چارچوبی برای شناسایی مناطق اولویت دار از طریق ارزیابی ریسک یکپارچه زیست محیطی برای یک رویکرد مدیریت کل نگر حوزه آبخیز

A framework for identifying priority areas through integrated eco-environmental risk assessment for a holistic watershed management approach

چکیده
1 مقدمه
۲ مواد و روش ها
3 نتایج
4 بحث
5 نتیجه گیری
پیوست A داده های تکمیلی
منابع

چکیده
درراستای مدیریت جامع حوزه های آبخیز (IWM) ، شناسایی کردن مناطق پرتراکمی که برای اجرای برنامه های مدیریتی در اولویت هستند(PMAs) امری حیاتی به شمار می رود این امر از طریق ارزیابی مخاطرات زیست محیطی در حوضه های آبخیز (IER) انجام میشود .با این حال برای حمایت از ارزیابی مخاطرات زیست محیطی در حوضه های آبخیز با کمبود ابزار مواجه هستیم .یک چارچوب جدید، وجود دارد که فرآیند تحلیل شبکه ایی را با روش تصمیم گیری میانگین مربع انحراف ها(میزان انحراف متداول) ترکیب میکند تا امکان سنجش ارتباط متقابل بین اکوسیستم ها و سیستم های اجتماعی-اقتصادی برای ارزیابی مخاطرات زیست محیطی را ایجاد کند. یک مطالعه موردی در حوزه آبخیز رودخانه بییون چین انجام شد که هدف آن شناسایی مناطقی بود برای اجرای برنامه های مدیریتی در اولویت هستند،در این مطالعه مخاطرات زیست محیطی از طریق این چهارچوب جدید مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان دادکه آلودگی آب، منابع آب، فرسایش خاک، خطرات بالقوه (یعنی سیل، تجمع زباله، ریزش و رانش زمین) و تخریب پوشش گیاهی از مشکلات زیست محیطی قابل توجه در حوزه آبخیز هستند.خطر آلودگی آب، سیل و تخریب پوشش گیاهی در مناطق دشتی جنوب شرقی زیاد و در مناطق کوهستانی شمال غربی حوزه آبخیز کم بود .فرسایش خاک عمدتاً در یک طبقه با میانگین ناچیز یعنی 87/10 قرار گرفت (تن بر کیلومتر مربع 2-بر سال -1).میانگین وزنی ریسک آلودگی آب و شاخص اجتماعی-اقتصادی برای ارزیابی مخاطرات زیست محیطی به ترتیب 0.2906 و 0.1837 بود .این نتایج نشان می دهد که کنترل آلودگی آب برای مدیریت جامع حوزه آبخیزامری بسیار مهم است و سیستم های اجتماعی-اقتصادی نیز تأثیر قابل توجهی بر ارزیابی مخاطرات زیست محیطی در حوضه های آبخیز دارند.مناطق نیازمند به مدیریت که به عنوان مناطقی با مقادیر بسیار بالایی از مخاطرات زیست محیطی در حوضه های آبخیز مشخص می شوند، میزان 6.46٪ (72.91 کیلومتر مربع) از حوزه آبخیز را تشکیل می دهند.این قسمتها به طور مشخص در مناطق جنوب شرقی توزیع شده بودند که در این مناطق میزان بالایی از خطر آلودگی آب و تخریب پوشش گیاهی ناشی از تراکم جمعیت وجود دارد .در این مطالعه مشخص شد که این چارچوب ابزار موثری برای ارزیابی مخاطرات زیست محیطی در حوضه های آبخیز و شناسایی مناطقی است که برای اجرای برنامه های مدیریتی در اولویت هستند .

۲- مواد و روش ها
۲-۱ توسعه چارچوب
مخاطرات زیست محیطی به پیامدهای ناشی از علل طبیعی و عوامل انسانی اشاره دارد که اثرات نامطلوبی بر محیط های اکولوژیکی دارند. به منظور شناسایی کمی مناطق مدیریتی اولویت دار ،از طریق بررسی عوامل آسیب پذیر زیست محیطی در حوضه های آبخیز، یک چارچوب ارزیابی مخاطرات جامع زیست محیطی مورد اجرا قرار گرفت . همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است، مراحل چارچوب به شرح زیر است: برای تشخیص مخاطرات زیست محیطی احتمالی در حوزه های آبخیز 1-داده های محیط زیست طبیعی و داده های اجتماعی-اقتصادی جمع آوری شد 2-یک سیستم شاخص شامل مخاطرات زیست محیطی و عوامل اجتماعی-اقتصادی ایجاد شد3- وزن دهی مخاطرات بالقوه زیست محیطی و عوامل اجتماعی-اقتصادی برای ارزیابی مخاطرات زیست محیطی در حوضه های آبخیز تعیین شد4-درراستای مدیریت جامع حوزه های آبخیز، شناسایی کردن مناطق پرتراکمی که برای اجرای برنامه های مدیریتی در اولویت هستند، مخاطرات زیست محیطی در حوضه های آبخیز به سطوح مختلف طبقه بندی شد.5-سیستم های اندازه گیری منسجم در مناطق پرتراکمی که برای اجرای برنامه های مدیریتی در اولویت بودند انتخاب و ساختاربندی شدند. این چارچوب همچنین می تواند برای شناسایی مناطق پرتراکمی که برای اجرای برنامه های مدیریتی در اولویت هستند،برای یک ریسک زیست محیطی منفرد (به عنوان مثال، آلودگی آب)، و برای کمک به انتخاب اقدامات لازم برای کنترل این ریسک زیست محیطی خاص مورد استفاده قرار گیرد.

2-1-1- مرحله 1- تجزیه و تحلیل ویژگی های کیفی حوزه آبخیز
ویژگی های حوزه های آبخیز مختلف بسیار با یکدیگر متفاوت است زیرا تحت تأثیر عوامل زیادی مانند آب و هوا، فعالیت های انسانی، هیدرولوژی، زمین شناسی، خاک و ویژگی های پوشش گیاهی قرار دارند. (المز و پرایس، 2019؛ کیو و همکاران، 2021). بنابراین، بر اساس داده های جمع آوری شده (مانند، بارندگی، خاک، کیفیت آب، پوشش گیاهی، توپوگرافی، سنگ شناسی و کاربری اراضی) یک حوضه آبخیز، برای تشخیص مخاطرات احتمالی زیست محیطی، مانند آلودگی آب، خطرات، بیابان زایی، منابع آب، تخریب پوشش گیاهی و فرسایش خاک، ویژگی های حوضه باید تجزیه و تحلیل شوند. علاوه بر این مخاطرات زیست محیطی، سیستم اجتماعی-اقتصادی نیز باید مورد توجه قرار گیرد زیرا بین اکوسیستم ها و سیستم های اقتصادی اجتماعی ارتباطی قوی وجود دارد. (نگوین و همکاران، 2016؛ وایتهد و همکاران، 2018). برای مثال، مناطقی که ظرفیت درآمد زایی بالایی دارند توانایی بیشتری در کنترل مخاطرات زیست محیطی دارند، این در حالیست که رشد سریع جمعیت در این مناطق میزان فشاری که برروی اکوسیستم هاست را افزایش می دهد (لوپس و همکاران، 2022؛ مصفائی و همکاران، 2021).

