مقاومت در برابر تامین مالی جمعی در میان کارآفرینان: دیدگاه مدیریت تاثیر

Resistance to crowdfunding among entrepreneurs: An impression management perspective

چکیده
مقدمه
مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی و مدیریت برداشت
مدل سازی مقاومت در برابر سرمایه گذاری جمعی کارآفرینی
روش
انتخاب مورد: کارآفرینان در ایرلند
جمع آوری داده و تجزیه و تحلیل
یافته ها و ساختار فرضیه
مقاومت کارآفرینان در سرمایه گذاری جمعی
ارزش درک شده توسط کارآفرین از سرمایه گذاری جمعی و تاثیر آن بر مقاومت
درک کارآفرینان از IM تاثیر آن بر مقاومت
بحث
نتایج تحقیق
مفاهیم کاربردی
جمع بندی
منابع

چکیده
سرمایه گذاری موضوع مهیجی برای محققان در زمینه کارآفرینی است. بینندگان و پیشگامان اولیه به استراتژی های ارائه شده جدید در زمانی اشاره می کنند که از تنگناهای بودجه بتوان عبور کرد و اعضای جمعیت بتوانند به زودی در توسعه مشارکت کنند. هنوز هم اگر به درستی ثابت شود که سرمایه گذاری عامل مزاحمی برای کارآفرینان است، باید تلاش های بیشتری انجام داد تا افراد غیر قابل پذیرش شناسایی شوند. این مطالعه به مدلسازی مقاومت کارآفرینان نسبت به سرمایه گذاری جمعی با استفاده از یک دیدگاه مدیریتی می پردازد. یک مطالعه موردی از 20 کارفرما پیشنهاد کرد که مقاومت تحت تاثیر ترس کارفرمایان از افشا، ترس از شکست مشهود و ترس از ناامیدی قرار می گیرد.

مرور مقالات و ایجاد یک مدل اولیه
سرمایه گذاری جمعی به عنوان یک مکانیزم مالی کارآفرینی
سرمایه گذاری جمعی ایجاد شده تا به کسب و کارها اجازه دهد سرمایه را از راه های مختلف دریافت کنند (Haas et al., 2014;Beaulieu et al., 2015) برخی مدل ها پاداش سرمایه گذاری را با کالاهای مادی یا محصولات فروخته شده پرداخت می کنند (مانند Kickstarter و IndieGoGo)، در حالی که دیگران سرمایه گذاری اینچنین را بنا به دلایل بشردوستانه یا اجتماعی تشویق نمی کنند (مانند Razoo، Fundrazr). دیگران پاداش سرمایه گذاری را به صورت تاخیر در سود پول می دهند نه به شکل وام های ناامن مبتنی بر بهره (مانند LendingClub، LinkedFinance) یا از طریق اجازه دادن به کسب و کارها برای فروش کیفیت (مانند Crowdcube, Seedrs). اخیراً، کسب و کارهایی شروع به کار کرده اند که در داخل شبکه شخصی خود به طور مستقیم مبتنی بر فناوری های سرمایه گذاری جمعی هستند تا اینکه مرتبط با پلتفورم های درجه سوم سرمایه-گذاری جمعی باشند (مانند صنایع فضایی رابرت). در چنین موردی، سرمایه گذاری جمعی به افراد یا کسب و کارها اجازه می دهد تا در مقابل برخی تعهدات این افراد یا کسب و کارها، ارتباط آزادی با اهدا کننده این کمک های مالی داشته باشند.

مزایای استراتژیک سرمایه گذاری جمعی برای کارآفرینان هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم است. از نظر مستقیم، مقادیر کوچکتر مورد نیاز برای هر سرمایه گذار نشاندهنده فرصت هایی برای استارت آپ هایی است که در حالت های رایج بسیار پر ریسک هستند، به طوری که محتمل تر است که سرمایه گذارهای جدید در مقادیر کمتر سرمایه گذاری کنند (Higgins, 2012; Stemler, 2013)، برای حمایت از توسعه نمونه کارها (Ley and Weaven, 2011) یا بنابه دلایل ایدئولوژیک یا شخصی (Gambardella, 2012; Kuppuswamy and Bayus, 2013) خواهد بود. به طور غیرمستقیم، کمک های مالی مشتریان بالقوه یک سرمایه گذاری احساسی و شخصی دراز مدت را در شرکت تشویق می کند (Ordanini et al., 2011) و ممکن است مشارکت و تحقیق بازار به عنوان بخشی از نوآوری افزایش یابد (Burtch et al., 2014). علاوه بر این، در رابطه با توسعه محصولات از طریق سرمایه گذاری جمعی می توان گفت که فروش افزایش می یابد، چنانچه در چندین پروژه با مشخصات بالا مشاهده شد، مانند ساعت هوشمند Pebble و هدست واقعیت مجازی Oculus Rift.

هنوز هم دامنه جمعی که در آن فناوری های سرمایه گذاری جمعی عمل می کنند نیز پیچیدگی هایی را در کسب و کارهای جدید نشان می دهند. سرمایه جمعی به عنوان دارایی مهم کارآفرینان تلقی می شود (Davidsson and Honig, 2003) و به این معناست که تا چه حد مدیریت تصویر اجتماع آن هابرای موفقیتشان حیاتی است (Baron and Markman, 2003; Nagy et al., 2012). این مسئله نشان می دهد که سطح گفتگوی جمعی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات مورد نیاز سرمایه گذاری جمعی ممکن است بیانگر دغدغه قابل توجه کارآفرینان باشد. در نتیجه، هدف این مطالعه ارزیابی میزان نگرانی در رابطه با مدیریت برداشت است که ممکن است بر مقاومت کارافرینان برای سرمایه گذاری جمعی تاثیرگذار باشد.

عوامل تعیین کننده رهبری در تجارت اجتماعی آنلاین: دیدگاه تئوری سیگنالینگ

Determinants of leadership in online social trading: A signaling theory perspective

چکیده
1. مقدمه
2. نظریه هشدار و رهبری شبکه
3.بیان فرضیه
4.طرح تحقیق
5. نتایج تجربی
6. بحث و نتیجه گیری
7. محدودیت ها و جهت گیری تحقیقات آینده
منابع

چکیده
تجارت اجتماعی آنلاین این امکان را فراهم می آورد که افراد یا شرکت های کم تجربه با تقلید رفتار تاجران ارشد از آنها تبعیت کنند اما اطلاعات کمی در مورد عوامل تعیین کننده و شکل دهنده این روابط موجود است. برای بررسی این رابطه، از نظریه هشداردهی با استفاده از ارزیابی حداقل جذر تاثیر ثابت استفاده می کنیم تا 250 تاجر ارشد را در شبکه دارای 1100 تاجر تحلیل کنیم و اعتبار این تاجران را همراه با حجم تجارت – عملکرد و هشدار ریسک بررسی کردیم. برخلاف انتظارات اولیه، نتایج تحقیق نشان داد که اعتبار تاجر مهم تر از عملکرد – حجم ریسک است، اما اختلافات قابل توجهی بین تاجران پول های واقعی و مجازی وجود دارد. این تحقیق یک رویکرد مبتنی بر نظریه هشداردهی با ارتباط آن با رفتار جمعی و تاثیر تمایلات مطرح کرده است. نتایج تحقیق می تواند کاربردهای عملی برای تاجران ارشد – پیروان و مدیران برنامه های تجارت اجتماعی – سیاستمداران و قانون گذاران ابزار سرمایه گذاری داشته باشد.

