهدات این افراد یا کسب و کارها، ارتباط آزادی با اهدا کننده این کمک های مالی داشته باشند.

مزایای استراتژیک سرمایه گذاری جمعی برای کارآفرینان هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم است. از نظر مستقیم، مقادیر کوچکتر مورد نیاز برای هر سرمایه گذار نشاندهنده فرصت هایی برای استارت آپ هایی است که در حالت های رایج بسیار پر ریسک هستند، به طوری که محتمل تر است که سرمایه گذارهای جدید در مقادیر کمتر سرمایه گذاری کنند (Higgins, 2012; Stemler, 2013)، برای حمایت از توسعه نمونه کارها (Ley and Weaven, 2011) یا بنابه دلایل ایدئولوژیک یا شخصی (Gambardella, 2012; Kuppuswamy and Bayus, 2013) خواهد بود. به طور غیرمستقیم، کمک های مالی مشتریان بالقوه یک سرمایه گذاری احساسی و شخصی دراز مدت را در شرکت تشویق می کند (Ordanini et al., 2011) و ممکن است مشارکت و تحقیق بازار به عنوان بخشی از نوآوری افزایش یابد (Burtch et al., 2014). علاوه بر این، در رابطه با توسعه محصولات از طریق سرمایه گذاری جمعی می توان گفت که فروش افزایش می یابد، چنانچه در چندین پروژه با مشخصات بالا مشاهده شد، مانند ساعت هوشمند Pebble و هدست واقعیت مجازی Oculus Rift.

هنوز هم دامنه جمعی که در آن فناوری های سرمایه گذاری جمعی عمل می کنند نیز پیچیدگی هایی را در کسب و کارهای جدید نشان می دهند. سرمایه جمعی به عنوان دارایی مهم کارآفرینان تلقی می شود (Davidsson and Honig, 2003) و به این معناست که تا چه حد مدیریت تصویر اجتماع آن هابرای موفقیتشان حیاتی است (Baron and Markman, 2003; Nagy et al., 2012). این مسئله نشان می دهد که سطح گفتگوی جمعی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات مورد نیاز سرمایه گذاری جمعی ممکن است بیانگر دغدغه قابل توجه کارآفرینان باشد. در نتیجه، هدف این مطالعه ارزیابی میزان نگرانی در رابطه با مدیریت برداشت است که ممکن است بر مقاومت کارافرینان برای سرمایه گذاری جمعی تاثیرگذار باشد.

حفاظت های بهبود یافته برای حساب های سپرده با دسترسی شخص ثالث

Improved protections for deposit accounts with third-party access

در رابطه با این گزارش
سلب مسئولیت
خلاصه اجرایی
بررسی ASIC از حساب های سپرده اداره شونده توسط مشاور
هدف و دامنه بررسی ما
این حساب ها چگونه مورد استفاده قرار می گیرند.
خلاصه یافته‌ها و اقدامات برای بانک‌ها
آنچه از مشاوران و مجوزهای مشاوره انتظار داریم
اقدامات بیشتر
بررسی ASIC در مورد حساب‌های سپرده اداره شده توسط مشاور
حساب‌های سپرده اداره شده توسط مشاور چیست؟
بانک‌ها چه تعهداتی دارند؟
هدف و دامنه بررسی ما
نحوه استفاده از این حساب‌ها
آمار جمعیتی مشتری و بازار
سطح دسترسی
یافته‌های دقیق و اقدامات پیشنهادی
تنظیم و دسترسی به حساب
صورت‌حساب‌ها و تراکنش‌ها
نظارت و مسئولیت‌پذیری

در رابطه با این گزارش
این گزارش پس از یک بررسی توسط ASIC در مورد حساب های سپرده ای ارائه شد که می توانند توسط یک شخص ثالث، معمولاً یک مشاور مالی، کارگزار بورس، و یا حسابدار، از سوی مشتری اداره شوند.
به طور خاص، گزارش به تحلیل اقدامات انطباقی و کنترل هایی می پردازد که بانک ها باید به منظور اشاره به خطراتی نظیر کلاه برداری و دیگر خطرات مرتبط با دسترسی شخص ثالث به پول مشتریان در این حساب ها را انجام دهند.

اقدامات بیشتر
19 به عنوان بخشی از این بررسی، با بانک‌های درگیر ملاقات کردیم تا یافته‌های خود را با آنها در میان بگذاریم و اقداماتی برای بهبود محافظت از مشتریانی که از حساب‌های سپرده اداره شده توسط مشاور استفاده می‌کنند، پیشنهاد کردیم. همچنین درمورد انتظارات خود از مشاوران مجموعه‌های صنعتی برای مشاوران مالی و کارگزران بورس صحبت کردیم.

20 برخی از پیشنهادات ما راهنمایی‌های خوبی برای بانک‌ها بوده و الزامات قانونی نیستند. بانک‌ها باید آنچه را که مناسب محافظت از مشتریان در مقابل خطر کلاهبرداری است در نظر بگیرند و مطابق آن عمل کنند.

اعتقاد نداریم که هرکدام از این 10 اقدام توصیه شده به تنهایی خطر کلاهبرداری را به طور کامل از بین می‌برد. طیفی از اقدامات و کنترل‌ها برای پاسخگویی موثر به خطر کلاهبرداری مورد نیاز است. تمام بانک‌های درگیر در بررسی ما اقدامات پیشنهادی را در نظر گرفته‌اند و موافقت کرده‌اند تا اقدامات فعلی خود را اصلاح کنند.

اگر نمونه‌های فردی از رفتار کلاهبردارانه در رابطه با حساب‌های سپرده اداره شده توسط مشاور در آینده به وجود بیاید، ASIC مسئله فردی و تطابق گسترده‌تر بانک با اقدامات پیشنهادی مندرج در این گزارش را مورد تحقیق و بررسی قرار می‌دهد.

توسعه مالی، محدودیت مالی و سرمایه گذاری شرکت: شواهدی از تایلند

Financial development, financial constraint, and firm investment: Evidence from Thailand

چکیده
مقدمه
مرور مقالات
روش‌ها
جمع‌آوری داده
تحلیل داده
نتایج و بحث
نتایج اثر محدودیت مالی شرکت بر سرمایه‌گذاری شرکت
نتایج اثر توسعه مالی بر روش تاثیرگذاری محدودیت مالی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت
تست نیرومندی
نتیجه‌گیری و پیشنهادات
منابع

چکیده
این مقاله به بررسی اثر محدودیت مالی و توسعه مالی روی سرمایه‌گذاری شرکتی می‌پردازد که از داده‌های شرکت‌های غیرمالی تایلند از 1999Q1 تا 2015Q4 استفاده می‌کند. نتایج تجربی نشان‌دهنده اثر قابل توجه محدودیت مالی شرکت بر سرمایه‌گذاری آن‌ها بود. جریان نقدی شرکت‌ها اثر مثبتی روی سرمایه‌گذاری شرکت دارد در حالی که اثر منفی روی نسبت اهرم شرکت‌ها می‌گذارد. توسعه اقتصادی باعث تضعیف اثر محدودیت مالی شرکت روی سرمایه‌گذاری آن شده است. این اثرات در شرکت‌هایی که محدودیت مالی بیشتر داشتند نسبت به شرکت‌های با محدودیت کمتر، بسیار بالاتر بود.

مرور مقالات
چندین مطالعه به بررسی رابطه بین محدودیت‌های مالی شرکت و سرمایه‌گذاری شرکت پرداختند و دریافتند هرچه شرایط ترازنامه شرکت بهتر یا محدود مالی شرکت کمتر باشد، سرمایه‌گذاری آن‌ها بیشتر خواهد بود. چاتلین و همکاران (2003) اثر محدودیت مالی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت را در آلمان، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا بررسی کردند و دریافتند افزایش جریان نقدی شرکت می‌توانست اثر مثبتی بر سرمایه‌گذاری شرکت بگذارد. آنگلوپولو و گیبسون (2007) و کاپلان و زینگالس (1997) بیان کردند افزایش جریان نقدی شرکت آمریکایی منجر به افزایش فرصت‌های سود، بهبود شرایط مالی شرکت‌ها و افزایش نقدینگی و بنابراین افزایش سرمایه‌گذاری شرکت می‌شود. سایر مطالعات مثل کار آگکا و موزومدار (2008)، باند و همکاران (1997) چاتلینو تیومو (2001) نیز به نتایج مشابهی دست یافتند. گایوتی و ژنراله (2001) دریافتند اثر جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری در شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر در ایتالیا که شرکت‌های کوچک در نظر گرفته می‌شدند، در مقایسه با شرکتهای بزرگ، بالاتر بود. این نتیجه تایید می‌کند شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر، فرصت‌های کمتری برای کسب منابع تامین وجه خارجی دارند و بنابراین سرمایه‌گذاری شرکت‌های با محدودیت مالی وابستگی بیشتری به تامین وجه داخلی آن‌ها، یعنی جریان نقدی شرکت، به جای تامین وجه خارجی خواهد داشت. رونگسومبون (2005) دریافت اثر جریان مالی روی سرمایه‌گذاری شرکت در تایلند بویژه در شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر، بالاتر بود. بوتزن و همکاران (2001) و لونمان و ماتها (2001) نیز به نتایج مشابه دست یافتند. گوآریگلیا (1999) نشان داد هرچه نسبت اهرم شرکت‌های بریتانیایی بیشتر باشد، منجر به کاهش سرمایه‌گذاری آن‌ها به دلیل ریسک پیش‌فرض بالاتر و افزایش هزینه تامین وجه خارجی می‌شود. آگونگ، مورنا، پرامونو و پراستوو (2002)، گیلکریست و هیملبرگ (1995)، کاپلان و زینگالس (1997) و ون اس و گرتسن (1994) بیان کردند اثر اهرم شرکت و جریان نقدی آن روی سرمایه‌گذاری در شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر، بالاتر خواهد بود.