ارزیابی فواصل زمانی مناسب گونه ها برای ادغام داده های تله متری GPS در مدل های محدوده اکولوژیکی

Assessment of appropriate species-specific time intervals to integrate GPS telemetry data in ecological niche models

چکیده

1. مقدمه

2. مواد و روش ها

3. نتایج

4. بحث

5. نتیجه گیری

فهرست منابع

چکیده

     مدل های آشیان اکولوژیکی از داده های وجود صرف استفاده می کنند که غالباً تحت تاثیر فقدان عدم حضور واقعی منجر به سوگیری در نمونه برداری می شود. در دهه گذشته، در ادغام داده های رخداد حاصل از داده های دورسنجی سامانه های موقعیت یابی جهانی در مدل های آشیان اکولوژیکی و یا مدل های توزیع گونه ها روند افزایشی وجود داشته است. این نوع داده ها ممکن است تحت تاثیر خودهمبستگی پیاپی با فراوانی جابجایی بالا باشند، با این حال در مدل های آشیان اکولوژیکی با استفاده از فیلترهای جغرافیایی و تکنیک های زیرنمونه برداری به کار می روند. با این حال، تا امروز هیچ مطالعه ای در راستای نعیین روش شناسایی بازه زمانی مناسب برای یک گونه خاص در صورت تلفیق داده های رخداد دورسنجی GPS در چارچوب MaxEnt انجام نشده است. ما تکنیک مکانی دقیقی را با استفاده از مجموعه داده های معاصر قدرتمند مربوط به اوسلوت ها (Leopardus pardalis) برای ارزیابی بازه های زمانی مناسب جهت استفاده در مدل آشیان اکولوژیکی مختص گونه ها معرفی نمودیم. در این مطالعه، ما طیفی از بازه های زمانی روزانه (هر 0.5، 1 الی ۴، 6، ۸ و ۱۲ ساعت) را که معمولاً در مطالعات پستانداران گوشتخوار خشکی زی مورد استفاده قرار می گیرند ارزیابی نمودیم. ما مشاهده نمودیم که عملکرد پیشگویانه بازه های زمانی کوتاه تر ۲ ساعته با بازه های زمانی طولانی تر ۱۲ ساعته قابل مقایسه بود. این بازه های زمانی کوتاه تر حداقل مقدار داده ها را در مقایسه با 12 ساعت کمنر / بیشتر برآورد کزده بودند. این مطالعه نشان می دهد که با محاسبه خودهمبستگی پیاپی و انجام تحلیل های دقیق مکانی، دانشمندان می توانند بازه زمانی مناسب را برای ادغام داده های دورسنجی GPS در مدل های آشیان اکولوژیکی در MaxEnt شناسایی کنند. از این نتایج می توان در میان گونه های پرتحرک خشکی زی در مقیاس های مکانی مختلف استفاده نمود که به آگاهی افزایی درباره راهبردهای مدیریت گونه ها و یا حفاظت از گونه ها کمک خواهد نمود.

مواد و روش ها

سیستم مطالعه

     این مطالعه موردی بر روی موزاییکی > 250000 جریب اراضی شخصی و زمین های کشاورزی در شمال شرقی شهرستان ویلاسی و شرق شهرستان کندی در تگزاس (شکل 1) متمرکز می باشد که به طور خاص در تلاقی مناطق زیستی دشت ساحلی شنی، دره پایین ریو گراند و جزایر سدی لاگونا مادره و مرداب های ساحلی تگزاس واقع شده است (لئونارد و همکاران، ۲۰۲۰؛ لومباردی و همکاران، ۲۰۲۱). بخش کار میدانی مطالعه موردی در مزرعه السوز بنیاد شرق (1۱۳ کیلومتر مربع) در جنوب شرقی کندی و شمال شرقی شهرستان ویلاسی تگزاس آمریکا صورت گرفت. موازئیک پیرامونی اراضی شخصی از زمین های زراعی فعال، مزارع گاو، عملیات شکار با حصار کم، و شهرهای کوچک سان پرلیتا و بندر منسفیلد تشکیل شده بود. اقلیم منطقه نیمه خشک و نیمه گرمسیری (10 الی ۳۶ درجه سانتیگراد) با بارندگی بسیار نامنظم و خشکسالی های دوره ای بود (نوروین و کوروویلا، 2007). رخنمون های طبیعی این منطقه شامل تپه های شنی درون خشکی، تالاب های باتلاقی و ساحلی، کانال های آبیاری، چمنزارهای ساحلی، علفزارها و مناطق بزرگی از جوامع گیاهی چوبی متراکم است (لئونارد و همکاران، ۲۰۲۰، لومباردی و همکاران، 2021).

گردآوری داده های دورسنجی

     ما از مجموعه داده های دورسنجی معاصر حاصل از مطالعات قبلی درباره اوسلوت های بالغ دارای گردنبند (تعداد = ۸، 4 نر؛ ۴ ماده، جدول 1) استفاده نمودیم که از ژانویه ۲۰۱۴ تا جولای ۲۰۱۷ گردآوری شدند (لئونارد و همکاران، 2020؛ لومباردی و همکاران، 2021؛ ویلز و همکاران، 2022). ما حیوانات زنده را برای این مطالعه نگرفتیم، لطفاً برای مشاهده جزئیات خاص مربوط به پروتکل های نگهداری و جابجایی به لئونارد و همکاران (2020) و لومباردی و همکاران (2021) مراجعه نمایید. داده ها با استفاده از سامانه های موقعیت یابی جهانی (GPS) Minitrack و Litetrack لوتک (Lotek) و گردنبندهای GPS ماهواره ای ایریدیوم (Iridium) گردآوری شدند که از انواع بازه های زمانی بر اساس اهداف اولیه پروژه (یعنی هر 30 دقیقه الی 12 ساعت) استفاده گردید. دامنه زمانی داده های GPS به طور متوسط ۱۴۱ روز (بین ۷۰ الی ۲۸۰ روز) بوده و در تمام فصول سال می باشد.

درک الگوهای تحرک و فعالیت های کاربر از داده های شبکه های اجتماعی دارای برچسب جغرافیایی

Understanding mobility patterns and user activities from geo-tagged social networks data

چکیده

1. متن اصلی

2. حالت پیشرفته

3. روش شناسی

3.1. روش های جمع آوری داده ها

3.2. منابع اطلاعات

3.3. فرآیند دستکاری داده ها

3.4. داده کاوی

4. بحث و نتیجه گیری

4.1 نتایج بدست آمده

4.2 تجزیه و تحلیل مکانی – زمانی

4.3 کووید -19

4.4 تمام نقشه ها

5. نتیجه گیری و پژوهش های آینده

منابع

چکیده

شبکه های اجتماعی در زندگی روزمره جامعه مدرن حضور پرقدرتی دارند. اغلب افراد از این شبکه های اجتماعی به منظور به اشتراک گذاشتن اطلاعاتی در مورد زندگی شخصی خود، نظرات خود، مکان هایی که بازدید می کنند و وضعیت روحی خود استفاده می کنند. به صورت کلی، این پست ها از اطلاعات مختلفی تشکیل شده اند، زیرا موقعیت مکانی کاربران بخشی از داده ها است. هدف از این تحقیق جمع آوری موقعیت پست ها و مشاهده الگوی تحرک کاربران در شهر پورتو، پرتغال است. در این مقاله فن آوری های موجود مربوط به جمع آوری داده ها، شبکه های اجتماعی که در حال حاضر ارزش مطالعه دارند و محدودیت های مربوط به آنها مورد بحث قرار می گیرد. همچنین با رعایت تمام محدودیت هایی که در حال حاضر اعمال می شود، رویکردهای جدیدی را مربوط به جمع آوری داده ها از شبکه های اجتماعی مورد نظر بررسی می کند. راه حل های مختلف نرم افزاری ایجاد شده مربوط به تعاملات شبکه های اجتماعی به طور عمیق بررسی و توصیف شده است. پس از آن، نرم افزار لازم مربوط به شبکه های اجتماعی بررسی می شود، الگوریتم های احتمالی داده کاوی مورد بحث قرار می گیرد و اجرای آن ارائه می شود. سرانجام، نتایج بدست آمده مطابق با ویژگی های شهر، ترویج گردشگری و مسیرهای حمل و نقل تفسیر و مطالعه می شود.

1. متن اصلی

با رشد جمعیت در سراسر جهان به صورت تصاعدی، اغلب متدولوژی های برنامه ریزی شهری نیز مجبور به تکامل فن آوری های پیشرفته و اطمینان از منسوخ نشدن فرایندها شده اند. برنامه ریزی شهری موضوعی است که مسئول طراحی، ساخت و توسعه منابع زمین ، هوا و آب مربوط به خدمات بهتر به مردم است. همچنین مسئول مواردی مانند زیرساخت ها ، ارتباطات ، توزیع و حمل و نقل عمومی است. در مطالعه ای مک گیل تحرک مردم اطلاعاتی را در مورد زیرساخت ها و مسیرهای حمل و نقل عمومی، توزیع پلیس و توسعه راه ها بیان می کند. تا این اواخر، این مطالعات پر هزینه و طولانی بودند. با این حال ، امروزه افراد تمایل دارند اطلاعات شخصی خود را از طریق برنامه های تلفن های هوشمند به اشتراک بگذارند.

5. نتیجه گیری و پژوهش های آینده

ابتدا، این پژوهش ثابت کرد که استفاده از شبکه های اجتماعی مبتنی بر مکان مربوط به جمع آوری داده در حالی که به دلیل GDPR تحت محدودیت های زیادی قرار دارد ، امکان پذیر است. سپس ، داده های جمع آوری شده اطلاعات و جزئیات کافی را به منظور نتیجه گیری معنی دار در مورد الگوهای تحرک کاربران فراهم آورد.

Abstract

Social networks are strongly present in the daily life of modern society. Most people use these social networks to share information about their lives, their opinions, places they visit and their state of mind. Generally, these posts are composed of various information, being the location of the users location part of the data. The purpose of this work is to obtain the location of the posts and observe the users mobility pattern in the city of Porto, Portugal. This paper discusses the technologies available for obtaining the data, the social networks currently worth studying and their respective restrictions. It also explores new approaches to collect the data from the desired social networks, respecting all restrictions currently applied. The different software solutions developed for the social networks interactions are explored and described in depth. Subsequently, the necessary software for social networks is reviewed, the possible algorithms for data mining are discussed and its implementation is presented. Finally, the results obtained are interpreted and studied according to the characteristics of the city, tourism promotions and transport routes.

1. Main Text

As the population grows exponentially around the world, most urban planning methodologies have also had to evolve to integrate the latest technologies and ensure that processes do not become obsolete. Urban planning is the subject responsible for designing, building and developing the land, air and water resources to better serve the population. It is also responsible for subjects like infrastructure, communications, distribution and public transportation. McGill The study of people’s mobility provides information on public transport infrastructure and routes, police distribution and road development. Not so long ago, these studies were expensive and long. However, nowadays people are willing to share personal information through smartphone apps.

5. Conclusions And Future Work

First of all, this research proved to be possible to still use location based social networks for collecting data while being subject to many restrictions due to GDPR. Then, the data collected provided enough information and details for drawing meaningful conclusions about users mobility patterns.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

درک الگوهای تحرک و فعالیت های کاربر از داده های شبکه های اجتماعی دارای برچسب جغرافیایی

Understanding mobility patterns and user activities from geo-tagged social networks data

سیستم ارزیابی جامع هوشمند با هوش مصنوعی برای ارزیابی زیست محیطی

Intelligent comprehensive evaluation system using artificial intelligence for environmental evaluation

چکیده مطلب

1. پیشینه مطالعات

2. پیشینه پژوهش

3. روش شناسی پیشنهادی

3. 1. توصیف کلی، توسعه و اجرای ارزیابی زیست محیطی

3. 2. الزامات استانداردهای بین‌ المللی

3. 3. چارچوب هوش مصنوعی (AIF) برای ارزیابی زیست محیطی

3. 4. پیاده سازی ارزیابی زیست محیطی

4. نتایج و بحث ها

4. 1. پاسخ موثر به آلودگی زیست محیطی

4. 2. پاسخ موثر برای اجرای پایداری زیست محیطی

4. 3. پاسخ موثر بر سلامت زیست محیطی

4. 4. کارایی ارزیابی زیست محیطی

4. 5. قابلیت دسترسی به ارزیابی زیست محیطی

5. نتیجه گیری

اعلان منافع رقابتی

تقدیر و تشکر

منابع

چکیده

ارزیابی زیست محیطی نقش مهمی در توسعه فرهنگ و اقتصاد در عصر جدید دارد. زمانی که شرایط زیست محیطی تنزل پیدا می کند، ارزیابی کامل تجزیه و تحلیل اکولوژیکی برای ارزیابی محیط به شدت ضروری است. از این رو، توسعه یک سیستم ارزیابی علمی از ارزیابی زیست محیطی در توسعه فرهنگ و اقتصاد بسیار مهم است. در پژوهش حاضر، وضعیت فعلی ارزیابی زیست محیطی مورد بحث قرار گرفته است و سیستم ارزیابی از طریق یک فرآیند محاسباتی یکپارچه می ‌شود. دوم، یک سیستم ارزیابی زیست محیطی برای ایجاد مدل در فرآیند ارزیابی ارائه شده ‌است. علاوه بر این، در پژوهش حاضر چارچوب هوش مصنوعی پیشرفته (AIF) برای توسعه و حفاظت زیست محیطی و به منظور بهبود فرهنگ و اقتصاد در عصر جدید پیشنهاد شده ‌است. گزارش ‌های مطالعاتی حاکی از آن است که ارتباط روشن بین معیارهای ارزیابی زیست محیطی، حفاظت و توسعه محیط وجود دارد. کاربرد عملی یافته ‌های مطالعه شامل ارائه پیشنهادهای خاص برای کاهش آلودگی و بهبود محافظت از محیط‌زیست در چین می باشد.

1. پیشینه مطالعات 

مدیریت زیست محیطی (EM)، تحقیق، استراتژی و پیاده سازی های اقتصادی و اجتماعی را برای تجزیه و تحلیل پیامدهای فرایند محیطی ترکیب می کند (یانگ و همکاران، 2019). هدف EMS شناسایی زمینه هایی برای افزایش بهره وری و صرفه جویی است. دفع زباله، مصرف انرژی، حمل و نقل، تولید و استفاده از محصولات زمینه هایی هستند که می توانند مزایای واقعی و صرفه جویی مالی را ایجاد کنند. مزایایی مهم دیگر نیز عبارت اند از: همترازی بیشتر با مقررات زیست محیطی. که به طور خاص، بر شناسایی راه حل هایی برای مشکلات پیش روی افراد با طبیعت، مدیریت منابع (دیاز کازالاس و همکاران، 2019) و تولید زباله تاکید می کند (بویی و همکاران، 2020). یک سیستم مدیریت زیست محیطی (EMS) مجموعه ‌ای از فرآیندهایی است که یک موسسه را قادر می‌ سازد تا اثر زیست محیطی خود را کاهش و کارایی عملیاتی خود را افزایش دهد. مدیریت زیست محیطی در زمینه ‌ای کاملا انسان محور (کادری، 2013) ، در مورد مسئله اساسی نحوه نوآوری فناوری ها برای توسعه و تعیین محیط طبیعی (فنگ و همکاران، 2014) به طور مداوم بحث شده است. EMS ، «یک چارچوب و پایگاه داده است که فرایندها و رویه های آموزشی پرسنل و همچنین نظارت، بازبینی و گزارش به ذینفعان داخلی و خارجی یک شرکت را از اطلاعات تخصصی عملکرد زیست محیطی با هم ترکیب می ‌کند». ساخت EMS ، عبارت است از شناسایی و ایجاد جنبه ‌های زیست‌ محیطی، برنامه‌ریزی. مدیریت زیست محیطی کاملا به مشکلات رشد اقتصادی پایدار، توزیع منابع مناسب و معقول، و حفاظت از منابع طبیعی برای نسل ‌های آینده مرتبط می باشد (دونگ و همکاران، ۲۰۲۰).

Abstract

Environmental evaluation plays a significant role in the development of the culture and economy in modern times. When the environmental condition becomes degraded, the complete evaluation of ecological analysis is highly necessary to evaluate the environment. Hence, the development of a scientific assessment system of environmental assessment is highly significant in the development of the culture and economy. In this research, the present state of environmental evaluation is discussed, and the evaluation system is integrated through a computational process. Secondly, an environmental evaluation system is presented to establish the model in the evaluation process. Further, in this research, Advanced Artificial Intelligence Framework (AIF) for environmental development and protection has been proposed to improve the culture and economy in modern times. Studies reports indicate clear connections between the criteria of environmental assessment, the protection and development of the environment. The practical application of study findings involves establishing specific proposals for reducing pollution and improving the protection of the environment in China.

1. Background of the study

Environmental Management (EM) combines research, strategy, and socioeconomic implementations to analyze the implication of the ecological process (Yang et al., 2019). The EMS aims to identify areas for enhancing productivity and savings. Waste disposal, energy use, shipping, manufacturing and the use of products are fields that can generate real advantages and financial savings. The other big advantages are: greater alignment with environmental regulation. In particular, it emphasizes discovering solutions to the problems faced by people in cooperation with nature, resources management (Díaz-Casallas et al., 2019), and waste generation (Bui et al., 2020). An Environmental Management System (EMS) is a set of processes that enable an establishment to reduce its environmental effect and enhance its operative efficiency. Environmental management in a purely anthropocentric context (Kadry, 2013) is discussed about the fundamental issue of how to innovate technologies to develop while determining the natural environment (Feng et al., 2014) continuously. The EMS is “a framework and database which integrates processes and procedures for personnel training as well as the supervision, review and reporting to internal and external stakeholders of a firm of specialised environmental performance information.” Build an EMS, including the recognition and creation of environmental aspects, planning. Environmental management is strongly connected to the problems of sustainable economic growth, efficient and reasonable resource distributions, and the conservation of natural resources for future generations (Dong et al., 2020).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

سیستم ارزیابی جامع هوشمند با هوش مصنوعی برای ارزیابی زیست محیطی

Intelligent comprehensive evaluation system using artificial intelligence for environmental evaluation

خشکسالی و امنیت غذایی در خاورمیانه: یک چارچوب تحلیلی

Drought and food security in the middle east: An analytical framework

چکیده
1- مقدمه
2- منطقه و داده های تحقیق
3-روش شناسی
3-1- تجزیه و تحلیل خشکسالی
3-2- آزمون مان-کندال و شیب سِن
3-3- تجزیه و تحلیل امنیت غذایی
4-نتایج
4-1- خصوصیات خشکسالی
4-2-تجزیه و تحلیل مولفه اصلی (PCA)
4-3-تحلیل رگرسیون خطی بیزی
5- بحث
6-خلاصه و نتیجه گیری

چکیده

بلایای طبیعی ممکن است به عنوان عوامل موثر بر ناامنی غذایی در خاورمیانه عمل کنند. رخداد های مکرر خشکسالی، کمبود آب، و عملیات ناپایدار متمرکز کشاورزی ممکن است امنیت غذایی را در این ناحیه تحت تاثیر قرار دهند. این مقاله یک رابطه علّی بین خشکسالی و امنیت غذایی را در سراسر خاورمیانه مورد بررسی قرار می‌دهد. خشکسالیهای هواشناسی، کشاورزی و هیدرولوژیکی در چند بازه زمانی در سراسر این ناحیه در طی ۷ دهه در طول دوره سال‌های ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۷ تحلیل می شوند. ما امنیت غذایی را در خاورمیانه به عنوان تابعی از خشکسالی (نشان دهنده یک ضریب تنش) و همچنین چندین عامل دیگر اقتصادی اجتماعی شبیه سازی می کنیم. یک رویکرد بیزی برای یکپارچه کردن این عوامل اجرا می شود تا به صورت دقیقی امنیت غذایی را در این ناحیه پیش‌بینی کند. نتایج نشان می دهند که خشکسالی هیدرولوژیکی شدیدترین نوع خشکسالی در طول مطالعه سراسر منطقه به ویژه در مصر است. علاوه بر این، این نتایج تاثیرات قابل توجه دام و طیور، رشد جمعیت، محصولات کشاورزی، و خشکسالی را بر امنیت غذایی در خاورمیانه نشان می‌دهند. علاوه بر این یافته های ما نشان می دهند که به دنبال خشکسالی های اخیر در سال 2010، محصولات کشاورزی در خاورمیانه کاهش یافتند.

6- خلاصه و نتیجه گیری

این تحقیق، خشکسالی و امنیت غذایی در سراسر خاورمیانه را ارزیابی کرده است. در ابتدا، شرایط خشکسالی در سراسر منطقه با استفاده از بازه های زمانی کوتاه و طولانی از داده‌های هیدرو-هواشناسی در طول دوره 1948-2017 مشخص می شوند. سپس، امنیت مواد غذایی در خاورمیانه بر اساس خشکسالی و عوامل اقتصادی اجتماعی مدل سازی می شود. بارش ماهانه سیستم تحلیل و شبیه سازی زمین در پوشش جهانی (GLDAS)، رطوبت خاک، و داده های رواناب در وضوح مکانی 0.25 درجه استفاده می شوند تا خشکسالی های هواشناسی، کشاورزی، و هیدرولوژیکی را در چندین مقیاس زمانی در طول ۷ دهه گذشته به دست آورند. علاوه بر این، داده ها از منابع مختلف از جمله IEA، FAO، بانک جهانی دریافت می شوند تا عوامل اقتصادی اجتماعی مرتبط با امنیت غذایی در خاورمیانه را بررسی کنند. تغییرات زمانی و روند های طولانی مدت خشکسالی های هواشناسی، کشاورزی، و هیدرولوژیکی در سراسر این منطقه بررسی می شوند و یافته های اصلی تحقیق به صورت زیر هستند: • خشکسالی هیدرولوژیکی، شدیدترین نوع خشکسالی در منطقه مخصوصاً در مصر است.

Abstract

Natural disasters may act as harmful causes of food insecurity in the Middle East. Frequent drought events, water scarcity, and unsustainable intensive agricultural practices may impact food security in the region. This paper investigates a causal relationship between drought and food security across the Middle East. Meteorological, agricultural, and hydrological droughts are analyzed at multiple timescales over the region for seven decades during the period of 1948–2017. We simulate food security in the Middle East as a function of drought (representing a water stress factor) as well as several other socio-economic drivers. A Bayesian approach is implemented to integrate these drivers in order to accurately predict food security in the region. Results reveal that hydrological drought is the most intensified drought type over the region, especially in Egypt, during the study period. Moreover, the results demonstrate the significant impacts of livestock, population growth, agricultural products, and drought on food security in the Middle East. Our findings further indicate that the agricultural products decreased in the Middle East following the recent drought event that happened in 2010.

6- Summary and conclusion

This study assessed drought and food security across the Middle East. At first, drought conditions were characterized over the region using short and long timescales of hydro-meteorological data during the period of 1948–2017. Then, food security was modeled in the Middle East based on drought and socio-economic factors. The Global Land Data Assimilation System (GLDAS) monthly precipitation, soil moisture, and runoff data at a 0.25° spatial resolution were utilized to derive meteorological, agricultural, and hydrological droughts at multiple timescales during the past seven decades. Moreover, data from different sources including the IEA, FAO, and the World Bank were employed to investigate the socio-economic factors related to food security in the Middle East. The temporal variations and long-term trends of meteorological, agricultural, and hydrological droughts over the region were investigated, and the main findings of the study are as follows: • Hydrological drought is the most intensified drought type over the region, especially in Egypt.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

خشکسالی و امنیت غذایی در خاورمیانه: یک چارچوب تحلیلی

Drought and food security in the middle east: An analytical framework

تغییر طراحی شهری شهرها برای سلامت: مدل فوق العاده بلوک

Changing the urban design of cities for health: The superblock model

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روشها
2-1 مدل سوپر بلوک بارسلونا
2-2 ارزیابی تاثیر سلامت
2-3 اطلاعات تقابل
2-4 تحلیل جدول زندگی و تاثیر اقتصادی
3- نتایج
4- بحث
4-1 محدودیت ها و نقاط قوت
4-2 سایر کاربردها
5- نتیجه گیری ها

چکیده

پیش زمینه: طراحی شهری وابسته به خودرو در سطح شهرهای پرجمعیت منجر به آلودگی، شیوه زندگی ساکن و افزایش آسیب پذیری در برابر تغییرات آب و هوایی شده است. مدل سوپر بلوک بارسلونا یکی از راهکارها و استراتژی های ابتکاری در برنامه ریزی شهری و حمل و نقل است که هدف آن اصلاح فضاهای عمومی مردم – کاهش حمل و نقل موتوری – ارتقای تحرک پایدار و شیوه زندگی فعال و همچنین ایجاد فضاهای سبز و کاهش تاثیرات تغییرات آب و هوا می باشد. ما در این تحقیق تاثیرات سلامت استفاده از این مدل را در بارسلونا ارزیابی کرده ایم.
روش ها: ما در این تحقیق یک ارزیابی کمیتی از تاثیرات سلامت (HU) در ساکنان بیش از 20 سال بارسلونا انجام دادیم (N=1301827) و از تحقیق انجام شده در سطح منطقه سوپر بلوک (N=503) و ارزش ارزیابی قیاسی برای برآورد ریسک استفاده کرده ایم. در این تحقیق 1- تغییرات مورد انتظار در (a) فعالیت فیزیکی حمل و نقل (PA) – (b) آلودگی هوا (NO2) – (c) صدای حاصل از آلودگی صوتی جاده ای – (d) فضای سبز- (e) کاهش تاثیر جزیره گرمای شهری (UHI) از طریق کاهش گرما 2- معیار بندی ارزیابی های ریسک و 3- محاسبه حجم تاثیرات سلامت را انجام داده ایم. اهداف ارزیابی شده قابل پیشگیری عبارتند از: مرگ و میر پیش از بلوغ – تغییر در امید به زندگی و تاثیرات اقتصادی.
نتایج: ما برآورد کردیم که 667 مرگ پیش از بلوغ (235-1098:95y.CI) می تواند بصورت سالانه و از طریق استفاده از سوپر بلوک 503 پیشگیری شود. بیشترین تعداد مرگ و میر قابل پیشگیری می تواند با کاهش NO2 (291.95%-PI=0-83) در ارتباط باشد و بعد از آن عواملی چون صدا) (163- 95%CI 83-246 – گرما (117.95%-CI101-137) و توسعه فضای سبز (60.95%CI:0-119) قرار می گیرد. افزایش PA برای تعداد 65 هزار نفر که سفرهای ماشینی – موتوری را به حمل و نقل عمومی و فعال تغییر داده اند منجر به افزایش میانگین امید به زندگی برای نوجوانان بارسلونا در 200 روز (95%CI-99-297) و تاثیرات اقتصادی سالانه 1.7 بیلیون یورو شده است (95%CI:0.6-2.8) .
بحث: سوپر بلوک های بارسلونا به کاهش تاثیرات مضر محیطی (مثل آلودگی هوا – صدا و گرما) کمک می کند در حالی که همزمان سطح PA و دسترسی به فضای سبز را افزایش می دهد و مزایای سلامت را فراهم می آورد. برای توزیع یکنواخت مزایای سلامت این سوپر بلوک ها باید به طور منسجم در شهرها استفاده شوند. مزایای مشابهی نیز برای سایر شهرهای مواجه با چالش هایی از جمله آلودگی محیطی، آسیب پذیری در برابر تغییرات آب و هوا و کاهش سطح PA با استفاده از مدل سوپر بلوک بارسلونا انتظار می رود.

5- نتیجه گیری ها

مدل سوپر بلوک یک مدل جدید در طراحی شهری و یک راهکار سلامت عمومی است که برای اصلاح فضای عمومی و کمک به تمیز تر شدن و سبز تر شدن شهر، فعالیت فیزیکی بیشتر و اصلاح تغییرات آب و هوایی از طریق ایجاد ساختار جدید در طراحی شهری و سیستم حمل و نقل کمک می کند. ما نشان دادیم که این مدل ها دارای پتانسیل کاهش میزان مرگ و میر و افزایش قابل توجه LE از طریق کاهش آلودگی هوا، صدا و گرما و افزایش دسترسی به فضاهای سبز و عملکرد PA حمل و نقل محور می باشد. حجم تاثیرات سلامتی ارزیابی شده باید با کاربرد سریع در بارسلونا و معیار بندی سایر فاکتورها همراه باشند، که مزایای کمتری برای آن انتظار می رود. برای توزیع کامل و برابر مزایا، مدل سوپر بلوک باید در تمام شهر استفاده شود.

Abstract

Background
Car-dependent city planning has resulted in high levels of environmental pollution, sedentary lifestyles and increased vulnerability to the effects of climate change. The Barcelona Superblock model is an innovative urban and transport planning strategy that aims to reclaim public space for people, reduce motorized transport, promote sustainable mobility and active lifestyles, provide urban greening and mitigate effects of climate change. We estimated the health impacts of implementing this urban model across Barcelona.
Methods
We carried out a quantitative health impact assessment (HIA) study for Barcelona residents ≥20 years (N = 1,301,827) on the projected Superblock area level (N = 503), following the comparative risk assessment methodology. We 1) estimated expected changes in (a) transport-related physical activity (PA), (b) air pollution (NO2), (c) road traffic noise, (d) green space, and (e) reduction of the urban heat island (UHI) effect through heat reductions; 2) scaled available risk estimates; and 3) calculated attributable health impact fractions. Estimated endpoints were preventable premature mortality, changes in life expectancy and economic impacts.
Results
We estimated that 667 premature deaths (95% CI: 235–1,098) could be prevented annually through implementing the 503 Superblocks. The greatest number of preventable deaths could be attributed to reductions in NO2 (291, 95% PI: 0–838), followed by noise (163, 95% CI: 83–246), heat (117, 95% CI: 101–137), and green space development (60, 95% CI: 0–119). Increased PA for an estimated 65,000 persons shifting car/motorcycle trips to public and active transport resulted in 36 preventable deaths (95% CI: 26–50). The Superblocks were estimated to result in an average increase in life expectancy for the Barcelona adult population of almost 200 days (95% CI: 99–297), and result in an annual economic impact of 1.7 billion EUR (95% CI: 0.6–2.8).
Discussion
The Barcelona Superblocks were estimated to help reduce harmful environmental exposures (i.e. air pollution, noise, and heat) while simultaneously increase PA levels and access to green space, and thereby provide substantial health benefits. For an equitable distribution of health benefits, the Superblocks should be implemented consistently across the entire city. Similar health benefits are expected for other cities that face similar challenges of environmental pollution, climate change vulnerability and low PA levels, by adopting the Barcelona Superblock model.

5- Conclusions

The Barcelona Superblock model is a promising urban model as well as public health strategy to reclaim public space for people and help the city become cleaner, greener, more physically active and climate change resilient through the reconfiguration of urban and transport structures. We showed that the Superblocks have the potential to reduce the premature mortality burden and increase LE considerably through reductions in air pollution, noise and heat and increased access to green space and transport-related PA performance. The magnitude of estimated health impacts should make a case for the rapid implementation in Barcelona and the scale-up to other cities, where similar health benefits can be expected. For full and equitable distribution of health benefits, the Superblock model should consistently be implemented across the entire city

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تغییر طراحی شهری شهرها برای سلامت: مدل فوق العاده بلوک

Changing the urban design of cities for health: The superblock model

مدل های زمانی و مکانی دوره کم آبی در زامبیا

Spatial and temporal patterns of drought in Zambia

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روش ها
2-1- منطقه مورد مطالعه
2-2- منابع داده
2-3- تحلیل داده ها
3- نتایج
3-1- چرخه فصلی بارندگی
3-2- شاخص بارش استاندارد شده (SPI)
3-3- تکامل روزهای خشک متوالی (CDD)
3-4- الگوهای گردش جوی
4- بحث
5 نتیجه گیری
منابع

چکیده

خشکسالی به واقع بخش های اقتصادی، زیستگاه های طبیعی و جوامع را تحت تأثیر قرار می دهد. شناخت الگوهای مکانی و زمانی سابق خشکسالی بسیار حائز اهمیت می باشد زیرا پیش بینی وقوع خشکسالی در آینده را تسهیل نموده و فرایندهای تصمیم گیری برای اقدامات سازگارانه احتمالی را آگاهانه می سازد. این مسئله بخصوص از دیدگاه یک اقلیم درحال تغییر حائز اهمیت است. در این مطالعه از شاخص بارندگی استاندارد (SPI) توصیه شده توسط سازمان جهانی هواشناسی (WMO) برای بررسی الگوهای مکانی و زمانی خشکسالی در زامبیا از 1960 تا 2016 استفاده گردید. رابطه بین وقوع روزهای خشک متوالی (CDD؛ روزهای متوالی با کمتر از 1 میلی متر بارندگی) و SPI نیز بررسی شد. بردارهای افقی باد در hPa 850 طی مرکز فصل بارانی (دسامبر-فوریه) برای اطمینان از الگوهای جریان حین سال های خشکسالی شدید، بررسی گردیدند؛ و از اینرو با الگوهای جریان در سال 2007 که یک سال بارانی محسوب می شود، مقایسه شدند. سرعت عمودی فشار نیز بررسی شد. براساس توزیع گاما، SPI با موفقیت سال های فوق العاده خشک (با شاخص SPI کمتر یا برابر با 0/2-) در زامبیا یعنی سال های 1992 و 2015، یک سال شدیداً خشک (9/1- تا 5/1-) یعنی 1995، سال های نسبتاً خشک (4/1- تا 0/1-) یعنی سال های 1972، 1980، 1987، 1999 و 2005، و 26 سال تقریباً معمولی (9/0- تا 9/0) را طبقه بندی نمود. مشخص شد که وقوع CDD همبستگی قوی و منفی با SPI با ضریبی برابر با 6/0- دارد. نتایج دیگر نیز نشان دادند که حین سال های بارانی، زامبیا تحت تأثیر یک ناحیه کم فشار ساعتگرد بر فراز جنوب شرق آنگولا، یک ناحیه مشابه دیگر بر فراز قسمت های شمالی و شرقی، و یک ناحیه دیگر مشابه بر فراز اقیانوس هند می باشد. بطور کاملاً عکس، سال های خشک با یک ناحیه پرفشار پادساعتگرد بر فراز قسمت های جنوب غربی زامبیا مشخص شدند که مغایر فعالیت های بارندگی بر فراز کشور بود. علاو بر این، مشخصه سال های بارانی، ناهنجاری های سرعت عمودی فشار منفی بود که دال بر حرکت صعودی می باشد؛ درحالیکه سال های خشک با غلبه ناهنجاری های مثبت همراه بودند که حاکی از حرکت نزولی و ممانعت از بارندگی می باشند. این الگوها را می توان برای پیش بینی خشکسالی در زامبیا و کمک به برنامه ریزی راهبردی جهت محدود کردن آسیب بالقوه خشکسالی مورد استفاده قرار داد.

5- نتیجه گیری

این مطالعه، تغییرپذیری مکانی-زمانی خشکسالی در زامبیا را مورد بررسی قرار داد. شاخص بارندگی استاندارد شده (SPI) برای بررسی وقوع خشکسالی در دوره 1960 تا 2016 استفاده شد. SPI با موفقیت سال های فوق العاده خشک (مقدار SPI ≥ 2/0-) که سال های 2015 و 1992 باشند، یک سال شدیداً خشک (9/1- تا 5/1-) یعنی سال 1995، سال های نسبتاً خشک (4/1- تا 0/1-) یعنی سال های 1972، 1980، 1987، 1999 و 2005 و 26 سال تقریباً عادی (9/0- تا 9/0) را طبقه بندی نمود. وقوع روزهای خشک متوالی بررسی شد و مشخص گردید که همبستگی بشدت منفی با SPI با ضریب همبستگی 6/0- دارد. بردارهای افقی باد در hPa 850 در طول مرکز فصل بارانی (دسامبر-فوریه، DJF) برای مشخص نمودن الگوهای جریان طی سال های خشکسالی فوق العاده و شدید مورد بررسی قرار گرفتند. این بردارها با الگوهای جریان در سال 2007 که سالی عموماً بارانی در زامبیا بود، مقایسه شدند. طی سال های بارانی، زامبیا تحت تأثیر نواحی کم فشار بزرگ مقیاسی بوده است که باعث وقوع بارندگی می شدند اما طی سال های خشکی ناپدید می شدند. الگوهای مشابه (افزایش در سال های بارانی و کاهش طی سال های خشک) برای اومگا (سرعت عمودی فشار) و رطوبت نسبی نیز مشاهده گردیدند. این الگوها درصورت تدام می توانند پیش بینی خشکسالی در زامبیا را امکانپذیر ساخته و به برنامه ریزی و مدیریت راهبردی جهت محدود کردن آسیب بالقوه ایجاد شده توسط خشکسالی، کمک می نمایند.

Abstract

Drought acutely affects economic sectors, natural habitats and communities. Understanding the past spatial and temporal patterns of drought is crucial because it facilitates the forecasting of future drought occurrences and informs decision-making processes for possible adaptive measures. This is especially important in view of a changing climate. This study employed the World Meteorological Organization (WMO)-recommended standardized precipitation index (SPI) to investigate the spatial and temporal patterns of drought in Zambia from 1960 to 2016. The relationship between the occurrence of consecutive dry days (CDD; consecutive days with less than 1 mm of precipitation) and SPI was also investigated. Horizontal wind vectors at 850 hPa during the core of the rainy season (December–February) were examined to ascertain the patterns of flow during years of extreme and severe drought; and these were contrasted with the patterns of flow in 2007, which was a generally wet year. Pressure vertical velocity was also investigated. Based on the gamma distribution, SPI successfully categorized extremely dry (with a SPI value less than or equal to –2.0) years over Zambia as 1992 and 2015, a severely dry (–1.9 to –1.5) year as 1995, moderately dry (–1.4 to –1.0) years as 1972, 1980, 1987, 1999 and 2005, and 26 near normal years (–0.9 to 0.9). The occurrence of CDD was found to be strongly negatively correlated with SPI with a coefficient of –0.6. Further results suggest that, during wet years, Zambia is influenced by a clockwise circulating low-pressure zone over the south-eastern Angola, a second such zone over the northern and eastern parts, and a third over the Indian Ocean. In stark contrast, years of drought were characterized by an anti-clockwise circulating high-pressure zone over the south-western parts of Zambia, constraining precipitation activities over the country. Further, wet years were characterized by negative pressure vertical velocity anomalies, signifying ascending motion; while drought years were dominated by positive anomalies, signifying descending motion, which suppresses precipitation. These patterns can be used to forecast drought over Zambia and aid in strategic planning to limit the potential damage of drought.

5- Conclusions

This study examined the spatio-temporal variability of drought over Zambia. The standardized precipitation index (SPI) was used to explore drought occurrence during the period 1960–2016. SPI successfully classified extremely dry (SPI value of ≤–2.0) years as 2015 and 1992, a severely dry (–1.9 to –1.5) year as 1995, moderately dry (–1.4 to –1.0) years as 1972, 1980, 1987, 1999 and 2005, and 26 near normal years (–0.9 to 0.9). The occurrence of consecutive dry days was explored and it was found to be strongly negatively correlated with SPI with a correlation coefficient of –0.6. Horizontal wind vectors at 850 hPa were investigated during the core of the rainy season (December–February, DJF) to ascertain the patterns of flow during years of extreme and severe drought. These were contrasted with the patterns of flow in 2007, a generally wet year over Zambia. During wet years, Zambia is influenced by large-scale low-pressure zones which boost precipitation but tend to be indiscernible during years of dryness. Similar patterns (enhancement during wet years and reduction during drought years) were observed for omega (pressure vertical velocity) and relative humidity. If followed, these patterns may enable forecasting drought over Zambia and aid in strategic planning and management to limit the potential damage caused by drought.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

مدل های زمانی و مکانی دوره کم آبی در زامبیا

Spatial and temporal patterns of drought in Zambia

تغییرات آب و هوا

Climate Change

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تغییرات آب و هوا

Climate Change

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تغییر کاربری زمین های شهری: نقش برنامه ریزی فضایی استراتژیک

Urban land-use change: The role of strategic spatial planning

Abstract

To date land-change science has devoted little attention to spatial policy and planning in urban landscapes despite the widely accepted premise that planning affects urban land change. This is primarily due to lack of relevant data and an underdeveloped theoretical understanding regarding the impact of spatial planning on urban land change. To be able to better analyse the role of spatial planning in urban development we need to distinguish: 1) the intentions expressed in the plans; 2) the means of implementation of the plans through governance processes and 3) the role of external conditions influencing implementation. Based on a synthesis of the current literature on how spatial planning is implemented in land-change models, and drawing from the literature on planning evaluation, we sketch a research agenda to further develop the understanding of these three components and their interconnections as well as their application in quantitative land-change modelling approaches for urban regions.

1 Introduction

Land change is one of the key processes of global environmental change (Magliocca et al., 2015; Turner II et al., 2007; Verburg et al., 2015). The studies on the topic have gradually advanced from a focus on patterns of land-use and land-cover change to an analysis of dynamic interactions within socio-ecological systems and the resulting impacts on, for example, ecosystem services and biodiversity (Rindfuss et al., 2004; Rounsevell et al., 2012). In this context, land change is understood as the result of interacting political/institutional, economic, cultural, technological and natural/spatial driving forces and the respective actors (Bürgi et al., 2004; Hersperger et al., 2010). Whereas data on economic and natural conditions have a long tradition in being used to explain land changes, researchers only recently started to pay attention to policies, plans, and regulations on land use, within their specific institutional and governmental contexts. Meta-analytical studies have emphasized the role of land-use policies and spatial planning as a major underlying driving factor for many different land-use change processes (van Vliet et al., 2016).

Compared with forest and agricultural related research, studies on land change in urban regions are so far a small part of land-system research (Geist et al., 2006; Magliocca et al., 2015; Seto et al., 2011). However, urban regions, which are also broadly defined as cities or metropolitan regions, are some of the most dynamic land-change systems worldwide. With strong further urbanization expected over the coming decades they will cover increasing areas of the earth surface and host the majority of the human population (Seto et al., 2012). At the same time, urban land change is not restricted to the core city, but includes many new urban-rural spaces functionally tied to the city (Brenner and Schmid, 2015) and has many impacts on rural hinterlands (Bren d’Amour et al., 2016) and hence deserves more attention in landchange science (Müller and Munroe, 2014).

A widely accepted premise is that, especially in urban regions, spatial planning – a multifaceted activity with many purposes, including project planning, master planning, land-use planning and strategic planning – influences patterns of land use and land cover (Couclelis, 2005). Amongst the many purposes of spatial planning, spatial planners and governments have been trying to steer urbanization processes with the aim of developing sustainable cities and regions (Albrechts et al., 2017; Collier et al., 2013). However, conceptualizing the role of planning in guiding land change is a great challenge (McNeill et al., 2014). This is partly due to the fact that research on the contribution of planning to land change is at the interface of two paradigms (Briassoulis, 2008; Hillier, 2007): planning scholars tend to stress contextuality and social construction of space; whereas land-change scientists incline to assume the existence of realities that can be objectively described and measured and lend themselves to generalizations. The difference between the two paradigms can be illustrated through how they position themselves in respect to the concepts of space and uncertainty. Many urban geographers and planning theoreticians conceive space as a social construct (Harvey, 2006; Lefebvre, 1991) and expect future urban development to be open ended. Uncertainty is inherent; to be expected and subject to exogenous factors (Graham and Healey, 1999). Land-change scientists quantify and model space by identifying correlation or causality between drivers and outcomes, and strive to identify sources and levels of uncertainty in landcover projections (Alexander et al., 2016). Research to bridge the two paradigms is sparse. Consequently, planning is not well integrated in quantitative land-change assessments.

 تولید غلظت ‌های بسیار متغیر و بالای فلزات سنگین در رودخانه Red Deer در پی فرسایش زمین های سنگلاخی آلبرتا

Erosion of the Alberta badlands produces highly variable and elevated heavy metal concentrations in the Red Deer River, Alberta

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

 تولید غلظت های متغیر و بالای فلزات سنگین در رودخانه Red Deer به دنبال فرسایش زمین های سنگلاخی آلبرتا

Erosion of the Alberta badlands produces highly variable and elevated heavy metal concentrations in the Red Deer River, Alberta

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.