2. نظریه هشدار و رهبری شبکه
نظریه کلیدی در نظریه هشدار این است که هشدارها برای افراد درون سازمان مطرح می شوند که به اطلاعات و دانش دسترسی دارند و برای افراد خارج از سازمان قابل دسترسی نیست (کانلی و همکاران2011). نظریه هشدار از گذشته برای تشریح چگونگی سودآوری توسط تاجران و اطلاعات بیشتر در مورد تجارت و تلاش برای ارتباط با سرمایه گذاران سودآور استفاده شده است (کانلی و همکاران 2011 ). در ادبیات سرمایه گذاری و امور مالی، نظریه هشدار برای درک ارزش گذاری شرکت های جدید ( میکالی – شاو 1994 ) یا سرمایه گذاری های سرمایه ای ( بوسنیتز – فیست – موسل 2001 – باسنزیت – فیست و موسل 2005 ) در ارتباط است. ارتباط بین نظریه هشدار و بازارهای سرمایه گذاری بیان می کند که ویژگی های مشارکت و قابلیت انتقال سهام می تواند عدم تقارن اطلاعات را بین سرمایه گذاران کنونی و احتمالی را کاهش دهد (آرکات 2014 – التیزورو گاویوس 2003 ). در برنامه تجارت آنلاین اجتماعی آیوندو، تاجران ارشد به عنوان افرادی تعریف می شوند که هشدار تجاری صادر می کنند و دنبال کنندگان هم به عنوان افرادی تعریف می شوند که از هشدارهای تجاری تاجران ارشد پیروی می کنند (آیوندو 2018). این مطلب دلالت بر این دارد که هشداردهی و فرآیند تعمیم دهی بین تاجران ارشد و دنبال کنندگان آنها در یک شبکه شبیه به بازارهای سرمایه گذاری است. بنابراین، نظریه هشدار می تواند برای تشریح صداقت در توانایی رهبری شکل گرفته باشد.

نظریه هشدار یک محیط متغیر بین اعضا و هشدارهای محیط های مشترک را در یک شبکه در طول زمان می پذیرد. برای مثال، تیم های تجاری جدید هدف خود را هشدارهای پروژه برای اشاره به ارزش ها – تعهد و توانایی سرمایه گذاران در مراحل اولیه سرمایه گذاران در مراحل اولیه سرمایه گذاری قرار دادند، اما این عامل رابطه مهم و قابل توجهی با نتایج بلند مدت در نظر گرفته نمی شود (باسنیتز و همکاران 2005 ). هشدارهای ارتباطی نیز برای شبکه و سهامداران و در موقعیت تعیین هدف ضروری می باشند ( رئور – تانگ – وا 2013). نتایج عملی یک تحقیق انجام شده از 251 شرکت کوچک، نیاز به در نظر گرفتن روش شبکه ای را در درک مکانیزم های عملکردی و جهت گیری کارآفرینی را نشان داده است (جیانگ – لیو – فی – جیانگ 2018). به هر حال، در تجارت آنلاین اجتماعی، شرکت کنندگان می توانند رفتار یکدیگررا بدون توجه به بازده تقلید کنند. در مقابل، شبکه های بزرگتر می توانند به تاجران ارشد کمک کنند تا سود بیشتری داشته باشد. همچنین این مطلب بیان می کند که رهبری در شبکه های تجاری آنلاین یک فاکتور دینامیک است زیرا موقعیت و روابط بین تاجران می تواند تغییرات داشته باشد.

توسعه مالی، محدودیت مالی و سرمایه گذاری شرکت: شواهدی از تایلند

Financial development, financial constraint, and firm investment: Evidence from Thailand

چکیده
مقدمه
مرور مقالات
روش‌ها
جمع‌آوری داده
تحلیل داده
نتایج و بحث
نتایج اثر محدودیت مالی شرکت بر سرمایه‌گذاری شرکت
نتایج اثر توسعه مالی بر روش تاثیرگذاری محدودیت مالی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت
تست نیرومندی
نتیجه‌گیری و پیشنهادات
منابع

چکیده
این مقاله به بررسی اثر محدودیت مالی و توسعه مالی روی سرمایه‌گذاری شرکتی می‌پردازد که از داده‌های شرکت‌های غیرمالی تایلند از 1999Q1 تا 2015Q4 استفاده می‌کند. نتایج تجربی نشان‌دهنده اثر قابل توجه محدودیت مالی شرکت بر سرمایه‌گذاری آن‌ها بود. جریان نقدی شرکت‌ها اثر مثبتی روی سرمایه‌گذاری شرکت دارد در حالی که اثر منفی روی نسبت اهرم شرکت‌ها می‌گذارد. توسعه اقتصادی باعث تضعیف اثر محدودیت مالی شرکت روی سرمایه‌گذاری آن شده است. این اثرات در شرکت‌هایی که محدودیت مالی بیشتر داشتند نسبت به شرکت‌های با محدودیت کمتر، بسیار بالاتر بود.

مرور مقالات
چندین مطالعه به بررسی رابطه بین محدودیت‌های مالی شرکت و سرمایه‌گذاری شرکت پرداختند و دریافتند هرچه شرایط ترازنامه شرکت بهتر یا محدود مالی شرکت کمتر باشد، سرمایه‌گذاری آن‌ها بیشتر خواهد بود. چاتلین و همکاران (2003) اثر محدودیت مالی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت را در آلمان، فرانسه، ایتالیا و اسپانیا بررسی کردند و دریافتند افزایش جریان نقدی شرکت می‌توانست اثر مثبتی بر سرمایه‌گذاری شرکت بگذارد. آنگلوپولو و گیبسون (2007) و کاپلان و زینگالس (1997) بیان کردند افزایش جریان نقدی شرکت آمریکایی منجر به افزایش فرصت‌های سود، بهبود شرایط مالی شرکت‌ها و افزایش نقدینگی و بنابراین افزایش سرمایه‌گذاری شرکت می‌شود. سایر مطالعات مثل کار آگکا و موزومدار (2008)، باند و همکاران (1997) چاتلینو تیومو (2001) نیز به نتایج مشابهی دست یافتند. گایوتی و ژنراله (2001) دریافتند اثر جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری در شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر در ایتالیا که شرکت‌های کوچک در نظر گرفته می‌شدند، در مقایسه با شرکتهای بزرگ، بالاتر بود. این نتیجه تایید می‌کند شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر، فرصت‌های کمتری برای کسب منابع تامین وجه خارجی دارند و بنابراین سرمایه‌گذاری شرکت‌های با محدودیت مالی وابستگی بیشتری به تامین وجه داخلی آن‌ها، یعنی جریان نقدی شرکت، به جای تامین وجه خارجی خواهد داشت. رونگسومبون (2005) دریافت اثر جریان مالی روی سرمایه‌گذاری شرکت در تایلند بویژه در شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر، بالاتر بود. بوتزن و همکاران (2001) و لونمان و ماتها (2001) نیز به نتایج مشابه دست یافتند. گوآریگلیا (1999) نشان داد هرچه نسبت اهرم شرکت‌های بریتانیایی بیشتر باشد، منجر به کاهش سرمایه‌گذاری آن‌ها به دلیل ریسک پیش‌فرض بالاتر و افزایش هزینه تامین وجه خارجی می‌شود. آگونگ، مورنا، پرامونو و پراستوو (2002)، گیلکریست و هیملبرگ (1995)، کاپلان و زینگالس (1997) و ون اس و گرتسن (1994) بیان کردند اثر اهرم شرکت و جریان نقدی آن روی سرمایه‌گذاری در شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر، بالاتر خواهد بود.