توسعه مالی نیز بر سرمایه‌گذاری و روش تاثیرگذاری محدودیت یا شرایط مالی شرکت بر سرمایه‌گذاری آن نیز اثر می‌گذارد. اگرچه مطالعات این زمینه نسبتاً محدود و اکثراً متمرکز بر کشورهای توسعه یافته است و هیچ مطالعه موردی در تایلند صورت نگرفته است. گلوس و ورنر (2002) دریافتند اثرات جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت پس از دوره آزادسازی مالی در مکزیکو، نسبتاً پایین‌تر بود. نتایج مشابهی در مطالعه موردی لائون (2003) روی گروهی از کشورهای درحال‌توسعه پیدا شد. اسلام و موزومدار (2007)، لائون (2003) و لاو (2003) نیز دریافتند توسعه بازار سرمایه می‌توانست اثر جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت را تضعیف کند و این اثر برای شرکت‌های با محدودیت‌ مالی بیشتر، بالاتر بود. به علاوه، توسعه مالی می‌تواند وابستگی شرکت‌ها به تامین مالی داخلی آن‌ها را کمتر کند و شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر که قبلاً هم در یافتن منابع تامین وجه خارجی مشکل داشتند، اثرات توسعه اقتصادی را بیشتر از شرکت‌های با محدودیت کمتر، حس می‌کنند. آربلائز و اشاواریا (2002)، گالیندو و همکاران (2007) و هریس و همکاران (1994) به همین صورت دریافتند اثر توسعه مالی می‌تواند اثر جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری آن را کاهش دهد چرا که توسعه اقتصادی می‌تواند فرصت‌های بیشتری برای تامین وجه خارجی شرکت فراهم کند و وابستگی آن به وجوه داخلی‌اش را کاهش دهد.

چارچوب بندی حاکمیت عمومی در مالزی: درخواست های بلاغی از طریق حسابداری تعهدی

Framing public governance in Malaysia: Rhetorical appeals through accrual accounting

چکیده
1 مقدمه
2 پیشینه مالزی و فساد
3 حسابداری تعهدی، نئولیبرالیسم و فعالیت های ضدّ فساد
4 چارچوب دادن به حاکمیت از طریق کلیدی کردن حسابداری تعهدی با تجدیدنظرهای لفظی
5 حسابداری تعهدی به عنوان تجدیدنظر بدیهی منطق،
6 حسابداری تعهدی – رفتن به ورای حاکمیت بر فعالیت های ضدّ فساد
7 بحث و نتیجه گیری
منابع

چکیده
چالش های حکومتی و فعالیت های ضد فساد در دولت، به دلیل عدم تناسب حسابداری با هدف تشدید می شوند. بسیاری از دولت ها در کشورهای در حال توسعه، حسابداری تعهدی را به عنوان راه حل تمام مشکلات دانسته و آن را دنبال می کنند. این مقاله با بهره گیری از تحلیل چارچوب گوفمان و تجدیدنظرهای بدیهی برای اعتبار و احساس، استفاده از حسابداری تعهدی در مالزی را بررسی می کند. حسابداری تعهدی، پتانسیل کلیدی کردن حاکمیت و فعالیتهای ضدّ فساد را دارد. با این وجود، به واسطه وجود فسادهای بومی و نهادهای دموکراتیک نسبتا ضعیفی که مسئول حاکمیت “خوب” در کشورهای در حال توسعه هستند، تجدید نظرهای بدیهی که تلاش داشتند نئولیبرابیسم را قانونی کرده و حمایت دولتی را تحت عنوان پیشرفت به دست بیاورند، نتوانستند ادامه پیدا کنند.

2. پیشینه مالزی و فساد
از دهه 1980 تا اواسط دهه 1990، مالزی یکی از اقتصادهای “ببر” جنوب شرقی آسیا محسوب می شد (سلوارجاه 1994، یوسف و نابشیما 2009). با این وجود، در شروع بحران مالی کشورهای جنوب شرقی آسیا در سال 1997، نخست وزیر بعدی یعنی ماهاتیر محمد سعی کرد از طریق کمک های مالی سازمان یافته، از کسب و کارهای مالزیایی محافظت کند. اما از او انتقاداتی شد مبنی بر اینکه این تدابیر به درد کسانی می خورد که قبلا از سیاست های خصوصی سازی بهره مند شده بودند و اکنون هم با استفاده از کمک های مالی بودجه های دولتی، وام ها و بدهی هایشان کمتر شده و باز هم از این موقعیت سود می برند (جومو 2003). درواقع، مالزی به خاطر ادعاهای مبنی بر وجود فساد دولتی و رسوایی های شرکت های دولتی برای مثال خطوط هوایی مالزی، منطقه آزاد پورت کلانگ و فولاد پرواجا تحت فشار قرار گرفت.

از دهه 1990، تغییرات چشم انداز سیاسی مالزی منجر به آگاهی عمومی بیشتر درمورد نیاز به یک چارچوب دولتی پاسخگوتر گردید. این آگاهی باعث ایجاد فشار بر روی دولت برای بهبود دستگاه حکومتی شد. GTP برای اولین بار در سال 2010 و در سه مرحله (2020-2015 ، 2015-2013 ، 2013-2010) معرفی شد و هفت NKRA ایجاد کرد که شامل مبارزه با فساد بودند. هدف GTP 3.0 ایجاد یک ساختار حکومتی شهروند محور است که کشور را قادر می سازد به جایگاه خود به عنوان یک کشور پیشرفته برسد.

