• فهرست مطالب:

چکیده
1- مقدمه
2- روش و منابع اطلاعات
2-1 روش
2-2 منابع داده ها
2-2-1 داده های مقیاس شهری
2-2-2 داده های مقیاس ملی
2-2-3 داده های مقیاس بین المللی
3- بحث و نتایج
3-1 شدت آب مجازی
3-2 آب مجازی در تقاضای نهایی
3-3 آب مجازی در واردات و صادرات
3-4 عدم تعادل آب در تجارت
3-5 تعادل آب در اقتصاد پکن
4- نتیجه گیری

• بخشی از ترجمه:

4. نتیجه گیری
عملکرد فعلی تصویر جامعی از تعادل مصرف آب شهری را براساس روش سیستم های IOA سه مقیاسی ترسیم می کند و بینشی نسبت به مصزف آب شهری در زمینه منطقه سازی و جهانی سازی مصرف منابع آب ارائه می دهد. از چشم انداز نظریه سیستم ها، جریان های تجاری داخل و خارج اقتصاد شهری مرتبط با منابع آب بزرگ هستند که پیامدهای ضروری برای جابه جایی منابع آب مقیاس شهری با منابع آب اقتصادهای داخلی و جهانی دارد.
با توجه به تعادل آب شهری، تقاضای آب مجازی محلی برای پکن تقریباً چهار برابر برداشت آب محلی آن است و آب مجازی در واردات خارجی و داخلی نقش مهمی در تقاضای عظیم آب پکن دارد. با آنالیز سیستم سه مقیاسی، تصمیمات مناسب درباره استراتژی صرفه جویی آب را می توان از چشم انداز آب مجازی گرفت. بدیهی است که بدست آوردن منابع آب مجازی از طریق تجارت برای اقتصادهای کم آب به ویژه برای پکن ضروری است. اکنون پکن بتدریج ساختار اقتصادی را برای بدست آوردن آب مجازی از تجارت و در فرایند تعدیل ساختاری تشکیل داده است و تقاضای آب مجازی در کل مصرف باید دارای بیشترین اولویت باشد. در ضمن، با توجه به اینکه اقتصاد شهری تحت تسلط صنایع ثالث قرار دارد، که بعنوان تقاضا برای مقدار بزرگی از آب مجازی اما مقدار نسبتاً کوچکی از آب مستقیم مشخص می شود، راندمان استفاده از آب در صنایع ثالث بویژه آنهایی که در فرایند تولید و در ورودی های واسطه مجازی اند باید بیشتر افزایش یابد. در زمینه جهانی سازی، فعالیت های تجارت پررونق باید از اقتصاد شهری با کمبود آب پشتیبانی کنند تا مصرف منابع آب را مجدداً متعادل کنند که نقش مهمی در برآوردن تقاضای آب دارد و پیامدهای اساسی در تصمیم گیری برای سهولت کمبود آب شهری دارد.

• بخشی از مقاله انگلیسی:

4. Concluding remarks

The present work draws a holistic picture of urban water use balance based on a three-scale systems IOA method and provides an insight into the urban water use in context of regionalization and globalization of water resources use. From the perspective of systems theory, trade flows in and out of the urban economy are associated with massive water resources, which have essential implications to relocate urban scale water resources with that in the domestic and global economies. With regard to urban water balance, the local embodied water demand for Beijing is nearly quadruple its local water withdrawal, and the water embodied in domestic and foreign imports plays an essential role in Beijing’s huge water demand. With the threescale system analysis, proper decisions on water-saving strategy can be made from the perspective of embodiment. Itis obvious that obtaining embodied water resources through trade is essential for water scare economies in particular for Beijing. For now Beijing has gradually formed an economic structure to obtain embodied water from trade, and in the following process of structural adjustment, water demand embodied in total consumption should be placed with the first priority. Meanwhile, as the urban economy is dominated by tertiary industry, which is characterized as demand for a large amount of embodied water but a relatively small amount of direct water, water utilization efficiency in the tertiary industry in particular those embodied in the production process and in intermediate inputs should be further increased. In the context of globalization, urban economy with water shortage should draw support from their booming trade activities to rebalance water resources use, which will play an essential role in satisfying the water demand and have essential implications for decision making to ease urban water scarcity.

 دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله

نوشته دانلود ترجمه مقاله تحلیل ورودی خروجی سه مقیاسی آب مجازی برای اقتصاد شهری – مجله الزویر اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

بخشی از ترجمه:

چکیده

افزایش کمبود آب موجب به وجود آمدن محدودیت های جدی در پایداری تولید غذا در بسیاری از بخش های جهان گردیده است. به منظور مطالعه این وضعیت در سطح منطقه ای، ما ایران را به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب کردیم و به تجزیه تحلیل این پرداختیم که چگونه یک راهبرد تجارت مجازی آب درون کشوری(VWTS) می تواند به بهبود تولید غلات و نیز حل مسئله کمبود آب کمک کند. این مسئله از نظر راهبردی تا حدودی مستلزم تعدیل و تنظیم ساختار الگوی کشت (ASCP) و تجارت غذای بین منطقه ای است که در آن عملکرد محصول و تولید کنندگی آب و نیز شرایط اقتصادی و اجتماعی در نظر گرفته شود. ما یک قالب کاری سیستماتیک را برای ارزیابی (ASCP) در سطح استانی تحت نیرو های محرک و محدودیت های متعدد ایجاد کردیم. یک مدل ترکیبی چند منظوره و خطی ایجاد و با روش برنامه نویسی خطی حل شد. داده های ۱۹۹۰-۲۰۰۴ برای توجیه نوسانات سالانه دسترسی به آب و تولید غذا استفاده شدند. ۵ سناریو با هدف بیشینه سازی تولید ملی غلات ضمن رسیدن به سطوح خود کفایی گندم تحت محدودیت های متعدد آب و خاک در تک تک استان ها طراحی شدند. نتایج نشان می دهد که تحت سناریوی معیار، که تداوم استفاده از آب موجود و سیاست غذا را در سطح ملی فرض می کند، برخی سناروی های (ASCP) می توانند تولید گندم بیشتری با آب کم تر کنند. بر اساس سناریو های متعدد (ASCP)، ما چنین نتیجه می گیریم که ۳۱ درصد تا ۱۰۰ درصد کمبود گندم کل در استان های دارای کمبود آب را می توان با استان های دارای گندم مازاد جبران و تامین کرد. در نتیجه، استان های دچار کمبود آب ۳.۵ میلیارد متر مکعب تا ۵.۵ میلیارد متر مکعب آب مجازی با وارد کردن گندم مازاد استان های دیگر را دریافت می کنند.

بخشی از مقاله انگلیسی:

Abstract. Increasing water scarcity has posed a major constraint to sustain food production in many parts of the world. To study the situation at the regional level, we took Iran as an example and analyzed how an intra-country “virtual water trade strategy” (VWTS) may help improve cereal production as well as alleviate the water scarcity problem. This strategy calls, in part, for the adjustment of the structure of cropping pattern (ASCP) and interregional food trade where crop yield and crop water productivity as well as local economic and social conditions are taken into account. We constructed a systematic framework to assess ASCP at the provincial level under various driving forces and constraints. A mixedinteger, multi-objective, linear optimization model was developed and solved by linear programming. Data from 1990– 2004 were used to account for yearly fluctuations of water availability and food production. Five scenarios were designed aimed at maximizing the national cereal production while meeting certain levels of wheat self-sufficiency under various water and land constraints in individual provinces. The results show that under the baseline scenario, which assumes a continuation of the existing water use and food policy at the national level, some ASCP scenarios could produce more wheat with less water. Based on different scenarios in ASCP, we calculated that 31% to 100% of the total wheat shortage in the deficit provinces could be supplied by the wheat surplus provinces. As a result, wheat deficit provinces would receive 3.5 billion m3 to 5.5 billion m3 of virtual water by importing wheat from surplus provinces. Correspondence to: K. C. Abbaspour (abbaspour@eawag.ch) 1 Introduction Population growth and industrialization on the one hand and extended drought, environmental concerns, and a possible adverse impact of climate change on the other hand are the major limiting factors on water resources threatening food security in developing countries of arid and semi-arid regions. With no significant room to expand cultivation areas in these regions, increased food demand will have to be met through sustainable agricultural production, which entails improved management of the available resources and development of crop production strategies (Qadir et al., 2007) as well as import from outside (Yang et al., 2006; Allan, 1997). Large parts of Iran are characterized as arid and semiarid environment. The country is enduring increasing water scarcity, which has posed a major constraint to the expansion of crop land and food production. Agriculture is by far the largest water user in Iran, accounting for more than 90% of the total water withdrawal. Despite the scarce water resources, wheat self-sufficiency has long been an important national goal, which was temporarily achieved in 2004. However, there is a general doubt about Iran’s ability to maintain this level of production amid the mounting water challenges, among other obstacles. In general, the agricultural water use efficiency is low in Iran. The average irrigation and conveyance efficiency is around 36% at the national level. For many provinces, the efficiency can be as low as 15%. Main reasons for low efficiency are improper design of irrigation facilities, poor maintenance, careless operation, negligible water pricing, as well as inefficient division of responsibilities among different agencies (Pazira et al., 1999; Kehsavarz et al., 2005). Efforts to increase the Published by Copernicus Publications on behalf of the European Geosciences Union. 1418 M. Faramarzi et al.: Analysis of intra-country virtual water trade strategy agricultural water use efficiency have been made through increasing crop water productivity (CWP) at plant and field levels (Ardakanian, 2005). But this has not so far alleviated the water scarcity problem, as in many areas the situation has been worsening. Facing the sober challenges, there have been renewed calls and efforts from the government of Iran to improve water resources management and plans to mitigate water scarcity. The long term policies are to invest on water projects, exploit new water resources, and investigate the benefits from adjustment of structure of cropping pattern (ASCP) to deal with the growing water shortages (National Research Council, NRC, 2005; The 5th World Water Forum by Iranian Ministry of Energy, 2009). So far, however, bulk of the investment is allocated for harnessing and regulating water resources via construction of dams, water transfer projects, and building irrigation networks (http: //icerik.worldwaterforum5.org/files/ThematicDocuments/ SessionDocuments/18 03 2009/Ayvansaray/). Little effort has so far been made in developing a strategy for ASCP. Iran currently has 19 million ha of agricultural land, accounting for 12% of the total area of the country. Of the total agricultural land, over 60% is devoted to wheat, 20% to barley, 5% to rice, 2% to maize and the rest of the land is covered by other crops. Cereals are the largest user of irrigation water. Of the total water diverted to irrigate cereal crops, wheat uses more than 70%. This amount of water exceeds the internal renewable blue water resources (IRWR) in many provinces located in central dry regions. Therefore, a large amount of water is extracted from fossil groundwater or water transfer projects to meet the water demand. It was found by Faramarzi et al. (2009) that about 53% of the area under cultivation of wheat in Iran is located in water scarce sub-basins. Of the total wheat production (10.83 million tons) in the country, 4.4 million tons of irrigated wheat and 1.9 million tons of rainfed wheat are produced every year in water scarce regions. This has a significant implication for future agricultural food production. The virtual water trade (VWT) introduced by Allan (1997) has been seen as one of the ways to improve water use ef- ficiency and to mitigate water scarcity at the regional level through ASCP and interregional food trade (Chapagain et al., 2006; Yang et al., 2006; Liu and Savenije, 2008; Liu et al., 2007). What we refer to as “virtual water trade strategy” (VWTS) in this paper involves adjustment of the structure of cropping pattern and interregional food trade where crop yield (y) and CWP, national food production objectives, as well as local economic and social conditions are taken into account as discussed in Sect. 2.2. VWT has so far been mainly studied in the arena of international trade. A set back in developing a clear VWTS internationally has been the exercise of trade sanctions imposed on importing countries at will. This although did not stop VWT, it had the effect of deterring the countries from formulating clear and long-term VWT strategies as an effective policy option for combating local water scarcities. The principles of VWT are also applicable within a country like Iran where there are lesser political barriers in interprovincial trades and significant regional variations in climate, resources and crop production. In such a situation, water resources can be used more efficiently at the national level if crops are produced in the regions/provinces where CWP is large and exported to the regions where CWP is small. However, any change in cropping structure is subject to many factors ranging from natural resources, ecological, socio-economic, and institutional conditions. Hence, there is a need for a systematic framework to support the policy makers in the planning of the structure of regional cropping pattern to meet certain national goals of food production while taking these constraints into consideration. Based on the best of our knowledge, so far such a study has not been seen in the virtual water literature. The current study is a novel step to develop a systematic framework for implementing VWTS in Iran through ASCP. Improving the water resources management through ASCP can be formulated as a multi-criteria analysis problem and solved by optimization methods. In the literature there are different techniques dealing with multi-criteria analysis problems. Very broadly they can be grouped into two categories: participatory based decision making processes and non-participatory based optimization techniques. The first category includes methods such as: multiple-criteria utility functions (e.g. Prato and Herath, 2007), analytical hierarchy process (AHP) (e.g. Mau-Crimmins et al., 2005), and Electre (e.g. Kangas et al., 2002; Figueria and Roy, 2002). In the second category, the techniques of linear programming (Makowski et al., 2000), genetic algorithms (Ines et al., 2006), meta modeling (Mousavi and Shourian, 2010), and goal programming (Foued and Sameh, 2001; Agha, 2006; Al-Zahrani and Ahmad, 2004; Yang and Abbaspour, 2007) are more widely used. The first category might not be relevant in this study because it is interview-based and calls for direct participations of decision makers and other stakeholders. As our project is large scale with multiple-criteria, the second category would be more suitable to apply. In the second category, goal programming is one of the popular multi-criteria optimization techniques used for water resources management and planning. It provides a way of considering more than one objective function. It sets a specific numeric goal for each objective, and then seeks a solution that maximizes the weighted sum of objectives while taking a set of constraints into consideration.

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله با فرمت ورد

خرید نسخه پاورپوینت این مقاله جهت ارائه

نوشته دانلود ترجمه مقاله استراتژی تجارت آب مجازی درون کشوری جهت کاهش اثرات کمبود آب در ایران اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

فهرست مطالب:

چکیده
۱ مقدمه
۲ موقعیت توسعه منابع آبی و محصولات کشاورزی در دشت سانجیانگ
۳ معیار وابسته برای آب مجازی محصولات کشاورزی اصلی
تعیین نیازمندی آب محصول
محاسبه آب مجازی محصولات اصلی
۴ نتایج و تحلیل ها
۵ نتیجه گیری و بحث

بخشی از ترجمه:

چکیده
آب مجازی روشی جدید برای تحقق توسعه پایدار منابع آب به شمار می رود. آن نقش مهمی در تغییر توزیع ناهموار و غیر یکنواخت الگوی فضایی منابع آب در کشور ما ایفا می کند. از طریق تائید مقدار آب مجازی در محصولات واحدهای جلگه سانجیانگ ، این مقاله مقدار آب مجازی در طول سالیان متمادی در انواع و اقسام محصول را یافته و از تحلیل برای تغییرات ساختاری محصول براین اساس استفاده می کند. از طریق مقایسه با میانگین مقدار آب مجازی محصول، مقدار کل آب مجازی محصولات غذایی در جلگه سانجیانگ مشخص شده و از سال 2003 این روند رو به افزایش بوده است، و رنج افزایش بزرگتر می باشد، یعنی محصولات غذایی این منطقه عموماً دارای مزایای کاشت با صرفه جویی در آب می باشند.
واژگان کلیدی: آب مجازی، محصولات کشاورزی، جلگه سانجیانگ

1. مقدمه
آب مجازی برای اولین بار توسط پژوهشگر بریتانیایی آلان مطرح گردید، آن مفهوم جدیدی از مدیریت منابع آب بوده و آب بکاررفته برای تولید کالاها و خدمات را نشان می دهد. تحقیق تجارت آب مجازی می تواند کاربرد کارآمد منابع آبی را بهبود بخشد. غذا به عنوان مصرف اصلی آب، آب زیادی در خود جای داده است. در حال حاضر، محصولات کشاورزی کالاهای کاربر آبی اصلی در کشور ما به شمار می روند. جلگه سانجیانگ به عنوان مبنای تولید غلات مهم در چین، ماموریت مهمی در قبال تولید غلات و خروجی برعهده دارد. اگرچه این منطقه بارش باران زیادی تجربه می کند، اما در سالهای اخیر، وضعیت موجود منابع آبی خوشبینانه نیست. درصد بالاتری از منابع آب کشاورزی ،بیش از 90 درصد از مصرف کل آب را به خود اختصاص می دهند. بنابراین در این مقاله مقدار کل و تغییر ساختار آب مجازی محصولات کشاورزی به منظور پی بردن به سودمندی منابع آب محلی و سپس کمک به توسعه تحقیق وابسته به آب مجازی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. به منظور تنظیم و بهینه سازی ساختار برنامه ریزی بر مبنای آب مجازی، بهبود نسبت سودمندی منابع آبی رشته فکری جدیدی برای مدیریت منابع آبی خلق می کند.