توسعه مالی نیز بر سرمایه‌گذاری و روش تاثیرگذاری محدودیت یا شرایط مالی شرکت بر سرمایه‌گذاری آن نیز اثر می‌گذارد. اگرچه مطالعات این زمینه نسبتاً محدود و اکثراً متمرکز بر کشورهای توسعه یافته است و هیچ مطالعه موردی در تایلند صورت نگرفته است. گلوس و ورنر (2002) دریافتند اثرات جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت پس از دوره آزادسازی مالی در مکزیکو، نسبتاً پایین‌تر بود. نتایج مشابهی در مطالعه موردی لائون (2003) روی گروهی از کشورهای درحال‌توسعه پیدا شد. اسلام و موزومدار (2007)، لائون (2003) و لاو (2003) نیز دریافتند توسعه بازار سرمایه می‌توانست اثر جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری شرکت را تضعیف کند و این اثر برای شرکت‌های با محدودیت‌ مالی بیشتر، بالاتر بود. به علاوه، توسعه مالی می‌تواند وابستگی شرکت‌ها به تامین مالی داخلی آن‌ها را کمتر کند و شرکت‌های با محدودیت مالی بیشتر که قبلاً هم در یافتن منابع تامین وجه خارجی مشکل داشتند، اثرات توسعه اقتصادی را بیشتر از شرکت‌های با محدودیت کمتر، حس می‌کنند. آربلائز و اشاواریا (2002)، گالیندو و همکاران (2007) و هریس و همکاران (1994) به همین صورت دریافتند اثر توسعه مالی می‌تواند اثر جریان نقدی شرکت روی سرمایه‌گذاری آن را کاهش دهد چرا که توسعه اقتصادی می‌تواند فرصت‌های بیشتری برای تامین وجه خارجی شرکت فراهم کند و وابستگی آن به وجوه داخلی‌اش را کاهش دهد.

بررسی میزان اجرای شیوه های مدیریت مالی شرکت های کوچک و متوسط (SMEs) ​​کشاورزی در کشورهای در حال توسعه: شواهدی از تانزانیا

An Investigation of the Extent of Implementation of the Financial Management Practices of Agri-SMEs in developing countries: Evidence from Tanzania

چکیده
مقدمه
بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی
مطالعات تجربی
چارچوب نظری
تئوری حسابداری مثبت
روش شناختی
طرح مطالعاتی و استراتژی نمونه گیری
جمع آوری داده ها
تحلیل داده ها
ارزیابی مدل وسعت گیری
نتایج و بحث
وسعت شیوه های مدیریت مالی
استنتاج و توصیه
شیوه های سرمایه در گردش
شیوه های بودجه بندی سرمایه
شیوه های مدیریت تامین مالی
شیوه های گزارش مالی
شیوه های مدیریت مالی
محدودیت مطالعاتی و مسیر اینده

چکیده
موفقیت شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی(agri-SMEs)، از میان عوامل دیگر، شدیدا بستگی به قابلیت انها در مدیریت کارامد مالی دارد. این مطالعه به بررسی وسعت شیوه فعالیت های مدیریت مالی این شرکتها در بخش کشاورزی تانزانیا می پردازد. همچنین این مطالعه، طرح پیمایش مقطعی را با هدف جمع اوری داده ها از 427 شرکت متوسط و کوچک بخش کشاورزی، در 3 منطقه تانزانیا مورد استفاده قرار داد. امار توصیفی و مدل معادلات ساختاری شکل دهنده- بازتابی رده بالاتر (SEM ) برای تحلیل داده ها به کار گرفته شدند. این یافته ها نشاندهنده پذیرش و به کارگیری شیوه های مدیریت مالی در حد متوسط هستند. مخصوصا اینکه براساس یافته ها و شواهد موجود، شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی مکررا در شیوه های مدیریت سرمایه در گردش از قبیل حفظ جریان های نقدی کافی و سوابق پرداختی و دریافتی مشارکت داشتند. با وجود این، گزارش مالی کمتری از شیوه های مدیریت با توجه به صورت های مالی پراکنده و تحلیل مالی صورت پذیرفته است. یافته های بیشتر نشاندهنده این می باشند که دیگر شیوه های مدیریت مالی از قبیل حسابداری مالی، بودجه بندی سرمایه ای و مدیریت تامین مالی ، به طور متوسط و به ندرت، با منابع مالی خارجی مورد استفاده قرار گرفتند، منابعی که در مقایسه با منابع مالی داخلی کمتر مورد استفاده قرار گرفتند. تحلیل مسیر این مورد را نشان می دهد که همه ساختارهای رده پایینتر به طرز چشمگیری با ساختار شیوه مدیریت مالی رده بالاتر ارتباط دارند که این مورد بیشترین تاثیر در بودجه بندی سرمایه ای را نشان می دهد. این یافته ها دلالت بر نیاز مبرم به ارتقا کیفی گزارش مالی ، تحلیل و استفاده از منبع خارجی مالی در شرکتهای متوسط و کوچک تانزانیا دارد. همچنین این یافته ها ارائه دهنده دیدگاه های ارزشمند شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف به کار گیری استراتژی مناسب در جهت اجرای شیوه های مدیریت مالی می باشند که نتیجه ان موفقیت بیشتر در زمینه عملکرد مالی بهتر است.

بررسی ادبی
پیشینه مفهومی- شیوه های مدیریت مالی
در این مقاله، اهمیت شیوه های مدیریت مالی بخش کشاورزی شرکت های متوسط و کوچک به خوبی ثبت شده اند. همانطور که در قسمت بالا اشاره شد، شیوه های مدیریت مالی اشاره به تکنیک ها و استراتژی هایی دارند که شرکتهای فوق در بخش کشاورزی برای مدیریت کارامد امور مالی از انها استفاده می کنند. این شیوه ها برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری هستند، به طوریکه انها این شرکتها را قادر به برنامه ریزی و کنترل مالی ، تحلیل عملکرد مالی و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه می سازندHunjra etal, 2012,) Mangana etal 2022: Sooriyakumaran etal 2022). این مطالعات به شناسایی چندین شیوه مدیریت مالی می پردازند که برای عملکرد مالی شرکتهای متوسط و کوچک بخش کشاورزی حیاتی هستند. برای نمونه: Turyahebwaetal(2013) 6 شیوه مدیریت مالی اصلی را با نام های ذیل شناسایی کرد: برنامه ریزی و کنترل مالی، حسابداری مالی، تحلیل مالی ، حسابداری مدیریت، بودجه بندی سرمایه و مدیریت سرمایه در گردش. همچنین Nkundabanyanga etal (2017) به شناسایی 4 شیوه مدیریت مالی پرداخت که برای شرکتهای فوق، ضروری می باشند: برنامه ریزی مالی، تحلیل مالی، کنترل مالی و گزارش مالی. همه این مفاهیم همسو با چارچوب ارائه شده از طریق Saeed etal (2020) هستند، چارچوبی که در ان شیوه های مدیریت مالی به 4 گروه طبقه بندی می شوند: شیوه های مالی، حسابداری مالی، گزارش و تحلیل ، مدیریت سرمایه در گردش و بودجه بندی سرمایه. در این مطالعه ، پیشنهاد روش شناسی گروه بندی مشابه از طریق saeed etal (2020) مورد قبول واقع شد.

