رسانه های اجتماعی برای برنامه ریزی مشارکتی: نوع شناسی عملکردها و چالش های پشتیبان

Social media for collaborative planning: A typology of support functions and challenges

چکیده
مقدمه
مناقشات پیرامون برنامه ریزی مشارکتی
عملکردها (وظایف) پشتیبانی رسانه های اجتماعی
چالش ها
بحث و نتیجه گیری
منابع

چکیده

     در سالهای اخیر، استفاده گسترده از رسانه های اجتماعی به طور فزاینده ای شیوه ی برنامه ریزی و سیاست گذاری را تحت تاثیر قرار داده است. اگرچه تعداد رو به رشدی از مقالات تاثیر رسانه ‌های اجتماعی بر حاکمیت و برنامه‌ریزی شهری را بررسی می‌کنند، کمبود درک نظری در زمینه ی میزان گستره ی پشتیبانی رسانه‌های اجتماعی از برنامه‌ریزی مشارکتی، وجود دارد. این مطالعه یک نوع شناسی از عملکردها و وظایف پشتیبانی رسانه های اجتماعی را شناسایی می کند: به اشتراک گذاشتن اطلاعات به جریان های اطلاعاتی یک-طرفه از دولت به شهروندان یا از افراد و سازمان ها به مخاطبان گسترده بصورت هوشیار و بلادرنگ اشاره دارد؛ شبکه‌ سازی اجتماعی در مورد شبکه ‌سازی افراد و سازمانها، حتی شاید عبور از مرزهای جغرافیایی برای اقدام های جمعی است؛ مشارکت شهروندی به میزان های مختلف قدرت شهروندی ربط دارد که ممکن است بوسیله ی رسانه های اجتماعی ارتقا یابد؛ و ارتباطات متنوع می باشد که با خود-ارتباطی چندوجهی، تعاملی و انبوه در حوزه های عمومی آنلاین مختلف مشخصه یابی می شود. این وظایف پشتیبانی می تواند برای کمک به مراحل و مقیاس های مختلف برنامه ریزی مشارکتی به کار گرفته شود. با این وجود، چالش های بالقوه متعددی در استفاده از رسانه‌های اجتماعی در برنامه‌ریزی شهری وجود دارد، از جمله سوگیری جمعیت، نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی، اعتبار اطلاعات، (خود)سانسوری، و قطبی سازی افکار. ادغام و یکپارچه سازی رسانه های اجتماعی، ابزارهای دیجیتال و روش های مشارکت سنتی می تواند در پشتیبانی از فرآیندهای برنامه ریزی همه شمول تر کمک کننده باشد.

مناقشات پیرامون برنامه ریزی مشارکتی
     یک چرخش ارتباطاتی در برنامه ریزی شهری در کشورهای غربی به ویژه در زمینه بازآفرینی شهری و حفاظت محیط زیست از دهه 1980 اتفاق افتاده است (Healey, 1997). Innes(2018) و Booher یک نظریه ی عقلانیت مشارکتی را ارایه می کنند که شامل سه شرط، یعنی تنوع علایق، وابستگی متقابل علایق و گفتگوی معتبر می باشد. این شرایط تا حد زیادی با ایده های هابرماس در مورد عقلانیت ارتباطی مرتبط است در مورد اینکه نیاز است تا همه دیدگاه ها و شرایط گفتاری ایده آل گنجانده شود. بنابراین، در رویکرد ارتباطاتی به برنامه‌ریزی مشارکتی فرض بر این است که شرکت ‌کنندگان به طور مساوی حق سؤال کردن، اعتراض و پیشنهاد دادن دارند و نیز بحث‌ های صمیمانه، قابل درک و دقیق (ارتباطات عقلانی) در حوزه عمومی وجود دارند (Innes & Booher, 2015). مزایای فرض یک رویکرد ارتباطاتی با هدف حل وفصل تعارض بسیار چشمگیر است، به طور مثال تقویت مداخله ی بیشتر ذینفعان در فرآیندهای تصمیم گیری و ممکن کردن تغییر شکل روابط متخصص-شهروند (Gualini & Bianchi, 2015). مهمتر اینکه، راهکارهای برنامه‌ ریزی مشارکتی، نقش مهم شهروندان را بعنوان کنش گرانی که به استدلال‌ها کمک می‌کنند و جامعه مدنی را بعنوان وسیله ‌ای برای اعمال فشار بر دولت تا پاسخگوتر اقدام کند، تعریف می‌ نماید (B¨acklund & M¨antysaloB¨acklund & M¨antysalo, 2010; Watson, 2011). آنها اغلب در سطح محله ای توسعه پیدا می کنند، که در آنجا ارتباط چهره به چهره ظهور خیال های مشترک را ممکن می سازد. با این حال، رویکرد ارتباطی به برنامه ریزی مشارکتی به دلیل نادیده گرفتن روابط قدرت در فرآیندهای اجماع خواهانه و “عقلانیت های متعارض” در زمینه تفاوت های اجتماعی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است (Brand & Gaffikin, 2007; Huxley & Yiftachel, 2000; Watson, 2003). همچنین به دلیل نادیده گرفتن زمینه هایی که ممکن است مانع تحقق کیفیت های مشارکتی شود، مورد انتقاد قرار گرفته است (Calderon & Westin, 2021).

     بنابراین، بعضی از محققان و دانشمندان کمک و نقش احتمالی مجادله (آگونیسم) (به جای عقلانیت ارتباطاتی) را در برنامه ریزی مشارکتی بررسی کرده اند (مانند Brand & Gaffikin, 2007; Boonstra & Boelens, 2011; Mouat et al., 2013). اگرچه برخی از محققان به برنامه ریزی مجادله ای یا آگونیستی به عنوان یک پارادایم یا الگوی برنامه ریزی جدید می نگرند (مانند B¨acklund & M¨antysalo, 2010; Kühn, 2021)، چگونگی توسعه دادن آگونیسم در برنامه ریزی به یک نظریه برنامه ریزی عملی موضوع مورد بحث است. رویکرد آگونیستی بر پایه ی مفهوم سیاسی پلورالیسم آگونیستی است که پایداری درگیری و تعارض ‌ها را تصدیق می‌کند و آن را بعنوان یک امر ضروری برای عملکرد سیاستمداران دموکراتیک در نظر می گیرد که خصومت (آنتاگونیسم) را به آگونیسم (مجادله) تبدیل می‌کند که در آن مخالفان نه دشمن، بلکه فقط مخالف هستند (Mouffe, 2013). تفاوت بین رویکردهای ارتباطی و آگونیستی می تواند با فرم های متمایز حوزه های عمومی برای ارتباطات انعکاس داده شود.

طبقه بندی جدید و نوینی از شاخص های شهر هوشمند پایدار

A novel taxonomy of smart sustainable city indicators

مقدمه

شهرهای هوشمند و پایداری

شیوه و روش کار

نتایج و بحث

نتیجه گیری

منابع

ساخت شهری هوشمند که از اهداف پایداری و توسعه ی پایدار پیروی می کند کیفیت زندگی را بهتر کرده و سرمایه اجتماعی، انسانی و زیست محیطی را حفظ می کند. با این حال، وجود پروژه های شهر هوشمند پایدار برای دنبال کردن اهداف پایداری بر روی ابعاد فنی شهرهای هوشمند مثل استفاده از داده های بزرگ یا دستگاه های هوشمند متمرکز شده اند. اخیرا، هیچ طبقه بندی جامعی از شاخص های شهر هوشمند پایدار در ادبیات تحقیقی وجود ندارد. این مقاله سعی دارد تا با درنظر گرفتن ویژگی های معمول و مشترک مفاهیم پایداری و شهر هوشمند این شاخص ها را کشف کند. دو دور از تکنیک آنالیز و تحلیل محتوا به منظور ارزیابی روابط معنایی، لغوی و مفهومی بین شاخص های پایداری و شهر هوشمند به کار گرفته شدند. این مقاله شاخص های توسعه ی پایدار پیشنهاد شده توسط OECD و شاخص سرآمد و اساسی شهر هوشمند ارائه شده توسط کوهن را به عنوان دو گروه اصلی شاخص ها به کار گرفت. یافته ها مجموعه ی جدیدی از شاخص هایی را ارائه می کنند که به سیاستگذاران و محققان این امکان را میدهد هوش و پایداری پروژه ها را توأما در نظر بگیرند. این مجموعه شامل دسته ها و طبقات اجتماعی – فرهنگی، اقتصادی، زیست محیطی، و دولتی با 28 شاخص مرتبط می باشد. پیامد و نتیجه ی این مقاله با در نظر گرفتن المان های اصلی و کلیدی مفاهیم پایداری و شهر هوشمند دسته ی ترکیبی منحصر به فردی از شاخص های شهر هوشمند پایدار را ارائه می نماید. فرهیختگان و دانشگاهیان و سیاستگذاران نیز می توانند این مجموعه ی شاخص ها را به عنوان دستورالعملی برای ایجاد یک جامعه ی هوشمند پایدار به کار بگیرند.

مقدمه

نوآوری ها و ابتکارات شهرهای هوشمند ابزار جدیدی را برای ارتقای شهرداری ها در اختیار مقامات مسئول و سیاستگذاران قرار می دهند. این مفهوم آینده ی منازل شهری را شکل می دهد (لا و لینچ، 2019). از نقطه نظر تاریخی، مفهوم شهر هوشمند بر روی فناوری، وسایل هوشمند، و زیرساخت های شهری متمرکز بود (وانولو، 2014). اخیرا، شهرهای متعددی مفهوم شهر هوشمند را بسط داده اند تا ابعاد اجتماعی اقتصادی را در آن بگنجانند (شیچیاخ و همکاران، 2016). ترنچر (2019) مناسب ترین توصیف مفهوم که برای پروژه های شهری اعمال شده را ارائه می کند: “شهرهای هوشمند مردم را در اولویت قرار می دهند و فناوری را به عنوان ابزاری کاملا در خدمت شهروندان و برای استفاده ی آنها معرفی می کند” (p.118). این تکامل مفهوم شهر هوشمند به فراتر از آنچه قبلا بود می برد ضمن اینکه صرفا بر روی بعد فنی آن تمرکز می کند و تأثیرات بالقوه ای که روی مطالعات و پروژه های شهری دارد را بسط می دهد.

نتیجه گیری 

شهر هوشمند یک مفهوم توسعه ی شهریست که از سوی محققان و مدیران پروژه ها برای پرداختن به امور شهری از طریق درنظر گرفتن شش المان و عنصر اصلی، اعم از جامعه، اقتصاد، مردم، زندگی و معیشت، محیط زیست، حمل و نقل و ترابری، و دولت و همچنین شاخص های مختلف به کار گرفته شده است. از سوی دیگر، پایداری رویکردی است که به صورت عامل کلیدی و اصلی برای حفاظت از منابع برای نسل های فعلی و بعدی به هنگام اجرای پروژه های منطقه ای، شهری، یا روستایی در نظر گرفته می شود. خلق یک شهر هوشمند پایدار اخیرا هدف اصلی چندین مطالعه ی دانشگاهی و دولتی بوده است. هر دو مفهوم توانایی های خود در جهت کم اثر کردن چنین مسائلی را ثابت کرده اند. لذا، به کار بردن طرح های ابتکاری و نوآوری های هوشمند به علاوه ی پایدار ابزار قدرتمندی را برای کاهش چالش های شهری ارائه خواهد کرد.

Building a smart city that follows sustainability goals enhances the quality of life and preserves environmental, human, and social capital. Yet, existing smart sustainable city projects have concentrated on the technological dimensions of smart cities such as using big data or smart devices to follow sustainability goals. Currently, there is no comprehensive category of smart sustainable city indicators in the literature. This paper aims to discover these indicators by considering the common features of sustainability and smart city concepts. Two rounds of the content analysis technique were employed to investigate semantic, lexical, and conceptual relationships between smart city and sustainability indicators. This paper employed the Sustainable Development Indicators suggested by OECD and the Smart City Index Master by Cohen as the two main groups of indicators. The findings offer a novel set of indicators that enables policymakers and researchers to consider the smartness and sustainability of their projects simultaneously. This includes socio-cultural, economic, environmental, and governance categories with 28 associated indicators. The outcome of this paper offers a unique combined category of smart sustainable city indicators by considering the key elements of sustainability and smart city concepts. Academics and policymakers can also employ this set of indicators as a guideline to build a smart sustainable community.

Introduction

Smart cities initiatives offer city authorities and policymakers a new tool for improving municipalities. This concept will shape the future of urban habitation (Law and Lynch, 2019). Historically, the smart city concept focused on technology1 , smart devices, and urban infrastructures (Vanolo, 2014). More recently, however, several cities have expanded the concept to include socio-economic dimensions (Shichiyakh et al., 2016). Trencher (2019) provides the most relevant description of the concept applied to urban projects: “smart cities put people first and stresses technology as a tool to use predominantly in service of citizens” (p. 118). This evolution moves the smart city concept beyond focusing solely on its technological dimension and expands its potential impacts on urban studies and projects.