2. موقعیت توسعه منابع آبی و محصولات کشاورزی در جلگه سانجیانگ
جلگه سانجیانگ دارای مساحت کل 8. 10 ده هزار کیلومتر مربع بوده و مساحت زمین های زیر کشت رفته و زراعی آن تقریباً 51. 3 میلیون هکتار مربع می باشد. کیفیت خاک خوب است، زمین تخت و متمرکز می باشد که برای تولید کشاورزی مکانیزاسیون و تقویت آن مناسب می باشد. این منطقه سرشار از منابع آبی بوده و قادر به تامین نیازهای کشاورزی جانوری و زراعت ، و تولید محصولات کشاورزی با کیفیت بالا و محصولات فرعی می باشد. بنابراین می توان فشار منابع آبی در نواحی خشک داخلی را از طریق تجارت برای اجرای استراتژی آب مجازی کاهش و در ضمن اقتصاد آب مجازی جلگه سانجیانگ را توسعه داد. منابع آبی عمدتاً عبارتنداز: بارش محلی فراوان و آب گذرا یا عبوری در جلگه سانجیانگ. میانگین بارش سالانه 556 میلی متر، در حدود 60 بیلیون متر مکعب منابع آبی وجود داشته، آب عبوری در حدود 5. 278 بیلیون متر مکعب بوده و عمدتاً شامل 6. 147 بیلیون متر مکعب روخانه  ، 7. 68 بیلیون متر مکعب رودخانه  ، و 2. 62 بیلیون متر مکعب رودخانه   می شود. جلگه سانجیانگ منطقه خوب برای آبیاری بدون هیچ گونه تلفات محسوب می شود. در این منطقه پتانسیل و مزیت زیادی برای اجرای استراتژی آب مجازی وجود دارد.

بخشی از مقاله انگلیسی:

I. INTRODUCTION

Virtual water firstly put forward by British scholar Allan isnew concept of water resources management, and is the waterused to produce goods and service [1]. The research of virtualwater trade can promote efficient use water resource. Food asthe main water consumption, there are a lot of virtual waterimplicit within it. At present agricultural products are mainwater labor-intensive goods in our country [2]. Sanjiang plainas the base of the important commodity grain production inChina, take important mission for grain production and output.Although the region are plenty of rainfall, but in recent yearsthe status quo of water resources is not optimistic. A higherpercentage of agricultural water accounts for more than 90% oftotal water consumption. So in this paper total amount andstructure change of agricultural products virtual water areanalyzed, to systematically understand local water resourcesutilization, and then help to further develop virtual waterrelated research. To adjust and optimize the planting structurebased on virtual water, improving the utilization ratio of waterresources provides new train of thought for water resourcesmanagement. II. THE DEVELOPMENT SITUATION OF WATER RESOURCESAND AGRICULTURAL PRODUCTS IN SANJIANG PLAINSanjiang plain has total area of 10.8 ten thousand km2,cultivated land area of nearly 3.51 million hm2. The soil qualityis good, the terrain is flat and concentrated, which is suitablefor the agricultural production of mechanization andintensification. It is rich in water resource, and can meet thefarming and animal husbandry requirements, produce highquality agricultural and sideline products. So we can reducewater resources pressure in domestic arid areas, through theway of trade to implement virtual water strategy, andmeanwhile develop virtual water economy of Sanjiang plain.The water resources mainly include abundant localprecipitation and transit water in Sanjiang plain. Mean annualprecipitation is 556 mm, about 60 billion m3 water resources;Transit water is about 278.5 billion m3, mainly includingHeilongjiang River 147.6 billion m3, Songhua River 68.7billion m3, Wusuli River 62.2 billion m3. Sanjiang plain is wellirrigation area, almost no loss. In this region there is the greatadvantage and potential to implement virtual water strategy.

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله با فرمت ورد

خرید نسخه پاورپوینت این مقاله جهت ارائه

نوشته دانلود ترجمه مقاله معیار آب مجازی و تحلیل تغییر ساختار محصولات کشاورزی – مجله IEEE اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.

فهرست مطالب:

چکیده
مقدمه
داده ها و روشها
منطقه مطالعه
داده ها
مدل FAO
داده های اقلیمی
داده های کشاورزی
روشها
نتایج
VWC گندم، ذرت و برنج
VWC سبز و آبی گندم ، ذرت و برنج
جریانات آب مجازی وابسته به انتقال غلات بین مناطق
بحث
نتیجه گیری

بخشی از ترجمه:

چکیده:
پیشینه: توزیع نامتناسب زمین زراعی و منابع آبی به تنگنایی برای تضمین ایمنی غذا در چین تبدیل شده است. آب مجازی و نظریه تجارت آب مجازی راه حلی بالقوه برای بهبود مدیریت منابع آب در بخش کشاورزی مهیا ساخته و بحران های آبی در مناطق کمبود آب را حل می کند. مطالعه حاضر به ارزیابی مقادیر آب مجازی آبی و سبز گندم، ذرت و برنج در مقیاس منطقه ای در چین می پردازد. سپس مزایای صرفه جویی در آب جریانات آب مجازی در رابطه با انتقال سه محصول بین مناطق را ارزیابی می نماید.
نتایج: میانگین ملی مقدار آب مجازی گندم، ذرت و برنج به ترتیب   در تن ( 98. 50 درصد آب سبز، 49.02 درصد آب آبی) ،    در تن ( 27. 76 درصد آب سبز، 73. 23 درصد آب آبی) و   در تن ( 90. 61 درصد آب سبز، 10. 38 درصد آب آبی) بود. با انتقال منطقه ای گندم، ذرت و برنج، جریانات آب مجازی به   ( 91. 59 درصد آب سبز، 09. 40 درصدآب آبی) رسید. ضمناً، چین در   از آب سبز صرفه جویی نمود در حالیکه   آب آبی بیشتر با سناریو انتقال بدون غلات در 2009 مصرف نمود.
نتیجه گیری: به منظور تضمین ایمنی غذا در چین، دولت باید بهره وری آب ( مقدار آب مجازی محصولات را کاهش دهد) را در طول فرایند تولید غلات بهبود بخشد. ضمناً، تحت پیش شروط امکان پذیری اقتصادی و دسترس پذیری منابع آب زمینی، چین باید ناحیه غلات ریزی و پرورش غلات در مناطق جنوبی برای بهره گیری کامل از منابع آب سبز و رفع فشار وارده به منابع آبی را تضمین نماید.
واژگان کلیدی: مقدار آب مجازی، آب سبز، آب آبی، جریانات آب مجازی، صرفه جویی در آب، چین

مقدمه
مقدار آب مصرف شده در فرایند تولید محصول مقدار آب مجازی (VWC) نامیده می شود. جریان آب مجازی معرف حجم آب تعبیه شده در کالاهای تجارت شده می باشد. کشورها یا مناطقی با منابع آبی کم برای کاهش فشار وارده به منابع آبی می توانند محصولات آب بر وارد کنند. ضمناً، تجارت آب مجازی در صورتی قادر به صرفه جویی در مقدار آب در سطح جهانی می باشد که محصول آب بر از منطقه ای با بهره وری بالای آب به منطقه ای با بهره وری پائین آب تجارت شده باشد. بنابراین، فرایند جریان آب مجازی عنصری مهم برای بهبود کارایی مصرف آب جهانی و رفع فشار وارده به منابع آب محلی می باشد. از دهه 1990، محققین مختلفی جریانات آب مجازی تعبیه شده در واردات یا صادرات محصولات کشاورزی بین کشورها یا مناطق را برآورد کرده اند. ضمناً سایر مطالعات براین مسئله تاکید کرده اند که تجارت آب مجازی از طریق واردات کالاهای آب بر مثل غلات از کشور یا منطقه ای با VWC پائین برای کالاها یا منابع آبی فراوان، قادر به حل مسئله کمبود آب محلی و بهبود کارایی مصرف آب جهانی می باشد. تا کنون اکثر مطالعات در مورد آب مجازی و تجارت آن عموماً در مقیاس ملی یا جهانی انجام شده اند، در نتیجه اختلافات منطقه ای کشورهای متشکل از رنج وسیعی از نواحی اقلیمی کشاورزی حذف و رفع می گردد. در این مقطع زمانی، تعداد معدودی از مطالعات بر تمایز بین آب سبز (آب باران مصرف شده در طول فرایند تولید محصول) و آب آبی ( آب سطحی یا زیرزمینی مصرف شده در تولید محصول) در VWC محصول تاکید کرده اند. در اینجا بر آب آبی در برنامه ریزی و مدیریت منابع آبی متداول تاکید کرده است. اما مصرف آب آبی به خاطر کمبودش، هزینه فرصت بالا و تاثیر بزرگ بر محیط محدود شده است. ضمناً، این مسئله به فاکتوری محدود کننده برای توسعه اجتماعی اقتصادی در نواحی کمبود آب تبدیل می شود. آب سبز موجب حفظ اکوسیستم زمینی و کشاورزی دیمی در سرتاسر جهان شده است. به علاوه، آب سبز عموماً دارای هزینه فرصت پائین تر و تاثیرمحیطی کوچکتری می باشد. بنابراین معناداری آب سبز برای کشاورزی و اکوسیستم محرکی برای بروز نگرانی در میان پژوهشگران بوده است. در این وضعیت، تعیین نحوه کاهش مصرف آب آبی در تولید کشاورزی و منحرف نمودن آب آبی به سایر بخشها به هدف کشورها و مناطق در سرتاسر جهان تبدیل شده است. به منظور نیل به این هدف، کمیت سنجی مقدار و نسبت آب آبی و سبزدر تولید محصول اهمیت دارد. کشاورزی به عنوان مصرف کننده اصلی آب در سرتاسر جهان، به خاطر تقاضاهای سایر بخشها تحت فشار قرار گرفته و به خاطر تغییر وضعیت اقلیمی تهدید شده است. مسائل مربوط به ایمنی غذا در چین توجه زیادی را در سرتاسر جهان به خود جلب کرده است. اما، توزیع ناهمگن و غیر یکنواخت منابع آب و زمین زراعی به تنگنایی برای تضمین ایمنی غذا در چین تبدیل شده است. زمین زراعی عمدتاً در مناطق شمالی و منابع آبی عمدتاً در مناطق جنوبی واقع شده اند. کل زمین زراعی در مناطق شمالی   بود که در حدود 60 درصد از کل زمین زراعی چین را تشکیل می دهد، در حالیکه منابع آبی در مناطق شمالی فقط 19 درصد ازکمیت کل چین را تشکیل می دهند. در مقابل، زمین های مزروعی در مناطق جنوبی 40 درصد از کل زمین های زراعی چین را تشکیل می دهند. با این حال منابع آبی در مناطق جنوبی بیش از 81 درصد از کل منابع آبی در چین را تشکیل می دهند. به خاطر شرایط اقلیمی مطلوب و منابع آبی، مناطق جنوبی در زمینه تولید غذا از لحاظ سنتی برتر بوده اند. بنابراین از مناطق جنوبی به عنوان مناطق اصلی صادرات غلات استفاده گردید. اما از سال 1990، این موقعیت تغییر کرده است. به خاطر تاثیر فاکتورهای اقتصادی، اجتماعی و فاکتورهای دیگر، زمین های زراعی و تولید غلات مناطق جنوبی در طول 20 سال گذشته رو به کاهش بوده و مناطق جنوبی به وارد کننده غلات تبدیل شده اند. این جابجایی تاثیر معناداری بر توزیع مجدد زمین های زراعی و منابع آبی در چین داشته است. انتقال غلات از شمال به جنوب موجب انحراف منابع آبی از مناطق شمالی به جنوبی می شود. این انحراف موجب بروز مسائل متعددی می گردد که باید همواره مد نظر قرار گیرند: (1) اختلافات منطقه ای VWC سبز و آبی برای محصولات غلات اصلی، (2) مقدار جریانات آب مجازی وابسته به فرایند انتقال غلات و (3) مزایای صرفه جویی در آب در ارتباط با انتقال غلات بین مناطق. به منظور کشف مشکلات مذکور، مقاله حاضر از گندم، ذرت و برنج به عنوان اهداف تحقیق استفاده می کند که محصولات اصلی غلات در چین به شمار رفته و بیش از 86 درصد از کل خروجی غلات ملی را به خود اختصاص می دهند. مقاله حاضر ابتدا VWC گندم، ذرت و برنج را در مقیاس منطقه ای در چین مورد تحلیل قرار می دهد. سپس جریانات آب مجازی و حجم صرفه جویی آب در رابطه با انتقال سه محصول بین مناطق را ارزیابی می نماید.

