دسترسی به برنامه تحصیلی؛ تجارب یادگیری مبتنی بر دانشگاه از دانشجویان فیزیوتراپی با اختلال بینایی

Accessing the curriculum; university based learning experiences of visually impaired physiotherapy students

چکیده
1- مقدمه
2- روش
3- جمع آوری داده ها
4- یافته ها
5- عواملی که باعث ایجاد موانع در یادگیری مبتنی بر دانشگاه می شوند
1-5 فاکتورهای محیطی
2-5 رفتارهای غیرقابل حمایت
3-5 ایجاد موانع خواندن از نظر زمان و تلاش
6- عواملی که یادگیری مبتنی بر دانشگاه را در فیزیوتراپی ممکن می سازد
1-6 روابط حمایتی
2-6 ویژگی های فردی دانشجویان
6-3 استراتژی ها و سازگاری ها
7- بحث
7-1 ایجاد رویکردهای مربوط به مشارکت
7-2 کار با یکدیگر
8- نتیجه گیری

چکیده

هدف از این مطالعه، بررسی تجربیات یادگیری دانشجویان فیزیوتراپی با اختلال بینایی در انگلستان می باشد، که تمرکز ویژه آن بر موانع و امکاناتی است که در آموزش مبتنی بر دانشگاه و کلاس وجود دارد.
به دلیل وجود گروه منحصر به فرد و کوچک از شرکت کنندگان تحت اکتشاف، از طرح مطالعه کیفی چند موردی استفاده شده است.رهبران دوره از تمام دانشگاه های انگلستان که آموزش فیزیوتراپی را در سطح کارشناسی یا سطح پیش ثبت نام ارائه داده اند، به عنوان راهنما برای دسترسی به شرکت کنندگان مراجعه کردند. چهار دانشجوی فیزیوتراپی با اختلال بینایی موافقت کردند که ، هر کدام از یک موسسه متفاوت در این مطالعه شرکت کنند.
مصاحبه نیمه ساختار یافته در همان زمان استفاده شد و برای هر شرکت کننده شرایطی انتخاب شد. داده ها با استفاده از NVivo 10 ضبط و رونویسی شدند و به صورت موضوعی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند .موانع عبارت بودند از: عوامل محیطی، رفتارهای غیرمجاز و زمان و تلاش. فعال کننده ها عبارت بودند از: روابط حمایتی، ویژگی های دانشجویی، و استراتژی ها و سازگاری ها.
همه ی شرکت کنندگان با وجود آشکار شدن یک معلولیت و دسترسی و ارائه اصلاحات مناسب، موانع یادگیری را در محیط دانشگاه خود تجربه کردند. با وجود این، هنگام مواجهه با موانع، تجربیات مثبت زیادی وجود دارد که یادگیری را ممکن می سازد، به ویژه هنگامی که کارکنان و دانشجویان در یک محیط باز، پشتیبان و پیشرو با یکدیگر کار می کنند.

8- نتیجه گیری

این یافته ها وجود هر دو مورد مانع و امکان پذیری برای یادگیری فیزیوتراپی در محیط دانشگاه را نشان می دهد. این موانع، از دسترسی دانشجویان به برنامه درسی با وجود حمایت و اصلاح مناسب در اجرای برنامه، جلوگیری کرد. با این حال، برخی از روش های عالی وجود دارد که مشارکت و دسترسی به برنامه درسی را از نظر آموزش و یادگیری عملی، توسط تقویت انسان قوی و دلسوز فراهم می کند. این یافته ها از تحقیقات قبلی در مورد تجربیات دانشجویان معلول و با اختلال بینایی در دانشگاه حمایت می کند و نشان می دهد که آموزش فیزیوتراپی منحصر به فرد نیست. با وجود حرفه ای بودن فیزیوتراپی و پشتیبانی از درمانگران با اختلال بینایی ، هنوز موانعی وجود دارد که درنهایت دانشجویان برای دستیابی به اهداف آموزشی خود مجبور به کار سخت تر و طولانی تر برای دسترسی به برنامه درسی می شوند. اما اگر موانع از طریق روابط باز، مشارکتی و اصلاح مناسب قابل شناسایی و رفع باشد، دسترسی به برنامه درسی امکان پذیر می شود و مشارکت کامل در آموزش فیزیوتراپی حاصل می شود.

Abstract

The aim of this study was to explore the learning experiences of visually impaired physiotherapy students in the UK, specifically focusing on barriers and enablers faced within university and classroom based education.
A qualitative multiple case study design was used due to the unique and small group of participants under exploration. Course Leaders of all universities in the UK that offered Physiotherapy education at undergraduate or pre-registration level were approached as gatekeepers to access participants. Four visually impaired physiotherapy students consented to take part in the study, each from a different institution.
Semi-structured interviews were used at a time and setting chosen by each participant. Data were recorded and transcribed verbatim, and analysed thematically using NVivo 10. Both barriers and enablers were identified, with sub-themes within the data; the barriers were: environmental factors, unsupportive behaviours and time and effort. The enablers were: supportive relationships, student attributes, and strategies and adaptations.
All participants experienced barriers to learning within their university setting, despite having disclosed a disability and having access to and provision of reasonable adjustments. However, despite facing barriers, there were many positive experiences that enabled learning, particularly when staff and students worked together in an open, supportive, and proactive environment.