کسب موقعیت مزیت رقابتی از طریق شیوه های منابع انسانی: مطالعه بانک های هندی

Gaining competitive advantage status through human resource practices: A study of Indian banks

چکیده
1 مقدمه
2 مرور منابع و طرح فرضیه ها
3 روش تحقیق
4 تحلیل داده ها و نتایج
5 بحث و یافته ها
مفاهیم اجتماعی
6 نتیجه گیری ها، محدودیت ها، و مسیر تحقیقات آتی
منابع

چکیده
در وضعیت کنونی، وجود عملیات کارآمد منابع انسانی(HR) ضروری است. به دلیل تغییرات مداوم در بانکداری، محیط های کار، قوانین بانک ذخایر هندوستان(RBI) و افزایش انتظارات و نیازهای مشتریان، باید توجه بیشتری به استرتژی هایHR نمود تا بتوان به عملکرد عالی رسید و در وضعیت رقابتی باقی ماند (به ویژه در سازمان های خدمات رسانی). این موضوع، به یکی از مهم ترین عوامل تأثیرگذار تبدیل شده است که بر چگونگیِ رقابتی بودنِ بخش بانکداری هندی اثر می گذارد. هدف این پژوهش، ارزیابیِ وضیت کنونیِ سیستمHR در بانک های هندی و وضعیت آن به عنوان یک مزیت رقابتی است. برای این تحقیق،600 پاسخِ نظرسنجی از بانک های هندی جمع آوری شد. روش مورد استفاده در این پژوهش، مدل معادلاتِ ساختاریِ مبتنی بر حداقل مربعات جزئی، با استفاده از آزمون کای-دو و تحلیل توصیفی، بر پایۀ تعداد زیادی متغیرهای مستقل و یک متغیر وابسته می باشد. دوازده فاکتورِ سیستم HR شناسایی شدند که مزیت رقابتی ایجاد می کنند. همچنین، این دوازده فاکتور، مجموعاً 59/63 درصد از واریانس کل را توصیف نمودند، و تمام فرضیه ها به خوبی این مطالعه را تأیید کردند. بر اساس نتایج حاصل، با تمرکز بر عملکرد HR، بانک ها نه تنها می توانند در این شرایط اقتصادی دشوار، بقا یابند، بلکه به مزیت رقابتی هم دست می یابند. در سیستم هایHR مورد استفاده توسط بانک ها و مزیت رقابتی که به آن دست یافته اند، تغییرات بین-بخشی وجود دارند که لازم است که با برنامه ریزی دقیقی حفظ شوند.

2- مرور منابع و طرح فرضیه ها
توانایی یک سازمان برای موفق شدن، به نگرش ها، قابلیت ها، و مهارت های کارمندانش و نیز ظرفیت آنها در وفاداری و اعتماد به کارفرمای خود و عملکرد عالی در تعاملات پیچیده، بستگی دارد. HRها هستند که می توانند از هر منبع دیگری به طور مؤثر در حداکثر کردن فرصت ها و به حداقل رساندن خطرات استفاده نمایند (Choudhury & Mishra, 2010). باور بر این است که HR های برتر، به سازمان، مزیّت رقابتی می دهند، چون با بهبود روش ها و نتایج سازمانی سبب موفقیت سازمان می شوند، چرا که از منابع دیگر استفاده می نمایند. بعد از قدردانی از ارزشHR یک سازمان، اولویت باید با درک اهمیت دپارتمانHR و روش ها و سیاست هایHR باشد. ایجاد مزیّت رقابتی از طریقHR ، به تمرکز بر عملیاتِHR نیاز دارد(Verma et al., 2022) . دارایی های انسانی، بهترین اهرم در عملیات کارآمدِHR هستند. در صنعت بانکداری هندی،HR ها با مشکلات متعدّدی مواجه هستند. اولین مشکل که مدیران اجراییHR با آن رو به رو هستند، ایجاد ارزش در دپارتمان HR، آموزش و پیشرفتHR برای انطباق با نیازهای متغیرِ این صنعت و افزایش ویژگی های نادر آنها است. مدیران باید درک کنند که فقط نیازهای مالی، محرّک انگیزه های یک فرد نیستند و باید حس تعلّق در کارمندانشان ایجاد گردد. مهم ترین مشکل که بخش بانکداریِ هندی ما تجربه می کند، مدیریت عملیاتِHR است، چون فشار روی رقابت (به دلیل ایجاد بانک های خصوصی بیشتر، و بازنشستگی های انبوهی که برای بانک های دولتی در آیندۀ نزدیک پیش بینی شده است) تشدید شده است. به منظور بقا در این دورۀ دشوار و رقابتی و نیز برآورده نمودن انتطاراتِ رو به افزایش مشتریان، این صنعتِ خدمات رسانی، اکنون بایدHR ها را توسعه دهد و انرژی دوباره به آنها بخشد. در نتیجه، تجارت ها باید به طور مداوم برای بهبود و اجرای بهترین عملیاتِHR و نیز استخدام، انتخاب، آموزش، توسعه، پرداخت حقوق، و حفظ کارمندان، هزینه نمایند. قابلیتِHR را می توان از طریق مدیریتِ مناسب استعدادها و اجرای عملیاتِHR مانند استخدام، آموزش، و پاداش به کارمندان ایجاد نمود و اطمینان حاصل نمود که کپی کردنِ این فرهنگِ سازمانی دشوار خواهد بود (Merkel et al., 2009).