بخشی از مقاله انگلیسی:

INTRODUCTION

The amount of water consumed in the production process of aproduct is defined as its virtual water content (VWC).1,2 Virtualwater flow represents the volume of water that is embeddedin traded commodities.3 Countries or regions with scarce waterresources could import water-intensive products to decrease thepressure on their own water resources. Meanwhile, the virtualwater trade could save water globally if a water-intensive productis traded from a region where it is produced with high waterproductivity to a region with lower water productivity.4 Therefore,the virtual water flow process may prove significant for improvingglobal water use efficiency and alleviating pressure on local waterresources.2,5Since the 1990s, several researchers have estimated the virtualwater flows embedded in the importing or exporting of agriculturalproducts between countries or regions.2,6,7 Meanwhile, otherstudies have stressed that the virtual water trade could alleviatelocal water scarcity and improve global water use efficiency byimporting high water-intensive commodities (like grains) froma country or region that has a low VWC for commodities orabundant water resources.4,5,8–10 Hitherto, most studies of virtualwater and virtual water trade have generally been carried out at aglobal or national scale, thus concealing the regional differencesof countries that consist of a wide range of agro-climatic areas.11At the same time, few studies focus on distinguishing green water (rainwater consumed during the crop production process) andblue water (surface or ground water consumed in crop production)in crop VWC.12–14 The emphasis has been given to blue waterin conventional water resources planning and management.However, the use of blue water is restricted by its scarcity,high opportunity cost and large influence on the environment.Meanwhile, this becomes the limiting factor to socio-economicdevelopment in water-scarce areas. Green water has sustainedthe terrestrial ecosystem and rain-fed agriculture worldwide.15,16In addition, green water generally has a lower opportunity costand smaller environmental impact.17 Therefore, the significanceof green water for agriculture and ecosystem has triggered concerns among scholars.15,17–19 In this context, determininghow to reduce blue water consumption in agricultural productionand divert the blue water to other sectors has become the targetof countries and regions worldwide.17 In order to achieve thispurpose, it is important to quantify the amount and proportion ofblue and green water in crop production.Agriculture, as the primary consumer of water around theworld, is increasingly squeezed by the demands from other sectorsand threatened by climatic change.20 Matters of food security inChina have attracted much attention around the world. However,the uneven distribution of arable land and water resources hasbecome a bottleneck for guaranteeing food security in China.Arable land is mainly located in the northern regions, whilewater resources are concentrated in the southern regions.21 Thetotal arable land in northern regions was 73.03 × 106 ha, whichaccounts for about 60% of total arable land of China, while thewater resources in northern regions is only 19% of total quantityof China. In contrast, the cultivated land in southern regionsaccounts for 40% of total arable land of China; however, the waterresources in southern regions make up over 81% of total waterresources in China.22 By virtue of favorable climatic conditionsand water resources, the southern regions have traditionallybeen overwhelmingly superior in food production; hence thesouthern regions used to be the major grain ’export’ regions.Since the 1990s, however, this situation has changed. Owing to the influence of economic, social and other factors, the arable landand grain production of southern regions have been decreasingover the last 20 years, and the southern regions have turned intothe grain ’importer’.23 This shift will have a significant effect onthe redistribution of arable land and water resources in China. Thetransfer of grain from north to south will cause water resourcesdiversion from northern to southern regions. This diversion bringsup several issues that need to be considered: (1) the regionaldifferences of green and blueVWCfor the major grain crops; (2) theamount of virtual water flows related to the grain transfer process;and (3) any water saving benefits related to grain transfer betweenregions.24In order to explore the foregoing problems, the present papertakes wheat, maize and rice as the research objects which aremajor grain crops in China and account for more than 86% of thetotal national grain output.23 The present paper first provides amore detailed analysis of the green and blue VWC of wheat, maizeand rice at the regional scale in China. It then evaluates the virtualwater flows and volume of water savings related to the transferof the three crops between regions. DATA AND METHODSStudy areaThe study region contains 31 provinces, autonomous regions andmunicipalities inmainlandChina.Theyare divided intotwoprimaryregions and eight sub-regions according to geographical location,climatic conditions and agricultural production conditions.The northern regions include North China, Northeast China,Huang-huai-hai Region and Northwest China. The southernregions contain Southeast China, the Middle–Lower Reachesof the Yangtze River, South China and Southwest China25(Fig. 1).

دانلود رایگان مقاله انگلیسی

خرید ترجمه فارسی مقاله با فرمت ورد

خرید نسخه پاورپوینت این مقاله جهت ارائه

نوشته دانلود ترجمه مقاله مقدار آب مجازی محصولات غلات اصلی و جریانات آب مجازی – مجله وایلی اولین بار در ترجمه فا پدیدار شد.