Conclusion

Smart city is an urban development concept that has been employed by researchers and project managers to address urban affairs by considering six major elements, including society, economy, people, living, environment, transportation, and government as well as various indicators. On the other hand, sustainability is an approach that is construed as a key factor to protect resources for current and future generations while implementing regional, urban, or rural projects. Creating a smart sustainable city has been recently the main objective of several academic and government studies. Both concepts have proven their abilities to mitigate such issues. Thus, exploiting smart plus sustainable initiatives will offer a powerful tool to alleviate urban challenges.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

طبقه بندی جدید و نوینی از شاخص های شهر هوشمند پایدار

A novel taxonomy of smart sustainable city indicators

از فضای زیرزمینی شهری(UUS) تا شهرسازی زیرزمینی پایدار(SUU) : تغییر تمرکز در دانش زیرزمینی شهری

From urban underground space (UUS) to sustainable underground urbanism (SUU): Shifting the focus in urban underground scholarship

چکیده

1.مقدمه

2. فضای زیرینِ شهر

3. پایداری

4. به سوی شهرسازیِ زیرزمینی پایدار

5. نتیجه گیری

منابع

چکیده

این دیدگاه بیانگر این موضوع است که برای توسعه پایدار شهری رابطه ی بین شهر و زمینِ زیر آن نیاز به توجه بیشتری دارد. ظرفیت زیرزمینی ممکن است فضای شهریِ اضافی ایجاد کند، اما خصوصیات آن مانندِ فضای بالای زمین نیست. تحقیقات بین رشته ای و همکاری حرفه ای دو عامل مهم و مورد نیاز هستند برای درک بهترِ (الف) تنوع فرایند های در دستِ اجرا، و (ب) نقش و عملکرد مهندسان ژئو تکنیک و دانشمندان زمین شناسی در شهرسازی پایدارِ زیرزمینی. 

1.مقدمه

با ادامه ی شهرنشینی فشار بر بهره وری از زمین در حال افزایش است. بین سال های 2012 تا 2018 میانگینِ سالانه ی زمین های توسعه یافته 540 کیلومتر مربع بود(EEA,2019). یکی از اقدامات مورد حمایت برای مقابله با تصرف مداومِ زمین، احیای اراضیِ صنعتی رها شده می باشد(EC,2016). این امر مستقیماً توسعه و نوسازیِ شهر را در آینده متناسب با شرایط زمین و توانایی انسان برای بهبود وضعیت فعلی خود پیوند می دهد. علاوه بر استفاده از اراضیِ صنعتی آلوده شده که قابل بهره برداری می باشند، تعداد زیادی از جنبه های توسعه شهری به آنچه در زیرِ سطحِ زمین است و هم چنین توانایی ما برای تغییرِ محیط زیرسطحی بستگی دارد. در دسترس بودن آب های زیر زمینی، به عنوان مثال، اغلب عامل تعیین کننده ای برای ایجاد شهرک های جدید بوده است. برداشت آب های زیرزمینی برای توسعه ی شهری می تواند باعث ایجادِ اثرات ثانویه ای مانند فرونشست زمین یا نفوذ آب شور شود (Foster et al., 2011) و به نوبه خود تاثیر قابل توجه ای بر محیطی که انسان آن را ساخته داشته باشد. 

Abstract

This viewpoint argues that for sustainable urban development the relationship between the city and the ground beneath it needs increased attention. The underground volume might provide additional urban space, but it cannot be treated in the same way as above-ground space. Cross-disciplinary research and professional collaboration are needed to better understand (a) the variety of processes at play, and (b) the role of geotechnical engineers and geoscientists in working towards sustainable underground urbanism.

1. Introduction

With ongoing urbanisation, the pressure on land use is growing. Between 2012 and 2018, the annual average of newly developed land was 540 km2 (EEA, 2019). One measure being advocated to counteract this continuous land take is the regeneration of brownfield sites (EC, 2016). This directly ties future urban development and redevelopment to the suitability of the ground present and to human ability to improve its current condition. In addition to brownfield utilisation, several aspects of urban development rely on the subsurface and our ability to change the subsurface environment. The availability of groundwater, to give an example, has often been a determining factor for the establishment of new settlements. The abstraction of groundwater for urban development can cause secondary effects such as land subsidence or saline water intrusion (Foster et al., 2011) and, in turn, have a severe impact on the built environment present.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

از فضای زیرزمینی شهری(UUS) تا شهرسازی زیرزمینی پایدار(SUU) : تغییر تمرکز در دانش زیرزمینی شهری

From urban underground space (UUS) to sustainable underground urbanism (SUU): Shifting the focus in urban underground scholarship

دستورالعمل های پایداری برای دستیابی به شهرهای پایدار هوشمند در کشورهای در حال توسعه: زمینه غنا

Sustainability guidelines to attaining smart sustainable cities in developing countries: A Ghanaian context

چکیده

1. مقدمه

2. نظریه

1.2 جهان در حال شهری سازی شدن: چالش های پیش روی بهبود

2.2 حل بحران های شهری سازی: تولید مفهوم شهر هوشمند

3.2 چارچوب شهر هوشمند و سازگاری آن در کشورهای در حال توسعه

4.2 مفاهیم شهر هوشمند پایدار برای بهبود سازه های شهری

3. روش ها

4. نتایج و بحث ها

1.4 آزمون های تحلیلی

3.4 دستورالعمل های پایداری جهت دستیابی به شهرهای پایدار هوشمند

4.3 چارچوبی برای دستیابی به شهرهای هوشمند پایدار در کشورهای در حال توسعه

5. نتیجه گیری

فهرست منابع

چکیده

شهری سازی آکنده از چالش های فراوان است. مفاهیم شهر پایدار هوشمند ابزاری را جهت حل این مشکلات پیش روی ما قرار می دهد. از این رو، پژوهشگران طی سالها مشغول انجام تحقیقات بر روی چارچوب های به کار گرفته شده در شکل گیری شهرهای پایدار هوشمند بوده اند تا چالش های شهری سازی که ارائه شده است را برای اجرای مفاهیم شهر پایدار هوشمند ( (SSCCدر کشورهای در حال توسعه کنترل کنند. در مطالعه حاضر، چارچوبی مفهومی جهت کنترل چالش های شهری سازی در اجرای شهرهای پایدار هوشمند در کشورهای در حال توسعه ارائه شده است. مطالعه کنونی با استفاده از رویکرد استقرایی، فلسفه اثبات گرایی پژوهشی را به کار گرفته است. تجزیه و تحلیل عاملی مؤلفه های اصلی برای تحلیل ۷۶ پاسخ بازیابی شده از یک نمونه هدف استفاده شده است. نتایج حاصل از این تحلیل ۴ مؤلفه را به وجود آورد که در حکم دستورالعمل های پایداری برای دستیابی به شهرهای پایدار هوشمند در کشورهای در حال توسعه می باشند. اهمیت اصلی این بررسی در ارائه چارچوبی جهت ارتقای اجرای مفاهیم شهر پایدار هوشمند در کشورهای در حال توسعه نهفته است. این مطالعه با برجسته سازی راهبردهایی برای بهبود هوشمندی شهرها و نشان دادن دستورالعمل های کلیدی پایدار مورد نیاز برای دستیابی به شهر پایدار هوشمند در کشورهای در حال توسعه بر ارزش پیشینۀ پژوهشی شهر پایدار هوشمند می افزاید. همچنین مطالعه حاضر کمبودهای شهری سازی در کشورهای در حال توسعه را آشکار می‌سازد و مسیرهایی را برای تحقیقات آتی فراهم می کند جایی که مشخص شود فرصت های مطالعاتی آتی در بهبود سازه های توانمند و توسعه ابزارهای سنجش جامع برای تعیین و کنترل شهری سازی شهرهای کشور های در حال توسعه نهفته است. در عمل، این مطالعه چارچوبی با دسترسی آسان ارائه می دهد که نشان‌دهندۀ این موضوع است که چگونه می توان چالش های شهری سازی را تصویر سازی نمود و راه حل هایی برای پیاده‌سازی مفهوم شهر پایدار هوشمند در کشورهای در حال توسعه ارائه کرد.