1-2 عملیات HR
خلاصۀ برخی از اجزاء مهم در عملیاتِ HR بر اساس مطالعاتِ پیشین عبارت است از:
1-1-2 رضایت شغلی
رضایت شغلی، سطحی از رضایتمندی است که کارمندان از کارِ خود به دست می آورند. این امر، فراتر از خرسند بودن با همکاران و رئیس ها، رضایت از قوانین سازمانی و اثر کارشان بر زندگی شخصی آنها است. اینکه کارمندان حس تعلّق داشته باشند، سازمان را به عنوان یک محل کار خوب به دیگران پیشنهاد دهند، به سازمان متعهّد باشند، حس امنیّت شغلی داشته باشند، حس کنند پکیج حقوقی آنها نسبت به افراد دیگرِ این صنعت، منصفانه است، ارزش های لازم برای رشد و توسعۀ مهارت هایشان را داشته باشند، و مزایای فرعی و امنیت برای بازنشستگی دریافت کنند، از جمله ویژگی های رضایتمندیِ شغلی است. تمام این موارد به کارمندان کمک می کنند رضایت شغلیِ بهتری در سازمان داشته باشند.

بررسی میزان اجرای شیوه های مدیریت مالی شرکت های کوچک و متوسط (SMEs) ​​کشاورزی در کشورهای در حال توسعه: شواهدی از تانزانیا

An Investigation of the Extent of Implementation of the Financial Management Practices of Agri-SMEs in developing countries: Evidence from Tanzania

چکیده
مقدمه
بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی
مطالعات تجربی
چارچوب نظری
تئوری حسابداری مثبت
روش شناختی
طرح مطالعاتی و استراتژی نمونه گیری
جمع آوری داده ها
تحلیل داده ها
ارزیابی مدل وسعت گیری
نتایج و بحث
وسعت شیوه های مدیریت مالی
استنتاج و توصیه
شیوه های سرمایه در گردش
شیوه های بودجه بندی سرمایه
شیوه های مدیریت تامین مالی
شیوه های گزارش مالی
شیوه های مدیریت مالی
محدودیت مطالعاتی و مسیر اینده

چکیده
موفقیت شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی(agri-SMEs)، از میان عوامل دیگر، شدیدا بستگی به قابلیت انها در مدیریت کارامد مالی دارد. این مطالعه به بررسی وسعت شیوه فعالیت های مدیریت مالی این شرکتها در بخش کشاورزی تانزانیا می پردازد. همچنین این مطالعه، طرح پیمایش مقطعی را با هدف جمع اوری داده ها از 427 شرکت متوسط و کوچک بخش کشاورزی، در 3 منطقه تانزانیا مورد استفاده قرار داد. امار توصیفی و مدل معادلات ساختاری شکل دهنده- بازتابی رده بالاتر (SEM ) برای تحلیل داده ها به کار گرفته شدند. این یافته ها نشاندهنده پذیرش و به کارگیری شیوه های مدیریت مالی در حد متوسط هستند. مخصوصا اینکه براساس یافته ها و شواهد موجود، شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی مکررا در شیوه های مدیریت سرمایه در گردش از قبیل حفظ جریان های نقدی کافی و سوابق پرداختی و دریافتی مشارکت داشتند. با وجود این، گزارش مالی کمتری از شیوه های مدیریت با توجه به صورت های مالی پراکنده و تحلیل مالی صورت پذیرفته است. یافته های بیشتر نشاندهنده این می باشند که دیگر شیوه های مدیریت مالی از قبیل حسابداری مالی، بودجه بندی سرمایه ای و مدیریت تامین مالی ، به طور متوسط و به ندرت، با منابع مالی خارجی مورد استفاده قرار گرفتند، منابعی که در مقایسه با منابع مالی داخلی کمتر مورد استفاده قرار گرفتند. تحلیل مسیر این مورد را نشان می دهد که همه ساختارهای رده پایینتر به طرز چشمگیری با ساختار شیوه مدیریت مالی رده بالاتر ارتباط دارند که این مورد بیشترین تاثیر در بودجه بندی سرمایه ای را نشان می دهد. این یافته ها دلالت بر نیاز مبرم به ارتقا کیفی گزارش مالی ، تحلیل و استفاده از منبع خارجی مالی در شرکتهای متوسط و کوچک تانزانیا دارد. همچنین این یافته ها ارائه دهنده دیدگاه های ارزشمند شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف به کار گیری استراتژی مناسب در جهت اجرای شیوه های مدیریت مالی می باشند که نتیجه ان موفقیت بیشتر در زمینه عملکرد مالی بهتر است.

بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
در این مقاله، اهمیت شیوه های مدیریت مالی بخش کشاورزی شرکت های متوسط و کوچک به خوبی ثبت شده اند. همانطور که در قسمت بالا اشاره شد، شیوه های مدیریت مالی اشاره به تکنیک ها و استراتژی هایی دارند که شرکتهای فوق در بخش کشاورزی برای مدیریت کارامد امور مالی از انها استفاده می کنند. این شیوه ها برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری هستند، به طوریکه انها این شرکتها را قادر به برنامه ریزی و کنترل مالی ، تحلیل عملکرد مالی و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه می سازندHunjra etal, 2012,) Mangana etal 2022: Sooriyakumaran etal 2022). این مطالعات به شناسایی چندین شیوه مدیریت مالی می پردازند که برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی حیاتی هستند. برای نمونه: Turyahebwaetal(2013) 6 شیوه مدیریت مالی اصلی را با نام های ذیل شناسایی کرد: برنامه ریزی و کنترل مالی، حسابداری مالی، تحلیل مالی ، حسابداری مدیریت، بودجه بندی سرمایه و مدیریت سرمایه در گردش. همچنین Nkundabanyanga etal (2017) به شناسایی 4 شیوه مدیریت مالی پرداخت که برای شرکتهای فوق، ضروری می باشند: برنامه ریزی مالی، تحلیل مالی، کنترل مالی و گزارش مالی. همه این مفاهیم همسو با چارچوب ارائه شده از طریق Saeed etal (2020) هستند، چارچوبی که در ان شیوه های مدیریت مالی به 4 گروه طبقه بندی می شوند: شیوه های مالی، حسابداری مالی، گزارش و تحلیل ، مدیریت سرمایه در گردش و بودجه بندی سرمایه. در این مطالعه ، پیشنهاد روش شناسی گروه بندی مشابه از طریق saeed etal (2020) مورد قبول واقع شد.

مدیریت سرمایه درحال گردش شامل بهینه سازی سطوح سرمایه در حال گردش از طریق مدیریت سطوح موجودی، کاهش دریافتی ها و مدیریت جریان نقدی می شود. مدیریت کارامد سرمایه در گردش نیز متشکل از نقدینگی، موجودی و دریافتی ها است ، همه موارد فوق برای شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف رویارویی با تعهدات کوتاه مدت، مدیریت نقدینگی و کاهش خطر فشار مالی ضروری هستند. حسابداری مالی شامل حفظ سوابق مالی پایا همانند ترازنامه ها، صورت حساب درامد و صورت های جریان نقدی می شود (Sawe etal,2022: Mang ana etal 2023). این سوابق به ارزیابی سلامت مالی این شرکتهای بخش کشاورزی پرداخته و در چارچوب ملزومات قانونی ، به تهیه و ارائه اطلاعات مالی شفاف سهام داران کمک می کنند. حسابداری مالی دقیق و به موقع برای ردیابی و گزارش معاملات مالی شرکت های متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری می باشد. علاوه بر این شیوه های اصلی، شیوه های مکملی نیز وجود دارند که با وجود اهمیت انها در وسعت اجرای این شرکتهای بخش کشاورزی، شناخته شده نمی باشند. تحلیل مالی شامل ارزیابی صورت های مالی, نسبت ها و شاخص های عملکردی می شود که از طریق انها می توان به دیدگاه هایی در زمینه سلامت مالی شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی دست یافت. این شیوه ها به شناسایی محیط های ارتقا، ارزیابی بهره وری و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه کمک می کنند.

بازاریابی رسانه های اجتماعی جهت تامین مالی جمعی سهام: کدام پست ها باعث تصمیم گیری سرمایه گذاری می شوند؟

Social media marketing for equity crowdfunding: Which posts trigger investment decisions?

چکیده

1 مقدمه

2 روش

3 نتایج

4 استنتاج

بیانیه مشارکت در تالیف اعتباری

قابلیت دسترسی داده ها

ضمیمه

منابع

چکیده

براساس 26883 مورد تصمیم گیری در زمینه سرمایه گذاری، ما به بررسی تاثیر بازاریابی رسانه های اجتماعی بر مشارکت جمعیت در تامین مالی جمعی سهام می پردازیم. همچنین ما انواع مختلفی از پست های ترغیبی و اگاهی بخش موجود در فیس بوک و توییتر را از هم متمایز می کنیم. پست های اگاهی بخش ، اطلاعاتی را درباره کمپین تامین مالی جمعی در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، پست های ترغیبی اینگونه نیستند و هدف انها این است که مستقیما بر فرایند تصمیم گیری سرمایه گذار تاثیر می گذارند. ما به این نتیجه رسیدیم که هر دو نوع پست تاثیر مثبتی بر تعداد سرمایه گذاران داشته اند. با وجود این، پست های ترغیبی ، در صورتی که شامل بیانیه ای درمورد موفقیت قبلی سرمایه گذاری کمپین بوده و نشانه ای در جهت اینکه جمعیت به تنهایی سرمایه گذاری نمی کنند ؛ باشند می توانند سبب افزایش میزان سرمایه گذاری شوند.

حالا زمانش فرا رسیده است، مسیر تامین مالی جمعی هنوز برای سرمایه گذاری شما باز است. پست توییتری در زمان وجود کمپین fraiser در seedmatch.

2 روش
2-1 داده ها
ما به تحلیل 26883 تصمیم گیری سرمایه ای ، نشاندهنده حجم تامین مالی 18.56 ملیون € ، می پردازیم که به صورت دستی از 6 نوامبر 2011 تا 28 اوت 2014 و از طریق پلت فرم های تامین مالی جمعی سهام شرکت Campanisto، سرمایه گذاری و شرکت Seedmatch جمع اوری کردیم. همگام با Block etal (2018) و Hornuf and Schwienbacher(2018)، ما به جمع اوری سرمایه هایی می پردازیم که یک استارت اپ در یک روز دریافت کرده است. بنابراین ما در جهت دستیابی به ساختاری از داده های پنل ، با توجه به بعد زمانی روزهای کمپین، اقدام می کنیم؛ این در حالی است که بعد مقطعی مربوط به کمپین می باشد. علاوه بر این، ما در نمونه خود به جمع اوری 2583 پست توییتر و 1816 پست فیس بوک برای استارت اپ ها در طی 7 روز قبل از شروع کمپین مربوطه می پردازیم.