8- Conclusion

These findings show the existence of both barriers to and enablers for learning physiotherapy within the university setting. The barriers prevented students from fully participating and accessing the curriculum effectively, despite support and reasonable adjustments being put in place. However, there were some excellent practices that ensured participation and access to the curriculum in both theoretical and practical teaching and learning, reinforced by strong “human” and compassionate support. These findings support previous research into the experiences of disabled and visually impaired students in university, suggesting that physiotherapy education is not unique. Despite the physiotherapy profession being open and supportive of visually impaired therapists, there are still barriers that ultimately result in students having to work harder and longer to access the curriculum to achieve their educational goals. However, if barriers can be identified and addressed through open, collaborative relationships and reasonable adjustments, access to the curriculum can be enabled, and full participation in physiotherapy education can be achieved.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

دسترسی به برنامه تحصیلی؛ تجارب یادگیری مبتنی بر دانشگاه از دانشجویان فیزیوتراپی با اختلال بینایی

Accessing the curriculum; university based learning experiences of visually impaired physiotherapy students

ارتقای تجربه یادگیری شهروندان در شهرهای هوشمند

Promoting Citizen’s Learning Experience in Smart Cities

چکیده

1- چهارچوبی برای شهرهای هوشمند از منظر آموزشی

2- ویژگی های یادگیری هوشمند

3- محیط های یادگیری معمولی در شهرهای هوشمند

محیط یادگیری مدرسه

محیط یادگیری خانواده

محیط یادگیری جامعه

محیط یادگیری موزه

4- ارزیابی محیط های یادگیری در شهرهای هوشمند

چکیده

تحقیقات زیادی روی شهرهای هوشمند انجام شده که تنها تعداد کمی از آنها از دیدگاه آموزشی به بررسی شهرهای هوشمند پرداخته است این مقاله به بررسی چهارچوب ساختاری شهرهای هوشمند از منظر آموزشی می پردازد تا اهمیت ارتقای یادگیری هوشمند را در شهرهای هوشمند مشخص کند. سپس مشخصات یادگیری هوشمند مشخص می شود، و تفاوت یادگیری کلاسی سنتی، یادگیری دیجیتال و یادگیری هوشمند تحلیل می شوند. پس از آن، این مقاله به تحلیل محیط های یادگیری معمولی در شهرها می پردازد: مدرسه، خانواده، جامعه، محل کار و موزه. بر اساس این تحلیل، ما نشانگرهایی را برای ارزیابی محیط های یادگیری در شهرهای هوشمند توسعه می دهیم، که برای ارزیابی محیط های یادگیری در 68 شهر انتخاب شده در چین استفاده شده اند.

4- ارزیابی محیط های یادگیری در شهرهای هوشمند

پنج محیط یادگیری بالا جوی را برای یادگیری در شهر فراهم می کنند که برای پرورش استعدادهای دارای مهارت های خلاق مهم هستند و همۀ نوآوری های را در شهرهای هوشمند بر عهده می گیرند. تجربه یادگیری شهروندان، تجربه قابل زندگی و توسعه نوآوری شهری، همگی به این محیط های یادگیری مرتبط هستند. بنابراین، درک محیط های یادگیری معمول در شهرهای هوشمند از اهمیت برخوردار است، به همین دلیل نشانگرهای زیر را برای ارزیابی این محیط های یادگیری ایجاد می کنیم. برای محیط یادگیری کلاسی، معمولاً از این ابعاد ارزیابی می شود: نسبت تعداد دانش آموزان و تعداد کامپیوترها، نسبت تعداد معلمان و تعداد کامپیوترها، پوشش شبکه ای، تجهیزات شبکه ای، کلاس های چندرسانه ای و غیره (لیو و غیره، 2014). در این پژوهش، اختصاص منابع کامپیوتری به مدارس ابتدایی و متوسطه، کلاس های چندرسانه ای و منابع دیجیتال مدارس ابتدایی و متوسطه انتخاب شد، مانند شاخص های زیرسطح برای شاخص محیط یادگیری مدرسه (جدول 2).

Abstract

Lots of research has been done on smart cities, however, only few studies can be found on smart cities from the educational perspective. This paper will discuss the framework of building smart city from educational perspective to identify the importance of promoting smart learning in smart cities. Then the characters of smart learning are elaborated, and the difference of traditional classroom learning, digital learning and smart learning are analyzed. After that, the paper analyzes the typical learning environments in cities: school, family, community, workplace, and museum. Based on the analysis, we develop indicators to evaluate learning environments in smart cities, which was used to evaluate the learning environments in the selected 68 cities in China.

4- Evaluating Learning Environments in Smart Cities

The above five typical learning environments provide the atmosphere for learning in a city, which is vital for cultivating talents with creative skills to deal with all the inno‐ vations in smart cities. Citizen’s learning experience, livable experience and city inno‐ vation development, are all connected with these learning environments. Therefore, it is important to understand the typical learning environments in smart cities, that is why we create the following indicators to evaluate these learning environments. For school learning environment, it is normally evaluated from these aspects: the proportion of the number of students and the number of computers, the proportion of the number of teachers and the number of computers, network coverage, network equip‐ ment, multimedia classrooms, and so on (Liu et al. 2014). In this research, we chose computer resource allocation in primary and middle schools, multimedia classrooms and digital resource of primary and middle schools as sub-level indicators for the school learning environment indicator (Table 2).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

ارتقای تجربه یادگیری شهروندان در شهرهای هوشمند

Promoting Citizen’s Learning Experience in Smart Cities