1. مقدمه

فرآیند شهری سازی ترجیحاً باید با پیش‌بینی آینده تحول اجتماعی و اقتصادی که روشی آسان برای برآورده ساختن نیازهای شهروندان، بهبود انسجام اجتماعی و به حداکثر رساندن منابع است، هماهنگ و سازگار باشد [۶۴،۵۷]. هرچند، رشد سریع و برنامه ریزی نشده مانع توسعه پایدار می شود به منزله نفرینی برای بهره‌مندی از مزایای شهری سازی می باشد. بنابراین، به منظور غلبه بر مشکلات شهری سازی و افزودن بر مزایای آن، مفهوم شهر هوشمند پیشنهاد شده است [۲۴،۲۰،۱۷]. 

Abstract

Urbanisation of cities are fraught with several challenges. Smart sustainable city concepts (SSCC) present means to solve these problems. Therefore, over the years, researchers have been studying frameworks to adopt in the formation of smart sustainable cities to solve urbanisation challenges. In this study, a conceptual framework for controlling urbanisation challenges to implementing SSCC in developing countries is presented. The study adopted positivism research philosophy using deductive approach. Principal component factor analysis was used to analyse 76 responses retrieved from a purposive sample. The emanating results generated four components which serves as sustainability guidelines to achieving smart sustainable cities in developing countries. The primary importance of this study lies in providing a framework to enhance the implementation of SSCC in developing countries. This study adds value to the smart sustainable city literature by highlighting strategies for improving cities’ smartness and showing key sustainability guidelines required for the attainment of a smart sustainable city in a developing country. The study also brings to light deficiencies in urbanisation in developing countries and provide paths for future research, where it was indicated that future research opportunities lie in improving enabling structures in cities and developing comprehensive measurement tools for determining and controlling urbanisation in developing countries’ cities. For the world of practice, the study offers a readily available framework that captures how urbanisation challenges could be conceptualised and solutions could be provided towards the implementation of SSCC in developing countries.

1. Introduction

The process of urbanisation preferably should be geared towards provision of economic and social transformation – an easy way of meeting citizen’s needs, improving social cohesion, and maximising resources [57,64]. However, rapid and unplanned growth impedes sustainable development and acts as anathemise to enjoying the benefits of urbanisation. Therefore, in order to circumvent urbanisation problems and enhance its benefits, the smart city concept has been proposed [17,20,24].

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

دستورالعمل های پایداری برای دستیابی به شهرهای پایدار هوشمند در کشورهای در حال توسعه: زمینه غنا

Sustainability guidelines to attaining smart sustainable cities in developing countries: A Ghanaian context

تغییر طراحی شهری شهرها برای سلامت: مدل فوق العاده بلوک

Changing the urban design of cities for health: The superblock model

چکیده
1- مقدمه
2- مواد و روشها
2-1 مدل سوپر بلوک بارسلونا
2-2 ارزیابی تاثیر سلامت
2-3 اطلاعات تقابل
2-4 تحلیل جدول زندگی و تاثیر اقتصادی
3- نتایج
4- بحث
4-1 محدودیت ها و نقاط قوت
4-2 سایر کاربردها
5- نتیجه گیری ها

چکیده

پیش زمینه: طراحی شهری وابسته به خودرو در سطح شهرهای پرجمعیت منجر به آلودگی، شیوه زندگی ساکن و افزایش آسیب پذیری در برابر تغییرات آب و هوایی شده است. مدل سوپر بلوک بارسلونا یکی از راهکارها و استراتژی های ابتکاری در برنامه ریزی شهری و حمل و نقل است که هدف آن اصلاح فضاهای عمومی مردم – کاهش حمل و نقل موتوری – ارتقای تحرک پایدار و شیوه زندگی فعال و همچنین ایجاد فضاهای سبز و کاهش تاثیرات تغییرات آب و هوا می باشد. ما در این تحقیق تاثیرات سلامت استفاده از این مدل را در بارسلونا ارزیابی کرده ایم.
روش ها: ما در این تحقیق یک ارزیابی کمیتی از تاثیرات سلامت (HU) در ساکنان بیش از 20 سال بارسلونا انجام دادیم (N=1301827) و از تحقیق انجام شده در سطح منطقه سوپر بلوک (N=503) و ارزش ارزیابی قیاسی برای برآورد ریسک استفاده کرده ایم. در این تحقیق 1- تغییرات مورد انتظار در (a) فعالیت فیزیکی حمل و نقل (PA) – (b) آلودگی هوا (NO2) – (c) صدای حاصل از آلودگی صوتی جاده ای – (d) فضای سبز- (e) کاهش تاثیر جزیره گرمای شهری (UHI) از طریق کاهش گرما 2- معیار بندی ارزیابی های ریسک و 3- محاسبه حجم تاثیرات سلامت را انجام داده ایم. اهداف ارزیابی شده قابل پیشگیری عبارتند از: مرگ و میر پیش از بلوغ – تغییر در امید به زندگی و تاثیرات اقتصادی.
نتایج: ما برآورد کردیم که 667 مرگ پیش از بلوغ (235-1098:95y.CI) می تواند بصورت سالانه و از طریق استفاده از سوپر بلوک 503 پیشگیری شود. بیشترین تعداد مرگ و میر قابل پیشگیری می تواند با کاهش NO2 (291.95%-PI=0-83) در ارتباط باشد و بعد از آن عواملی چون صدا) (163- 95%CI 83-246 – گرما (117.95%-CI101-137) و توسعه فضای سبز (60.95%CI:0-119) قرار می گیرد. افزایش PA برای تعداد 65 هزار نفر که سفرهای ماشینی – موتوری را به حمل و نقل عمومی و فعال تغییر داده اند منجر به افزایش میانگین امید به زندگی برای نوجوانان بارسلونا در 200 روز (95%CI-99-297) و تاثیرات اقتصادی سالانه 1.7 بیلیون یورو شده است (95%CI:0.6-2.8) .
بحث: سوپر بلوک های بارسلونا به کاهش تاثیرات مضر محیطی (مثل آلودگی هوا – صدا و گرما) کمک می کند در حالی که همزمان سطح PA و دسترسی به فضای سبز را افزایش می دهد و مزایای سلامت را فراهم می آورد. برای توزیع یکنواخت مزایای سلامت این سوپر بلوک ها باید به طور منسجم در شهرها استفاده شوند. مزایای مشابهی نیز برای سایر شهرهای مواجه با چالش هایی از جمله آلودگی محیطی، آسیب پذیری در برابر تغییرات آب و هوا و کاهش سطح PA با استفاده از مدل سوپر بلوک بارسلونا انتظار می رود.