شکل شماره 1. توزیع پست های رسانه های اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی. توجه: این شکل نشاندهنده توزیع 4399 پست رسانه اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی می باشد. بدلیل اینکه یک پست می تواند حاوی نمونه سازی چندین دسته باشد، مجموع سهام فردی بیشتر از 100 درصد می باشد.

2-2 متغیرها

با تبعیت از روش Block et al(2018)، ما از 3 متغیر متمایز و در عین حال وابسته مکمل به منظور عملی کردن تصمیمات سرمایه ای، به روشی نسبتا گسترده، استفاده می کنیم: تعداد سرمایه گذاری ها در هر روز به عنوان معیار مشارکت جمعیت(Investments(#))، حجم بودجه در یک روز معین (Amount (€)) و میانگین مبلغ سرمایه گذاری در هر روز (Avg.amount(€ )) ، نشاندهنده حجم سرمایه گذاری می باشند. جهت بررسی این مورد که کدام از پست های رسانه های گروهی بر تصمیمات سرمایه گذاری تاثیر می گذارند، ما در مرحله نخست به دسته بندی پست ها به دو گروه پست های ترغیبی و اطلاعاتی، بر اساس محتوای انها می پردازیم. علاوه بر این، به منظور تحلیل و تجزیه دقیقتر، ما جلوه های متفاوتی از پست های اطلاعاتی و ترغیبی متفاوت را از هم متمایز ساختیم. در داخل پست های اطلاعاتی، ما دسته های استارت اپ، گواهینامه یا تاییدیه خارجی و گسترش کمپین را از یکدیگر جدا می کنیم.[1] با وجود این که همه پست های اطلاعاتی اطلاعات مربوط به تصمیم گیری را در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، اما انها در ماهیت اطلاعات متفاوت می باشند.

2  به این مورد توجه داشته باشید که ما دسته های دیگری از پست های 2اطلاعاتی طبقه بندی شده را از طریق Block etal(2018) جستجو کردیم. با وجود این، این دسته ها جز پستهای محدود مربوطه در مطالعات ما هستند. بنابراین ما تیم دسته ها (2.2%)، مدل تجاری(0.3%)، ارتقا فرایند تولید(0.6 %)، پروژه های همکاری(1.0%)، منابع ملی جدید(0.05%) و گسترش تجارت(0.9%) را با برچسب استارت اپ تضمین کردیم.

تاثیر مدیریت سود بر کارایی بانک: شواهدی از بانک های تحت نظارت بانک مرکزی اروپا

The effect of earnings management on bank efficiency: Evidence from ECB-supervised banks

چکیده

1- مقدمه

2- مسیر متدولوژی

3- نتایج تجربی

4- نتیجه گیری

منابع

چکیده
     این مطالعه به بررسی تأثیر مدیریت سود روی راندمان و بهره وری بانک های منطقه ی یورو می پردازد، ضمن اینکه تکامل زمانی آن را تا زمان اجرای استانداردهای گزارشگری مالی بین المللی 9 بررسی می کند. ما با استفاده از داده های مروبط به 70 بانک متوجه می شویم که مدیریت سود، که به صورت ذخیره ی زیان وام اختیاری تعریف شده، راندمان و بهره وری را به صورت منفی تحت تأثیر قرار می دهد. ضمنا، زمانی که ما ذخایر غیراختیاری را درنظر می گیریم (آن ذخایری که از طبق تعهدات قانونی مورد نیاز می باشند)، تأثیر مثبت ذخایر وام روی راندمان و بهره وری تخصیصی را برآورد می کنیم – درست برخلاف تأثیر منفی ذخایر اختیاری. این یافته به تأکید بر اهمیت تعریف کافی و مناسب مدیریت سود کمک می کند، از جمله برای هدف آنالیز تأثیر آن روی راندمان و بهره وری بانکداری.

2- مسیر متدولوژی
2-1 نمونه
     نمونه ی استفاده شده در این مطالعه مشتکل از 70 بانک تحت نظارت ECB است. بانک های تحت نظارت مستقیم ECB 82% دارایی های بانکداری در منطقه ی یورو را نشان می دهند (بانک مرکزی اروپا، 2018) و بانک های گنجانده شده در نمونه، در سال 2017، با 81% از کل دارایی های بانک های تحت نظارت بانک مرکزی اروپا مطابقت داشتند. جدول 1 جمعیت و نمونه ی ما را در سراسر کشور مقایسه می کند. ما بازه ی زمانی 2013-2017 را مورد مطالعه قرار می دهیم.

2-2 متغیرها     در جدول 2 ما متغیرهای وابسته و مستقل استفاده شده در مطالعه ی خود را نشان می دهیم. راندمان اقتصادی یا بهره وری هزینه (CE) همراه با راندمان فنی (TE) و راندمان تخصیصی (AE) محاسبه می شود. در مورد متغیرهای تبیینی، سه اندازه گیری متفاوت از مدیریت سود بکار گرفته می شوند. اولین معیار اندازه گیری به المان اختیاری LLP اشاره می کند و به صورت تخمین باقیمانده ی مدل اثرات تصادفی داده های پانلی (جدول داده ها) بدست می آید (همراستا با ادبیات پژوهشی مربوطه – برای مثال، الحدب و الاون، 2019؛ دستا، 2017؛ کولسی و گراسا، 2017):

     که در اینجا α_0,…,α_3 به ترتیب پارامترهای i و t را نشان می دهند که به ترتیب شاخص های واحد و زمان می باشند، ϵ خطا را نشان می دهد، و معنای عبارات باقیمانده به شرح زیر می باشند: LLP – ذخایر زیان وام؛ TL- کل وام ها؛ NPL- وام های غیرجاری هستند. جایگزینی برای مؤلفه ی اختیاری ذخایر از طریق برآورد باقیمانده از این مدل ارائه می شود – که این به صورت RD نشان داده می شود.

اثر خصوصیات مالکیت و جنسیت بر مدیریت سود: شرکت های اندونزیایی

The Impact of Ownership Characteristics and Gender on Earnings Management: Indonesian Companies

چکیده
1 مقدمه
2 مروری بر ادبیات تحقیق و ایجاد فرضیه ها
3 نمونه و روش شناسی
4 نتایج
5 بحث
6 نتیجه گیری
منابع

چکیده

مدیریت سود رفتاری است که توسط مدیریت انجام می شود تا عملکرد خوب را به روسا نشان دهند. این اقدام منجر به ایجاد سوگیری اطلاعاتی در مطالعه نظریه نمایندگی می شود که به نوبه خود عدم تقارن اطلاعاتی را افزایش می دهد. در کشور اندونزی، به طور متوسط یک شرکت دارای ساختار مالکیت خانوادگی است. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر ویژگی های مالکیت خانوادگی و جنسیت بر مدیریت سود انجام شده است. این مطالعه شامل تنوع جنسیتی در هیئت کمیسری و هیئت مدیره است. در این تحقیق از داده های شرکت های غیر مالی بازار سرمایه اندونزی استفاده می شود. علاوه بر این، داده ها با استفاده از رگرسیون چندگانه بر اساس حداقل مربعات معمولی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحقیقات نشان می دهد که نسبت زنان در هیئت کمیسری و هیئت مدیره و همچنین اندازه شرکت نقش قابل توجهی در مدیریت سود دارند، در حالیکه مالکیت خانوادگی، ROA و اهرم تاثیر قابل توجهی ندارند. این تحقیق به طور عملی در ترکیب هیئت کمیسری و هیئت مدیره در ارتباط با اقدامات مدیریت سود برای مالکان، سرمایه گذاران و سایر ذینفعان نقش دارد.

2- مروری بر ادبیات تحقیق و ایجاد فرضیه ها
2-1 نظریه نمایندگی
مطالعات مدیریت سود را نمی توان از نظریه نمایندگی جدا کرد. نظریه نمایندگی اساس درک حاکمیت شرکتی است که در آن هر فرد براساس منافع خود برانگیخته می شود، بنابراین بین روسا و نمایندگان تضاد می تواند ایجاد شود. رئیس تمایل دارد، قراردادی ببندد که با سودآوری روزافزون، درآمد خوبی کسب کند. همچنین، نمایندگان تمایل دارند تا حد ممکن نیازهای مالی و روانی خود را برآورده کنند. مسائل نمایندگی به این دلیل به وجود می آید که سهامداران، به عنوان مالکان، و مدیریت، به عنوان نمایندگان، منافع یکسانی ندارند(سوریا و یوستیاوندانا 2006).

جنسن و مک لینگ (1976) بیان می کنند که رابطه نمایندگی قراردادی است که در آن مالک، یک مدیر را برای ارائه خدمات استخدام می کند و سپس اختیار تصمیم گیری را به او تفویض می کند. رئیس به عنوان مالک به نماینده اجازه می دهد تا حاکمیت شرکتی خوب را انجام دهد. حاکمیت شرکتی خوب یک سیستم، ساختار، سازوکار و فرهنگی است که از منافع سهامداران و ذینفعان محافظت می کند. بنابراین زمانی که نماینده قادر به مدیریت درست شرکت باشد، نماینده از رئیس دستمزد دریافت خواهد کرد(لستاری، 2022). اگر مالک و مدیر منافع متفاوتی داشته باشند، منجر به ایجاد تضاد نمایندگی می شود، یعنی تفکیک وظایف بین مالکیت از سوی سرمایه گذاران و کنترل در مدیریت. همچنین، مدیران ممکن است فعالانه به EM می پردازند، زیرا درآمد ذکر شده بر جبران خدمات آنها تأثیر می گذارد. با این حال، مکانیسم‌های قدرتمند CG در عبارات ویژگی‌های هیئت مدیره ممکن است به کاهش EM رقابتی کمک کند و در نتیجه هزینه‌های شرکت را کاهش دهد(لارا و همکاران 2017).

مسائل سازمانی بخاطر تقسیم مالکیت و کنترل در شرکت رخ می دهد که منجر به تضادهای احتمالی بین مالکان و مدیران می شود. اهداف مدیریت با اهداف سهامداران شرکت متفاوت است (ون هورن و واچوویچ 2001). جنسن و مک لینگ (1976) به مشکلات بالقوه ای که در دیدگاه نظریه نمایندگی به وجود می آید، یعنی وجود عدم تقارن اطلاعاتی به گونه ای که می تواند منجر به بروز دو مشکل یعنی خطر اخلاقی و انتخاب نامطلوب شود، اشاره کردند. بروز این مشکلات می تواند به شرکت هزینه های نمایندگی را در قالب هزینه های نظارت، هزینه های تضمین و هزینه های باقیمانده تحمیل کند.