دانلود رایگان ترجمه مقاله معضل معماری سبز و شبه سبز مبتنی بر هنجارهای LEED (نشریه الزویر ۲۰۱۴) (ترجمه ارزان – نقره ای ⭐️⭐️)

elsevier

 

 

این مقاله انگلیسی ISI در نشریه الزویر در ۱۲ صفحه در سال ۲۰۱۴ منتشر شده و ترجمه آن ۲۱ صفحه میباشد. کیفیت ترجمه این مقاله ارزان – نقره ای ⭐️⭐️ بوده و به صورت خلاصه ترجمه شده است.

 

دانلود رایگان مقاله انگلیسی + خرید ترجمه فارسی
عنوان فارسی مقاله:

معضل معماری سبز و شبه سبز مبتنی بر هنجارهای LEED در مورد کشورهای در حال توسعه

عنوان انگلیسی مقاله:

Dilemma of green and pseudo green architecture based on LEED norms in case of developing countries

 
 
 
 
 

 

مشخصات مقاله انگلیسی (PDF)
سال انتشار ۲۰۱۴
تعداد صفحات مقاله انگلیسی ۱۲ صفحه با فرمت pdf
رشته های مرتبط با این مقاله معماری
گرایش های مرتبط با این مقاله تکنولوژی معماری و معماری پایدار
چاپ شده در مجله (ژورنال) مجله بین المللی محیط زیست پایدار – International Journal of Sustainable Built Environment
کلمات کلیدی محیط ساختمانی پایدار، معماری سبز، شبه سبز، LEED
ارائه شده از دانشگاه گروه معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
رفرنس دارد  
کد محصول F1193
نشریه الزویر – Elsevier

 

مشخصات و وضعیت ترجمه فارسی این مقاله (Word)
وضعیت ترجمه انجام شده و آماده دانلود
تعداد صفحات ترجمه تایپ شده با فرمت ورد با قابلیت ویرایش  ۲۱ صفحه با فونت ۱۴ B Nazanin
ترجمه عناوین تصاویر و جداول ترجمه شده است 
ترجمه متون داخل تصاویر ترجمه نشده است  
ترجمه متون داخل جداول ترجمه نشده است 
درج تصاویر در فایل ترجمه درج شده است 
درج جداول در فایل ترجمه درج شده است  
منابع داخل متن به صورت فارسی درج شده است  
کیفیت ترجمه کیفیت ترجمه این مقاله متوسط میباشد 
توضیحات ترجمه این مقاله به صورت خلاصه انجام شده است.

 

فهرست مطالب

چکیده
۱-مقدمه
۲- مواد و روش ها
۲-۲ ابزار ها
۳- مطالعات موردی
۳-۱ بازار آلدار ابو ظبی/ فوستر و شرکا
۳-۲ معمار ارلیخ، ساختمان پارلمان ابوظبی
۳-۳ فرودگاه بین المللی تحت گواهی طلایی LEED کویت/ شرکت فوستر و شرکا
۳-۴ شهر با آلودگی صفر و کربن صفر مصدر/ شرکت فوستر و شرکا
۳- ۵ بانک گنبدی شکل مراکش/فوستر و شرکا
۳-۶ استادیوم الوکران جام جهانی قطر، زاها حدید
۳-۷ گنبد بامبو پایدار در ایران/پویا خزعلی پارسا
۳-۸ استادیوم کازابلانکای ساخته شده توسط تیم اسکائو مراکش
۳-۹ شهر پایدار دوبی/گروه معماری بهارش
۳-۱۰ مروارید دوبی/ معماران همکار شوگر
۴-۱ تحلیل طرح محور
۴-۲ تحلیل مبتنی بر برنامه نویسی
۴-۳ تحلیل تفضیلی و قیاسی
۵- نتیجه گیری

 

 