مدیریت سرمایه درحال گردش شامل بهینه سازی سطوح سرمایه در حال گردش از طریق مدیریت سطوح موجودی، کاهش دریافتی ها و مدیریت جریان نقدی می شود. مدیریت کارامد سرمایه در گردش نیز متشکل از نقدینگی، موجودی و دریافتی ها است ، همه موارد فوق برای شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی با هدف رویارویی با تعهدات کوتاه مدت، مدیریت نقدینگی و کاهش خطر فشار مالی ضروری هستند. حسابداری مالی شامل حفظ سوابق مالی پایا همانند ترازنامه ها، صورت حساب درامد و صورت های جریان نقدی می شود (Sawe etal,2022: Mang ana etal 2023). این سوابق به ارزیابی سلامت مالی این شرکتهای بخش کشاورزی پرداخته و در چارچوب ملزومات قانونی ، به تهیه و ارائه اطلاعات مالی شفاف سهام داران کمک می کنند. حسابداری مالی دقیق و به موقع برای ردیابی و گزارش معاملات مالی شرکت های متوسط و کوچک بخش کشاورزی ضروری می باشد. علاوه بر این شیوه های اصلی، شیوه های مکملی نیز وجود دارند که با وجود اهمیت انها در وسعت اجرای این شرکتهای بخش کشاورزی، شناخته شده نمی باشند. تحلیل مالی شامل ارزیابی صورت های مالی, نسبت ها و شاخص های عملکردی می شود که از طریق انها می توان به دیدگاه هایی در زمینه سلامت مالی شرکتهای کوچک و متوسط بخش کشاورزی دست یافت. این شیوه ها به شناسایی محیط های ارتقا، ارزیابی بهره وری و اتخاذ تصمیمات مالی اگاهانه کمک می کنند.

بازاریابی رسانه های اجتماعی جهت تامین مالی جمعی سهام: کدام پست ها باعث تصمیم گیری سرمایه گذاری می شوند؟

Social media marketing for equity crowdfunding: Which posts trigger investment decisions?

چکیده

1 مقدمه

2 روش

3 نتایج

4 استنتاج

بیانیه مشارکت در تالیف اعتباری

قابلیت دسترسی داده ها

ضمیمه

منابع

چکیده

براساس 26883 مورد تصمیم گیری در زمینه سرمایه گذاری، ما به بررسی تاثیر بازاریابی رسانه های اجتماعی بر مشارکت جمعیت در تامین مالی جمعی سهام می پردازیم. همچنین ما انواع مختلفی از پست های ترغیبی و اگاهی بخش موجود در فیس بوک و توییتر را از هم متمایز می کنیم. پست های اگاهی بخش ، اطلاعاتی را درباره کمپین تامین مالی جمعی در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، پست های ترغیبی اینگونه نیستند و هدف انها این است که مستقیما بر فرایند تصمیم گیری سرمایه گذار تاثیر می گذارند. ما به این نتیجه رسیدیم که هر دو نوع پست تاثیر مثبتی بر تعداد سرمایه گذاران داشته اند. با وجود این، پست های ترغیبی ، در صورتی که شامل بیانیه ای درمورد موفقیت قبلی سرمایه گذاری کمپین بوده و نشانه ای در جهت اینکه جمعیت به تنهایی سرمایه گذاری نمی کنند ؛ باشند می توانند سبب افزایش میزان سرمایه گذاری شوند.

حالا زمانش فرا رسیده است، مسیر تامین مالی جمعی هنوز برای سرمایه گذاری شما باز است. پست توییتری در زمان وجود کمپین fraiser در seedmatch.

2 روش
2-1 داده ها
ما به تحلیل 26883 تصمیم گیری سرمایه ای ، نشاندهنده حجم تامین مالی 18.56 ملیون € ، می پردازیم که به صورت دستی از 6 نوامبر 2011 تا 28 اوت 2014 و از طریق پلت فرم های تامین مالی جمعی سهام شرکت Campanisto، سرمایه گذاری و شرکت Seedmatch جمع اوری کردیم. همگام با Block etal (2018) و Hornuf and Schwienbacher(2018)، ما به جمع اوری سرمایه هایی می پردازیم که یک استارت اپ در یک روز دریافت کرده است. بنابراین ما در جهت دستیابی به ساختاری از داده های پنل ، با توجه به بعد زمانی روزهای کمپین، اقدام می کنیم؛ این در حالی است که بعد مقطعی مربوط به کمپین می باشد. علاوه بر این، ما در نمونه خود به جمع اوری 2583 پست توییتر و 1816 پست فیس بوک برای استارت اپ ها در طی 7 روز قبل از شروع کمپین مربوطه می پردازیم.

شکل شماره 1. توزیع پست های رسانه های اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی. توجه: این شکل نشاندهنده توزیع 4399 پست رسانه اجتماعی در کل دسته بندی های محتوای فردی می باشد. بدلیل اینکه یک پست می تواند حاوی نمونه سازی چندین دسته باشد، مجموع سهام فردی بیشتر از 100 درصد می باشد.

2-2 متغیرها

با تبعیت از روش Block et al(2018)، ما از 3 متغیر متمایز و در عین حال وابسته مکمل به منظور عملی کردن تصمیمات سرمایه ای، به روشی نسبتا گسترده، استفاده می کنیم: تعداد سرمایه گذاری ها در هر روز به عنوان معیار مشارکت جمعیت(Investments(#))، حجم بودجه در یک روز معین (Amount (€)) و میانگین مبلغ سرمایه گذاری در هر روز (Avg.amount(€ )) ، نشاندهنده حجم سرمایه گذاری می باشند. جهت بررسی این مورد که کدام از پست های رسانه های گروهی بر تصمیمات سرمایه گذاری تاثیر می گذارند، ما در مرحله نخست به دسته بندی پست ها به دو گروه پست های ترغیبی و اطلاعاتی، بر اساس محتوای انها می پردازیم. علاوه بر این، به منظور تحلیل و تجزیه دقیقتر، ما جلوه های متفاوتی از پست های اطلاعاتی و ترغیبی متفاوت را از هم متمایز ساختیم. در داخل پست های اطلاعاتی، ما دسته های استارت اپ، گواهینامه یا تاییدیه خارجی و گسترش کمپین را از یکدیگر جدا می کنیم.[1] با وجود این که همه پست های اطلاعاتی اطلاعات مربوط به تصمیم گیری را در اختیار سرمایه گذاران قرار می دهند، اما انها در ماهیت اطلاعات متفاوت می باشند.

2  به این مورد توجه داشته باشید که ما دسته های دیگری از پست های 2اطلاعاتی طبقه بندی شده را از طریق Block etal(2018) جستجو کردیم. با وجود این، این دسته ها جز پستهای محدود مربوطه در مطالعات ما هستند. بنابراین ما تیم دسته ها (2.2%)، مدل تجاری(0.3%)، ارتقا فرایند تولید(0.6 %)، پروژه های همکاری(1.0%)، منابع ملی جدید(0.05%) و گسترش تجارت(0.9%) را با برچسب استارت اپ تضمین کردیم.

سیاست اعتبار سبز و حساسیت سرمایه گذاری به جریان نقدی: شواهدی از یک آزمایش شبه طبیعی

Green credit policy and investment-cash flow sensitivity: Evidence from a quasi-natural experiment

چکیده

1-مقدمه

2-ادبیات مرتبط و توسعه فرضیه

3-طراحی تحقیق

4-نتایج تجربی

5-نتیجه گیری

بیانیه مشارکت نویسندگی اعتباری

اعلامیه منافع رقابتی

در دسترس بودن اطلاعات

سپاس گذاری

چکیده

     سیاست اعتبار سبز در کشور چین (GCP ) با هدف به دست آوردن یک توسعه سبز از طریق کاهش تخصیص اعتبار به شرکت های با آلودگی زیاد برای محیط زیست می باشد.اجرای GCP به عنوان یک شوک در برابر تامین هزینه مالی خارج از سازمان استفاده می شود، زمانیکه یک رویکرد تفاوت در تفاوت ها ایجاد می کنیم انتظار داریم که اجرای GCP به طور قابل توجهی افزایش یابد.اثر این امر بیشتر در شرکت های با فرصت های سرمایه گذاری و نفوذ مالی بالا و در شرکت های بدون مالکیت در بانک های تجاری آشکار می شود.مقاله ما بینش جدیدی در قبال تاثیر GCP بر محدودیت های مالی و کمک به منظور بحث حساسیت نسبت به جریان سرمایه گذاری نقدی به وسیله استفاده از شوک های بیرونی بر محدودیت های مالی را آشکار می کند. نتایج نشان می دهند که حساسیت نسبت به جریان سرمایه گذاری نقدی ممکن است یک شاخص مناسب برای محدودیت های مالی در مورد کشور چین باشد.

2-ادبیات مرتبط و توسعه فرضیه
2-1-محدودیت های مالی و حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی
     در یک بازار کامل که بوسیله مودیلیانی و میلر در سال 1965 توصیف شده است، تصمیمات سرمایه گذاری و رشد یک شرکت، از جریان های نقدی داخل آن شرکت مستقل می باشند، زیرا که تامین مالی خارجی و داخلی در یک شرکت جایگزین های کاملی هستند.علاوه بر این اصطکاک در بازارهای سرمایه بر این امر دلالت دارد، که هزینه تامین سرمایه خارجی از تامین سرمایه مالی داخلی بیشتر می باشد، و منجر به، محدودیت مالی و متکی بر سرمایه داخلی شرکت ها برای سرمایه گذاری جدید می شود.زمانیکه شرکت ها دسترسی کافی به سرمایه خارجی ندارند، هزینه های سرمایه گذاری ممکن است نسبت به در دسترس بودن منابع داخلی مالی حساس باشند.(فازاری و همکاران در سال 1988 ).از آنجائی که کار پیشگامانه (فازاری و همکاران در سال 1988 )قسمت بزرگی از ادبیات پیشنهادی است که بیان می کند، سرمایه گذاری شرکت های دارای محدودیت مالی نسبت به سرمایه گذاری شرکت های دارای محدودیت مالی کمتر، نسبت به در دسترس بودن جریان های نقدی داخلی حساس تر می باشند.( اندرن و جنکنس گارد سال 2015، آتیگ و همکاران سال 2012، بوند و همکاران سال2003 ، مولیر و همکاران سال 2016 ).به عنوان شکلی از اصطکاک بازار، حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی، معمولا به عنوان یک شاخص برای محدودیت های مالی تعریف شده است.در مقابل برخی مطالعات نشان دادند که حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی بالاتری نسبت به شرکت های دارای محدودیت های کمتر مالی و تحت فشار وجود دارد.(کاپالین و زینگالس در سال 1997 ) و کلیری در سال 1999پیدا نمودند که سرمایه گذاری در شرکت هائی که دارای محدودیت های کمتر مالی هستند آشکارخواهد شد و تقریبا نسبت به جریان نقدی داخلی حساس می باشند.مخالف شواهد قبلی در (مطالعه فازاری و همکاران در سال 1988).مطالعه اخیر به وسیله چن و چن در سال 2012 نشان داد که حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی در طول بحران های مالی سال های 2007 تا 2009 درست در زمانیکه محدودیت های مالی الزام آور بودند، کاهش یافته و یا ناپدید شده است.آنها تفسیر حساسیت نسبت به جریان سرمایه گذاری نقدی را به عنوان معیاری برای محدودیت های مالی زیر سوال می برند.

     تفسیر صحیح حساسیت جریان سرمایه گذاری نقدی بحث برانگیز باقی مانده است.یکی از دلایل این امر دشواری در معیارهای محدودیت مالی می باشد.مطالعات تجربی در این زمینه معمولا بر پروکسی های غیر مستقیم تکیه دارند، مانند سایز، جنس، نرخ اعتبار(آتیگ و همکاران سال 2012 ).ما با ارائه شواهدی از یک شوک به این خط از ادبیات کمک می کنیم که شرکت های دارای آلایندگی زیاد در چین کاهش عامل برونزا در عرضه تامین مالی خارجی را تجربه می کنند.

حاکمیت شرکتی، افشای اطلاعات و سرمایه گذاری – حساسیت جریان نقدی

Corporate governance, information disclosure and investment – Cash flow sensitivity

چکیده
1 مقدمه
2 اقتباس نظری و ایجاد فرضیه ها
3 طرح تحقیق
4 تحلیل تجربی
5 نتیجه گیری
منابع

چکیده

به بررسی تأثیر جریان وجوه نقد بر مخارج سرمایه‌گذاری تحت سناریوهای سرمایه‌گذاری کمتر از حد و سرمایه گذاری بیش از حد و تأثیر تعدیل‌کننده حاکمیت شرکتی و افشای اطلاعات بر حساسیت هر دو، می پردازیم. تحلیل تجربی با انتخاب شرکت‌های ثبت شده در بورس اوراق بهادار در بخش تولیدی از سال 2013 تا 2020 انجام می‌شود. دریافتیم که سرمایه‌گذاری شرکت‌ها، تحت محدودیت های تامین مالی و سرمایه گذاری بیش از حد، به دلیل هزینه های نمایندگی، به شدت به جریان وجوه نقد حساس است. در مورد سرمایه گذاری بیش از حد، بهبود سطح افشا به طور معناداری حساسیت سرمایه گذاری – جریان وجوه نقد را کاهش می دهد؛ در مورد سرمایه گذاری کمتر از حد، بهبود حاکمیت شرکتی به طور معناداری حساسیت سرمایه گذاری – جریان وجوه نقد را کاهش می دهد.

2 اقتباس نظری و ایجاد فرضیه ها
رابطه بین حساسیت سرمایه گذاری-جریان وجوه نقد و محدودیت های تامین مالی یک همبستگی مثبت ساده نیست، بلکه یک رابطه پیچیده تر است، مسئله نمایندگی در شرکت های ثبت شده در بورس اوراق بهادار چین شدیدتر است، که ممکن است به دلیل مسائل خاص حاکمیت شرکتی، الویت خاصی برای تامین مالی درونی داشته باشند، و این الویت نیز تحت تاثیر “کنترل داخلی” است، که حساسیت سرمایه گذاری- جریان وجوه نقد را به یک شاخص ناکارآمد برای محدودیت های تامین مالی خارجی توسط شرکت ها تبدیل می کند. تحت فرضیه بازارهای سرمایه ناکارآمد، شرکت ها بیشتر به تامین مالی خارجی نیاز دارند تا تامین مالی داخلی(ماکوکوتو و همکاران، 2021). با در نظر گرفتن توسعه واقعی بازار سرمایه چین، شرکت هایی با افشای اطلاعات خارجی کم و بیش ناقص و حاکمیت داخلی همچنان ترجیح می دهند از تامین مالی جریان وجوه نقدی داخلی برای تامین هزینه های سرمایه گذاری استفاده کنند. بنابراین رفتار سرمایه گذاری شرکتی همبستگی بالایی با سطح جریان وجوه نقدی دارد(یانگ و کیم، 2020). بر این اساس، فرضیه این مقاله پیشنهاد می شود.

H1: در نمونه، به عنوان یک کل، یک حساسیت سرمایه گذاری-جریان نقدی قابل توجه وجود دارد و جریان وجوه نقدی تاثیر معنادار بر سطح سرمایه گذاری دارد.

گرچه محققان حاکمیت شرکتی را به طور متفاوتی تعریف می کنند، همگی موافق هستند که سطح خوب حاکمیت شرکتی ارزش شرکت را بیشینه می سازد و منافع تمام ذینفعان را برآورده می کند، از جمله سهامداران و مدیران، که بموجب آن کارایی سرمایه گذاری افزایش می یابد(گیزانی و آجمی، 2021). علاوه بر این، این مقاله، حاکمیت شرکتی را به سه بعد تقسیم می کند: تمرکز سهام، حاکمیت هیئت مدیره و هیئت نظارت، و مشوق های مدیریت. به عنوان یک عامل مهم اثرگذار برکارایی سرمایه گذاری، رابطه نزدیکی بین حاکمیت شرکتی و عملیات شرکت وجود دارد(جیانگ و همکاران، 2019). بخاطر تفکیک مالکیت و مدیریت شرکت، سهامداران می توانند به دنبال منافع کنترل شخصی باشند، آنهم با انتقال محرمانه منابع شرکت و اجبار شرکت به سرمایه گذاری در پروژه های زیان آور اما سودمند برای سهامداران کنترل کننده توسط کنترل غارتگرانه. در مقابل، تحت مکانیزم های حاکمیت شرکتی مناسب، این سرمایه گذاری های ناکارای حاصل از مسائل نمایندگی کاهش می یابد و درنتیجه حساسیت سرمایه گذاری-جریان وجوه نقد شرکت نیز کاهش می یابد(خدامی پور و امیری، 2019).

در مورد سرمایه گذاری بیش از حد، مکانیزم های حاکمیت شرکتی، به عنوان یک هنجار نهادی، می تواند منافع مدیران داخلی را در برابر سرمایه گذاران خارجی کاهش دهد، در نتیجه، به طور اثربخش مانع از سرمایه گذاری ناکارا به دلیل مسائل نمایندگی می شود. از یک سو، با کاهش تمرکز سهام و افزایش اندازه هیئت مدیره و هیئت نظارت، رفتار نمایندگی مدیران را می توان به طور اثربخشی کنترل و محدود کرد. سواستفاده از جریان نقد آزاد نیز کاهش خواهد یافت، بنابراین، رفتار استفاده از جریان وجوه نقد داخلی کافی برای توسعه سرمایه گذاری کورکورانه، به طور اثربخش مهار خواهد شد(فرنچ و لی، 2022)؛ از سوی دیگر، سیستم مشوق مدیریتی خوب برای عملکرد عملیاتی مدیران، با ارزش یک شرکت ارتباط دارد، که موجب می شود مدیران در تصمیمات سرمایه گذاری منافع شرکت را مد نظر قرا دهند و رفتار استفاده از بودجه بیهوده برای سرمایه گذاری کورکورانه کاهش می یابد و در نتیجه حساسیت سرمایه گذاری-جریان وجوه نقد کاهش می یابد(ال گول و کارونی، 2021).

اثرات احساسات سرمایه گذار بر بازده، جریان های نقدی، نرخ تنزیل و عملکرد

The impact of investor sentiment on returns, cash flows, discount rates, and performance

چکیده

1 مقدمه

2 بررسی پژوهش ها و فرضیات مرتبط

3 طرح پژوهشی

4 روش های اندازه گیری متغیرها

5 یافته های تجربی و بحث

6 نتیجه گیری

اعلامیه ی منافع رقابتی

منابع

چکیده

     اعتقاد بر این است که احساسات سرمایه گذار نقش معنادار و فزاینده ای در فعالیت های تجاری و اقتصادی ایفا می کند. ما از طریق تحلیل داده های جمع آوری شده از نمونه ی شرکت های غیر مالی پذیرفته شده در پاکستان بین 2009-2018، رفتار سرمایه گذار و چگونگی تاثیرشان بر بازده بازار، نقدینگی، نرخ تنزیل و کارائی سازمان را کمی سازی کردیم. ما دریافتیم که احساسات سرمایه گذار بر فعالیت های بازار، اثر معناداری دارد و یافته های ما با تئوری های مالی رفتاری موجود همخوانی دارد. پژوهش ما نه تنها تاییدیه ی نظری از اهمیت احساسات سرمایه گذار در شاخص های مجموع بازار و و سطح شرکتی پیشنهاد ، بلکه دیدگاه های جدیدی درباره ی احساسات بازار محور، خبر محور و شبکه های اجتماعی محور در بستر بازار پاکستان را نیز ارائه می دهد.

بررسی پژوهش ها و فرضیات مرتبط
کارهای پیشین بر روی پروکسی های ( نماینده های) احساسات
     پژوهش های قبلی ارزش اخبار و تاثیرشان بر روی خلق و خوی عموم، بازارها و فعالیت های تجاری را اثبات کرده اند (تتلاک، 2007؛ ژانگ و همکارانش، 2018) زیرا که اخبار، ابزار اولیه برای جذب سرمایه گذار است (گونتاس و همکارانش، 2019). سرمایه گذاران محتوای خبری را بر اساس خوب یا بد بودنشان تقسیم بندی می کنند (دپکن،2001). بین اخبار اقتصادی و بازار سهام، یک ارتباط قوی وجود دارد (بیرز و لوت، 2011). به همین ترتیب، رسانه ی اجتماعی هم به ابزاری قدرتمند برای بررسی خلق و خوی سرمایه گذاران که به طور خاصی بر روی بازار سهام اثر می گذارد، تبدیل شده است (نیسار و یئونگ، 2018) و در امور مالی پروکسی های مبتنی بر بازار، یکی از شناخته ترین نماینده ها هستند. هوانگ و همکارانش (2015) به منظور توضیح عملکرد سهام برای گرایشات احساسی بازار از شاخص ها استفاده کردند. برای مثال، نقدینگی بازار می تواند به عنوان شاخص خوبی برای احساسات بازار مطرح شود ( هسیه و نکوین، 2020). همانطور که هسیه و نگوین (2020) متوجه شدند، عدم قطعیت سیاست اقتصادی (EPU) در وسعت بازار، نقش مهمی در به حرکت درآوردن احساسات سرمایه گذار ایفا می کند.

     رخدادهای اقتصادی و غیر اقتصادی می تواند احساسات را تحت تاثیر قرار دهد. تلویزیون، رسانه ی اجتماعی و دیگر رسانه ها می توانند اثر قابل توجهی بر روی خلق و خوی مردم بگذارند (لپوری، 2015)، و شرایط جوی همچنین روانشناسی انسان را تحت تاثیر قرار می دهند ( باسسی و همکارانش، 2013). متقابلا، قادان و آهارون (2019)، بر اساس پرسش نامه ای مبنی بر نظرسنجی، این موضوع را که احساسات ممکن است توسط رخدادهای غیر اقتصادی هم برانگیخته شوند، را مطرح کردند.

احساسات سرمایه گذار و نتایج بازار سهام
     احساسات نقش به سزایی در تصمیم گیری ایفا می کند (کوهنن و ناتسون،2011) و تمایلات برای سرمایه گذاری در دارایی های پرخطر را افزایش می دهد (مایکلسون و لیستون، 1990). سرمایه گذاران بر اساس وضعیت اقتصادی، نسبت به بازار سهام خوشبین تر شده و نه تنها به عوامل منطقی، بلکه به عوامل غیر منطقی از جمله احساسات سرمایه گذار نیز باور پیدا می کنند (قادان و آهارون، 2019). مطالعات اخیر بیانگر این موضوع هستند که احساسات سرمایه گذار عملکرد امنیت مالی را توضیح می دهد. علاوه بر این، چپنی و همکارانش (2020) تاثیر احساسات سرمایه گذار بر اوراق قرضه ی دولتی را بررسی کرده اند. خان و همکارانش (2019) از داده های گوگل ترندز برای استخراج احساسات سرمایه گذار و پیش بینی بازده سهام ایالات متحده استفاده کرده اند. همچنین سیبلی و همکارانش (2016) این موضوع که احساسات سرمایه گذار مبتنی بر مبانی اقتصاد، عملکرد بازار سهام را به طور مقطعی تحت تاثیر قرار می دهد را تایید کرده اند.

تخصیص سود در سرمایه گذاری جمعی مبتنی بر سرمایه گذاری با سرمایه گذاران در زمان ورود پویا

Profit allocation in investment-based crowdfunding with investors of dynamic entry times

چکیده

1 مقدمه

2 ادبیات نظری

3 شرح مسئله

4 تحلیل مکانیسم تخصیص سود

5 مدل دو گروهی

6 آزمایش های عددی

7 نتیجه گیری

منابع

چکیده

     توزیع یک مکانیسم تخصیص سود نرمال برای پروژه های جمع سپاری مبتنی بر سرمایه گذاری در بسیاری از پلت فرم ها موجود است. به عبارت دیگر، هنگامی که سرمایه گذاری پایان می یابد ، سرمایه گذاران با همان وجوه تعهد شده تصفیه حساب می کنند. مکانیزم تخصیص حتی تحت این فرض که سرمایه گذاران به طور همزمان به پلت فرم می رسند بخوبی عمل می کند. با این حال، در عمل، سرمایه گذاران دائمی هستند، بنابراین، گزارشهای متفاوتی از زمان ورود پویا سرمایه گذاران وجود دارد. در این مقاله، ما به دنبال راه هایی برای طراحی مکانیسم های تخصیص سود مناسب برای افزایش نرخ موفقیت یک پروژه تامین مالی جمعی (جمع سپاری) مبتنی بر سرمایه گذاری هستیم. سپس ما توجه خود را به دو گروه از سرمایه گذاران پویا که به صورت متوالی به پلت فرم می رسند معطوف می کنیم. با در نظر گرفتن اندازه هر گروه ، ما قادر به تجزیه و تحلیل نرخ موفقیت یک پروژه تحت شرایط عملی مختلف هستیم. در نهایت، ما برخی از آزمایشات عددی را پیاده سازی می کنیم تا مطالعات خود را به شرایطی تعمیم دهیم که در آن (۱)بیش از دو دوره تعهد برای سرمایه گذاران وجود دارد، 2)اثر رفتار جمعی سرمایه گذاران در نظر گرفته می شود و (3)ارزش گذاری سرمایه گذاران به طور عادی توزیع می شود. نتایج اصلی ما تحت این شرایط عمومی انجام می شود.

2-ادبیات نظری:

     اگرچه جمع سپاری پدیده ای نسبتا جدید با تحقیقات در حال ظهور است، رشد سریع همه انواع پلت فرم های تامین مالی و نیز مزایای بزرگ اقتصادی که هر ساله توسط آن ها ایجاد می شود، بیشتر و بیشتر محققان را جذب کرده است. در بخش تحلیلی ۳، Belleflamme, Lambert, Schwien- bacher (2014) دستوراتی را برای انتخاب بین جمع سپاری مقدماتی و جمع سپاری سهام تحت شرایط مختلف ارایه شده است. مشابه تحقیقات ما، آن ها همچنین رفتارهای تعهد سرمایه گذاران را مورد مطالعه قرار می دهند، در حالی که تحت شرایطی که کارآفرین در حال بهره برداری از یک جمعیت خاص با ارزیابی های شناخته شده است ، تأمین مالی جمعی مبتنی بر سهام ، به عنوان جایگزینی برای سرمایه گذاری مبتنی بر پاداش ، عمل می کند. بنابراین، عدم اطمینان از موفقیت وجود ندارد و پروژه به طور قطعی با توجه به قیمت و هدف به موفقیت یا شکست دست خواهد یافت. هو، لی، و شی (۲۰۱۵)یک مدل دو دوره ای را برای مطالعه این که چگونه استراتژی های طراحی محصول و قیمت گذاری در جمع سپاری با تامین مالی سنتی تفاوت دارند، انجام دادند. علاوه بر این، مطالعات آن ها به کارآفرینان کمک می کند تا استراتژی های قیمت گذاری مناسب را با توجه به اهداف مختلف انتخاب کنند، در حالی که ما بر روی بهبود نرخ موفقیت پروژه با هدف ثابت تمرکز می کنیم. دو و همکاران (۲۰۱۷)متوجه شدند که کارآفرین باید انگیزه ای برای افزایش نرخ موفقیت ایجاد کند. آن ها بر زمان بهینه برای تحریک سرمایه گذاران با مزایای اضافی تمرکز می کنند (به عنوان مثال ارائه نمونه های رایگان) در طی فرآیند سرمایه گذاری، در حالی که هدف تحقیق ما کمک به کارآفرینان در طراحی یک تخصیص سود بهینه قبل از آغاز پروژه است. مطالعات دیگری نیز در مورد مزایای مکانیسم تامین مالی جمعی مبتنی بر پاداش مانند چن، گال ، و رم (۲۰۱۷)و چاکرابورتی و سوینی (2016) وجود دارد. کار ما مبتنی بر مکانیسم جمع سپاری مبتنی بر سرمایه گذاری است که بندرت به صورت تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است. یک نرخ موفقیت خوب در مرکز جمع سپاری قرار دارد. ما بر روی افزایش نرخ موفقیت با طراحی یک مکانیزم تخصیص سود بدون ارائه مزایای اضافی در پروژه های جمع سپاری تمرکز می کنیم.

    جمع سپاری به عنوان مکمل، مربوط به بسیاری از زمینه های ادبیات است. به عنوان مثال، مکانیسم “همه چیز یا هیچ چیز”، که در آن هنگامی که کارآفرین نتواند تعهدات خود را در یک دوره خاص جمع آوری کند پول بازگردانده می شود ، که مشابه مکانیسم مشترکی است که توسط محققین برای مطالعه مقررات خصوصی کالاهای عمومی استفاده می شود (به عنوان مثال، بنگرلی و لیپمن 1989 ، پالفری و روزنتال 1988 را ببینید). با این حال، زمانی که یک پروژه ساخته شود، هر کسی می تواند از مزایای کالاهای عمومی سود ببرد، در حالی که در جمع سپاری، مردم باید در این پروژه سرمایه گذاری کنند تا بازده خود را دریافت کنند، در نتیجه تاثیر بخش آزاد در تامین کالاهای عمومی ضرورت کمتری دارد.

عنوان بندی اراضی، تجربه بازتخصیص اراضی و مشوق های سرمایه گذاری: بر اساس شواهدی از مناطق روستای چین

Land titling, land reallocation experience, and investment incentives: Evidence from rural China

چکیده

1- مقدمه

2- بررسی پیشینه تحقیق

3- پیش زمینه

3-1- اصلاح سیستم مالکیت اراضی کشاورزی در مناطق روستایی چین

3-2- محصول کشاورزان در مناطق روستایی چین و شیوه مدیریتی آنان

4- داده ها

4-1- منبع داده ها

4-2- حقوق مالکیت اراضی و تمایل کشاورزان به سرمایه گذاری

5- اقتصادسنجی

5-1- چارچوب اقتصادسنجی

5-2- تأثیر نامگذاری اراضی بر انگیزه های سرمایه گذاری

5-3- تأثیرات نامگذاری اراضی بر انگیزه کشاورزان دارای تجارب مختلف بازتخصیص برای سرمایه-گذاری

5-4- بررسی استحکام و نیرومندی مدل ها

6- نتیجه گیری

چکیده

دراین پژوهش، تأثیر نامگذاری اراضی بر تشویق کشاورزان دارای تجارب مختلف در زمینه بازتخصیص اراضی، به سرمایه گذاری در این زمینه، مطالعه می شود. برای ارزیابی داده های جمع آوری شده از نظرسنجی 2704 خانوار روستایی در چین، از مدل منظم پروبیت (Probit) و 2SLS استفاده می گردد. بطور کلی دریافتیم که نامگذاری اراضی می تواند مشوّق قابل ملاحظه ای برای سرمایه گذاری کشاورزان باشد. با اینحال، میزان این تأثیرات در بین کشاورزان، برحسب تجارب مختلف آنها درخصوص بازتخصیص اراضی، تغییر می کند. نامگذاری اراضی، تأثیر مثبت و خاصی بر کشاورزان بی تجربه در خصوص بازتخصیص اراضی می گذارد اما برکشاورزانی که تجربه بازتخصیص وسیع (big reallocation) را داشتند تأثیر منفی گذاشت. نامگذاری اراضی موجب تشویق کشاورزان به سرمایه-گذاری بر روی سیستم ویژه اراضی کشاورزی چین می شود؛ در این سیستم، کشاورزان فقط دارای حقوق قراردادی برای استفاده از این اراضی هستند. با اینحال، بازتخصیص وسیع، بایستی کاملاً محدود شود تا تأثیر نامگذاری اراضی بر انگیزه کشاورزان برای سرمایه گذاری را تضمین کند.

6- نتیجه گیری

از زمان معرفی سیستم مسئولیت خانوار در اوایل دهه 1980، و علیرغم وجود سیاست دولت مرکزی که اعتبار حقوق مالکیت خانوارها را برای مدت 30سال تضمین می کند اما بازهم اراضی کشاورزی مکرراً توسط ساکنان دهکده ها بازتخصیص شده اند. کشور چین با هدف ثبت اطلاعات جزئی و دقیق مربوط به اراضی قراردادی خانوارهای کشاورز، دور جدیدی از پروژه نامگذاری اراضی را در سال 2009 کلید زده است. این مطالعه، به بررسی تأثیر طرح جدید نامگذاری اراضی مناطق روستایی بر تمایل کشاورزان این ناحیه برای سرمایه گذاری، می پردازد. این مطالعه برای بررسی بیشتر، اثرات طرح جدید نامگذاری اراضی مناطق روستایی بر سرمایه گذاری کشاورزانی که تجربه بارتخصیص های مختلف اراضی کشاورزی را داشته اند، با یکدیگر مقایسه می کند. دریافتیم که نامگذاری اراضی می تواند تمایل کشاورز برای سرمایه گذاری بر روی اراضی کشاورزی را بطرز معناداری افزایش دهد. با اینحال، این تأثیر در بین کشاورزانی با تجارب بارتخصیصی مختلف، متغیر است. نامگذاری اراضی، انگیزه کشاورزانی که تجربه بازتخصیص اراضی در 5 سال گذشته را نداشته اند بمقدار قابل توجهی افزایش خواهد داد.

Abstract

The impacts of land titling on investment incentives among farmers with different land reallocation experiences are studied in this work. Ordered Probit model and 2SLS are employed to estimate the survey data collected from 2704 households in rural countries in China. We find that, generally, land titling can substantially promote investment incentive among farmers. However, the impacts vary among farmers with different land reallocation experiences. Specifically, land titling positively affects farmers without land reallocation experience, but it negatively affects those farmers who experienced big reallocation. Land titling has an investment incentive effect on China’s special agricultural land system, where farmers only have contract rights of land. However, big reallocation should be heavily restricted to guarantee the investment incentive effect of land titling.

6- Conclusion

Since the introduction of HRS in the early 1980s, farmlands have been frequently reallocated by villages despite the central government policy that guarantees farm households the rights of tenure security for 30 years. China began the new round of land titling program in 2009 to title detailed information of the contracting land for farmer households. This study focuses on the impact of the new round of rural land titling on rural farmers’ willingness to invest. It further compares the impact of the new round of rural land titling on the investment of farmer households with different farmland reallocation experiences. We find that the land titling can significantly promote farmer’ willingness to invest in farmland. However, the impact varies among farmers with different land reallocation experiences. Land titling will significantly increase the farmland investment incentive of those who did not experience farmland reallocation in the past five years.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

عنوان بندی اراضی ، تجربه بازتخصیص اراضی و مشوق های سرمایه گذاری: بر اساس شواهدی از مناطق روستای چین

Land titling, land reallocation experience, and investment incentives: Evidence from rural China