5- نتیجه گیری ها

مدل سوپر بلوک یک مدل جدید در طراحی شهری و یک راهکار سلامت عمومی است که برای اصلاح فضای عمومی و کمک به تمیز تر شدن و سبز تر شدن شهر، فعالیت فیزیکی بیشتر و اصلاح تغییرات آب و هوایی از طریق ایجاد ساختار جدید در طراحی شهری و سیستم حمل و نقل کمک می کند. ما نشان دادیم که این مدل ها دارای پتانسیل کاهش میزان مرگ و میر و افزایش قابل توجه LE از طریق کاهش آلودگی هوا، صدا و گرما و افزایش دسترسی به فضاهای سبز و عملکرد PA حمل و نقل محور می باشد. حجم تاثیرات سلامتی ارزیابی شده باید با کاربرد سریع در بارسلونا و معیار بندی سایر فاکتورها همراه باشند، که مزایای کمتری برای آن انتظار می رود. برای توزیع کامل و برابر مزایا، مدل سوپر بلوک باید در تمام شهر استفاده شود.

Abstract

Background
Car-dependent city planning has resulted in high levels of environmental pollution, sedentary lifestyles and increased vulnerability to the effects of climate change. The Barcelona Superblock model is an innovative urban and transport planning strategy that aims to reclaim public space for people, reduce motorized transport, promote sustainable mobility and active lifestyles, provide urban greening and mitigate effects of climate change. We estimated the health impacts of implementing this urban model across Barcelona.
Methods
We carried out a quantitative health impact assessment (HIA) study for Barcelona residents ≥20 years (N = 1,301,827) on the projected Superblock area level (N = 503), following the comparative risk assessment methodology. We 1) estimated expected changes in (a) transport-related physical activity (PA), (b) air pollution (NO2), (c) road traffic noise, (d) green space, and (e) reduction of the urban heat island (UHI) effect through heat reductions; 2) scaled available risk estimates; and 3) calculated attributable health impact fractions. Estimated endpoints were preventable premature mortality, changes in life expectancy and economic impacts.
Results
We estimated that 667 premature deaths (95% CI: 235–1,098) could be prevented annually through implementing the 503 Superblocks. The greatest number of preventable deaths could be attributed to reductions in NO2 (291, 95% PI: 0–838), followed by noise (163, 95% CI: 83–246), heat (117, 95% CI: 101–137), and green space development (60, 95% CI: 0–119). Increased PA for an estimated 65,000 persons shifting car/motorcycle trips to public and active transport resulted in 36 preventable deaths (95% CI: 26–50). The Superblocks were estimated to result in an average increase in life expectancy for the Barcelona adult population of almost 200 days (95% CI: 99–297), and result in an annual economic impact of 1.7 billion EUR (95% CI: 0.6–2.8).
Discussion
The Barcelona Superblocks were estimated to help reduce harmful environmental exposures (i.e. air pollution, noise, and heat) while simultaneously increase PA levels and access to green space, and thereby provide substantial health benefits. For an equitable distribution of health benefits, the Superblocks should be implemented consistently across the entire city. Similar health benefits are expected for other cities that face similar challenges of environmental pollution, climate change vulnerability and low PA levels, by adopting the Barcelona Superblock model.

5- Conclusions

The Barcelona Superblock model is a promising urban model as well as public health strategy to reclaim public space for people and help the city become cleaner, greener, more physically active and climate change resilient through the reconfiguration of urban and transport structures. We showed that the Superblocks have the potential to reduce the premature mortality burden and increase LE considerably through reductions in air pollution, noise and heat and increased access to green space and transport-related PA performance. The magnitude of estimated health impacts should make a case for the rapid implementation in Barcelona and the scale-up to other cities, where similar health benefits can be expected. For full and equitable distribution of health benefits, the Superblock model should consistently be implemented across the entire city

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

تغییر طراحی شهری شهرها برای سلامت: مدل فوق العاده بلوک

Changing the urban design of cities for health: The superblock model

شهرهای ابتکاری هوشمند: تاثیر سیاست های شهر هوشمند بر نوآوری شهری

Smart innovative cities: The impact of Smart City policies on urban innovation

چکیده
1 مقدمه
2 مروری بر مقالات
2-1 نوآوری در شهرها
2-2 سیاست های شهر هوشمند
3 استراتژی شناسایی
4-1 داده ها
4-2 روند امتیاز تمایل
5 آیا سیاست های شهر هوشمند سبب نوآوری بیشتر در شهرها می شود؟ نتایج حاصل از تخمین های مربوط به تطبیق امتیاز تمایل
5-1 تخمین های پایه ای
5-2 بررسی توانمندی ها
6 نتیجه گیری
منابع

چکیده

تدابیر(سیاست) شهر هوشمند توجه و بودجه مناسبی را در طول چندین سال اخیر به سمت خود کشیده است. درحالی‌که روزگار به نظر می‌رسد اکنون به این نتیجه رسیده است که چنین تدابیری تأثیر مثبتی بر رشد اقتصاد شهری دارد، اما هنگام توجه به ریشه‌های این تأثیر این تصور بسیار مبهم به نظر می‌رسد.

در این مقاله ما به تأثیر نوآوری شهری سیاست‌های شهر هوشمند توجه می‌کنیم. در حقیقت، پروژه‌های معمول شهر هوشمند، نه‌فقط شامل مشارکت شرکت‌های چندملیتی بزرگ، همراه با سازمان‌های دولتی محلی هست بلکه شرکت‌های محلی نیز معمولاً باهدف تبدیل راه‌حل‌های فنی عمومی برای نیازهای محلی، مشارکت دارند.

مجموعه اطلاعات جدید جمع‌آوری‌شده برای این تجزیه‌وتحلیل‌ها شامل اطلاعاتی در مورد ویژگی‌های شهر هوشمند برای 309 منطقه شهری اروپایی، شدت سیاست شهر هوشمند، و خروجی نوآوری شهری است. مورد آخر (خروجی نوآوری شهری) با محاسبه کل درخواست‌های ثبت اختراع بین سال‌های 2008 تا 2013 به اداره ثبت اختراعات اروپا نتیجه می‌شود. شمار اختراعات ثبت‌شده همچنین شامل کلاس‌های فنی محدودتر، یعنی فناوری پیشرفته، فناوری اطلاعات و ارتباطات، و برنامه‌های کاربردی اختراعی فناوری‌های شهر هوشمند ویژه هستند.

برآوردهای Propensity Score Matching اشاره می‌کند که شهرهایی که در سیاست‌های شهر هوشمند بالاتر حد متوسط اتحادیه اروپا استفاده می‌شوند، تمایل خیلی بیشتری به ثبت شدن دارند. این تأثیر برای اختراعات ثبت‌شده با فنّاوری پیشرفته بیشتر است، درحالی‌که برای کلاس‌های فنی تعریف‌شده محدودتر کاهش می‌یابد. این نتیجه‌گیری آخری به اثرات فنی احتمالی به‌واسطه فناوری‌هایی که به‌طور مستقیم در سیاست‌های شهر هوشمند دخیل هستند، اشاره می‌کند.

1 مقدمه

سیاست شهر هوشمند توجه و بودجه مناسبی را در طول چندین سال اخیر به سمت خود کشیده است. درحالی‌که روزگار به نظر می‌رسد اکنون به این نتیجه رسیده که چنین تدابیری تأثیر مثبتی بر رشد اقتصاد شهری دارد، اما هنگام توجه به ریشه‌های این تأثیر این تصور بسیار مبهم به نظر می‌رسد.در حقیقت، درحالی‌که شواهد آماری به وجود یک رابطه مثبت بین اجرای سیاست‌های شهر هوشمند و عملکرد اقتصادی شهری (aragliu and Del Bo, 2018a)  اشاره می‌کند ولی اینکه چگونه این می‌آید دقیقاً معلوم نیست.

6 نتیجه گیری

آیا سیاست های شهر هوشمند جهت گیری جدیدی برای نوآوری های شهری است؟ آیا آن ها منجر به پایداری، قابلیت زیست و رشد اقتصادی می شوند؟ در حالی که این پرسش ها همچنان بدون پاسخ باقی مانده است، در این مقاله درک خود از مکانیزم هایی که از طریق آن ها سیاست های شهر هوشمند عملکرد اقتصادی شهری را با بررسی تاثیر آن ها از طریق نوآوری شهری پروش می دهند، افزایش داده ایم. یافته های تجربی ما براساس PSM به ما اجازه می دهد تا نتیجه بگیریم که سیاست های SC تاثیر مثبت قابل توجهی بر نوآوری شهری دارد که از طریق فعالیت ثبت اختراع به ویژه در دسته ها با فناوری بالا اندازه گیری می شود. این نتایج براساس برخی بررسی های سازگاری مقاوم هستند، هم براساس روشی که سیاست های شهر هوشمند شناسایی می شوند و هم روشی که فناوری های مرتبط با شهر هوشمند اندازه گیری می شوند(یعنی کلاس های IPC که برای محاسبه شدت فناوری شهر هوشمند مورد استفاده قرار می گیرند).

Abstract

Smart City policies have attracted relevant attention and funding over the last few years. While the time seems now ripe to conclude that such policies have a positive impact on urban economic growth, the picture is much less clear when looking at the microfoundations of this effect.

In this paper we look at the urban innovation impact of Smart City policies. In fact, typical Smart City projects imply the involvement not only of major multinational corporations, along with local public authorities, but also of local companies, typically with the aim to translate general technological solutions to the local needs.

A new data set collected for these analyses comprises data on Smart City features for 309 European metropolitan areas, Smart City policy intensity, and urban innovation outputs. The latter are proxied by calculating total patent applications to the European Patent Office between 2008 and 2013. Patent counts also include technologically narrower classes, namely high-tech, ICT, and specific Smart City technologies patent applications.

Propensity Score Matching estimates suggest that cities engaging in Smart City policies above the EU average also tend to patent more intensively. This effect is stronger for high-tech patents, while decreases for more narrowly defined technological classes. This last result suggests possible technological spillovers from technologies directly involved in Smart City policies.

1 Introduction

Smart City policies have attracted relevant attention and funding over the last few years. While the time seems now ripe to conclude that such policies have a positive impact on urban economic growth, the picture is not as clear when looking at the microfoundations of this effect. In fact, while statistical evidence does suggest the existence of a positive association between the implementation of Smart City policies and urban economic performance (Caragliu and Del Bo, 2018a), how this exactly comes about is much less clear.

6 Conclusions

Are Smart City policies the new direction for urban initiatives? Are they conducive to sustainability, livability and economic growth? While these questions are still unanswered (and will probably be so for quite a while), in this paper we have added to our understanding of the mechanisms through which Smart City policies foster urban economic performance by investigating their impact through urban innovation. Our empirical findings, based on PSM, allow us to conclude that SC policies do have a non-negligible positive impact on urban innovation measured through patenting activity, especially in high-tech classes. Results are robust to a number of consistency checks, both in terms of the way Smart City policies are identified, as well as the way Smart City-related technologies are measured (i.e., which IPC classes are used to calculate Smart City technology intensity).

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

شهرهای ابتکاری هوشمند: تاثیر سیاست های شهر هوشمند بر نوآوری شهری

Smart innovative cities: The impact of Smart City policies on urban innovation

رشد شهری پایدار بالا به پایین:تغییر حکمرانی شهری در عربستان سعودی

Top-down sustainable urban development? Urban governance transformation in Saudi Arabia

چکیده
1- مقدمه
2- حکمرانی شهری، قدرت، و اراده سیاسی
2-1- از دولت تا حکومت
2-2- تحول به سمت حکمرانی شهری پایدار
3- حکمرانی شهری و توسعه پایدار در عربستان سعودی
3-1- مورد چالش های محیطی شهری در ریاض
3-2- فشارهای تغییر در حکمرانی شهری عربستان سعودی
4- تغییرات اخیر در پایداری شهری عربستان سعودی
4-1- چالش ها در حکمرانی شهری
4-2- پایداری محیطی شهری
1- شهر هوشمند و پروژه های نظارتی شهری
2- جابجایی، زیرساخت شهری، و خانه سازی
3- فضای سبز شهری
5- بررسی تحولات در عربستان سعودی با استفاده از چارچوبهای مرجع
5-1- ارزیابی تغییرات در حکمرانی شهری عربستان سعودی
5-2- مقایسه با روشهای بین المللی
5-3- به سمت چارچوب توسعه شهری پایدار مبتنی بر SEA در عربستان سعودی
6- نتیجه گیری

چکیده

این مقاله بر تحول در حکمرانی شهری با بررسی جنبه تقویت توسعه پایدار از طریق حکمرانی شهری بالا به پایین، تمرکز می کند. این مقاله، یک مطالعه موردی توسعه شهری را در عربستان سعودی در نظر می گیرد، که از طریق یک چارچوب متمرکز عاری از ارزیابی زیست محیطی سیاست ها و برنامه ها، اداره شده است. مستندات برنامه ریزی شهری، منابع محدودی را برای محیط زیست ایجاد کردند. در نتیجه، شهرهای سعودی از نظر پایداری زیست محیطی رتبه پایینی داشته اند. با این حال، در حال حاضر به دلیل ضرورت سیاسی بررسی مشکلات، قیمت پایین نفت، و بهار عربی ، تحول قابل توجهی در حکمرانی شهری بوجود آمده است. برنامه ریزی برخی شهرهای بزرگ، غیرمتمرکز بوده است و برخی سیاستها برای مهار توسعه ناپایدار اجرا شدند. این مقاله، این تاثیرات را بررسی می کند تا چگونگی رویکردهای بالا به پایین را ارزیابی کند که ممکن است هنوز در ارتقای توسعه پایدار مناسب باشند. نتیجه گیری مقاله این است که نیاز به اجرای یک چارچوب قانون گذاری و رویکردهای اجرایی یکپارچه استراتژیک (SEA) برای اطمینان از حکمرانی شهری مناسب پایدار نهادینه شده وجود دارد. این یافته ها می توانند بعنوان درس برای کسانی بکار گرفته شوند که تحت زمینه های مشابه سیاسی مخصوصا در کشورهای در حال توسعه عمل می کنند.

6- نتیجه گیری

این مقاله، حکمرانی شهری و بحث توسعه پایدار شهری را بررسی کرده است که رویکرد بالا به پایین برای حکمرانی است که می تواند پایداری شهری را به روشی مثبت با استفاده از چارچوب حکمرانی شهری پایدار تحت تاثیر قرار دهد. در مورد عربستان سعودی، تغییرات مثبت قابل توجهی در حکمرانی شهری و حکمرانی برای توسعه پایدار ایجاد شده است. به دلیل ضرورت پرداختن به مباحث زیست محیطی برجسته، قیمتهای پایین نفت و فشار سنگین بهار عربی، دولت، پروژه های قابل توجه و سیاستهایی را اجرا کرده است تا جای پای زیست محیطی عربستان سعودی را کاهش دهد. این تحولات بر این نکته تایید می کنند که رویکرد بالا به پایین توسط کسانی در سطح بالای جامعه شروع شده است که می توانند تاثیر زیادی بر حرکت به سمت پایداری داشته باشند. رویکرد بالا به پایین، رهبری و اراده سیاسی لازم را برای “ایجاد اتفاقات” فراهم می کند. بعنوان مثال، برنامه جدید چشم انداز 2030 که چشم اندازی از پایداری شهری ارائه می کند و مجموعه اهدافی بدست می آیند که قبلا وجود نداشتند، توسط دولت مرکزی مقرر می شود و توسط موسسات و بخش خصوصی تصویب شده است.

Abstract

This paper focuses on transformation in sustainable urban governance by examining the prospect of fostering sustainable development through top-down urban governance. It takes a case study of urban development in Saudi Arabia, which had been administered through a centralized framework devoid of the environmental assessment of policies and plans. Urban planning documents made limited references to the environment. Consequently, Saudi cities have been ranked low on environmental sustainability. However, recently, due to the political imperative of addressing the problems, low oil prices, and the Arab Spring, there has been a remarkable transformation in urban governance. The planning of some of the major cities has been decentralized and some policies implemented to curb unsustainable development. This article reviews these changes to investigate how top-down approaches might still be relevant in promoting sustainable development. It concludes that there is a need to implement a framework of legislation and administrative procedures integrated with strategic environmental assessment (SEA) to ensure proper sustainable institutionalised urban governance. The findings could serve as lessons for those operating under similar political contexts especially in developing countries.

6- Conclusion

This article has explored the urban governance and sustainable urban development debate that a top-down approach to governance could influence urban sustainability in a positive way using the framework of sustainable urban governance. In the case of Saudi Arabia, there have been notable positive changes in urban governance and the governance for sustainable development. Due to the imperative of addressing pressing environmental issues, low oil prices and the pressure from Arab Spring, the government has implemented notable projects and policies to reduce Saudi environmental footprint. These transformations buttress the point that a top-down approach initiated by those in the top echelon of a society can have a great influence on the move towards sustainability. The top-down approach provides the needed leadership and political will to “make things happen”. For example, the new Vision 2030 plan that provides a vision of urban sustainability and set of goals to be achieved which were previously non-existent was established by the central government and had been adopted by all agencies and the private sector.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

رشد شهری پایدار بالا به پایین:تغییر حکمرانی شهری در عربستان سعودی

Top-down sustainable urban development? Urban governance transformation in Saudi Arabia

توسعه جدید: تفکر ناب در شهرهای هوشمند

New development: Lean Thinking in smart cities

یک شهر هوشمند واقعاً چگونه است؟
تفکر ناب چیست؟
استفاده از تفکر ناب برای ارزیابی و هدایت یک شهر هوشمند
مورد تلاویو
جذبه
احترام به مردم
کایزن (بهبود مستمر)
جلوگیری از مودا ( فعالیت‌های بدون ارزش افزوده)
هی جون کا
گمبا
کانبان
بحث و نتیجه گیری
منابع

مفهوم شهر هوشمند فاقد مجموعه‌ای از معیارهای منسجم برای ارزیابی کارایی آن به عنوان یک سیستم مدیریت شهری ، سازگاری آن با اصول حقوق بشر و کمک آن به یک سیستم شهری دموکراتیک، مشارکتی و اجتماعی می‌باشد. نویسنده توضیح می‌دهد که چرا اصول تفکر ناب را می‌توان برای ارزیابی “هوشمندی” شهرها بکار برد و به عنوان راهکاری برای بهبود مورد استفاده قرار داد.

یک شهر هوشمند شهری است که از طیفی از فن آوریهای اطلاعات برای مدیریت شهری استفاده می‌کند. این فن آوریها به منظور کنترل واحدهای مختلف و تسهیل ارتباط و همکاری بین شهروندان اطلاعات را جمع آوری و منتشر می‌کنند و مورد استفاده قرار می‌دهند. با این حال، مفهوم شهر هوشمند فاقد مجموعه‌ای از معیارهای منسجم برای ارزیابی کارایی آن به عنوان یک سیستم مدیریت شهری، سازگاری آن با اصول حقوق بشر و کمک آن به یک سیستم شهری دموکراتیک، مشارکتی و اجتماعی می‌باشد. وجود مجموعه روشنی از معیارها همچنین می‌تواند یک شهر هوشمند پرشور را همراه با راهکارهای عملی و / یا نقشه راه برای کمک به دستیابی به اهداف آن فراهم آورد.

تفکر ناب روشی برای طراحی، اجرا و بهبود مداوم پروسه کار به منظور ارزش آفرینی بهتر برای همه ذینفعان است. این روش توسط سازمانهای اطلاعات و خدمات در هر دو بخش عمومی و خصوصی بطور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این مقاله نشان می‌دهد که اصول تفکر ناب را می‌توان برای ارزیابی عملکرد شهرهای هوشمند بکار برد و همچنین می‌توان از آن به عنوان یک رویکرد مدیریت عملی برای دستیابی به اهداف شهر هوشمند استفاده کرد.

The smart city concept lacks a set of coherent criteria for evaluating its effectiveness as an urban management system, its compatibility with human rights principles, and its contribution to a democratic, participatory, social urban regime. The author explains why Lean Thinking principles can be applied to evaluate the ‘smartness’ of cities and serve as guidelines for improvement.

A smart city is a city that employs an array of information technologies for its urban management. These technologies gather, disperse, and use information to control different facilities and to facilitate communication and co-operation between its citizens. The smart city concept, however, lacks a set of coherent criteria for the evaluation of its effectiveness as an urban management system, of its compatibility with human rights principles, and of its contribution to a democratic, participatory, social urban regime. A clear set of criteria would also provide an aspiring smart city with practical guidelines and/or a roadmap to help it achieve its goals.

Lean Thinking is a method of designing, performing, and continuously improving the work process to produce better value for all stakeholders. The method is widely used by information and service organizations in both the private and public sectors.

This article shows that Lean Thinking principles can be applied to evaluate the performance of smart cities, and may serve as a practical management approach towards achieving smart city goals.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

توسعه جدید: تفکر ناب در شهرهای هوشمند

New development: Lean Thinking in smart cities

برآورد حجم ترافیک شهری با استفاده از داده های مداری

Citywide Traffic Volume Estimation Using Trajectory Data

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

کاربرد دیتای مداری در تخمین حجم ترافیک شهری

Citywide Traffic Volume Estimation Using Trajectory Data

• برای دانلود رایگان مقاله انگلیسی با فرمت pdf بر روی عنوان انگلیسی مقاله کلیک نمایید.
• برای خرید و دانلود ترجمه فارسی آماده با فرمت ورد، روی عنوان فارسی مقاله کلیک کنید.

رانندگی هوشمند در شهر هوشمند

Smart Driving in Smart City

چکیده
1- مقدمه
A- اعلام مشکل
B- رویکرد پیشنهادی
C- کار مرتبط
D- طرح کلی مقاله
2- پردازنده ی مرکزی سیستم
3- ارزیابی ها و نتایج
منابع

چکیده

شهر های هوشمند توجه محققین را به خود جلب کرده اند که در مطالعات فشرده اخیر مشهود است. در ارتباط با این واقعیت، انتظار می رود که این شرایط در کار های آینده ادامه پیدا کند. از طرف دیگر، وسایل نقلیه هوشمند بخش مهمی از شهرهای هوشمند هستند. دانشمندان به منظور دستیابی جا به جایی ایمن و راحت، وسایل نقلیه و حمل و نقل را مورد بررسی قرار داده اند. در میان این وسایل نقلیه، اتومبیل ها اولین وسایلی بودند که زندگی انسان را تحت تاثیر قرار دادند. در این مطالعه، اتومبیل های هوشمند و رانندگان آن ها از نظر جنبه های رفتاری شرح داده شده اند. کار های موجود برای فهمیدن رفتار رانندگی پیش رو در محیط شهر هوشمند مورد بحث قرار گرفته اند. برای درک سیستم فکر انسان، مطالعات بیشتر و توصیه هایی ارائه داده شده است. همانطور که در تحقیقات صورت گرفته در سال های اخیر مشاهده می شود، محققان تلاش کرده اند رفتار رانندگان را با بررسی داده های تلفن های هوشمند و خروجی OBD خودرو تفسیر کنند. ارزیابی ها با استفاده از نتیجه روش های اختصاص یافته انجام می شود. در دهه اخير، مشاهده شده است که اين رفتارها فقط تخمين نیستند؛ بلکه سیستم های نصب شده بر روی وسایل نقلیه، رفتار کلی رانندگی را فرا میگیرد. از این رو، سیستم های توسعه یافته باید به صورت آنلاین همزمان با رانندگی رانندگان پشت فرمان، کار کنند. در نتیجه، این مطالعه، روندهای موجود برای شیوه های مختلف یادگیری را بیان می کند. انتظار است که مطالعات آینده داده های اتومبیل، بیولوژیکی، روانشناختی راننده و محیط زیست را ترکیب کنند. بنابراین، در آینده ای نزدیک، سیستم هایی که فکر انسان را درک می کنند، توسعه خواهند یافت.

3- ارزیابی ها و نتایج

امروزه و در آینده، شهرهای هوشمند تحت محققان قرار دارند. مطلوب بودن یک محیط راحت تر و ایمن تر موجب توجه مستمر گروگذاران در این ناحیه می شود. همچنین سیستم های هوشمند ماشین به عنوان بخشی از شهرهای هوشمند طبث نیاز های شهروندی طراحی و توسعه خواهند یافت. بنابراین، قابل درک است که تلفن های هوشمند بخش جدا نشدنی این نوع سیستم ها هستند. با توسعه فن آوری های هوشمند پوشیدنی، داده های بیولوژیکی انسان را نیز می توان در سیستم هوشمند ترکیب کرد. به این روش، در آینده می توان سیستم هایی را توسعه داد که بتوانند رانندگان بهتر تشخیص دهند و با احتمال بیشتری بتوانند رفتارهای رانندگی را پیش بینی کنند. بنابراین سیستم های کمک راننده هوشمند و ماشین های بدون راننده را می توان برای نمایش رفتار مشابه با یک راننده واقعی ساخت. علاوه بر این، احتمال وقوع تصادفات که سفر راحت را ممکن میکند کاهش می دهد.

Abstract

Smart cities have been drawing attention of researchers as seen in recent intensive studies. In associated with this fact, this situation is expected to continue in future works. In other side, smart vehicles are an indispensable part of smart cities. Scientists have been researching vehicles and transportation in order to reach safe and comfortable mobility. Among these vehicles, cars are the first ones that affect human life. In this study, smart cars and their drivers are elaborated in behavioral aspect. Existing works have been discussed to figure out futuristic driving behavior in smart city environment. In order to understand human thought system, additional studies have been given and recommendations have been provided. As seen in the researches conducted in recent years, researchers have been tried to interpret behavior of drivers by examining data taken by smart phones and vehicle OBD output. Evaluations are conducted by result of the specified methods. In recent decade, it has been observed that these behaviors are not only estimations; but also systems mounted on vehicles learn overall driving behavior. Hence, developed systems should work online while drivers on steering wheel. Consequently, this study will enlighten existing trends for different types of learning schemes. Future studies are expected to combine car, driver’s biologic, psychological, and environmental data. Thus, in the near future, systems that understand the human thought will be developed.

III- EVALUATIONS AND RESULTS

Today and in the future, smart cities will continue to be on the focus of researchers. The desire for a more comfortable and safe environment draws continuous attention of stakeholders in this area. Smart car systems will also be designed and developed according to citizen needs as a part of intelligent cities. Therefore, it can be understood that smart phones are indispensable parts for these types of systems. With development of wearable intelligent technologies, human biological data can also be integrated into the intelligent system. In this way, systems can be developed so that it can better recognize drivers in the future, and are more likely to predict possible driving behaviors. Thus, intelligent driver assistant systems and driverless cars can be built to exhibit similar behavior to an actual driver. Further, it reduces the possibility of accidents enabling comfortable travel.

تصویری از مقاله ترجمه و تایپ شده در نرم افزار ورد

رانندگی هوشمند در شهر هوشمند

Smart Driving in Smart City