بخشی از ترجمه
 چکیده
دست یابی به معماری پایدار و سازگار از نظر محیط زیست، یکی از اهدافی است که انسان برای یک زندگی بهتر آن را به صورت یک مدل نهایی برای همه فعالیت های حرفه ای خود ایجاد کرده است. به همین دلیل، رفتن به سمت یک معاری سبز تر، به عنوان هدف اصلی معماری معاصر محسوب می شود. هدف این مطالعه تجزیه تحلیل پروژه های معماری در کشور های خاور میانه از حیث سازگاری آن ها با مفاهیم واقعی پایداری و نیز معیار های سبز مورد نیاز آن ها می باشد. از این روی این مقاله قصد دارد تا به بررسی این موضوع بپردازد که چه سطحی از سیستم رتبه بندی پایداری نظیر LEED( رهبری در طراحی زیست محیطی و انرژی) می توانند در رتبه بندی پروژه های معماری معاصر موثر باشند. مطالعات سه مفهوم را برای تحلیل معماری معاصر نشان داده اند که شامل مفاهیم توصیفی هستند:۱- سبز ۲- شبه سبز و ۳- واسطه انرژی
مطالعات نشان داده اند که برخی از پروژه ها، اگرچه سعی دارند تا مفاهیم معماری پایدار را در ظاهر نشان دهند، در واقع آن ها به اندازه کافی پایدار نیستند. در مراحل بعدی، این مقاله به ارزیابی و بررسی اثر بخشی سیستم رتبه بندی LEED می پردازد. در ارزیابی سیستم رتبه بندی LEED، نتایج استنباط شده نشان می دهد که هدف سیستم برنامه نویسی است تا طراحی واقعی و یک ابزار کافی برای تحلیل فرایند طراحی معماری نیست. تجزیه تحلیل بر اساس مطالعه نشان می دهد که برای حرکت از معماری شبه سبز به معماری سبز، استفاده از الگو های طرح محور لازم است
 
۱- مقدمه
ساختمان سبز( که موسوم به ساخت و ساز سبز یا ساختمان پایدار است) اشاره به ساختار و کاربرد فرایند های مسئولیت پذیرانه زیست محیطی و کارامد از نظر منابع در سرتاسر چرخه زندگی ساختمان دارد: از طراحی تا ساخت و ساز، بهره برداری، نگه داری، نوسازی و تخریب. این مستلزم همکاری نزدیک تیم طراحی، معماران، مهندسان، و مشتریان در همه مراحل پروژه است( جی و پالیتوس ۲۰۰۶). به طور کلی، ساختمان های سبز منابع را با استفاده کارامد تر از انرژی، آب و مصالح در طی کل چرخه حیات ساختمان از جمله مرحله ساخت و ساز اولیه حفظ می کنند( دیکشنری LOHAS 2010). ساختمان های سبز از فنون، روش ها و رویکرد های با هدف کاهش اثر منفی ساختمان بر محیط زیست ضمن افزایش سطح راحتی، سلامتی و بهره وری استفاده می کنند( سوزمان ۲۰۰۸). اصطلاح ساختمان سبز اشاره به ساختمان پایدار یا با عملکرد بالا دارد که اغلب به جای هم استفاده می شوند. امروزه، فلسفه ساختمان های سبز و پایدار به یک جنبشی تبدیل شده اند که اسم آن جنبش، ایجاد یک محیط ساختمانی سالم بر اساس اصول محیط زیستی شفاف ضمن در نظر گرفتن چرخه حیات کامل یک محیط ساختمانی است( مونتز و السن ۲۰۰۵، المولیم و همکاران ۲۰۱۲). اگرچه فناوری های جدید امروزه مکمل با شیوه های فعلی در ساخت ساختمان های سبز توسعه یافته اند، هدف مشترک آن ها این است که ساختمان ها برای کاهش اثر محیط ساختمانی بر سلامت انسان و محیط زیست طراحی شود.امروزه برای تعیین مقدار سبز بودن در ساختمان های سبز، از استاندارد های جهانی استفاده می شود. LEED محبوب ترین سیستم رتبه بندی پایداری در امریکا است. سیستم گرین گلوب یا دنیای سبز برای پروژه های کوچک تر مطلوب است زیرا دستور العمل انلاین با فرایند تایید شخص ثالث مقرون به صرفه ارایه می کند. استاندارد دیگر، مدل BREEAM است( موریسون ۲۰۱۲). برخی از شهر ها نظیر سیاتل و بسیاری از کشور ها نظیر کانادا، استرالیا و ژاپن استاندارد های خاص خود را دارند. همه این سیستم ها مشابه با LEED و BREEAM می باشند. هدف این مطالعه تجزیه تحلیل پروژه های معماری در کشور های خاور میانه از حیث سازگاری آن ها با مفاهیم واقعی پایداری و نیز معیار های سبز مورد نیاز آن ها می باشد. از این روی این مقاله قصد دارد تا به بررسی این موضوع بپردازد که چه سطحی از سیستم رتبه بندی پایداری نظیر LEED( رهبری در طراحی زیست محیطی و انرژی) می توانند در رتبه بندی پروژه های معماری معاصر موثر باشند. مطالعات سه مفهوم را برای تحلیل معماری معاصر نشان داده اند که شامل مفاهیم توصیفی هستند:۱- سبز ۲- شبه سبز و ۳- واسطه انرژی
مطالعات نشان داده اند که برخی از پروژه ها، اگرچه سعی دارند تا مفاهیم معماری پایدار را در ظاهر نشان دهند، در واقع آن ها به اندازه کافی پایدار نیستند. در مراحل بعدی، این مقاله به ارزیابی و بررسی اثر بخشی سیستم رتبه بندی LEED می پردازد. در ارزیابی سیستم رتبه بندی LEED، نتایج استنباط شده نشان می دهد که هدف سیستم برنامه نویسی است تا طراحی واقعی و یک ابزار کافی برای تحلیل فرایند طراحی معماری نیست. تجزیه تحلیل بر اساس مطالعه نشان می دهد که برای حرکت از معماری شبه سبز به معماری سبز، استفاده از الگو های طرح محور لازم است.

 

بخشی از مقاله انگلیسی

Abstract

Achieving sustainable and eco-friendly architecture is one of the main objectives that humans for creating a better life have made as the ultimate model for all their professional activities. For this reason, moving towards a greener architecture is considered the main goal of the contemporary architecture of our time. The goal of this study is to analyse architectural projects that have been already performed in the Middle East countries in terms of their compatibility with actual concepts of sustainability and their required green criteria. Therefore, for the sake of review and study, this paper is intended to discover up to what level the sustainability rating system such as LEED (Leadership in Energy and Environmental Design) can be effective in rating contemporary architectural projects. Studies indicate three concepts for analysing contemporary architecture and have found to be descriptive: (1) green, (2) pseudo green and (3) energy-monger. The studies have also shown that some of the projects, although trying to display sustainable architecture concepts in appearance, in reality they turned out not to be sustainable enough. In latter steps, this paper intends to evaluate and examine the effectiveness of the LEED rating system. In evaluating LEED rating system, the results inferred indicate that the system is intended more for programming than actual designing purposes and is not an efficient instrument for analysing architectural design process. Analysis based on this study suggests that, for moving from pseudo green to green architecture, it is necessary to use design-oriented patterns.

۱ Introduction

Green building (also known as green construction or sustainable building) refers to a structure and usage processes that are environmentally responsible and resourceefficient throughout the building’s life-cycle: from design to construction, operation, maintenance, renovation, and demolition. This requires close cooperation of the design team, the architects, the engineers, and the client at all project stages (Ji and Plainiotis, 2006). In general, green buildings conserve resources by using energy, water, and materials more efficiently during the entire life of the building, including the initial construction phase (LOHAS Dictionary, 2010). Green buildings utilize techniques, materials, and methods aimed at reducing the building’s negative impact on the environment, while increasing the level of comfort, health, and productivity of its occupants (Sussman, 2008). The term green building may also refer to a sustainable or high performance building; these terms are often used interchangeably although differences do exist. Currently, green and sustainable building philosophies are merging into what may best be described as a movement founded upon “creating a healthy built environment based on ecologically sound principles” while considering the “entire life cycle of the built environment” (Montez and Olsen, 2005 and Elmualim et al., 2012). Although new technologies are constantly being developed to complement current practices in creating greener structures, the common objective is that green buildings are designed to reduce the overall impact of the built environment on human health and the natural environment (U.S. Environmental Protection Agency, 2009). Nowadays, to determine the amount of being green in the green buildings, there are some global standards and rating systems. LEED (Leadership in Energy and Environmental Design) is the most popular sustainability rating system used in the United States (Cryer et al., 2006). The Green Globes system is also popular for smaller projects because it provides online guidance with an affordable third-party verification process. Another standard less commonly used in the United States is the Building Research Establishment Energy and Environmental Assessment Model (BREEAM) (Morrison, 2012). Some cities, such as Seattle, and many countries, such as Canada, Australia, and Japan, have established their own standards. All of these systems are similar to the U.S. LEED and BREEAM ratings in that they have a certified point system for rating various sustainable features, as well as a mechanism for certifying the building (Mahdavinejad, 1998). For the purpose of this paper, developing countries’ approach to green buildings was selected, so a case study on ten green buildings in the Middle Eastern countries is considered and the rate of how green these buildings are is calculated. To achieve this purpose, a checklist of eight items of green architecture is designed by us and in each item the amount of being green, pseudo green and energymonger is recorded. On the other hand, the LEED rating system as a globally recognized standard system has been selected and based on the items on this standard, the amount of being green is calculated. Then, the obtained survey by our checklist is compared with the resulting survey from the LEED norms and the correlation between them is calculated.

 

 

 

دانلود رایگان مقاله انگلیسی + خرید ترجمه فارسی
عنوان فارسی مقاله:

معضل معماری سبز و شبه سبز مبتنی بر هنجارهای LEED در مورد کشورهای در حال توسعه

عنوان انگلیسی مقاله:

Dilemma of green and pseudo green architecture based on LEED norms in case of developing countries

 
 
 
 
 

 

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *