دانلود رایگان ترجمه مقاله روانشناسی مدرن نفس (نشریه Sage 1999) (ترجمه ارزان – نقره ای ⭐️⭐️)

Sage

 

 

این مقاله انگلیسی ISI در نشریه Sage در ۳۰ صفحه در سال ۱۹۹۹ منتشر شده و ترجمه آن ۳۲ صفحه میباشد. کیفیت ترجمه این مقاله ارزان – نقره ای ⭐️⭐️ بوده و به صورت کامل ترجمه شده است.

 

دانلود رایگان مقاله انگلیسی + خرید ترجمه فارسی
عنوان فارسی مقاله:

روانشناسی مدرن نفس

عنوان انگلیسی مقاله:

Modern Ego Psychology

 

 

مشخصات مقاله انگلیسی
فرمت مقاله انگلیسی pdf و ورد تایپ شده با قابلیت ویرایش 
سال انتشار ۱۹۹۹
تعداد صفحات مقاله انگلیسی ۳۰ صفحه با فرمت pdf
نوع مقاله ISI
نوع نگارش مقاله پژوهشی (Research article)
نوع ارائه مقاله ژورنال
رشته های مرتبط با این مقاله روانشناسی
گرایش های مرتبط با این مقاله روان سنجی، روانشناسی شناخت
چاپ شده در مجله (ژورنال) مجله انجمن روانکاوی آمریکا – Journal of the American Psychoanalytic Association
نمایه (index) scopus – master journals – JCR – MedLine
شناسه شاپا یا ISSN ۰۰۰۳-۰۶۵۱
شناسه دیجیتال – doi https://doi.org/10.1177%2F00030651990470031501
ایمپکت فاکتور(IF) مجله ۰٫۷۸۳ در سال ۲۰۱۹
شاخص H_index مجله ۴۴ در سال ۲۰۲۰
شاخص SJR مجله ۰٫۹۵۲ در سال ۲۰۱۹
شاخص Q یا Quartile (چارک) Q1 در سال ۲۰۱۹
بیس  نیست 
مدل مفهومی  ندارد 
پرسشنامه  ندارد 
متغیر  ندارد 
رفرنس دارای رفرنس در داخل متن و انتهای مقاله
کد محصول F1763
نشریه سیج – Sage

 

مشخصات و وضعیت ترجمه فارسی این مقاله
فرمت ترجمه مقاله pdf و ورد تایپ شده با قابلیت ویرایش
وضعیت ترجمه انجام شده و آماده دانلود
کیفیت ترجمه ترجمه ارزان – نقره ای ⭐️⭐️
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش  ۳۲ صفحه (۴ صفحه رفرنس انگلیسی) با فونت ۱۴ B Nazanin
ترجمه ضمیمه ندارد 
ترجمه پاورقی ندارد 
منابع داخل متن به صورت انگلیسی درج شده است 
منابع انتهای متن به صورت انگلیسی درج شده است  
کیفیت ترجمه کیفیت ترجمه این مقاله پایین میباشد.

 

فهرست مطالب

تاريخچه تفسيري روانشناسي مدرن
موانع نظری برای انسجام روانشناسی نفس
آینده روانشناسی نفس
ارائه موردی
استنتاج تذکرات

 

بخشی از ترجمه

این مقاله به بررسی تاریخچه روانشناسی نفس و توصیف مشکلات دراین نظریه مي پردازد که شاید به نظریه بعدي توسعه آن و تقسیم بندی نظری کمک نمايد. بنابراين وضعیت کنوني روانشناسي نفس با تمرکز روی اصول عمومی که به طور گسترده پذیرفته شده است، شرح داده مي شود. سپس يک پیشنهاد / پیش بینی با توجه به تلاش ها برای ادغام مکاتب اصلی و گروه های انشعابی ارائه مي شود. استدلال شده است که روش نفس در ترکیب جنبه های تجربه به ادغام دیدگاه هاي متفاوت فراروانشناسي کمک خواهد کرد.
در این مقاله، من تاریخچه روانشناسی نفس را توصیف خواهم نمود، وضعیت امروزي آن را بررسی مي کنم، و به توسعه آن در آینده نگاه مي کنم. باید درک شود که نقطه نظر من، به ناچار به بررسی من در این زمینه شکل مي دهد. این نقطه نظر شخصی، هنگام نوشتن یک مرور کلی از یک زمینه گسترده و متنوع به اندازه روانشناسی نفس اجتناب ناپذیر است. از آنجا که حتی مفاهیم پایه در این زمینه اغلب مبهم و بحث برانگیز هستند، اختلافات اجتناب ناپذیر است. با این حال، من امیدوارم، به دقت به مسائل عمومی و مشترکات خود اشاره نمایم. من سعی خواهم کرد تا چیزی را توصیف کنم که اکثر روانشناسان نفس موافقند که اساسی است و در نتیجه برای رسیدن به اجماع در تعريف تلاش خواهم نمود (که دیگران ممکن است براي ديگران مورد ظن باشد) من احساس می کنم که اجماع را می توان به دست آورد و برای توسعه نظریه آینده ما ضروری است.
تاريخچه تفسيري روانشناسي مدرن
بازنگري وضعيت آينده و کنوني روانشناسی نفس براي درک تاريخچه آن، مفيد است. شرح انحصاري حقايق و تواريخ به ندرت، روشن کننده است وتاريخچه تفسيري، ناگزير نياز به تفکر دارد. هرچند، من براي تاريخچه اي تفسيري تلاش مي کنم تا توسعه روانشناسي نفس را بر اساس مشکلات تئوري نشان دهم تا بتواند، تولد جنبش هاي مختلف را در روانشناسي نفس افزایش دهد. (Rapaport 1959; Richards and Lynch 1998). چنين تاريخچه اي مي تواند به ما کمک کند تا الزامات رشد و پتانسيل توسعه روانشناسي مدرن نفس را درک نماييم.
هنگامی که فروید “نفس و Id” (1923) را نوشت،یعنی او نفس خود “را به عنوان یک کل، از جمله بدن”، به مجموعه ای از توابع مربوط به ذهن، “بخشی از ذهن “. تغییر داد. بنابراین او تولد روانشناسی نفس را ارائه داد که در آغاز به کار مطالعه عملکرد ذهنی بود. (Laplanche و Pontalis 1967) نفس تبديل به عبارتي شد که برای جنبه های عملکرد ذهنی مورد استفاده گرفت که بین تجربه واقعیت و تجربه فرد، تنظیم و واسطه گري را صورت مي دهد. (Campbell، ۱۹۸۹). توصیف عملکرد ذهنی در آن زمان روي مجموعه ای از توابع مانند عوامل وتناقض ها بین آنها متمرکز شد(Moore و Fine 1990) تناقض، درون رواني بود وبين برخی از ترکیبات نفس عوامل، id و ابرنفس رخ داد. اين تناقض دیگر به سادگی بین خود به عنوان یک کل و اخلاق کامل و یا واقعیت اجتماعی مادی دیده نمی شد؛ ضمناً فقط بین خودآگاه و ناخودآگاه، و یا ID و نفس رخ نمی داد. این تغییر برای در نظر گرفتن مشاهده پدیده های نفسانی ناخودآگاه توسط فروید ((۱۹۱۷،۱۹۲۱)) پدیده ابرنفس ناخودآگاه، و نقش شناسایی با اشیاء خارجی در ساخت ابرنفس داخلی و محتوا و ساختار نفس نیاز می شد.

استنتاج تذکرات
با استفاده از آزمایشگاه درمان تحلیلی روانی، می توانیم به درکی بهتر از فرآیندهای ساختگی نفس در و بین سطح متغیر یا نقاط نظر دست یابیم. این کار به ما کمک می کند تا رابطه بین مکاتب متغیر را درک کنیم، زیرا فرآیند سوم باید نه تنها برای انسجامات سطوح مختلف شخصیت، بلکه برای نقطه نظرات مختلف فراروانشناسی و روشی هایی اعمال شود که در آن آنها به هم مرتبط می شود. ساختمان این نظریه و مشاهده دست به دست می چرخد. با استفاده از ترکیب مفهوم سلسله مراتب و توصیفات فرآیند سوم، ما می توانیم این مرحله منسجم بعدی را در توسعه روانشناسی مدرن نفس اتخاذ کنیم. این مرحله شامل گزارش های موردی نشاندهنده روابط و یکپارچه سازی ها می شود.
به منظور ادغام، ما باید روی تعاریف رایج کار کنیم، در مورد واژه شناسی برای مشاهدات توافق کنیم و تصمیم بگیریم که کدام جنبه های سطوح مختلف تناسب یافته مفید و قابل مشاهده هستند.

 

بخشی از مقاله انگلیسی

This paper reviews the history of ego psychology, describing problems in the theory that have perhaps contributed to subsequent theory development and theoretical splintering. The present status of ego psychology is then described, with a focus on broadly accepted general principles. A proposal/prediction is then made regarding efforts to integrate the main schools and splinter groups. It is argued that the ego’s method of synthesizing aspects of experience will help integrate divergent metapsychological viewpoints.

In this paper I will describe the history of ego psychology, review its status today, and look at its possible future development. It should be understood that my point of view will inevitably shape my survey of the field. This personal slant is inevitable when writing an overview of a field as broad and varied as ego psychology. Because even basic concepts in this area are often ambiguous and disputed, disagreements are inevitable. I hope, however, to point accurately to the general issues and to our commonalities. I will try to describe what most ego psychologists would agree is basic and will thereby attempt to achieve a defining consensus (which others may find dubious). I do feel that some consensus can be achieved and that it is necessary for the future development of our theory..

AN ANNOTATED HISTORY OF EGO PSYCHOLOGY

It may be helpful in reviewing the present and future status of ego psychology to understand its history. A mere recitation of facts and dates is seldom enlightening, yet an interpretive history is inevitably speculative. Nonetheless, I will attempt an annotated history in order to show the development of ego psychology based on problems of theory that might have spawned the birth of various movements within ego psychology (Rapaport 1959; Richards and Lynch 1998). Such a history might help us better understand the growth requirements and developmental potential of modern ego psychology.

When Freud wrote “The Ego and the Id” (۱۹۲۳), he changed the meaning of ego from self “as a whole, perhaps including the body,” to a set of related mental functions, “a part of the mind”. He thus gave birth to ego psychology, which was from its inception a study of mental functioning (Laplanche and Pontalis 1967). The ego became the term used for aspects of mental functioning that regulate and mediate between the experience of reality and the experience of the person. (Campbell 1989). A description of mental functioning focused at that time on collections of like functions called agencies and the conflicts between them (Moore and Fine 1990). Conflict was intrapsychic and occurred between some combination of the agencies ego, id, and superego. No longer was conflict viewed as occurring simply between the self as a whole and social morality or material reality; nor did it occur just between conscious and unconscious, or id and ego. This shift was needed to account for Freud’s observation of unconscious ego phenomena (1917,1921), unconscious superego phenomena, and the role of identifications with external objects in building internal superego and ego content and structure..

CONCLUDING REMARKS

Using the laboratory of psychoanalytic treatment, we can achieve a better understanding of synthetic processes of the ego within and between the varying levels or points of view. This will help us understand the relation between varying schools, because tertiary process ought to apply not just to integrations of different levels of personality clinically, but also to different viewpoints of the metapsychologies and the ways in which they relate. Observation and theory building go hand in hand. Using a combination of the hierarchy concept and tertiary process descriptions, we could take this next integrative step in modern ego psychology’s development. This step will involve case reports showing relationships and integrations.

In order to integrate, we must work out common definitions, agree on terminology for observations, and decide which aspects of the different levels fit, are useful, and are observable, and which are grandiose rhetorical flourishes that are best jettisoned

 

 

دانلود رایگان مقاله انگلیسی + خرید ترجمه فارسی
عنوان فارسی مقاله:

روانشناسی مدرن نفس

عنوان انگلیسی مقاله:

Modern Ego Psychology

 

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.