دندریمر چیست؟ (What is Dendrimer)

medical2

تعریف دندریمر های پلی استر

 

دندریمرها، درشت مولکول های به شدت منشعب می باشند که دارای انتشار یکنواخت با اندازه یکنواخت و کنترل شده، خصوصیات عاملی سطحی فراوان و ویسکوزیته پایین در محلول می باشند. این ویژگی ها موجب شده است تا آن ها نانو حاملهای ایده ال برای کاربرد های زیست پزشکی باشند که از این میان دندریمر های پلی امیدوامین (PAMAM) تحت بیشترین مطالعه قرار گرفته اند. با این حال دندریمر های PAMAM در شرایط درون تنی ، زیست تجزیه پذیر نیست و حامل بار های مثبت در سطح خود می باشند که موجب ایجاد سیتو توکسیتی ، سمیت همولیتیک، پاک سازی خون سریع و اپسونیزاسیون سریع می شود. این موانع موجب می شود تا آن ها کاربرد های بالینی نداشته باشند. دندریمر های پلی استر الیفاتیک، برای مثال دندریمر ها از مونومر نوع AB2، اسید پروپیونیک بیس هیدروکسی متیل با سمیت بسیار پایین و ایمنی اندک به شدت زیست سازگار و زیست تجزیه پذیر می باشند و از این روی به عنوان حامل هایی برای دارو رسانی و تصویر برداری درون تنی پیشنهاد شده اند.


دندریمر های پلی استر سنتی با استریفیکاسیون bis-MPA با گروه اسید کربوکسیلیک اتر یا گروه های هیدروکسیل سنتز شده اند این روش های سنتز ساده می باشند با این حال واکنش های حفاظت و غیر خفاظت می توانند ناقص باشند و از این روی در نسل های بعدی موجب ایجاد مشکل شده و سنتز را کسل کننده تر می کنند.


واکنش کلیک مبتنی بر ازید و استیلن که دارای محصول کمی زیاد، تخصصی و تا حدودی دارای وفاداری بالا است، به طور گسترده ای در سنتز دندریمر ها با مراحل کم تر، روش های تخلیص کم تر و عملکرد و تولید بالاتر استفاده شده اند. برای مثال، گروه های استیلن و ازید به طور مجزا به bis-MPA برای تولید مونومر های قابل کلیک غیر متقارن مورد استفاده برای تسریع سنتز دندریمر ها معرفی شده است. واکنش های تیول/الیل یا تیول استیبلن و تیولن دارای خصوصیات واکنش کلیک بوده و از این روی برای تولید دندریمر ها استفاده شده اند. برای مثال، bis-MPA با گروه های الیل یا استیلن عاملی سازی شده و برای سنتز دندریمر از طریق واکنش تیولن استفاده شد. اخیرا، هاوکر و ملکچ، گروه های ازید و تیول و استیلن را برای bis-MPA استفاده کرده و مونومر های AB2 و CD2 را بدست اوردند. واکنش های کلیک تیولن و ازید استیلن سریعا تولید مونومر کردند. با این حال ماهیت رادیکال واکنش های تیولن منجر به کراس لینک ناشی از کوپلینگ رادیکال به خصوص در سنتز دندریمر ها بیشتر از نسل ۵ شد که پلی دیسپرسیتی گسترده تری را در پی داشت.


دندریمر های پلی استر الیفاتیک بدون هترو سایکلیک ها دارای زیست تجزیه پذیری و زیست سازگاری بهتری برای نانوحامل هاب وده اند. با استفاده از واکنش های افزایش مایکل اکریلات تیول کارامد، ما یک راهبرد ساده ولی کارامد را برای سنتز دندریمر های مبتنی بر bis-MPA بدون مراحل حفاظت ایجاد کردیم. مونومر ها به اسانی بدست امده و سریعا تحت شرایط معتدل قرار گرفتند. دندریمر با ۱۲۸ گروه هیدر.کسیل در ۵ مرحله ساخته شد. ما کاربرد دندریمر به عنوان یک حال دارو یا دارو رسان را اثبات کردیم.

منبع: کاربرد دندریمر های پلی استر به عنوان حامل های انتقال دارو

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *